Wejscie w życie: 24 maja 2004

Ostatnia Zmiana: 19 sierpnia 2020

Ustawa z dnia 17 października 2003 r. o wykonywaniu prac podwodnych

Art. 1. 1. Ustawa określa warunki wykonywania prac podwodnych oraz zasady
i tryb nabywania uprawnień do ich wykonywania.
2. Ustawę stosuje się również w wyłącznej strefie ekonomicznej wchodzącej
w skład obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „obszarami
morskimi”.
3. Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra
Obrony Narodowej i ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
z zastrzeżeniem art. 8 ust. 6 i 7, art. 23 ust. 3–7 i art. 28;
2) płetwonurkowania w celach sportowych i rekreacyjnych;
3) płetwonurkowania w celach badawczych organizowanego przez uczelnie
i instytuty badawcze.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) baza prac podwodnych – miejsce zainstalowania urządzeń technicznych
i wyposażenia umożliwiających bezpieczne przygotowanie i przeprowadzenie
prac podwodnych oraz czynności po ich zakończeniu;
2) czynnik oddechowy – stosowane do oddychania sprężone powietrze
atmosferyczne, tlen lub mieszaninę oddechową;
3) dekompresja – kontrolowany proces obniżania ciśnienia oddziałującego na
organizm nurka, prowadzony zgodnie z procedurą prac podwodnych;
4) długotrwałe prace podwodne – prace podwodne, których czas trwania przekracza
8 godzin, polegające na jednorazowym, ciągłym pozostawaniu nurka pod
wpływem podwyższonego ciśnienia w czasie wykonywania prac pod powierzchnią wody i w czasie przebywania na powierzchni w komorze hiperbarycznej;
5) dzwon nurkowy – zbiornik ciśnieniowy, którego konstrukcja i wyposażenie
pozwalają na transportowanie nurków pod powierzchnię wody;
6) głębinowe prace podwodne – prace prowadzone pod powierzchnią wody na
głębokości większej niż 50 m;
7) komora dekompresyjna – zbiornik ciśnieniowy o konstrukcji i wyposażeniu
umożliwiających prowadzenie pod opieką lekarza kompresji i dekompresji
nurków;
8) komora hiperbaryczna – zbiornik ciśnieniowy o konstrukcji i wyposażeniu
umożliwiających przebywanie w nim nurków w warunkach sztucznie
wytworzonego podwyższonego ciśnienia atmosferycznego w czasie
prowadzenia długotrwałych lub głębinowych prac podwodnych albo w celu
przeprowadzania dekompresji;
9) kompresja – kontrolowany proces wzrostu ciśnienia oddziałującego na organizm
nurka, prowadzony zgodnie z procedurą prac podwodnych;
10) nurek – osobę wykonującą prace pod powierzchnią wody w sprzęcie nurkowym
albo pozostającą w warunkach sztucznie wytworzonego podwyższonego
ciśnienia atmosferycznego;
11) obiekt zanurzalny – dzwon nurkowy, pojazd podwodny, batyskaf lub inne
urządzenie przeznaczone do przebywania w nim osób w czasie wykonywania
prac podwodnych;
12) organizator prac podwodnych – osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę
organizacyjną niemającą osobowości prawnej, świadczącą usługi w zakresie
prac podwodnych oraz organizującą te prace;
13) prace podwodne – czynności wykonywane przez osoby pozostające pod
powierzchnią wody w sprzęcie nurkowym lub w warunkach sztucznie
wytworzonego podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, a także czynności
wykonywane na powierzchni przez osoby organizujące te prace oraz obsługujące
urządzenia bazy prac podwodnych;
14) prace podwodne na małych głębokościach – prace prowadzone pod powierzchnią
wody na głębokości do 20 m;
15) prace podwodne na średnich głębokościach – prace prowadzone pod
powierzchnią wody na głębokości od 20 m do 50 m;
16) prace podwodne wykonywane w trudnych warunkach – czynności wykonywane
pod powierzchnią wody w nocy, w czasie opadów atmosferycznych, przy
temperaturze powietrza lub wody niższej niż 4°C, przy temperaturze powietrza
wyższej niż 25°C, temperaturze wody wyższej niż 35°C, gdy widzialność w toni
wodnej jest mniejsza niż 1 m, przy prędkości prądu wody większej niż 0,5 m/s
i w akwenach górskich położonych powyżej 300 m nad poziomem morza;
17) procedura prac podwodnych – sposób postępowania przy wykonywaniu prac
podwodnych, określający kolejność wykonywanych czynności, rodzaj sprzętu
nurkowego, głębokość zanurzania, rodzaj i czas dekompresji, dopuszczalny czas
pracy i przebywania w warunkach podwyższonego ciśnienia, długość przerw
pomiędzy kolejnymi zanurzeniami, zasady asekuracji, łączności i postępowania
w przypadku awarii lub wystąpienia objawów choroby dekompresyjnej;
18) sprzęt nurkowy – wyposażenie i urządzenia techniczne nakładane bezpośrednio
na ciało nurka, składające się z aparatu oddechowego lub innego urządzenia
doprowadzającego czynnik oddechowy, skafandra, środków ochrony głowy,
odzieży ocieplonej i ochronnej, butów lub płetw, kompensatorów pływalności,
pasów nośnych, stelaża, liny sygnałowej, noża, narzędzi oraz wyposażenia
dodatkowego;
19) szczególnie niebezpieczne prace podwodne – czynności wykonywane pod
powierzchnią wody z zastosowaniem materiałów wybuchowych lub
pirotechnicznych, przy skażeniu substancjami stwarzającymi zagrożenie albo ich
mieszaninami stwarzającymi zagrożenie, przy cięciu i spawaniu metali, przy
użyciu urządzeń hydraulicznych i pneumatycznych, przy poszukiwaniu,
przenoszeniu i rozbrajaniu min lub amunicji, a także przy prowadzeniu prób
nowego sprzętu nurkowego lub sprawdzaniu nowych technologii prac
podwodnych.

Art. 3. Wykonywanie prac podwodnych powierza się osobom posiadającym
wymagane uprawnienia zawodowe i odpowiedni stan zdrowia.

Art. 4. 1. Prace podwodne można organizować, jeżeli posiada się certyfikat
potwierdzający spełnianie wymagań systemu zarządzania bezpieczeństwem i higieną
pracy, wydany przez jednostkę certyfikującą, zgodnie z przepisami o certyfikacji.
2. System zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy obejmuje
w szczególności procedury prac podwodnych, nadzór nad stanem technicznym sprzętu
nurkowego i bazy prac podwodnych oraz uprawnienia osób wykonujących prace
podwodne.

Art. 5. Ustawienie bazy prac podwodnych nie może stwarzać zagrożeń dla
żeglugi lub środowiska.

Art. 6. 1. Wykonywanie prac podwodnych na obszarach morskich
i śródlądowych drogach wodnych wymaga uzyskania zezwolenia właściwego
miejscowo dyrektora urzędu morskiego albo dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej,
wydanego w drodze decyzji administracyjnej, na wniosek organizatora prac
podwodnych.
2. Właściwy miejscowo dyrektor urzędu morskiego albo dyrektor urzędu żeglugi
śródlądowej, na wniosek organizatora prac podwodnych, może wydać zezwolenie,
o którym mowa w ust. 1, upoważniające do wielokrotnego wykonywania prac
podwodnych na małych głębokościach z terminem ważności do 6 miesięcy.
3. Za wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, pobiera się opłatę
w wysokości określonej w załączniku; opłata stanowi dochód budżetu państwa.
4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1 i 2, dołącza się kopię certyfikatu,
o którym mowa w art. 4 ust. 1.
5. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, wzory
wniosków i zezwolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, z uwzględnieniem rodzaju
wykonywanych prac podwodnych, miejsca i terminu ich prowadzenia, a także
sposobu ich oznakowania.
6. Przed wydaniem zezwolenia organ, o którym mowa w ust. 1, może
przeprowadzić kontrolę ważności dokumentów potwierdzających posiadanie
uprawnień zawodowych przez osoby wykonujące prace podwodne, stanu
technicznego sprzętu nurkowego oraz wyposażenia bazy prac podwodnych.

Art. 6a. 1. W przypadku niecierpiącym zwłoki dyrektor urzędu morskiego albo
dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej, realizując zadania, o których mowa
w art. 6 ust. 1 i 2, wykonuje obowiązek, o którym mowa w art. 13 ust. 1 i 2
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, przez udostępnienie informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej, na
swojej stronie internetowej oraz w widocznym miejscu w siedzibie urzędu.
2. Wystąpienie przez osobę, której dane dotyczą, z żądaniem, o którym mowa
w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, nie wstrzymuje ani nie ogranicza
wykonywania przez dyrektora urzędu morskiego albo dyrektora urzędu żeglugi
śródlądowej zadań określonych w art. 6 ust. 1 i 2.

Art. 7. 1. Uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1, nie jest
wymagane w przypadku usuwania zagrożenia dla życia ludzkiego, konieczności
zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi albo zapobieżenia zanieczyszczeniu środowiska.
2. O podjęciu prac podwodnych mających na celu usuwanie zagrożenia dla życia
ludzkiego, zapewnienie bezpieczeństwa żeglugi albo zapobieżenie zanieczyszczeniu
środowiska organizator prac podwodnych bezzwłocznie powiadamia właściwego
miejscowo dyrektora urzędu morskiego albo dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej.

Art. 8. 1. Organizator prac podwodnych jest odpowiedzialny za stan
bezpieczeństwa i higieny pracy przy wykonywaniu prac podwodnych, a także jest
obowiązany wyznaczyć kierownika prac podwodnych. Pracami podwodnymi kieruje
kierownik prac podwodnych.
2. Kierownik prac podwodnych jest obowiązany:
1) przeprowadzić ocenę ryzyka zawodowego w miejscu zamierzonego
wykonywania prac podwodnych oraz poinformować osoby wykonujące prace
podwodne o ryzyku zawodowym i zastosowanych środkach zmniejszających
ryzyko;
2) opracować i stosować bezpieczne procedury prac podwodnych;
3) stosować sprzęt nurkowy i wyposażenie bazy prac podwodnych odpowiednie do
rodzaju wykonywanych prac;
4) skierować do pracy pod powierzchnią wody nurka o wymaganych
uprawnieniach zawodowych i zapewnić jego asekurację przez drugiego nurka
będącego w gotowości do udzielenia w każdej chwili niezbędnej pomocy;
5) zapewnić utrzymywanie w stanie sprawności technicznej sprzętu nurkowego,
urządzeń technicznych i wyposażenia bazy prac podwodnych, w tym zapewnić
stałą obsługę przez operatora systemów nurkowych urządzeń doprowadzających
czynnik oddechowy, jeżeli jest to konieczne ze względu na rodzaj zastosowanego
sprzętu nurkowego;
6) prowadzić dziennik prac podwodnych;
7) dokonywać w książeczce nurka zapisów o czasie przebywania pod powierzchnią
wody lub w warunkach sztucznie wytworzonego podwyższonego ciśnienia
atmosferycznego;
8) zapewnić nurkowi opiekę medyczną, a w przypadku wystąpienia nagłej
dekompresji zapewnić bezzwłoczne przetransportowanie nurka do miejsca, gdzie
będzie można udzielić mu specjalistycznej pomocy medycznej;
9) przygotowywać i prowadzić prace podwodne zgodnie z wymaganiami
określonymi w przepisach dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.
3. Dziennik prac podwodnych, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, wydaje, na
wniosek organizatora prac podwodnych, i rejestruje jego wydanie właściwy
miejscowo dyrektor urzędu morskiego albo dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej.
4. Za wydanie dziennika prac podwodnych pobiera się opłatę w wysokości
określonej w załączniku; opłata stanowi dochód budżetu państwa.
5. Osoba wykonująca prace podwodne jest obowiązana do wykonywania
powierzonych jej czynności w sposób zgodny z przepisami i zasadami
bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowania się do wydawanych w tym zakresie
poleceń i wskazówek.
6. Minister Obrony Narodowej, mając na względzie specyfikę prac podwodnych
wykonywanych na rzecz obronności, określi, w drodze rozporządzenia, warunki
bezpieczeństwa wykonywania prac podwodnych w jednostkach organizacyjnych
podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, mając na względzie specyfikę
prac podwodnych wykonywanych na rzecz bezpieczeństwa i porządku publicznego,
określi, w drodze rozporządzenia, warunki bezpieczeństwa wykonywania prac
podwodnych, w tym działań ratowniczych, szkoleń i ćwiczeń, w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 9. 1. Obiekt zanurzalny może być używany, jeżeli odpowiada wymaganiom
bezpieczeństwa w zakresie:
1) budowy jego stałych urządzeń i wyposażenia;
2) warunków sanitarnych oraz bezpieczeństwa i higieny pracy;
3) liczby i uprawnień zawodowych osób, które mogą w nim jednocześnie
przebywać.
2. Obiekt zanurzalny i jego stałe urządzenia podlegają nadzorowi technicznemu
instytucji klasyfikacyjnej w zakresie budowy, przebudowy, modernizacji i remontów.
3. Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, stwierdza instytucja
klasyfikacyjna w dokumencie klasyfikacyjnym, po dokonaniu przeglądu.
4. Dokumentacja projektowa obiektu zanurzalnego wymaga uzgodnienia
z właściwym państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym.
5. Spełnienie przez obiekt zanurzalny wymagań w zakresie warunków
higienicznych i sanitarnych stwierdza, w drodze decyzji, właściwy państwowy
wojewódzki inspektor sanitarny.

Art. 10. 1. Obiekt zanurzalny podlega obowiązkowi zgłoszenia do Dyrektora
Urzędu Morskiego w Gdyni w celu wydania przez niego certyfikatu bezpieczeństwa
konstrukcji i wyposażenia obiektu zanurzalnego.
2. Certyfikat, o którym mowa w ust. 1, określa dopuszczalną głębokość
zanurzenia obiektu zanurzalnego oraz liczbę i uprawnienia zawodowe osób, które
mogą w nim jednocześnie przebywać.
3. Certyfikat, o którym mowa w ust. 1, traci ważność po upływie 12 miesięcy od
dnia wystawienia, a przedłużenie jego ważności następuje na wniosek organizatora
prac podwodnych.
4. Do wniosku o wydanie certyfikatu, o którym mowa w ust. 1, załącza się:
1) dokument klasyfikacyjny wydany przez instytucję klasyfikacyjną;
2) opinię właściwego państwowego inspektora pracy o dopuszczeniu obiektu
zanurzalnego do eksploatacji pod względem wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy;
3) decyzję państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego o dopuszczeniu
obiektu zanurzalnego do eksploatacji pod względem wymagań higienicznych
i sanitarnych.
5. Za wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu, o którym mowa w ust. 1,
pobiera się opłatę w wysokości określonej w załączniku; opłata stanowi dochód
budżetu państwa.
6. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, kierując się koniecznością
zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony życia oraz zdrowia osób przebywających
w obiekcie zanurzalnym, określi, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania w zakresie budowy obiektów zanurzalnych, ich stałych urządzeń
i wyposażenia albo uzna za obowiązujące w tym zakresie wymagania określone
w przepisach technicznych instytucji klasyfikacyjnej;
2) wzór certyfikatu, o którym mowa w ust. 1.

Art. 11. 1. Prace podwodne może wykonywać nurek posiadający aktualne
orzeczenie lekarza o braku przeciwwskazań do wykonywania prac podwodnych.
2. Nurek podlega okresowym badaniom lekarskim, przeprowadzanym nie
rzadziej niż raz na 12 miesięcy.
3. Głębinowe i długotrwałe prace podwodne prowadzi się pod nadzorem lekarza.
4. Po każdym przypadku wystąpienia objawów choroby dekompresyjnej kieruje
się nurka na kontrolne badanie lekarskie w celu potwierdzenia braku przeciwwskazań
do wykonywania prac podwodnych.
5. Koszty nadzoru medycznego, o którym mowa w ust. 3 i 4, ponosi organizator
prac podwodnych; koszty badań lekarskich, o których mowa w ust. 1 i 2, ponosi
organizator prac podwodnych, jeżeli zatrudnia nurka na podstawie umowy o pracę.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia, zgodnie z aktualnym stanem wiedzy
w tej dziedzinie, określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki zdrowotne, jakim powinien odpowiadać nurek;
2) tryb orzekania o braku przeciwwskazań do wykonywania prac podwodnych
i przeprowadzania okresowych badań lekarskich;
3) sposób sprawowania nadzoru medycznego nad pracami podwodnymi;
4) procedury dekompresji i kompresji;
5) wykaz minimalnego wyposażenia medycznego bazy prac podwodnych;
6) wymagania kwalifikacyjne dla lekarzy, o których mowa w ust. 1 i 3, oraz wzory
i tryb wydawania dokumentów potwierdzających kwalifikacje medyczne.

Art. 12. 1. Czas pozostawania nurka pod powierzchnią wody przy wykonywaniu
prac podwodnych na małych i średnich głębokościach nie może jednorazowo
przekroczyć 3 godzin, z zastrzeżeniem ust. 2–4.
2. W przypadku wykonywania prac podwodnych, o których mowa w ust. 1, przy
temperaturze wody lub powietrza niższej niż 4°C, czas pozostawania nurka pod
powierzchnią wody nie może przekroczyć jednorazowo 2 godzin.
3. Czas pozostawania nurka pod powierzchnią wody, o którym mowa w ust. 1
i 2, może zostać przedłużony do 6 godzin, pod warunkiem zastosowania systemu
ogrzewania skafandra i czynnika oddechowego.
4. W przypadku wykonywania prac podwodnych, o których mowa w ust. 1, przy
temperaturze wody wyższej niż 18°C, czas pozostawania nurka pod powierzchnią
wody nie może przekroczyć jednorazowo 6 godzin.
5. Łączny czas pozostawania nurka pod powierzchnią wody przy kilkukrotnych
zanurzeniach w ciągu doby nie może przekroczyć 6 godzin.
6. Po każdym wynurzeniu na powierzchnię, podczas którego stosowano
procedurę dekompresji, zapewnia się nurkowi co najmniej 2-godzinną przerwę.
7. W przerwach pomiędzy kolejnymi, następującymi bezpośrednio po sobie
zanurzeniami, o których mowa w ust. 6, nurek nie może pełnić funkcji nurka
asekurującego.

Art. 13. 1. Skierowanie nurka do wykonywania głębinowych prac podwodnych
następuje tylko raz na dobę, a kolejne skierowanie do tych prac jest dopuszczalne po
24-godzinnej przerwie.
2. Czas pozostawania nurka pod powierzchnią wody przy wykonywaniu
głębinowych prac podwodnych nie może przekroczyć 1,5 godziny, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Czas pozostawania nurka pod powierzchnią wody, o którym mowa w ust. 2,
może zostać przedłużony do 4 godzin, pod warunkiem zastosowania systemu
ogrzewania skafandra, czynnika oddechowego i dzwonu nurkowego.

Art. 14. 1. Czas pracy nurka w trakcie wykonywania długotrwałych prac
podwodnych nie może przekroczyć 8 godzin na dobę.
2. Jednorazowy czas ciągłego pozostawania nurka w warunkach podwyższonego
ciśnienia przy wykonywaniu długotrwałych prac podwodnych nie może przekroczyć
672 godzin.
3. Skierowanie nurka do ponownego wykonywania długotrwałych prac
podwodnych jest dopuszczalne po przerwie równej okresowi pozostawania pod
wpływem podwyższonego ciśnienia w czasie wykonywania poprzednich
długotrwałych prac podwodnych.

Art. 15. 1. Jeżeli łączny czas pozostawania pod powierzchnią wody
i w warunkach sztucznie wytworzonego podwyższonego ciśnienia atmosferycznego
przekracza w roku kalendarzowym 275 godzin, nurek zatrudniony na podstawie
umowy o pracę nabywa w danym roku prawo do dodatkowego, płatnego urlopu
wypoczynkowego w wymiarze jednego dnia urlopu za każde dodatkowe 24 godziny
przebywania w tych warunkach.
2. Wymiar dodatkowego urlopu, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć
14 dni w roku.

Art. 16. Do czasów, o których mowa w art. 12–15, wlicza się czas dekompresji
określony w procedurze prac podwodnych.

Art. 17. Nurek zatrudniony na podstawie umowy o pracę otrzymuje dodatek
w wysokości 50% wynagrodzenia za każdą godzinę pracy:
1) przy wykonywaniu prac podwodnych w trudnych warunkach;
2) przy wykonywaniu szczególnie niebezpiecznych prac podwodnych.

Art. 18. W czasie wykonywania prac pod powierzchnią wody organizator prac
podwodnych zapewnia nurkowi bezpłatne wyżywienie, o wartości kalorycznej nie
mniejszej niż 2500 kcal dziennie.

Art. 19. 1. Ustala się następujące zawody związane z wykonywaniem prac
podwodnych:
1) nurek;
2) kierownik prac podwodnych;
3) operator systemów nurkowych do prowadzenia głębinowych i długotrwałych
prac podwodnych.
2. Dla nurka ustala się następujące dyplomy:
1) nurka III klasy uprawniający do wykonywania prac podwodnych na małych
głębokościach;
2) nurka II klasy uprawniający do wykonywania prac podwodnych na średnich
i małych głębokościach;
3) nurka I klasy uprawniający do wykonywania głębinowych prac podwodnych
oraz prac podwodnych na średnich i małych głębokościach;
4) nurka saturowanego uprawniający do wykonywania bez ograniczeń wszystkich
rodzajów prac podwodnych.
3. Dla kierownika prac podwodnych ustala się następujące dyplomy:
1) kierownika prac podwodnych III klasy uprawniający do kierowania pracami
podwodnymi na małych głębokościach;
2) kierownika prac podwodnych II klasy uprawniający do kierowania pracami
podwodnymi na średnich i małych głębokościach;
3) kierownika prac podwodnych I klasy uprawniający do kierowania bez
ograniczeń wszystkimi rodzajami prac podwodnych.
4. Dla operatora systemów nurkowych ustala się świadectwo operatora
systemów nurkowych uprawniające do obsługiwania zainstalowanych w bazie prac
podwodnych urządzeń i wyposażenia technicznego wymaganego do prowadzenia
głębinowych i długotrwałych prac podwodnych.

Art. 20. 1. Warunkiem uzyskania dyplomów, o których mowa w art. 19 ust. 2
i 3, oraz świadectwa, o którym mowa w art. 19 ust. 4, jest złożenie z wynikiem
pozytywnym egzaminu teoretycznego z zakresu wymaganej wiedzy oraz spełnienie
przesłanek określonych odpowiednio w ust. 3–10.
2. Dla uzyskania dyplomów, o których mowa w art. 19 ust. 2 pkt 1 i art. 19 ust.
3 pkt 1, dodatkowo wymagane jest złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu
praktycznego z wymaganej wiedzy i umiejętności.
3. Dyplom nurka III klasy może otrzymać osoba, która:
1) ukończyła 18 lat;
2) posiada zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla nurka III klasy.
4. Dyplom nurka II klasy może otrzymać osoba, która posiada:
1) dyplom nurka III klasy;
2) co najmniej dwuletnią praktykę zawodową w charakterze nurka III klasy;
3) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla nurka II klasy.
5. Dyplom nurka I klasy może otrzymać osoba, która posiada:
1) dyplom nurka II klasy;
2) co najmniej dwuletnią praktykę zawodową w charakterze nurka II klasy;
3) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla nurka I klasy.
6. Dyplom nurka saturowanego może otrzymać osoba, która posiada:
1) dyplom nurka I klasy;
2) co najmniej roczną praktykę zawodową w charakterze nurka I klasy;
3) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla nurka saturowanego.
7. Dyplom kierownika prac podwodnych III klasy może otrzymać osoba, która posiada:
1) wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
2) dyplom nurka III klasy;
3) co najmniej dwuletnią praktykę zawodową w charakterze nurka III klasy;
4) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla kierownika prac podwodnych III klasy.
8. Dyplom kierownika prac podwodnych II klasy może otrzymać osoba, która posiada:
1) wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
2) dyplom nurka II klasy i co najmniej roczną praktykę zawodową w charakterze
nurka II klasy lub dyplom kierownika prac podwodnych III klasy i co najmniej
trzyletnią praktykę zawodową w charakterze kierownika prac podwodnych III klasy;
3) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla kierownika prac podwodnych II klasy.
9. Dyplom kierownika prac podwodnych I klasy może otrzymać osoba, która posiada:
1) dyplom nurka II klasy;
2) dyplom kierownika prac podwodnych II klasy;
3) co najmniej trzyletnią praktykę zawodową w charakterze kierownika prac
podwodnych II klasy;
4) zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla kierownika prac podwodnych I klasy.
10. Świadectwo operatora systemów nurkowych może otrzymać osoba
posiadająca zaświadczenie o ukończeniu szkolenia dla operatora systemów nurkowych.

Art. 21. 1. Praktykę nurka w zakresie wykonywania prac podwodnych wpisuje
się do książeczki nurka z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 8 ust.
2 pkt 7.
2. Za okres rocznej praktyki zawodowej nurka uznaje się okres co najmniej
100 godzin łącznego przebywania nurka pod powierzchnią wody i w warunkach
sztucznie wytworzonego podwyższonego ciśnienia atmosferycznego.
3. Dokumentem potwierdzającym praktykę zawodową w charakterze kierownika
prac podwodnych III klasy lub II klasy jest świadectwo pracy lub pisemne
zaświadczenie organizatora prac podwodnych.
4. Za okres rocznej praktyki zawodowej kierownika prac podwodnych uznaje się
okres co najmniej 150 godzin kierowania pracami podwodnymi.

Art. 22. 1. Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni, na wniosek zainteresowanej
osoby, wydaje odpowiedni dyplom, świadectwo i książeczkę nurka.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się zaświadczenie ośrodka
szkoleniowego o ukończeniu wymaganego szkolenia oraz dokument potwierdzający
praktykę w zakresie wykonywania prac podwodnych.
3. Dyplomy nurka III, II i I klasy oraz nurka saturowanego zachowują ważność
przez okres 5 lat od dnia ich wydania.
4. Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni, na wniosek zainteresowanej osoby,
przedłuża ważność dyplomu, o którym mowa w ust. 3, pod warunkiem
udokumentowania okresu co najmniej 250-godzinnej praktyki w zakresie
wykonywania prac podwodnych, uzyskanej w okresie 5 lat od dnia wydania dyplomu.
5. Do wniosku o wydanie dyplomu nurka albo o przedłużenie jego ważności
załącza się kopię aktualnego orzeczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
5a. W przypadku utraty ważności dyplomu możliwe jest jego odnowienie pod
warunkiem ukończenia szkolenia uzupełniającego dotyczącego odnowienia dyplomu
oraz posiadania aktualnego orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań do
wykonywania prac podwodnych.
6. Organ, o którym mowa w ust. 1, prowadzi rejestr wydanych dyplomów,
świadectw, książeczek nurka oraz certyfikatów bezpieczeństwa konstrukcji
i wyposażenia obiektu zanurzalnego.
7. Za wydanie dokumentów, o których mowa w ust. 1, przedłużenie ważności
dyplomów i wydanie duplikatów pobiera się opłaty w wysokości określonej
w załączniku; opłaty stanowią dochód budżetu państwa.
8. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, kierując się specyfiką
zawodów, o których mowa w art. 19, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
tryb wydawania dyplomów, świadectw, książeczek nurka, o których mowa w ust. 1,
oraz dziennika prac podwodnych, a także wzory tych dokumentów.

Art. 23. 1. Obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którzy nabyli
w tych państwach, poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, kwalifikacje do
wykonywania zawodów, o których mowa w art. 19, uznaje się te kwalifikacje na
zasadach określonych w przepisach o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych
nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej.
2. (uchylony)
3. Dyrektor Urzędu Morskiego w Gdyni, z uwzględnieniem przepisów
wydanych na podstawie ust. 6 i 7, na wniosek osoby zainteresowanej posiadającej
dokumenty kwalifikacyjne uprawniające do wykonywania prac podwodnych, wydane
przez jednostki organizacyjne podległe lub nadzorowane przez Ministra Obrony
Narodowej (kwalifikacje wojskowe) albo ministra właściwego do spraw
wewnętrznych, wydaje odpowiedni dyplom, książeczkę nurka lub świadectwo
potwierdzające uprawnienia do wykonywania zawodu, pod warunkiem
udokumentowania okresu co najmniej 250-godzinnej praktyki w zakresie
wykonywania prac podwodnych, uzyskanej w okresie 5 lat od dnia wydania
dokumentu.
4. (uchylony)
5. Za uznanie kwalifikacji lub potwierdzenie kwalifikacji do wykonywania
zawodów, o których mowa w ust. 1–3, pobiera się opłaty w wysokości określonej
w załączniku; opłaty stanowią dochód budżetu państwa.
6. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia, kwalifikacje wojskowe
osób uprawnionych do wykonywania prac podwodnych odpowiadające kwalifikacjom
do wykonywania zawodów, o których mowa w art. 19, kierując się zakresem
programu szkoleń.
7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze rozporządzenia,
kwalifikacje osób uprawnionych do wykonywania prac podwodnych, które uzyskały
uprawnienia w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, odpowiadające kwalifikacjom do
wykonywania zawodów, o których mowa w art. 19, kierując się zakresem programu
szkoleń.

Art. 24. 1. Szkolenia w zakresie wykonywania zawodów, o których mowa w art.
19, prowadzą ośrodki szkoleniowe uznane w drodze decyzji Dyrektora Urzędu
Morskiego w Gdyni.
2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres 24 miesięcy, na wniosek
ośrodka szkoleniowego, po przeprowadzeniu kontroli i oceny tych szkoleń oraz
przedstawieniu certyfikatu, o którym mowa w art. 4 ust. 1.
3. Za przeprowadzenie kontroli i oceny szkoleń prowadzonych przez ośrodek
szkoleniowy lub rozszerzenie ich zakresu pobiera się opłatę w wysokości określonej
w załączniku.
4. Osobie, która ukończyła szkolenie, ośrodek szkoleniowy wydaje
zaświadczenie o ukończeniu szkolenia, o którym mowa w art. 20 ust. 3–10.

Art. 25. 1. Egzaminy, o których mowa w art. 20 ust. 1 i 2, przeprowadza
Komisja Kwalifikacyjna dla Nurków, działająca przy Dyrektorze Urzędu Morskiego
w Gdyni, zwana dalej „komisją”.
2. Przewodniczącego komisji powołuje na okres 3 lat i odwołuje minister
właściwy do spraw gospodarki morskiej, na wniosek Dyrektora Urzędu Morskiego
w Gdyni.
3. Zastępcę przewodniczącego, sekretarza i pozostałych członków komisji
powołuje, spośród osób posiadających kwalifikacje zawodowe związane
z wykonywaniem prac podwodnych, i odwołuje Dyrektor Urzędu Morskiego
w Gdyni, na wniosek przewodniczącego komisji.
4. Do zadań komisji należy:
1) rozpatrywanie wniosków osób ubiegających się o uzyskanie dyplomów lub
świadectw i weryfikowanie załączonych do wniosków dokumentów
potwierdzających wykształcenie, praktykę zawodową i ukończenie wymaganych
szkoleń;
2) przeprowadzanie egzaminów praktycznych i teoretycznych z zakresu
wymaganej wiedzy i umiejętności;
3) opiniowanie opracowanych przez ośrodki szkoleniowe szczegółowych
programów i metod szkolenia w zakresie wykonywania prac podwodnych oraz
nadzorowanie przebiegu tych szkoleń;
4) nadzorowanie przebiegu szkoleń związanych z wprowadzaniem nowych
technologii prac podwodnych, procedur, sprzętu nurkowego i wyposażenia;
5) opracowywanie zaleceń z zakresu bezpieczeństwa wykonywania prac
podwodnych;
6) ustalanie, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej,
państwowego inspektora pracy lub prokuratora, przyczyn i okoliczności
wypadków powstałych przy wykonywaniu prac podwodnych.

Art. 26. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, mając na uwadze
specyfikę zawodów, o których mowa w art. 19, i uwzględniając aktualny stan wiedzy
w tej dziedzinie, określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb i kryteria uznawania szkoleń prowadzonych przez ośrodek szkoleniowy,
cofania uznania oraz przeprowadzania kontroli i oceny tych szkoleń;
2) ramowe programy szkoleń i wymagań egzaminacyjnych;
3) tryb, sposób i terminy przeprowadzania egzaminów przez komisję;
4) (uchylony)
5) kryteria, którym powinni odpowiadać kandydaci na przewodniczącego, zastępcę
przewodniczącego, sekretarza i członków komisji.

Art. 27. 1. Za przeprowadzenie egzaminu pobiera się opłaty w wysokości
określonej w załączniku.
2. (uchylony)
3. Za przeprowadzenie egzaminu i kontrolę oraz ocenę szkoleń prowadzonych
przez ośrodek szkoleniowy członkom komisji oraz obsłudze administracyjnej
egzaminu przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w załączniku oraz
zwrot należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą. Do określenia
wysokości oraz warunków ustalania należności związanych z podróżą stosuje się
odpowiednio przepisy wydane na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca
1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).

Art. 28. 1. Minister Obrony Narodowej, mając na uwadze specyfikę zawodów
i prac podwodnych prowadzonych w jednostkach organizacyjnych podległych lub
nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, a także aktualny stan wiedzy w tej
dziedzinie, określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb i kryteria nabywania kwalifikacji wojskowych uprawniających do
wykonywania prac podwodnych;
2) wzory dokumentów potwierdzających nabycie kwalifikacji, o których mowa
w pkt 1, a także innych dokumentów związanych z wykonywaniem prac
podwodnych;
3) sposób ustalania okoliczności wypadków z udziałem nurków w jednostkach
organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony
Narodowej.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, mając na uwadze specyfikę
zawodów i prac podwodnych prowadzonych w jednostkach organizacyjnych
podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
a także aktualny stan wiedzy w tej dziedzinie, określi, w drodze rozporządzenia:
1) tryb i kryteria nabywania kwalifikacji uprawniających do wykonywania prac
podwodnych;
2) wzory dokumentów potwierdzających nabycie kwalifikacji, o których mowa
w pkt 1, a także wzory innych dokumentów związanych z wykonywaniem prac
podwodnych;
3) sposób ustalania okoliczności wypadków z udziałem nurków w jednostkach
organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do
spraw wewnętrznych.

Art. 29. Do postępowania w sprawach uznawania i potwierdzania kwalifikacji,
wydawania dyplomów, świadectw, certyfikatów bezpieczeństwa konstrukcji
i wyposażenia obiektu zanurzalnego oraz uznawania szkoleń prowadzonych przez
ośrodki szkoleniowe, o których mowa w art. 24, stosuje się przepisy ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz.
2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

Art. 30. 1. Kto:
1) organizuje prace podwodne, nie posiadając certyfikatu, o którym mowa w art.
4 ust. 1 i art. 10 ust. 1,
2) powierza wykonywanie prac podwodnych osobom nieposiadającym
wymaganych uprawnień zawodowych,
3) świadczy bez zezwolenia usługi w zakresie prac podwodnych,
4) zleca prace podwodne organizatorowi prac podwodnych nieposiadającemu
certyfikatu, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i w art. 10 ust. 1
– podlega karze grzywny albo karze ograniczenia wolności, albo obu tym karom
łącznie.
2. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w ust. 1, następuje w trybie
przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach
o wykroczenia (Dz. U. z 2019 r. poz. 1120, 1123, 1556 i 1694).

Art. 31. W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz.U. Nr 109, poz.
1156 oraz z 2002 r. Nr 240, poz. 2060) w załączniku wprowadza się następujące zmiany:
1) w części II „Opłaty za wystawienie dokumentów kwalifikacyjnych i żeglarskich” w ust. 3 skreśla się wyrazy „3.2 Książeczka nurka 20 j.t.”;
2) w części III „Opłaty za egzamin i zasady wynagradzania członków komisji
egzaminacyjnej” uchyla się ust. 6.

Art. 32. Dokumenty potwierdzające uprawnienia do wykonywania zawodów,
o których mowa w art. 19, oraz książeczki nurka wydane przed dniem wejścia w życie
ustawy zachowują ważność do czasu ich wymiany, jednak nie dłużej niż przez okres
5 lat od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 33. Przepisy art. 4, a także przepisy art. 6 ust. 4, art. 24 ust. 2 i art. 30 ust.
1 pkt 1 w zakresie dotyczącym certyfikatu potwierdzającego spełnianie wymagań
systemu zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy stosuje się po upływie
18 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 34. Ustawa wchodzi w życie po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia.