Wejscie w życie: 17 kwietnia 2009

Ostatnia Zmiana: 5 stycznia 2021

Ustawa z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego

Art. 1. 1. Ustawa określa:
1) zasady i warunki przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku
publicznego przez zakładających lotniska, zarządzających lotniskami, a także
Polską Agencję Żeglugi Powietrznej;
2) zasady nabywania nieruchomości pod inwestycje w zakresie lotnisk użytku
publicznego przez zakładających lotniska, zarządzających takimi lotniskami,
a także Polską Agencję Żeglugi Powietrznej;
3) organy właściwe w sprawach, o których mowa w pkt 1 i 2.
2. Przepisów ustawy, z wyłączeniem rozdziałów 1 i 2, nie stosuje się do
nieruchomości, o których mowa w art. 58 oraz w art. 94–101 ustawy z dnia 10 lipca
2015 r. o Agencji Mienia Wojskowego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1456 oraz z 2018 r. poz. 138).
3. (uchylony)

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) lotnisko użytku publicznego – lotnisko użytku publicznego w rozumieniu art. 54
ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2018 r. poz. 1183);
2) zakładający lotnisko – zakładającego lotnisko użytku publicznego w rozumieniu
art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze;
3) zarządzający lotniskiem – zarządzającego lotniskiem użytku publicznego
w rozumieniu art. 59 ust. 6 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze;
4) właściwa gmina – gminę właściwą ze względu na położenie lotniska użytku publicznego;
5) prasa lokalna – prasę, która skierowana jest do adresatów zamieszkałych na
określonym obszarze, w szczególności obszarze właściwej gminy;
6) właściwy wojewoda – wojewodę właściwego ze względu na położenie lotniska użytku publicznego;
7) inwestycja w zakresie lotniska użytku publicznego – budowę, przebudowę lub
rozbudowę lotniska użytku publicznego lub urządzeń i obiektów do obsługi ruchu lotniczego;
8) urządzenia i obiekty do obsługi ruchu lotniczego – urządzenia i obiekty służące
do realizacji przez Polską Agencję Żeglugi Powietrznej zadań w zakresie
zapewnienia służb żeglugi powietrznej, zarządzania przestrzenią powietrzną oraz
zarządzania przepływem ruchu lotniczego, a także lotnicze urządzenia naziemne
zarządzającego lotniskiem.

Art. 3. Właściwy wojewoda wydaje decyzję o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego nie później niż w terminie
3 miesięcy od dnia złożenia wniosku przez zakładającego lotnisko, zarządzającego
lotniskiem lub Polską Agencję Żeglugi Powietrznej.

Art. 4. Wniosek, o którym mowa w art. 3, można złożyć nie później niż do dnia
31 grudnia 2015 r.

Art. 4a. Wniosek, o którym mowa w art. 3, można złożyć nie później niż do dnia
31 grudnia 2025 r.

Art. 5. 1. Wnioskodawca składa wniosek, o którym mowa w art. 3, po uzyskaniu
opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta
(burmistrza, prezydenta miasta).
2. Niewydanie opinii, o których mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia
zwrócenia się przez wnioskodawcę o jej wyrażenie, traktuje się jako brak zastrzeżeń
do wniosku.

Art. 6. 1. Do wniosku, o którym mowa w art. 3, załącza się:
1) mapę w skali co najmniej 1:5000 przedstawiającą projektowany obszar lotniska,
z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące
uzbrojenie terenu;
2) mapy zawierające projekty podziału nieruchomości, sporządzone zgodnie
z odrębnymi przepisami;
3) oznaczenie nieruchomości podlegających wykupieniu przez Skarb Państwa albo
jednostkę samorządu terytorialnego w trybie przepisów rozdziału 3 – jeżeli na
projektowanym obszarze lotniska, o którym mowa w pkt 1, znajdują się
nieruchomości niebędące własnością Skarbu Państwa, jednostki samorządu
terytorialnego, zakładającego lotnisko albo zarządzającego lotniskiem;
4) określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu;
5) trzy egzemplarze projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu
architektoniczno-budowlanego wraz z zaświadczeniem, o którym mowa
w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2018
r. poz. 1202), aktualnym na dzień opracowania projektu;
6) pozwolenie, o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r.
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U.
z 2017 r. poz. 2205 oraz z 2018 r. poz. 317), jeżeli jest ono wymagane;
7) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405, 1566 i 1999 oraz z
2018 r. poz. 810 i 1089);
8) promesę zezwolenia na założenie lotniska, o której mowa w art. 57 ustawy z dnia
3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze – w przypadku inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego obejmującej budowę lotniska użytku publicznego;
9) opinie:
a) Ministra Obrony Narodowej w zakresie realizacji potrzeb obronnych państwa,
b) Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego,
c) Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej dotyczącą prognozy, rodzaju
i wielkości ruchu pasażerskiego i towarowego z tego lotniska, organizacji
ruchu lotniczego na lotnisku i w jego rejonie ze wskazaniem wpływu na
ruch prowadzony z istniejących sąsiednich lotnisk, a także odnośnie do rodzaju, sposobu i kosztów zapewniania służb żeglugi powietrznej – w przypadku, gdy wnioskodawcą jest zakładający lotnisko lub zarządzający
lotniskiem,
d) ministra właściwego do spraw zdrowia – w odniesieniu do lotnisk użytku
publicznego lokalizowanych w miejscowościach uzdrowiskowych, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym,
uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach
uzdrowiskowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1056) oraz lotnisk użytkowanych
przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej „Lotnicze
Pogotowie Ratunkowe”,
e) dyrektora właściwego urzędu morskiego – w odniesieniu do obszarów pasa
technicznego, pasa ochronnego, morskich portów i przystani,
f) właściwego organu nadzoru górniczego – w odniesieniu do terenów górniczych,
g) dyrektora właściwego regionalnego zarządu gospodarki wodnej
Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – w odniesieniu do
inwestycji obejmujących wykonanie urządzeń wodnych oraz w odniesieniu
do wykonywania obiektów budowlanych lub robót na obszarach
bezpośredniego zagrożenia powodzią,
h) dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych –
w odniesieniu do nieruchomości leśnych stanowiących własność Skarbu
Państwa, będących w zarządzie Lasów Państwowych,
i) właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków – w odniesieniu do
dóbr kultury chronionych na podstawie odrębnych przepisów,
j) właściwego zarządcy infrastruktury kolejowej – w odniesieniu do linii kolejowej;
10) informację dotyczącą prognozy, rodzaju i wielkości ruchu pasażerskiego
i towarowego z tego lotniska, organizacji ruchu lotniczego na lotnisku i w jego
rejonie ze wskazaniem wpływu na ruch prowadzony z istniejących sąsiednich
lotnisk, a także odnośnie do rodzaju, sposobu i kosztów zapewniania służb
żeglugi powietrznej – w przypadku, gdy wnioskodawcą jest Polska Agencja
Żeglugi Powietrznej;
11) wymagane przepisami odrębnymi decyzje administracyjne.
2. W przypadku inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego obejmującej
przebudowę lub rozbudowę lotniska użytku publicznego lub urządzeń i obiektów do
obsługi ruchu lotniczego niewykraczającej poza zakres zezwolenia na założenie
lotniska, o którym mowa w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo
lotnicze, ust. 1 pkt 9 nie stosuje się.
3. Właściwe organy wydają opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 9, na wniosek
w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia otrzymania tego wniosku. Niewydanie
opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku.
4. Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 9, zastępują uzgodnienia, pozwolenia,
opinie bądź stanowiska właściwych organów wymagane odrębnymi przepisami.
5. Jeżeli realizacja inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego wymaga
wydania zgody wodnoprawnej, Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie
wydaje tę zgodę w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia wniosku o jej
wydanie. W sprawach dotyczących zgody wodnoprawnej nie stosuje się art. 407 ust.
2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 i 2180 oraz z
2018 r. poz. 650 i 710). Dla ustalenia stanu prawnego nieruchomości, o których mowa
w art. 409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, siedziby
i adresy właścicieli tych nieruchomości określa się według katastru nieruchomości.

Art. 7. 1. Właściwy wojewoda wysyła zawiadomienie o wszczęciu
postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
w zakresie lotniska użytku publicznego wnioskodawcy, właścicielom lub
użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie tej decyzji
na adres wskazany w katastrze nieruchomości oraz zawiadamia pozostałe strony
o wszczęciu tego postępowania w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim,
a także w urzędzie właściwej gminy, na stronie internetowej tej gminy i w prasie
lokalnej. Doręczenie zawiadomienia na adres wskazany w katastrze nieruchomości
jest skuteczne.
2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1) oznaczenie nieruchomości lub ich części, objętych wnioskiem o wydanie decyzji
o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego,
według katastru nieruchomości;
2) informację o terminie i miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy.
3. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym właściwy
wojewoda wysyła zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, jedynie wnioskodawcy.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli właściciel lub użytkownik
wieczysty nie żyją, a ich spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku.
5. Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1, nieruchomości
stanowiące własność Skarbu Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego, objęte
wnioskiem o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego, nie mogą być przedmiotem obrotu w rozumieniu
przepisów o gospodarce nieruchomościami.
6. Czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu, o którym mowa w ust. 5,
jest nieważna.

Art. 8. 1. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego określa:
1) wymagania dotyczące powiązania lotniska z drogami publicznymi,
z określeniem ich kategorii;
2) określenie linii rozgraniczających teren;
3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony dóbr kultury oraz
potrzeb obronności państwa;
4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich;
5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 9 ust. 1;
6) termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;
termin ten nie może być krótszy niż 30 dni od dnia, w którym decyzja
o zezwoleniu stała się ostateczna;
7) zatwierdzenie projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu
architektoniczno-budowlanego;
8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące:
a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy
i prowadzenia robót budowlanych,
b) określenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych,
c) określenia terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych
nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów
budowlanych,
d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie,
e) obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu,
f) obowiązku przebudowy dróg,
g) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji
obowiązków, o których mowa w lit. e i f,
h) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. e i f.
2. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego określa również oznaczenie nieruchomości lub ich części, według
katastru nieruchomości.
3. Do ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. g, przepisy art. 124 ust. 4–8
i art. 124a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U.
z 2018 r. poz. 121, 50, 650, 1000 i 1089) stosuje się odpowiednio.

Art. 9. 1. Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego zatwierdza się projekt podziału nieruchomości.
2. Linie rozgraniczające teren ustalone w decyzji o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego stanowią linie podziału nieruchomości.
3. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej
i w katastrze nieruchomości.

Art. 10. Do doręczania i zawiadamiania stron o decyzji o zezwoleniu na
realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego, w tym również wydanej
przez organ wyższego stopnia, przepisy art. 7 ust. 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 11. 1. W przypadku gdy właściwy wojewoda nie wyda decyzji
o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego
w terminie 95 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego
stopnia wymierza właściwemu wojewodzie, w drodze postanowienia, na które
przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar
stanowią dochód budżetu państwa.
2. Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia,
o którym mowa w ust. 1. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 1,
podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1201, z późn. zm.).
3. Do terminu, o którym mowa w ust. 1, nie wlicza się terminów przewidzianych
w przepisach odrębnych do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia
postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn
niezależnych od organu.

Art. 12. 1. Od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego stronie służy odwołanie do ministra właściwego do spraw
budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa.
2. Odwołanie strony od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego rozpatruje się w terminie 30 dni, a skargę do sądu
administracyjnego w terminie dwóch miesięcy.
3. W postępowaniu odwoławczym oraz przed sądem administracyjnym nie
można uchylić decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest
tylko część decyzji dotycząca nieruchomości lub działki.

Art. 13. 1. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o zezwoleniu na
realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego, jeżeli wniosek
o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia,
w którym decyzja stała się ostateczna, a jednocześnie rozpoczęto realizację inwestycji
w zakresie lotniska użytku publicznego. Art. 158 § 2 Kodeksu postępowania
administracyjnego stosuje się odpowiednio.
2. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego, której nadano rygor
natychmiastowej wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy lotniska użytku publicznego może stwierdzić jedynie, że decyzja
narusza prawo z przyczyn określonych w art. 145 lub 156 Kodeksu postępowania
administracyjnego.

Art. 14. Uzyskanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego jest równoznaczne z uzyskaniem decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu i pozwolenia na budowę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, a także decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Art. 15. 1. Lasy Państwowe, zarządzające, na podstawie ustawy z dnia
28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2017 r. poz. 788 oraz z 2018 r. poz. 650 i 651),
nieruchomościami w stosunku do których wydano decyzję o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego, są obowiązane do dokonania
nieodpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 3, wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia
w terminie ustalonym w odrębnym porozumieniu albo umowie między Lasami
Państwowymi a zakładającym lotnisko, o którym mowa w art. 55 ust. 2 pkt 1
i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, zarządzającym takim lotniskiem,
o którym mowa w art. 174 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo
lotnicze lub Polską Agencją Żeglugi Powietrznej.
2. Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1, staje
się nieodpłatnie własnością Lasów Państwowych.
3. Koszty wycinki drzew i krzewów w wieku do 20 lat oraz ich uprzątnięcia
ponosi zakładający lotnisko użytku publicznego, o którym mowa w art. 55 ust. 2 pkt 1
i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, zarządzający takim lotniskiem,
o którym mowa w art. 174 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo
lotnicze lub Polska Agencja Żeglugi Powietrznej.

Art. 16. Do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach
objętych decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego wydaną na rzecz zakładającego lotnisko, o którym mowa w art. 55 ust. 2
pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, zarządzającego takim
lotniskiem, o którym mowa w art. 174 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. –
Prawo lotnicze lub Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej, z wyjątkiem drzew
i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje się
przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r.
poz. 142, 10 i 650) w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz
opłat z tym związanych.

Art. 17. Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o zezwoleniu na
realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161).

Art. 18. 1. Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o zezwoleniu na
realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego stosuje się przepisy
ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
2. Egzekucję obowiązku wynikającego z decyzji o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego przeprowadza się w terminie 45 dni
od dnia otrzymania wniosku.

Art. 19. 1. W sprawach dotyczących decyzji o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego nie stosuje się przepisów ustawy
z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U.
z 2017 r. poz. 1073 i 1566) oraz przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r.
o rewitalizacji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1023, 1529 i 1566 oraz z 2018 r. poz. 756).
2. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale do postępowania
w sprawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650).

Art. 20. W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się
przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

Art. 21. Z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
w zakresie lotniska użytku publicznego stała się ostateczna, za odszkodowaniem
ustalonym w odrębnej decyzji, o której mowa w art. 22, nieruchomości, o których
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa albo
właściwej jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku, gdy zakładającym
lotnisko albo zarządzającym lotniskiem jest organ tej jednostki samorządu
terytorialnego albo jej samorządowa jednostka organizacyjna.

Art. 22. 1. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości,
o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, wydaje właściwy wojewoda.
2. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od
dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego stała się ostateczna.
3. Jeżeli na nieruchomości lub prawie użytkowania wieczystego tej
nieruchomości zostały ustanowione ograniczone prawa rzeczowe z dniem, w którym
decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego
stała się ostateczna, prawa te wygasają.
4. Jeżeli przeznaczona na lotnisko użytku publicznego nieruchomość gruntowa
stanowiąca własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została
oddana w użytkowanie wieczyste, użytkowanie to wygasa z dniem, w którym decyzja
o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego stała się ostateczna.
5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do użytkowania wieczystego nabytego
w sposób inny niż w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego.
6. Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3,
przysługuje dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom
wieczystym nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości
ograniczone prawo rzeczowe.

Art. 23. 1. Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 21, ustala się
według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego przez właściwego wojewodę oraz
według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie wysokości odszkodowania.
Do ustalenia wartości nieruchomości mają zastosowanie odpowiednio przepisy
ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W odniesieniu do
lokali mieszkalnych ustalona wartość odszkodowania nie może pogorszyć warunków
mieszkaniowych dotychczasowego właściciela.
2. Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub na
prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości są ustanowione ograniczone
prawa rzeczowe, wysokość odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości tych praw.
3. Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których mowa
w ust. 6 i 7, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa użytkowania wieczystego.
4. Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, lub na
prawie użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka,
wysokość odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości
świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, wraz z odsetkami
zabezpieczonymi tą hipoteką. Odszkodowanie to podlega zaliczeniu na spłatę
świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką wraz z odsetkami.
5. Kwotę odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych
ustaloną na dzień, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się osobom, którym te prawa
przysługiwały.
6. W przypadku, w którym dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty
nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego zawarł umowę, o której mowa w art. 24, wysokość
odszkodowania powiększa się o kwotę równą 5% wartości nieruchomości lub wartości
prawa użytkowania wieczystego.
7. W przypadku gdy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego dotyczy nieruchomości zabudowanej budynkiem
mieszkalnym albo budynkiem, w którym został wydzielony lokal mieszkalny,
wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, przysługującego
dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu zamieszkałemu
w tym budynku albo lokalu, powiększa się o kwotę 10 000 zł w odniesieniu do tej
nieruchomości, jeżeli zawarł umowę, o której mowa w art. 24.

Art. 24. 1. Wojewoda może nabyć od dotychczasowego właściciela lub
użytkownika wieczystego nieruchomość objętą decyzją o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego w drodze umowy, zawartej nie
później niż w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego stała się ostateczna. W takim
przypadku decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za nieruchomość objętą tą
umową nie wydaje się.
2. Do ustalenia wysokości odszkodowania wypłacanego na podstawie umowy
stosuje się przepisy art. 22 ust. 3–6 i art. 23, jeżeli umowa nie stanowi inaczej.

Art. 25. 1. Zakładający lotnisko użytku publicznego, o którym mowa w art. 55
ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze, zarządzający takim
lotniskiem, o którym mowa w art. 174 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. –
Prawo lotnicze lub Polska Agencja Żeglugi Powietrznej może nabywać w imieniu i na
rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku, gdy
zakładającym lotnisko albo zarządzającym lotniskiem jest organ tej jednostki
samorządu terytorialnego albo jej samorządowa jednostka organizacyjna,
nieruchomości, w tym lokale mieszkalne, poza obszarem lotniska w celu dokonania
ich zamiany na nieruchomości położone na tym obszarze lub wydzielania ich na tym
obszarze w postępowaniu scaleniowo-wymiennym.
2. W przypadku, o którym mowa w art. 21, jeżeli przejęta jest część
nieruchomości, a pozostała część nie nadaje się do prawidłowego wykorzystania na
dotychczasowe cele, właściwy wojewoda albo właściwy organ zarządzający jednostki
samorządu terytorialnego – w przypadku, gdy zakładającym lotnisko albo
zarządzającym lotniskiem jest organ tej jednostki samorządu terytorialnego albo jej
samorządowa jednostka organizacyjna, jest obowiązany do nabycia tej części nieruchomości, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości,
w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego.

Art. 26. 1. Właściwy wojewoda nadaje decyzji o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego rygor natychmiastowej
wykonalności na wniosek zakładającego lotnisko, zarządzającego lotniskiem lub
Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej, uzasadniony interesem społecznym lub gospodarczym.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1:
1) uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
2) zobowiązuje do niezwłocznego wydania nieruchomości, opróżnienia lokali
i innych pomieszczeń w terminie nie dłuższym niż 4 miesiące od dnia, w którym
decyzja ta stała się ostateczna;
3) uprawnia do faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie.
3. W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, dotyczy nieruchomości
zabudowanej budynkiem mieszkalnym, właściwy wojewoda albo właściwy organ
zarządzający jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku, gdy zakładającym
lotnisko albo zarządzającym lotniskiem jest organ tej jednostki samorządu terytorialnego albo jej samorządowa jednostka organizacyjna jest obowiązany, w terminie faktycznego objęcia nieruchomości w posiadanie, do wskazania lokalu zamiennego.
4. W przypadku gdy faktyczne objęcie nieruchomości w posiadanie następuje po
upływie terminu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, podmiot, o którym mowa w ust. 3,
nie ma obowiązku wskazania lokalu zamiennego.
5. Osoba, której wskazano lokal zamienny, jest obowiązana do opróżnienia
lokalu, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, najpóźniej w dniu upływu terminu, o którym
mowa w tym przepisie.

Art. 27. 1. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego stanowi podstawę do wydania przez właściwego wojewodę
decyzji o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości
przeznaczonej na inwestycję w zakresie lotniska użytku publicznego, stanowiącej
własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego, lub zarządu
w odniesieniu do gruntów w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy
Państwowe, z wyjątkiem przypadków, gdy trwały zarząd lub zarząd jest ustanowiony
na rzecz wnioskodawcy, o którym mowa w art. 3. Przepisy art. 18 stosuje się odpowiednio.
2. Jeżeli przeznaczona na lotnisko nieruchomość stanowiąca własność Skarbu
Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego została uprzednio wydzierżawiona,
oddana w użytkowanie, wynajęta lub użyczona, decyzja o zezwoleniu na realizację
inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego stanowi podstawę do
wypowiedzenia umowy dzierżawy, użytkowania, najmu lub użyczenia ze skutkiem natychmiastowym.
3. Za straty poniesione na skutek rozwiązania umów, o których mowa w ust. 2,
przysługuje odszkodowanie.
4. Do ustalenia wysokości odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy
art. 22 ust. 3–6 i art. 23.

Art. 28. 1. Zakładający lotnisko użytku publicznego, o którym mowa w art. 55
ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze oraz zarządzający takim
lotniskiem, o którym mowa w art. 174 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. –
Prawo lotnicze otrzymują z mocy prawa, nieodpłatnie, w trwały zarząd nieruchomości
stanowiące własność Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego – w przypadku, gdy zakładającym lotnisko albo zarządzającym lotniskiem jest organ tej
jednostki samorządu terytorialnego albo jej samorządowa jednostka organizacyjna:
1) z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego dotycząca tych nieruchomości stała się ostateczna;
2) odpowiednio z dniem: wygaśnięcia lub rozwiązania prawa użytkowania
wieczystego, wygaśnięcia zarządu, rozwiązania użytkowania albo rozwiązania
umów dzierżawy, najmu lub użyczenia – w przypadku nieruchomości, o których
mowa w art. 27.
2. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się również w przypadku nieruchomości, o których
mowa w art. 25 ust. 2.
3. Ustanowienie trwałego zarządu, o którym mowa w ust. 1 i 2, stwierdza
właściwy wojewoda w drodze decyzji.
4. Decyzja, o której mowa w ust. 3, stanowi podstawę wpisu do księgi wieczystej.
5. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest zwolniony z opłat rocznych z tytułu
trwałego zarządu za nieruchomości, o których mowa w ust. 1 i 2.

Art. 29. Polska Agencja Żeglugi Powietrznej otrzymuje z mocy prawa,
nieodpłatnie, w użytkowanie wieczyste nieruchomości, o których mowa w art. 6 ust. 1
pkt 3, objęte decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego, wydaną na wniosek Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej.

Art. 30. 1.Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego są obowiązane
zawrzeć z zakładającym lotnisko albo zarządzającym lotniskiem innymi niż
wymienieni w art. 28 ust. 1 umowę dzierżawy na okres nie krótszy niż 30 lat, której
przedmiotem są nieruchomości, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3, objęte decyzją
o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego.
2. Czynsz dzierżawny określony w umowie, o której mowa w ust. 1, ustala się
w wysokości nieodbiegającej od typowych na obszarze danego województwa.
3. W umowie, o której mowa w ust. 1, zastrzega się karę umowną w wysokości
iloczynu okresu, na który zawierana jest umowa i rocznego czynszu dzierżawnego na
wypadek wykorzystywania przez dzierżawcę nieruchomości objętej umową na cele
inne niż lotnisko użytku publicznego. Wykorzystywanie przez dzierżawcę
nieruchomości objętej umową na cele inne niż lotnisko użytku publicznego skutkuje
również jej niezwłocznym wypowiedzeniem.
4. Dzierżawca ustanawia zabezpieczenie na rzecz Skarbu Państwa lub jednostki
samorządu terytorialnego na wypadek konieczności zapłaty kary umownej, o której
mowa w ust. 3, w postaci zabezpieczenia rzeczowego na majątku własnym, weksla in
blanco lub zabezpieczenia udzielonego przez inny podmiot.
5. Umowa, o której mowa w ust. 1, naruszająca przepisy ust. 2–4 jest nieważna.
6. Przepisy ust. 1–5 stosuje się odpowiednio do nieruchomości objętych
ostateczną decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu
terytorialnego.

Art. 31. 1.Koszty nabycia nieruchomości na realizację inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego, w tym odszkodowania, są finansowane ze środków
Skarbu Państwa.
2. Koszty, o których mowa w ust. 1, finansuje jednostka samorządu
terytorialnego w przypadku, gdy zakładającym lotnisko albo zarządzającym
lotniskiem jest organ jednostki samorządu terytorialnego albo jej samorządowa
jednostka organizacyjna.
3. Koszty, o których mowa w ust. 1, w przypadku inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej pokrywa ta agencja.

Art. 32. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z
późn. zm.) w art. 38a dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do nieruchomości objętej decyzją o
zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. Nr 42, poz. 340) wydaną na rzecz podmiotu, o którym
mowa w art. 28 ust. 1 tej ustawy z tym, że ustanowienie trwałego zarządu
stwierdza wojewoda w drodze decyzji.”.

Art. 33. W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700, z 2008 r. Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 100) w art. 24 po ust. 7b dodaje się ust. 7c w brzmieniu:
„7c. Przepisy ust. 7 stosuje się odpowiednio do nieruchomości objętej decyzją o
zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. Nr 42, poz. 340) wydanym na rzecz podmiotu, o którym
mowa w art. 28 ust. 1 tej ustawy.”.

Art. 34. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004
r. Nr 261, poz. 2603, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 w pkt 11 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 12 w brzmieniu:
„12) ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i
realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. Nr 42,
poz. 340).”;
2) w art. 95 po pkt 6a dodaje się pkt 6b w brzmieniu:
„6b) wydzielenia części nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego;”;
3) w art. 109 w ust. 3 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„7) sprzedaż nieruchomości następuje na cele realizacji inwestycji w zakresie
lotniska użytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego.”.

Art. 35. W ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696,
z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 55:
a) w ust. 3:
- pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu lotniska oraz obszarów go otaczających,
znajdujących się w strefie jego oddziaływania, odpis decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego albo odpis decyzji o warunkach zagospodarowania terenu, z zastrzeżeniem przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. Nr 42, poz. 340);”,
- uchyla się pkt 10,
b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. W przypadku lotniska użytku publicznego do wniosku, o którym mowa
w ust. 1, wnioskodawca jest obowiązany dołączyć również odpis decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 12 lutego 2009 r.
o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego.”;
2) w art. 56:
a) w ust. 1 uchyla się pkt 3,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Zezwolenie na założenie lotniska może zawierać warunek spełnienia
przez wnioskodawcę dodatkowych wymagań określonych w tym zezwoleniu, wiążących się z eksploatacją lotniska.”;
3) w art. 57 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„1a. Do wniosku o wydanie promesy zezwolenia wnioskodawca dołącza dokumenty określone w art. 55 ust. 3 pkt 1-4 i 7-9.
1b. Wymagania określone w ust. 1a dotyczące art. 55 ust. 3 pkt 2 i 7 nie dotyczą
inwestycji, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o
szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego.”.

Art. 36. W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i
jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 i Nr 227, poz. 1505) wprowadza
się następujące zmiany:
1) w art. 61:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72
ust. 1 pkt 1, 10 i 14, jeżeli konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część
postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72
ust. 1 pkt 1, 10 i 14, przeprowadza regionalny dyrektor ochrony środowiska.”;
2) art. 67 otrzymuje brzmienie:
Art. 67. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzany w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stanowiącej część postępowania w sprawie wydania decyzji, o
których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i 10, powinien:
1) zawierać informacje, o których mowa w art. 66, określone ze
szczegółowością i dokładnością odpowiednio do posiadanych
danych wynikających z projektu budowlanego i innych informacji uzyskanych po wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1
pkt 2-9 i pkt 11-14, jeżeli były już dla danego przedsięwzięcia wydane;
2) określać stopień i sposób uwzględnienia wymagań dotyczących ochrony środowiska, zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i decyzjach, o których mowa w
art. 72 ust. 1 pkt 2-9 i pkt 11-14, jeżeli były już dla danego
przedsięwzięcia wydane.”;
3) w art. 72:
a) w ust. 1 w pkt 13 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 14 w
brzmieniu:
„14) decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego
2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. Nr 42, poz. 340).”,
b) w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o
wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1.”,
c) ust. 5-7 otrzymują brzmienie:
„5. W okresie, o którym mowa w ust. 3 i 4, dla danego przedsięwzięcia
wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Jedną
decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się także w przypadku, gdy dla danego przedsięwzięcia jest wymagane uzyskanie więcej niż jednej z decyzji, o których mowa w ust. 1, lub gdy wnioskodawca uzyskuje odrębnie decyzje dla poszczególnych etapów realizacji
przedsięwzięcia.
6. Organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,
podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o
możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy.
7. Jeżeli przedsięwzięcie, dla którego została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, lub decyzje, o których mowa w ust. 1, może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000 wyznaczony po dniu wydania tych decyzji, uprawniony podmiot powinien
złożyć, w terminie roku od dnia wyznaczenia tego obszaru, wniosek o
wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w zakresie oddziaływania na obszar Natura 2000. Przepisy ustawy o wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stosuje się odpowiednio, z
wyłączeniem obowiązku opiniowania przez organ, o którym mowa w art. 78.”;
4) w art. 75 w ust. 1 w pkt 1 w lit. d średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się
lit. e w brzmieniu:
„e) przedsięwzięć polegających na realizacji inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009
r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie
lotnisk użytku publicznego;”;
5) w art. 77:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-
3 i pkt 10-14.”,
b) w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) przedstawia stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14.”,
c) w ust. 5 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„W stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, regionalny dyrektor ochrony
środowiska stwierdza konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania
decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, biorąc pod uwagę w
szczególności następujące okoliczności:”;
6) w art. 82:
a) w ust. 1:
- w pkt 1 lit. c otrzymuje brzmienie:
„c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do
uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o
których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1
pkt 1, 10 i 14,”,
- pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) przedstawia stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na
środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o
których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14;”,
b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„W stanowisku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, właściwy organ stwierdza
konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, biorąc pod uwagę w szczególności następujące okoliczności:”;
7) art. 86 otrzymuje brzmienie:
Art. 86. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organ wydający decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1.”;
8) w art. 88 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania
w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14,
przeprowadza się także:”;
9) w art. 89:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Po otrzymaniu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1
pkt 1, 10 i 14, występuje do regionalnego dyrektora ochrony środowiska z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia.”,
b) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14;”;
10) w art. 90:
a) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) do organu właściwego do wydania decyzji, o których mowa w art. 72
ust. 1 pkt 1, 10 lub 14, o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w trybie art. 33-36 i 38;”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1
pkt 1, 10 i 14 przekazuje regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska zgłoszone przez społeczeństwo uwagi i wnioski oraz protokół z
rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, jeżeli była przeprowadzona.”;
11) art. 92 otrzymuje brzmienie:
Art. 92. Postanowienie, o którym mowa w art. 90 ust. 1, wiąże organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,
10 i 14.”;
12) w art. 93:
a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Właściwy organ wydaje decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,
10 i 14, uwzględniając warunki realizacji przedsięwzięcia określone w:”,
b) w ust. 2 wprowadzenie do wliczenia otrzymuje brzmienie:
„W decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, właściwy
organ może:”,
c) w ust. 3 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„W decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, właściwy
organ, w przypadku gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko wynika potrzeba:”,
d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika,
że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar
Natura 2000, organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w
art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.”;
13) w art. 94 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W analizie porealizacyjnej, o której mowa w art. 93 ust. 2 pkt 2, dokonuje się
porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia
na środowisko i w decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14,
w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań
zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia.”;
14) w art. 95 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, wymagają uzasadnienia.”;
15) w art. 96 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1;”;
16) w art. 104 w ust. 1 w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie:
„b) decyzjami, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10 i 14, jeżeli w ramach
postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie
była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,”.

Art. 37. Dla inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego, w tym również
polegającej na przebudowie lub rozbudowie, rozpoczętych na podstawie
dotychczasowych przepisów, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy nie została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę, stosuje się przepisy
niniejszej ustawy, na wniosek zakładającego lotnisko, zarządzającego lotniskiem albo
Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej złożony do właściwego wojewody nie później
niż w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 38. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.