Wejscie w życie: 14 września 2007

Ostatnia Zmiana: 9 luty 2021

Ustawa z dnia 24 sierpnia 2007 r. o udziale Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie Informacyjnym

Art. 1. Ustawa określa zasady i sposób realizacji udziału Rzeczypospolitej
Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Wizowym Systemie
Informacyjnym, w tym obowiązki i uprawnienia organów dotyczące dokonywania
wpisów oraz wglądu do danych zawartych w Systemie Informacyjnym Schengen
oraz Wizowym Systemie Informacyjnym poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI).

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) bezpośrednim dostępie – rozumie się przez to dokonywanie wpisów oraz
wgląd do danych przetwarzanych poprzez Krajowy System Informatyczny
(KSI), realizowany w sposób bezpośredni przez organ wskazany w ustawie;
2) Centralnym Wizowym Systemie Informacyjnym – rozumie się przez to
system centralny, o którym mowa w art. 1 ust. 2 decyzji Rady 2004/512/WE
z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu
Informacyjnego (VIS) (Dz. Urz. UE L 213 z 15.06.2004, str. 5–7);
3) centralnym organie technicznym KSI – rozumie się przez to Komendanta
Głównego Policji;
4) danych – rozumie się przez to dane SIS lub dane VIS;
5) danych SIS – rozumie się przez to dane określone w art. 20 ust. 1
i 2 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)
(Dz. Urz. UE L 381 z 28.12.2006, str. 4) oraz dane określone w art. 20 ust. 1–
3 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie
utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz. Urz. UE L 205 z 07.08.2007, str. 63);
6) danych VIS – rozumie się przez to dane określone
w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 767/2008 Parlamentu Europejskiego
i Rady z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego
(VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat
wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (Dz. Urz. UE L 218
z 13.08.2008, str. 60–81);
7) informacjach uzupełniających – rozumie się przez to wszelkie informacje,
wymieniane za pośrednictwem biur SIRENE między krajowymi
a zagranicznymi organami uprawnionymi do przetwarzania danych SIS,
niezbędne przy dokonywaniu wpisów do Systemu Informacyjnego Schengen
lub w celu umożliwienia podjęcia odpowiednich działań, w przypadkach gdy
w wyniku przeglądania danych SIS odnaleziono osoby lub przedmioty,
których dotyczą wpisy;
8) interfejsie krajowym – rozumie się przez to interfejs krajowy, o którym mowa
w art. 1 ust. 2 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie
ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego;
9) (uchylony)
10) kopii krajowej – rozumie się przez to pełną kopię bazy danych SIS, o której
mowa w art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej
generacji (SIS II) oraz w art. 4 ust. 1 lit. b decyzji Rady 2007/533/WSiSW
z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania
i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);
11) Krajowym Systemie Informatycznym (KSI) – rozumie się przez to zespół
współpracujących ze sobą urządzeń, procedur przetwarzania informacji
i narzędzi programowych (oprogramowania) zastosowanych w celu przetwarzania danych oraz infrastrukturę telekomunikacyjną, umożliwiające organom administracji publicznej i organom wymiaru sprawiedliwości
przetwarzanie danych gromadzonych w Systemie Informacyjnym Schengen
oraz w Wizowym Systemie Informacyjnym;
12) (uchylony)
13) Państwie Członkowskim – rozumie się przez to państwo członkowskie Unii
Europejskiej, państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym
Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym
nienależące do Unii Europejskiej lub państwo niebędące stroną umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego obywatele mogą korzystać
ze swobody przepływu osób na podstawie umów zawartych przez to państwo
ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, z wyjątkiem
państwa, wobec którego Rada podjęła decyzję o niestosowaniu przepisów
dorobku Schengen;
14) pośrednim dostępie – rozumie się przez to dokonywanie wpisów oraz wgląd
do danych przetwarzanych poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI),
realizowany w sytuacjach wskazanych w ustawie za pośrednictwem
centralnego organu technicznego KSI albo organu wskazanego w art. 7 ust. 2;
14a) systemie centralnym SIS II – rozumie się przez to system centralny składający
się z funkcji wsparcia technicznego zawierającej bazę danych oraz
z jednolitego interfejsu krajowego, o którym mowa
w art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej
generacji (SIS II) oraz w art. 4 ust. 1 lit. a decyzji Rady 2007/533/WSiSW
z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania
i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);
15) Systemie Informacyjnym Schengen – rozumie się przez to system
informacyjny, o którym mowa w art. 1 i 4 rozporządzenia (WE)
nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r.
w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 1 i 4 decyzji
Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II);
15a) systemie krajowym N.SIS II – rozumie się przez to polski system krajowy
zawierający kopię krajową, który łączy się z systemem centralnym SIS II,
o którym mowa w art. 4 ust. 1 lit. b rozporządzenia (WE)
nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r.
w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 4 ust. 1 lit. b
decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie
utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II);
16) Wizowym Systemie Informacyjnym – rozumie się przez to system, o którym
mowa w art. 1 decyzji Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r.
w sprawie ustanowienia Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS);
17) wpisie – rozumie się przez to czynności faktyczne polegające na
wprowadzeniu do Systemu Informacyjnego Schengen lub Wizowego
Systemu Informacyjnego, zmianie lub usunięciu z Systemu Informacyjnego
Schengen lub Wizowego Systemu Informacyjnego danych umożliwiających
właściwym organom identyfikację osoby lub przedmiotu oraz podjęcie
wnioskowanego działania w związku ze zidentyfikowaniem osoby lub przedmiotu;
18) przetwarzaniu danych – rozumie się przez to przetwarzanie danych będących
danymi osobowymi, jak również jakiekolwiek operacje wykonywane na
danych niebędących danymi osobowymi, takie jak: zbieranie, wpisywanie,
utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie
i usuwanie; w odniesieniu do danych osobowych przetwarzanych w celach,
o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o ochronie
danych osobowych przetwarzanych w związku z zapobieganiem
i zwalczaniem przestępczości (Dz. U. z 2019 r. poz. 125), stosuje się przepisy
tej ustawy, a w przypadku danych osobowych przetwarzanych w innych
celach przepisy rozporządzenia 2016/679;
19) rozporządzeniu 2016/679 – rozumie się przez to rozporządzenie Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119
z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

Art. 3. 1. Uprawnienie do bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) w celu dokonywania wpisów danych SIS dotyczących:
1) osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu wydania ich
przez państwo obce na podstawie wniosku o wydanie przysługuje sądowi lub
prokuraturze;
2) osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu przekazania
osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przysługuje
sądowi lub prokuraturze;
3) świadków wezwanych do stawienia się przed sądem lub prokuratorem
w związku z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym
lub podejrzanych wezwanych do stawienia się przed prokuratorem w związku
z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym, którzy są
poszukiwani, lub oskarżonych wezwanych do stawienia się przed sądem
w związku z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym
w celu poniesienia odpowiedzialności za czyny, za które są poszukiwani, lub
skazanych, wobec których powinien zostać wykonany wyrok w sprawie
karnej lub w sprawie o przestępstwo skarbowe, lub skazanych wezwanych do
stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności – dla ustalenia
miejsca ich pobytu przysługuje sądowi lub prokuraturze;
4) cudzoziemca, o którym mowa w art. 443 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r.
o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 577
i 622), przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
5) osób zaginionych albo osób zaginionych, które dla ich ochrony lub w celu
zapobiegania stwarzanym przez nie zagrożeniom powinny zostać oddane do
właściwej placówki opiekuńczej lub leczniczej, przysługuje Policji;
6) osób lub pojazdów silnikowych o pojemności silnika przekraczającej 50 cm3
,
statków wodnych, statków powietrznych i kontenerów, wprowadzonych
w celu:
a) przeprowadzania niejawnego nadzorowania, którego celem jest ściganie
przestępstw oraz zapobieganie zagrożeniom bezpieczeństwa
publicznego, przysługuje Policji, Służbie Celno-Skarbowej, Straży
Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii
Wojskowej lub Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
b) przeprowadzania kontroli, której celem jest ściganie przestępstw oraz
zapobieganie zagrożeniom bezpieczeństwa publicznego, przysługuje
Policji, Służbie Celno-Skarbowej, Straży Granicznej, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej lub
Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
c) przeprowadzania niejawnego nadzorowania, którego celem jest
zapobieganie poważnym zagrożeniom wewnętrznego i zewnętrznego
bezpieczeństwa państwa, przysługuje Straży Granicznej, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie
Wywiadu Wojskowego,
d) przeprowadzania kontroli, której celem jest zapobieganie poważnym
zagrożeniom wewnętrznego i zewnętrznego bezpieczeństwa państwa,
przysługuje Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie
Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego;
7) przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu
wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym lub postępowaniu
karnym skarbowym przysługuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, Policji,
Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celno-Skarbowej, wojewodom, Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców,
dyrektorowi urzędu morskiego, sądowi lub prokuraturze.
2. W przypadku braku bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI), spowodowanego przyczynami niezależnymi od danego
organu, organy wymienione w ust. 1 mogą dokonywać wpisów danych SIS za
pośrednictwem centralnego organu technicznego KSI.
3. Organy wymienione w ust. 1, dokonując wpisów danych SIS, są
obowiązane do zapewnienia ich zgodności z prawem, dokładności i aktualności.

Art. 3a. (uchylony).

Art. 4. 1. Uprawnienie do bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) w celu wglądu do danych SIS dotyczących:
1) osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu wydania ich na
wniosek Państwa Członkowskiego lub państwa obcego przysługuje Straży
Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii
Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celno-
-Skarbowej, sądowi lub prokuraturze;
2) osób poszukiwanych do tymczasowego aresztowania w celu przekazania
osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania przysługuje
Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie
Celno-Skarbowej, sądowi lub prokuraturze;
3) świadków wezwanych do stawienia się przed sądem lub prokuratorem
w związku z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym
lub podejrzanych wezwanych do stawienia się przed prokuratorem w związku
z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym, którzy są
poszukiwani, lub oskarżonych wezwanych do stawienia się przed sądem
w związku z postępowaniem karnym lub postępowaniem karnym skarbowym
w celu poniesienia odpowiedzialności za czyny, za które są poszukiwani, lub
skazanych, wobec których powinien zostać wykonany wyrok w sprawie
karnej lub w sprawie o przestępstwo skarbowe, lub skazanych wezwanych do
stawienia się w celu odbycia kary pozbawienia wolności – dla ustalenia miejsca ich pobytu przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Służbie Celno-Skarbowej, sądowi lub prokuraturze;
4) cudzoziemców, których dane zostały wpisane do Systemu Informacyjnego
Schengen dla celów odmowy wjazdu, przysługuje ministrowi właściwemu do
spraw zagranicznych, Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu
Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Służbie Celno-Skarbowej, Szefowi Urzędu do Spraw
Cudzoziemców, wojewodzie, konsulowi, sądowi lub prokuraturze;
5) osób zaginionych albo osób zaginionych, które dla ich ochrony lub w celu
zapobiegania stwarzanym przez nie zagrożeniom powinny być oddane do
właściwej placówki opiekuńczej lub leczniczej, przysługuje Straży
Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Żandarmerii
Wojskowej, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu, Służbie Celno-
-Skarbowej, sądowi lub prokuraturze;
6) osób lub pojazdów silnikowych o pojemności silnika przekraczającej 50 cm3,
statków wodnych, statków powietrznych i kontenerów, wprowadzonych
w celu przeprowadzania niejawnego nadzorowania lub kontroli przysługuje
Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji
Wywiadu, Żandarmerii Wojskowej, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
Służbie Celno-Skarbowej, sądowi lub prokuraturze;
7) przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu
wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym lub postępowaniu
karnym skarbowym, należących do jednej z poniższych kategorii:
a) pojazdy silnikowe o pojemności silnika przekraczającej 50 cm3, statki
wodne i statki powietrzne,
b) przyczepy i naczepy o masie własnej przekraczającej 750 kg, przyczepy
turystyczne, urządzenia przemysłowe, silniki przyczepne i kontenery,
c) broń palna,
d) blankiety dokumentów urzędowych, które zostały skradzione,
przywłaszczone lub utracone,
e) wydane dokumenty tożsamości, takie jak: paszporty, dowody
tożsamości, prawa jazdy, dokumenty pobytowe i dokumenty podróży,
które zostały skradzione, przywłaszczone, utracone lub unieważnione,
f) dowody rejestracyjne i tablice rejestracyjne pojazdów, które zostały
skradzione, przywłaszczone, utracone lub unieważnione,
g) banknoty (o spisanych numerach),
h) papiery wartościowe i środki płatnicze, takie jak: czeki, karty kredytowe,
obligacje, akcje i dokumenty potwierdzające udział, które zostały
skradzione, przywłaszczone, utracone lub unieważnione
– przysługuje Straży Granicznej, Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Żandarmerii Wojskowej, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Służbie Celno-Skarbowej, sądowi lub prokuraturze;
8) przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu
wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym lub postępowaniu
karnym skarbowym, należących do jednej z kategorii, o których mowa
w pkt 7 lit. d oraz e, przysługuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych, Szefowi
Urzędu do Spraw Cudzoziemców, wojewodzie, konsulowi lub dyrektorowi
urzędu morskiego;
9) przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu
wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym lub postępowaniu
karnym skarbowym, należących do jednej z kategorii, o których mowa
w pkt 7 lit. a, b oraz f, przysługuje ministrowi właściwemu do spraw
wewnętrznych, Służbie Ochrony Państwa, Agencji Wywiadu, Służbie
Wywiadu Wojskowego, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, organom
jednostek wojskowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej lub
wojewodzie mazowieckiemu;
10) przedmiotów podlegających zatrzymaniu albo zatrzymaniu w celu
wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym lub postępowaniu
karnym skarbowym, należących do kategorii, o której mowa w pkt 7 lit. a,
przysługuje naczelnikowi urzędu skarbowego.
2. Uprawnienie do pośredniego dostępu do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) w celu wglądu do danych SIS dotyczących przedmiotów, o których mowa w ust. 1 pkt 7 lit. a, b oraz f, przysługuje organom samorządowym właściwym w sprawach rejestracji pojazdów.
3. Uprawnienie do wglądu do danych SIS przysługuje organom określonym
w ust. 1 pkt 9 i ust. 2 wyłącznie w związku z wykonywaniem obowiązku
rejestracji pojazdów określonego w art. 73 i 74 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –
Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990, z późn. zm.) w celu
sprawdzenia, czy zgłoszone do rejestracji pojazdy nie zostały skradzione,
przywłaszczone lub utracone w inny sposób.
4. Organy, o których mowa w ust. 1 i 2, w przypadku odnalezienia na skutek
wglądu do danych SIS osoby lub przedmiotu, których dotyczy wpis, są obowiązane
do podjęcia wnioskowanych we wpisie działań, o ile realizowane przez dany organ
zadania umożliwiają im takie działania, albo do bezzwłocznego przekazania osoby
lub przedmiotu Policji.
5. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, tryb przekazywania Policji osób lub przedmiotów odnalezionych
na skutek wglądu do danych SIS, a także związane z tym obowiązki Policji,
uwzględniając sprawną i skuteczną realizację wnioskowanych we wpisie działań
wobec odnalezionych osób lub przedmiotów.

Art. 4a. (uchylony).

Art. 5. 1. Bezpośredni dostęp do Wizowego Systemu Informacyjnego jest
realizowany poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) w celu dokonywania
wpisów danych VIS przez Straż Graniczną, konsula, wojewodę, ministra właściwego do spraw zagranicznych lub Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców.
2. Organy określone w ust. 1 są obowiązane do:
1) wymiany krajowych danych VIS przez dokonywanie wpisów do Centralnego
Wizowego Systemu Informacyjnego poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI);
2) zapewnienia, aby dokonywane przez dany organ wpisy danych VIS były
zgodne z prawem, a ponadto, aby te dane VIS były dokładne i aktualne;
3) zapewnienia usuwania danych VIS po upływie okresu, na który dane te
zostały przez dany organ wprowadzone;
4) niezwłocznego informowania centralnego organu technicznego KSI
o ujawnionych nieprawidłowościach w związku z wykorzystaniem danych
VIS poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI);
5) rozpatrzenia wniosków Państw Członkowskich o dokonanie zmiany lub
usunięcia danych VIS wprowadzonych przez dany organ oraz powiadomienia
Państw Członkowskich o konieczności dokonania zmiany lub usunięcia
danych VIS wprowadzonych przez te Państwa Członkowskie.
3. Konsul lub wojewoda niezwłocznie powiadamiają Państwo Członkowskie
lub Państwa Członkowskie o nabyciu obywatelstwa polskiego przez osobę
ubiegającą się o wizę w tym Państwie Członkowskim lub Państwach Członkowskich.

Art. 6. Bezpośredni dostęp do Wizowego Systemu Informacyjnego
realizowany poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) umożliwiający wgląd
do danych VIS w celu:
1) rozpatrzenia złożonych wniosków wizowych oraz podjęcia decyzji
dotyczących tych wniosków, jak również decyzji o unieważnieniu,
przedłużeniu, cofnięciu wizy, przysługuje Straży Granicznej, konsulowi,
wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub Szefowi
Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
2) przeprowadzania konsultacji między centralnymi organami wizowymi
w sprawie wniosków wizowych zgodnie z art. 22 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r.
ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy) (Dz. Urz.
UE L 243 z 15.09.2009, str. 1) przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
3) sporządzania sprawozdań i statystyk, przysługuje Straży Granicznej,
konsulowi, wojewodzie, ministrowi właściwemu do spraw zagranicznych lub
Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
4) sprawdzenia na przejściach granicznych tożsamości posiadacza wizy,
autentyczności wizy lub spełnienia warunków wjazdu na terytorium Państw
Członkowskich zgodnie z art. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/399 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie unijnego kodeksu zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz. Urz. UE L 77/1 z 23.03.2016) przysługuje Straży Granicznej i Służbie
Celno-Skarbowej;
5) sprawdzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tożsamości posiadacza
wizy, autentyczności wizy lub spełniania warunków wjazdu lub pobytu na
terytorium Państw Członkowskich przysługuje komendantowi
wojewódzkiemu Policji, komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Policji,
komendantowi oddziału Straży Granicznej lub komendantowi placówki
Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej, wojewodzie lub Szefowi
Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
6) zidentyfikowania osoby, która nie spełnia lub przestała spełniać warunki
wjazdu lub pobytu na terytorium Państw Członkowskich, przysługuje Straży
Granicznej, Policji, Służbie Celno-Skarbowej, wojewodzie lub Szefowi
Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
7) określania Państwa Członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z art. 12
i art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013
z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia kryteriów i mechanizmów
ustalania państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie
wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego w jednym
z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego lub
bezpaństwowca (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 180 z 29.06.2013)
przysługuje Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców;
8) rozpatrzenia wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przysługuje
Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców lub Radzie do Spraw Uchodźców;
9) realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 rozporządzenia (WE)
nr 767/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 lipca 2008 r.
w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych
pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych
(rozporządzenie w sprawie VIS), przysługuje konsulowi lub wojewodzie.

Art. 7. 1. Uprawnienie do pośredniego dostępu do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) w celu wglądu do danych VIS przysługuje sądowi, prokuraturze, Policji, Straży Granicznej, Służbie Celno-Skarbowej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnemu Biuru
Antykorupcyjnemu, Służbie Ochrony Państwa, Służbie Kontrwywiadu
Wojskowego, Żandarmerii Wojskowej lub Służbie Wywiadu Wojskowego, jeżeli:
1) dostęp jest konieczny w celu zapobiegania, wykrywania lub ścigania
przestępstw wymienionych w art. 607w ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 i 2399 oraz
z 2019 r. poz. 150, 679, 1255 i 1694);
2) jest to niezbędne w związku z określoną sprawą;
3) istnieją uzasadnione powody do uznania, że wgląd do danych VIS ma istotne
znaczenie dla zapobiegania, wykrywania lub ścigania przestępstw, o których mowa w pkt 1.
2. Pośredni dostęp, o którym mowa w ust. 1, jest realizowany poprzez
centralne punkty dostępu, którymi są odpowiednio dla:
1) sądu, prokuratury, Policji – Komendant Główny Policji;
2) Straży Granicznej – Komendant Główny Straży Granicznej;
3) Służby Celno-Skarbowej – Szef Krajowej Administracji Skarbowej;
4) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego – Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
5) Agencji Wywiadu – Szef Agencji Wywiadu;
6) Centralnego Biura Antykorupcyjnego – Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego;
7) (uchylony)
8) Służby Ochrony Państwa – Komendant Służby Ochrony Państwa;
9) Służby Kontrwywiadu Wojskowego – Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego;
10) Służby Wywiadu Wojskowego – Szef Służby Wywiadu Wojskowego;
11) Żandarmerii Wojskowej – Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej.

Art. 8. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest uprawniony do
bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w celu
sprawowania kontroli.

Art. 9. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przypadku, o którym
mowa w art. 34 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia,
funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej
generacji (SIS II) oraz w art. 49 ust. 4 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia
12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu
Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II), jest organem uprawnionym do
przekazania sprawy Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, w celu
podjęcia działań mediacyjnych.

Art. 10. Administratorem danych osobowych przetwarzanych poprzez
Krajowy System Informatyczny (KSI) jest Centralny organ techniczny KSI.

Art. 11. 1. Przetwarzanie danych może następować bez wiedzy i zgody osób,
których dane dotyczą, oraz bez obowiązku ujawniania faktycznego celu zbierania danych.
2. Decyzje podejmowane przez właściwe organy w celu rozpatrzenia wniosku
wizowego, sprawdzenia autentyczności wizy lub spełnienia warunków wjazdu lub
pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub Państw Członkowskich mogą
się opierać wyłącznie na zautomatyzowanym przetwarzaniu danych osobowych.

Art. 12. (uchylony).

Art. 13. (uchylony).

Art. 14. Organy, o których mowa w rozdziale 2, obowiązane są, w zakresie
swojego działania, do współpracy z centralnym organem technicznym KSI w celu realizacji ich zadań związanych z udziałem w Systemie Informacyjnym Schengen lub Wizowym Systemie Informacyjnym, w tym do przekazywania dokumentów oraz udzielania informacji.

Art. 15. Centralny organ techniczny KSI składa ministrowi właściwemu do
spraw wewnętrznych raz w roku, w terminie do dnia 31 marca, sprawozdanie
z funkcjonowania Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w poprzednim roku
kalendarzowym.

Art. 16. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad
prawidłowością działania Krajowego Systemu Informatycznego (KSI).
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w celu wykonania nadzoru
wynikającego z ust. 1, ma w szczególności prawo:
1) dostępu do wykazu zarejestrowanych przypadków, o których mowa
w art. 27 ust. 1 pkt 10;
2) sprawdzania, czy Krajowy System Informatyczny (KSI) spełnia wymagania
techniczne niezbędne do udziału w Systemie Informacyjnym Schengen
i Wizowym Systemie Informacyjnym;
3) sprawdzania, czy osoby mające dostęp do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) zostały odpowiednio przeszkolone w zakresie
bezpieczeństwa danych oraz zasad ich ochrony oraz czy posiadają
upoważnienie, o którym mowa w art. 25 ust. 2, a także czy wobec tych osób
przeprowadzono kontrolę bezpieczeństwa;
4) sprawdzania prawidłowości opisu zadań i funkcji osób mających dostęp do
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI);
5) sprawdzania, czy jest zapewniona odpowiednia fizyczna ochrona Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI) przez organy mające do niego bezpośredni
dostęp, w szczególności czy nie ma możliwości dostępu osób
nieuprawnionych do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI).

Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, przed uruchomieniem
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI), jest uprawniony do sprawdzenia
gotowości do prawidłowej eksploatacji Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI) w ramach poszczególnych organów uprawnionych do bezpośredniego dostępu.
2. W przypadku stwierdzenia braku gotowości do prawidłowej eksploatacji
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w ramach poszczególnych organów
uprawnionych do bezpośredniego dostępu minister właściwy do spraw
wewnętrznych jest uprawniony do wstrzymania uruchomienia Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) w ramach organu, w przypadku którego stwierdzono
nieprawidłowości.

Art. 18. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości działania Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI) lub jego zabezpieczenia w poszczególnych
organach mających do niego bezpośredni dostęp minister właściwy do spraw
wewnętrznych jest uprawniony do zablokowania bezpośredniego dostępu do
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) dla organu, w przypadku którego
stwierdzone zostały te nieprawidłowości, do czasu ich usunięcia.

Art. 19. W celu wykonania zadań, o których mowa w art. 16–18, minister
właściwy do spraw wewnętrznych może:
1) żądać przedłożenia informacji w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu
faktycznego;
2) przeprowadzać, w godzinach urzędowania danego organu, oględziny
urządzeń, nośników oraz systemów informatycznych włączonych do
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w ramach danego organu;
3) zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii;
4) żądać zablokowania bezpośredniego dostępu do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

Art. 20. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości działania Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI) minister właściwy do spraw wewnętrznych może
żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub innego przewidzianego
prawem postępowania przeciwko osobom winnym dopuszczenia do uchybień
i poinformowania tych osób, w określonym terminie, o wynikach tego
postępowania i podjętych działaniach.

Art. 21. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, techniczne warunki, sposób i tryb dokonywania wpisów danych
SIS, a także związane z tym obowiązki uprawnionych organów oraz sposób i tryb
aktualizowania, usuwania i wyszukiwania danych SIS poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI), mając na względzie prawidłowe wykonywanie przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań wynikających z udziału w Systemie
Informacyjnym Schengen.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, sposób wykorzystywania Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI) jako krajowego interfejsu Wizowego Systemu Informacyjnego, w tym
sposób dokonywania wpisów danych VIS, a także wglądu do danych VIS, mając
na względzie prawidłowe wykonanie przez Rzeczpospolitą Polską zobowiązań
wynikających z udziału w Wizowym Systemie Informacyjnym.

Art. 22. 1. Organy uprawnione zgodnie z art. 3 ust. 2 do dokonania wpisu
danych SIS za pośrednictwem centralnego organu technicznego KSI kierują
wniosek o dokonanie wnioskowanego wpisu danych SIS na wypełnionej karcie
wpisu. Centralny organ techniczny KSI niezwłocznie dokonuje wpisu danych SIS,
informując o tym organ, który wystąpił z takim wnioskiem, albo informuje organ
o braku możliwości dokonania danego wpisu danych SIS oraz jego przyczynach.
2. Organy wskazane w art. 4 ust. 2 kierują zapytanie o dane SIS, do których
mają dostęp pośredni, do centralnego organu technicznego KSI na wypełnionej
karcie zapytania. Centralny organ techniczny KSI przekazuje niezwłocznie
odpowiednie dane SIS organowi składającemu zapytanie.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór karty wpisu, o której mowa w ust. 1, oraz wzór karty
zapytania, o której mowa w ust. 2, a także sposób ich wypełnienia, uwzględniając
zakres uprawnień organów do przetwarzania danych SIS.

Art. 23. 1. W przypadku stwierdzenia przez organ, który dokonał wpisu
danych SIS, że zawarte we wpisie dane SIS są nieprawidłowe, organ ten
niezwłocznie dokonuje niezbędnej modyfikacji tych danych, zawiadamiając
jednocześnie o tym fakcie centralny organ techniczny KSI.
2. W przypadku stwierdzenia przez organ, który dokonał wpisu danych SIS,
że upłynął okres konieczny do osiągnięcia celów, dla których wpis został dokonany,
lub jest brak podstaw prawnych do dalszego przechowywania tych danych SIS albo
że nie upłynął okres konieczny do osiągnięcia celów, dla których dany wpis został
dokonany, organ ten odpowiednio usuwa dane SIS albo przedłuża termin przechowywania danych SIS, zawiadamiając jednocześnie o tym fakcie centralny organ techniczny KSI.
3. Centralny organ techniczny KSI informuje organy, które zgłosiły zapytanie
o dane SIS, o dokonanej modyfikacji danych SIS.
4. Organy, o których mowa w art. 3 i 4, w przypadku stwierdzenia, że
przetwarzane przez te organy dane SIS są nieprawidłowe, niezwłocznie informują
o tym biuro SIRENE w celu weryfikacji prawidłowości tych danych SIS.

Art. 24. Organ uprawniony do przetwarzania danych poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI) jest obowiązany stosować odpowiednie procedury
kontrolne wskazujące działania podejmowane w ramach danego organu mające na
celu zapewnienie zgodności przetwarzania danych z obowiązującymi przepisami.

Art. 25. 1. Organ uprawniony do przetwarzania danych poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI) jest obowiązany do przeszkolenia z zakresu
bezpieczeństwa i ochrony danych wszystkich osób mających dostęp do Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI).
2. Odbycie szkolenia, o którym mowa w ust. 1, jest warunkiem otrzymania
upoważnienia do dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) oraz
przetwarzania danych.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa
Urzędu Ochrony Danych Osobowych określi, w drodze rozporządzenia, sposób
przeprowadzania szkoleń z zakresu bezpieczeństwa i ochrony danych
przetwarzanych poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) oraz kwalifikacje
osób uprawnionych do przeprowadzania tych szkoleń, uwzględniając konieczność
zapewnienia ochrony danych.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, tryb dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI),
sposób przydzielania osobom upoważnionym do dostępu osobistych
i niepowtarzalnych identyfikatorów użytkownika, a także wzór upoważnienia do
dostępu do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) oraz przetwarzania
danych, uwzględniając prawidłową realizację przez Rzeczpospolitą Polską
obowiązków wynikających z udziału w Systemie Informacyjnym Schengen
i Wizowym Systemie Informacyjnym.

Art. 26. 1. Organem odpowiedzialnym za system krajowy N.SIS II jest
centralny organ techniczny KSI.
2. Do zadań centralnego organu technicznego KSI należy:
1) utworzenie, uruchomienie, eksploatacja techniczna oraz utrzymanie
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI);
2) zapewnienie sprawnego działania i bezpieczeństwa Systemu Informacyjnego
Schengen w ramach systemu krajowego N.SIS II.

Art. 27. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1,
centralny organ techniczny KSI jest w szczególności obowiązany do:
1) przestrzegania obowiązujących protokołów i procedur technicznych w celu
zapewnienia kompatybilności Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
z systemem centralnym SIS II oraz Centralnym Wizowym Systemem
Informacyjnym;
2) zapewnienia, aby dane SIS przechowywane w kopii krajowej były, dzięki
automatycznym aktualizacjom, identyczne i spójne z danymi
przechowywanymi w systemie centralnym SIS II;
3) zapewnienia bezpieczeństwa Krajowego Systemu Informatycznego (KSI),
w szczególności poprzez sporządzenie planów awaryjnych służących
ochronie infrastruktury krytycznej;
4) sprawdzania, czy organy, które przetwarzają dane poprzez Krajowy System
Informatyczny (KSI), mają prawo dostępu do danych;
5) umożliwienia organom, o których mowa w art. 5–7, przetwarzania danych
VIS poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) oraz udzielania tym
organom niezbędnych informacji do prawidłowego wykonywania przez te
organy zadań w zakresie uczestnictwa w Wizowym Systemie
Informacyjnym;
6) przekazywania Komisji Europejskiej listy organów, o których mowa w art. 5–7;
7) współpracy z jednostką krajową Europolu w zakresie udzielania zgody na
dostęp Europejskiego Urzędu Policji (Europol) do danych VIS;
8) zapobiegania dostępowi osób nieuprawnionych do Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI);
9) zapobiegania nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub
usuwaniu nośników informatycznych wykorzystywanych w Krajowym
Systemie Informatycznym (KSI);
10) zapewnienia rejestrowania wszystkich przypadków, w których uzyskano
dostęp do danych lub wykorzystano dane w inny sposób poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI);
11) zapewnienia fizycznej ochrony danych wykorzystywanych poprzez Krajowy
System Informatyczny (KSI);
12) zapobiegania wykorzystywaniu Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
przez osoby nieuprawnione korzystające ze sprzętu do przekazywania danych;
13) zapewnienia możliwości późniejszej weryfikacji i stwierdzenia, które dane
zostały wprowadzone poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) oraz
kiedy i przez kogo zostały wykorzystane, a także w jakim zakresie zostały
udostępnione;
14) zapobiegania nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub
usuwaniu danych podczas transferu tych danych lub podczas przemieszczania
nośników informatycznych w ramach Krajowego Systemu Informatycznego
(KSI), w szczególności poprzez zastosowanie odpowiednich technik szyfrowania;
15) zapewnienia, aby osoby uprawnione do korzystania z Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) miały dostęp wyłącznie do danych w zakresie
zgodnym z upoważnieniami wynikającymi z przepisów ustawy.
2. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 26 ust. 2 pkt 2, centralny
organ techniczny KSI jest w szczególności obowiązany do:
1) umożliwienia organom, o których mowa w art. 3 i 4, przetwarzania danych
SIS poprzez Krajowy System Informatyczny;
2) udzielania informacji niezbędnych do prawidłowego wykonywania zadań
przez organy, o których mowa w art. 3 i 4;
3) współdziałania z organami, które są uprawnione do dokonywania wpisów
danych SIS poprzez Krajowy System Informatyczny, w celu zapewnienia, aby wpisy danych SIS były zgodne z prawem oraz aby były one dokładne i aktualne;
4) sprawdzania, czy organy, które wykorzystują dane SIS poprzez Krajowy
System Informatyczny, mają prawo dostępu do danych SIS;
5) sprawdzenia skuteczności środków mających na celu zapewnienie
bezpieczeństwa danych SIS przetwarzanych poprzez Krajowy System Informatyczny;
6) zapewnienia usuwania danych SIS wprowadzonych poprzez Krajowy System
Informatyczny po upływie okresu, na który wpisy te zostały wprowadzone;
7) sprawdzenia zasadności przedłużenia okresu przechowywania danych SIS
wprowadzonych poprzez Krajowy System Informatyczny;
8) przekazywania organowi zarządzającemu systemem centralnym SIS II
wykazu organów, o których mowa w art. 3 i 4;
9) zapobiegania nieuprawnionemu przetwarzaniu danych SIS.

Art. 28. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy sposób rejestrowania przypadków, o których mowa
w art. 27 ust. 1 pkt 10, mając na względzie bezpieczeństwo i ochronę danych
przetwarzanych poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI).

Art. 29. 1. Centralny organ techniczny KSI, przed uruchomieniem Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI), jest obowiązany poinformować ministra
właściwego do spraw wewnętrznych o gotowości Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI) do uruchomienia.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po uzyskaniu informacji,
o której mowa w ust. 1, przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania przez
Krajowy System Informatyczny (KSI) wymogów określonych
w art. 92 ust. 2 Konwencji Wykonawczej.
3. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w ust. 2, minister właściwy do
spraw wewnętrznych przedstawia centralnemu organowi technicznemu KSI
pisemną opinię w zakresie spełnienia przez Krajowy System Informatyczny (KSI)
wymogów określonych w art. 92 ust. 2 Konwencji Wykonawczej, a w przypadku
stwierdzenia nieprawidłowości w Krajowym Systemie Informatycznym (KSI) przekazuje centralnemu organowi technicznemu KSI zalecenia pokontrolne w formie pisemnej.

Art. 30. 1. Centralny organ techniczny KSI, przed uruchomieniem Krajowego
Systemu Informatycznego (KSI), jest obowiązany do wystąpienia do Prezesa
Urzędu Ochrony Danych Osobowych z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli
w zakresie spełniania przez Krajowy System Informatyczny (KSI) wymogów
określonych w przepisach o ochronie danych osobowych.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać opis środków
technicznych i organizacyjnych, w szczególności w zakresie zapobiegania
dostępowi osób nieuprawnionych do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI).
3. Centralny organ techniczny KSI jest obowiązany współpracować
z Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych w celu przeprowadzenia kontroli,
o której mowa w ust. 1, w szczególności udzielać informacji i wyjaśnień.
4. W celu wykonania zadań, o których mowa w ust. 1, Prezes Urzędu
Ochrony Danych Osobowych, zastępca Prezesa Urzędu Ochrony Danych
Osobowych lub upoważnieni przez niego pracownicy Urzędu mają prawo:
1) wstępu, w godzinach od 6.00 do 22.00, za okazaniem imiennego
upoważnienia i legitymacji służbowej, do pomieszczenia, w którym jest
zlokalizowany Krajowy System Informatyczny (KSI), i przeprowadzenia
niezbędnych badań lub innych czynności kontrolnych;
2) żądać złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień oraz wzywać
i przesłuchiwać osoby w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu faktycznego;
3) wglądu do wszelkich dokumentów i wszelkich danych mających bezpośredni
związek z przedmiotem kontroli oraz sporządzania ich kopii;
4) przeprowadzania oględzin poszczególnych elementów Krajowego Systemu
Informatycznego (KSI), w tym urządzeń, oprogramowania, procedur przetwarzania informacji;
5) zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii.
5. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych po przeprowadzeniu kontroli,
o której mowa w ust. 1, przedstawia centralnemu organowi technicznemu KSI
pisemną opinię w zakresie spełnienia przez Krajowy System Informatyczny (KSI)
wymogów określonych w przepisach o ochronie danych osobowych,
a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w Krajowym Systemie Informatycznym (KSI) przekazuje centralnemu organowi technicznemu KSI zalecenia pokontrolne w formie pisemnej.

Art. 31. 1. W przypadku przedstawienia przez ministra właściwego do spraw
wewnętrznych lub Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych zaleceń
pokontrolnych, centralny organ techniczny KSI ma prawo zgłoszenia na piśmie
umotywowanych zastrzeżeń co do przekazanych zaleceń pokontrolnych,
w terminie 7 dni od dnia otrzymania zaleceń pokontrolnych.
2. W razie zgłoszenia zastrzeżeń, o których mowa w ust. 1, odpowiednio
minister właściwy do spraw wewnętrznych lub Prezes Urzędu Ochrony Danych
Osobowych może:
1) uznać zgłoszone zastrzeżenia za niezasadne i podtrzymać zalecenia pokontrolne;
2) uwzględnić zgłoszone zastrzeżenia w części, a w pozostałym zakresie
podtrzymać zalecenia pokontrolne;
3) uwzględnić zgłoszone zastrzeżenia w całości i wydać pozytywną opinię.

Art. 32. W przypadku niezgłoszenia przez centralny organ techniczny KSI
zastrzeżeń, jak również w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez
odpowiednio ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub Prezesa Urzędu
Ochrony Danych Osobowych, centralny organ techniczny KSI jest obowiązany
wykonać zalecenia pokontrolne, a następnie wystąpić z wnioskiem do organu,
który przedstawił zalecenia pokontrolne, o przeprowadzenie kontroli, o której
mowa w art. 29 ust. 2 lub art. 30 ust. 1.

Art. 33. Uruchomienie Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) może
nastąpić pod warunkiem uzyskania pozytywnych opinii, o których mowa
w art. 29 ust. 3, art. 30 ust. 5 lub w art. 31 ust. 2 pkt 3.

Art. 34. 1. W przypadku dokonywania jakichkolwiek zmian w Krajowym
Systemie Informatycznym (KSI) po jego uruchomieniu centralny organ techniczny
KSI jest obowiązany przed wdrożeniem tych zmian do uzyskania pisemnej opinii
ministra właściwego do spraw wewnętrznych w zakresie spełniania przez Krajowy
System Informatyczny (KSI) wymogów określonych w art. 4
i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 4 i art. 9 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen
drugiej generacji (SIS II), oraz opinii Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
2. W celu wydania opinii minister właściwy do spraw wewnętrznych
przeprowadza kontrolę w zakresie spełniania przez Krajowy System Informatyczny
(KSI) wymogów, o których mowa w ust. 1.
3. Po przeprowadzeniu kontroli minister właściwy do spraw wewnętrznych
przedstawia centralnemu organowi technicznemu KSI pisemną opinię, o której
mowa w ust. 1, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w Krajowym
Systemie Informatycznym (KSI) przekazuje centralnemu organowi technicznemu
KSI zalecenia pokontrolne w formie pisemnej. W przypadku przekazania zaleceń
pokontrolnych przepis art. 31 stosuje się odpowiednio do centralnego organu
technicznego KSI.
4. W przypadku niezgłoszenia przez centralny organ techniczny KSI
zastrzeżeń, jak również w przypadku nieuwzględnienia zastrzeżeń przez ministra
właściwego do spraw wewnętrznych, centralny organ techniczny KSI jest
obowiązany wykonać zalecenia pokontrolne, a następnie wystąpić z wnioskiem do
ministra właściwego do spraw wewnętrznych o przeprowadzenie kontroli, o której
mowa w ust. 2.
5. Uzyskanie opinii Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, o której
mowa w ust. 1, następuje w zakresie i w trybie określonych w art. 30–32.

Art. 35. 1. W ramach struktury Komendy Głównej Policji wyznacza się
komórkę organizacyjną będącą biurem SIRENE, zapewniającą w szczególności
wymianę informacji uzupełniających w trybie i zgodnie z zasadami określonymi
w podręczniku SIRENE, o którym mowa w art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE)
nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r.
w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego
Schengen drugiej generacji (SIS II) oraz w art. 8 ust. 4 decyzji Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej
generacji (SIS II).
2. Biuro SIRENE, w celu realizacji zadań, posiada bezpośredni dostęp do
Krajowego Systemu Informatycznego (KSI).

Art. 36. Szefa biura SIRENE powołuje i odwołuje Komendant Główny
Policji po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw wewnętrznych.

Art. 37. 1. Organy, o których mowa w rozdziale 2, są obowiązane, w zakresie
swojego działania, do współpracy z biurem SIRENE w celu realizacji jego zadań
związanych z udziałem w Systemie Informacyjnym Schengen, w tym do wymiany
informacji uzupełniających.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, dotyczy w szczególności
bezzwłocznego przekazywania do biura SIRENE, w związku z dokonaniem
poprzez Krajowy System Informatyczny (KSI) wpisu danych SIS, kopii decyzji
będących podstawą wpisu danych SIS do celów odmowy wjazdu dotyczących
cudzoziemców będących członkami rodzin obywateli UE w rozumieniu art. 2 pkt 4
ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii
Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 293).

Art. 38. W ustawie z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, Nr
57, poz. 390, Nr 120, poz. 818 i Nr 140, poz. 981) w art. 1 w ust. 2 uchyla się pkt 11.

Art. 39. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r.
Nr 101, poz. 926, z późn. zm.) w art. 43 w ust. 1 po pkt 2a dodaje się pkt 2b w brzmieniu:
„2b) przetwarzanych przez właściwe organy na potrzeby udziału Rzeczypospolitej Polskiej w Systemie Informacyjnym Schengen oraz Systemie Informacji Wizowej;”.

Art. 40. W ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu
informacji kryminalnych oraz o Krajowym Systemie Informatycznym (Dz. U. z 2006
r. Nr 216, poz. 1585 i Nr 220, poz. 1600 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) wprowadza
się następujące zmiany:
1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie: „Ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o gromadzeniu, przetwarzaniu i przekazywaniu informacji kryminalnych”;
2) w art. 4 uchyla się pkt 8;
3) uchyla się rozdział 4a;
4) uchyla się art. 40a i 40b.

Art. 41. W ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234,
poz. 1694 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:
„a) art. 93, art. 94, art. 96, art. 100, rozdziałów 9 i 10, art. 124 pkt 1 lit. g oraz
pkt 2 i 4, art. 125 ust. 1 pkt 2 w zakresie dotyczącym art. 124 pkt 1 lit. g, art.
126 ust. 1 pkt 4 i 7 oraz ust. 2, art. 127, art. 128 ust. 2, art. 131-134a, które
mają zastosowanie do obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej,
państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin,”;
2) w art. 4:
a) pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) wiza – zezwolenie wydane cudzoziemcowi przez organ polski lub organ, którego właściwość w tej sprawie wynika z postanowień umów międzynarodowych obowiązujących Rzeczpospolitą Polską lub organ
państw obszaru Schengen, uprawniające go do wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen, przejazdu przez to terytorium i pobytu na nim w czasie, w celu i na warunkach w nim określonych;”,
b) po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5d w brzmieniu:
„5a) wiza jednolita – wiza, o której mowa w art. 10 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach (Dz.Urz. UE L 239
z 22.09.2000, str. 19, z późn. zm.);
5b) wiza krajowa – wiza uprawniająca do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przejazdu przez to terytorium i pobytu na nim;
5c) centralny organ wizowy – organ odpowiedzialny za przeprowadzenie
konsultacji, w tym konsultacji elektronicznych, o których mowa w art.
17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki
Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach;
5d) państwa obszaru Schengen – państwa, które w pełni stosują dorobek Schengen;”;
3) art. 28 otrzymuje brzmienie:
Art. 28. 1. Wiza tranzytowa uprawnia do przejazdu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub innych państw obszaru Schengen i może być wydana cudzoziemcowi, który posiada prawo wjazdu do państwa docelowego lub państwa graniczącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Wizę, o której mowa w ust. 1, wydaje się na okres pobytu nie
dłuższy niż 5 dni, licząc od dnia każdego wjazdu na terytorium
państw obszaru Schengen.”;
4) art. 31 otrzymuje brzmienie:
Art. 31. 1. Wizę pobytową wydaje się jako wizę jednolitą lub krajową.
2. Wiza pobytowa jednolita uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego
pobytu na terytorium państw obszaru Schengen lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający łącznie 3 miesięcy w okresie 6 miesięcy liczonych od
dnia pierwszego wjazdu na to terytorium.
3. Wiza pobytowa krajowa uprawnia do wjazdu i nieprzerwanego
pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub kilku pobytów następujących po sobie, trwających przez okres nieprzekraczający łącznie roku w okresie ważności wizy.
4. Wiza pobytowa krajowa może być wydana w celu wjazdu i pobytu, o którym mowa w art. 26 pkt 4 lit. b i d-j oraz r, jeżeli okoliczności tego pobytu wymagają, aby trwał on dłużej niż 3 miesiące.
5. Okres pobytu na podstawie wizy pobytowej krajowej ustala się w
granicach określonych w ust. 3 i 4 odpowiednio do celu wskazanego przez cudzoziemca.
6. Okres ważności wizy pobytowej może wynosić do 5 lat.”;
5) w art. 32 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wiza pobytowa krajowa w celu wykonywania pracy może być wydana cudzoziemcowi, który przedstawi przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli
zezwolenie na pracę nie jest wymagane.”;
6) w art. 33 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„Cudzoziemcowi może być wydana wiza pobytowa krajowa, choćby zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 42, jeżeli:”;
7) w art. 34 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wizę pobytową krajową wydaje się małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek jego przedstawiciela ustawowego, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy.”;
8) w art. 35 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Wizę dyplomatyczną, służbową i kurierską wydaje się jako wizę krajową.”;
9) w art. 42 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy krajowej, jeżeli:”,
10) po art. 42 dodaje się art. 42a w brzmieniu:
Art. 42a. Cudzoziemcowi odmawia się wydania wizy pobytowej jednolitej,
jeżeli jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których
pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany,
lub w przypadku gdy cudzoziemiec nie spełnia warunków wjazdu,
o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a, c, d i e rozporządzenia (WE)
nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca
2006 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących
przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen)
(Dz.Urz. UE L 105 z 13.04.2006, str. 1).”;
11) w art. 44 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Cudzoziemiec jest obowiązany złożyć wniosek o przedłużenie wizy co najmniej 7 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie jednolitej lub co najmniej 14 dni przed upływem okresu pobytu oznaczonego w posiadanej wizie krajowej.”;
12) po art. 45 dodaje się art. 45a i 45b w brzmieniu:
Art. 45a. 1. Wydanie wizy jednolitej w przypadkach określonych przez Radę Unii Europejskiej na podstawie art. 17 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z
dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach wymaga uzyskania zgody Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców działającego jako centralny organ wizowy.
2. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców konsultuje możliwość wyrażenia zgody na wydanie wizy jednolitej:
1) w przypadkach określonych w załączniku 5A do Wspólnych
Instrukcji Konsularnych dla misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych dotyczących wiz (Dz.Urz. UE C 326
z 22.12.2005, str. 1), zwanych dalej „Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi”, z:
a) Komendantem Głównym Straży Granicznej,
b) Komendantem Głównym Policji,
c) Szefem Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
d) Szefem Agencji Wywiadu,
e) ministrem właściwym do spraw zagranicznych;
2) w przypadkach określonych w załączniku 5B do Wspólnych Instrukcji Konsularnych z centralnymi organami wizowymi innych państw obszaru Schengen.
3. Jeżeli wydanie wizy jednolitej przez organ wizowy innego państwa obszaru Schengen wymaga zgody centralnego organu wizowego Rzeczypospolitej Polskiej, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców działający jako centralny organ wizowy konsultuje możliwość wyrażenia zgody z organami, o których mowa w ust. 2 pkt 1.
4. Organy, o których mowa w ust. 2 pkt 1, są obowiązane, w terminie 5 dni od dnia otrzymania wniosku o konsultację, przekazać opinię w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej. Nieprzekazanie opinii w tym terminie uznaje się za równoważne z wydaniem opinii pozytywnej.
5. Na wniosek organów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, termin przekazania opinii w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej może być przedłużony o 5 dni, a w szczególnie uzasadnionych
przypadkach do 80 dni, o czym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zawiadamia konsula.
6. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców informuje konsula o wyrażeniu zgody na wydanie wizy jednolitej lub braku zgody na jej wydanie, w terminie 10 dni od dnia otrzymania wniosku w tej
sprawie. Termin ten ulega przedłużeniu odpowiednio do przedłużenia terminu przekazania opinii w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej, o którym mowa w ust. 5.
7. Nieudzielenie konsulowi przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców informacji w sprawie zgody na wydanie wizy jednolitej w terminach, o których mowa w ust. 6, uznaje się za wyrażenie zgody.
8. W przypadku gdy brak zgody na wydanie wizy jednolitej wynika
ze stanowiska centralnego organu wizowego innego państwa obszaru Schengen, konsul może wydać cudzoziemcowi wizę jednolitą upoważniającą tylko do wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 45b. 1. Przed wydaniem wizy organ właściwy do jej wydania może zwrócić się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z wnioskiem o przekazanie informacji, czy wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7.
2. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców jest obowiązany przekazać informacje, czy wobec cudzoziemca zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 42 pkt 1-4 i 7, w terminie 10 dni od dnia
otrzymania wniosku w tej sprawie.”;
13) w art. 46:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Wizę pobytową krajową w celu wykonywania pracy wydaje lub odmawia jej wydania konsul właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca.”,
b) uchyla się ust. 7a i 7b;
14) w art. 48 w ust. 1 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„Wizę krajową unieważnia się, jeżeli:”;
15) w art. 52 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) oznaczenie wiz, z wyłączeniem wiz wydawanych szefom i członkom personelu misji dyplomatycznych, kierownikom urzędów konsularnych i członkom personelu konsularnego państw obcych oraz innym osobom zrównanym z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych
zwyczajów międzynarodowych, i wzór wizy krajowej, uwzględniając jej
typy, o których mowa w art. 26, a także zakres danych, które powinny być
w niej zawarte, określony w art. 25 ust. 1-4;”;
16) w art. 57:
a) w ust. 1 po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„2a) jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu;”,
b) po ust. 5 dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
„5a. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2a, można udzielić zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych lub
z powodu zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu
państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.”;
17) w art. 62:
a) po ust. 7a dodaje się ust. 7b w brzmieniu:
„7b. W przypadku, o którym mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2a, gdy zachodzą
okoliczności, o których mowa w art. 57 ust. 5a, wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji.”,
b) po ust. 8 dodaje się ust. 8a w brzmieniu:
„8a. Wojewoda jest obowiązany ustalić, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, w przypadku gdy państwo obszaru Schengen zasięga opinii na podstawie art. 25 ust.
2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z
Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki
Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach.”,
c) w ust. 9 dodaje się pkt 3 w brzmieniu:
„3) właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, o:
a) udzieleniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w
przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej
Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach,
b) braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na zamieszkanie na czas
oznaczony w przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach.”;
18) art. 66 otrzymuje brzmienie:
Art. 66. 1. Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie
się, jeżeli:
1) nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1;
2) jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których
pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany;
3) jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen
do celów odmowy wjazdu;
4) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego
lub interes Rzeczypospolitej Polskiej;
5) podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku
małżeńskiego z obywatelem polskim, a związek małżeński
został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się;
6) w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się:
a) złożył wniosek lub dołączył do niego dokumenty zawierające nieprawdziwe dane osobowe lub fałszywe informacje,
b) zeznał nieprawdę lub zataił prawdę albo, w celu użycia
za autentyczny, podrobił lub przerobił dokument bądź
takiego dokumentu jako autentycznego używał;
7) nie wywiązuje się z zobowiązań podatkowych wobec Skarbu Państwa.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, można udzielić zezwolenia na osiedlenie się tylko w razie istnienia poważnych przyczyn, zwłaszcza ze względów humanitarnych lub z powodu
zobowiązań międzynarodowych, z uwzględnieniem interesu państwa, które dokonało wpisu do Systemu Informacyjnego Schengen.”;
19) w art. 71b:
a) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„6a. W przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3, gdy zachodzą
okoliczności, o których mowa w art. 66 ust. 2, oraz przed wydaniem
zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE wojewoda zasięga opinii, o której mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca
1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, za pośrednictwem
Komendanta Głównego Policji.”,
b) dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu:
„9. W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 1 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wojewoda
informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, o wydaniu zezwolenia na osiedlenie się.
10. W przypadku, o którym mowa w art. 25 ust. 2 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach, oraz przed wydaniem zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, wojewoda
informuje właściwy organ państwa obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, o braku przesłanek do cofnięcia zezwolenia na osiedlenie się.”;
20) w art. 88 w ust. 1 po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„4a) jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie wizy pobytowej krótkoterminowej lub w
ruchu bezwizowym;”;
21) w art. 128 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) cudzoziemiec został skazany prawomocnym wyrokiem:
a) w Rzeczypospolitej Polskiej za przestępstwo umyślne lub przestępstwo
skarbowe na karę grzywny lub karę pozbawienia wolności poniżej jednego roku,
b) w innym państwie niż państwo obszaru Schengen za przestępstwo stanowiące zbrodnię pospolitą również w rozumieniu prawa polskiego,
c) w państwie obszaru Schengen za przestępstwo na karę pozbawienia wolności powyżej jednego roku;”;
22) w art. 131:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Cudzoziemiec może złożyć wniosek o:
1) udzielenie informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu lub do Systemu Informacyjnego Schengen;
2) sprostowanie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w
Systemie Informacyjnym Schengen, jeżeli stwierdzi, że nie są prawdziwe;
3) wykreślenie jego danych osobowych zawartych w wykazie lub w
Systemie Informacyjnym Schengen, jeżeli zostały tam umieszczone w wyniku błędu.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Wniosek w sprawie danych zawartych w Systemie Informacyjnym
Schengen może dotyczyć tylko danych wpisanych przez Szefa Urzędu
do Spraw Cudzoziemców do celów odmowy wjazdu.”,
c) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W postępowaniu wszczętym wskutek złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców udziela cudzoziemcowi tylko informacji o wpisaniu jego danych osobowych do wykazu
lub do Systemu Informacyjnego Schengen.”;
23) w art. 131a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Przepis ust. 1 stosuje się także do przeglądania dokumentów dotyczących
wpisu danych cudzoziemca do Systemu Informacyjnego Schengen dokonanego przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców do celów odmowy wjazdu.”;
24) po art. 134 dodaje się art. 134a w brzmieniu:
Art. 134a. Dane cudzoziemca, z wyłączeniem danych obywateli państw
członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, przechowywane w wykazie na podstawie:
1) art. 128 ust. 1 pkt 1 i 2, z wyłączeniem danych cudzoziemca,
który otrzymał decyzję o zobowiązaniu do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2) art. 128 ust. 1 pkt 3 i 6,
3) art. 77 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818)
– są przekazywane do Systemu Informacyjnego Schengen na
okres przechowywania ich w wykazie.”;
25) w art. 143 w ust. 1:
a) po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:
„4a) przekazywanie właściwym organom innych państw obszaru Schengen, za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji, informacji dotyczących podstawy prawnej i faktycznej wpisu do celów określonych
w art. 25 Konwencji Wykonawczej z dnia 19 czerwca 1990 r. do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki
Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach;”,
b) po pkt 5 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„5a) wykonywanie funkcji polskiego centralnego organu wizowego;”.

Art. 42. W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. Nr 158, poz. 1122) w art. 7 uchyla się ust. 1.

Art. 43. Centralny organ techniczny KSI jest obowiązany do utworzenia oraz
uruchomienia Krajowego Systemu Informatycznego (KSI) w terminie do dnia
1 września 2007 r.

Art. 44. Osoby mające dostęp do Krajowego Systemu Informatycznego (KSI)
po dniu 1 czerwca 2008 r. muszą być przeszkolone w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 3, przez osoby posiadające kwalifikacje określone w tych przepisach.

Art. 45. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 52 ust. 1 pkt 1
ustawy, o której mowa w art. 41, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów wykonawczych na podstawie art. 52 ust. 1 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 41, jednakże nie dłużej niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 46. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, z tym że:
1) art. 5–7, art. 13 oraz art. 27 ust. 1 pkt 5–7 stosuje się zgodnie z określoną
przez Komisję Europejską datą rozpoczęcia funkcjonowania Wizowego
Systemu Informacyjnego w Rzeczypospolitej Polskiej;
2) (uchylony)
3) art. 41 wchodzi w życie z dniem określonym w decyzji Rady, zgodnie
z art. 3 ust. 2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej,
Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki
Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej
Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań
w Traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej z dnia 16 kwietnia
2003 r. (Dz. U. z 2004 r. poz. 864).