Wejscie w życie: 15 listopada 2008

Ostatnia Zmiana: 13 listopada 2020

Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady i tryb postępowania w sprawach:
a) udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie,
b) ocen oddziaływania na środowisko,
c) transgranicznego oddziaływania na środowisko;
2) zasady udziału społeczeństwa w ochronie środowiska;
3) władze publiczne właściwe w sprawach, o których mowa w pkt 1 lit. a;
4) organy administracji właściwe w sprawach, o których mowa w pkt 1 lit. b i c.

Art. 2. 1. (uchylony)
2. Przepisów ustawy, z wyjątkiem działu II, nie stosuje się do spraw
uregulowanych w przepisach ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1792).

Art. 3. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) Biuletynie Informacji Publicznej – rozumie się przez to Biuletyn Informacji
Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do
informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429);
2) informacji przeznaczonej dla władz publicznych – rozumie się przez to
informację, którą w imieniu władz publicznych dysponują osoby trzecie, w tym
też informację, której władze publiczne mają prawo żądać od osób trzecich;
3) informacji znajdującej się w posiadaniu władz publicznych – rozumie się przez
to informację znajdującą się w posiadaniu władz publicznych, wytworzoną przez
władze publiczne lub otrzymaną przez władze publiczne od osoby trzeciej;
4) integralności obszaru Natura 2000 – rozumie się przez to integralność obszaru
Natura 2000 w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55);
5) (uchylony)
6) obszarze Natura 2000 – rozumie się przez to obszary, o których mowa w art. 25
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, oraz proponowane
obszary mające znaczenie dla Wspólnoty Europejskiej, znajdujące się na liście,
o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 tej ustawy;
7) ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 – rozumie się przez
to ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ograniczoną do badania
oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;
8) ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – rozumie się przez to
postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego
przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności:
a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień,
c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu;
9) organie administracji – rozumie się przez to:
a) ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające
w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji
rządowej, organy jednostek samorządu terytorialnego,
b) inne podmioty wykonujące zadania publiczne dotyczące środowiska i jego
ochrony,
c) Pełnomocnika Rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego –
w zakresie określonym w art. 5 pkt 8 ustawy z dnia 10 maja 2018 r.
o Centralnym Porcie Komunikacyjnym;
10) organizacji ekologicznej – rozumie się przez to organizację społeczną, której
statutowym celem jest ochrona środowiska;
11) podaniu informacji do publicznej wiadomości – rozumie się przez to:
a) udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, organu
właściwego w sprawie,
b) ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu
właściwego w sprawie,
c) ogłoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty
w miejscu planowanego przedsięwzięcia, a w przypadku projektu
dokumentu wymagającego udziału społeczeństwa – w prasie
o odpowiednim do rodzaju dokumentu zasięgu,
d) w przypadku gdy siedziba organu właściwego w sprawie mieści się na
terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na
przedmiot postępowania – także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot postępowania;
12) powierzchni ziemi – rozumie się przez to powierzchnię ziemi w rozumieniu
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1396, z późn. zm.);
13) przedsięwzięciu – rozumie się przez to zamierzenie budowlane lub inną
ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu
wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia
powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także
jeżeli są one realizowane przez różne podmioty;
14) strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko – rozumie się przez to
postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko skutków realizacji
polityki, strategii, planu lub programu, obejmujące w szczególności:
a) uzgodnienie stopnia szczegółowości informacji zawartych w prognozie
oddziaływania na środowisko,
b) sporządzenie prognozy oddziaływania na środowisko,
c) uzyskanie wymaganych ustawą opinii,
d) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu;
15) środowisku – rozumie się przez to środowisko w rozumieniu ustawy z dnia
27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
15a) władzach publicznych – rozumie się przez to: Sejm, Senat, Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej, organy administracji, sądy, trybunały oraz organy
kontroli państwowej i ochrony prawa;
16) zanieczyszczeniu – rozumie się przez to zanieczyszczenie w rozumieniu ustawy
z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
17) znaczącym negatywnym oddziaływaniu na obszar Natura 2000 – rozumie się
przez to oddziaływanie na cele ochrony obszaru Natura 2000, w tym
w szczególności działania mogące:
a) pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin
i zwierząt, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, lub
b) wpłynąć negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony
obszar Natura 2000, lub
c) pogorszyć integralność obszaru Natura 2000 lub jego powiązania z innymi obszarami.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o oddziaływaniu na środowisko rozumie się przez
to również oddziaływanie na zdrowie ludzi.

Art. 4. Każdy ma prawo do informacji o środowisku i jego ochronie na
warunkach określonych ustawą.

Art. 5. Każdy ma prawo uczestniczenia, na warunkach określonych ustawą,
w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa.

Art. 6. 1. Wymogu uzgodnienia lub opiniowania nie stosuje się, jeżeli organ
prowadzący postępowanie jest jednocześnie organem uzgadniającym lub opiniującym.
2. Wymogu opiniowania lub uzgadniania przez regionalnego dyrektora ochrony
środowiska nie stosuje się, jeżeli organem prowadzącym postępowanie jest Generalny
Dyrektor Ochrony Środowiska.

Art. 6a. 1. Jeżeli przedsięwzięcie, dla którego jest wydawana decyzja o
środowiskowych uwarunkowaniach lub jest przeprowadzana ponowna ocena
oddziaływania na środowisko, ma być realizowane na terenie położonym na obszarze
właściwości miejscowej dwóch lub więcej organów opiniujących lub uzgadniających,
orzekanie w imieniu tych organów należy do organu, na obszarze właściwości
miejscowej którego znajduje się większa część terenu, na którym ma być realizowane
przedsięwzięcie.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy opinii lub uzgodnień dokonywanych przez organy
jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 7. Za wymagane ustawą opinie właściwych organów Państwowej Inspekcji
Sanitarnej oraz uzgodnienia z nimi nie pobiera się opłat, o których mowa w art. 36
ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U.
z 2019 r. poz. 59).

Art. 8. 1. Władze publiczne są obowiązane do udostępniania każdemu
informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się
w posiadaniu władz publicznych lub informacjami przeznaczonymi dla władz
publicznych, w zakresie, w jakim nie dotyczy to ich działalności ustawodawczej,
a w przypadku sądów i trybunałów – działalności orzeczniczej.
2. Władze publiczne są obowiązane do udzielania niezbędnej pomocy
i wskazówek przy wyszukiwaniu informacji o środowisku i jego ochronie.
3. Tryb udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie w odniesieniu do
Sejmu i Senatu określają ich regulaminy.

Art. 9. 1. Udostępnieniu, o którym mowa w art. 8, podlegają informacje dotyczące:
1) stanu elementów środowiska, takich jak: powietrze, woda, powierzchnia ziemi,
kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary
nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy
różnorodności biologicznej, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane, oraz
wzajemnych oddziaływań między tymi elementami;
2) emisji, w tym odpadów promieniotwórczych, a także zanieczyszczeń, które
wpływają lub mogą wpłynąć na elementy środowiska, o których mowa w pkt 1;
3) środków, takich jak: środki administracyjne, polityki, przepisy prawne dotyczące
środowiska i gospodarki wodnej, plany, programy oraz porozumienia w sprawie
ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na
elementy środowiska, o których mowa w pkt 1, oraz na emisje
i zanieczyszczenia, o których mowa w pkt 2, jak również środków i działań,
które mają na celu ochronę tych elementów;
4) raportów na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska;
5) analiz kosztów i korzyści oraz innych analiz gospodarczych i założeń
wykorzystanych w ramach środków i działań, o których mowa w pkt 3;
6) stanu zdrowia, bezpieczeństwa i warunków życia ludzi, oraz stanu obiektów
kultury i obiektów budowlanych – w zakresie, w jakim oddziałują na nie lub
mogą oddziaływać:
a) stany elementów środowiska, o których mowa w pkt 1, lub
b) przez elementy środowiska, o których mowa w pkt 1 – emisje
i zanieczyszczenia, o których mowa w pkt 2, oraz środki, o których mowa w pkt 3.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się w formie ustnej,
pisemnej, wizualnej, dźwiękowej, elektronicznej lub innej formie.
3. Udostępniając informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 2, władze publiczne
informują także, na wniosek podmiotu żądającego informacji, o miejscu, w którym
znajdują się dane na temat metod przeprowadzania pomiarów, w tym sposobów
poboru i przetwarzania próbek oraz sposobów interpretacji uzyskanych danych, które
posłużyły do wytworzenia udostępnianej informacji, lub odsyłają do stosownych
metodyk referencyjnych w tym zakresie.

Art. 10. Władze publiczne wyznaczają osoby, które zajmują się udostępnianiem
informacji o środowisku i jego ochronie.

Art. 11. Władze publiczne, udostępniając informacje o środowisku i jego
ochronie przekazane przez osoby trzecie, wskazują źródło ich pochodzenia.

Art. 12. 1. Informacja o środowisku i jego ochronie, z wyłączeniem informacji
udostępnionej w bazie danych, o której mowa w art. 128 ust. 1, jest udostępniana na
pisemny wniosek o udostępnienie informacji, zwany w niniejszym dziale „wnioskiem”.
2. Bez pisemnego wniosku udostępnia się:
1) informację niewymagającą wyszukiwania;
2) w przypadku wystąpienia klęski żywiołowej, innej katastrofy naturalnej lub
awarii technicznej, o których mowa w ustawie z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie
klęski żywiołowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1897), lub innego bezpośredniego
zagrożenia dla zdrowia ludzi lub środowiska, spowodowanego działalnością
człowieka lub przyczynami naturalnymi – informacje znajdujące się
w posiadaniu władz publicznych lub informacje przeznaczone dla władz publicznych, umożliwiające osobom, które mogą ucierpieć w wyniku tego zagrożenia, podjęcie działań w celu zapobieżenia lub zminimalizowania szkód wynikających z tego zagrożenia.

Art. 13. Od podmiotu żądającego informacji o środowisku i jego ochronie nie
wymaga się wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

Art. 14. 1. Władze publiczne udostępniają informację o środowisku i jego
ochronie bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania wniosku.
2. Termin, o którym mowa w ust. 1, może zostać przedłużony do 2 miesięcy ze
względu na stopień skomplikowania sprawy. W tym przypadku przepisy art. 35 § 5
i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
3. Dokumenty, o których dane są zamieszczane w publicznie dostępnych
wykazach, o których mowa w art. 21 ust. 1, udostępnia się niezwłocznie, jednak nie
później niż w terminie 3 dni od dnia złożenia wniosku.
4. Informacje, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 2, udostępnia się w dniu złożenia wniosku.
5. W przypadku odmowy udostępnienia informacji, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 15. 1. Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie następuje
w sposób i w formie określonych we wniosku, chyba że środki techniczne, którymi
dysponują władze publiczne, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób
i w formie określonych we wniosku.
2. Jeżeli informacja o środowisku i jego ochronie nie może być udostępniona
w sposób lub w formie określonych we wniosku, władze publiczne powiadamiają
pisemnie podmiot żądający informacji w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku
o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem
i wskazują, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona.
3. Jeżeli w terminie 14 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa
w ust. 2, podmiot żądający informacji nie poinformuje o wyborze sposobu lub formy
udostępnienia spośród wskazanych w powiadomieniu, władze publiczne wydają
decyzję o odmowie udostępnienia informacji.

Art. 16. 1. Władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji
o środowisku i jego ochronie po rozważeniu interesu publicznego przemawiającego za
udostępnieniem informacji w konkretnym przypadku, jeżeli udostępnienie tych
informacji może naruszyć:
1) ochronę danych przewidzianą przepisami o ochronie informacji niejawnych;
2) przebieg toczącego się postępowania sądowego, dyscyplinarnego lub karnego;
3) prawa własności intelektualnej, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego
1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231)
lub w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej
(Dz. U. z 2017 r. poz. 776, z 2018 r. poz. 2302 oraz z 2019 r. poz. 501 i 2309);
4) ochronę danych osobowych, dotyczących osób trzecich, jeżeli jest ona
przewidziana odrębnymi przepisami prawa;
5) ochronę informacji lub danych, dostarczonych przez osoby trzecie, jeżeli osoby
te, nie mając obowiązku ich dostarczenia i nie mogąc być takim obowiązkiem
obciążone, dostarczyły je dobrowolnie, chyba że wyraziły zgodę na ich udostępnianie;
6) stan środowiska, którego informacja dotyczy, w szczególności przez ujawnienie
ostoi lub siedliska roślin, zwierząt i grzybów objętych ochroną gatunkową;
7) ochronę informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych,
dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli
osoby te złożyły wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania,
zawierający szczegółowe uzasadnienie dotyczące możliwości pogorszenia ich
pozycji konkurencyjnej;
8) obronność i bezpieczeństwo państwa;
9) bezpieczeństwo publiczne;
10) ochronę tajemnicy statystycznej przewidzianą przepisami o statystyce publicznej.
2. Władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku
i jego ochronie, jeżeli:
1) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych będących w trakcie opracowywania;
2) wymagałoby to dostarczenia dokumentów lub danych przeznaczonych do
wewnętrznego komunikowania się;
3) wniosek jest w sposób oczywisty niemożliwy do zrealizowania;
4) wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny.
3. Wniosek o wyłączenie informacji z udostępniania, o którym mowa w ust. 1
pkt 7, może zostać złożony nie później niż w terminie 14 dni od dnia dostarczenia
władzom publicznym informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, objętych tajemnicą przedsiębiorstwa.
4. Odmowa uwzględnienia wniosku o wyłączenie informacji z udostępniania,
o którym mowa w ust. 1 pkt 7, następuje w drodze decyzji.

Art. 17. (uchylony).

Art. 18. Przepisów art. 16 ust. 1 pkt 4–7 i 10 nie stosuje się, jeżeli informacja dotyczy:
1) ilości i rodzajów pyłów lub gazów wprowadzanych do powietrza oraz miejsca ich wprowadzania;
2) stanu, składu i ilości ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi oraz miejsca ich wprowadzania;
3) rodzaju i ilości wytwarzanych odpadów oraz miejsca ich wytwarzania;
4) poziomu emitowanego hałasu;
5) poziomu emitowanych pól elektromagnetycznych.

Art. 19. 1. Władze publiczne, odmawiając udostępnienia informacji
o środowisku i jego ochronie na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 1, podają nazwę podmiotu
odpowiedzialnego za opracowanie danego dokumentu lub danych oraz informują
o przewidywanym terminie ich opracowania.
2. Jeżeli wniosek dotyczy informacji nieznajdującej się w posiadaniu władz
publicznych, władze te niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia
otrzymania wniosku:
1) przekazują wniosek podmiotowi, w którego posiadaniu znajduje się żądana
informacja, i powiadamiają o tym wnioskodawcę; przepis art. 65 § 1 zdanie
drugie Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio;
2) zwracają wniosek wnioskodawcy, jeżeli nie można ustalić podmiotu, o którym
mowa w pkt 1.
3. Jeżeli wniosek jest sformułowany w sposób zbyt ogólny, władze publiczne
niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku,
wzywają wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku, udzielając stosownych wyjaśnień
oraz niezbędnej pomocy i wskazówek co do właściwego sformułowania wniosku,
w szczególności informują o możliwości skorzystania z publicznie dostępnych
wykazów, o których mowa w art. 21 ust. 1. Uzupełnienie wniosku nie wyłącza
możliwości odmowy udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 4.
4. Jeżeli jest możliwe oddzielenie części informacji podlegającej wyłączeniu
z udostępnienia z przyczyn, o których mowa w art. 16, udostępnia się pozostałą część
informacji. Przepis art. 20 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 20. 1. Odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie
następuje w drodze decyzji.
2. Do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji
o środowisku i jego ochronie stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), z tym że:
1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia
otrzymania skargi;
2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz
z odpowiedzią na skargę.
3. (uchylony)

Art. 21. 1. Dane o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego
ochronie zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach.
2. W publicznie dostępnych wykazach zamieszcza się dane:
1) o decyzjach odmawiających udostępnienia informacji, o których mowa w art. 20 ust. 1;
2) o projektach, o których mowa w art. 46 i art. 47 ust. 1, przed ich skierowaniem
do postępowania z udziałem społeczeństwa;
3) o informacjach o odstąpieniu od przeprowadzenia strategicznej oceny
oddziaływania na środowisko, o którym mowa w art. 48 ust. 1 i 2;
4) o stanowiskach, o których mowa w art. 47 ust. 3;
4a) o stanowiskach, o których mowa w art. 53 ust. 1;
5) o opiniach, o których mowa w art. 54 ust. 1;
6) o dokumentach, o których mowa w art. 46 i 47, wraz z podsumowaniem,
o którym mowa w art. 55 ust. 3, po ich przyjęciu;
7) o prognozach oddziaływania na środowisko;
8) o postanowieniach, o których mowa w art. 63 ust. 1;
9) o wnioskach o wydanie decyzji i o decyzjach o środowiskowych
uwarunkowaniach;
10) o wnioskach o wydanie decyzji i o decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1,
wydawanych dla przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na
środowisko;
11) o postanowieniach, o których mowa w art. 79 ust. 2;
12) o postanowieniach, o których mowa w art. 90 ust. 1;
13) o wnioskach o wydanie decyzji i o decyzjach, o których mowa w art. 96 ust. 1,
wydawanych dla przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na obszar
Natura 2000, dla których przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia
na obszar Natura 2000;
14) o postanowieniach, o których mowa w art. 97 ust. 1;
15) o postanowieniach, o których mowa w art. 98 ust. 1;
16) o raportach o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;
17) o analizach porealizacyjnych;
18) o postanowieniach, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1;
19) o powiadomieniach, o których mowa w art. 109 ust. 1 i art. 113 ust. 3;
20) o dokumentach, o których mowa w art. 118;
21) o decyzjach i dokumentach, o których mowa w art. 120 ust. 1;
22) o wynikach prac studialnych z zakresu ochrony środowiska;
23) z zakresu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska o:
a) projektach, przed ich skierowaniem do postępowania z udziałem
społeczeństwa:
– (uchylone)
– wojewódzkich, powiatowych i gminnych programów ochrony
środowiska,
– programów ochrony powietrza,
– programów ochrony środowiska przed hałasem,
– wewnętrznych i zewnętrznych planów operacyjno-ratowniczych,
– strategii rozwoju, programów i dokumentów programowych, o których
mowa w art. 14 ust. 1 tej ustawy,
b) (uchylona)
ba) strategiach rozwoju, programach i dokumentach programowych, o których
mowa w art. 14 ust. 1 tej ustawy,
c) wojewódzkich, powiatowych i gminnych programach ochrony środowiska,
d) opracowaniach ekofizjograficznych,
e) programach ochrony powietrza,
ea) harmonogramach zadań w zakresie historycznych zanieczyszczeń
powierzchni ziemi,
eb) rejestrze historycznych zanieczyszczeń powierzchni ziemi,
f) wnioskach o wydanie decyzji i o decyzjach ustalających plan remediacji
historycznego zanieczyszczenia powierzchni ziemi,
g) rejestrach zawierających informacje o terenach zagrożonych ruchami
masowymi ziemi oraz o terenach, na których występują te ruchy,
h) mapach akustycznych, o których mowa w art. 118 ust. 1 tej ustawy,
i) programach ochrony środowiska przed hałasem,
j) zgłoszeniach, o których mowa w art. 152 ust. 1 tej ustawy,
k) wnioskach o wydanie pozwolenia i o pozwoleniach:
– zintegrowanych,
– na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza,
– wodnoprawnych na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,
– na wytwarzanie odpadów,
l) (uchylona)
m) przeglądach ekologicznych,
ma) zgłoszeniach, o których mowa w art. 250 ust. 1 tej ustawy,
mb) programach zapobiegania poważnym awariom przemysłowym, o których
mowa w art. 251 ust. 1 tej ustawy,
n) raportach o bezpieczeństwie oraz o decyzjach, o których mowa w art. 259
ust. 1 tej ustawy,
na) kontrolach planowych, o których mowa w art. 269 tej ustawy,
o) rejestrach substancji niebezpiecznych, o których mowa w art. 267 ust. 1 tej
ustawy,
p) wewnętrznych i zewnętrznych planach operacyjno-ratowniczych,
q) wykazach, o których mowa w art. 286 ust. 1 tej ustawy,
r) decyzjach o wymiarze, odroczeniu terminu płatności, zmniejszeniu
i umorzeniu opłat za korzystanie ze środowiska lub administracyjnych kar
pieniężnych;
s) (uchylona)
24) z zakresu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody o:
a) projektach planów ochrony, projektach planów zadań ochronnych oraz
projektach zadań ochronnych tworzonych dla form ochrony przyrody,
b) wnioskach o wydanie zezwolenia i o zezwoleniach na czynności
podlegające zakazom lub ograniczeniom w stosunku do gatunków objętych
ochroną, o których mowa w art. 56 ust. 1 i 2 tej ustawy, oraz o projektach
zarządzeń, o których mowa w art. 56a tej ustawy,
c) zezwoleniach i świadectwach, wydawanych na podstawie rozporządzenia
Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków
dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (Dz. Urz. WE L 61
z 03.03.1997, str. 1, z późn. zm.), a także wnioskach o wydanie tych
zezwoleń i tych świadectw,
d) świadectwach fitosanitarnych na wywóz żywych roślin należących do
gatunków, o których mowa w lit. c, pochodzących z uprawy,
e) zezwoleniach na prowadzenie ogrodu botanicznego, ogrodu zoologicznego
lub ośrodka rehabilitacji zwierząt,
f) wnioskach o wydanie zezwolenia i o zezwoleniach na usunięcie drzewa lub krzewu,
g) decyzjach o wymiarze kar pieniężnych, o których mowa w art. 88 tej
ustawy,
h) zezwoleniach na sprowadzanie do kraju, przetrzymywanie, prowadzenie
hodowli, rozmnażanie i sprzedaż na terenie kraju roślin, zwierząt lub
grzybów gatunków obcych, które w przypadku uwolnienia do środowiska
przyrodniczego mogą zagrozić rodzimym gatunkom lub siedliskom
przyrodniczym,
i) zgłoszeniach dokonywanych na podstawie art. 118 tej ustawy oraz
decyzjach wydawanych na podstawie art. 118 i art. 118a tej ustawy;
25) z zakresu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach o:
a) zezwoleniach na zbieranie odpadów, zezwoleniach na przetwarzanie
odpadów oraz zezwoleniach na zbieranie i przetwarzanie odpadów,
b) zezwoleniach na zbieranie zakaźnych odpadów medycznych lub zakaźnych
odpadów weterynaryjnych,
c) decyzjach zatwierdzających zmianę klasyfikacji odpadów niebezpiecznych
na odpady inne niż niebezpieczne oraz decyzjach o wyrażeniu sprzeciwu,
d) decyzjach o wyrażeniu sprzeciwu wobec uznania przedmiotu lub substancji
za produkt uboczny,
e) decyzjach nakazujących posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów
z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania,
f) zezwoleniach na spalanie odpadów poza instalacjami i urządzeniami,
g) decyzjach nakładających na sprawcę wypadku obowiązki dotyczące
gospodarowania odpadami z wypadków,
h) decyzjach zatwierdzających instrukcję prowadzenia składowiska odpadów,
i) decyzjach określających zakres i harmonogram działań niezbędnych do
ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych
zagrożeń dla środowiska i decyzjach określających zakres i harmonogram
działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych
zagrożeń dla środowiska,
j) decyzjach o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów,
k) decyzjach wstrzymujących działalność posiadacza odpadów,
l) zgodach na wydobywanie odpadów,
m) decyzjach wyrażających zgodę na zamknięcie składowiska odpadów,
n) decyzjach o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części,
o) decyzjach o przeniesienie praw i obowiązków wynikających z decyzji,
o których mowa w art. 151 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r.
o odpadach;
26) (uchylony)
27) z zakresu ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku
w gminach (Dz. U. z 2019 r. poz. 2010 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 150) –
o wnioskach o wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania
odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i o wpisach do tego
rejestru;
28) z zakresu ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz.
2268 oraz z 2019 r. poz. 125, 534, 1495 i 2170) o:
a) wnioskach o wydanie pozwolenia i o pozwoleniach wodnoprawnych na
pobór wód,
b) decyzjach nakazujących usunięcie drzew i krzewów,
c) wstępnej ocenie stanu środowiska wód morskich,
d) zestawie celów środowiskowych dla wód morskich,
e) programie monitoringu wód morskich,
f) programie ochrony wód morskich,
g) wystąpieniach, o których mowa w art. 147 tej ustawy,
h) obszarach wód morskich objętych formami ochrony przyrody w rozumieniu
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
29) z zakresu ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1355, 1501 i 1680) – o rejestrach poważnych awarii;
30) o rejestrach, o których mowa w art. 6b, art. 15v, art. 34, art. 40, art. 50 i art. 50a
ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach i organizmach
genetycznie zmodyfikowanych (Dz. U. z 2019 r. poz. 706);
31) o decyzjach określających szczegółowe warunki wydobywania kopaliny,
o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy
– Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. poz. 1190);
32) o deklaracjach środowiskowych, o których mowa w ustawie z dnia 15 lipca
2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS) (Dz. U.
poz. 1060 oraz z 2019 r. poz. 1501);
33) z zakresu ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do
emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2020 r. poz. 136) o:
a) decyzjach odmawiających uwzględnienia sprzeciwu, o których mowa
w art. 10 ust. 8 tej ustawy,
b) zezwoleniach, o których mowa w art. 51 tej ustawy,
c) decyzjach, o których mowa w art. 87 ust. 5 i art. 88 ust. 2 tej ustawy,
d) raportach na temat wielkości emisji z instalacji lub operacji lotniczych,
o których mowa w art. 80 ust. 3 i art. 86 ust. 10 tej ustawy,
e) sprawozdaniach z weryfikacji, o których mowa w art. 84 ust. 1 tej ustawy,
f) decyzjach o wymierzeniu kary pieniężnej, o których mowa w art. 102 ust. 1,
art. 103 ust. 1–3, art. 104 ust. 1 i art. 105 tej ustawy;
34) z zakresu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze
(Dz. U. z 2019 r. poz. 868, 1214 i 1495) o:
a) koncesjach na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, poszukiwanie
i rozpoznawanie kompleksu podziemnego składowania dwutlenku węgla,
wydobywanie kopalin ze złóż, podziemne bezzbiornikowe magazynowanie
substancji, podziemne składowanie odpadów oraz podziemne składowanie
dwutlenku węgla,
b) danych zawartych w księdze rejestrowej rejestru obszarów górniczych
i zamkniętych podziemnych składowisk dwutlenku węgla,
c) kartach informacyjnych złóż kopalin, o których mowa w przepisach
wydanych na podstawie art. 97 ust. 1 pkt 1 tej ustawy,
d) dokumentacjach mierniczo-geologicznych zlikwidowanych zakładów górniczych,
e) protokołach z przeprowadzonej kontroli działalności polegającej na
podziemnym składowaniu dwutlenku węgla, o których mowa w art. 127n
ust. 1 tej ustawy, z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji,
f) decyzjach zatwierdzających plan ruchu dla wykonywania robót
geologicznych związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża
węglowodorów lub decyzjach inwestycyjnych w celu wykonywania
koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża, wydawanych na podstawie tej ustawy,
g) decyzjach zatwierdzających plan ruchu dla wykonywania robót
geologicznych na podstawie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie
złoża kopaliny, wydawanych na podstawie tej ustawy;
35) z zakresu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom
w środowisku i ich naprawie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1862) o:
a) wnioskach o wydanie decyzji i o decyzjach, o których mowa w art. 13
ust. 3, art. 15 ust. 1 oraz art. 17 ust. 2 tej ustawy,
b) postanowieniach, o których mowa w art. 24 ust. 7 tej ustawy,
c) harmonogramach zadań w zakresie bezpośrednich zagrożeń szkodą
w środowisku i szkód w środowisku, o których mowa w art. 16a tej ustawy,
d) rejestrze bezpośrednich zagrożeń szkodą w środowisku i szkód
w środowisku, o którym mowa w art. 26a ust. 1 tej ustawy;
36) z zakresu ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe informacje o:
a) wnioskach o wydanie zezwoleń i o wydanych zezwoleniach na
wykonywanie działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy
z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe,
b) wydanych decyzjach nadzorczych, o których mowa w art. 68 i art. 68b
ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe, odnoszących się do
obiektów jądrowych
– z wyłączeniem informacji dotyczących ochrony fizycznej i zabezpieczeń
materiałów jądrowych, a także informacji stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
3. W publicznie dostępnych wykazach mogą być też zamieszczane dane o innych
dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie.
4. Dane, o których mowa w ust. 2, są zamieszczane w publicznie dostępnych
wykazach w terminie 14 dni od dnia odpowiednio wytworzenia dokumentów,
o których mowa w ust. 1, albo przekazania ich władzom publicznym właściwym do
ich udostępnienia.

Art. 22. 1. Do prowadzenia publicznie dostępnych wykazów są obowiązane
władze publiczne właściwe w sprawach, o których mowa w art. 21 ust. 2.
2. Publicznie dostępne wykazy danych o dokumentach, o których mowa
w art. 21 ust. 2 pkt 16 i 17, prowadzą także władze publiczne właściwe do
prowadzenia postępowania, w ramach którego lub w wyniku którego sporządzane są
te dokumenty.

Art. 23. 1. Publicznie dostępne wykazy prowadzi się w formie elektronicznej.
Władze publiczne obowiązane do prowadzenia wykazu udostępniają go w Biuletynie
Informacji Publicznej.
2. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia, wzór
oraz zawartość i układ publicznie dostępnego wykazu, mając na uwadze zapewnienie
przejrzystości wykazu i łatwości wyszukiwania zawartych w nim informacji oraz
uwzględniając nazwy zamieszczonych w nim dokumentów, miejsca i daty ich
wydania oraz miejsca ich przechowywania, a także zastrzeżenia dotyczące
nieudostępniania informacji.

Art. 24. 1. Informacje:
1) z zakresu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, dotyczące:
a) klasyfikacji stref, o której mowa w art. 88 ust. 2 i art. 89 ust. 1 tej ustawy,
b) wyników pomiarów, o których mowa w art. 90 ust. 1 tej ustawy,
c) programów ochrony powietrza, o których mowa w art. 91 ust. 3 i 5 tej ustawy,
d) planów działań krótkoterminowych, o których mowa w art. 92 ust. 1 tej ustawy,
e) (uchylona)
f) terenów, o których mowa w art. 110a ust. 1 tej ustawy,
g) map akustycznych, o których mowa w art. 118 ust. 1 tej ustawy,
h) terenów, o których mowa w art. 118 ust. 6 tej ustawy,
i) programów ochrony środowiska przed hałasem, o których mowa w art. 119
ust. 1 tej ustawy,
j) wyników badań, o których mowa w art. 123 ust. 2 tej ustawy,
k) terenów, o których mowa w art. 124 tej ustawy,
l) wyników pomiarów, o których mowa w art. 175 ust. 1–3 tej ustawy,
m) map akustycznych, o których mowa w art. 179 ust. 1 tej ustawy,
n) emisji i poboru wód, zgromadzone w wojewódzkiej bazie informacji
o korzystaniu ze środowiska, o której mowa w art. 286a ust. 1 tej ustawy,
2) dotyczące produktów, opakowań i gospodarki odpadami, zgromadzone w Bazie
danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami, o której
mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, niezawierające danych jednostkowych,
3) dotyczące monitoringu wód, o których mowa w art. 349 ustawy z dnia 20 lipca
2017 r. – Prawo wodne
– są udostępniane za pośrednictwem systemów teleinformatycznych, w szczególności
przy wykorzystaniu elektronicznych baz danych.
2. Informacje zawarte w elektronicznych bazach danych są udostępniane
w Biuletynie Informacji Publicznej prowadzonym przez podmioty, o których mowa w ust. 3.
3. Elektroniczne bazy danych prowadzą:
1) marszałek województwa – w zakresie informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1
lit. c, d, g oraz i, a także pkt 2;
2) starosta – w zakresie informacji, o których mowa w:
a) ust. 1 pkt 1 lit. e oraz f,
b) ust. 1 pkt 1 lit. g oraz i – w przypadku terenów, o których mowa w art. 117
ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
3) wojewódzki inspektor ochrony środowiska – w zakresie informacji, o których
mowa w ust. 1 pkt 1 lit. k;
4) zarządzający drogą, linią kolejową lub lotniskiem – w zakresie informacji,
o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. h oraz m;
5) zarządzający drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem –
w zakresie informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. l;
6) Główny Inspektor Ochrony Środowiska – w zakresie informacji, o których mowa
w ust. 1 pkt 1 lit. a, b, j i l oraz pkt 3.
4. Zadanie marszałka województwa, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, jest
zadaniem z zakresu administracji rządowej.
5. Minister właściwy do spraw klimatu, biorąc pod uwagę konieczność
zapewnienia dostępu do informacji, o których mowa w ust. 1, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób udostępniania informacji;
2) minimalny zakres udostępnianych informacji;
3) formę udostępniania informacji;
4) częstotliwość aktualizacji udostępnianych informacji.

Art. 25. 1. W Biuletynie Informacji Publicznej są udostępniane także:
1) przez ministra właściwego do spraw klimatu:
a) (uchylona)
b) z zakresu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach:
– krajowy plan gospodarki odpadami,
– sprawozdanie z realizacji krajowego planu gospodarki odpadami,
c) informacje o przepisach krajowych i wspólnotowych, a także o umowach
międzynarodowych, które dotyczą spraw objętych działem administracji
rządowej – klimat, a także raporty z wykonania tych przepisów i umów,
w przypadkach, gdy raporty te są dostępne,
d) porozumienia dotyczące spraw objętych działem administracji rządowej – klimat,
e) (uchylona)
f) (uchylona)
g) z zakresu ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami
gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1447 i 1501):
– Krajowy program ograniczania zanieczyszczenia powietrza oraz jego
aktualizacje,
– inwentaryzacje emisji,
– prognozy wielkości emisji,
– raporty metodyczne IIR,
h) z zakresu ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska –
sprawozdania dotyczące lokalizacji prowadzenia badań monitoringowych
oraz danych uzyskanych w wyniku tych badań;
1a) przez ministra właściwego do spraw środowiska:
a) z zakresu ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o mikroorganizmach
i organizmach genetycznie zmodyfikowanych:
– Rejestr Zakładów Inżynierii Genetycznej, o którym mowa w art. 6b tej
ustawy,
– Rejestr Zamkniętego Użycia Mikroorganizmów Genetycznie
Zmodyfikowanych, o którym mowa w art. 15v tej ustawy,
– Rejestr Zamkniętego Użycia Organizmów Genetycznie
Zmodyfikowanych, o którym mowa w art. 34 tej ustawy,
– Rejestr Zamierzonego Uwalniania Organizmów Genetycznie
Zmodyfikowanych do Środowiska, o którym mowa w art. 40 tej
ustawy,
– Rejestr Produktów Organizmów Genetycznie Zmodyfikowanych,
o którym mowa w art. 50 tej ustawy,
– Rejestr Upraw GMO, o którym mowa w art. 50a tej ustawy,
b) informacje o przepisach krajowych i wspólnotowych, a także o umowach
międzynarodowych, które dotyczą spraw objętych działem administracji
rządowej – środowisko, a także raporty z wykonania tych przepisów
i umów, w przypadkach, gdy raporty te są dostępne,
c) porozumienia dotyczące spraw objętych działem administracji rządowej – środowisko;
1b) przez ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej – z zakresu ustawy
z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne:
a) krajowy program oczyszczania ścieków komunalnych, o którym mowa
w art. 88 ust. 1 tej ustawy,
b) sprawozdanie z realizacji krajowego programu oczyszczania ścieków
komunalnych, o którym mowa w art. 89 ust. 1 tej ustawy;
2) przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska – baza danych, o której
mowa w art. 128 ust. 1;
3) przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska:
a) Krajowy Rejestr Uwalniania i Transferu Zanieczyszczeń, o którym mowa
w art. 236a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska,
b) raporty o stanie środowiska w Polsce, o których mowa w art. 25b ustawy
z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska;
3a) przez Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami – Rejestr średnich
źródeł spalania paliw, o którym mowa w art. 236e ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
4) przez marszałka województwa:
a) z zakresu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska:
– wojewódzkie programy ochrony środowiska, o których mowa w art. 17 ust. 1 tej ustawy,
– raporty z wykonania wojewódzkich programów ochrony środowiska,
o których mowa w art. 18 ust. 2 tej ustawy,
– program ochrony powietrza, o którym mowa w art. 91 ust. 1 tej ustawy,
– decyzje w sprawie odroczenia i wyłączenia ze stosowania określonych
poziomów dopuszczalnych substancji do powietrza, o których mowa
w art. 91b ust. 4 tej ustawy,
– plan działań krótkoterminowych, o którym mowa w art. 92 ust. 1 tej ustawy,
– programy ochrony środowiska przed hałasem, o których mowa
w art. 119 ust. 1 tej ustawy,
– decyzje udzielające lub zmieniające pozwolenia zintegrowane,
o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 tej ustawy,
b) z zakresu ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach:
– rejestr, z wyłączeniem informacji, o których mowa w art. 49 ust. 7 tej ustawy,
– wojewódzki plan gospodarki odpadami,
– sprawozdanie z realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami;
5) przez wojewodę – akty prawa miejscowego, wydawane na podstawie przepisów
ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne;
5a) przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska – decyzje udzielające lub
zmieniające pozwolenia zintegrowane, o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
6) przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej – rejestr
substancji niebezpiecznych, o którym mowa w art. 267 ust. 1 ustawy z dnia
27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
7) przez starostę:
a) z zakresu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska:
– powiatowe programy ochrony środowiska, o których mowa w art. 17 ust. 1 tej ustawy,
– raporty z wykonania powiatowych programów ochrony środowiska,
o których mowa w art. 18 ust. 2 tej ustawy,
– programy ochrony środowiska przed hałasem, o których mowa
w art. 119 ust. 1 tej ustawy,
– decyzje udzielające lub zmieniające pozwolenia zintegrowane,
o których mowa w art. 181 ust. 1 pkt 1 tej ustawy;
b) (uchylona)
8) przez wójta, burmistrza, prezydenta miasta:
a) z zakresu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska:
– gminne programy ochrony środowiska, o których mowa w art. 17 ust. 1 tej ustawy,
– raporty z wykonania gminnych programów ochrony środowiska,
o których mowa w art. 18 ust. 2 tej ustawy;
b) (uchylona)
9) przez Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki, z zakresu ustawy z dnia
29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe:
a) informacje o stanie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej
obiektu jądrowego, jego wpływie na zdrowie ludzi i na środowisko oraz
o wielkości i składzie izotopowym uwolnień substancji
promieniotwórczych z obiektu jądrowego do środowiska, a także
o nieplanowanych zdarzeniach w obiekcie jądrowym, powodujących
powstanie zagrożenia,
b) roczne oceny stanu bezpieczeństwa nadzorowanych obiektów jądrowych,
c) informacje o stanie ochrony radiologicznej składowisk odpadów
promieniotwórczych, ich wpływie na zdrowie ludzi i środowisko,
d) informacje o wielkości i składzie izotopowym uwolnień substancji
promieniotwórczych ze składowisk odpadów promieniotwórczych do
środowiska,
e) informacje o zdarzeniach w składowiskach odpadów promieniotwórczych
powodujących powstanie zagrożenia
– z wyłączeniem informacji dotyczących ochrony fizycznej i zabezpieczeń
materiałów jądrowych, a także informacji stanowiących tajemnicę
przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji;
10) przez Prezesa Urzędu Dozoru Technicznego, z zakresu ustawy z dnia 21 grudnia
2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2019 r. poz. 667):
a) informacje o funkcjonowaniu urządzeń, o których mowa w przepisach
wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia
21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, zainstalowanych
i eksploatowanych w elektrowni jądrowej,
b) roczne oceny dotyczące funkcjonowania urządzeń, o których mowa
w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy
z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym, zainstalowanych i
eksploatowanych w elektrowni jądrowej
– z wyłączeniem informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa
w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.

Art. 26. 1. Wyszukiwanie i przeglądanie w siedzibie władz publicznych
dokumentów wyszczególnionych w publicznie dostępnym wykazie jest bezpłatne.
2. Za wyszukiwanie informacji, a także za przekształcanie informacji w formę
wskazaną we wniosku, sporządzanie kopii dokumentów lub danych oraz ich przesłanie
władze publiczne pobierają opłaty w wysokości odzwierciedlającej związane z tym
uzasadnione koszty.
3. Opłaty, o których mowa w ust. 2, pobierane przez organ administracji:
1) rządowej – stanowią dochód budżetu państwa;
2) samorządowej – stanowią dochód własny jednostek samorządu terytorialnego.
3a. Opłaty, o których mowa w ust. 2, pobierane przez Państwowe Gospodarstwo
Wodne Wody Polskie stanowią przychód Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie.
4. (uchylony)

Art. 27. 1. Górne jednostkowe stawki opłat, o których mowa w art. 26 ust. 2, wynoszą:
1) za wyszukiwanie informacji – 10 zł, jeżeli wymaga wyszukiwania do dziesięciu
dokumentów; opłata ulega zwiększeniu o nie więcej niż 1 zł za każdy kolejny
dokument, jeżeli informacja wymaga wyszukiwania więcej niż dziesięciu dokumentów;
2) za przekształcanie informacji w formę wskazaną we wniosku – 3 zł za każdy
informatyczny nośnik danych;
3) za sporządzanie kopii dokumentów lub danych w formacie 210 mm × 297 mm (A4):
a) za stronę kopii czarno-białej – 0,60 zł,
b) za stronę kopii kolorowej – 6 zł.
2. Za przesłanie kopii dokumentów lub danych drogą pocztową pobiera się opłatę
za przesyłkę danego rodzaju i danej kategorii wagowej w wysokości podanej
w obowiązującym cenniku usług powszechnych operatora wyznaczonego w
rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2018 r.
poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), zwiększoną o:
1) nie więcej niż 4 zł – za kopię dokumentów lub danych w formie wydruku lub kserokopii;
2) nie więcej niż 10 zł – za kopię dokumentów lub danych na informatycznym
nośniku danych dostarczonym przez podmiot żądający informacji.

Art. 28. Minister właściwy do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe stawki opłat, o których mowa w art. 26 ust. 2,
2) współczynniki różnicujące wysokość opłat, o których mowa w art. 26 ust. 2,
3) sposób naliczania opłat, o których mowa w art. 26 ust. 2, z uwzględnieniem
przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku,
4) terminy i sposób uiszczania opłat, o których mowa w art. 26 ust. 2
– biorąc pod uwagę, że opłaty te nie powinny stanowić przeszkody w dostępie do
informacji.

Art. 29. Każdy ma prawo składania uwag i wniosków w postępowaniu
wymagającym udziału społeczeństwa.

Art. 30. Organy administracji właściwe do wydania decyzji lub opracowania
projektów dokumentów, w przypadku których przepisy niniejszej ustawy lub innych
ustaw wymagają zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa, zapewniają
możliwość udziału społeczeństwa odpowiednio przed wydaniem tych decyzji lub ich
zmianą oraz przed przyjęciem tych dokumentów lub ich zmianą.

Art. 31. Do prowadzenia postępowań wymagających udziału społeczeństwa
przepisy art. 16–20 stosuje się odpowiednio.

Art. 32. Do uwag i wniosków zgłaszanych w ramach postępowania
wymagającego udziału społeczeństwa nie stosuje się przepisów działu VIII Kodeksu
postępowania administracyjnego.

Art. 33. 1. Przed wydaniem i zmianą decyzji wymagających udziału
społeczeństwa organ właściwy do wydania decyzji, bez zbędnej zwłoki, podaje do
publicznej wiadomości informacje o:
1) przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;
2) wszczęciu postępowania;
3) przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie;
4) organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania
opinii i dokonania uzgodnień;
5) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu,
w którym jest ona wyłożona do wglądu;
6) możliwości składania uwag i wniosków;
7) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie
30-dniowy termin ich składania;
8) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków;
9) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa,
o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona;
10) postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone.
2. Do niezbędnej dokumentacji sprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 5, należą:
1) wniosek o wydanie decyzji wraz z wymaganymi załącznikami;
2) wymagane przez przepisy:
a) postanowienia organu właściwego do wydania decyzji,
b) stanowiska innych organów, jeżeli stanowiska są dostępne w terminie
składania uwag i wniosków.

Art. 34. Uwagi i wnioski mogą być wnoszone:
1) w formie pisemnej;
2) ustnie do protokołu;
3) za pomocą środków komunikacji elektronicznej bez konieczności opatrywania
ich kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Art. 35. Uwagi lub wnioski złożone po upływie terminu, o którym mowa
w art. 33 ust. 1 pkt 7, pozostawia się bez rozpatrzenia.

Art. 36. Organ właściwy do wydania decyzji może przeprowadzić rozprawę
administracyjną otwartą dla społeczeństwa. Przepis art. 91 § 3 Kodeksu postępowania
administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 37. Organ prowadzący postępowanie:
1) rozpatruje uwagi i wnioski;
2) w uzasadnieniu decyzji, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów
Kodeksu postępowania administracyjnego, podaje informacje o udziale
społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa.

Art. 38. Organ właściwy do wydania decyzji podaje do publicznej wiadomości
informację o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią.

Art. 39. 1. Organ opracowujący projekt dokumentu wymagającego udziału
społeczeństwa, bez zbędnej zwłoki, podaje do publicznej wiadomości informację o:
1) przystąpieniu do opracowywania projektu dokumentu i o jego przedmiocie;
2) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu,
w którym jest ona wyłożona do wglądu;
3) możliwości składania uwag i wniosków;
4) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie co
najmniej 21-dniowy termin ich składania;
5) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków;
6) postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli
jest prowadzone.
2. Do niezbędnej dokumentacji sprawy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, należą:
1) założenia lub projekt dokumentu;
2) wymagane przez przepisy załączniki oraz stanowiska innych organów, jeżeli
stanowiska są dostępne w terminie składania uwag i wniosków.

Art. 40. Uwagi i wnioski mogą być wnoszone:
1) w formie pisemnej;
2) ustnie do protokołu;
3) za pomocą środków komunikacji elektronicznej bez konieczności opatrywania
ich kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Art. 41. Uwagi lub wnioski złożone po upływie terminu, o którym mowa
w art. 39 ust. 1 pkt 4, pozostawia się bez rozpatrzenia.

Art. 42. Organ opracowujący projekt dokumentu wymagającego udziału
społeczeństwa:
1) rozpatruje uwagi i wnioski;
2) dołącza do przyjętego dokumentu uzasadnienie zawierające informacje o udziale
społeczeństwa w postępowaniu oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod
uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone
w związku z udziałem społeczeństwa.

Art. 43. Organ opracowujący projekt dokumentu wymagającego udziału
społeczeństwa podaje do publicznej wiadomości informację o przyjęciu dokumentu
i o możliwościach zapoznania się z jego treścią oraz:
1) uzasadnieniem, o którym mowa w art. 42 pkt 2;
2) podsumowaniem, o którym mowa w art. 55 ust. 3 – w przypadku dokumentów,
o których mowa w art. 46 i 47.

Art. 44. 1. Organizacje ekologiczne, które powołując się na swoje cele
statutowe, zgłoszą chęć uczestniczenia w określonym postępowaniu wymagającym
udziału społeczeństwa, uczestniczą w nim na prawach strony, jeżeli prowadzą
działalność statutową w zakresie ochrony środowiska lub ochrony przyrody, przez
minimum 12 miesięcy przed dniem wszczęcia tego postępowania. Przepisu
art. 31 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
2. Organizacji ekologicznej służy prawo wniesienia odwołania od decyzji
wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to
uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona
udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa
prowadzonym przez organ pierwszej instancji; wniesienie odwołania jest
równoznaczne ze zgłoszeniem chęci uczestniczenia w takim postępowaniu.
W postępowaniu odwoławczym organizacja uczestniczy na prawach strony.
3. Organizacji ekologicznej służy skarga do sądu administracyjnego od decyzji
wydanej w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, jeżeli jest to
uzasadnione celami statutowymi tej organizacji, także w przypadku, gdy nie brała ona
udziału w określonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa.
4. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu
organizacji ekologicznej służy zażalenie.

Art. 45. 1. Organizacje ekologiczne, jednostki pomocnicze samorządu
gminnego, samorząd pracowniczy, jednostki ochotniczych straży pożarnych oraz
związki zawodowe mogą współdziałać w dziedzinie ochrony środowiska z organami
administracji.
2. Związki zawodowe i samorządy pracownicze mogą powoływać zakładowe
komisje ochrony środowiska oraz społecznych inspektorów ochrony środowiska
w celu organizowania i przeprowadzania społecznej kontroli ochrony środowiska na
terenie zakładu pracy.
3. Organy administracji mogą udzielać pomocy organizacjom ekologicznym
w ich działalności w dziedzinie ochrony środowiska.

Art. 46. 1. Przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko
wymaga projekt:
1) studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy
oraz planu zagospodarowania przestrzennego, wyznaczający ramy dla
późniejszej realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na
środowisko, a także koncepcji rozwoju kraju, strategii rozwoju, programu,
polityki publicznej i dokumentu programowego, z zakresu polityki rozwoju,
wyznaczający ramy dla późniejszej realizacji przedsięwzięć mogących znacząco
oddziaływać na środowisko;
2) polityki, strategii, planu i programu w dziedzinie przemysłu, energetyki,
transportu, telekomunikacji, gospodarki wodnej, gospodarki odpadami,
leśnictwa, rolnictwa, rybołówstwa, turystyki i wykorzystywania terenu,
opracowywany lub przyjmowany przez organy administracji, wyznaczający
ramy dla późniejszej realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać
na środowisko;
3) polityki, strategii, planu i programu innego niż wymienione w pkt 1 i 2, którego
realizacja może spowodować znaczące oddziaływanie na obszar Natura 2000, jeżeli nie jest on bezpośrednio związany z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony.
2. Przeprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko jest też
wymagane w przypadku projektu zmiany dokumentu, o którym mowa w ust. 1.

Art. 47. 1. Przeprowadzenie strategicznej oceny oddziaływania na środowisko
jest wymagane także w przypadku projektu dokumentu innego niż wymieniony
w art. 46 ust. 1 oraz w przypadku projektu zmiany takiego dokumentu, jeżeli
w uzgodnieniu z właściwym organem, o którym mowa w art. 57, organ opracowujący
projekt stwierdzi, że realizacja postanowień danego dokumentu albo jego zmiany
może spowodować znaczące oddziaływanie na środowisko.
2. Występując o uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1, organ opracowujący
projekt dołącza informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 49.
3. Organ opracowujący projekt sporządza, w formie pisemnej, stanowisko
w sprawie potrzeby przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na
środowisko albo jej braku. Stanowisko wymaga uzasadnienia zawierającego
informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 49.

Art. 47a. Przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko nie
wymaga projekt dokumentu, o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz projekt
zmiany takiego dokumentu, a także projekt, o którym mowa w art. 47 ust. 1:
1) przygotowywany wyłącznie dla celów obrony narodowej lub obrony cywilnej,
2) finansowy lub budżetowy
– z wyłączeniem projektu, którego realizacja może spowodować znaczące
oddziaływanie na obszar Natura 2000.

Art. 48. 1. Organ opracowujący projekt dokumentu, o którym mowa
w art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz projekt zmiany takiego dokumentu, może, po
uzgodnieniu z właściwymi organami, o których mowa w art. 57 i art. 58, odstąpić od
przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli stwierdzi,
że realizacja postanowień takiego dokumentu albo jego zmiany nie spowoduje
znaczącego oddziaływania na środowisko, w tym na obszary Natura 2000.
2. Organ opracowujący projekt zmiany dokumentu, o którym mowa
w art. 46 ust. 1 pkt 3, może, po uzgodnieniu z właściwym organem, o którym mowa
w art. 57, odstąpić od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli stwierdzi, że realizacja postanowień tej zmiany nie spowoduje znaczącego oddziaływania na obszary Natura 2000.
3. Odstąpienie od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na
środowisko w przypadku projektu dokumentu, o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1
i 2, może dotyczyć wyłącznie projektu dokumentu dotyczącego obszaru w granicach
jednej gminy.
4. Odstąpienie od przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na
środowisko w przypadku projektu zmiany dokumentu, o którym mowa
w art. 46 ust. 1:
1) pkt 1 i 2, może dotyczyć wyłącznie zmiany stanowiącej niewielką modyfikację
przyjętego już dokumentu lub zmiany dotyczącej obszaru w granicach jednej gminy;
2) pkt 3, może dotyczyć wyłącznie zmiany stanowiącej niewielką modyfikację
przyjętego już dokumentu.
5. Występując o uzgodnienie odstąpienia od przeprowadzenia strategicznej
oceny oddziaływania na środowisko organ opracowujący projekt dokumentu,
o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz projekt zmiany dokumentu, o którym
mowa w art. 46 ust. 1, przedkłada informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 49.
6. Uzgodnienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, wymaga uzasadnienia
zawierającego informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 49.
7. Informację o odstąpieniu od przeprowadzenia strategicznej oceny
oddziaływania na środowisko organ opracowujący projekt dokumentu, o którym
mowa w art. 46 ust. 1 pkt 1 i 2, oraz projekt zmiany dokumentu, o którym mowa
w art. 46 ust. 1, podaje wraz z uzasadnieniem, o którym mowa w ust. 6, do publicznej
wiadomości bez zbędnej zwłoki.

Art. 49. Przy odstąpieniu od przeprowadzenia strategicznej oceny
oddziaływania na środowisko, o którym mowa w art. 48, oraz przy ustalaniu, czy
zachodzi potrzeba przeprowadzenia takiej oceny, zgodnie z art. 47, bierze się pod
uwagę następujące uwarunkowania:
1) charakter działań przewidzianych w dokumentach, o których mowa w art. 46
i art. 47 ust. 1, w szczególności:
a) stopień, w jakim dokument ustala ramy dla późniejszej realizacji
przedsięwzięć, w odniesieniu do usytuowania, rodzaju i skali tych przedsięwzięć,
b) powiązania z działaniami przewidzianymi w innych dokumentach,
c) przydatność w uwzględnieniu aspektów środowiskowych, w szczególności
w celu wspierania zrównoważonego rozwoju, oraz we wdrażaniu prawa
wspólnotowego w dziedzinie ochrony środowiska,
d) powiązania z problemami dotyczącymi ochrony środowiska;
2) rodzaj i skalę oddziaływania na środowisko, w szczególności:
a) prawdopodobieństwo wystąpienia, czas trwania, zasięg, częstotliwość i odwracalność oddziaływań,
b) prawdopodobieństwo wystąpienia oddziaływań skumulowanych lub transgranicznych,
c) prawdopodobieństwo wystąpienia ryzyka dla zdrowia ludzi lub zagrożenia dla środowiska;
3) cechy obszaru objętego oddziaływaniem na środowisko, w szczególności:
a) obszary o szczególnych właściwościach naturalnych lub posiadające
znaczenie dla dziedzictwa kulturowego, wrażliwe na oddziaływania,
istniejące przekroczenia standardów jakości środowiska lub intensywne
wykorzystywanie terenu,
b) formy ochrony przyrody w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody oraz obszary podlegające ochronie zgodnie z prawem międzynarodowym.

Art. 50. (uchylony).

Art. 51. 1. Organ opracowujący projekt, o którym mowa w art. 46 lub
art. 47 ust. 1, sporządza prognozę oddziaływania na środowisko.
2. Prognoza oddziaływania na środowisko:
1) zawiera:
a) informacje o zawartości, głównych celach projektowanego dokumentu oraz
jego powiązaniach z innymi dokumentami,
b) informacje o metodach zastosowanych przy sporządzaniu prognozy,
c) propozycje dotyczące przewidywanych metod analizy skutków realizacji
postanowień projektowanego dokumentu oraz częstotliwości jej
przeprowadzania,
d) informacje o możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,
e) streszczenie sporządzone w języku niespecjalistycznym,
f) oświadczenie autora, a w przypadku gdy wykonawcą prognozy jest zespół
autorów – kierującego tym zespołem, o spełnieniu wymagań, o których
mowa w art. 74a ust. 2, stanowiące załącznik do prognozy,
g) datę sporządzenia prognozy, imię, nazwisko i podpis autora, a w przypadku
gdy wykonawcą prognozy jest zespół autorów – imię, nazwisko i podpis
kierującego tym zespołem oraz imiona, nazwiska i podpisy członków
zespołu autorów;
2) określa, analizuje i ocenia:
a) istniejący stan środowiska oraz potencjalne zmiany tego stanu w przypadku
braku realizacji projektowanego dokumentu,
b) stan środowiska na obszarach objętych przewidywanym znaczącym
oddziaływaniem,
c) istniejące problemy ochrony środowiska istotne z punktu widzenia
realizacji projektowanego dokumentu, w szczególności dotyczące obszarów
podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody,
d) cele ochrony środowiska ustanowione na szczeblu międzynarodowym,
wspólnotowym i krajowym, istotne z punktu widzenia projektowanego
dokumentu, oraz sposoby, w jakich te cele i inne problemy środowiska
zostały uwzględnione podczas opracowywania dokumentu,
e) przewidywane znaczące oddziaływania, w tym oddziaływania
bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótkoterminowe,
średnioterminowe i długoterminowe, stałe i chwilowe oraz pozytywne
i negatywne, na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 oraz
integralność tego obszaru, a także na środowisko, a w szczególności na:
– różnorodność biologiczną,
– ludzi,
– zwierzęta,
– rośliny,
– wodę,
– powietrze,
– powierzchnię ziemi,
– krajobraz,
– klimat,
– zasoby naturalne,
– zabytki,
– dobra materialne
– z uwzględnieniem zależności między tymi elementami środowiska
i między oddziaływaniami na te elementy;
3) przedstawia:
a) rozwiązania mające na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację
przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, mogących być
rezultatem realizacji projektowanego dokumentu, w szczególności na cele
i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 oraz integralność tego obszaru,
b) biorąc pod uwagę cele i geograficzny zasięg dokumentu oraz cele
i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 oraz integralność tego obszaru –
rozwiązania alternatywne do rozwiązań zawartych w projektowanym
dokumencie wraz z uzasadnieniem ich wyboru oraz opis metod dokonania
oceny prowadzącej do tego wyboru albo wyjaśnienie braku rozwiązań
alternatywnych, w tym wskazania napotkanych trudności wynikających
z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy.

Art. 52. 1. Informacje zawarte w prognozie oddziaływania na środowisko,
o których mowa w art. 51 ust. 2, powinny być opracowane stosownie do stanu
współczesnej wiedzy i metod oceny oraz dostosowane do zawartości i stopnia
szczegółowości projektowanego dokumentu oraz etapu przyjęcia tego dokumentu
w procesie opracowywania projektów dokumentów powiązanych z tym dokumentem.
2. W prognozie oddziaływania na środowisko, o której mowa w art. 51 ust. 1,
uwzględnia się informacje zawarte w prognozach oddziaływania na środowisko
sporządzonych dla innych, przyjętych już, dokumentów powiązanych z projektem
dokumentu będącego przedmiotem postępowania.
3. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do
spraw klimatu, ministrem właściwym do spraw środowiska oraz ministrem
właściwym do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe
wymagania, jakim powinna odpowiadać prognoza oddziaływania na środowisko
dotycząca projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego,
kierując się szczególnymi potrzebami planowania przestrzennego na szczeblu gminy
oraz uwzględniając:
1) formę sporządzenia prognozy;
2) zakres zagadnień, które powinny zostać określone i ocenione w prognozie;
3) zakres terytorialny prognozy;
4) rodzaje dokumentów zawierających informacje, które powinny być
uwzględnione w prognozie.

Art. 53. 1. Organ opracowujący projekt, o którym mowa w art. 46, uzgadnia
z właściwymi organami, o których mowa w art. 57 i art. 58, stanowisko w sprawie
zakresu i stopnia szczegółowości informacji wymaganych w prognozie oddziaływania
na środowisko.
2. Właściwy organ, uzgadniając:
1) potrzebę przeprowadzenia strategicznej oceny oddziaływania na środowisko
w odniesieniu do projektu, o którym mowa w art. 47 ust. 1,
2) brak możliwości odstąpienia od przeprowadzenia strategicznej oceny
oddziaływania na środowisko w przypadku, o którym mowa w art. 48 ust. 1 i 2
– uzgadnia równocześnie zakres i stopień szczegółowości informacji wymaganych
w prognozie oddziaływania na środowisko.
3. Uzgodnienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w terminie 30 dni od
dnia otrzymania wniosku o uzgodnienie, stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia
strategicznej oceny oddziaływania na środowisko albo braku możliwości odstąpienia
od przeprowadzenia takiej oceny.

Art. 54. 1. Organ opracowujący projekt, o którym mowa w art. 46 lub
art. 47 ust. 1, poddaje projekt, wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, opiniowaniu przez właściwe organy, o których mowa w art. 57 i art. 58. Właściwe
organy wydają opinię w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii.
2. Organ opracowujący projekt zapewnia możliwość udziału społeczeństwa,
zgodnie z przepisami działu III rozdziałów 1 i 3, w strategicznej ocenie oddziaływania na środowisko.
3. Zasady wnoszenia uwag i wniosków oraz opiniowania projektów
miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin określają przepisy ustawy z dnia
27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945, z późn. zm.).
4. Do wnoszenia uwag i wniosków oraz opiniowania projektów planów
zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza
terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej stosuje się w zakresie
nieuregulowanym w niniejszej ustawie przepisy ustawy z dnia 21 marca 1991 r.
o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 2169).

Art. 55. 1. Organ opracowujący projekt, o którym mowa w art. 46 lub
art. 47 ust. 1, bierze pod uwagę ustalenia zawarte w prognozie oddziaływania na
środowisko, opinie organów, o których mowa w art. 57 i art. 58, oraz rozpatruje uwagi
i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa.
2. Projekt, o którym mowa w art. 46 i art. 47 ust. 1, nie może zostać przyjęty,
o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody, jeżeli ze strategicznej oceny oddziaływania na
środowisko wynika, że może on znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000.
3. Do przyjętego dokumentu załącza się pisemne podsumowanie zawierające
uzasadnienie wyboru przyjętego dokumentu w odniesieniu do rozpatrywanych
rozwiązań alternatywnych, a także informację, w jaki sposób zostały wzięte pod
uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione:
1) ustalenia zawarte w prognozie oddziaływania na środowisko;
2) opinie właściwych organów, o których mowa w art. 57 i 58;
3) zgłoszone uwagi i wnioski;
4) wyniki postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na
środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone;
5) propozycje dotyczące metod i częstotliwości przeprowadzania monitoringu
skutków realizacji postanowień dokumentu.
4. Organ opracowujący projekt przekazuje przyjęty dokument wraz
z podsumowaniem, o którym mowa w ust. 3, właściwym organom, o których mowa
w art. 57 i 58.
5. Organ opracowujący projekt jest obowiązany prowadzić monitoring skutków
realizacji postanowień przyjętego dokumentu w zakresie oddziaływania na
środowisko, zgodnie z częstotliwością i metodami, o których mowa w ust. 3 pkt 5.

Art. 56. Przepisy niniejszego działu stosuje się także do podmiotów
opracowujących projekt dokumentu, niebędących organami administracji.

Art. 57. 1. Organem właściwym w sprawach opiniowania i uzgadniania
w ramach strategicznych ocen oddziaływania na środowisko jest:
1) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska – w przypadku dokumentów
opracowywanych i zmienianych przez naczelne lub centralne organy
administracji rządowej;
2) regionalny dyrektor ochrony środowiska – w przypadku dokumentów innych niż
wymienione w pkt 1.
2. W przypadku gdy planowana realizacja danego dokumentu dotyczy obszarów
morskich, organem właściwym w sprawach opiniowania i uzgadniania w ramach
strategicznych ocen oddziaływania na środowisko jest także dyrektor urzędu morskiego.
2a. W przypadku gdy planowana realizacja danego dokumentu obejmuje obszar
morski, właściwość miejscową regionalnego dyrektora ochrony środowiska, w części
dotyczącej tych obszarów, ustala się wzdłuż linii brzegu morskiego na terenie danego
województwa.
3. W przypadku gdy planowana realizacja danego dokumentu obejmuje obszar
dwóch województw lub obszar morski wzdłuż linii brzegu morskiego dwóch
województw, organem właściwym w sprawach opiniowania i uzgadniania w ramach strategicznych ocen oddziaływania na środowisko jest regionalny dyrektor ochrony
środowiska, na którego obszarze właściwości znajduje się większa część terenu lub
obszaru morskiego, na którym ma być realizowany ten dokument. Opiniowanie
i uzgadnianie następuje w porozumieniu z zainteresowanym regionalnym dyrektorem
ochrony środowiska.
4. W przypadku gdy planowana realizacja danego dokumentu obejmuje obszar
więcej niż dwóch województw, organem właściwym w sprawach opiniowania
i uzgadniania w ramach strategicznych ocen oddziaływania na środowisko jest
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

Art. 58. 1. Organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej właściwym w sprawach
opiniowania i uzgadniania w ramach strategicznych ocen oddziaływania na
środowisko jest:
1) Główny Inspektor Sanitarny – w przypadku dokumentów opracowywanych
i zmienianych przez naczelne lub centralne organy administracji rządowej;
2) państwowy wojewódzki inspektor sanitarny – w przypadku dokumentów innych
niż wymienione w pkt 1 i 3;
3) państwowy powiatowy inspektor sanitarny – w przypadku miejscowych planów
zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków
zagospodarowania przestrzennego gmin.
1a. W przypadku gdy planowana realizacja danego dokumentu obejmuje obszar
morski, właściwość miejscową państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego,
w części dotyczącej tych obszarów, ustala się wzdłuż linii brzegu morskiego na terenie
danego województwa.
2. W przypadku gdy planowana realizacja danego dokumentu obejmuje obszar
dwóch województw lub obszar morski wzdłuż linii brzegu morskiego dwóch
województw, organem właściwym w sprawach opiniowania i uzgadniania w ramach
strategicznych ocen oddziaływania na środowisko jest państwowy wojewódzki
inspektor sanitarny, na którego obszarze właściwości znajduje się większa część
terenu lub obszaru morskiego, na którym ma być realizowany ten dokument.
Opiniowanie i uzgadnianie następuje w porozumieniu z zainteresowanym
państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym.
3. W przypadku gdy planowana realizacja danego dokumentu obejmuje obszar
więcej niż dwóch województw, organem właściwym w sprawach opiniowania i uzgadniania w ramach strategicznych ocen oddziaływania na środowisko jest Główny Inspektor Sanitarny.
4. Organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie są właściwe w sprawach
opiniowania i uzgadniania projektów dokumentów, o których mowa
w art. 46 ust. 1 pkt 3, oraz projektów zmian takich dokumentów.

Art. 59. 1. Przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących
znacząco oddziaływać na środowisko:
1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na
środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.
2. Realizacja planowanego przedsięwzięcia innego niż określone
w ust. 1 wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar
Natura 2000, jeżeli:
1) przedsięwzięcie to może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, a nie jest
bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynika z tej ochrony;
2) obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar
Natura 2000 został stwierdzony na podstawie art. 97 ust. 1.

Art. 60. Rada Ministrów, uwzględniając możliwe oddziaływanie na środowisko
przedsięwzięć oraz uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1, określi,
w drodze rozporządzenia:
1) rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko;
3) przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako
przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2.

Art. 61. 1. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach:
1) postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2) postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,
10, 14 i 18, oraz pozwolenia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, jeżeli
konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko została stwierdzona przez organ właściwy do wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w przypadku, o którym mowa w art. 88 ust. 1;
3) postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę dla inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub inwestycji jej towarzyszącej,
o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji
inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących (Dz. U. z 2018 r. poz. 1537 oraz z 2019 r. poz. 2020).
2. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część
postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji.
3. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część
postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10,
14 i 18, przeprowadza regionalny dyrektor ochrony środowiska.
3a. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część
postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, o której mowa w ustawie z dnia
29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów
energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących, przeprowadza Generalny
Dyrektor Ochrony Środowiska.
3b. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część
postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji
towarzyszącej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu
i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących, przeprowadza regionalny dyrektor ochrony środowiska.
4. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, o której mowa
w art. 62 ust. 2, przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji,
o której mowa w art. 96 ust. 1, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 został stwierdzony na
podstawie art. 97 ust. 1.
5. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, stanowiącą
część postępowania w sprawie wydania decyzji, o której mowa w art. 96 ust. 1,
przeprowadza regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Art. 62. 1. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
określa się, analizuje oraz ocenia:
1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na:
a) środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi,
b) dobra materialne,
c) zabytki,
ca) krajobraz, w tym krajobraz kulturowy,
d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a–ca,
e) dostępność do złóż kopalin;
1a) ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych;
2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;
3) wymagany zakres monitoringu.
2. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura
2000 określa się, analizuje oraz ocenia oddziaływania przedsięwzięcia na obszary
Natura 2000, biorąc pod uwagę także skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia
z innymi realizowanymi, zrealizowanymi lub planowanymi przedsięwzięciami.

Art. 62a. 1. Karta informacyjna przedsięwzięcia powinna zawierać podstawowe
informacje o planowanym przedsięwzięciu, umożliwiające analizę kryteriów,
o których mowa w art. 63 ust. 1, lub określenie zakresu raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z art. 69, w szczególności dane o:
1) rodzaju, cechach, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia,
2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz
dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu nieruchomości szatą
roślinną,
3) rodzaju technologii,
4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, przy czym w przypadku drogi
w transeuropejskiej sieci drogowej każdy z analizowanych wariantów drogi musi
być dopuszczalny pod względem bezpieczeństwa ruchu drogowego,
5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody, surowców, materiałów, paliw
oraz energii,
6) rozwiązaniach chroniących środowisko,
7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub
energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko,
8) możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko,
9) obszarach podlegających ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzach ekologicznych, znajdujących się
w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia,
10) wpływie planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego w przypadku
drogi w transeuropejskiej sieci drogowej,
11) przedsięwzięciach realizowanych i zrealizowanych, znajdujących się na terenie,
na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania
przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze
oddziaływania planowanego przedsięwzięcia – w zakresie, w jakim ich
oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
12) ryzyku wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej i budowlanej,
13) przewidywanych ilościach i rodzajach wytwarzanych odpadów oraz ich wpływie na środowisko,
14) pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących znacząco
oddziaływać na środowisko
– z uwzględnieniem dostępnych wyników innych ocen wpływu na środowisko,
przeprowadzonych na podstawie odrębnych przepisów.
2. Kartę informacyjną przedsięwzięcia podpisuje autor, a w przypadku gdy jej
wykonawcą jest zespół autorów – kierujący tym zespołem, wraz z podaniem imienia
i nazwiska oraz daty sporządzenia karty informacyjnej przedsięwzięcia.

Art. 63. 1. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia
na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco
oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do
wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie
następujące kryteria:
1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:
a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych
proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie,
b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się
oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których
została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach,
znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację
przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub
których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania
planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą
prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym
przedsięwzięciem,
c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym
gleby, wody i powierzchni ziemi,
d) emisji i występowania innych uciążliwości,
e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych
awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu
używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego
ze zmianą klimatu,
f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu
na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie,
g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;
2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla
środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu
terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań
miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego – uwzględniające:
a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych,
w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek,
b) obszary wybrzeży i środowisko morskie,
c) obszary górskie lub leśne,
d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne
zbiorników wód śródlądowych,
e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie
gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk
przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz
pozostałe formy ochrony przyrody,
f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub
istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia,
g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub
archeologiczne,
h) gęstość zaludnienia,
i) obszary przylegające do jezior,
j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej,
k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;
3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do
kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z:
a) zasięgu oddziaływania – obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą
przedsięwzięcie może oddziaływać,
b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na
poszczególne elementy przyrodnicze,
c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania,
z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz
przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania,
d) prawdopodobieństwa oddziaływania,
e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,
f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się
oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację
przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub
których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania
planowanego przedsięwzięcia – w zakresie, w jakim ich oddziaływania
mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
g) możliwości ograniczenia oddziaływania.
2. (uchylony)
2a. (uchylony)
3. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko stwierdza się obligatoryjnie, jeżeli:
1) możliwość realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1, jest uzależniona
od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa
w przepisach ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
2) z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że realizacja przedsięwzięcia
może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie
gospodarowania wodami na obszarze dorzecza.
4. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, organ określa jednocześnie zakres
raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się
przepisy art. 68.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organ wydaje postanowienie
o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu
o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
5a. Jeżeli w terminie 3 lat od dnia zawieszenia postępowania, o którym mowa
w ust. 5, strona nie złoży raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
żądanie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach uważa się za wycofane.
6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie.

Art. 64. 1. Postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, wydaje się po
zasięgnięciu opinii:
1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska;
2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających
decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1–3, 10–19 i 21–27, oraz uchwały,
o której mowa w art. 72 ust. 1b;
3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane
przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201
ust. 1 tej ustawy;
4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa
w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne.
1a. W przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim,
organem właściwym do wydania opinii, o której mowa w ust. 1, jest także dyrektor
urzędu morskiego.
1b. Wprzypadku gdy dla planowanego przedsięwzięcia regionalny dyrektor
ochrony środowiska stwierdzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko ze względu na oddziaływanie na obszar Natura 2000,
zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje on uzgodnienia w drodze
postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym mowa
w art. 65 ust. 2.
1c. W przypadku gdy dla planowanego przedsięwzięcia organ właściwy do
wydania oceny wodnoprawnej stwierdzi konieczność przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ze względu na możliwy negatywny
wpływ tego przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych,
o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. –
Prawo wodne, zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 4, dokonuje on uzgodnienia
w drodze postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym
mowa w art. 65 ust. 2.
1d. W przypadku gdy wnioskodawcą dla planowanych przedsięwzięć, o których
mowa w art. 75 ust. 1 pkt 4, jest jednostka samorządu terytorialnego, dla której
organem wykonawczym jest organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach lub podmiot od niej zależny w rozumieniu art. 24m ust. 2 ustawy
z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506, 1309,
1571, 1696 i 1815), regionalny dyrektor ochrony środowiska, stwierdzając
konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zamiast opinii, o której mowa w ust. 1 pkt 1, dokonuje uzgodnienia w drodze postanowienia. Postanowienie to można zaskarżyć w zażaleniu, o którym mowa w art. 65 ust. 2.
2. Organ zasięgający opinii przedkłada:
1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2) kartę informacyjną przedsięwzięcia;
3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli
plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to opinii
w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla publicznych urządzeń
służących do zaopatrzenia ludności w wodę, dla publicznych urządzeń służących
do przesyłania i odprowadzania ścieków, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla
przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż
kopalin, dla inwestycji realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia
2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego
gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2019 r. poz. 1554, 1724 i 2020)
w zakresie zadań inwestycyjnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 oraz art. 38 tej
ustawy, zwanej dalej „inwestycją w zakresie terminalu”, dla inwestycji
związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych
zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli
przeciwpowodziowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 933), dla inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących wydawanej
na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji
inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej
realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu
i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz. U.
z 2020 r. poz. 191), dla inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach
w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1073 i 2020), dla inwestycji w zakresie budowy
Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym (Dz. U. poz. 1089 oraz z 2019 r. poz. 630 i 2020), dla inwestycji mieszkaniowych i inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r.
o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz
inwestycji towarzyszących (Dz. U. poz. 1496 oraz z 2019 r. poz. 630, 1309 i
1696), dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym realizowanej na
podstawie ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji
strategicznych inwestycji w sektorze naftowym (Dz. U. poz. 630), zwanej dalej
„strategiczną inwestycją w sektorze naftowym”, dla inwestycji w zakresie
budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II Wojny
Światowej w Gdańsku realizowanych na podstawie ustawy z dnia 19 lipca
2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny
1939 – Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku (Dz. U. poz. 1589 i
2020) oraz dla inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego realizowanych
na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy
portów zewnętrznych (Dz. U. poz. 1924).
2a. W przypadku przedsięwzięć, o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 4, organ
zasięgający opinii przedkłada także regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska
oświadczenie wraz z uzasadnieniem, czy wnioskodawca jest podmiotem zależnym od
jednostki samorządu terytorialnego, dla której organem wykonawczym w rozumieniu
art. 24m ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest organ
właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
3. Organy, o których mowa w ust. 1 i 1a, uwzględniając łącznie uwarunkowania,
o których mowa w art. 63 ust. 1, wydają opinię, co do potrzeby przeprowadzenia
oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia
takiej potrzeby – co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
3a. Opinia regionalnego dyrektora ochrony środowiska i organu właściwego do
wydania oceny wodnoprawnej o braku konieczności przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może wskazać na konieczność
określenia w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach warunków lub wymagań,
o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożenia obowiązków działań,
o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c.
4. Opinie i uzgodnienia, o których mowa w ust. 1–1d, wydaje się w terminie
14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Przepisy art. 35 § 5
i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 65. 1. Postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, wydaje się
w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu
postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
2. Na postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, przysługuje zażalenie.
3. Uzasadnienie postanowienia, o którym mowa w art. 63 ust. 1, niezależnie od
wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno
zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1,
uwzględnionych przy wydaniu postanowienia.

Art. 66. 1. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien
zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1
oraz zawierać:
1) opis planowanego przedsięwzięcia, a w szczególności:
a) charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu
w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania, w tym w odniesieniu do
obszarów szczególnego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 16 pkt 34
ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne,
b) główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych,
c) przewidywane rodzaje i ilości emisji, w tym odpadów, wynikające z fazy
realizacji i eksploatacji lub użytkowania planowanego przedsięwzięcia,
d) informacje o różnorodności biologicznej, wykorzystywaniu zasobów
naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,
e) informacje o zapotrzebowaniu na energię i jej zużyciu,
f) informacje o pracach rozbiórkowych dotyczących przedsięwzięć mogących
znacząco oddziaływać na środowisko,
g) ocenione w oparciu o wiedzę naukową ryzyko wystąpienia poważnych
awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyko związane
ze zmianą klimatu;
2) opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego
oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym:
a) elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzy ekologicznych
w rozumieniu tej ustawy,
b) właściwości hydromorfologicznych, fizykochemicznych, biologicznych
i chemicznych wód;
2a) wyniki inwentaryzacji przyrodniczej, przez którą rozumie się zbiór badań
terenowych przeprowadzonych na potrzeby scharakteryzowania elementów
środowiska przyrodniczego, jeżeli została przeprowadzona, wraz z opisem
zastosowanej metodyki; wyniki inwentaryzacji przyrodniczej wraz z opisem
metodyki stanowią załącznik do raportu;
2b) inne dane, na podstawie których dokonano opisu elementów przyrodniczych;
3) opis istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania
planowanego przedsięwzięcia zabytków chronionych na podstawie przepisów
o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami;
3a) opis krajobrazu, w którym dane przedsięwzięcie ma być zlokalizowane;
3b) informacje na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności
kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub
planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych
uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację
przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których
oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego
przedsięwzięcia – w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do
skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem;
4) opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania
przedsięwzięcia, uwzględniający dostępne informacje o środowisku oraz wiedzę naukową;
5) opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego
oddziaływania, w tym:
a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu
alternatywnego,
b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska
– wraz z uzasadnieniem ich wyboru;
6) określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na
środowisko, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii
przemysłowej i katastrofy naturalnej i budowlanej, na klimat, w tym emisje
gazów cieplarnianych i oddziaływania istotne z punktu widzenia dostosowania
do zmian klimatu, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na
środowisko, a w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, także
wpływu planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego;
6a) porównanie oddziaływań analizowanych wariantów na:
a) ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze,
b) powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi,
i krajobraz,
c) dobra materialne,
d) zabytki i krajobraz kulturowy, objęte istniejącą dokumentacją,
w szczególności rejestrem lub ewidencją zabytków,
e) formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele i przedmiot ochrony
obszarów Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych,
f) elementy wymienione w art. 68 ust. 2 pkt 2 lit. b, jeżeli zostały
uwzględnione w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
lub jeżeli są wymagane przez właściwy organ,
g) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a–f;
7) uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, z uwzględnieniem
informacji, o których mowa w pkt 6 i 6a;
8) opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis
przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na
środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane,
krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na
środowisko, wynikające z:
a) istnienia przedsięwzięcia,
b) wykorzystywania zasobów środowiska,
c) emisji;
9) opis przewidywanych działań mających na celu unikanie, zapobieganie,
ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na
środowisko, w szczególności na formy ochrony przyrody, o których mowa
w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na
cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000, oraz ciągłość łączących je
korytarzy ekologicznych, wraz z oceną ich skuteczności odpowiednio na etapach
realizacji, eksploatacji, użytkowania lub likwidacji przedsięwzięcia;
10) dla dróg będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać
na środowisko:
a) określenie założeń do:
– ratowniczych badań zidentyfikowanych zabytków znajdujących się na
obszarze planowanego przedsięwzięcia, odkrywanych w trakcie robót
budowlanych,
– programu zabezpieczenia istniejących zabytków przed negatywnym
oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia oraz ochrony
krajobrazu kulturowego,
b) analizę i ocenę możliwych zagrożeń i szkód dla zabytków chronionych na
podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,
w szczególności zabytków archeologicznych, w sąsiedztwie lub w
bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia;
10a) dla instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej,
o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW ocenę gotowości
instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla, określoną na podstawie analizy:
a) dostępności podziemnych składowisk dwutlenku węgla,
b) wykonalności technicznej i ekonomicznej sieci transportowych dwutlenku węgla;
11) jeżeli planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem instalacji, porównanie
proponowanej technologii z technologią spełniającą wymagania, o których
mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska;
11a) odniesienie się do celów środowiskowych wynikających z dokumentów
strategicznych istotnych z punktu widzenia realizacji przedsięwzięcia;
11b) uzasadnienie spełnienia warunków, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 ustawy
z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, jeżeli przedsięwzięcie wpływa na
możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56,
art. 57, art. 59 i art. 61 ust. 1 tej ustawy;
12) wskazanie, czy dla planowanego przedsięwzięcia jest konieczne ustanowienie
obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w ustawie z dnia
27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, oraz określenie granic takiego
obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych
dotyczących obiektów budowlanych i sposobów korzystania z nich; nie dotyczy
to przedsięwzięć polegających na budowie lub przebudowie drogi oraz
przedsięwzięć polegających na budowie lub przebudowie linii kolejowej lub
lotniska użytku publicznego;
13) przedstawienie zagadnień w formie graficznej;
14) przedstawienie zagadnień w formie kartograficznej w skali odpowiadającej
przedmiotowi i szczegółowości analizowanych w raporcie zagadnień oraz
umożliwiającej kompleksowe przedstawienie przeprowadzonych analiz
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko;
15) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym
przedsięwzięciem;
16) przedstawienie propozycji monitoringu oddziaływania planowanego
przedsięwzięcia na etapie jego realizacji i eksploatacji lub użytkowania,
w szczególności na formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele
i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy
ekologicznych, oraz informacje o dostępnych wynikach innego monitoringu,
które mogą mieć znaczenie dla ustalenia obowiązków w tym zakresie;
17) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we
współczesnej wiedzy, jakie napotkano, opracowując raport;
18) streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie,
w odniesieniu do każdego elementu raportu;
19) datę sporządzenia raportu, imię, nazwisko i podpis autora, a w przypadku gdy
wykonawcą raportu jest zespół autorów – imię, nazwisko i podpis kierującego
tym zespołem oraz imiona, nazwiska i podpisy członków zespołu autorów;
19a) oświadczenie autora, a w przypadku gdy wykonawcą raportu jest zespół autorów
– kierującego tym zespołem, o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 74a
ust. 2, stanowiące załącznik do raportu;
20) źródła informacji stanowiące podstawę do sporządzenia raportu.
1a. Każdy z analizowanych wariantów drogi, w przypadku drogi
w transeuropejskiej sieci drogowej, musi być dopuszczalny pod względem
bezpieczeństwa ruchu drogowego.
1b. Przy porównaniu wariantów uwzględnia się wpływ na środowisko
w związku:
1) z pracami rozbiórkowymi dotyczącymi przedsięwzięć mogących znacząco
oddziaływać na środowisko;
2) z gospodarką odpadami;
3) ze stosowaniem danych technologii lub substancji.
1c. W przypadku gdy planowane przedsięwzięcie związane jest z działalnością
polegającą na poszukiwaniu i rozpoznawaniu złoża węglowodorów metodą otworów
wiertniczych lub wydobywaniu węglowodorów ze złoża tą metodą, opis elementów
przyrodniczych środowiska, wyniki inwentaryzacji przyrodniczej oraz inne dane,
o których mowa w ust. 1 pkt 2–2b, powinny zawierać się w obszarze określonym
promieniem 500 m od zewnętrznej granicy przedsięwzięcia.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4–8, powinny uwzględniać
przewidywane oddziaływanie analizowanych wariantów na cele i przedmiot ochrony
obszaru Natura 2000 oraz integralność tego obszaru.
2a. W przypadku stwierdzenia, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać
na obszar Natura 2000, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
powinien zawierać także dane pozwalające na ustalenie braku rozwiązań
alternatywnych oraz informacje pozwalające na ustalenie, czy wymogi nadrzędnego
interesu publicznego przemawiają za realizacją przedsięwzięcia.
2b. Jeżeli planowane przedsięwzięcie stanowi inwestycję liniową celu
publicznego lub inwestycję celu publicznego z zakresu łączności publicznej
o nieliniowym charakterze, a proponowany przez wnioskodawcę wariant przebiega
przez obszar parku narodowego lub rezerwatu przyrody, raport o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać także dane pozwalające na
ustalenie braku rozwiązań alternatywnych.
3. W razie stwierdzenia możliwości transgranicznego oddziaływania na
środowisko, informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 1–16, powinny uwzględniać
określenie oddziaływania planowanego przedsięwzięcia poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Jeżeli dla planowanego przedsięwzięcia jest konieczne ustanowienie obszaru
ograniczonego użytkowania, do raportu powinna być załączona poświadczona przez
właściwy organ kopia mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic
obszaru, na którym jest konieczne utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania.
Nie dotyczy to przedsięwzięć polegających na budowie lub przebudowie drogi oraz
przedsięwzięć polegających na budowie lub przebudowie linii kolejowej lub lotniska
użytku publicznego.
5. Jeżeli planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem instalacji objętej
obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego, raport o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać porównanie proponowanej techniki
z najlepszymi dostępnymi technikami.
6. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien
uwzględniać oddziaływanie przedsięwzięcia na etapach jego realizacji, eksploatacji
lub użytkowania oraz likwidacji.
7. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien
uwzględniać informacje o środowisku wynikające ze strategicznej oceny
oddziaływania na środowisko, istotne z punktu widzenia danego przedsięwzięcia.
8. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia:
1) format dokumentu zawierającego wyniki inwentaryzacji przyrodniczej,
2) format raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko
– kierując się potrzebą poszerzania dostępu do informacji o środowisku.

Art. 67. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzany
w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącej część
postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10,
14 i 18, oraz pozwolenia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, powinien:
1) zawierać informacje, o których mowa w art. 66, określone ze szczegółowością
i dokładnością odpowiednio do posiadanych danych wynikających z projektu
budowlanego i innych informacji uzyskanych po wydaniu dla danego przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz pozostałych wydanych decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, jeżeli informacje te nie
mogły być w tym zakresie przedstawione odpowiednio w raporcie o
oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko albo w karcie informacyjnej przedsięwzięcia;
2) określać stopień i sposób uwzględnienia wymagań dotyczących ochrony
środowiska, zawartych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
i decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1, jeżeli były już wydane dla danego przedsięwzięcia.

Art. 68. 1. Organ, określając zakres raportu, uwzględnia stan współczesnej
wiedzy i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych.
2. Organ, określając zakres raportu, może – kierując się usytuowaniem,
charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:
1) odstąpić od wymagań co do zawartości raportu, o których mowa w art. 66 ust. 1
pkt 4, 13, 15 i 16; nie dotyczy to dróg publicznych oraz linii kolejowych –
będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) wskazać:
a) rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania,
b) zakres i szczegółowość wymaganych danych pozwalających
scharakteryzować przedsięwzięcie, rodzaje oddziaływań oraz elementy
środowiska wymagające szczegółowej analizy,
c) zakres i metody badań.

Art. 69. 1. Wnioskodawca może, składając wniosek o wydanie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco
oddziaływać na środowisko, zamiast raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
środowisko, złożyć kartę informacyjną przedsięwzięcia wraz z wnioskiem o ustalenie
zakresu raportu.
2. Ustalenie zakresu raportu jest obowiązkowe, w przypadku gdy
przedsięwzięcie może transgranicznie oddziaływać na środowisko.
3. Organ określa zakres raportu w drodze postanowienia. W tym przypadku
stosuje się przepisy art. 68.
4. Organ wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę
raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
5. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 4, nie przysługuje zażalenie.

Art. 70. 1. Postanowienie, o którym mowa w art. 69 ust. 3, wydaje się po
zasięgnięciu opinii:
1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska;
2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających
decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1–3, 10–19 i 21–27, oraz uchwały,
o której mowa w art. 72 ust. 1b;
3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane
przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201
ust. 1 tej ustawy;
4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa
w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne.
1a. W przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim,
organem właściwym do wydania opinii, o której mowa w ust. 1, jest także dyrektor
urzędu morskiego.
2. Organ zasięgający opinii przedkłada:
1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2) kartę informacyjną przedsięwzięcia.
3. Opinie wydaje się w terminie 14 dni od dnia otrzymania dokumentów,
o których mowa w ust. 2. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania
administracyjnego stosuje się odpowiednio.
4. Postanowienie, o którym mowa w art. 69 ust. 3, wydaje się w terminie 30 dni
od dnia wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach; przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania
administracyjnego stosuje się odpowiednio.

Art. 71. 1. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe
uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia.
2. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla
planowanych:
1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Art. 72. 1. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje
przed uzyskaniem:
1) decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu
zagospodarowania działki lub terenu lub projektu architektoniczno-budowlanego
oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych – wydawanych na
podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1186, z późn. zm.);
2) decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę obiektów jądrowych – wydawanej na
podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane;
3) decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – wydawanej na
podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym;
4) koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie kompleksu podziemnego
składowania dwutlenku węgla, koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż,
koncesji na podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji, koncesji na
podziemne składowanie odpadów oraz koncesji na podziemne składowanie
dwutlenku węgla – udzielanych na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. –
Prawo geologiczne i górnicze;
4a) decyzji zatwierdzającej plan ruchu dla wykonywania robót geologicznych
związanych z poszukiwaniem i rozpoznawaniem złoża węglowodorów lub
decyzji inwestycyjnej w celu wykonywania koncesji na poszukiwanie i
rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złoża – wydawanych na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
4b) decyzji zatwierdzającej plan ruchu dla wykonywania robót geologicznych na
podstawie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny –
wydawanej na podstawie ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
5) decyzji określającej szczegółowe warunki wydobywania kopaliny – wydawanej
na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o zmianie ustawy – Prawo
geologiczne i górnicze;
6) pozwolenia wodnoprawnego na regulację wód, pozwolenia wodnoprawnego na
wykonanie urządzeń wodnych oraz pozwolenia wodnoprawnego na
wydobywanie z wód kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów,
wydawanych na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne;
7) (uchylony)
8) decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów – wydawanej na
podstawie ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów
(Dz. U. z 2018 r. poz. 908 oraz z 2019 r. poz. 861);
9) decyzji o zmianie lasu na użytek rolny – wydawanej na podstawie ustawy z dnia
28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r. poz. 6 i 148);
10) decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej – wydawanej na
podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1474 oraz z 2019 r. poz. 1716);
11) decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej – wydawanej na podstawie ustawy
z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 710, 730,
1214, 1979 i 2020);
12) (uchylony)
13) decyzji o ustaleniu lokalizacji przedsięwzięć Euro 2012 – wydawanej na
podstawie ustawy z dnia 7 września 2007 r. o przygotowaniu finałowego turnieju
Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1372);
14) decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku
publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1380);
15) decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu wydawanej na
podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie
terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu;
16) decyzji o ustaleniu lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej – wydawanej
na podstawie ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci
telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2410), o ile jest to wymagane;
17) decyzji o zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów
wydobywczych – wydawanej na podstawie ustawy z dnia 10 lipca 2008 r.
o odpadach wydobywczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1849);
18) decyzji o pozwoleniu na realizację inwestycji w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji
inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych;
18a) decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej oraz inwestycji towarzyszącej wydawanej na podstawie ustawy z dnia
29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów
energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
19) zezwolenia na budowę obiektu jądrowego oraz zezwolenia na budowę
składowiska odpadów promieniotwórczych, wydawanych na podstawie ustawy
z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe;
20) decyzji o zezwoleniu na założenie lotniska – wydawanej na podstawie ustawy
z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2019 r. poz. 1580 i 1495);
21) zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów
i zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów wydawanych na podstawie
ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach;
22) decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci
przesyłowej wydawanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r.
o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych;
23) decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie infrastruktury
dostępowej wydawanej na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany
z Zatoką Gdańską;
24) decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie CPK, o której mowa
w przepisach ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie
Komunikacyjnym;
25) decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym
wydawanej na podstawie ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu
i realizacji strategicznych inwestycji w sektorze naftowym;
26) decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie budowy Muzeum
Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
wydawanej na podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o inwestycjach
w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II
Wojny Światowej w Gdańsku;
27) decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego
wydawanej na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach
w zakresie budowy portów zewnętrznych.
1a. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje także przed
dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz zgłoszenia
zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie
ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane.
1b. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje również
przed podjęciem uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub
inwestycji towarzyszącej w rozumieniu ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach
w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji
towarzyszących. Ilekroć przepisy ustawy mają zastosowanie do wszystkich decyzji, o
których mowa w ust. 1, mają także odpowiednie zastosowanie do uchwały, o której
mowa w zdaniu pierwszym.
2. Wymogu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie stosuje
się w przypadku zmiany:
1) decyzji, o których mowa w ust. 1, polegających na:
a) ustaleniu lub zmianie formy lub wielkości zabezpieczenia roszczeń
mogących powstać wskutek wykonywania działalności objętej decyzją,
b) zmianie danych wnioskodawcy;
1a) decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18 i 19, polegających na zmianie
zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu
architektoniczno-budowlanego dotyczącej:
a) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, w szczególności:
kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby
kondygnacji, oraz charakterystycznych parametrów drogi w zakresie
niewymagającym zmiany granic pasa drogowego,
b) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez
osoby niepełnosprawne,
c) charakterystycznych parametrów drogi w zakresie niewymagającym
zmiany granic pasa drogowego
– które nie spowodują zmian uwarunkowań określonych w wydanej decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach;
1b) decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 15, lub decyzji, o której mowa w art. 15 ust.
1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu
regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu, o ile zmiana ta
nie powoduje zmian uwarunkowań określonych w wydanej decyzji o
środowiskowych uwarunkowaniach;
1c) decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 25, oraz decyzji, o której mowa
w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i realizacji
strategicznych inwestycji w sektorze naftowym, o ile zmiana ta nie powoduje
zmian uwarunkowań określonych w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
1d) decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 27, oraz decyzji, o której mowa
w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach w zakresie
budowy portów zewnętrznych, o ile zmiana ta nie powoduje zmian
uwarunkowań określonych w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2) koncesji lub decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, polegających także na:
a) zmniejszeniu powierzchni, w granicach której ma być prowadzona działalność,
b) przeniesieniu koncesji lub decyzji na inny podmiot,
c) zmianie głębokości robót geologicznych związanych z poszukiwaniem lub
rozpoznawaniem złoża kopaliny, wykonywanych metodą otworów
wiertniczych,
d) zmianie koncesji lub decyzji, polegającej na zmianie terminu rozpoczęcia
działalności lub ograniczeniu prowadzenia działalności objętej koncesją lub
decyzją, o ile mieści się ono w zakresie objętym decyzją o środowiskowych
uwarunkowaniach,
e) zmianie zakresu prac geologicznych, w tym robót geologicznych, lub
harmonogramu robót geologicznych, niestanowiących przedsięwzięcia
mogącego znacząco oddziaływać na środowisko lub przedsięwzięcia
mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko,
f) jednokrotnym wydłużeniu terminu obowiązywania koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węglowodorów oraz wydobywanie
węglowodorów ze złoża do dwóch lat bez rozszerzenia zakresu koncesji,
g) zmianie terminu rozpoczęcia prac i robót geologicznych,
h) zmianie zapisu dotyczącego przekazywania próbek i danych geologicznych,
i) zmniejszeniu granic obszaru górniczego i terenu górniczego,
j) jednokrotnym wydłużeniu terminu obowiązywania koncesji na
wydobywanie węgla kamiennego ze złoża, wyłącznie w przypadku gdy
wydłużenie koncesji uzasadnione jest racjonalną gospodarką złożem oraz
bez rozszerzenia zakresu koncesji,
k) jednokrotnym wydłużeniu terminu obowiązywania koncesji na
wydobywanie węgla brunatnego do 6 lat, wyłącznie w przypadku gdy
wydłużenie koncesji uzasadnione jest racjonalną gospodarką złożem oraz
bez rozszerzenia zakresu koncesji,
l) jednokrotnym wydłużeniu terminu obowiązywania koncesji na
wydobywanie siarki rodzimej wydobywanej metodą otworową, wyłącznie
w przypadku gdy wydłużenie koncesji uzasadnione jest racjonalną
gospodarką złożem oraz bez rozszerzenia zakresu koncesji;
3) planu ruchu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4a i 4b.
2a. Wymogu uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed
uzyskaniem zezwoleń, o których mowa w ust. 1 pkt 21, nie stosuje się, w przypadku gdy:
1) zezwolenie dotyczy odzysku polegającego na przygotowaniu do ponownego użycia lub
2) jest to drugie lub kolejne zezwolenie dla zrealizowanego przedsięwzięcia
nieulegającego zmianie.
2b. W przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określającej
warunki realizacji przedsięwzięcia, przepis ust. 2 pkt 1a stosuje się, jeżeli odstąpienie
od zatwierdzonego projektu zagospodarowania działki lub terenu lub projektu
architektoniczno-budowlanego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1a, nie spowoduje zmian
uwarunkowań określonych w tej decyzji.
3. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku
o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1, oraz zgłoszenia, o którym mowa
w ust. 1a. Złożenie wniosku lub dokonanie zgłoszenia następuje w terminie 6 lat od
dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna,
z zastrzeżeniem ust. 4 i 4b.
4. Złożenie wniosku lub dokonanie zgłoszenia może nastąpić w terminie 10 lat
od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna,
o ile strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach, lub podmiot, na który została przeniesiona ta decyzja, otrzymali,
przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, od organu, który wydał decyzję
o środowiskowych uwarunkowaniach w pierwszej instancji, stanowisko, że aktualne
są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach lub postanowieniu, o którym mowa w art. 90 ust. 1, jeżeli było
wydane. Zajęcie stanowiska następuje na wniosek uwzględniający informacje na
temat stanu środowiska i możliwości realizacji warunków wynikających z decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach lub postanowienia, o którym mowa
w art. 90 ust. 1, jeżeli było wydane. Wniosek, o którym mowa w zdaniu drugim,
składa się do organu nie wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja
o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna.
4a. Zajęcie stanowiska następuje w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie.
4b. Złożenie wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1, wydawanych
dla obiektu energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszącej, a także dla inwestycji w zakresie terminalu, może nastąpić w terminie 10 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna.
5. W okresie, o którym mowa w ust. 3, 4 i 4b, dla danego przedsięwzięcia
wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Jedną decyzję
o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się także w przypadku, gdy dla danego
przedsięwzięcia jest wymagane uzyskanie więcej niż jednej z decyzji, o których mowa
w ust. 1, lub gdy wnioskodawca uzyskuje odrębnie decyzje dla poszczególnych
etapów realizacji przedsięwzięcia.
5a. Dla obiektu energetyki jądrowej w rozumieniu ustawy z dnia 29 czerwca
2011 r. o przygotowaniu i realizacji
inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących będącego równocześnie obiektem jądrowym w rozumieniu ustawy
z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe wydaje się jedną decyzję o
środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach
uzyskana przed decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej wydawaną na podstawie ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r.
o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz
inwestycji towarzyszących wypełnia wymóg uzyskania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie zezwolenia na budowę
obiektu jądrowego przewidziany ustawą z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe.
6. Organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w ust. 1, dotyczących
przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, podaje do publicznej
wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej
treścią oraz z dokumentacją sprawy.
7. (uchylony)
8. W przypadku planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać
na środowisko, których wyłącznym celem jest:
1) obronność i bezpieczeństwo państwa lub
2) prowadzenie działań ratowniczych i zapewnienie bezpieczeństwa cywilnego
w związku z przeciwdziałaniem lub usunięciem bezpośredniego zagrożenia dla ludności
– nie wydaje się decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jej wydanie
miałoby niekorzystny wpływ na te cele.
9. Konieczność realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 8, wymaga
zgłoszenia regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska.
10. Do realizacji przedsięwzięcia można przystąpić, jeżeli w terminie 7 dni
roboczych od dnia otrzymania zgłoszenia regionalny dyrektor ochrony środowiska nie
wniósł, w drodze decyzji, sprzeciwu.
11. W przypadku wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 10, powstaje
obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Art. 72a. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której decyzja została
wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmuje on
warunki zawarte w tej decyzji.
2. Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach są podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.

Art. 73. 1. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia.
2. Dla przedsięwzięcia, dla którego zgodnie z odrębnymi przepisami jest
wymagana decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów,
postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
wszczyna się z urzędu. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko albo
kartę informacyjną przedsięwzięcia sporządza organ właściwy do wydania decyzji.
3. Minister właściwy do spraw środowiska określi wzór wniosku, o którym
mowa w ust. 1, w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia
17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848, 1590 i 2294).

Art. 74. 1. Do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
należy dołączyć:
1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na
środowisko – raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie
art. 69 – kartę informacyjną przedsięwzięcia;
2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na
środowisko – kartę informacyjną przedsięwzięcia;
3) poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, w postaci
papierowej lub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym
będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, o którym mowa
w ust. 3a zdanie drugie;
3a) mapę, w postaci papierowej oraz elektronicznej, w skali zapewniającej
czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem,
na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym
przewidywanym obszarem, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, wraz
z wyznaczoną odległością, o której mowa w ust. 3a pkt 1; w przypadku
przedsięwzięć innych niż wymienione w pkt 4 mapę sporządza się na podkładzie
wykonanym na podstawie kopii mapy ewidencyjnej, o której mowa w pkt 3;
4) w przypadku przedsięwzięć wymagających koncesji lub decyzji, o których mowa
w art. 72 ust. 1 pkt 4–5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej
części składowej nieruchomości gruntowej, oraz przedsięwzięć dotyczących
urządzeń piętrzących I, II i III klasy budowli, inwestycji w zakresie terminalu
oraz strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, zamiast kopii mapy, o której
mowa w pkt 3 – mapę przedstawiającą dane sytuacyjne i wysokościowe,
sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu
granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, o którym mowa
w ust. 3a zdanie drugie;
5) dla przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest
regionalny dyrektor ochrony środowiska – wypis i wyrys z miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo
informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku o wydanie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach dla drogi publicznej, dla linii kolejowej,
dla publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, dla
publicznych urządzeń służących do przesyłania i odprowadzania ścieków, dla
przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu,
dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla
inwestycji realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji towarzyszącej, o której mowa
w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji
w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących, dla
strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie
ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych
inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie
infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego
2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany
z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu
Komunikacyjnego realizowanej na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r.
o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, dla inwestycji mieszkaniowych
i inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca
2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych
oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w sektorze
naftowym, dla inwestycji w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny
1939 – Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku realizowanych na
podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy
Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II Wojny Światowej
w Gdańsku oraz dla inwestycji w zakresie budowy portu zewnętrznego
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o inwestycjach
w zakresie budowy portów zewnętrznych;
5a) (uchylony)
6) wypis z rejestru gruntów lub inny dokument, w postaci papierowej lub
elektronicznej, wydane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków,
pozwalający na ustalenie stron postępowania, zawierający co najmniej numer
działki ewidencyjnej oraz, o ile zostały ujawnione: numer jej księgi wieczystej,
imię i nazwisko albo nazwę oraz adres podmiotu ewidencyjnego, obejmujący
przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz
obejmujący obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, z zastrzeżeniem ust. 1a;
7) w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o której mowa w art. 72
ust. 1 pkt 10, wykaz działek przewidzianych do prowadzenia prac przygotowawczych polegających na wycince drzew i krzewów, o ile prace takie przewidziane są do realizacji;
8) analizę kosztów i korzyści, o której mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia
10 kwietnia 1997 r. − Prawo energetyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 755, z późn. zm.).
1a. Jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 10, nie wymaga się dołączenia
dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6. W razie wątpliwości organ może wezwać
inwestora do dołączenia dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, w zakresie
niezbędnym do wykazania, że liczba stron postępowania przekracza 10.
1b. (uchylony)
1c. (uchylony)
1d. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, formaty
danych załączników do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach, kierując się potrzebą poszerzania dostępu do informacji o środowisku.
2. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną
przedsięwzięcia przedkłada się w formie pisemnej oraz na informatycznych nośnikach
danych z ich zapisem w formie elektronicznej w liczbie odpowiednio po jednym
egzemplarzu dla organu prowadzącego postępowanie oraz każdego organu
opiniującego i uzgadniającego.
3. Jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej
decyzji przekracza 10, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.
3a. Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo
rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać
przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem
art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się:
1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar
znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu;
2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania
przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub
3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia,
które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości,
zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem.
3b. Prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który
będzie oddziaływać przedsięwzięcie, organ ustala na podstawie dokumentu, o którym
mowa w ust. 1 pkt 6, lub innych dokumentów przedłożonych przez wnoszącego
podanie, przy czym domniemywa się, że dane zawarte w tych dokumentach są
prawdziwe. Doręczenie dokonane na adres ustalony na podstawie dokumentu,
o którym mowa w ust. 1 pkt 6, jest skuteczne.
3c. W przypadku gdy w dniu wszczęcia postępowania w sprawie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach dokument, o którym mowa w ust. 1 pkt 6,
zawiera nieaktualne dane lub w przypadku gdy dane te stały się nieaktualne na skutek
śmierci jednej ze stron tego postępowania, nie stosuje się art. 97 § 1 pkt 1 i 4 Kodeksu
postępowania administracyjnego.
3d. W przypadku gdy po doręczeniu stronie zawiadomienia o wszczęciu
postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, z wyjątkiem
zawiadomienia w trybie określonym w art. 49 Kodeksu postępowania
administracyjnego, nastąpi:
1) zbycie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości znajdującej
się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie,
2) przeniesienie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości
znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie,
wskutek innego zdarzenia prawnego
– nabywca jest obowiązany, a w przypadku, o którym mowa w pkt 1 – nabywca
i zbywca są obowiązani, do niezwłocznego zgłoszenia organowi właściwemu do
wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach danych nowego właściciela lub
użytkownika wieczystego.
3e. Niedokonanie zgłoszenia zgodnie z ust. 3d i prowadzenie postępowania bez
udziału nowego właściciela lub użytkownika wieczystego nie stanowi podstawy do
wznowienia postępowania administracyjnego.
3f. Nieuregulowany lub nieujawniony stan prawny nieruchomości znajdujących
się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, nie stanowi przeszkody
do wszczęcia i prowadzenia postępowania oraz wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach. Do zawiadomień o decyzjach i innych czynnościach organu osób,
którym przysługują prawa rzeczowe do nieruchomości o nieuregulowanym lub
nieujawnionym stanie prawnym, stosuje się przepis art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego.
3g. Przez nieuregulowany stan prawny należy rozumieć sytuację, w której:
1) dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje
i nie przeprowadzono postępowania spadkowego lub nie zostało ono zakończone;
2) nieruchomość, dla której ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru
dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić osób, którym
przysługują do niej prawa rzeczowe.
3h. Przez nieujawniony stan prawny należy rozumieć sytuację, w której rejestry
lub ewidencje właściwe dla ustalenia osób, o których mowa w ust. 3a, nie zawierają
danych umożliwiających ich ustalenie, w szczególności danych osobowych, w tym
adresu, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości znajdującej się
w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.
4. Organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach doręcza ją
niezwłocznie organom, których opinia lub uzgodnienie były wymagane przed jej wydaniem.

Art. 74a. 1. Prognozę oddziaływania na środowisko, raport o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko oraz raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar
Natura 2000 sporządza osoba, o której mowa w ust. 2.
2. Autorem prognozy oddziaływania na środowisko, raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
obszar Natura 2000, a w przypadku zespołu autorów – kierującym tym zespołem
powinna być osoba, która:
1) ukończyła, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce, co
najmniej studia pierwszego stopnia lub studia drugiego stopnia, lub jednolite
studia magisterskie na kierunkach związanych z kształceniem w zakresie:
a) nauk ścisłych z dziedzin nauk chemicznych,
b) nauk przyrodniczych z dziedzin nauk biologicznych oraz nauk o Ziemi,
c) nauk technicznych z dziedzin nauk technicznych z dyscyplin:
biotechnologia, górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria środowiska,
d) nauk rolniczych, leśnych i weterynaryjnych z dziedzin nauk rolniczych,
nauk leśnych lub
2) ukończyła, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym i nauce, studia
pierwszego stopnia lub drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie,
i posiada co najmniej 3-letnie doświadczenie w pracach w zespołach autorów
przygotowujących raporty o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko lub
prognozy oddziaływania na środowisko lub była co najmniej pięciokrotnie
członkiem zespołów autorów przygotowujących raporty o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko lub prognozy oddziaływania na środowisko.
3. Oświadczenia, o których mowa w art. 51 ust. 2 pkt 1 lit. f oraz art. 66 ust. 1
pkt 19a, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych
oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli
następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie
fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Art. 75. 1. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach jest:
1) regionalny dyrektor ochrony środowiska – w przypadku:
a) będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko:
– dróg,
– (uchylone)
– napowietrznych linii elektroenergetycznych,
– instalacji do przesyłu ropy naftowej, produktów naftowych, substancji
chemicznych lub gazu,
– sztucznych zbiorników wodnych,
– obiektów jądrowych,
– składowisk odpadów promieniotwórczych,
b) przedsięwzięć realizowanych na terenach zamkniętych ustalonych przez
Ministra Obrony Narodowej,
c) przedsięwzięć realizowanych na obszarach morskich,
d) zmiany lasu, niestanowiącego własności Skarbu Państwa, na użytek rolny,
e) przedsięwzięć polegających na realizacji inwestycji w zakresie lotniska
użytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 lutego
2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
w zakresie lotnisk użytku publicznego,
f) inwestycji w zakresie terminalu,
g) inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi,
h) (uchylona)
i) przedsięwzięć polegających na realizacji inwestycji w rozumieniu
przepisów ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach
przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli
przeciwpowodziowych,
j) przedsięwzięć polegających na poszukiwaniu lub rozpoznawaniu złóż
kopalin lub na wydobywaniu kopalin ze złóż, o których mowa w art. 10
ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze,
prowadzonych na podstawie koncesji,
k) napowietrznych linii elektroenergetycznych lub stacji
elektroenergetycznych będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze
znacząco oddziaływać na środowisko albo przedsięwzięciami mogącymi
potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, wymienionych
w załączniku do ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji
strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych,
l) (uchylona)
m) przedsięwzięć, o których mowa w pkt 3, dla których wnioskodawcą jest
jednostka organizacyjna Lasów Państwowych,
n) inwestycji towarzyszącej, o której mowa w ustawie z dnia 29 czerwca
2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów
energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących,
o) przedsięwzięć, w odniesieniu do których wniósł sprzeciw, o którym mowa
w art. 72 ust. 10,
p) przedsięwzięć polegających na zmianie lub rozbudowie przedsięwzięć, dla
których do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy
był regionalny dyrektor ochrony środowiska,
r) elektrowni wiatrowych, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia
20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 654 i 1524),
s) strategicznej inwestycji w sektorze naftowym,
t) inwestycji w zakresie linii kolejowych,
u) inwestycji w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 10 maja 2018 r.
o Centralnym Porcie Komunikacyjnym;
1a) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska – w przypadku inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w ustawie z dnia
29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów
energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
2) starosta – w przypadku scalania, wymiany lub podziału gruntów;
3) dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych – w przypadku zmiany lasu,
stanowiącego własność Skarbu Państwa, na użytek rolny;
4) wójt, burmistrz, prezydent miasta – w przypadku pozostałych przedsięwzięć.
1a. W przypadku gdy wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach obejmuje co najmniej dwa przedsięwzięcia realizowane w ramach
jednego zamierzenia inwestycyjnego, dla których właściwe rzeczowo są co najmniej
dwa organy, w tym regionalny dyrektor ochrony środowiska, organem właściwym do
wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest regionalny dyrektor
ochrony środowiska.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, właściwość miejscową
regionalnego dyrektora ochrony środowiska ustala się w odniesieniu do obszaru
morskiego wzdłuż wybrzeża na terenie danego województwa.
3. (uchylony)
4. W przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4,
wykraczającego poza obszar jednej gminy, decyzję o środowiskowych
uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane to
przedsięwzięcie, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza, prezydenta miasta
właściwego dla pozostałego terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie.
5. W przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
wykraczającego poza obszar jednego województwa, decyzję o środowiskowych
uwarunkowaniach wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska, na którego
obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być
realizowane to przedsięwzięcie, po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora
ochrony środowiska właściwego dla pozostałego terenu, na którym ma być
realizowane to przedsięwzięcie.
5a. Do wniosku o wydanie opinii, o której mowa w ust. 4 i 5, załącza się
odpowiednio kartę informacyjną przedsięwzięcia lub raport o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko, w postaci pisemnej oraz elektronicznej.
5b. Opinię, o której mowa w ust. 4 i 5, wydaje się w drodze postanowienia
w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku o jej wydanie. Niewydanie opinii
w tym terminie uznaje się za brak zastrzeżeń do wniosku o wydanie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepisów art. 106 § 5 i 6 Kodeksu
postępowania administracyjnego nie stosuje się.
6. W przypadku przedsięwzięcia realizowanego w części na terenie zamkniętym,
ustalonym przez Ministra Obrony Narodowej, dla całego przedsięwzięcia decyzję
o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje regionalny dyrektor ochrony środowiska.
7. W przypadku przedsięwzięcia realizowanego w części na obszarze morskim
dla całego przedsięwzięcia decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje
regionalny dyrektor ochrony środowiska.

Art. 76. 1. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w sprawach
dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przez organy,
o których mowa w art. 75 ust. 1 pkt 2–4, lub organy wyższego stopnia w stosunku do
tych organów, właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska kieruje wystąpienie,
którego treścią może być w szczególności wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
2. Przepis ust. 1 stosuje się także do spraw dotyczących wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.
3. W przypadku stwierdzenia, że decyzja, o której mowa w art. 72 ust. 1, została
wydana bez uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli taka
decyzja była wymagana, właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska kieruje
wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
4. W przypadku stwierdzenia, że organ administracji architektoniczno-
-budowlanej, mimo braku wymaganej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia, o którym mowa w:
1) art. 30 ust. 1b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane – właściwy
regionalny dyrektor ochrony środowiska może skierować wniosek o podjęcie
przez organ nadzoru budowlanego działań z urzędu, o których mowa
w art. 50 ust. 1 tej ustawy;
2) art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane – właściwy
regionalny dyrektor ochrony środowiska może skierować wniosek o podjęcie
przez organ nadzoru budowlanego działań, o których mowa w art. 71a ust. 1 tej
ustawy; w takim przypadku nie ustala się opłaty legalizacyjnej.
5. W przypadku zgłoszeń, o których mowa w art. 96 ust. 1, właściwy regionalny
dyrektor ochrony środowiska może przedstawić stanowisko, czy przedsięwzięcie
może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000.
6. Ze względu na szczególną wagę lub zawiłość sprawy, regionalny dyrektor
ochrony środowiska może przekazać do rozpoznania Generalnemu Dyrektorowi
Ochrony Środowiska sprawę, w celu rozważenia skierowania wystąpienia, o którym
mowa w ust. 1, albo wniosku, o którym mowa w ust. 3 albo 4. Przekazanie sprawy
wymaga uzasadnienia.
7. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może odmówić przyjęcia sprawy,
o której mowa w ust. 1, 3 albo 4, do rozpoznania i zwrócić sprawę do regionalnego
dyrektora ochrony środowiska, jeżeli uzna, że nie zachodzą przesłanki, o których
mowa w ust. 6. W przypadku przyjęcia sprawy uprawnienie do skierowania
wystąpienia, o którym mowa w ust. 1, albo wniosku, o którym mowa w ust. 3 albo 4,
przysługuje Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska.
8. W sprawach, o których mowa w ust. 1, 3 albo 4, właściwemu regionalnemu
dyrektorowi ochrony środowiska oraz Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska przysługują prawa strony w postępowaniu administracyjnym lub postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Art. 77. 1. Jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ
właściwy do wydania tej decyzji:
1) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony
środowiska i, w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze
morskim, z dyrektorem urzędu morskiego;
1a) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z ministrem właściwym do spraw
środowiska w zakresie istnienia rozwiązań alternatywnych realizacji
przedsięwzięcia oraz przewidywanych działań mających na celu kompensację
przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko przyrodnicze parku
narodowego – w przypadku inwestycji liniowych celu publicznego w ich części
przebiegającej przez obszar parku narodowego lub w przypadku inwestycji celu
publicznego z zakresu łączności publicznej o nieliniowym charakterze
realizowanych na obszarze parku narodowego;
1b) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Generalnym Dyrektorem Ochrony
Środowiska w zakresie istnienia rozwiązań alternatywnych realizacji
przedsięwzięcia oraz przewidywanych działań mających na celu kompensację
przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko przyrodnicze
rezerwatu przyrody – w przypadku inwestycji liniowych celu publicznego w ich
części przebiegającej przez obszar rezerwatu przyrody lub w przypadku
inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej o nieliniowym
charakterze realizowanych na obszarze rezerwatu przyrody;
2) zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć
wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1–3, 10–19 i 21–27,
oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b, chyba że – w przypadku
przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko –
organ ten wyraził wcześniej opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia
oceny oddziaływania na środowisko;
3) zasięga opinii organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na
podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy;
4) uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem właściwym w sprawach
ocen wodnoprawnych, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca
2017 r. – Prawo wodne, chyba że – w przypadku przedsięwzięcia mogącego
potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – organ ten wyraził wcześniej
opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
2. Organ występujący o uzgodnienie lub opinię, o których mowa w ust. 1, przedkłada:
1) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;
3) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli
plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku; nie dotyczy to
uzgodnień i opinii dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla publicznych
urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę, dla publicznych urządzeń
służących do przesyłania i odprowadzania ścieków, dla przedsięwzięć Euro
2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i
rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji
związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych
zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli
przeciwpowodziowych oraz stacji radarów meteorologicznych, dla inwestycji
w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej
realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu
i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, dla
inwestycji w zakresie infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie
ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej
łączącej Zalew Wiślany z Zatoką Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy
Centralnego Portu Komunikacyjnego realizowanej na podstawie ustawy z dnia
10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie Komunikacyjnym, dla inwestycji
mieszkaniowych i inwestycji towarzyszących realizowanych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, dla inwestycji w zakresie budowy Muzeum
Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o inwestycjach
w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II
Wojny Światowej w Gdańsku oraz dla inwestycji w zakresie budowy portu
zewnętrznego realizowanych na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r.
o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych.
2a. Wniosek o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 1a, z ministrem właściwym do spraw środowiska wnosi się za
pośrednictwem właściwego dyrektora parku narodowego, który załącza do wniosku
opinię w sprawie.
2b. Wniosek o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, o którym
mowa w ust. 1 pkt 1b, z Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska wnosi się za
pośrednictwem właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska, który
załącza do wniosku opinię w sprawie.
3. Uzgodnień, o których mowa w ust. 1 pkt 1–1b i 4, dokonuje się w drodze postanowienia.
4. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 3, regionalny dyrektor ochrony
środowiska i organ właściwy w sprawach ocen wodnoprawnych, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, a w przypadku gdy
przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim – dyrektor urzędu morskiego:
1) uzgadnia realizację przedsięwzięcia oraz określa warunki tej realizacji;
2) przedstawia stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie
transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w
sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz
pozwolenia na prace przygotowawcze, o których mowa w przepisach ustawy z
dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących; nie dotyczy to
inwestycji w zakresie terminalu.
4a. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw
środowiska lub Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgadnia realizację
przedsięwzięcia oraz określa warunki tej realizacji.
5. W stanowisku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, regionalny dyrektor ochrony
środowiska i organ właściwy w sprawach ocen wodnoprawnych, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, a w przypadku gdy
przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim – dyrektor urzędu morskiego,
stwierdza konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa
w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwolenia na prace przygotowawcze,
o których mowa w przepisach ustawy z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu
i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji
towarzyszących, biorąc pod uwagę w szczególności następujące okoliczności:
1) posiadane na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
dane na temat przedsięwzięcia lub
elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie pozwalają wystarczająco
ocenić jego oddziaływania na środowisko lub wymagają uszczegółowienia
w ramach decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz
pozwolenia na prace przygotowawcze, o których mowa w przepisach ustawy
z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie
obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
2) ze względu na rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia oraz jego powiązania
z innymi przedsięwzięciami istnieje możliwość kumulowania się oddziaływań
przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;
3) istnieje możliwość oddziaływania przedsięwzięcia na obszary wymagające
specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów
i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym
obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody.
5a. Organ właściwy w sprawach ocen wodnoprawnych, o których mowa
w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, odmawia uzgodnienia
realizacji przedsięwzięcia, jeżeli przedsięwzięcie to wpływa negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61
ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, o ile nie zostaną spełnione warunki,
o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne.
6. W terminie 30 dni od dnia otrzymania dokumentów, o których mowa w ust. 2,
dokonuje się uzgodnień oraz wydaje się opinie, o których mowa w ust. 1. Przepisy
art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
7. Do uzgodnień i opinii, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów
art. 106 § 3, 5 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego.
8. (uchylony)
9. W przypadku gdy uzgodnienia organów, o których mowa w ust. 1, są ze sobą
sprzeczne, organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach rozstrzyga te sprzeczności w terminie 14 dni od dnia otrzymania
uzgodnień, po uprzednim porozumieniu z organami, których uzgodnienia były ze sobą
sprzeczne, i uwzględnia to rozstrzygnięcie w decyzji kończącej postępowanie,
wydanej w terminie 30 dni od dnia otrzymania uzgodnienia organów. Do
porozumienia nie stosuje się przepisu art. 106 Kodeksu postępowania
administracyjnego.

Art. 78. 1. Organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej właściwym do wydawania
opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2, art. 70 ust. 1 pkt 2, art. 77 ust. 1 pkt 2
i art. 90 ust. 2 pkt 2, jest:
1) państwowy wojewódzki inspektor sanitarny – w odniesieniu do:
a) będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko:
– dróg,
– linii kolejowych,
– napowietrznych linii elektroenergetycznych,
– instalacji do przesyłu ropy naftowej, produktów naftowych, substancji
chemicznych lub gazu,
– sztucznych zbiorników wodnych,
b) pozostałych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko
w zakresie zadań określonych dla niego w ustawie z dnia 14 marca 1985 r.
o Państwowej Inspekcji Sanitarnej,
c) inwestycji w zakresie terminalu,
d) strategicznej inwestycji w sektorze naftowym;
2) państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub państwowy graniczny inspektor
sanitarny – w odniesieniu do pozostałych przedsięwzięć mogących znacząco
oddziaływać na środowisko, w zakresie zadań określonych dla tych organów
w ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
2. Organem właściwym w sprawach, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do
przedsięwzięć na terenach jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony
Narodowej jest właściwy organ Wojskowej Inspekcji Sanitarnej.
3. (uchylony)
4. Niewydanie przez właściwe organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej opinii,
o których mowa w art. 64 ust. 1 pkt 2, art. 70 ust. 1 pkt 2, art. 77 ust. 1 pkt 2 i art. 90
ust. 2 pkt 2, odpowiednio w terminie, o którym mowa w art. 64 ust. 4, art. 70 ust. 3,
art. 77 ust. 6 i art. 90 ust. 6, traktuje się jako brak zastrzeżeń.

Art. 79. 1. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ
właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa
w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko.
2. Organ prowadzący postępowanie może, w drodze postanowienia, wyłączyć
stosowanie przepisów działu III i VI w odniesieniu do przedsięwzięć realizowanych
na terenach zamkniętych, jeżeli zastosowanie tych przepisów mogłoby mieć
niekorzystny wpływ na cele obronności i bezpieczeństwa państwa.

Art. 80. 1. Jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach,
biorąc pod uwagę:
1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1;
2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;
3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa;
4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko,
jeżeli zostało przeprowadzone.
2. Właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po
stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to
decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla
linii kolejowej, dla publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę,
dla publicznych urządzeń służących do przesyłania i odprowadzania ścieków, dla
przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie
i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji
związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla inwestycji
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach
przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych,
dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji
towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej
realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji
strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, dla inwestycji w zakresie
infrastruktury dostępowej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 24 lutego 2017 r.
o inwestycjach w zakresie budowy drogi wodnej łączącej Zalew Wiślany z Zatoką
Gdańską, dla inwestycji w zakresie budowy Centralnego Portu Komunikacyjnego
realizowanej na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o Centralnym Porcie
Komunikacyjnym, dla inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących
realizowanych na podstawie ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach
w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji
towarzyszących, dla strategicznej inwestycji w sektorze naftowym, dla inwestycji
w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 – Oddziału Muzeum II
Wojny Światowej w Gdańsku realizowanych na podstawie ustawy z dnia 19 lipca
2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy Muzeum Westerplatte i Wojny 1939 –
Oddziału Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku oraz dla inwestycji w zakresie
budowy portu zewnętrznego realizowanych na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia
2019 r. o inwestycjach w zakresie budowy portów zewnętrznych.
3. W przypadku działalności określonej ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo
geologiczne i górnicze, innej niż przedsięwzięcia wymagające koncesji na
poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, kryterium oceny lokalizacji
przedsięwzięcia jest nienaruszenie zamierzoną działalnością przeznaczenia
nieruchomości określonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego,
jeżeli plan ten został uchwalony, oraz w odrębnych przepisach.

Art. 81. 1. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika
brak możliwości realizacji przedsięwzięcia w wariancie proponowanym przez
wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji, spośród wariantów,
o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5, wariant dopuszczony do realizacji.
W przypadku braku możliwości realizacji przedsięwzięcia w wariantach, o których
mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5, oraz w przypadku braku zgody wnioskodawcy na
wskazanie w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wariantu dopuszczonego
do realizacji, organ odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia.
2. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że
przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000,
organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia
zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa
w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
3. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że
przedsięwzięcie to wpływa negatywnie na możliwość osiągnięcia celów
środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 ustawy z dnia
20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, organ właściwy do wydania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację tego
przedsięwzięcia, o ile nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 tej ustawy.

Art. 82. 1. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po
przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ:
1) określa:
a) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; w przypadku inwestycji
w zakresie terminalu oraz strategicznej inwestycji w sektorze naftowym,
miejsce realizacji przedsięwzięcia określa się za pomocą mapy w skali
zapewniającej czytelność przedstawionych danych, z zaznaczonym
przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie,
stanowiącej załącznik do decyzji,
b) istotne warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji
lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich,
c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia
w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa
w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie zagospodarowania działki lub
terenu lub projekcie architektoniczno-budowlanym, w przypadku decyzji,
o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14, 18, 23, 26 i 27,
d) wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych,
w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających
zagrożenie wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27
kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska,
e) wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na
środowisko w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono
postępowanie w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko,
f) gotowość instalacji do wychwytywania dwutlenku węgla w przypadku
instalacji do spalania paliw w celu wytwarzania energii elektrycznej,
o elektrycznej mocy znamionowej nie mniejszej niż 300 MW;
2) w przypadku gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika potrzeba:
a) wykonania kompensacji przyrodniczej – stwierdza konieczność wykonania tej kompensacji,
b) unikania, zapobiegania, ograniczania oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko – nakłada obowiązek tych działań,
c) monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – nakłada
obowiązek monitorowania, określając jego zakres, termin i obowiązki co do
przedłożenia informacji o jego wynikach regionalnemu dyrektorowi
ochrony środowiska, organowi wydającemu decyzję o środowiskowych
uwarunkowaniach oraz, gdy jest to uzasadnione, wskazuje inne organy,
którym należy przedłożyć wyniki, spośród następujących:
– wójt, burmistrz lub prezydent miasta,
– starosta,
– marszałek województwa,
– wojewódzki inspektor ochrony środowiska;
3) w przypadku, o którym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
– Prawo ochrony środowiska, stwierdza konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania;
4) przedstawia stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie
transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w
sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, z
zastrzeżeniem pkt 4a i 4b; nie dotyczy to inwestycji w zakresie terminalu;
4a) nakłada obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę
dla inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej lub inwestycji jej
towarzyszącej, o których mowa w ustawie z dnia 29 czerwca 2011 r.
o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej
oraz inwestycji towarzyszących;
4b) może nałożyć obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania
pozwolenia na prace przygotowawcze, o których mowa w ustawie z dnia
29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów
energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
5) może nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy
porealizacyjnej, określając jej zakres i termin przedstawienia oraz wskazując
inne organy, którym także należy ją przedstawić;
6) w przypadku stwierdzenia konieczności utworzenia obszaru ograniczonego
użytkowania – nakłada obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej, określając
jej zakres i termin przedstawienia oraz wskazując inne organy, którym także należy ją przedstawić.
1a. W przypadku nałożenia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4b, ocenę
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska. Przepisy działu V rozdziału 4 stosuje się odpowiednio.
1b. Właściwy organ wskazuje inne organy, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, spośród następujących:
1) regionalny dyrektor ochrony środowiska;
2) organ właściwy do utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania –
w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 6;
3) wójt, burmistrz lub prezydent miasta;
4) starosta;
5) marszałek województwa;
6) wojewódzki inspektor ochrony środowiska.
1c. Jeżeli z wyników analizy porealizacyjnej lub monitoringu wynika
konieczność podjęcia działań w celu dostosowania przedsięwzięcia do wymagań
ochrony środowiska, wszczyna się postępowanie, o którym mowa w art. 362 lub
art. 363 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. Postępowanie
wszczyna się również na wniosek organu, który wydał decyzję o środowiskowych
uwarunkowaniach, lub regionalnego dyrektora ochrony środowiska.
2. W stanowisku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, właściwy organ stwierdza
konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1
pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4b, biorąc pod uwagę
w szczególności następujące okoliczności:
1) posiadane na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
dane na temat przedsięwzięcia nie pozwalają wystarczająco ocenić jego
oddziaływania na środowisko lub wymagają uszczegółowienia w ramach
decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwolenia,
o którym mowa w ust. 1 pkt 4b;
2) ze względu na rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia oraz jego powiązania
z innymi przedsięwzięciami istnieje możliwość kumulowania się oddziaływań
przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;
3) istnieje możliwość oddziaływania przedsięwzięcia na obszary wymagające
specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub
ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura
2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody.
2a. W stanowisku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, właściwy organ może określić
zakres, w jakim ponowna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
powinna zostać przeprowadzona.
3. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach.

Art. 82a. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wydana przed
uzyskaniem decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 10, w której wskazano działki
konieczne do przeprowadzenia prac przygotowawczych, stanowi podstawę do
wykonania prac polegających na wycince drzew i krzewów, przeprowadzenia badań
archeologicznych lub geologicznych, a także przeprowadzenia kompensacji
przyrodniczej na nieruchomościach stanowiących własność Skarbu Państwa,
zarządzanych przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zgodnie
z ustawą z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Decyzja o środowiskowych
uwarunkowaniach uprawnia do nieodpłatnego wejścia na teren, na którym jest
przewidywana realizacja inwestycji, celem wykonania tych prac.

Art. 83. 1. W analizie porealizacyjnej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 5,
dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w
szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań
zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko
i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia.
2. Jeżeli z analizy porealizacyjnej wynika, że dla przedsięwzięcia konieczne jest
ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania, do analizy powinna być załączona
poświadczona przez właściwy organ kopia mapy ewidencyjnej z zaznaczonym
przebiegiem granic obszaru, na którym jest konieczne utworzenie obszaru
ograniczonego użytkowania.

Art. 84. 1. W przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko. Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii,
o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a.
1a. W decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki
lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b lub c, lub nałożyć
obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 2 lit. b lub c.
2. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach.

Art. 85. 1. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia.
2. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od
wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego,
powinno zawierać:
1) w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia
na środowisko:
a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału
społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę,
i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone
w związku z udziałem społeczeństwa,
b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie
zostały uwzględnione:
– ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
środowisko,
– uzgodnienia i opinie organów, o których mowa w art. 77 ust. 1,
– wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na
środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone,
c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4;
2) w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko – informacje o uwarunkowaniach, o których
mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby
przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
3. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
wydanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach
zapoznania się z jej treścią oraz dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami
i opiniami organów, o których mowa w art. 77 ust. 1. Przepis stosuje się odpowiednio
do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej bez przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Art. 86. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy:
1) wydające decyzje określające warunki korzystania ze środowiska w zakresie,
w jakim ma być uwzględniona przy wydawaniu tych decyzji;
2) wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1;
3) przyjmujące zgłoszenia, o których mowa w art. 72 ust. 1a.

Art. 86a. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach przekazuje ostateczne decyzje, o których mowa w art. 71 ust. 1,
wraz z kopią załączników organowi ochrony środowiska, o którym mowa w art. 378
ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.

Art. 86b. W przypadku gdy strona złożyła odwołanie od decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach, a organ, który wydał decyzję, uzna, że
odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, stosuje się przepis
art. 132 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zgodę na uchylenie
lub zmianę decyzji zgodnie z żądaniem odwołania wyraża jedynie podmiot planujący
realizację przedsięwzięcia.

Art. 86c. Wykonanie warunków decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
które nie zostały uwzględnione w decyzjach, o których mowa w art. 86, podlega
egzekucji administracyjnej w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji, o ile przedsięwzięcie jest realizowane.

Art. 86d. 1. Organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia:
1) zawiesza postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,
2) umarza postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
– jeżeli nie zagraża to interesowi społecznemu.
2. Jeżeli w okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania podmiot
planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia nie zwróci się o podjęcie postępowania,
żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane.
3. Przepisów art. 98 i art. 105 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie
stosuje się.

Art. 87. Przepisy niniejszego działu oraz działu VI stosuje się odpowiednio
w przypadku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis
art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, z
zastrzeżeniem, że zgodę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie
decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na którego została
przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach.

Art. 88. 1. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach
postępowania w sprawie wydania albo zmiany decyzji, o których mowa w art. 72
ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, przeprowadza się także:
1) na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia, złożony
do organu właściwego do wydania decyzji;
2) jeżeli organ właściwy do wydania decyzji stwierdzi, że we wniosku o wydanie
decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych
w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
3) w przypadku braku możliwości stwierdzenia gotowości instalacji do
wychwytywania dwutlenku węgla na etapie wydawania decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku instalacji do spalania paliw
w celu wytwarzania energii elektrycznej, o elektrycznej mocy znamionowej nie
mniejszej niż 300 MW.
1a. W przypadku gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdza
konieczność ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko, podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia przedkłada raport
o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, podmiot planujący podjęcie
realizacji przedsięwzięcia przedkłada, wraz z wnioskiem o przeprowadzenie oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, raport o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko. Przepisy art. 69 i 70 stosuje się odpowiednio.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, organ właściwy do wydania
decyzji stwierdza, w drodze postanowienia, obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, określając jednocześnie zakres raportu; na postanowienie to przysługuje zażalenie.
4. Organ wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania
decyzji do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko.
5. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedkłada się
w formie pisemnej oraz na informatycznych nośnikach danych z jego zapisem
w formie elektronicznej w liczbie odpowiednio po jednym egzemplarzu dla organu
prowadzącego postępowanie oraz każdego organu opiniującego i uzgadniającego.

Art. 89. 1. Po otrzymaniu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
środowisko organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1
pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwolenia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, występuje
do regionalnego dyrektora ochrony środowiska albo Generalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia.
Przepisy art. 75 ust. 2 i 5 stosuje się odpowiednio.
2. Organ występujący o uzgodnienie przedkłada:
1) wniosek o wydanie decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18,
oraz pozwolenia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b;
2) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach;
3) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Art. 90. 1. Po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny
dyrektor ochrony środowiska wydaje postanowienie w sprawie uzgodnienia
warunków realizacji przedsięwzięcia.
1a. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że
przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000,
Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor ochrony
środowiska odmawia uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą
przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
1b. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że
przedsięwzięcie wpływa negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska odmawia uzgodnienia realizacji
przedsięwzięcia, o ile nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 68 pkt 1,
3 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne.
2. Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska
występuje:
1) do organu właściwego do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,
10, 14 i 18, oraz pozwolenia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b,
o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w trybie art. 33–36 i art. 38;
2) do organu, o którym mowa w art. 78, oraz organu właściwego w sprawach ocen
wodnoprawnych, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. –
Prawo wodne, o wydanie opinii.
2a. W przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim,
przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska
występuje o wydanie opinii także do dyrektora urzędu morskiego.
3. Organ właściwy do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,
10, 14 i 18, oraz pozwolenia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, przekazuje
właściwemu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska albo Generalnemu
Dyrektorowi Ochrony Środowiska zgłoszone przez społeczeństwo uwagi i wnioski
oraz protokół z rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, jeżeli była przeprowadzona.
4. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor
ochrony środowiska rozpatruje uwagi i wnioski, o których mowa w ust. 3.
5. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor
ochrony środowiska, występując o opinię, o której mowa w ust. 2 pkt 2 i ust. 2a,
przedkłada dokumenty, o których mowa w art. 89 ust. 2.
6. Opinię, o której mowa w ust. 2 pkt 2, wydaje się w terminie 30 dni od dnia
otrzymania wniosku o wydanie opinii. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu
postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
7. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, Generalny Dyrektor Ochrony
Środowiska albo właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje
w terminie 45 dni od dnia otrzymania dokumentów, o których mowa w art. 89 ust. 2.
Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się
odpowiednio.
8. Do postanowienia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów
art. 106 § 3, 5 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 91. 1. Postanowienie, o którym mowa w art. 90 ust. 1, wymaga uzasadnienia.
2. Uzasadnienie postanowienia, niezależnie od wymagań wynikających
z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać:
1) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału
społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim
zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa;
2) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione:
a) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko,
b) ustalenia zawarte w opiniach, o których mowa w art. 90 ust. 2 pkt 2 i ust. 2a,
c) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na
środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone.

Art. 92. Postanowienie, o którym mowa w art. 90 ust. 1, wiąże organ właściwy
do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz do
wydania pozwolenia, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b.

Art. 93. 1. Właściwy organ wydaje decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1
pkt 1, 10, 14 i 18, oraz pozwolenie, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b,
uwzględniając warunki realizacji przedsięwzięcia określone w:
1) decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2) postanowieniu, o którym mowa w art. 90 ust. 1.
2. W decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz
pozwoleniu, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, właściwy organ może:
1) nałożyć na wnioskodawcę obowiązki dotyczące:
a) przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, w odniesieniu do
przedsięwzięć zaliczanych do zakładów stwarzających zagrożenie
wystąpienia poważnych awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia
2001 r. – Prawo ochrony środowiska,
b) ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko w odniesieniu
do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące
transgranicznego oddziaływania na środowisko;
2) nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej,
określając jej zakres i termin przedstawienia;
3) w przypadku, o którym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
– Prawo ochrony środowiska – stwierdzić konieczność utworzenia obszaru
ograniczonego użytkowania, jeżeli konieczność ta nie została stwierdzona
w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
4) zmienić wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. c, jeżeli potrzeba
zmiany została stwierdzona w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
3. W decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz
pozwoleniu, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, właściwy organ, w przypadku gdy
z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika potrzeba:
1) wykonania kompensacji przyrodniczej – stwierdza konieczność wykonania tej kompensacji;
2) zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia
na środowisko – nakłada obowiązek tych działań.
4. (uchylony)

Art. 94. 1. W analizie porealizacyjnej, o której mowa w art. 93 ust. 2 pkt 2,
dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na środowisko, w decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1,
10, 14 i 18, oraz pozwoleniu, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, w szczególności
ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia.
2. Jeżeli z analizy porealizacyjnej wynika, że dla przedsięwzięcia jest konieczne
ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania, do analizy powinna być załączona,
poświadczona przez właściwy organ, kopia mapy ewidencyjnej z zaznaczonym
przebiegiem granic obszaru, na którym jest konieczne utworzenie obszaru
ograniczonego użytkowania.

Art. 95. 1. Decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, oraz
pozwolenie, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b, wymagają uzasadnienia.
2. Uzasadnienie decyzji powinno również zawierać informacje o tym w jaki
sposób zostały wzięte pod uwagę i uwzględnione warunki realizacji przedsięwzięcia określone w:
1) decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach;
2) postanowieniu, o którym mowa w art. 90 ust. 1.
3. Organ właściwy do wydania decyzji podaje do publicznej wiadomości
informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z dokumentacją
sprawy, w tym z uzgodnieniem regionalnego dyrektora ochrony środowiska
i opiniami, o których mowa w art. 90 ust. 2 pkt 2 i ust. 2a.

Art. 96. 1. Organ właściwy do przyjęcia zgłoszenia, o którym mowa w art. 72
ust. 1a, oraz do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji
przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na
środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub
nie wynika z tej ochrony, jest obowiązany do rozważenia, przed wydaniem tej decyzji
oraz przed przyjęciem tego zgłoszenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie
znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000.
2. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, należą w szczególności:
1) decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1;
2) koncesja, inna niż wymieniona w art. 72 ust. 1 pkt 4 – wydawana na podstawie
ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze;
3) zgoda wodnoprawna inna niż pozwolenie wodnoprawne wymienione w art. 72
ust. 1 pkt 6 – wydawana na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne;
4) zezwolenie na usunięcie drzew lub krzewów – wydawane na podstawie ustawy
z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
5) pozwolenie na wznoszenie i wykorzystywanie sztucznych wysp, konstrukcji
i urządzeń w polskich obszarach morskich – wydawane na podstawie ustawy
z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej
i administracji morskiej.
3. Jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, uzna, że przedsięwzięcie, inne niż
przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest
bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony,
może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, wydaje
postanowienie w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia właściwemu miejscowo
regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska:
1) kopii wniosku o wydanie decyzji lub kopii zgłoszenia, o których mowa w ust. 1;
2) karty informacyjnej przedsięwzięcia;
3) poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej, w postaci
papierowej lub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym
będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie
oddziaływać przedsięwzięcie;
4) w przypadku przedsięwzięć realizowanych na terenie o powierzchni powyżej
10 ha, zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt 3 – mapy przedstawiającej dane
sytuacyjne i wysokościowe sporządzonej w skali umożliwiającej szczegółowe
przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz
obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.
5) (uchylony)
4. Wydanie postanowienia przerywa bieg terminów postępowania, w ramach
którego stwierdzono obowiązek, o którym mowa w ust. 3.

Art. 97. 1. Regionalny dyrektor ochrony środowiska stwierdza, w drodze
postanowienia, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
obszar Natura 2000, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania:
1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:
a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych
proporcji,
b) powiązań z innymi przedsięwzięciami realizowanymi, zrealizowanymi lub
planowanymi, znajdującymi się na terenie, na którym planuje się realizację
przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub
których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania
planowanego przedsięwzięcia – w zakresie, w jakim ich oddziaływania
mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
c) wykorzystywania zasobów naturalnych,
d) emisji i występowania innych uciążliwości,
e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych
substancji i stosowanych technologii,
2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla
środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności
samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych
i walorów przyrodniczych oraz uwarunkowań miejscowych planów
zagospodarowania przestrzennego – uwzględniające cel ochrony obszaru Natura
2000 oraz tereny występowania gatunków lub ich siedlisk lub siedlisk
przyrodniczych będących przedmiotem ochrony w obszarze Natura 2000,
3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania przedsięwzięcia, rozważanego
w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z:
a) zasięgu oddziaływania,
b) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia
istniejącej infrastruktury technicznej,
c) prawdopodobieństwa oddziaływania,
d) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania
– w odniesieniu do oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000,
w szczególności w odniesieniu do integralności i spójności tych obszarów, oraz biorąc
pod uwagę skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami.
2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się w przypadku
stwierdzenia, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000.
3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, regionalny dyrektor ochrony
środowiska nakłada obowiązek przedłożenia, w dwóch egzemplarzach wraz z ich
zapisem w formie elektronicznej na informatycznych nośnikach danych, raportu
o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 i określa zakres tego raportu.
W tym przypadku stosuje się odpowiednio przepisy art. 68.
4. Zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura
2000 powinien być ograniczony do określenia oddziaływania przedsięwzięcia na
obszar Natura 2000.
4a. Do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura
2000 stosuje się odpowiednio przepisy art. 66 ust. 1, z wyjątkiem pkt 3, 10–11, 12
i 15.
4b. Określając, analizując i oceniając oddziaływanie na obszar Natura 2000,
w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, bierze się pod
uwagę oddziaływania skumulowane z innymi realizowanymi, zrealizowanymi
i planowanymi przedsięwzięciami.
4c. Jeżeli z analiz przedstawionych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia
na obszar Natura 2000 wynika, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na
obszar Natura 2000, powinien on zawierać dane pozwalające na ustalenie braku
rozwiązań alternatywnych oraz informacje pozwalające na ustalenie, czy wymogi
nadrzędnego interesu publicznego przemawiają za realizacją przedsięwzięcia.
5. W przypadku stwierdzenia, że przedsięwzięcie nie będzie znacząco
oddziaływać na obszar Natura 2000, regionalny dyrektor ochrony środowiska
stwierdza, w drodze postanowienia, brak potrzeby przeprowadzenia oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.
6. Postanowienia, o których mowa w ust. 1 i 5, wydaje się w terminie 14 dni od
dnia otrzymania dokumentów, o których mowa w art. 96 ust. 3. Przepisy art. 35 § 5
i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
6a. W przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim,
przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, regionalny dyrektor
ochrony środowiska zasięga opinii dyrektora urzędu morskiego.
6b. Opinię, o której mowa w ust. 6a, wydaje się w terminie 14 dni od dnia
otrzymania wniosku o jej wydanie. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu
postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
7. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zażalenie.
8. Uzasadnienie postanowienia, o którym mowa w ust. 1, niezależnie od
wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno
zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1.
9. Do postanowienia, o którym mowa w ust. 5, nie stosuje się przepisów
art. 106 § 3, 5 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego.
9a. Stroną postępowania w sprawie wydania postanowienia, o którym mowa
w ust. 1, oraz postanowienia, o którym mowa w ust. 5, jest wyłącznie wnioskodawca,
z zastrzeżeniem art. 44.
10. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, właściwy organ wydaje
postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji, o której
mowa w art. 96 ust. 1, do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu
o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.
11. Jeżeli w terminie 3 lat od dnia zawieszenia postępowania, o którym mowa
w ust. 10, wnioskodawca nie przedłożył raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
obszar Natura 2000, żądanie wszczęcia postępowania uważa się za wycofane.

Art. 98. 1. Po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar
Natura 2000 regionalny dyrektor ochrony środowiska wydaje postanowienie
w sprawie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia w zakresie
oddziaływania na obszar Natura 2000.
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska uzgadnia warunki realizacji
przedsięwzięcia, jeżeli:
1) z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wynika, że
przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na ten obszar;
2) z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wynika, że
przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na ten obszar,
i jednocześnie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16
kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
3. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wynika,
że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na ten obszar, i jeżeli nie
zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.
o ochronie przyrody, regionalny dyrektor ochrony środowiska odmawia uzgodnienia
warunków realizacji przedsięwzięcia.
3a. W przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim,
przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, regionalny dyrektor
ochrony środowiska występuje do dyrektora urzędu morskiego o wydanie opinii.
4. Przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w ust. 1, regionalny dyrektor
ochrony środowiska występuje do organu, o którym mowa w art. 96 ust. 1,
o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w trybie art. 33–36 i 38,
przekazując temu organowi raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.
5. Organ, o którym mowa w art. 96 ust. 1, przekazuje regionalnemu dyrektorowi
ochrony środowiska zgłoszone przez społeczeństwo uwagi i wnioski oraz protokół
z rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, jeżeli była przeprowadzona.
6. Regionalny dyrektor ochrony środowiska rozpatruje uwagi i wnioski,
o których mowa w ust. 5.
7. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, regionalny dyrektor ochrony
środowiska wydaje w terminie 45 dni od dnia otrzymania raportu o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu
postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
7a. Stroną postępowania w sprawie wydania postanowienia, o którym mowa
w ust. 1, jest wyłącznie wnioskodawca, z zastrzeżeniem art. 44.
8. Do postanowienia, o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów
art. 106 § 3, 5 i 6 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 99. 1. Postanowienie, o którym mowa w art. 98 ust. 1, wymaga uzasadnienia.
2. Uzasadnienie postanowienia, niezależnie od wymagań wynikających
z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać:
1) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału
społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim
zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa;
2) informacje o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie
zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu
przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.

Art. 100. Postanowienie, o którym mowa w art. 98 ust. 1, wiąże organ właściwy
do wydania decyzji, o której mowa w art. 96 ust. 1.

Art. 101. 1. Właściwy organ wydaje decyzję, o której mowa w art. 96 ust. 1,
uwzględniając warunki realizacji przedsięwzięcia określone w postanowieniu,
o którym mowa w art. 98 ust. 1.
2. W decyzji, o której mowa w art. 96 ust. 1, właściwy organ może:
1) (uchylony)
2) w przypadku decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 – nałożyć na
wnioskodawcę obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej, określając zakres
i termin jej przedstawienia.
3. W decyzji, o której mowa w art. 96 ust. 1, właściwy organ, w przypadku gdy
z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wynika potrzeba:
1) wykonania kompensacji przyrodniczej – stwierdza konieczność wykonania tej
kompensacji;
2) zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia
na obszar Natura 2000 – nakłada obowiązek tych działań.
4. Jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 wynika,
że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000,
organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w art. 96 ust. 1, odmawia zgody
na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34
ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.

Art. 102. W analizie porealizacyjnej, o której mowa w art. 101 ust. 2, dokonuje
się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
środowisko lub raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar Natura 2000,
i w decyzji, o której mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, w szczególności ustaleń dotyczących
przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na obszar
Natura 2000 oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym
oddziaływaniem przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 i działaniami podjętymi dla
jego ograniczenia.

Art. 103. 1. Decyzja, o której mowa w art. 96 ust. 1, wymaga uzasadnienia.
2. Uzasadnienie decyzji powinno również zawierać informacje o tym w jaki
sposób zostały wzięte pod uwagę i uwzględnione warunki realizacji przedsięwzięcia
określone w postanowieniu, o którym mowa w art. 98 ust. 1.

Art. 104. 1. W razie stwierdzenia możliwości znaczącego transgranicznego
oddziaływania na środowisko, pochodzącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na skutek:
1) realizacji planowanych przedsięwzięć objętych:
a) decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach,
b) decyzjami, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, jeżeli
w ramach postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach nie była przeprowadzona ocena oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko,
2) realizacji projektów, o których mowa w art. 46 i art. 47 ust. 1
– przeprowadza się postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko.
2. Postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko
przeprowadza się również na wniosek innego państwa, na którego terytorium może
oddziaływać przedsięwzięcie albo realizacja projektu, o którym mowa w art. 46 i art. 47 ust. 1.

Art. 105. Postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na
środowisko przeprowadza się także w przypadku, gdy możliwe oddziaływanie
pochodzące spoza granic Rzeczypospolitej Polskiej mogłoby ujawnić się na jej terytorium.

Art. 106. 1. Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w przypadku
uchylenia, zmiany oraz stwierdzenia nieważności decyzji, o których mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1.
2. Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio w przypadku
wprowadzania zmian do już przyjętych dokumentów, o których mowa w art. 104 ust. 1 pkt 2.
3. W przypadku postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na
środowisko prowadzonego z udziałem państw niebędących państwami
członkowskimi Unii Europejskiej przepisy niniejszego działu stosuje się, o ile wynika
to z umowy międzynarodowej i o ile umowa ta nie przewiduje inaczej.

Art. 107. Do postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na
środowisko stosuje się przepisy art. 16–20.

Art. 108. 1. Organ administracji właściwy do wydania decyzji, o których mowa
w art. 104 ust. 1 pkt 1, przeprowadzający ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko, w przypadku stwierdzenia możliwości znaczącego transgranicznego
oddziaływania na środowisko na skutek realizacji planowanego przedsięwzięcia:
1) wydaje postanowienie o przeprowadzeniu postępowania w sprawie
transgranicznego oddziaływania na środowisko, w którym ustala zakres
dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia tego postępowania oraz
obowiązek sporządzenia tej dokumentacji przez wnioskodawcę w przypadku
stwierdzenia możliwości wystąpienia znaczącego oddziaływania na środowisko
na terytorium:
a) jednego lub dwóch państw – w językach urzędowych tych państw,
b) więcej niż dwóch państw – w języku angielskim lub w języku urzędowym
państwa uczestniczącego w procedurze, a w przypadku gdy możliwość
wystąpienia takiego oddziaływania dotyczy państwa, z którym
Rzeczpospolitą Polską wiąże umowa międzynarodowa regulująca
procedurę transgranicznej oceny oddziaływania na środowisko – także
w języku urzędowym tego państwa;
2) niezwłocznie informuje Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska
o możliwości transgranicznego oddziaływania na środowisko planowanego
przedsięwzięcia i przekazuje mu kartę informacyjną przedsięwzięcia;
3) przekazuje Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska:
a) wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1,
b) postanowienia, o których mowa w pkt 1 oraz w art. 69 ust. 3, a także
postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1 – o ile zostało wydane,
c) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.
2. Postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, wydaje się w terminie 14 dni
od dnia otrzymania wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1.
3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, przysługuje zażalenie.
4. Przez dokumentację, o której mowa w ust. 1 pkt 1, rozumie się:
1) kartę informacyjną przedsięwzięcia;
2) wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1;
3) (uchylony)
4) część raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, która umożliwi
państwu, na którego terytorium planowane przedsięwzięcie może oddziaływać,
ocenę możliwego znaczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Art. 109. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po uzyskaniu informacji
o możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko planowanego
przedsięwzięcia niezwłocznie powiadamia o tym państwo, na którego terytorium
przedsięwzięcie to może oddziaływać, informując o decyzji, która ma być dla tego
przedsięwzięcia wydana, i o organie właściwym do jej wydania, oraz załączając kartę
informacyjną przedsięwzięcia.
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w powiadomieniu o możliwym
transgranicznym oddziaływaniu na środowisko proponuje termin na odpowiedź, czy
państwo, o którym mowa w ust. 1, jest zainteresowane uczestnictwem w
postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.
3. Jeżeli państwo, o którym mowa w ust. 1, powiadomi, że jest zainteresowane
uczestnictwem w postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na
środowisko, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska:
1) w porozumieniu z organem administracji przeprowadzającym ocenę
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzgadnia z tym państwem
terminy etapów postępowania, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia możliwości udziału w postępowaniu właściwych organów oraz społeczeństwa tego państwa;
2) przekazuje temu państwu:
a) wniosek o wydanie decyzji, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1,
b) postanowienia, o których mowa w art. 69 ust. 3 i art. 108 ust. 1 pkt 1,
a także postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1 – o ile zostało wydane,
c) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Art. 110. 1. Organ administracji przeprowadzający ocenę oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko prowadzi, za pośrednictwem Generalnego Dyrektora
Ochrony Środowiska, konsultacje z państwem, na którego terytorium może
oddziaływać przedsięwzięcie. Konsultacje dotyczą środków eliminowania lub
ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko.
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może przejąć prowadzenie
konsultacji, o których mowa w ust. 1, jeżeli uzna to za celowe ze względu na wagę lub
zawiłość sprawy.
3. W konsultacjach, o których mowa w ust. 1, uczestniczy Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska, a w konsultacjach, o których mowa w ust. 2, organ
administracji przeprowadzający ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Art. 111. 1. Uwagi i wnioski dotyczące karty informacyjnej przedsięwzięcia
złożone przez państwo uczestniczące w postępowaniu w sprawie transgranicznego
oddziaływania na środowisko, rozpatruje się przy wydawaniu postanowień, o których
mowa w art. 63 ust. 1 i art. 69 ust. 3.
2. Uwagi i wnioski złożone przez państwo uczestniczące w postępowaniu
w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, w tym wyniki konsultacji,
o których mowa w art. 110, rozpatruje się i uwzględnia przy wydawaniu decyzji.
3. Wydanie decyzji, o których mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1, nie powinno
nastąpić przed zakończeniem postępowania w sprawie transgranicznego
oddziaływania na środowisko.

Art. 112. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przekazuje, bez zbędnej
zwłoki, państwu uczestniczącemu w postępowaniu w sprawie transgranicznego
oddziaływania na środowisko przetłumaczoną przez wnioskodawcę decyzję, o której mowa w art. 104 ust. 1 pkt 1, w części, która umożliwi drugiemu państwu zapoznanie się, w jaki sposób wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko zostały rozpatrzone i uwzględnione przy wydawaniu decyzji. Do
tłumaczenia decyzji przepis art. 108 ust. 1 pkt 1 stosuje się.

Art. 113. 1. W przypadku stwierdzenia możliwości znaczącego
transgranicznego oddziaływania na środowisko na skutek realizacji projektu, o którym
mowa w art. 46 lub art. 47 ust. 1, organ administracji opracowujący projekt
niezwłocznie informuje o tym Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska,
przekazując ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
2. Projekt dokumentu oraz prognozę oddziaływania na środowisko, w części
która umożliwi państwu, na którego terytorium realizacja projektu może oddziaływać,
ocenę możliwego znaczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko,
sporządza się w języku tego państwa. Przepis art. 108 ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
3. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po uzyskaniu informacji
o możliwym transgranicznym oddziaływaniu na środowisko projektu, o którym mowa
w art. 46 lub art. 47 ust. 1, niezwłocznie powiadamia o tym państwo, na którego
terytorium realizacja projektu może oddziaływać, załączając do powiadomienia ten
projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko.
4. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w powiadomieniu o możliwym
transgranicznym oddziaływaniu na środowisko proponuje termin na odpowiedź, czy
państwo, o którym mowa w ust. 3, jest zainteresowane uczestnictwem w
postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko.

Art. 114. Jeżeli państwo, o którym mowa w art. 113 ust. 3, powiadomi, że jest
zainteresowane uczestnictwem w postępowaniu w sprawie transgranicznego
oddziaływania na środowisko, Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, w
porozumieniu z organem administracji przeprowadzającym strategiczną ocenę
oddziaływania na środowisko, uzgadnia z tym państwem terminy etapów postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia możliwości udziału w postępowaniu właściwych organów oraz społeczeństwa tego państwa.

Art. 115. 1. Organ administracji przeprowadzający strategiczną ocenę
oddziaływania na środowisko prowadzi, za pośrednictwem Generalnego Dyrektora
Ochrony Środowiska, konsultacje z państwem, na którego terytorium może
oddziaływać realizacja projektu, o którym mowa w art. 46 lub art. 47 ust. 1.
Konsultacje dotyczą środków eliminowania lub ograniczania transgranicznego
oddziaływania na środowisko.
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może przejąć prowadzenie
konsultacji, o których mowa w ust. 1, jeżeli uzna to za celowe ze względu na wagę lub
zawiłość sprawy.
3. W konsultacjach, o których mowa w ust. 1, uczestniczy Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska, a w konsultacjach, o których mowa w ust. 2, organ
administracji przeprowadzający strategiczną ocenę oddziaływania na środowisko.

Art. 116. 1. Wyniki konsultacji, o których mowa w art. 115, rozpatruje się przed
przyjęciem dokumentu, o którym mowa w art. 46 lub art. 47 ust. 1.
2. Przyjęcie dokumentu, o którym mowa w art. 46 lub art. 47 ust. 1, nie powinno
nastąpić przed zakończeniem postępowania w sprawie transgranicznego
oddziaływania na środowisko.

Art. 117. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przekazuje państwu
uczestniczącemu w postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na
środowisko dokument, o którym mowa w art. 46 lub art. 47 ust. 1, wraz z
podsumowaniem, o którym mowa w art. 55 ust. 3.
2. Organ administracji opracowujący projekt dokumentu, o którym mowa
w art. 46 lub art. 47 ust. 1, lub projekt zmiany tego dokumentu przekazuje
Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska przetłumaczone na język urzędowy
drugiego państwa dokumenty, o których mowa w ust. 1, w części, która umożliwi
drugiemu państwu zapoznanie się, w jaki sposób wyniki postępowania w sprawie
transgranicznego oddziaływania na środowisko zostały rozpatrzone i uwzględnione
przy przyjmowaniu dokumentu. Do tłumaczenia dokumentów przepis
art. 108 ust. 1 pkt 1 stosuje się.

Art. 117a. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się także do podmiotów
niebędących organami administracji, opracowujących projekty, o których mowa
w art. 46 i art. 47 ust. 1.

Art. 118. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska po otrzymaniu
dokumentów zawierających informacje o:
1) przedsięwzięciu podejmowanym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
którego realizacja może oddziaływać na środowisko na jej terytorium,
2) projekcie dokumentu opracowywanym poza terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, którego skutki realizacji mogą oddziaływać na środowisko na jej terytorium
– niezwłocznie przekazuje je regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska
właściwemu ze względu na obszar możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko.
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, w uzasadnionych przypadkach,
występuje do innych organów właściwych ze względu na rodzaj przedsięwzięcia lub
charakter i zakres potencjalnych oddziaływań, celem uzyskania opinii na temat
planowanego przedsięwzięcia.

Art. 119. 1. Po stwierdzeniu zasadności przystąpienia do postępowania
dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko regionalny dyrektor
ochrony środowiska niezwłocznie informuje o tym Generalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska i po przystąpieniu do postępowania wykłada do wglądu dokumenty,
o których mowa w art. 118 ust. 1, wraz z tłumaczeniem na język polski, w zakresie,
w jakim jest to niezbędne do analizy oddziaływania przedsięwzięcia albo skutków
realizacji dokumentu na środowisko. Przepisy działu III rozdziałów 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska przygotowuje i przedkłada
Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska projekt stanowiska dotyczącego
przedsięwzięcia albo projektu dokumentu, których realizacja może oddziaływać na
środowisko na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska powiadamia państwo podejmujące
przedsięwzięcie albo opracowujące projekt dokumentu, których realizacja może
oddziaływać na środowisko na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o stanowisku
dotyczącym odpowiednio tego przedsięwzięcia albo dokumentu.

Art. 120. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, niezwłocznie po
otrzymaniu od państwa podejmującego przedsięwzięcie albo opracowującego projekt
dokumentu, których realizacja może oddziaływać na środowisko na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, decyzji w sprawie tego przedsięwzięcia lub przyjętego już
dokumentu, powiadamia o tym regionalnego dyrektora ochrony środowiska
właściwego ze względu na obszar możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko.
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska podaje do publicznej wiadomości
informację odpowiednio o decyzji albo dokumencie, o których mowa w ust. 1,
i o możliwościach zapoznania się z ich treścią.

Art. 121. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska jest centralnym organem
administracji rządowej powołanym do realizacji zadań, o których mowa w art. 127 ust. 1.
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podlega ministrowi właściwemu do
spraw środowiska.

Art. 121a. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska w celu realizacji swoich
zadań współpracuje z ministrem właściwym do spraw klimatu w zakresie spraw
objętych działem administracji rządowej – klimat.
2. Minister właściwy do spraw środowiska oraz minister właściwy do spraw
klimatu prowadzą kontrolę wspólną Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska,
jeżeli przedmiotem kontroli są sprawy objęte działem administracji rządowej – klimat.

Art. 122. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wykonuje swoje zadania
przy pomocy Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, która jest państwową
jednostką budżetową.
2. Organizację Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska określa statut, nadany
w drodze rozporządzenia, przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra
właściwego do spraw środowiska.
3. Przy nadawaniu statutu uwzględnia się zakres działalności Generalnej
Dyrekcji Ochrony Środowiska.

Art. 123. 1. Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest organem administracji
rządowej niezespolonej, właściwym do realizacji zadań, o których mowa w art. 131
ust. 1, na obszarze województwa.
1a. Regionalny dyrektor ochrony środowiska podlega Generalnemu Dyrektorowi
Ochrony Środowiska.
2. W przypadkach określonych ustawą regionalny dyrektor ochrony środowiska
wydaje akty prawa miejscowego w formie zarządzeń.

Art. 124. 1. Regionalny dyrektor ochrony środowiska wykonuje swoje zadania
przy pomocy regionalnej dyrekcji ochrony środowiska, która jest państwową
jednostką budżetową, oraz przy współpracy z dyrektorami parków krajobrazowych
lub zespołów parków krajobrazowych.
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska wykonuje swoje zadania w zakresie
ochrony przyrody przy pomocy regionalnego konserwatora przyrody, będącego
zastępcą regionalnego dyrektora ochrony środowiska.
3. Organizację regionalnej dyrekcji ochrony środowiska określa statut, nadany
w drodze rozporządzenia, przez ministra właściwego do spraw środowiska na wniosek
Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.
4. Przy nadawaniu statutu uwzględnia się zakres działalności regionalnej
dyrekcji ochrony środowiska.

Art. 125. 1. Jeżeli jest to konieczne ze względu na szczególne potrzeby
odpowiednio Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska lub regionalnych dyrekcji
ochrony środowiska, zatrudniony w nich członek korpusu służby cywilnej może
zostać przeniesiony między tymi urzędami, z zachowaniem prawa do dotychczasowego wynagrodzenia, jeżeli wynagrodzenie przysługujące na nowym stanowisku pracy jest niższe od wynagrodzenia przysługującego dotychczas.
2. Przeniesienie urzędnika służby cywilnej do innej miejscowości w przypadku,
o którym mowa w ust. 1, może nastąpić na okres nie dłuższy niż 2 lata. Przeniesienie
takie może nastąpić najwyżej dwa razy w czasie trwania stosunku pracy urzędnika służby cywilnej.
3. Przeniesienie pracownika służby cywilnej w przypadku, o którym mowa
w ust. 1, może nastąpić na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, z możliwością
jednokrotnego przedłużenia tego okresu maksymalnie o 3 miesiące. Przeniesienie
takie może nastąpić najwyżej dwa razy w czasie trwania stosunku pracy pracownika służby cywilnej.
4. Niedopuszczalne jest przeniesienie, o którym mowa w ust. 1, bez zgody
członka korpusu służby cywilnej – kobiety w ciąży lub osoby będącej jedynym
opiekunem dziecka w wieku do lat piętnastu, a także w przypadku gdy stoją temu na
przeszkodzie ważne względy osobiste lub rodzinne członka korpusu służby cywilnej.
5. Przeniesienia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje:
1) Szef Służby Cywilnej na wniosek Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska
– w odniesieniu do urzędnika służby cywilnej;
2) pracodawca, u którego pracownik służby cywilnej ma być zatrudniony,
w porozumieniu z pracodawcą, u którego pracownik służby cywilnej jest dotychczas zatrudniony.
6. Członkowi korpusu służby cywilnej przeniesionemu do innego urzędu w innej
miejscowości przysługuje mieszkanie udostępnione przez urząd, do którego członek
korpusu służby cywilnej został przeniesiony, albo świadczenie na pokrycie kosztów
najmu lokalu mieszkalnego wypłacane w okresie przeniesienia, jeżeli:
1) członek korpusu służby cywilnej albo jego współmałżonek nie posiadają
mieszkania lub budynku mieszkalnego w miejscowości, do której następuje przeniesienie;
2) przeniesienie następuje do miejscowości znacznie oddalonej od
dotychczasowego miejsca zamieszkania pracownika.
7. Członkowi korpusu służby cywilnej przeniesionemu do innego urzędu w innej
miejscowości przysługuje także:
1) jednorazowe świadczenie z tytułu przeniesienia:
a) na okres nie dłuższy niż miesiąc – w wysokości miesięcznego wynagrodzenia,
b) na okres dłuższy niż miesiąc – w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia;
2) zwrot kosztów przejazdu członka korpusu służby cywilnej i członków jego
rodziny, związanego z przeniesieniem, a także zwrot kosztów przewozu mienia;
3) urlop z tytułu przeniesienia w łącznym wymiarze 3 dni.
8. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia:
1) odległość między dotychczasowym miejscem zamieszkania członka korpusu
służby cywilnej a miejscowością, do której jest przenoszony, warunkującą
udostępnienie mieszkania albo zwrot kosztów najmu lokalu mieszkalnego,
ustaloną z uwzględnieniem możliwości komunikacyjnych w zakresie dojazdu do pracy;
2) powierzchnię mieszkania udostępnianego członkowi korpusu służby cywilnej
albo sposób ustalania maksymalnej wysokości zwrotu kosztów najmu lokalu
mieszkalnego, uwzględniając sytuację rodzinną członka korpusu służby cywilnej
oraz mając na względzie przeciętne ceny wynajmu mieszkań w miejscowości, do
której następuje przeniesienie, oraz wymóg racjonalnego gospodarowania
środkami budżetowymi;
3) maksymalną wysokość zwrotu kosztów przejazdu i przewozu mienia,
związanych z przeniesieniem, oraz sposób ustalania wysokości świadczeń,
o których mowa w ust. 7 pkt 1 i 2, biorąc pod uwagę konieczność
zrekompensowania kosztów związanych z przeniesieniem do innej miejscowości;
4) sposób przyznawania oraz wypłaty świadczeń, o których mowa w ust. 6 i 7,
mając na uwadze zapewnienie sprawnego przebiegu przyznawania oraz wypłaty tych świadczeń.

Art. 126. 1. Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska powołuje Prezes Rady
Ministrów, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek ministra właściwego do spraw środowiska. Prezes Rady Ministrów odwołuje Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.
2. Minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Generalnego Dyrektora
Ochrony Środowiska, powołuje zastępców Generalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska, spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego
naboru. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje zastępców Generalnego
Dyrektora Ochrony Środowiska.
3. Stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska może zajmować osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
5) posiada kompetencje kierownicze;
6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy na
stanowisku kierowniczym, w zakresie ochrony środowiska;
7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.
4. Informację o naborze na stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska ogłasza się przez umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie
dostępnym w siedzibie urzędu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i
Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska;
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5) wskazanie wymaganych dokumentów;
6) termin i miejsce składania dokumentów;
7) informację o metodach i technikach naboru.
5. Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od
dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
6. Nabór na stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska
przeprowadza zespół, powołany przez ministra właściwego do spraw środowiska,
liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię
wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie
zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na
które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
7. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6, może
być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu, która
posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.
8. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek
zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się o stanowisko,
uzyskanych w trakcie naboru.
9. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których
przedstawia ministrowi właściwemu do spraw środowiska.
10. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę kandydatów;
3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów
uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań określonych
w ogłoszeniu o naborze;
4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6) skład zespołu.
11. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji
w Biuletynie Informacji Publicznej urzędu i Biuletynie Informacji Publicznej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Informacja o wyniku naboru zawiera:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania
w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację o niewyłonieniu kandydata.
12. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady
Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
13. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2,
powołuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.
14. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa
w ust. 2, stosuje się odpowiednio ust. 3–12.

Art. 127. 1. Do zadań Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska należy:
1) współudział w realizacji polityki ochrony środowiska w zakresie ochrony
przyrody i kontroli procesu inwestycyjnego;
2) kontrola odpowiedzialności za zapobieganie szkodom w środowisku i naprawę
szkód w środowisku;
3) gromadzenie danych i sporządzanie informacji o sieci Natura 2000 i innych
obszarach chronionych oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
4) współpraca z właściwymi organami ochrony środowiska innych państw
i organizacjami międzynarodowymi oraz Komisją Europejską;
5) współpraca z Głównym Konserwatorem Przyrody i Państwową Radą Ochrony
Przyrody w sprawach ochrony przyrody;
6) współpraca z organami jednostek samorządu terytorialnego w sprawach ocen
oddziaływania na środowisko i ochrony przyrody;
7) udział w strategicznych ocenach oddziaływania na środowisko;
8) udział w postępowaniach w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko;
9) wykonywanie zadań związanych z siecią Natura 2000, o których mowa
w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
10) wykonywanie zadań związanych z udziałem organizacji w systemie
ekozarządzania i audytu (EMAS) na zasadach i w zakresie określonych
w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu (EMAS);
11) współpraca z organizacjami ekologicznymi.
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może zwracać się do Państwowej
Rady Ochrony Przyrody o wydanie opinii w sprawach z zakresu ochrony przyrody
należących do jego kompetencji.
3. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska pełni funkcję organu wyższego
stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do
regionalnych dyrektorów ochrony środowiska.

Art. 128. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska prowadzi bazę danych
o ocenach oddziaływania na środowisko, obejmującą:
1) informacje o:
a) strategicznych ocenach oddziaływania na środowisko,
b) ocenach oddziaływania na środowisko dla planowanych przedsięwzięć,
z uwzględnieniem ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko,
c) ocenach oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;
2) inne dane o dokumentacji sporządzanej w ramach postępowań, o których mowa w pkt 1.
2. Baza danych, o której mowa w ust. 1, jest prowadzona w systemie
teleinformatycznym w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Art. 129. 1. Organy właściwe do przeprowadzenia oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko, strategicznej oceny oddziaływania na środowisko,
oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 oraz ponownej oceny
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko są obowiązane do wprowadzania
i aktualizacji informacji i danych do bazy danych, o której mowa w art. 128 ust. 1.
Wprowadzenie informacji i innych danych następuje w terminie 30 dni od dnia ich
wytworzenia lub wpływu do organu.
2. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw klimatu, kierując się potrzebą monitorowania ocen
oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, strategicznych ocen oddziaływania na
środowisko, ocen oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 oraz
ponownego przeprowadzania ocen oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i poszerzania dostępu do informacji o środowisku, jak również osiągnięcia jak najwyższego poziomu ochrony środowiska, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób prowadzenia bazy danych, o której mowa w art. 128 ust. 1;
2) szczegółowy zakres informacji i innych danych, o których mowa w art. 128 ust. 1;
3) sposób wprowadzania informacji i innych danych do bazy danych, o której
mowa w art. 128 ust. 1.

Art. 130. 1. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska powołuje regionalnych
dyrektorów ochrony środowiska spośród osób posiadających dyplom ukończenia
studiów wyższych na kierunku dającym kwalifikacje do wykonywania zadań
określonych w ustawie oraz posiadających co najmniej 3-letni staż pracy na
stanowisku kierowniczym w zakresie ochrony środowiska. Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska odwołuje regionalnych dyrektorów ochrony środowiska.
2. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, na wniosek regionalnego dyrektora
ochrony środowiska, powołuje zastępców regionalnego dyrektora ochrony środowiska
spośród osób posiadających dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku
dającym kwalifikacje do wykonywania zadań określonych w ustawie oraz
posiadających co najmniej 3-letni staż pracy na stanowisku kierowniczym lub
samodzielnym w zakresie ochrony środowiska. Generalny Dyrektor Ochrony
Środowiska odwołuje zastępców regionalnego dyrektora ochrony środowiska.
3. Regionalny konserwator przyrody powinien posiadać dyplom ukończenia
studiów wyższych na jednym z następujących kierunków:
1) biologia;
2) geografia;
3) geologia;
4) leśnictwo;
5) ochrona środowiska;
6) rolnictwo;
7) architektura krajobrazu;
8) zootechnika;
9) ogrodnictwo.

Art. 131. 1. Do zadań regionalnego dyrektora ochrony środowiska należy:
1) udział w strategicznych ocenach oddziaływania na środowisko;
2) przeprowadzanie ocen oddziaływania przedsięwzięć na środowisko lub udział w tych ocenach;
3) tworzenie i likwidacja form ochrony przyrody na podstawie ustawy z dnia
16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
4) ochrona i zarządzanie obszarami Natura 2000 i innymi formami ochrony
przyrody, na zasadach i w zakresie określonych ustawą z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody;
5) wydawanie decyzji na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody;
6) przeprowadzanie postępowań i wykonywanie innych zadań, o których mowa
w ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie;
7) przekazywanie danych do bazy, o której mowa w art. 128;
8) (uchylony)
9) współpraca z organami jednostek samorządu terytorialnego w sprawach ocen
oddziaływania na środowisko i ochrony przyrody;
10) współpraca z organizacjami ekologicznymi;
11) wykonywanie zadań, w tym wydawanie decyzji oraz zlecania ekspertyz
z zakresu gospodarki odpadami.
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska może zwracać się do regionalnej
rady ochrony przyrody o wydanie opinii w sprawach z zakresu ochrony przyrody
należących do jego kompetencji.

Art. 132. 1. Krajowa Komisja do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko,
zwana dalej „Krajową Komisją”, jest organem opiniodawczo-doradczym Generalnego
Dyrektora Ochrony Środowiska w zakresie ocen oddziaływania na środowisko.
2. Przewodniczącego Krajowej Komisji, zastępców przewodniczącego,
sekretarza i członków Krajowej Komisji, w liczbie od 40 do 60, powołuje i odwołuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska spośród przedstawicieli nauki, praktyki oraz organizacji ekologicznych.
3. Do zadań Krajowej Komisji należy w szczególności:
1) wydawanie opinii w sprawach przedłożonych przez Generalnego Dyrektora
Ochrony Środowiska w związku z jego uprawnieniami wynikającymi z ustawy;
2) monitorowanie funkcjonowania systemu ocen oddziaływania na środowisko oraz
przedstawianie opinii i wniosków, w tym dotyczących rozwoju metodologii
i programów szkoleniowych w zakresie ocen oddziaływania na środowisko;
3) wydawanie opinii w sprawach projektów aktów prawnych dotyczących systemu
ocen oddziaływania na środowisko;
4) współpraca z regionalnymi komisjami do spraw ocen oddziaływania na środowisko.
4. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może, na wniosek regionalnego
dyrektora ochrony środowiska, zwrócić się do Krajowej Komisji o wydanie opinii
w sprawach należących do kompetencji regionalnego dyrektora ochrony środowiska.

Art. 133. 1. Regionalne komisje do spraw ocen oddziaływania na środowisko,
zwane dalej „regionalnymi komisjami”, są organami opiniodawczo-doradczymi
regionalnych dyrektorów ochrony środowiska w zakresie ocen oddziaływania na środowisko.
2. Przewodniczącego regionalnej komisji, zastępcę przewodniczącego,
sekretarza i członków komisji, w liczbie od 20 do 40, powołuje i odwołuje regionalny
dyrektor ochrony środowiska spośród przedstawicieli nauki, praktyki oraz organizacji ekologicznych.
3. Do zadań regionalnych komisji należy w szczególności:
1) wydawanie opinii w sprawach przedłożonych przez regionalnego dyrektora
ochrony środowiska w związku z jego uprawnieniami wynikającymi z ustawy;
2) przedstawianie opinii i wniosków dotyczących rozwoju programów
szkoleniowych w zakresie ocen oddziaływania na środowisko;
3) współpraca z Krajową Komisją i innymi regionalnymi komisjami.
4. Regionalny dyrektor ochrony środowiska może, na wniosek starosty, zwrócić
się do regionalnej komisji o wydanie opinii w sprawach należących do kompetencji
starosty w zakresie ocen oddziaływania na środowisko.

Art. 134. 1. Wydatki związane z działalnością Krajowej Komisji i regionalnych
komisji są pokrywane z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister
właściwy do spraw środowiska.
2. Obsługę biurową Krajowej Komisji i regionalnych komisji zapewniają
odpowiednio Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska lub regionalni dyrektorzy
ochrony środowiska.

Art. 135. Członkom Krajowej Komisji i regionalnych komisji oraz zapraszanym
na posiedzenie specjalistom zamieszkałym poza miejscowością, w której odbywa się
posiedzenie, i biorącym udział w posiedzeniu przysługują diety oraz zwrot kosztów
podróży i noclegów na zasadach określonych w przepisach dotyczących wysokości
oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży
służbowej na obszarze kraju.

Art. 136. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy sposób funkcjonowania Krajowej Komisji oraz regionalnych komisji,
2) organizację komisji,
3) tryb działania komisji
– kierując się potrzebą zapewnienia prawidłowego wypełniania przez te komisje ich
ustawowych zadań.

Art. 136a. 1. Jeżeli przedsięwzięcie jest realizowane lub zrealizowane, a
podmiot w związku z realizacją, eksploatacją lub likwidacją tego przedsięwzięcia:
1) narusza warunki, wymogi oraz obowiązki, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt 1
lit. b w zakresie fazy realizacji, lit. e oraz pkt 2 i 5, określone w decyzji o
środowiskowych uwarunkowaniach,
2) nie realizuje działań służących zapobieganiu, ograniczaniu i kompensacji
znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000, określonych w
decyzjach, o których mowa w art. 96 ust. 1, w ramach których przeprowadzono
ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000,
3) narusza obowiązki i wymagania, o których mowa w art. 93 ust. 2 pkt 1 lit. b oraz
pkt 2 i 4, określone w decyzjach, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i
18, oraz pozwoleniu, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4b
– podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 zł do 1 000 000 zł.
2. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się, jeżeli warunki, wymogi oraz obowiązki
określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zostały uwzględnione
w decyzjach, o których mowa w art. 86.
3. Karę pieniężną, w drodze decyzji, wymierza wojewódzki inspektor ochrony
środowiska, biorąc pod uwagę liczbę i wagę stwierdzonych naruszeń.

Art. 136b. 1. Od decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa
w art. 136a, przysługuje odwołanie do Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
2. Karę pieniężną wnosi się w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o jej
wymierzeniu stała się ostateczna.
3. Kara pieniężna podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym
w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
4. Wpływy z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

Art. 136c. Do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. − Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900,
z późn. zm.), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują
wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.

Art. 137. W ustawie z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2007 r.
Nr 44, poz. 287, z późn. zm.) art. 19 otrzymuje brzmienie:
Art. 19. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania
terenu dotyczącym przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać
na środowisko, o którym mowa w ustawie z dnia 3 października 2008
r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), oraz w sprawie ustalenia
lokalizacji autostrad oraz dróg ekspresowych wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska przysługują prawa strony w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed sądem administracyjnym, jeżeli zgłosi swój udział w postępowaniu.”.

Art. 138. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435, z
późn. zm.) art. 5a otrzymuje brzmienie:
Art. 5a. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska może powierzyć, w drodze porozumienia, dyrektorowi regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych wykonywanie zadań poza terenami jego działania,
związanych z realizacją planu zadań ochronnych lub planu ochrony obszaru Natura 2000.”.

Art. 139. W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r.
Nr 228, poz. 1947, z późn. zm.) w art. 103 w ust. 3 w pkt 1 lit. g otrzymuje brzmienie:
„g) warunków hydrogeologicznych w związku z projektowaniem inwestycji
mogących zanieczyścić wody podziemne – w odniesieniu do inwestycji zaliczonych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika z przepisów ustawy z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227);”.

Art. 140. W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz.
1118, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 20 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71
ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o
środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227),
lub w pozwoleniu, o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca
1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1502, z późn. zm.), wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej;”;
2) w art. 28 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się w postępowaniu w sprawie pozwolenia na
budowę wymagającym udziału społeczeństwa zgodnie z przepisami ustawy
z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 44 ustawy, o której mowa w zdaniu pierwszym.”;
3) w art. 29:
a) w ust. 1 pkt 12 otrzymuje brzmienie:
„12) tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale
nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu;”,
b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Pozwolenia na budowę wymagają przedsięwzięcia mogące znacząco
oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięcia mogące znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, które nie są bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie wynikają z tej ochrony,
w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”;
4) w art. 30:
a) w ust. 1:
- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3:”,
- w pkt 3 uchyla się lit. c,
b) uchyla się ust. 5a;
5) w art. 32:
a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko
albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przepis ust. 2 nie dotyczy przypadków, w których stanowisko powinno
być wyrażone w drodze decyzji, oraz uzgodnienia i opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura
2000.”;
6) w art. 33:
a) w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7,
aktualnym na dzień opracowania projektu; nie dotyczy to uzgodnienia i
opiniowania przeprowadzanego w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;”,
b) w ust. 4 pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;”;
7) w art. 35:
a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a
także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie
środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;”,
b) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„6a. Przepisu ust. 6 nie stosuje się do pozwolenia na budowę wydawanego
dla przedsięwzięcia podlegającego ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000.”;
8) w art. 38:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Decyzję o pozwoleniu na budowę właściwy organ przesyła niezwłocznie wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta albo organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub pozwolenie,
o którym mowa w art. 23 i 23a ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.”,
b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wskazują
przypadki, gdy informacje o wydanych decyzjach o pozwoleniu na budowę podaje się do publicznej wiadomości oraz gdy dane o tych decyzjach zamieszcza się w publicznie dostępnych wykazach.”;
9) w art. 49 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„4a. Decyzje, o których mowa w ust. 4, mogą być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona
wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”;
10) w art. 71 uchyla się ust. 4a.

Art. 141. W ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106,
poz. 1002, z późn. zm.) w art. 33 ust. 1b otrzymuje brzmienie:
„1b. Jeżeli Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska lub regionalny dyrektor
ochrony środowiska wydał zezwolenie na zabicie zwierząt objętych ochroną
gatunkową, mogą one być uśmiercone przy użyciu broni myśliwskiej przez
osoby uprawnione do posiadania tej broni.”.

Art. 142. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z
2007 r. Nr 65, poz. 437, z późn. zm.) w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Ministrowi właściwemu do spraw środowiska podlegają Główny Inspektor
Ochrony Środowiska oraz Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.”.

Art. 143. W ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.
U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872, z późn. zm.) w załączniku do ustawy po pkt 7 dodaje
się pkt 7a w brzmieniu: „7a) regionalni dyrektorzy ochrony środowiska”.

Art. 144. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r.
Nr 25, poz. 150, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 uchyla się pkt 2 i 3;
2) w art. 2 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Przepisów ustawy nie stosuje się do spraw uregulowanych w przepisach prawa atomowego.”;
3) w art. 3:
a) uchyla się pkt 10c, 11a i 19,
b) po pkt 38 dodaje się pkt 38a-38c w brzmieniu:
„38a) ściekach bytowych – rozumie się przez to ścieki z budynków mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego oraz użyteczności publicznej, powstające w wyniku ludzkiego metabolizmu lub funkcjonowania gospodarstw domowych oraz ścieki o zbliżonym składzie pochodzące z tych budynków;
38b) ściekach komunalnych – rozumie się przez to ścieki bytowe lub mieszaninę ścieków bytowych ze ściekami przemysłowymi albo wodami opadowymi lub roztopowymi, odprowadzane urządzeniami służącymi
do realizacji zadań własnych gminy w zakresie kanalizacji i oczyszczania ścieków komunalnych;
38c) ściekach przemysłowych – rozumie się przez to ścieki, niebędące
ściekami bytowymi albo wodami opadowymi lub roztopowymi, powstałe w związku z prowadzoną przez zakład działalnością handlową, przemysłową, składową, transportową lub usługową, a także będące ich
mieszaniną ze ściekami innego podmiotu, odprowadzane urządzeniami
kanalizacyjnymi tego zakładu;”;
4) uchyla się art. 9-11;
5) w art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Minister właściwy do spraw środowiska zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), w postępowaniu, którego przedmiotem jest sporządzenie projektu polityki ekologicznej państwa.”;
6) w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Organ, o którym mowa w ust. 1, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko, w postępowaniu, którego przedmiotem jest sporządzenie programu ochrony środowiska.”;
7) w tytule I w dziale IV uchyla się rozdział 1;
8) uchyla się art. 30;
9) w tytule I uchyla się dział V i VI;
10) w art. 75 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Wymagany zakres kompensacji przyrodniczej w przypadku przedsięwzięć,
dla których była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko na podstawie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, określa
decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach oraz inne decyzje, przed wydaniem których została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.”;
11) w art. 76 w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Na 30 dni przed terminem oddania do użytkowania nowo zbudowanego lub
przebudowanego obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji realizowanych jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko, inwestor jest obowiązany poinformować wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o planowanym terminie:”;
12) po art. 80b dodaje się art. 80c w brzmieniu:
Art. 80c. Organizacje społeczne mogą występować do właściwych organów
administracji o zastosowanie środków zmierzających do zaprzestania reklamy lub innego rodzaju promocji towaru lub usługi, jeżeli reklama lub inny rodzaj promocji są sprzeczne z art. 80.”;
13) w art. 92 w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„W przypadku ryzyka występowania przekroczeń dopuszczalnych lub alarmowych poziomów substancji w powietrzu w danej strefie sejmik województwa, po zasięgnięciu opinii właściwego starosty, określi, w drodze uchwały, plan działań krótkoterminowych, w którym ustala się działania mające na celu:”;
14) w art. 95 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Na obszarze, na którym istnieje przekroczenie dopuszczalnego poziomu substancji w powietrzu, w odniesieniu do zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko, marszałek województwa może, w drodze decyzji, nałożyć na
podmiot korzystający ze środowiska, który prowadzi działalność powodującą wprowadzanie substancji do powietrza, obowiązek prowadzenia pomiarów poziomów tej substancji w powietrzu.”;
15) w art. 112b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia,
sposób ustalania wartości wskaźnika hałasu, o którym mowa w art. 112a pkt
1 lit. a, uwzględniając potrzebę prowadzenia długookresowej polityki w zakresie ochrony przed hałasem, potrzebę stosowania wskaźników hałasu do ustalania i kontroli warunków korzystania ze środowiska oraz obowiązujące w tym zakresie dokumenty normalizacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 12
września 2002 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 169, poz. 1386, z 2004 r. Nr 273,
poz. 2703, z 2005 r. Nr 132, poz. 1110 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217).”;
16) w art. 115a uchyla się ust. 6;
17) w art. 118 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Przez teren zagrożony hałasem rozumie się teren, na którym są przekroczone
dopuszczalne poziomy hałasu, określone wskaźnikami LDWN lub LN, o których mowa w art. 113.”;
18) w art. 120 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Marszałek województwa przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi ochrony
środowiska program ochrony środowiska przed hałasem niezwłocznie po
uchwaleniu programu przez sejmik województwa.”;
19) w art. 122a dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Wyniki pomiarów, o których mowa w ust. 1, przekazuje się wojewódzkiemu
inspektorowi ochrony środowiska i państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu.”;
20) w art. 124 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Przez miejsca dostępne dla ludności rozumie się wszelkie miejsca, z wyjątkiem miejsc, do których dostęp ludności jest zabroniony lub niemożliwy bez użycia sprzętu technicznego.”;
21) w art. 135 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Jeżeli z przeglądu ekologicznego albo z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaganej przepisami ustawy z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko, albo z analizy porealizacyjnej wynika, że mimo zastosowania
dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych
nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu, to dla oczyszczalni ścieków, składowiska odpadów komunalnych, kompostowni, trasy komunikacyjnej, lotniska, linii i stacji elektroenergetycznej oraz instalacji radiokomunikacyjnej, radionawigacyjnej i radiolokacyjnej tworzy się obszar ograniczonego użytkowania.
2. Obszar ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia mogącego zawsze
znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, lub dla zakładów, lub innych obiektów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako takie przedsięwzięcie, tworzy sejmik województwa, w drodze uchwały.”;
22) art. 136d otrzymuje brzmienie:
Art. 136d. 1. Strefę przemysłową tworzy, w drodze uchwały, sejmik województwa.
2. Projekt uchwały, o której mowa w ust. 1, podlega uzgodnieniu z
państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym oraz regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.
3. Uchwała o utworzeniu strefy przemysłowej określa:
1) granice i obszar strefy przemysłowej;
2) rodzaje działalności, których prowadzenie jest dopuszczalne
na terenie strefy przemysłowej z uwagi na możliwość występowania przekroczeń standardów jakości środowiska lub przekroczeń wartości odniesienia, o których mowa w art. 222.
4. Uchwała o utworzeniu strefy przemysłowej może określać:
1) niektóre standardy jakości środowiska lub wartości odniesienia, o których mowa w art. 222, których przekraczanie na terenie strefy przemysłowej jest dozwolone;
2) warunki prowadzenia działalności na terenie strefy przemysłowej istotne z punktu widzenia nieprzekraczania standardów jakości środowiska lub wartości odniesienia, o których mowa w art. 222, poza jej terenem oraz z uwagi na ochronę życia lub zdrowia ludzi, w szczególności wymagań norm bezpieczeństwa i higieny pracy.”;
23) w art. 152 po ust. 7 dodaje się ust. 7a w brzmieniu:
„7a. Informacje zawarte w zgłoszeniu, o którym mowa w ust. 1 i 6, prowadzący
instalację, objętą obowiązkiem zgłoszenia z uwagi na wytwarzanie pól elektromagnetycznych, przedkłada także państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu.”;
24) w art. 154 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 188 stosuje się odpowiednio.”;
25) w art. 179 w ust. 4 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) fragment mapy akustycznej obejmującej określony powiat – właściwemu
marszałkowi województwa i staroście.”;
26) w art. 181 ust. 1a otrzymuje brzmienie:
„1a. Organ ochrony środowiska, na wniosek prowadzącego instalację, może objąć jednym pozwoleniem instalacje położone na obszarze swojej właściwości.”;
27) w art. 185 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w postępowaniu o wydanie pozwolenia
zintegrowanego oraz decyzji o zmianie pozwolenia zintegrowanego dotyczącej istotnej zmiany instalacji; w tym przypadku stosuje się przepisy art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”;
28) w art. 193:
a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Decyzji stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia nie wydaje się, jeżeli
prowadzący instalację uzyska nowe pozwolenie.”,
b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. Pozwolenie nie wygasa, jeżeli nastąpiło przeniesienie praw i obowiązków, o którym mowa w art. 190, albo nastąpiło połączenie, podział lub przekształcenie spółek handlowych na podstawie przepisów tytułu IV
Kodeksu spółek handlowych albo przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.33)), albo na podstawie innych przepisów.”;
29) w art. 202 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W pozwoleniu zintegrowanym ustala się dopuszczalną wielkość emisji gazów lub pyłów wprowadzanych do powietrza z instalacji, niezależnie od tego, czy wymagane byłoby dla niej, zgodnie z ustawą, uzyskanie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza; przepisu art. 224 ust. 3
nie stosuje się w przypadku instalacji wymagających pozwolenia zintegrowanego.”;
30) w art. 208 w ust. 4 w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w
brzmieniu:
„3) kopię wniosku o wydanie decyzji albo decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jeżeli została wydana.”;
31) w art. 211 uchyla się ust. 3a;
32) w art. 212 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Minister właściwy do spraw środowiska prowadzi rejestr wniosków o wydanie pozwolenia zintegrowanego oraz wydanych pozwoleń zintegrowanych.”;
33) art. 218 otrzymuje brzmienie:
Art. 218. Organ administracji zapewnia możliwość udziału społeczeństwa,
na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października
2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w postępowaniu, którego przedmiotem jest wydanie pozwolenia zintegrowanego lub decyzji o zmianie pozwolenia zintegrowanego dotyczącej istotnej zmiany instalacji.”;
34) art. 219 otrzymuje brzmienie:
Art. 219. W razie możliwości wystąpienia znaczącego transgranicznego
oddziaływania na środowisko na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, w przypadku nowej lub istotnie zmienianej instalacji wymagającej uzyskania pozwolenia zintegrowanego, stosuje się odpowiednio przepisy działu VI ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i
jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko, z tym że przez dokumentację, o której mowa w art. 108 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, rozumie się część wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego, która umożliwi państwu, na którego terytorium może oddziaływać instalacja wymagająca uzyskania takiego pozwolenia, ocenę możliwego znaczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko.”;
35) w art. 236d ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„3. Karę pieniężną wnosi się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja, o której mowa w ust. 1 i 2, stała się ostateczna.
4. W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.”;
36) w art. 238 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Przegląd ekologiczny instalacji, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie
mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z
dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego
ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, powinien zawierać:”;
37) art. 240 otrzymuje brzmienie:
Art. 240. Jeżeli możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko wynika z funkcjonowania instalacji, która nie jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na
środowisko, organ właściwy do nałożenia obowiązku sporządzenia
przeglądu ekologicznego określa, które z wymagań wymienionych
w art. 238 należy spełnić, sporządzając przegląd.”;
38) w art. 260 w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) informację o występujących zagrożeniach, podjętych środkach zapobiegawczych i o działaniach, które będą podjęte w przypadku wystąpienia awarii przemysłowej, przedstawianą społeczeństwu i właściwym organom Państwowej Straży Pożarnej, wojewodzie, wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska, regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska, staroście, wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta;”;
39) w art. 281 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska nie stosuje się przepisów
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa dotyczących ustalania opłaty prolongacyjnej.”;
40) w art. 292 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„W przypadku braku wymaganego pozwolenia podmiot korzystający ze środowiska ponosi opłaty podwyższone o 500 % za:”;
41) w art. 365:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie instalacji eksploatowanej bez wymaganego pozwolenia zintegrowanego.”,
b) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„W odniesieniu do nowo zbudowanego lub przebudowanego obiektu budowlanego, zespołu obiektów lub instalacji związanych z przedsięwzięciem zaliczonym do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wojewódzki inspektor ochrony środowiska wstrzyma, w drodze decyzji:”;
42) w art. 367 w ust. 1 w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek i dodaje się pkt 3 w
brzmieniu:
„3) niezgłoszenia instalacji przez podmiot korzystający ze środowiska lub eksploatacji instalacji niezgodnie z informacją zawartą w zgłoszeniu”;
43) w art. 376 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 5 i 6 w brzmieniu:
„5) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska;
6) regionalny dyrektor ochrony środowiska.”;
44) w art. 378:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Organem ochrony środowiska właściwym w sprawach, o których mowa w art. 115a ust. 1, art. 149 ust. 1, art. 150, art. 152 ust. 1, art. 154 ust. 1, art. 178, art. 183, art. 237 i art. 362 ust. 1-3, jest starosta.
2. Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest właściwy w sprawach
przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych.”,
b) ust. 2a i 2b otrzymują brzmienie:
„2a. Marszałek województwa jest właściwy w sprawach:
1) przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie jest eksploatowana instalacja, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w
ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale
społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, realizowanego na terenach innych niż wymienione w pkt 1.
2b. Przy ustalaniu właściwości organów ochrony środowiska instalacje
powiązane technologicznie, eksploatowane przez różne podmioty, kwalifikuje się jako jedną instalację.”,
c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Zadania samorządu województwa, o których mowa w ust. 2a, art. 91 ust. 1, 3 i 4, art. 92 ust. 1, art. 94 ust. 2, art. 95 ust. 1, art. 96, art. 119 ust. 2, art. 135 ust. 2, art. 162 ust. 3, 6 i 7, art. 426 ust. 2 i 5, art. 428 ust.
1, art. 430 ust. 2, art. 434, art. 435 ust. 3, 5 i 6, art. 437 ust. 1, 2, 4 i 8 oraz art. 441 ust. 1, 2 i 4, są zadaniami z zakresu administracji rządowej.”;
45) w tytule VII w dziale II uchyla się rozdział 3;
46) w art. 413:
a) w ust. 5 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1) regionalny dyrektor ochrony środowiska albo jego zastępca, będący regionalnym konserwatorem przyrody albo wojewódzki inspektor ochrony środowiska albo jego zastępca;
2) przewodniczący regionalnej rady ochrony przyrody albo jego zastępca albo przewodniczący regionalnej komisji do spraw ocen oddziaływania na środowisko albo jego zastępca;”,
b) ust. 6a otrzymuje brzmienie:
„6a. Minister właściwy do spraw środowiska odwołuje członków rady nadzorczej, jeżeli przestali oni pełnić funkcje, o których mowa w ust. 5 pkt 1-4.”;
47) w art. 423 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. O ustalenie programu dostosowawczego może ubiegać się prowadzący istniejącą instalację, która jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, objętą obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego, należącą do rodzajów instalacji wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 425.”.

Art. 145. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 i
Nr 88, poz. 587 oraz z 2008 r. Nr 138, poz. 865) w art. 14 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„4a. Minister właściwy do spraw środowiska zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), przy opracowywaniu krajowego planu gospodarki odpadami.”.

Art. 146. W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz.
2019, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej pełni funkcję organu
wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do marszałków województw i dyrektorów regionalnych zarządów gospodarki wodnej, w sprawach określonych ustawą.”,
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Przepisów ust. 3 nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 72 ust. 3, art. 74b ust. 1 i 4, art. 74c, art. 85 ust. 3, art. 86 ust. 1 i art. 164 ust. 9.”,
c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Właściwy dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do starostów realizujących:
1) zadania z zakresu administracji rządowej, określone w ustawie;
2) kompetencje organu właściwego do wydania pozwolenia wodnoprawnego.”,
d) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„4a. Odwołania od decyzji starostów realizujących zadania, o których mowa w ust. 4, wnosi się do dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, na którego obszarze właściwości następuje szczególne korzystanie z wód lub są podejmowane czynności wymagające pozwolenia
wodnoprawnego albo czynności wymagające decyzji starosty w zakresie, o którym mowa w ust. 4 pkt 1.”;
e) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Zadania marszałka województwa, o których mowa w art. 15 ust. 2 pkt
2, art. 140 ust. 2 i art. 186 ust. 3, są zadaniami z zakresu administracji
rządowej.”;
2) w art. 4a pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz warunków zabudowy
w rozumieniu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.35)) – dla przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego organem właściwym jest marszałek województwa lub dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.”;
3) w art. 43:
a) ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„2a. Aglomeracje, o których mowa w ust. 1, wyznacza, po uzgodnieniu z
właściwym dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej i właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz po zasięgnięciu opinii zainteresowanych gmin, sejmik województwa w drodze
uchwały; jeżeli aglomeracja obejmowałaby tereny położone w dwóch lub więcej województwach, właściwy do wyznaczenia aglomeracji jest sejmik tego województwa, na którego terenie będzie się znajdować
największa część aglomeracji.”,
b) w ust. 3b wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Marszałek województwa przedkłada ministrowi właściwemu do spraw
środowiska corocznie, nie później niż do dnia 31 marca, sprawozdanie z realizacji krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych w województwie, zawierające:”,
c) ust. 3c otrzymuje brzmienie:
„3c. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta przedkłada marszałkowi województwa corocznie, nie później niż do dnia 28 lutego, informacje, o których mowa w ust. 3b, za rok ubiegły.”;
4) w art. 70 ust. 3a otrzymuje brzmienie:
„3a. Wyszukiwanie informacji, sporządzanie kopii dokumentów oraz ich przesyłanie odbywa się na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227).”;
5) art. 85a otrzymuje brzmienie:
Art. 85a. Decyzje, o których mowa w art. 82 ust. 3 pkt 3 i art. 85 ust. 4,
wymagają uzgodnienia z właściwym regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.”;
6) w art. 119:
a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, opracowując program
wodno-środowiskowy kraju, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”,
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, sporządzając lub aktualizując plan, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 2, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w
ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”,
c) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„6a. Dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, sporządzając lub aktualizując plan, o którym mowa w art. 113 ust. 1 pkt 3, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych
w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”,
d) w ust. 7 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„7. Zapewniając aktywny udział wszystkich zainteresowanych w osiąganiu
celów środowiskowych, w szczególności w opracowywaniu, przeglądzie i uaktualnianiu planów gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej podaje do publicznej wiadomości, w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach
oddziaływania na środowisko, w celu zgłaszania uwag:”,
e) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Udostępnienie przez Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej
materiałów źródłowych wykorzystanych do opracowania projektu planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza odbywa się na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o
udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”;
7) w art. 120 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 oraz dodaje się ust. 2 w brzmieniu:
„2. Dyrektor regionalnego zarządu, ustalając warunki korzystania z wód regionu
wodnego oraz warunki korzystania z wód zlewni, o których mowa w art.
113 ust. 1 pkt 4 i 5, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa
w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.”;
8) w art. 134 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. Do przejęcia praw i obowiązków, wynikających z pozwolenia na wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych, będących własnością innych podmiotów, ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.”;
9) w art. 140:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Organem właściwym do wydawania pozwoleń wodnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, jest starosta, wykonujący to zadanie jako zadanie z zakresu administracji rządowej.”,
b) w ust. 2:
– pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) jeżeli szczególne korzystanie z wód, wykonywanie urządzeń wodnych lub eksploatacja instalacji bądź urządzeń wodnych są związane z przedsięwzięciami lub instalacjami, o których mowa w art. 378 ust. 2a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska,”,
– uchyla się pkt 6,
c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„2a. W przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie urządzeń wodnych odbywa się na terenach zamkniętych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.
2b. W przypadku gdy szczególne korzystanie z wód lub wykonywanie
urządzeń wodnych jest związane z przedsięwzięciem realizowanym w części na terenie zamkniętym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, dla całego przedsięwzięcia pozwolenie wodnoprawne wydaje dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej.”;
10) w art. 142 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„5) opłaty z umów, o których mowa w art. 217 ust. 6.”;
11) w art. 186 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Na żądanie poszkodowanego organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego, a jeżeli szkoda nie jest następstwem pozwolenia wodnoprawnego – właściwy marszałek województwa, ustala wysokość odszkodowania w drodze decyzji; decyzja jest niezaskarżalna.”.

Art. 147. W ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.):
1) w art. 11:
a) w pkt 8 w lit. i średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. j w brzmieniu:
„j) regionalnego dyrektora ochrony środowiska;”,
b) pkt 10 otrzymuje brzmienie:
„10) ogłasza, w sposób określony w pkt 1, o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do
publicznego wglądu na okres co najmniej 30 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie studium rozwiązaniami;”;
2) w art. 17 w pkt 6 w lit. b średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. c w brzmieniu:
„c) regionalnego dyrektora ochrony środowiska;”;
3) w art. 51 w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) inwestycji celu publicznego na terenach zamkniętych - regionalny dyrektor ochrony środowiska;”;
4) w art. 53 w ust. 4:
a) pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„8) regionalnym dyrektorem ochrony środowiska – w odniesieniu do innych niż wymienione w pkt 7 obszarów objętych ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody;”,
b) pkt 11 otrzymuje brzmienie:
„11) dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej – dla przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego organem właściwym jest dyrektor regionalnego zarządu
gospodarki wodnej;”.

Art. 148. W ustawie z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 11a dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej może być wydana
po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko, jeżeli jest ona wymagane przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227).”;
2) w art. 11d w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności:”;
3) w art. 11f w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności:”.

Art. 149. W ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o krajowym systemie ekozarządzania i audytu
(EMAS) (Dz. U. Nr 70, poz. 631, z 2005 r. Nr 175, poz. 1462 oraz z 2007 r. Nr 93,
poz. 621) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 2 otrzymuje brzmienie:
Art. 2. Krajowy system ekozarządzania i audytu, zwany dalej „systemem”, tworzą:
1) minister właściwy do spraw środowiska;
2) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska;
3) regionalni dyrektorzy ochrony środowiska;
4) Polskie Centrum Akredytacji;
5) Krajowa Rada Ekozarządzania.”;
2) po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
Art. 2a. Minister właściwy do spraw środowiska prowadzi politykę w zakresie rozwoju systemu oraz współpracuje z organami Unii Europejskiej w tym zakresie.”;
3) w art. 3 ust. 1, 4, 6 i 7a wyrazy „Minister właściwy do spraw środowiska” zastępuje się wyrazami „Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska”;
4) użyte w art. 3 ust. 2 pkt 6, w art. 4 ust. 1, 2, 3 pkt 1 i 2, ust. 4 pkt 1 i 2 i ust. 5
oraz w art. 7 ust. 1 i 2 w różnym przypadku wyrazy „rejestr wojewódzki” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „rejestr regionalny”;
5) użyty w art. 3 ust. 7a, w art. 4 ust. 2 oraz w art. 7 ust. 1 i 2 w różnym przypadku
wyraz „wojewoda” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami
„regionalny dyrektor ochrony środowiska”;
6) w art. 4 ust. 1, 4 i 5 wyraz „Wojewoda” zastępuje się wyrazami „Regionalny dyrektor ochrony środowiska”;
7) użyte w art. 4 ust. 2 pkt 3 i ust. 5 oraz w art. 5 ust. 2 w różnym przypadku wyrazy „minister właściwy do spraw środowiska” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska”.

Art. 150. W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880, z późn. zm.):
1) w art. 13 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„4. Regionalny dyrektor ochrony środowiska, w drodze aktu prawa miejscowego w formie zarządzenia, może wprowadzić opłaty za wstęp na obszar rezerwatu przyrody, kierując się potrzebą ochrony przyrody.
5. Regionalny dyrektor ochrony środowiska ustala stawki opłat, o których
mowa w ust. 4, przy czym opłata za jednorazowy wstęp do rezerwatu
nie może przekraczać kwoty 6 zł waloryzowanej o prognozowany średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty w ustawie budżetowej.”;
2) w art. 17 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227);”;
3) w art. 19:
a) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Sporządzający projekt planu ochrony, o którym mowa w ust. 1, zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w postępowaniu, którego przedmiotem jest sporządzenie projektu.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przepisy ust. 1a i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku dokonywania zmiany planu ochrony.”,
c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Regionalny dyrektor ochrony środowiska ustanawia, w drodze aktu prawa miejscowego w formie zarządzenia, plan ochrony dla rezerwatu przyrody w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania projektu planu.
Plan ochrony może być zmieniony, jeżeli wynika to z potrzeb ochrony przyrody.”,
d) po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„6a. Wojewoda ustanawia, w drodze rozporządzenia, plan ochrony dla parku krajobrazowego w terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania projektu planu. Plan ochrony może być zmieniony, jeżeli wynika to z potrzeb ochrony przyrody.”,
e) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Plan ochrony dla rezerwatu przyrody położonego na terenie więcej niż
jednego województwa ustanawiają wspólnie, w drodze aktu prawa
miejscowego w formie zarządzenia, regionalni dyrektorzy ochrony środowiska, na których obszarze działania znajdują się części tego rezerwatu.”;
4) w art. 24 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;”;
5) w art. 27 ust. 1, w art. 32 ust. 1, w art. 38, w art. 57 ust. 1, w art. 68 ust. 1, w art.
75 ust. 4, w art. 77 ust. 13, w art. 111 ust. 1 oraz w art. 113 ust. 1 wyrazy „Minister właściwy do spraw środowiska” zastępuje się wyrazami „Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska”;
6) użyte w art. 31, w art. 58 ust. 1 i 2, w art. 67 ust. 1, w art. 74 ust. 1, w art. 75 ust.
1 i 5, w art. 77 ust. 2, 10 i 11, w art. 113 ust. 4 oraz w art. 121 ust. 2 w różnym
przypadku wyrazy „minister właściwy do spraw środowiska” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami „Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska”;
7) w art. 32 ust. 3, w art. 35 ust. 3, w art. 58 ust. 1, w art. 60 ust. 3 i 5, w art. 63 ust.
8, w art. 76 ust. 3, w art. 77 ust. 1 oraz w art. 114 ust. 1 i 2 wyraz „Wojewoda”
zastępuje się wyrazami „Regionalny dyrektor ochrony środowiska”;
8) użyty w art. 35 ust. 2a pkt 2, w art. 36 ust. 3, w art. 63 ust. 9, w art. 68 ust. 1 pkt
5, w art. 75 ust. 5, w art. 77 ust. 2, 3 i 10, w art. 118 ust. 1, w art. 122 ust. 1-3, w
art. 126 ust. 3-5 i 6 pkt 2 lit. b oraz w art. 131 pkt 8 i 11 w różnym przypadku
wyraz „wojewoda” zastępuje się użytymi w odpowiednim przypadku wyrazami
„regionalny dyrektor ochrony środowiska”;
9) w art. 60 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Jeżeli stwierdzone lub przewidywane zmiany w środowisku zagrażają lub
mogą zagrażać roślinom, zwierzętom lub grzybom objętym ochroną gatunkową, regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, jest obowiązany, po zasięgnięciu opinii właściwej regionalnej rady ochrony przyrody oraz zarządcy lub właściciela terenu, podjąć działania w celu zapewnienia trwałego zachowania gatunku, jego siedliska lub ostoi, eliminowania przyczyn powstawania zagrożeń oraz poprawy stanu ochrony jego siedliska lub ostoi.”;
10) w art. 91:
a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
„1a) Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska;”,
b) po pkt 2 dodaje się pkt 2a w brzmieniu:
„2a) regionalny dyrektor ochrony środowiska;”;
11) uchyla się art. 93;
12) w art. 95 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) regionalna rada ochrony przyrody, działająca przy regionalnym dyrektorze ochrony środowiska;”;
13) art. 97 otrzymuje brzmienie:
Art. 97. 1. Członków regionalnej rady ochrony przyrody, w liczbie od 20 do 30 na kadencję trwającą 5 lat powołuje, w drodze zarządzenia, regionalny dyrektor ochrony środowiska spośród działających na
rzecz ochrony przyrody przedstawicieli nauki, praktyki, organizacji ekologicznych i Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe oraz sejmiku województwa.
2. Regionalna rada ochrony przyrody wybiera ze swojego grona przewodniczącego i zastępców oraz uchwala regulamin działania.
3. Do zadań regionalnej rady ochrony przyrody należy w szczególności:
1) ocena realizacji zadań w zakresie ochrony przyrody;
2) opiniowanie projektów aktów prawnych w zakresie ochrony przyrody wydawanych przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska;
3) przedstawianie wniosków i opinii w sprawach ochrony przyrody;
4) opiniowanie planów rozwoju i strategii wojewódzkich w zakresie ochrony przyrody.
4. Wydatki związane z działalnością regionalnej rady ochrony przyrody są pokrywane ze środków regionalnego dyrektora ochrony środowiska.”;
14) w art. 111 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, w postępowaniu, którego przedmiotem jest sporządzenie projektu krajowej strategii ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej wraz z projektem programu działań, o których mowa w ust. 1.”.

Art. 151. W ustawie z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza
gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. Nr 281, poz. 2784) art. 17 otrzymuje brzmienie:
Art. 17. Krajowy Administrator zapewnia możliwość udziału społeczeństwa, na zasadach i w trybie określonych w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie,
udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), przy opracowywaniu projektu krajowego planu, o którym mowa w art. 14 ust. 4.”.

Art. 152. W ustawie z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich
naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493 oraz z 2008 r. Nr 138, poz. 865):
1) w art. 6:
a) w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:
„b) siedliska przyrodnicze należące do typów siedlisk określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 26 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody,”,
b) w pkt 11 lit. a otrzymuje brzmienie:
„a) w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach przyrodniczych,
mającą znaczący negatywny wpływ na osiągnięcie lub utrzymanie właściwego stanu ochrony tych gatunków lub siedlisk przyrodniczych, z tym że szkoda w gatunkach chronionych lub chronionych siedliskach
przyrodniczych nie obejmuje uprzednio zidentyfikowanego negatywnego wpływu, wynikającego z działania podmiotu korzystającego ze środowiska zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody lub zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227),”;
2) w art. 7 ust. 1 i 2 oraz w art. 35 ust. 2 wyraz „wojewoda” zastępuje się wyrazami
„regionalny dyrektor ochrony środowiska”;
3) w art. 7 w ust. 3 wyraz „Wojewoda” zastępuje się wyrazami „Regionalny dyrektor ochrony środowiska”;
4) po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:
„7a. Organem wyższego stopnia w stosunku do regionalnego dyrektora ochrony środowiska jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.”;
5) po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu:
Art. 17a. W trakcie realizacji działań naprawczych właściwy organ ochrony środowiska może podjąć decyzję o ich zaniechaniu, jeżeli:
1) dotychczas zrealizowane działania naprawcze gwarantują, że nie ma znaczącego ryzyka wystąpienia negatywnego wpływu na zdrowie ludzi, gatunki chronione, chronione siedliska przyrodnicze lub na wody, oraz
2) koszty dalszych działań naprawczych, które miałyby doprowadzić do osiągnięcia stanu początkowego lub do niego zbliżonego, byłyby nieproporcjonalnie wysokie w stosunku do korzyści osiągniętych w środowisku.”.

Art. 153. 1. Do spraw wszczętych, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 144
, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a niezakończonych
decyzją ostateczną stosuje się, z zastrzeżeniem art. 154 ust. 1, przepisy dotychczasowe, z tym że dotychczasowe kompetencje:
1) ministra właściwego do spraw środowiska przejmuje Generalny Dyrektor
Ochrony Środowiska;
2) wojewodów, marszałków województw i dyrektorów urzędów morskich
przejmują regionalni dyrektorzy ochrony środowiska.
2. Na postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 1, wydane przez:
1) ministra właściwego do spraw środowiska – nie przysługuje wniosek o ponowne
rozpatrzenie sprawy;
2) wojewodów, marszałków województw, organy inspekcji sanitarnej, dyrektorów
urzędów morskich oraz starostów – nie przysługuje zażalenie.
2a. Na postanowienia w sprawach, o których mowa w ust. 1, wydane przez:
1) Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska – nie przysługuje wniosek
o ponowne rozpatrzenie sprawy;
2) regionalnych dyrektorów ochrony środowiska – nie przysługuje zażalenie.
3. Odwołania od decyzji wydanych przez wojewodów w sprawach, w których
kompetencje zostały przekazane na mocy niniejszej ustawy regionalnym dyrektorom
ochrony środowiska, rozpatruje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.

Art. 154. 1. W przypadku postępowań w sprawie wydania decyzji, o których
mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 i 10, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, a niezakończonych decyzją ostateczną, podmiot planujący podjęcie realizacji
przedsięwzięcia może złożyć wniosek, o którym mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1. W tym
przypadku stosuje się przepisy art. 88 ust. 2 i 4 oraz art. 89–95.
2. W przypadku przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na obszar
Natura 2000, które nie są bezpośrednio związane z ochroną tego obszaru lub nie
wynikają z tej ochrony, dla których przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, nie stosuje się przepisów art. 96–103.

Art. 155. 1. Przepisów ustawy zobowiązujących podmiot planujący podjęcie
realizacji przedsięwzięcia do uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
nie stosuje się w odniesieniu do podmiotów posiadających decyzje o środowiskowych
uwarunkowaniach wydane na podstawie przepisów dotychczasowych.
2. W przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na
realizację przedsięwzięcia wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r.
– Prawo ochrony środowiska złożenie wniosku o zmianę decyzji, o których mowa
w art. 72 ust. 1 pkt 1, w zakresie dróg publicznych, oraz art. 72 ust. 1 pkt 10 i 12,
wymagających uzyskania zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może
nastąpić w terminie 8 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych
uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia stała się ostateczna.

Art. 156. W odniesieniu do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco
oddziaływać na środowisko, z wyłączeniem przedsięwzięć mogących znacząco
oddziaływać na obszar Natura 2000, starostowie wykonują zadania regionalnych
dyrektorów ochrony środowiska, w zakresie dotyczącym opinii w sprawie potrzeby
przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu
o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz uzgadniania warunków
realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w terminie
roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 157. Decyzje, o których mowa w art. 115a ust. 1 ustawy zmienianej
w art. 144, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wywołują skutki
prawne po upływie 6 miesięcy od dnia, w którym stały się ostateczne.

Art. 158. 1. Krajowa Komisja do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko
oraz wojewódzkie komisje do spraw ocen oddziaływania na środowisko, utworzone
na podstawie art. 394 ustawy zmienianej w art. 144, stają się odpowiednio Krajową
Komisją do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko oraz regionalnymi komisjami
do spraw ocen oddziaływania na środowisko w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.
2. Członkowie komisji, o których mowa w ust. 1, powołani na podstawie
dotychczasowych przepisów, pełnią swoje funkcje do czasu ich odwołania na
podstawie przepisów niniejszej ustawy.

Art. 159. 1. Wojewódzka rada ochrony przyrody, działająca przy wojewodzie na
podstawie art. 95 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 150, staje się regionalną radą
ochrony przyrody, działającą przy regionalnym dyrektorze ochrony środowiska na
podstawie art. 95 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 150 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Członkowie wojewódzkiej rady ochrony przyrody powołani przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, pełnią swoje funkcje do końca kadencji, na jaką
zostali powołani.

Art. 160. 1. Niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy:
1) samorządowe kolegia odwoławcze przekażą Prezesowi Krajowego Zarządu
Gospodarki Wodnej akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących odwołań od decyzji wydanych przez marszałków województw na podstawie ustawy zmienianej w art. 146;
2) wojewodowie przekażą dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki
wodnej akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących decyzji wydawanych przez starostów realizujących zadania, o których mowa w art. 4 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 146 w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą;
3) marszałkowie województw przekażą dyrektorom regionalnych zarządów gospodarki wodnej akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących pozwoleń wodnoprawnych, o których mowa w art. 140 ust. 2a ustawy zmienianej w art. 146 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
4) wojewodowie przekażą marszałkom województw akta spraw w toczących
się postępowaniach administracyjnych dotyczących decyzji, o których mowa w art. 186 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 146 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
5) minister właściwy do spraw środowiska przekaże Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących odwołań od decyzji wydanych przez wojewodów na podstawie ustaw zmienianych w art. 144 i 152;
6) minister właściwy do spraw środowiska przekaże regionalnym dyrektorom
ochrony środowiska akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko wydawanych na podstawie
ustawy zmienianej w art. 144;
7) wojewodowie przekażą regionalnym dyrektorom ochrony środowiska:
a) akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanych na podstawie ustawy zmienianej w art. 144,
b) akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących decyzji wydawanych przez wojewodów na podstawie ustawy zmienianej w art. 152 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą;
8) marszałkowie województw przekażą regionalnym dyrektorom ochrony środowiska akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wydawanych na podstawie ustawy zmienianej w art. 144;
9) dyrektorzy urzędów morskich przekażą regionalnym dyrektorom ochrony środowiska akta spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących uzgodnień warunków realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wydawanych na podstawie ustawy zmienianej w art. 144.
2. Przekazanie akt spraw, o których mowa w ust. 1, następuje na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.
3. Protokół, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) wykaz spraw przekazywanych, wszczętych i niezakończonych;
2) wykaz przekazywanych dokumentów.

Art. 161. Wojewodowie przekażą właściwym regionalnym dyrektorom ochrony środowiska
niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy:
1) akta spraw dotyczących rekultywacji zanieczyszczonej gleby lub ziemi wraz
z pełną posiadaną dokumentacją,
2) rejestry zawierające informacje o terenach, na których stwierdzono przekroczenie standardów jakości gleby lub ziemi
– które otrzymali od starostów na podstawie ustawy zmienianej w art. 152.

Art. 162. 1. Wpisy organizacji do rejestru wojewódzkiego dokonane na
podstawie art. 4 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 149, stają się wpisami
w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 149, w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą.
2. Wpisy organizacji do rejestru krajowego dokonane na podstawie art. 3 ust. 3
ustawy, o której mowa w art. 149, stają się wpisami w rozumieniu art. 3 ust. 3
ustawy, o której mowa w art. 149, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
3. Minister właściwy do spraw środowiska przekaże Dyrektorowi Generalnemu
Ochrony Środowiska rejestr krajowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy
zmienianej w art. 149, niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Wojewodowie przekażą właściwym regionalnym dyrektorom ochrony
środowiska rejestry wojewódzkie, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 6 ustawy
zmienianej w art. 149, niezwłocznie po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 163. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wojewódzki konserwator
przyrody, o którym mowa w art. 93 ustawy zmienianej w art. 150, staje się regionalnym konserwatorem przyrody, o którym mowa w art. 124 ust. 2 niniejszej ustawy.
2. Od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy wojewódzki konserwator przyrody pełni
funkcję regionalnego dyrektora ochrony środowiska do czasu powołania regionalnego
dyrektora ochrony środowiska na podstawie przepisów niniejszej ustawy, jednak nie
dłużej niż przez 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3. Od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy Główny Konserwator Przyrody,
o którym mowa w art. 92 ustawy zmienianej w art. 150, pełni funkcję Generalnego
Dyrektora Ochrony Środowiska do czasu powołania Generalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska na podstawie przepisów niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż przez
6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 164. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pracownicy urzędu
wojewódzkiego, wykonujący do tego dnia zadania i kompetencje podlegające
przekazaniu regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska oraz pracownicy
wykonujący obsługę finansową, prawną i administracyjną w stosunku do tych zadań,
stają się pracownikami regionalnej dyrekcji ochrony środowiska, z zastrzeżeniem art. 165.
2. Dyrektor generalny urzędu wojewódzkiego jest obowiązany w terminie 7 dni
od dnia ogłoszenia ustawy zawiadomić na piśmie pracowników, o których mowa
w ust. 1, o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunku pracy. Przepis
art. 231 § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
3. Stosunek pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasa po upływie
3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:
1) jeżeli przed upływem 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie
zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy albo
2) w razie odmowy przyjęcia nowych warunków pracy lub płacy w terminie nie
późniejszym niż 2 tygodnie przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.
5. Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 3 i 4 nie stosuje się do urzędników
służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 24 sierpnia
2006 r. o służbie cywilnej (Dz. U. poz. 1218, z późn. zm.).

Art. 165. 1. Wojewoda w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy przygotuje
imienne wykazy pracowników Służb Parków Krajobrazowych parków lub zespołów tych parków, na terenie których wyznaczono obszary Natura 2000 lub projektuje się wyznaczyć obszary Natura 2000, którzy mają stać się pracownikami regionalnej dyrekcji ochrony środowiska.
2. W wykazie, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się:
1) pracowników Służby Parków Krajobrazowych zatrudnionych na stanowiskach do spraw ochrony środowiska, przyrody, krajobrazu, wartości historycznych i kulturowych oraz
2) zastępców dyrektora zespołu parków krajobrazowych lub parku krajobrazowego, oraz
3) dyrektora zespołu parków krajobrazowych lub parku krajobrazowego – po wyrażeniu przez niego pisemnej zgody.
3. Wykaz, o którym mowa w ust. 1, wojewoda w terminie 7 dni od dnia wejścia w
życie niniejszej ustawy uzgadnia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska.
4. Wojewoda w terminie do 3 dni od dnia uzgodnienia wykazu, o którym mowa w
ust. 1, jest obowiązany zawiadomić na piśmie pracowników wymienionych w
wykazie o zmianach, jakie mają nastąpić w zakresie ich stosunku pracy.
5. Z dniem 1 stycznia 2009 r. pracownicy wymienieni w uzgodnionym wykazie stają się pracownikami służby cywilnej zatrudnionymi w regionalnej dyrekcji ochrony środowiska. Przepis art. 231 § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

Art. 166. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pracownicy urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska, wykonujący zadania
i kompetencje podlegające przekazaniu Generalnemu Dyrektorowi Ochrony
Środowiska oraz pracownicy wykonujący obsługę finansową, prawną
i administracyjną w stosunku do tych zadań, stają się pracownikami Generalnej
Dyrekcji Ochrony Środowiska.
2. Dyrektor generalny urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw
środowiska jest obowiązany w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy
zawiadomić na piśmie pracowników, o których mowa w ust. 1, o zmianach, jakie mają
nastąpić w zakresie ich stosunku pracy. Przepis art. 231 § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
3. Stosunek pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1, wygasa po upływie
3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy:
1) jeżeli przed upływem 2 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie
zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy albo
2) w razie odmowy przyjęcia nowych warunków pracy lub płacy w terminie nie
późniejszym niż 2 tygodnie przed upływem 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem może nastąpić za wypowiedzeniem.
5. Przepisów ust. 2 zdanie drugie oraz ust. 3 i 4 nie stosuje się do urzędników
służby cywilnej, do których stosuje się przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 24 sierpnia
2006 r. o służbie cywilnej.

Art. 167. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną zawartych wcześniej przez:
1) wojewodę,
2) dyrektora zespołu parków krajobrazowych lub parku krajobrazowego
– porozumień i umów w zakresie zadań i kompetencji podlegających przekazaniu na
podstawie ustawy staje się właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska.
2. Zezwolenia i inne decyzje wydane przez wojewodę oraz ministra właściwego
do spraw środowiska w zakresie zadań i kompetencji podlegających przekazaniu na
podstawie ustawy zachowują ważność do upływu określonych w nich terminów
ważności, chyba że na podstawie odrębnych przepisów wcześniej zostaną zmienione
lub utracą ważność.

Art. 168. 1. W toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych
w zakresie zadań i kompetencji podlegających przekazaniu na podstawie ustawy,
w których stroną jest wojewoda, marszałek województwa lub dyrektor urzędu
morskiego, stroną staje się odpowiednio właściwy regionalny dyrektor ochrony
środowiska albo Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.
2. Niezakończone postępowania administracyjne w zakresie zadań i kompetencji
podlegających przekazaniu na podstawie ustawy toczą się nadal przed organami, które
przejęły zadania i kompetencje.

Art. 169. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mienie ruchome
stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w dyspozycji wojewodów, niezbędne
do wykonywania zadań i kompetencji podlegających przekazaniu regionalnym
dyrektorom ochrony środowiska, przejmują regionalni dyrektorzy ochrony środowiska.
2. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mienie ruchome:
1) stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w dyspozycji parków
krajobrazowych lub ich zespołów, na terenie których wyznaczono obszary
Natura 2000 lub projektuje się wyznaczyć obszary Natura 2000, i
2) niezbędne do wykonywania zadań przez pracowników wymienionych
w uzgodnionym wykazie, o którym mowa w art. 165 ust. 5
– przejmują regionalni dyrektorzy ochrony środowiska.
3. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nieruchomości:
1) stanowiące własność Skarbu Państwa, będące w trwałym zarządzie parków
krajobrazowych lub ich zespołów, na terenie których wyznaczono obszary
Natura 2000 lub projektuje się wyznaczyć obszary Natura 2000, i
2) niezbędne do wykonywania zadań przez pracowników wymienionych
w uzgodnionym wykazie, o którym mowa w art. 165 ust. 5
– na mocy ustawy przechodzą nieodpłatnie w trwały zarząd właściwych regionalnych dyrektorów ochrony środowiska.
4. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mienie ruchome stanowiące
własność Skarbu Państwa, będące w dyspozycji urzędu obsługującego ministra
właściwego do spraw środowiska, niezbędne do wykonywania zadań i kompetencji
podlegających przekazaniu Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska,
przejmuje Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska.
5. W terminie 7 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy wojewodowie
sporządzą wykazy mienia Skarbu Państwa, o którym mowa w ust. 1.
6. W terminie 7 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy dyrektorzy parków
krajobrazowych lub zespołów tych parków, o których mowa w art. 165 ust. 1,
sporządzą wykazy mienia Skarbu Państwa, o którym mowa w ust. 2 i 3.
7. W terminie 7 dni od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy dyrektor generalny
urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska sporządzi wykaz
mienia Skarbu Państwa, o którym mowa w ust. 4.

Art. 170. Istniejące w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy gospodarstwa
pomocnicze oraz zakłady budżetowe, zajmujące się działaniami w zakresie ochrony
przyrody, utworzone przez wojewodów, stają się odpowiednio gospodarstwami
pomocniczymi lub zakładami budżetowymi właściwych regionalnych dyrektorów
ochrony środowiska.

Art. 171. 1. W celu wykonania przepisów ustawy Prezes Rady Ministrów
dokonuje, w drodze rozporządzenia, przeniesienia planowanych dochodów
i wydatków budżetowych, w tym wynagrodzeń oraz limitów zatrudnienia, między
częściami, działami i rozdziałami budżetu państwa, z zachowaniem przeznaczenia
środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia, dokona przeniesienia planowanych dochodów i wydatków budżetowych w ramach części 41 –
środowisko między działami i rozdziałami budżetu państwa w zakresie dotyczącym
zadań przejętych przez Generalną Dyrekcję Ochrony Środowiska z urzędu
obsługującego ministra właściwego do spraw środowiska oraz określi limity
zatrudnienia i kwoty wynagrodzeń w podziale na działy i rozdziały budżetu państwa,
z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikającego z ustawy budżetowej.

Art. 172. Dotychczasowe akty prawa miejscowego wydane na podstawie art. 19
ust. 6 i 7 ustawy zmienianej w art. 150 zachowują moc do dnia wejścia w życie
aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie art. 19 ust. 6, 6a i 7 ustawy
zmienianej w art. 150, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 173. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 19
ust. 8, art. 24 ust. 3, art. 30 ust. 3, art. 51 ust. 8, art. 112b i art. 399 ustawy zmienianej
w art. 144 oraz na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 149
zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie
art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 5, art. 28, art. 60 i art. 136 niniejszej ustawy, na podstawie
art. 112b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 144 oraz na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy
zmienianej w art. 149 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak nie dłużej niż
przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Do czasu wydania przepisów, o których mowa w art. 60 niniejszej ustawy:
1) za przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko,
określone w art. 59 ust. 1 pkt 1 niniejszej ustawy, uważa się określone
w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać
na środowisko, wymagające sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko;
2) za przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko,
określone w art. 59 ust. 1 pkt 2 niniejszej ustawy, uważa się określone
w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać
na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na
środowisko może być stwierdzony.

Art. 174. Ustawa wchodzi w życie z dniem 15 listopada 2008 r., z wyjątkiem
art. 121 i 123 ust. 1, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.