Wejscie w życie: 1 maja 2004

Ostatnia Zmiana: 23 stycznia 2021

Ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt

Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady identyfikacji i rejestracji zwierząt, w tym tryb nadawania numerów
siedzib stad oraz numerów identyfikacyjnych zwierząt, a także wpisywania na
listę prowadzoną przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
i skreślania z tej listy podmiotów dostarczających kolczyki lub duplikaty
kolczyków, kolczyki lub duplikaty kolczyków zawierające elektroniczne
identyfikatory albo czytniki elektronicznych identyfikatorów, zwanych dalej „dostawcami”;
2) zadania Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej
„Agencją”, organów Inspekcji Weterynaryjnej oraz innych podmiotów w ramach
utworzonego Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, w tym sposób
sprawowania nadzoru przez organy Inspekcji Weterynaryjnej oraz sposób
sprawowania kontroli przez Agencję nad identyfikacją i rejestracją zwierząt gospodarskich.

Art. 2. 1. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) handel – swobodny obrót pomiędzy państwami członkowskimi Unii Europejskiej
w rozumieniu art. 23 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;
2) gospodarstwo:
a) w odniesieniu do koniowatych – gospodarstwo w rozumieniu art. 2 lit. b
rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/262 z dnia 17 lutego
2015 r. określającego, na podstawie dyrektyw Rady 90/427/EWG
i 2009/156/WE, zasady dotyczące metod identyfikacji koniowatych
(rozporządzenie w sprawie paszportu konia) (Dz. Urz. UE L 59
z 03.03.2015, str. 1), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/262”,
b) w odniesieniu do świń – budynek, zagrodę lub, w przypadku hodowli
prowadzonej na otwartej przestrzeni, miejsce, w którym zwierzęta te są
przetrzymywane, utrzymywane lub hodowane,
c) w odniesieniu do bydła – gospodarstwo w rozumieniu art. 2 tiret drugie
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr
1760/2000 z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji
i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania mięsa wołowego
i produktów z mięsa wołowego oraz uchylającego rozporządzenie Rady
(WE) nr 820/97 (Dz. Urz. WE L 204 z 11.08.2000, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 30, str. 248, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1760/2000”,
d) w odniesieniu do owiec i kóz – gospodarstwo w rozumieniu art. 2 lit. b
rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r.
ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji owiec i kóz oraz
zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 i dyrektywy
92/102/EWG i 64/432/EWG (Dz. Urz. UE L 5 z 09.01.2004, str. 8, z późn.
zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 21/2004”;
3) koniowate – koniowate w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia 2015/262;
4) miejsce gromadzenia zwierząt – miejsce gromadzenia zwierząt w rozumieniu
przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;
5) numer identyfikacyjny posiadacza zwierząt – numer nadany posiadaczowi
zwierzęcia na podstawie przepisów o krajowym systemie ewidencji
producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków
o przyznanie płatności;
6) państwo członkowskie – państwo będące członkiem Unii Europejskiej;
7) państwo przeznaczenia – państwo członkowskie, do którego zwierzęta są
wysyłane z innego państwa członkowskiego;
8) państwo trzecie – państwo niebędące członkiem Unii Europejskiej;
9) państwo wysyłki – państwo członkowskie, z którego zwierzęta są wysyłane do
innego państwa członkowskiego;
10) zakład przetwórczy – zakład przetwórczy w rozumieniu pkt 58 załącznika I do
rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie
wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych
pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz
w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych
próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach
w myśl tej dyrektywy (Dz. Urz. UE L 54 z 26.02.2011, str. 1, z późn. zm.);
10a) spalarnia – spalarnię w rozumieniu pkt 56 załącznika I do rozporządzenia
wymienionego w pkt 10;
11) posiadacz zwierzęcia:
a) w odniesieniu do bydła – podmiot, o którym mowa w art. 2 tiret trzecie
rozporządzenia nr 1760/2000,
b) w odniesieniu do owiec i kóz – podmiot, o którym mowa w art. 2 lit. c
rozporządzenia nr 21/2004,
c) w odniesieniu do świń – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę
organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, władającą zwierzęciem,
nawet tymczasowo,
d) w odniesieniu do koniowatych – podmiot, o którym mowa w art. 2 lit. c
rozporządzenia 2015/262;
11a) właściciel koniowatego – podmiot, o którym mowa w art. 2 lit. d rozporządzenia 2015/262;
12) siedziba stada – wszelkie budynki, zagrody, pastwiska lub miejsca na otwartej
przestrzeni, w których przebywa dane stado lub stada różnych zwierząt
gospodarskich, a także jest prowadzony chów lub hodowla tych zwierząt;
13) stado – zwierzę lub grupę zwierząt tego samego gatunku, o tym samym statusie epizootycznym;
14) zwierzęta gospodarskie – bydło, w tym Bubalus bubalis oraz Bison bison, a także
owce, kozy i świnie;
14a) świnie – wszystkie zwierzęta z rodziny Suidae, z wyłączeniem dzików wolno żyjących;
15) właściwy organ – organ centralny innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
członkowskiego, właściwy do przeprowadzenia kontroli weterynaryjnej, lub
organ, któremu takie kompetencje zostały powierzone.
2. Ilekroć w ustawie jest mowa o zwierzętach bez bliższego określenia, należy
przez to rozumieć koniowate i zwierzęta gospodarskie.

Art. 3. 1. Tworzy się System Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, zwany dalej
„Systemem”, który obejmuje:
1) elementy, o których mowa w art. 3 rozporządzenia nr 1760/2000 –
w odniesieniu do bydła;
2) elementy, o których mowa w art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004 –
w odniesieniu do owiec i kóz;
3) rejestr, znaki identyfikacyjne i księgi rejestracji świń;
4) elementy, o których mowa w art. 4 ust. 1 rozporządzenia 2015/262 –
w odniesieniu do koniowatych;
5) inne ewidencje oraz dokumentacje dotyczące zwierząt gospodarskich.
1a. Bazy danych i rejestry, o których mowa w art. 3 lit. b rozporządzenia
nr 1760/2000, art. 3 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 21/2004 oraz w art. 3 ust. 1
pkt 3 niniejszej ustawy, tworzą rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych i siedzib
stad tych zwierząt, zwany dalej „rejestrem zwierząt gospodarskich oznakowanych”.
2. System jest wykorzystywany w szczególności do ustalania miejsc pobytu
i przemieszczeń zwierząt.

Art. 4. Agencja prowadzi rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych
w systemie informatycznym.

Art. 5. Rejestry koniowatych prowadzą podmioty, o których mowa w art. 14 ust.
2, oraz, w przypadku określonym w art. 14a ust. 3, podmiot prowadzący centralną bazę
danych, o której mowa w art. 39 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, lub podmiot
upoważniony przez ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Art. 6. Organem właściwym do występowania do Komisji Europejskiej
w sprawach o:
1) wyłączenie z obowiązku oznakowania, prowadzenia księgi rejestracji
i zgłaszania zwierząt gospodarskich do rejestru zwierząt gospodarskich
oznakowanych przez posiadacza zwierzęcia utrzymującego nie więcej niż jedną
świnię, z przeznaczeniem na własne potrzeby,
2) upoważnienie do prowadzenia alternatywnego systemu rejestracji
umożliwiającego indywidualną identyfikację poszczególnych zwierząt
gospodarskich, jeżeli system taki zapewnia spełnienie wymogów dotyczących
prowadzenia ksiąg rejestracji, o których mowa w art. 23 – w przypadku świń
rasy czystej lub mieszańców, które są rejestrowane w księgach hodowlanych
zgodnie z przepisami o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich
– jest minister właściwy do spraw rolnictwa.

Art. 7. 1. W przypadku wprowadzenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
zwierząt gospodarskich z innego państwa członkowskiego Agencja może zwrócić się
do właściwych organów państwa pochodzenia o udzielenie informacji dotyczących
zwierząt gospodarskich, siedzib stad pochodzenia zwierząt gospodarskich oraz
wszelkich przewozów tych zwierząt.
2. W przypadku wysłania zwierząt gospodarskich z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej do innego państwa członkowskiego Agencja, na wniosek właściwego organu
państwa przeznaczenia, udziela informacji, o których mowa w ust. 1.
3. Agencja udostępnia, na wniosek Komisji Europejskiej, właściwych organów
państw członkowskich i podmiotów, o których mowa w art. 3 rozporządzenia
nr 1760/2000 i art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 21/2004, w zakresie uregulowanym
w przepisach rozporządzenia nr 1760/2000, rozporządzenia nr 21/2004 oraz
w przepisach niniejszej ustawy, dane zawarte w rejestrze zwierząt gospodarskich
oznakowanych.

Art. 8. 1. W rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych gromadzi się dane
dotyczące dostawców oraz:
1) w odniesieniu do bydła i świń dane dotyczące:
a) posiadaczy zwierząt gospodarskich,
b) zwierząt gospodarskich,
c) siedzib stad;
2) w odniesieniu do owiec i kóz – dane określone w art. 7 ust. 2 rozporządzenia
nr 21/2004;
3) dane dotyczące zwłok zwierząt gospodarskich oraz zakładów przetwórczych lub spalarni.
2. Dane dotyczące:
1) siedziby stada świń mogą być usunięte z rejestru zwierząt gospodarskich
oznakowanych po upływie okresu, o którym mowa w art. 11 ust. 2, nie wcześniej
jednak niż po upływie 3 lat od dnia zaprzestania przetrzymywania, utrzymywania
lub hodowli zwierząt gospodarskich w danej siedzibie stada, z zastrzeżeniem ust. 2a;
2) świń, o których mowa w art. 12 ust. 3, mogą być usunięte z rejestru zwierząt
gospodarskich oznakowanych po upływie 5 lat od dnia zgłoszenia danego zdarzenia;
3) bydła, owiec albo kóz, których data śmierci została zgłoszona do rejestru
zwierząt gospodarskich oznakowanych, mogą być usunięte z rejestru zwierząt
gospodarskich oznakowanych po upływie 5 lat od daty śmierci tych zwierząt;
4) bydła, owiec albo kóz przemieszczonych bez wskazania w zgłoszeniu numeru
siedziby stada, do której zwierzę zostało przemieszczone, mogą być usunięte z
rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych po upływie 5 lat od zgłoszonej
daty przemieszczenia, jeżeli upłynęło co najmniej 20 lat od dnia urodzenia
danego zwierzęcia;
5) siedziby stada bydła, owiec albo kóz mogą być usunięte z rejestru zwierząt
gospodarskich oznakowanych po upływie 5 lat od dnia zaprzestania
przetrzymywania, utrzymywania lub hodowli zwierząt gospodarskich w danej
siedzibie stada, z zastrzeżeniem ust. 2a.
2a. Dane dotyczące siedzib stad zwierząt, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 5,
mogą być usunięte z rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych na wniosek:
1) posiadacza zwierząt – w przypadku zbycia siedziby stada, w której nie
przebywają zwierzęta, albo zaprzestania utrzymywania zwierząt,
2) organów Agencji albo Inspekcji Weterynaryjnej – w przypadku stwierdzenia, w
wyniku kontroli, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 2 lub art. 30 ust. 3, że nie
jest prowadzona działalność związana z chowem lub hodowlą zwierząt,
3) następcy prawnego posiadacza zwierząt – w przypadku śmierci posiadacza zwierząt
– jednakże nie wcześniej niż po upływie okresów wskazanych w ust. 2 pkt 1 i 5.
3. Dane dotyczące zakładów przetwórczych lub spalarni mogą być usunięte
z rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych po upływie okresu, o którym mowa
w art. 11 ust. 2, nie wcześniej jednak niż po upływie 3 lat od dnia zaprzestania
przetwarzania lub spalania zwłok zwierząt gospodarskich przez podmioty prowadzące
zakład przetwórczy lub spalarnię.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy zakres danych zamieszczanych w rejestrze zwierząt gospodarskich
oznakowanych, w zależności od gatunku, mając na względzie potrzebę zapewnienia
kontroli przemieszczania się zwierząt gospodarskich, ochronę zdrowia ludzi oraz
zwierząt, a także obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 9. 1. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego, podmiot prowadzący miejsce
gromadzenia zwierząt, podmiot prowadzący działalność nadzorowaną w rozumieniu
przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt w
zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, zwaną
dalej „działalnością w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt”, podmiot prowadzący działalność nadzorowaną w rozumieniu przepisów o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt w zakresie obrotu zwierzętami, z wyjątkiem obrotu prowadzonego w ramach
działalności rolniczej w rozumieniu przepisów prawa działalności gospodarczej,
pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt, zwaną dalej „działalnością w zakresie
obrotu zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt”, podmiot
prowadzący rzeźnię oraz podmiot prowadzący zakład przetwórczy lub spalarnię są
obowiązani zgłosić kierownikowi biura powiatowego Agencji, zwanemu dalej
„kierownikiem biura”, siedzibę stada, miejsce gromadzenia zwierząt, miejsce
prowadzenia działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub
konkursów zwierząt, miejsce prowadzenia działalności w zakresie obrotu
zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt, rzeźnię oraz zakład
przetwórczy lub spalarnię w celu nadania numeru siedziby stada, numeru miejsca
gromadzenia zwierząt, numeru miejsca prowadzenia działalności w zakresie
organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, numeru miejsca
prowadzenia działalności w zakresie obrotu zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie
lub skupu zwierząt, numeru rzeźni, numeru zakładu przetwórczego lub spalarni:
1) nie później niż w dniu:
a) wprowadzenia pierwszego zwierzęcia gospodarskiego do siedziby stada lub
miejsca gromadzenia zwierząt,
b) uboju pierwszego zwierzęcia gospodarskiego,
c) unieszkodliwienia zwłok zwierzęcia gospodarskiego w zakładzie
przetwórczym lub spalarni;
2) w terminie 14 dni od dnia:
a) wydania decyzji powiatowego lekarza weterynarii o nadaniu
weterynaryjnego numeru identyfikacyjnego podmiotowi prowadzącemu
działalność w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub
konkursów zwierząt,
b) wydania decyzji stwierdzającej spełnianie wymagań weterynaryjnych dla
prowadzenia działalności w zakresie obrotu zwierzętami, pośrednictwa w
tym obrocie lub skupu zwierząt.
2. Zgłoszenia dokonuje się w formie:
1) pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję albo
2) elektronicznej:
a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób
określony przez Agencję albo
b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej
przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu
teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt
gospodarskich oznakowanych.
3. Numer siedziby stada, numer miejsca gromadzenia zwierząt, numer miejsca
prowadzenia działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub
konkursów zwierząt, numer miejsca prowadzenia działalności w zakresie obrotu
zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt, numer rzeźni oraz
numer zakładu przetwórczego lub spalarni składa się z:
1) liter „PL”;
2) dziewięciu cyfr oznaczających, nadawany na podstawie przepisów o krajowym
systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji
wniosków o przyznanie płatności, numer identyfikacyjny posiadacza zwierzęcia
gospodarskiego, w tym podmiotu prowadzącego działalność w zakresie
organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, podmiotu
prowadzącego działalność w zakresie obrotu zwierzętami, pośrednictwa w tym
obrocie lub skupu zwierząt i podmiotu prowadzącego rzeźnię, a w przypadku
podmiotu prowadzącego zakład przetwórczy lub spalarnię – numer podmiotu
prowadzącego zakład utylizacyjny;
3) trzech cyfr oznaczających kolejny numer siedziby stada albo numer miejsca
gromadzenia zwierząt, albo numer miejsca prowadzenia działalności w zakresie
organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, albo numer
miejsca prowadzenia działalności w zakresie obrotu zwierzętami, pośrednictwa
w tym obrocie lub skupu zwierząt, albo numer rzeźni, albo numer zakładu
przetwórczego lub spalarni.
4. Kierownik biura wydaje posiadaczowi zwierzęcia gospodarskiego,
podmiotowi prowadzącemu miejsce gromadzenia zwierząt, podmiotowi
prowadzącemu działalność w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub
konkursów zwierząt, podmiotowi prowadzącemu działalność w zakresie obrotu
zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt oraz podmiotowi
prowadzącemu rzeźnię, zakład przetwórczy lub spalarnię zaświadczenie o nadanym
numerze w terminie 7 dni od dnia otrzymania zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1.
5. Kierownik biura odmawia, w drodze decyzji, nadania numeru siedziby stada
albo numeru miejsca gromadzenia zwierząt albo numeru miejsca prowadzenia
działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów
zwierząt albo numeru miejsca prowadzenia działalności w zakresie obrotu
zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt albo numeru rzeźni, albo
numeru zakładu przetwórczego lub spalarni, jeżeli nie został nadany numer, o którym
mowa w ust. 3 pkt 2.
6. Przepisów ust. 1–5 nie stosuje się do posiadacza zwierząt gospodarskich:
1) władającego tymi zwierzętami tymczasowo w związku z ich transportem;
2) utrzymującego te zwierzęta jako zwierzęta cyrkowe w rozumieniu
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r.
ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do
przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi (Dz.
Urz. UE L 279 z 22.10.2005, str. 47).

Art. 10. Z rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych w każdym czasie
udostępnia się następujące dane:
1) w przypadku bydła, owiec i kóz:
a) numery identyfikacyjne wszystkich zwierząt gospodarskich znajdujących
się w siedzibie stada,
b) dla każdego zwierzęcia gospodarskiego wykaz wszystkich przemieszczeń,
zaczynając od siedziby stada urodzenia albo siedziby stada, do którego
dokonano przywozu, jeżeli zwierzę gospodarskie przywieziono z państwa trzeciego;
2) w przypadku świń:
a) numery siedziby stada pochodzenia stada,
b) numer ostatniej siedziby stada;
3) w przypadku zwierząt gospodarskich przywożonych z państw trzecich – numer
siedziby stada, do której nastąpiło przemieszczenie.

Art. 10a. 1. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego jest uprawniony do uzyskania
informacji w zakresie danych dotyczących zwierząt w siedzibie jego stada, zawartych
w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych.
2. Jeżeli istnieją rozbieżności między danymi zawartymi w rejestrze zwierząt
gospodarskich oznakowanych a stanem faktycznym, Agencja dokonuje aktualizacji tych danych, na wniosek posiadacza zwierzęcia gospodarskiego, złożony na formularzu udostępnionym przez Agencję.
3. Podstawę dokonania aktualizacji stanowią dane zawarte w księdze rejestracji
prowadzonej dla danego stada.

Art. 11. 1. Prezes Agencji zapewnia organom Inspekcji Weterynaryjnej dostęp
do wszystkich informacji zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich
oznakowanych, dotyczących przemieszczeń zwierząt, którym nie towarzyszy
świadectwo zdrowia lub dokument przewozowy, o których mowa w przepisach
o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.
2. Główny Lekarz Weterynarii ustali okres, przez który Prezes Agencji zapewnia
organom Inspekcji Weterynaryjnej dostęp do informacji, o których mowa w ust. 1.

Art. 12. 1. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego zgłasza kierownikowi biura:
1) informacje określone w art. 7 ust. 1 tiret drugie rozporządzenia nr 1760/2000
w terminie 7 dni – w przypadku bydła;
2) informacje określone w art. 8 ust. 2 rozporządzenia nr 21/2004 – w przypadku owiec i kóz;
3) ubój, zabicie lub padnięcie zwierzęcia w terminie 7 dni – w przypadku owiec i kóz.
2. (uchylony)
3. Posiadacz świń jest obowiązany zgłosić kierownikowi biura w terminie 7 dni:
1) zwiększenie lub zmniejszenie liczebności stada, z wyjątkiem urodzenia,
przywozu z państw trzecich albo państw członkowskich,
2) ubój zwierzęcia gospodarskiego
– z podaniem liczby zwierząt, które przybyły lub ubyły ze stada, oraz miejsca
pochodzenia lub przeznaczenia zwierzęcia.
3a. W przypadku zagrożenia wystąpienia lub wystąpienia choroby zakaźnej
zwierząt podlegającej obowiązkowi zwalczania i określenia obszaru zapowietrzonego,
zagrożonego lub innego obszaru podlegającego ograniczeniom, ustanowionego
zgodnie z przepisami o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych
zwierząt, w tym zgodnie z przepisami Unii Europejskiej obowiązującymi w tym
zakresie, posiadacz świni znajdującej się w siedzibie stada na tym obszarze jest
obowiązany zgłosić kierownikowi biura w terminie 2 dni:
1) zwiększenie lub zmniejszenie liczebności stada, z wyjątkiem urodzenia,
2) ubój zwierzęcia gospodarskiego
– z podaniem liczby zwierząt, które przybyły lub ubyły ze stada, oraz miejsca
pochodzenia lub przeznaczenia zwierzęcia.
3b. Posiadacz lochy, która została oznakowana kolczykiem z indywidualnym
numerem identyfikacyjnym lochy na podstawie ustawy, realizujący działanie,
o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 12a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu
rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego
na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów
Wiejskich na lata 2014–2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 217, 300, 695 i 1440), zwanej
dalej „ustawą o PROW 2014–2020”, zgłasza kierownikowi biura w terminie 7 dni
kupno, sprzedaż lub przemieszczenie do innej siedziby stada, ubój, zabicie lub
padnięcie zwierzęcia oznakowanego.
3c. W przypadku zagrożenia wystąpienia lub wystąpienia choroby zakaźnej
zwierząt podlegającej obowiązkowi zwalczania i określenia obszaru zapowietrzonego,
zagrożonego lub innego obszaru podlegającego ograniczeniom, ustanowionego
zgodnie z przepisami o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych
zwierząt, w tym zgodnie z przepisami Unii Europejskiej obowiązującymi w tym
zakresie, posiadacz lochy, która została oznakowana kolczykiem z indywidualnym
numerem identyfikacyjnym lochy na podstawie ustawy, realizujący działanie,
o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 12a ustawy o PROW 2014–2020, zgłasza
kierownikowi biura zdarzenia, o których mowa w ust. 3b, w terminie 2 dni.
4. Przepisów ust. 3 nie stosuje się do posiadaczy świń władających nimi
tymczasowo w związku z:
1) transportem zwierząt;
2) organizowaniem wystaw, pokazów lub konkursów.
5. (uchylony)
6. Podmiot prowadzący zakład przetwórczy lub spalarnię jest obowiązany
zgłosić kierownikowi biura, w terminie 7 dni, unieszkodliwienie zwłok zwierzęcia gospodarskiego.
7. Zgłoszeń, o których mowa w ust. 1, 3–3c i 6, dokonuje się w formie:
1) pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję albo
2) elektronicznej:
a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób
określony przez Agencję albo
b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej
przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu
teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt
gospodarskich oznakowanych.
8. (uchylony)

Art. 13. W rejestrze koniowatych gromadzi się informacje określone w art.
38 ust. 1 rozporządzenia 2015/262 oraz:
1) datę i nazwę państwa wysyłki koniowatego;
2) datę unieszkodliwienia zwłok koniowatego – w przypadku gdy data śmierci jest nieznana;
3) imię, nazwisko i adres lub nazwę i adres wszystkich właścicieli koniowatego;
4) dane identyfikacyjne podmiotu, który dokonał uboju koniowatego;
5) dane identyfikacyjne podmiotu, który dokonał unieszkodliwienia zwłok koniowatego;
6) opis słowny koniowatego;
7) informacje o statusie epizootycznym koniowatego.

Art. 13a. 1. Centralną bazę danych, o której mowa w art. 39 ust.
1 rozporządzenia 2015/262, zwaną dalej „centralną bazą danych”, prowadzi podmiot,
o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2.
2. Za przekazanie i wprowadzenie do centralnej bazy danych informacji,
o których mowa w art. 13, oraz ich przechowywanie pobiera się opłatę od podmiotów,
o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 i 3, oraz, w przypadku określonym w art. 14a
ust. 3, od podmiotu upoważnionego.
3. Podmiot prowadzący centralną bazę danych zapewnia podmiotom, o których
mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 i 3, oraz, w przypadku określonym w art. 14a ust. 3,
podmiotowi upoważnionemu, wgląd do tej bazy.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia:
1) warunki przekazywania i wprowadzania do centralnej bazy danych informacji,
o których mowa w art. 13, mając na względzie zapewnienie prawidłowego
funkcjonowania centralnej bazy danych oraz wiarygodność informacji w niej zawartych;
2) wysokość i sposób pobierania opłaty, o której mowa w ust. 2, mając na
względzie koszty ponoszone przez podmiot prowadzący centralną bazę danych,
związane z utrzymaniem tej bazy.

Art. 13b. 1. Koszty związane z prowadzeniem, utrzymaniem i modernizacją
centralnej bazy danych mogą być dofinansowywane z budżetu państwa w formie
dotacji celowej.
2. Dofinansowania udziela się na wniosek podmiotu prowadzącego centralną
bazę danych na podstawie umowy zawartej między tym podmiotem a ministrem
właściwym do spraw rolnictwa.
3. Do umowy, o której mowa w ust. 2, stosuje się przepisy art. 150 ustawy z dnia
27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.).

Art. 14. 1. Koniowate są identyfikowane i zaopatrywane w dokument
identyfikacyjny, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia 2015/262, zwany dalej
„dokumentem identyfikacyjnym”, zgodnie z rozporządzeniem 2015/262.
2. Dokument identyfikacyjny, z uwzględnieniem przepisu art. 14a ust. 3, jest
wydawany przez:
1) właściwy podmiot prowadzący księgę hodowlaną lub rejestr, w rozumieniu
przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich –
w przypadku koniowatych, o których mowa w art. 2 lit. e rozporządzenia 2015/262,
2) podmiot prowadzący księgę hodowlaną koni rasy polski koń zimnokrwisty,
w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt
gospodarskich – w przypadku koniowatych, o których mowa w art. 2 lit. g oraz
h rozporządzenia 2015/262,
3) podmiot inny niż określony w pkt 2, jeżeli spełnia warunki określone w art. 5 ust.
2 rozporządzenia 2015/262 – w przypadku koniowatych, o których mowa w art.
2 lit. g rozporządzenia 2015/262
– wpisane do wykazu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262.
3. Podstawą wydania dokumentu identyfikacyjnego jest wniosek właściciela
koniowatego zawierający numery identyfikacyjne rodziców koniowatego oraz
oświadczenie potwierdzające, że jest właścicielem koniowatego, a także:
1) dla koniowatych, o których mowa w art. 2 lit. e rozporządzenia 2015/262:
a) zaświadczenie o wykonaniu sztucznego unasienniania albo świadectwo
pokrycia klaczy, która jest matką identyfikowanego koniowatego, lub
zaświadczenie o przeniesieniu zarodka wydane na podstawie przepisów o
organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich albo
b) wynik badania markerów genetycznych potwierdzających pochodzenie
koniowatego, o ile dopuszcza to regulamin wpisu do danej księgi
hodowlanej;
2) w przypadku gdy wniosek o wydanie dokumentu identyfikacyjnego składa
posiadacz, który nie jest właścicielem koniowatego – oświadczenie posiadacza
koniowatego potwierdzające, że posiadacz działa za zgodą właściciela tego
koniowatego.
4. Wniosek o wydanie dokumentu identyfikacyjnego składa się podmiotowi,
o którym mowa w art. 5, nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia urodzenia koniowatego.
5. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
6. Właściciel koniowatego, dla którego dokument identyfikacyjny został wydany
przez podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, działający na
terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego, przekazuje
podmiotowi, o którym mowa w art. 5, dokument identyfikacyjny zgodnie z art. 27 ust.
2 rozporządzenia 2015/262 wraz z wnioskiem o zarejestrowanie tego dokumentu w
rejestrze koniowatych zawierającym informacje, o których mowa w art. 13. Po
zarejestrowaniu dokumentu identyfikacyjnego w rejestrze koniowatych, dokument ten
jest zwracany właścicielowi koniowatego.
7. Składając wniosek o wydanie lub zarejestrowanie dokumentu
identyfikacyjnego, w przypadku, o którym mowa w art. 15 rozporządzenia 2015/262,
do dokumentu identyfikacyjnego wydanego przez podmiot mający siedzibę
w państwie trzecim dołącza się tłumaczenie tego dokumentu na język polski dokonane
przez tłumacza przysięgłego.
8. Podmioty, o których mowa w art. 5, umożliwiają złożenie wniosku o wydanie
dokumentu identyfikacyjnego w postaci elektronicznej, z wyjątkiem przypadków,
o których mowa w ust. 6 i 7.
9. W przypadku koniowatych, o których mowa w art. 13 ust. 1 rozporządzenia
2015/262, pochodzących z obszaru parku narodowego albo parku krajobrazowego,
podstawą wydania dokumentu identyfikacyjnego jest wniosek dyrektora parku
narodowego albo dyrektora parku krajobrazowego.
10. Wniosek, o którym mowa w ust. 9, składa się podmiotowi, o którym mowa
w art. 5, nie później niż w terminie 150 dni przed dniem opuszczenia przez
koniowatego obszaru parku narodowego albo parku krajobrazowego.
11. Posiadacz koniowatego, a w przypadku koniowatych, o których mowa w art.
13 ust. 1 rozporządzenia 2015/262 – dyrektor parku narodowego albo dyrektor parku
krajobrazowego, odbiera dokument identyfikacyjny osobiście, chyba że złoży
podmiotowi wydającemu dokument identyfikacyjny oświadczenie, w którym wyrazi
zgodę na doręczenie mu tego dokumentu identyfikacyjnego za pośrednictwem
placówki pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia
23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041) przesyłką
poleconą za potwierdzeniem odbioru.
12. Jeżeli dokument identyfikacyjny zawiera informacje niezgodne ze stanem
faktycznym lub prawnym, posiadacz koniowatego w terminie 14 dni od dnia
stwierdzenia tej niezgodności zwraca ten dokument podmiotowi, który go wydał,
w celu wydania nowego dokumentu identyfikacyjnego. Koszt wydania nowego
dokumentu identyfikacyjnego ponosi podmiot, który wydał dokument identyfikacyjny
zawierający informacje niezgodne ze stanem faktycznym lub prawnym.
13. Identyfikacja koniowatego jest dokonywana przez osobę posiadającą co
najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe, która zawarła pisemną umowę
z podmiotem, o którym mowa w art. 5.
14. Przy dokonywaniu identyfikacji koniowatego w sposób określony w art.
18 ust. 1 rozporządzenia 2015/262 posiadacz koniowatego jest obowiązany udzielić
osobie dokonującej tej identyfikacji pomocy niezbędnej do wykonania tej czynności.
15. Jeżeli obowiązek określony w ust. 14 nie został wykonany, można odstąpić
od dokonania identyfikacji koniowatego. W przypadku odstąpienia od dokonania
identyfikacji koniowatego osoba dokonująca identyfikacji informuje niezwłocznie
o tym fakcie właściwego powiatowego lekarza weterynarii.
16. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze
rozporządzenia, inny sposób identyfikacji koniowatych niż określony w art. 18 ust.
1 rozporządzenia 2015/262, mając na względzie zapewnienie możliwości weryfikacji
tożsamości koniowatych, zapobieżenie wielokrotnemu wydawaniu dokumentów
identyfikacyjnych oraz wykonanie wytycznych określonych w art. 21 ust.
2 rozporządzenia 2015/262.

Art. 14a. 1. Wpisu podmiotów, o których mowa w art. 14 ust. 2, do wykazu,
o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, dokonuje, w drodze decyzji
administracyjnej, minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek podmiotu
ubiegającego się o wpis do tego wykazu.
2. W przypadku naruszenia zakazu wydawania dokumentów identyfikacyjnych,
o którym mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia 2015/262, lub w przypadku, o którym
mowa w art. 5 ust. 4 rozporządzenia 2015/262, na wniosek Głównego Lekarza
Weterynarii, minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze decyzji
administracyjnej, skreśla podmiot z wykazu, o którym mowa w art. 6 ust.
1 rozporządzenia 2015/262.
3. W przypadku gdy decyzja, o której mowa w ust. 2, stanie się ostateczna,
podmiot, który dotychczas wydawał dokumenty identyfikacyjne, przekazuje
niezwłocznie dokumentację związaną z tymi dokumentami podmiotowi
prowadzącemu centralną bazę danych, a w przypadku gdy decyzja dotyczy podmiotu,
o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2 – innemu podmiotowi upoważnionemu przez
ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Art. 15. 1. Za:
1) zidentyfikowanie konia – w przypadku koni pełnej krwi angielskiej, koni czystej
krwi arabskiej, koni rasy kłusak oraz kuców szetlandzkich,
2) identyfikację koniowatego przeprowadzoną w sposób określony w art. 18 ust.
1 rozporządzenia 2015/262,
3) sprawdzenie tożsamości koniowatego – w przypadku koniowatego
przywiezionego z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska
albo państwa trzeciego,
4) sprawdzenie tożsamości koniowatego – w przypadku zwierzęcia, dla którego
dokument identyfikacyjny został wydany przez inny podmiot krajowy lub
podmiot mający siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska
państwa członkowskiego,
5) dokonanie opisu słownego i graficznego koniowatego,
6) zarejestrowanie koniowatego,
7) wydanie i doręczenie dokumentu identyfikacyjnego, w tym:
a) duplikatu dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 29 ust.
1 rozporządzenia 2015/262,
b) tymczasowego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 24 ust.
1 rozporządzenia 2015/262,
c) zastępczego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 32 ust.
1 rozporządzenia 2015/262,
8) dokonanie zmian w rejestrze koniowatych,
9) sprawdzenie pochodzenia koniowatego, jeżeli nie dołączono zaświadczeń albo
świadectwa, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 1 lit. a – w przypadku
wydawania zastępczego dokumentu identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 32
ust. 1 rozporządzenia 2015/262,
10) sprawdzenie pochodzenia koniowatego zgłoszonego do identyfikacji po
opuszczeniu na stałe gospodarstwa urodzenia, z wyłączeniem przypadku
określonego w art. 12 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, jeżeli dołączono
zaświadczenia albo świadectwo, o których mowa w art. 14 ust. 3 pkt 1 lit. a –
w przypadku przemieszczania koniowatego razem z matką
– podmioty, o których mowa w art. 5, pobierają opłaty.
2. Opłaty nie są pobierane za czynności związane ze zmianą w rejestrze
koniowatych dotyczącą zarejestrowania rzeźni jako ostatniego właściciela
koniowatego, podania daty uboju koniowatego w rzeźni oraz daty unieszkodliwienia
zwłok koniowatego w zakładzie przetwórczym lub spalarni.
3. Opłaty są pobierane przed dokonaniem czynności określonych w ust. 1.
4. Opłata pobierana za wydanie dokumentu identyfikacyjnego obejmuje również
koszty jego zniszczenia po zwróceniu go do podmiotu, który go wydał.
5. W przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 15, opłata podlega zwrotowi
w wysokości pomniejszonej o koszty poniesione przez podmiot dokonujący tej
identyfikacji związane z przystąpieniem do identyfikacji tego koniowatego.
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość i sposób pobierania opłat, o których mowa w ust. 1, oraz sposób i termin
zwrotu opłat, o których mowa w ust. 1 pkt 1–7, 9 i 10, uwzględniając koszty ponoszone przez podmioty, o których mowa w art. 5, oraz koszty modernizacji centralnej bazy danych.

Art. 16. W przypadku zmiany właściciela koniowatego:
1) dokument identyfikacyjny jest przekazywany nowemu właścicielowi
koniowatego wraz z przeniesieniem posiadania tego koniowatego;
2) nowy właściciel koniowatego jest obowiązany zawiadomić o tej zmianie,
w terminie 7 dni od dnia dokonania tej zmiany, podmiot, o którym mowa w art.
5, przedstawiając:
a) umowę, na podstawie której zostało przeniesione prawo własności
koniowatego, albo pisemne oświadczenie o nabyciu koniowatego,
w którym są zawarte imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo
nazwa, siedziba i adres poprzedniego właściciela koniowatego,
b) dokument identyfikacyjny;
3) poprzedni właściciel koniowatego jest obowiązany zawiadomić o tej zmianie
podmiot, o którym mowa w art. 5, w terminie 7 dni od dnia dokonania tej zmiany;
4) opłatę za dokonanie zmiany w zakresie danych nowego właściciela koniowatego
w rejestrze koniowatych i dokumencie identyfikacyjnym ponosi nowy właściciel koniowatego.

Art. 16a. 1. Właściciel koniowatego jest uprawniony do uzyskania informacji
zawartych w rejestrze koniowatych w zakresie danych dotyczących koniowatych
będących jego własnością.
2. Jeżeli istnieją rozbieżności między informacjami zawartymi w rejestrze
koniowatych a stanem faktycznym, podmioty, o których mowa w art. 5, na wniosek
właściciela koniowatego, dokonują aktualizacji tych informacji.
3. Podmioty, o których mowa w art. 5, na wniosek właściciela koniowatego lub
posiadacza koniowatego, aktualizują informacje, o których mowa w art. 27 ust. 1 i art.
37 ust. 1 rozporządzenia 2015/262.
4. Wniosek o aktualizację informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, może być
składany drogą elektroniczną.

Art. 16b. 1. Wykaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262,
prowadzi minister właściwy do spraw rolnictwa.
2. Wykaz, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2015/262, oraz
informacje określone w art. 13 ust. 2, art. 21 ust. 3, art. 36 ust. 3 i art. 39 ust.
3 rozporządzenia 2015/262 są udostępniane na stronie internetowej administrowanej
przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rolnictwa.
3. Główny Lekarz Weterynarii jest punktem kontaktowym, o którym mowa
w art. 36 ust. 2 rozporządzenia 2015/262.

Art. 16c. 1. W przypadku śmierci albo uboju z konieczności koniowatego
dokument identyfikacyjny tego koniowatego towarzyszy zwłokom albo tuszy
odpowiednio do zakładu przetwórczego, spalarni albo rzeźni.
2. Podmiot prowadzący zakład przetwórczy, spalarnię albo rzeźnię unieważnia
dokument identyfikacyjny zgodnie z art. 34 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2015/262 oraz
informuje o śmierci koniowatego podmiot, który wydał dokument identyfikacyjny, nie
później niż w terminie 7 dni od dnia odpowiednio padnięcia, uboju z konieczności
albo zabicia koniowatego z nakazu organu Inspekcji Weterynaryjnej.
3. W przypadku uboju koniowatego w rzeźni przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.
4. W przypadku gdy koniowaty został zbyty do rzeźni, podmiot prowadzący
rzeźnię jest rejestrowany w rejestrze koniowatych jako ostatni właściciel koniowatego.

Art. 17. 1. (uchylony)
2. Oznakowanie zwierząt gospodarskich polega na:
1) oznakowaniu bydła w sposób określony w art. 4 rozporządzenia nr 1760/2000
oraz w art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 911/2004 z dnia 29 kwietnia
2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1760/2000 w zakresie dotyczącym
kolczyków, paszportów i rejestrów w gospodarstwach (Dz. Urz. UE L
163 z 30.04.2004, str. 65, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 911/2004”;
2) oznakowaniu owcy i kozy w sposób określony w art. 4 ust. 1 rozporządzenia
nr 21/2004, w tym założeniu na lewą małżowinę uszną owcy i kozy identyfikatora, o którym mowa w załączniku w części A w ust. 3 lit. b tego
rozporządzenia, a ponadto:
a) założeniu na prawą małżowinę uszną kolczyka z numerem
identyfikacyjnym zwierzęcia gospodarskiego – w przypadku owiec i kóz
nieprzeznaczonych do handlu, albo
b) założeniu na prawą małżowinę uszną kolczyka zawierającego elektroniczny
identyfikator spełniający wymagania określone w ust. 1 i 3 rozdziału II
załącznika do decyzji Komisji 2006/968/WE z dnia 15 grudnia 2006 r.
wykonującej rozporządzenie Rady (WE) nr 21/2004 w odniesieniu do
wytycznych i procedur elektronicznej identyfikacji i rejestrowania owiec
i kóz (Dz. Urz. UE L 401 z 30.12.2006, str. 41), zwanej dalej „decyzją
Komisji nr 2006/968”
– w przypadku owiec i kóz przeznaczonych do handlu;
3) wytatuowaniu świni numeru identyfikacyjnego świni albo założeniu na
małżowinę uszną kolczyka z numerem identyfikacyjnym świni.
2a. (uchylony)
3. W przypadku utraty przez bydło, owcę lub kozę kolczyka lub kolczyka
zawierającego elektroniczny identyfikator lub uszkodzenia go w sposób
uniemożliwiający identyfikację zwierzęcia zastępuje się go odpowiednio duplikatem
kolczyka lub duplikatem kolczyka zawierającym elektroniczny identyfikator.
31. W przypadku utraty przez świnię kolczyka lub uszkodzenia go w sposób
uniemożliwiający identyfikację zwierzęcia z numerem identyfikacyjnym:
1) zgodnym z numerem siedziby stada, w którym świnia przebywa, lub
2) innym niż numer siedziby stada, w którym świnia przebywa
– posiadacz świni jest obowiązany oznakować świnię numerem identyfikacyjnym
zgodnym z numerem siedziby stada, w którym świnia przebywa, w terminie 1 dnia od
stwierdzenia tej okoliczności.
3a. Kolczyk lub duplikat kolczyka oraz kolczyk lub duplikat kolczyka
zawierający elektroniczny identyfikator zwierzęcia gospodarskiego, które zostało
poddane ubojowi, zabite lub padło, niszczy się pod nadzorem urzędowego lekarza
weterynarii w sposób uniemożliwiający jego powtórne wykorzystanie, z tym że w przypadku:
1) uboju zwierzęcia gospodarskiego – zniszczenia kolczyka lub duplikatu kolczyka
oraz kolczyka lub duplikatu kolczyka zawierającego elektroniczny identyfikator
dokonuje podmiot prowadzący rzeźnię;
2) zabicia lub padnięcia zwierzęcia gospodarskiego – zniszczenia kolczyka lub
duplikatu kolczyka oraz kolczyka lub duplikatu kolczyka zawierającego
elektroniczny identyfikator dokonuje podmiot prowadzący zakład przetwórczy
lub spalarnię, który unieszkodliwił zwłoki tego zwierzęcia;
3) uboju na terenie gospodarstwa cieląt do szóstego miesiąca życia, świń, owiec
i kóz, w celu produkcji mięsa przeznaczonego na użytek własny, zgodnie
z przepisami o produktach pochodzenia zwierzęcego – zniszczenia kolczyka lub
duplikatu kolczyka oraz kolczyka lub duplikatu kolczyka zawierającego
elektroniczny identyfikator dokonuje posiadacz tych zwierząt.
3b. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, posiadacz zwierzęcia gospodarskiego
oznakowuje to zwierzę duplikatem kolczyka albo duplikatem kolczyka zawierającym
elektroniczny identyfikator w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego duplikatu albo
duplikatu kolczyka zawierającego elektroniczny identyfikator.
3c. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego odpowiada za jego prawidłowe oznakowanie.
4. Koszty związane z oznakowaniem zwierzęcia gospodarskiego ponosi jego posiadacz.
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
sposób oznakowania zwierząt gospodarskich, w tym wzory znaków identyfikacyjnych
oraz wymagania i warunki techniczne kolczyków dla zwierząt gospodarskich, mając
na względzie zdrowie zwierząt gospodarskich i trwałość informacji umieszczonych na
kolczyku oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 17a. 1. Posiadacz lochy, na potrzeby realizacji działania, o którym mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 12a ustawy o PROW 2014–2020, oznakowuje ją dodatkowo przez
założenie na małżowinę uszną kolczyka zawierającego indywidualny numer
identyfikacyjny lochy.
2. Indywidualny numer identyfikacyjny lochy jest przechowywany w rejestrze
zwierząt gospodarskich oznakowanych.
3. W przypadku utraty przez lochę kolczyka z indywidualnym numerem
identyfikacyjnym lochy lub uszkodzenia tego kolczyka w sposób uniemożliwiający
identyfikację lochy, posiadacz lochy realizujący działanie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 12a ustawy o PROW 2014–2020, znakuje tę lochę kolczykiem z innym indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy.
4. Do kolczyków z indywidualnym numerem identyfikacyjnym loch przepisy
art. 17 ust. 3a, 3c i 4 stosuje się odpowiednio.
5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
sposób oznakowania loch kolczykami z indywidualnym numerem identyfikacyjnym
loch, w tym wzór oraz wymagania i warunki techniczne tych kolczyków, mając na
względzie zdrowie tych zwierząt gospodarskich i trwałość informacji umieszczonych
na tych kolczykach.

Art. 18. 1. Numer identyfikacyjny świni:
1) jest numerem siedziby stada, w której zwierzę się urodziło, albo innej siedziby
stada, w której zwierzę przebywało powyżej 30 dni;
2) umożliwia określenie miejsca jej pochodzenia;
3) jest przechowywany w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych.
2. Na wniosek posiadacza bydła, owiec lub kóz kierownik biura przydziela pulę
numerów identyfikacyjnych zwierząt gospodarskich, którymi będą znakowane
posiadane przez niego zwierzęta gospodarskie.
3. Kierownik biura przydziela pulę numerów w terminie 2 dni od dnia złożenia
wniosku, o którym mowa w ust. 2.
4. Kierownik biura wydaje decyzję o odmowie przydzielenia puli numerów
identyfikacyjnych zwierząt gospodarskich, jeżeli wniosek jest nieuzasadniony,
a w szczególności, gdy liczba określona we wniosku znacznie przekracza liczbę
posiadanych zwierząt gospodarskich.
5. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, jest składany w formie:
1) pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję albo
2) elektronicznej:
a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób
określony przez Agencję albo
b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej
przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu
teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt
gospodarskich oznakowanych.

Art. 19. 1. Posiadacz bydła zgłasza kierownikowi biura fakt oznakowania
zwierzęcia, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 1, w każdym przypadku przed opuszczeniem przez to zwierzę siedziby stada, w której się urodziło, nie później jednak niż w terminie 7 dni od dnia urodzenia tego zwierzęcia, z zastrzeżeniem art. 22.
1a. Zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się w formie:
1) pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję albo
2) elektronicznej:
a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób
określony przez Agencję albo
b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej
przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu
teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt
gospodarskich oznakowanych.
2. Kierownik biura jest organem właściwym w sprawach związanych
z wydawaniem paszportu bydła i jego duplikatu oraz przyjmowaniem zwrotu
paszportu bydła lub tymczasowego dokumentu identyfikacyjnego określonego
w art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 911/2004.
2a. Organy Inspekcji Weterynaryjnej są właściwe do dokonywania wpisów
i korekt tych wpisów w paszportach bydła w zakresie statusu epizootycznego
zwierzęcia z gatunku bydło.
3. (uchylony)
4. W przypadku utraty lub uszkodzenia paszportu bydła Agencja wydaje duplikat
tego paszportu.
5. Za wydanie paszportu bydła lub jego duplikatu oraz ich doręczenie, w sposób
określony w ust. 5a, pobiera się opłaty.
5a. Posiadacz bydła odbiera paszport bydła lub jego duplikat osobiście, chyba że
złoży podmiotowi prowadzącemu rejestr zwierząt gospodarskich oznakowanych
oświadczenie, w którym wyrazi zgodę na doręczenie mu tego paszportu lub jego
duplikatu za pośrednictwem placówki pocztowej operatora wyznaczonego
w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, przesyłką
poleconą za potwierdzeniem odbioru.
5b. Opłaty, o których mowa w ust. 5, są pobierane przed dokonaniem czynności
określonych w ust. 5.
6. Agencja może zlecać innym podmiotom wykonywanie czynności związanych
z wydrukowaniem i wydawaniem paszportów bydła lub ich duplikatów.
7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór
paszportu bydła, mając na względzie potrzebę zapewnienia kontroli przemieszczania tych zwierząt.
8. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wysokość i sposób pobierania opłat za czynności związane z wydawaniem paszportów
bydła lub ich duplikatów oraz za ich doręczenie, w sposób określony w ust. 5a,
uwzględniając koszty druku oraz wysyłki ponoszone przez Agencję.

Art. 19a. Zabrania się:
1) utrzymywania zwierząt:
a) nieoznakowanych,
b) bez wymaganego dla bydła paszportu albo duplikatu paszportu;
2) wprowadzania do obrotu zwierząt:
a) nieoznakowanych,
b) bez wymaganego dla bydła paszportu albo duplikatu paszportu;
3) nabywania zwierząt:
a) nieoznakowanych,
b) bez wymaganego dla bydła paszportu albo duplikatu paszportu.

Art. 20. 1. Posiadacz owcy lub kozy zgłasza kierownikowi biura fakt
oznakowania zwierzęcia, zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004, w każdym
przypadku przed opuszczeniem przez to zwierzę siedziby stada, w której się urodziło,
nie później jednak niż w terminie 180 dni od dnia urodzenia tego zwierzęcia,
z zastrzeżeniem art. 22.
2. Posiadacz świni, z zastrzeżeniem art. 22:
1) jest obowiązany oznakować świnię numerem identyfikacyjnym zgodnym z
numerem siedziby stada, w której świnia się urodziła, przez założenie na
małżowinę uszną kolczyka z tym numerem albo wytatuowanie tego numeru
przed opuszczeniem przez to zwierzę tej siedziby stada, nie później jednak niż w
terminie 30 dni od dnia urodzenia tego zwierzęcia;
2) zgłasza kierownikowi biura fakt oznakowania świni zgodnie z pkt 1, w terminie
7 dni od dnia oznakowania, określając liczbę oznakowanych zwierząt.
2a. W przypadku gdy świnia została przemieszczona do siedziby stada innej niż
siedziba stada urodzenia i świnia przebywa w tej siedzibie stada dłużej niż 30 dni,
posiadacz świni jest obowiązany bezzwłocznie, jednak nie później niż przed opuszczeniem przez to zwierzę tej siedziby stada, dodatkowo oznakować tę świnię numerem identyfikacyjnym zgodnym z numerem siedziby stada, w której świnia przebywa powyżej 30 dni, przez:
1) założenie na małżowinę uszną kolczyka z tym numerem albo
2) wytatuowanie tego numeru.
2b. (uchylony)
2c. W przypadku zagrożenia wystąpienia lub wystąpienia choroby zakaźnej
zwierząt podlegającej obowiązkowi zwalczania i określenia obszaru zapowietrzonego,
zagrożonego lub innego obszaru podlegającego ograniczeniom, ustanowionego
zgodnie z przepisami o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych
zwierząt, w tym zgodnie z przepisami Unii Europejskiej obowiązującymi w tym
zakresie, posiadacz świni znajdującej się w siedzibie stada na tym obszarze zgłasza
kierownikowi biura fakt oznakowania świni zgodnie z ust. 2 pkt 1, w terminie 2 dni
od dnia oznakowania, określając liczbę oznakowanych zwierząt.
2d. W przypadkach, o których mowa w art. 17a ust. 1 lub 3, posiadacz lochy, na
potrzeby realizacji działania, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 12a ustawy o PROW
2014–2020, jest obowiązany zgłosić oznakowanie lochy kolczykiem z indywidualnym
numerem identyfikacyjnym lochy kierownikowi biura w terminie 7 dni od dnia jej
oznakowania wraz z podaniem indywidualnego numeru identyfikacyjnego tej lochy.
3. Kierownik biura nadaje, w drodze decyzji, nowy numer identyfikacyjny
zwierzęciu gospodarskiemu i nakazuje założenie kolczyka z nowo nadanym numerem
na koszt Agencji w przypadku, gdy numer identyfikacyjny nadany zwierzęciu
w państwie wysyłki nie może być stosowany w Systemie.
4. Zgłoszeń, o których mowa w ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 2c i 2d, dokonuje się w formie:
1) pisemnej na formularzu udostępnionym przez Agencję albo
2) elektronicznej:
a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób
określony przez Agencję albo
b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej
przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu
teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt
gospodarskich oznakowanych.

Art. 20a. 1. Posiadacz owcy, kozy lub świni dokonuje co najmniej raz na
dwanaście miesięcy, nie później jednak niż w dniu 31 grudnia, spisu zwierząt
przebywających w siedzibie stada, obejmującego liczbę tych zwierząt.
2. Liczbę owiec, kóz lub świń ustaloną podczas spisu, o którym mowa w ust. 1,
umieszcza się w księdze rejestracji, o której mowa w art. 23 ust. 2 albo 3.
3. Posiadacz świni przekazuje kierownikowi biura informacje o liczbie tych
zwierząt ustalone podczas spisu, o którym mowa w ust. 1, w formie:
1) pisemnej, na formularzu udostępnionym przez Agencję albo
2) elektronicznej:
a) przez umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób
określony przez Agencję albo
b) na formularzu umieszczonym na stronie internetowej administrowanej
przez Agencję, umożliwiającym wprowadzenie danych do systemu
teleinformatycznego Agencji, w którym jest prowadzony rejestr zwierząt
gospodarskich oznakowanych
– w terminie 7 dni od dnia dokonania tego spisu.
4. Przepisów ust. 1–3 nie stosuje się do posiadacza owcy, kozy lub świni:
1) władającego tymi zwierzętami tymczasowo w związku z ich transportem;
2) utrzymującego te zwierzęta jako zwierzęta cyrkowe w rozumieniu
rozporządzenia Komisji (WE) nr 1739/2005 z dnia 21 października 2005 r.
ustanawiającego wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do
przemieszczania zwierząt cyrkowych między Państwami Członkowskimi.

Art. 21. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego nabywa bezpośrednio u dostawcy
znajdującego się na liście, o której mowa w art. 26:
1) kolczyki lub duplikaty kolczyków z numerami identyfikacyjnymi zwierząt
gospodarskich oraz kolczyki z indywidualnymi numerami identyfikacyjnymi
loch, lub
2) kolczyki lub duplikaty kolczyków zawierające elektroniczne identyfikatory, lub
3) czytniki elektronicznych identyfikatorów.

Art. 22. 1. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego, które jest przywożone na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa trzeciego i które pozostaje na
terytorium Unii Europejskiej, jest obowiązany oznakować to zwierzę i fakt
oznakowania oraz wwozu tego zwierzęcia zgłosić kierownikowi biura w terminie
7 dni od dnia przeprowadzenia weterynaryjnej kontroli granicznej, nie później jednak niż przed dniem opuszczenia przez to zwierzę gospodarstwa przeznaczenia, chyba że
miejscem jego przeznaczenia jest rzeźnia, a uboju tego zwierzęcia dokona się w terminie:
1) określonym w art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1760/2000 – w przypadku bydła;
2) określonym w art. 4 ust. 4 tiret trzecie rozporządzenia nr 21/2004 – w przypadku owiec i kóz;
3) 30 dni – w przypadku świń.
2. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego przywiezionego z państwa
członkowskiego jest obowiązany zgłosić kierownikowi biura wwóz tego zwierzęcia
w terminie 7 dni od dnia wwozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że
miejscem przeznaczenia zwierzęcia jest rzeźnia, a jego uboju dokona się w terminie:
1) określonym w art. 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1760/2000 – w przypadku bydła;
2) określonym w art. 4 ust. 4 rozporządzenia nr 21/2004 – w przypadku owiec i kóz;
3) 30 dni – w przypadku świń.
3. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, posiadacz bydła dołącza dokument
potwierdzający pochodzenie z państwa trzeciego.
4. Do zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, posiadacz bydła dołącza paszport
tego zwierzęcia wydany w państwie członkowskim.
5. Zgłoszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w formie pisemnej na
formularzu udostępnionym przez Agencję albo w formie elektronicznej przez
umieszczenie danych na informatycznym nośniku danych w sposób określony przez Agencję.
6. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowe wymagania, jakie powinien spełniać formularz umieszczany na stronie
internetowej administrowanej przez Agencję, o którym mowa w art. 9 ust. 2 pkt 2
lit. b, art. 12 ust. 7 pkt 2 lit. b, art. 18 ust. 5 pkt 2 lit. b, art. 19 ust. 1a pkt 2 lit. b, art. 20
ust. 4 pkt 2 lit. b oraz art. 20a ust. 3 pkt 2 lit. b, oraz szczegółowe warunki i sposób
przekazywania danych na tym formularzu, mając na uwadze zapewnienie
bezpieczeństwa i wiarygodności przesyłanych informacji.

Art. 23. 1. Posiadacz bydła, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia
nr 1760/2000, umieszcza w księdze rejestracji, w rozumieniu art. 7 ust. 1 tiret
pierwsze rozporządzenia nr 1760/2000, informacje określone w art. 8 rozporządzenia nr 911/2004.
2. Posiadacz owcy lub kozy, o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia
nr 21/2004, umieszcza w księdze rejestracji informacje określone w art. 5
ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004.
3. Posiadacz świni, z wyłączeniem podmiotu prowadzącego rzeźnię, zarobkowy
transport zwierząt, miejsce gromadzenia zwierząt oraz podmiotu prowadzącego
działalność w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów
zwierząt, jest obowiązany prowadzić księgę rejestracji, w której umieszcza numer
siedziby stada oraz liczbę zwierząt gospodarskich w tej siedzibie.
4. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia:
1) określi:
a) sposób prowadzenia księgi rejestracji,
b) wzór tej księgi prowadzonej w formie papierowej,
c) zakres danych umieszczanych w tej księdze dla świń,
2) może określić szczegółowy zakres danych umieszczanych w księdze rejestracji
dla zwierząt gospodarskich innych gatunków niż świnia
– biorąc pod uwagę możliwość ustalania wszelkich przemieszczeń zwierząt
gospodarskich oraz mając na względzie obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 24. 1. Podmiot prowadzący działalność w zakresie organizowania targów,
wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt oraz podmiot prowadzący miejsce
gromadzenia zwierząt są obowiązane do prowadzenia ewidencji odpowiednio
zwierząt wprowadzanych na targ, wystawę, pokaz, konkurs lub do miejsca
gromadzenia zwierząt, w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego.
2. Posiadacz zwierząt, które mają być wprowadzone na targ, wystawę, pokaz lub
konkurs albo do miejsca gromadzenia zwierząt:
1) przekazuje, przed wprowadzeniem zwierząt na targ, wystawę, pokaz lub konkurs
albo do miejsca gromadzenia zwierząt, podmiotowi prowadzącemu te miejsca:
a) opatrzony podpisem wykaz wprowadzanych zwierząt zawierający ich
numery identyfikacyjne,
b) świadectwa zdrowia tych zwierząt, jeżeli wymóg posiadania takich
świadectw jest określony w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz o
zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;
2) udostępnia do wglądu, przed wprowadzeniem zwierząt na targ, wystawę, pokaz
lub konkurs albo do miejsca gromadzenia zwierząt, podmiotowi prowadzącemu te miejsca paszporty i dokumenty identyfikacyjne zwierząt – w przypadku bydła i koniowatych.
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, zakres danych w niej
umieszczanych, a także wzór tej ewidencji prowadzonej w formie papierowej, mając
na względzie potrzebę zapewnienia kontroli przemieszczania zwierząt, ochronę
zdrowia ludzi oraz zwierząt, a także obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 25. Podmiot prowadzący księgę rejestracji, o której mowa w art. 23, lub
ewidencję, o której mowa w art. 24 ust. 1, jest obowiązany przechowywać dane
w nich zawarte przez okres 3 lat od dnia utraty posiadania zwierzęcia.

Art. 25a. 1. Termin dotyczący przechowywania przez posiadacza owcy lub kozy
dokumentu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004, wynosi 3 lata
od dnia przewozu zwierząt do miejsca przeznaczenia.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór
dokumentu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004, mając na
względzie potrzebę zapewnienia kontroli przemieszczania zwierząt, ochronę zdrowia
ludzi oraz zwierząt, a także obowiązujące w tym zakresie przepisy Unii Europejskiej.

Art. 26. 1. Agencja prowadzi listę dostawców.
2. Wpis na listę dostawców, o której mowa w ust. 1, następuje po:
1) złożeniu przez wnioskodawcę do Prezesa Agencji wniosku na formularzu
opracowanym przez Agencję, do którego dołącza się:
a) wyniki badań wykonanych przez niezależne od wnioskodawcy laboratorium
badawcze, stwierdzających, że dostarczany kolczyk lub duplikat kolczyka
będzie spełniał wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie
art. 17 ust. 5 albo
b) wyniki badań wykonanych przez niezależne od wnioskodawcy laboratorium
badawcze, stwierdzających, że dostarczany kolczyk i duplikat kolczyka
zawierający elektroniczny identyfikator będzie spełniał wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 5 oraz dokument
wystawiony przez laboratorium badawcze, znajdujące się w wykazie laboratoriów, o którym mowa w art. 32a ust. 5 pkt 2, stwierdzający, że
dostarczany kolczyk i duplikat kolczyka zawierający elektroniczny
identyfikator będzie spełniał wymagania określone w decyzji Komisji
nr 2006/968, albo
c) dokument wystawiony przez laboratorium badawcze znajdujące się
w wykazie laboratoriów badawczych, o którym mowa w art. 32a ust. 5
pkt 2, stwierdzający, że dostarczany czytnik elektronicznych
identyfikatorów będzie spełniał wymagania określone w decyzji Komisji
nr 2006/968, albo
d) wyniki badań wykonanych przez niezależne laboratorium badawcze,
stwierdzających, że dostarczany kolczyk z indywidualnym numerem
identyfikacyjnym lochy będzie spełniał wymagania określone w przepisach
wydanych na podstawie art. 17a ust. 5;
2) zawarciu umowy, o której mowa w art. 27.
2a. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki
narodowej (REGON);
3) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
wnioskodawca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
4) rodzaj towaru, jaki wnioskodawca zamierza dostarczać w ramach umowy,
o której mowa w art. 27;
5) obszar, na którym wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą.
3. Lista dostawców, o której mowa w ust. 1, jest podawana do publicznej
wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie.

Art. 27. Umowa między Agencją a podmiotem zamierzającym dostarczać
kolczyki lub duplikaty kolczyków albo kolczyki z indywidualnym numerem
identyfikacyjnym lochy zawiera w szczególności:
1) okres obowiązywania umowy oraz sposób rozwiązania umowy;
2) zobowiązanie do:
a) terminowego dostarczania kolczyków, duplikatów kolczyków, kolczyków
z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy, kolczyków lub
duplikatów kolczyków zawierających elektroniczne identyfikatory, spełniających wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 5 lub art. 17a ust. 5 oraz w decyzji Komisji nr 2006/968, albo
czytników elektronicznych identyfikatorów, spełniających wymagania
określone w decyzji Komisji nr 2006/968,
b) składania Prezesowi Agencji miesięcznych raportów dotyczących
dostarczonych kolczyków, duplikatów kolczyków, kolczyków
z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy, kolczyków lub
duplikatów kolczyków zawierających elektroniczne identyfikatory albo
czytników elektronicznych identyfikatorów.

Art. 28. 1. Prezes Agencji niezwłocznie rozwiązuje umowę z dostawcą i skreśla
go z listy, o której mowa w art. 26, w przypadku gdy dostawca:
1) zaprzestał dostarczania kolczyków lub duplikatów kolczyków, kolczyków
z indywidualnym numerem identyfikacyjnym lochy, kolczyków lub duplikatów
kolczyków zawierających elektroniczne identyfikatory albo czytników
elektronicznych identyfikatorów;
2) dostarcza kolczyki lub duplikaty kolczyków, kolczyki z indywidualnym
numerem identyfikacyjnym lochy, kolczyki lub duplikaty kolczyków
zawierających elektroniczne identyfikatory albo czytniki elektronicznych
identyfikatorów, które nie spełniają wymagań określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 17 ust. 5 lub art. 17a ust. 5 oraz w decyzji Komisji
nr 2006/968, co jest potwierdzone wynikami badań wykonanych przez
laboratorium badawcze, znajdujące się w wykazie laboratoriów, o którym mowa
w art. 32a ust. 5 pkt 2, lub inne niezależne laboratorium badawcze;
3) nie składa raportów, o których mowa w art. 27 pkt 2 lit. b.
2. Jeżeli przyczyną rozwiązania umowy z dostawcą są naruszenia, o których
mowa w ust. 1 pkt 2, dostawca ten zwraca Agencji koszty wykonania badań przez
laboratorium badawcze.

Art. 29. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej sprawują nadzór w zakresie
identyfikacji i rejestracji zwierząt.
2. Sprawując nadzór, o którym mowa w ust. 1, organy Inspekcji Weterynaryjnej:
1) mają w szczególności prawo do bezpośredniego dostępu do danych zawartych
w rejestrze, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4, i w rejestrze zwierząt
gospodarskich oznakowanych oraz do dokonywania korekt i uzupełnień w tych
rejestrach, a także do wprowadzania do rejestru zwierząt gospodarskich
oznakowanych informacji o statusie epizootycznym siedzib stad;
2) przeprowadzają kontrole na miejscu w gospodarstwie w odniesieniu do
koniowatych i w siedzibie stada dotyczące oznakowania i rejestracji zwierząt,
w tym wypełniania obowiązku prowadzenia księgi rejestracji i wyposażenia
bydła oraz koniowatych odpowiednio w paszporty albo dokumenty identyfikacyjne.
3. Wojewódzki lekarz weterynarii właściwy ze względu na siedzibę podmiotu
prowadzącego rejestr koniowatych może przeprowadzać kontrole w miejscu
prowadzenia działalności przez podmioty, o których mowa w art. 5, w zakresie
prowadzenia rejestrów koniowatych i wydawania dokumentów identyfikacyjnych
zgodnie z przepisami prawa.

Art. 30. 1. Posiadacz zwierzęcia gospodarskiego jest obowiązany do udzielania
Agencji informacji związanych z identyfikacją i rejestracją zwierząt gospodarskich
w terminie wyznaczonym przez Agencję.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na formularzach
dostarczonych przez Agencję.
3. Agencja może przeprowadzać kontrolę w siedzibie stada.
4. W przypadku stwierdzenia rozbieżności pomiędzy danymi zawartymi
w rejestrze koniowatych a informacjami uzyskanymi od posiadaczy tych zwierząt
podmiot, o którym mowa w art. 5, może wystąpić do organów Inspekcji
Weterynaryjnej z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli mającej na celu wyjaśnienie
tych rozbieżności.

Art. 31. 1. Czynności kontrolne mogą wykonywać osoby posiadające pisemne
imienne upoważnienie wydane odpowiednio przez:
1) powiatowego lekarza weterynarii;
2) dyrektora oddziału regionalnego Agencji.
2. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera miejsce i zakres kontroli
oraz podstawę prawną do jej wykonywania.
3. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych osoba upoważniona do ich
wykonywania jest obowiązana okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 1.
4. Osoby upoważnione do wykonywania czynności kontrolnych mają prawo do:
1) wstępu do siedziby stada, miejsc gromadzenia zwierząt, miejsc prowadzenia
działalności w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów
zwierząt, miejsc prowadzenia działalności w zakresie obrotu zwierzętami,
pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt, rzeźni i miejsc
unieszkodliwiania zwłok zwierząt;
2) dostępu do zwierząt;
3) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli;
4) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli, sporządzania
z nich odpisów, wyciągów, kopii lub fotokopii oraz zabezpieczania tych
dokumentów, a także żądania wydruków z dokumentów prowadzonych przy
zastosowaniu systemów informatycznych.
5. Osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności protokół.
6. Protokół, o którym mowa w ust. 5, podpisuje osoba wykonująca czynności
kontrolne oraz posiadacz zwierzęcia gospodarskiego lub osoba przez niego
upoważniona, obecna podczas kontroli. W przypadku odmowy podpisania protokołu
przez posiadacza zwierzęcia lub osobę przez niego upoważnioną, obecną podczas
kontroli, protokół podpisuje tylko osoba wykonująca czynności kontrolne,
umieszczając w protokole adnotację o tej odmowie.
7. W przypadku gdy posiadacz zwierzęcia gospodarskiego lub osoba przez niego
upoważniona, obecna podczas kontroli, nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w
protokole kontroli, o którym mowa w ust. 5, może w terminie 3 dni od dnia doręczenia
protokołu zgłosić, na piśmie, odpowiednio powiatowemu lekarzowi weterynarii lub
dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, zastrzeżenia do ustaleń zawartych w tym protokole.
8. Powiatowy lekarz weterynarii i kierownik biura przekazują sobie nawzajem
protokoły, o których mowa w ust. 5.
9. W przypadku, o którym mowa w art. 30 ust. 4, organy Inspekcji
Weterynaryjnej informują podmiot, o którym mowa w art. 5, o wynikach
przeprowadzonej kontroli.
10. Po przeprowadzeniu kontroli powiatowy lekarz weterynarii albo dyrektor
oddziału regionalnego Agencji może wydać decyzję nakazującą usunięcie
stwierdzonych uchybień w określonym terminie.
11. Jeżeli decyzja, o której mowa w ust. 10, nakazująca usunięcie stwierdzonych
uchybień w zakresie oznakowania zwierzęcia lub wyposażenia zwierzęcia
odpowiednio w paszport, duplikat paszportu lub dokument identyfikacyjny, nie
została wykonana w terminie wskazanym w tej decyzji, powiatowy lekarz weterynarii,
na podstawie oceny ryzyka dla zdrowia zwierząt i bezpieczeństwa żywności, może
nakazać zabicie zwierzęcia bez odszkodowania i unieszkodliwienie zwłok zwierzęcia
na koszt jego posiadacza.
12. Podczas przeprowadzania kontroli, która była wcześniej zapowiedziana,
posiadacz zwierzęcia gospodarskiego lub osoba przez niego upoważniona, obecna
podczas kontroli, są obowiązani udzielić osobie wykonującej czynności kontrolne
pomocy niezbędnej przy wykonaniu tych czynności, w tym przygotować do kontroli
zwierzęta oraz pomieszczenia, w których przebywają zwierzęta.
13. W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 12, osoba
wykonująca czynności kontrolne może odstąpić od przeprowadzenia kontroli.
14. W przypadku, o którym mowa w ust. 13, w protokole kontroli, o którym
mowa w ust. 5, umieszcza się adnotację o uniemożliwieniu przeprowadzenia kontroli
z winy posiadacza zwierząt gospodarskich.
15. Agencja dokonuje aktualizacji danych zawartych w rejestrze zwierząt
gospodarskich oznakowanych zgodnie z ustaleniami zawartymi w protokole kontroli,
o którym mowa w ust. 5.
16. Jeżeli w wyniku kontroli, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 2, zostały
stwierdzone niezgodności danych dotyczących zwierząt przebywających w siedzibie
stada, Agencja wzywa posiadacza zwierząt do ich wyjaśnienia.

Art. 32. 1. Organy Inspekcji Weterynaryjnej, Agencja oraz podmioty, o których
mowa w art. 5, są obowiązane do współpracy w zakresie zapewnienia prawidłowego
funkcjonowania Systemu.
2. Agencja oraz podmioty, o których mowa w art. 5, zapewniają w zakresie
nadzoru, o którym mowa w art. 29, oraz współpracy, o której mowa w ust. 1, organom
Inspekcji Weterynaryjnej lub osobom upoważnionym przez te organy:
1) dostęp do danych zawartych odpowiednio w rejestrze zwierząt gospodarskich
oznakowanych, rejestrach koniowatych lub centralnej bazie danych, o której
mowa w art. 13a ust. 1, przez:
a) umożliwienie wglądu odpowiednio do rejestru zwierząt gospodarskich
oznakowanych lub centralnej bazy danych, w tym również za pomocą sieci
Internet,
b) udostępnienie informatycznych nośników danych,
c) umożliwienie sporządzania wydruków tych danych;
2) dostęp do innych danych Systemu przez:
a) umożliwienie wglądu do dokumentów,
b) przekazywanie na żądanie pisemnych lub ustnych informacji objętych tym
Systemem,
c) umożliwienie sporządzania odpisów, wyciągów, kopii lub fotokopii
dokumentów;
3) możliwość:
a) wprowadzania odpowiednio do rejestru zwierząt gospodarskich
oznakowanych informacji o statusie epizootycznym zwierząt gospodarskich
oznakowanych i siedzib stad lub do centralnej bazy danych informacji
o statusie epizootycznym koniowatych oraz informacji, o których mowa
w art. 38 ust. 1 lit. l rozporządzenia 2015/262,
b) dokonywania korekt i uzupełnień danych zawartych w rejestrach
koniowatych i w centralnej bazie danych oraz w rejestrze zwierząt
gospodarskich oznakowanych.
2a. Agencja informuje Inspekcję Weterynaryjną o każdym zarejestrowanym
w Systemie przemieszczeniu oznakowanego zwierzęcia gospodarskiego z siedziby
stada o niższym statusie epizootycznym do siedziby stada o wyższym statusie
epizootycznym lub z obszaru podlegającego ograniczeniom i do takiego obszaru
w związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt.
2b. Podmiot prowadzący centralną bazę danych udostępnia Prezesowi Agencji
informacje zawarte w tej bazie. Prezes Agencji udostępnia podmiotowi
prowadzącemu centralną bazę danych informacje dotyczące padłych koniowatych,
których właściciele wystąpili o dofinansowanie kosztów ich zbioru, transportu
i unieszkodliwienia przez Agencję, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia
9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 1505).
2c. Prezes Agencji oraz podmiot prowadzący centralną bazę danych mogą
udostępnić informacje zawarte odpowiednio w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych i centralnej bazie danych do celów naukowych, statystycznych
i hodowlanych lub na wniosek krajowych podmiotów upoważnionych do prowadzenia
oceny wartości użytkowej lub oceny genetycznej zwierząt gospodarskich na podstawie
przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich albo instytutów
badawczych, o których mowa w przepisach o instytutach badawczych.
2d. Udostępnianie informacji, o których mowa w ust. 2b i 2c:
1) jest nieodpłatne;
2) odbywa się z zapewnieniem ochrony wynikającej z przepisów o ochronie danych osobowych.
3. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia, określi:
1) sposób wykonywania nadzoru, o którym mowa w art. 29,
2) warunki i sposób współpracy, o której mowa w ust. 1,
3) sposób wprowadzania odpowiednio do rejestru zwierząt gospodarskich
oznakowanych informacji o statusie epizootycznym zwierząt gospodarskich
oznakowanych i siedzib stad lub do centralnej bazy danych informacji o statusie
epizootycznym koniowatych oraz informacji, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit.
l rozporządzenia 2015/262,
4) zakres i sposób dokonywania korekt i uzupełnień danych zawartych
w rejestrach, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4, i w centralnej bazie danych
oraz w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych
– mając na względzie zapewnienie prawidłowego funkcjonowania Systemu, ochronę
zdrowia ludzi i zwierząt oraz zapewnienie organom Inspekcji Weterynaryjnej dostępu
do danych zawartych w rejestrze, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4, i w rejestrze
zwierząt gospodarskich oznakowanych, a także umożliwienie tym organom
skutecznego przeprowadzenia kontroli w siedzibie stada i w siedzibie podmiotu
prowadzącego rejestr koniowatych oraz dokonywanie korekt i uzupełnień w tych
rejestrach, w tym wprowadzenie informacji o statusie epizootycznym siedzib stad.

Art. 32a. 1. Agencja i organy Inspekcji Weterynaryjnej są organami właściwymi
do przyjmowania:
1) informacji, o których mowa w art. 5 ust. 5 rozporządzenia nr 21/2004 i art. 7
ust. 3 rozporządzenia nr 1760/2000;
2) kopii dokumentu, o którym mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia nr 21/2004.
2. Minister właściwy do spraw rolnictwa współpracuje z Komisją Europejską
i właściwymi organami państw członkowskich w zakresie przekazywania informacji, o których mowa w art. 8 rozporządzenia nr 1760/2000, art. 4 ust. 8, art. 5 ust. 6 i art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004 oraz art. 10 rozporządzenia nr 911/2004.
3. Główny Lekarz Weterynarii sporządza i przesyła do Komisji Europejskiej:
1) raport, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia Komisji (WE)
nr 1082/2003 z dnia 23 czerwca 2003 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
w celu wykonania rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu
Europejskiego i Rady w zakresie minimalnego poziomu kontroli
przeprowadzanych w ramach systemu identyfikacji i rejestracji bydła (Dz. Urz.
UE L 156 z 25.06.2003, str. 9; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3,
t. 39, str. 135);
2) sprawozdanie, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE)
nr 1505/2006 z dnia 11 października 2006 r. wdrażającego rozporządzenie Rady
(WE) nr 21/2004 w zakresie minimalnego poziomu kontroli prowadzonych
w związku z identyfikacją i rejestrowaniem owiec i kóz (Dz. Urz. UE L
280 z 12.10.2006, str. 3).
4. Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwą władzą w rozumieniu przepisów
rozporządzenia Komisji (WE) nr 494/98 z dnia 27 lutego 1998 r. ustanawiającego
szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 820/97
w odniesieniu do stosowania minimalnych sankcji administracyjnych w ramach
systemu identyfikacji i rejestracji bydła (Dz. Urz. WE L 60 z 28.02.1998, str. 78; Dz.
Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 46, str. 12).
5. Prezes Agencji:
1) jest organem właściwym w rozumieniu ust. 1, 4 i 5 rozdziału II, rozdziału III oraz
ust. 1 rozdziału IV załącznika do decyzji Komisji nr 2006/968;
2) sporządza i uaktualnia wykazy laboratoriów badawczych, o których mowa
w ust. 1 rozdziału IV załącznika do decyzji Komisji nr 2006/968, oraz
udostępnia je na stronie internetowej Agencji, zgodnie z ust. 2 rozdziału IV
załącznika do decyzji Komisji nr 2006/968.

Art. 32c. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 29 ust. 2 pkt 2,
Agencja dokonuje aktualizacji stanu siedziby stada zgodnie z danymi zawartymi
w protokole kontroli, o którym mowa w art. 31 ust. 5.

Art. 32d. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 30 ust. 3, Agencja
dokonuje aktualizacji stanu siedziby stada zgodnie ze stanem faktycznym.

Art. 33. 1. Kto:
1) będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego lub podmiotem prowadzącym
miejsce gromadzenia zwierząt, działalność w zakresie organizowania targów,
wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, działalność w zakresie obrotu
zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt, rzeźnię, zakład
przetwórczy lub spalarnię, nie zgłasza kierownikowi biura siedziby stada,
miejsca gromadzenia zwierząt, miejsca prowadzenia działalności w zakresie
organizowania targów, wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt, miejsca
prowadzenia działalności w zakresie obrotu zwierzętami, pośrednictwa w tym
obrocie lub skupu zwierząt, rzeźni, zakładu przetwórczego lub spalarni w celu
nadania numeru siedziby stada, numeru miejsca gromadzenia zwierząt, numeru
miejsca prowadzenia działalności w zakresie organizowania targów, wystaw,
pokazów lub konkursów zwierząt, numeru miejsca prowadzenia działalności w
zakresie obrotu zwierzętami, pośrednictwa w tym obrocie lub skupu zwierząt,
numeru rzeźni, numeru zakładu przetwórczego lub spalarni albo zgłasza z
naruszeniem terminów określonych w art. 9 ust. 1,
2) będąc podmiotem prowadzącym rzeźnię, zakład przetwórczy lub spalarnię, nie
informuje podmiotu, który wydał dokument identyfikacyjny, o uboju
koniowatego albo unieszkodliwieniu zwłok koniowatego zgodnie z art. 16c ust.
2 albo będąc podmiotem prowadzącym zakład przetwórczy lub spalarnię nie
zgłasza kierownikowi biura unieszkodliwienia zwłok zwierząt gospodarskich,
w terminie 7 dni od dnia tego unieszkodliwienia,
3) prowadząc działalność w zakresie organizowania targów, wystaw, pokazów lub
konkursów zwierząt albo miejsca gromadzenia zwierząt, przyjmuje zwierzęta
bez wykazu lub bez świadectwa zdrowia, o których mowa w art. 24 ust. 2 pkt 1,
4) będąc posiadaczem dokumentu identyfikacyjnego, wbrew przepisom art. 35 ust.
1 rozporządzenia 2015/262, nie zwraca go w terminie 30 dni od śmierci lub
utraty koniowatego podmiotowi, o którym mowa w art. 5,
5) będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego, wbrew przepisom art. 19 ust. 1
lub art. 20 ust. 1, ust. 2 pkt 2 lub ust. 2c, nie zgłasza kierownikowi biura faktu
jego oznakowania albo dokonuje zgłoszenia z naruszeniem terminów
określonych w tych przepisach,
6) wbrew obowiązkowi określonemu w art. 17 ust. 3a nie niszczy kolczyka lub
duplikatu kolczyka albo kolczyka lub duplikatu kolczyka zawierającego
elektroniczny identyfikator w sposób uniemożliwiający jego powtórne
wykorzystanie lub niszczy go bez nadzoru urzędowego lekarza weterynarii,
7) będąc posiadaczem owcy lub kozy, nie zaopatruje jej w dokument, o którym
mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 21/2004,
8) będąc posiadaczem bydła albo koniowatego, nie zaopatruje go odpowiednio
w paszport albo dokument identyfikacyjny,
9) będąc posiadaczem zwierzęcia przywiezionego z państwa członkowskiego albo
państwa trzeciego, nie zgłasza kierownikowi biura albo podmiotowi, o którym
mowa w art. 5, wwozu zwierzęcia zgodnie z przepisami ustawy,
10) będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego obowiązanym do prowadzenia
księgi rejestracji, o której mowa w art. 23, nie prowadzi tej księgi zgodnie z art. 23,
11) będąc posiadaczem owcy lub kozy, nie dokonuje spisu tych zwierząt zgodnie
z art. 20a ust. 1 lub nie umieszcza liczby owiec lub kóz ustalonej podczas tego
spisu w księdze rejestracji, o której mowa w art. 23 ust. 2,
11a) będąc posiadaczem świni, nie dokonuje spisu świń zgodnie z art. 20a ust. 1 lub
nie umieszcza liczby świń ustalonej podczas tego spisu w księdze rejestracji,
o której mowa w art. 23 ust. 3, lub nie przekazuje kierownikowi biura liczby
świń ustalonej podczas spisu, w terminie określonym w art. 20a ust. 3,
12) będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego albo koniowatego, nie przekazuje
odpowiednio Agencji, podmiotom, o których mowa w art. 5, albo organom
Inspekcji Weterynaryjnej informacji związanych z identyfikacją i rejestracją
zwierząt w terminach określonych w art. 12 ust. 1, 3 i 3a, art. 16 pkt 2 i 3 oraz
art. 30 ust. 1, albo przekazuje je z naruszeniem terminów określonych w tych przepisach,
13) będąc posiadaczem zwierzęcia gospodarskiego lub podmiotem prowadzącym
zakład przetwórczy lub spalarnię, nie zgłasza kierownikowi biura informacji,
o których mowa w art. 12 ust. 1, 3 i 6,
13a) utrzymuje zwierzęta nieoznakowane lub bez wymaganego dla bydła paszportu
lub duplikatu paszportu albo dokumentu identyfikacyjnego – w przypadku
koniowatych,
13b) będąc podmiotem prowadzącym działalność w zakresie organizowania targów,
wystaw, pokazów lub konkursów zwierząt lub podmiotem prowadzącym miejsce
gromadzenia zwierząt, nie prowadzi ewidencji, o której mowa w art. 24, albo
prowadzi ją niezgodnie z art. 24,
13c) będąc posiadaczem zwierząt, które mają być wprowadzone na targ, wystawę,
pokaz, konkurs lub do miejsca gromadzenia zwierząt, wbrew obowiązkowi
określonemu w art. 24 ust. 2, nie przedstawia podmiotowi prowadzącemu targ,
wystawę, pokaz, konkurs lub miejsce gromadzenia zwierząt opatrzonego
podpisem wykazu wprowadzanych zwierząt, zawierającego ich numery identyfikacyjne,
14) wprowadza do obrotu zwierzęta nieoznakowane lub bez wymaganego dla bydła
paszportu lub duplikatu paszportu albo dokumentu identyfikacyjnego – w
przypadku koniowatych,
15) nabywa zwierzęta nieoznakowane lub bez wymaganego dla bydła paszportu lub
duplikatu paszportu albo dokumentu identyfikacyjnego – w przypadku koniowatych,
15a) będąc posiadaczem zwierząt lub osobą przez niego upoważnioną, obecną
podczas kontroli, wbrew obowiązkowi określonemu w art. 31 ust. 12, nie udziela
osobie wykonującej czynności kontrolne pomocy niezbędnej przy wykonywaniu tych czynności,
16) prowadząc rejestr koniowatych lub wydając dokumenty identyfikacyjne, nie
przekazuje, wbrew przepisom art. 38 ust. 3 rozporządzenia 2015/262, do
centralnej bazy danych informacji, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. a–j oraz
l–o tego rozporządzenia,
17) będąc poprzednim albo nowym właścicielem koniowatego, wbrew obowiązkowi
określonemu w art. 16 pkt 2 i 3, nie zawiadamia podmiotu, o którym mowa w art.
5, o zmianie właściciela koniowatego w terminie 7 dni od dnia dokonania tej zmiany,
18) będąc właścicielem koniowatego, dla którego dokument identyfikacyjny został
wydany przez podmiot, o którym mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2015/262,
działający na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
członkowskiego, nie przekazuje podmiotowi, o którym mowa w art. 5,
dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 14 ust. 6,
19) zataja posiadanie dokumentu identyfikacyjnego w celu uzyskania kolejnego
dokumentu identyfikacyjnego
– podlega karze grzywny.
2. Orzekanie w sprawach o czyny określone w ust. 1 następuje w trybie
przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Art. 34. 1. Do czasu wyczerpania zapasu kolczyków dla bydła Agencja wydaje
kolczyki nieodpłatnie posiadaczom bydła nieoznakowanego, według kolejności zgłoszeń.
2. Do dnia 31 grudnia 2004 r. Agencja wydaje nieodpłatnie:
1) księgi rejestracji oraz dodatkowe kartki wsadowe do tych ksiąg – posiadaczom bydła;
2) księgi rejestracji oraz dodatkowe kartki wsadowe do tych ksiąg – posiadaczom
owiec, kóz i świń.
3. Do czasu wyczerpania zapasu druków paszporty koni mogą być wydawane
według wzoru określonego w dotychczasowych przepisach.

Art. 34a. Do dnia 31 grudnia 2007 r. podmiot, o którym mowa w art. 5, wydaje
posiadaczowi konia paszport konia pomimo, że nie jest znany numer identyfikacyjny
ojca konia, jeżeli posiadacz dołączy do zgłoszenia zawierającego numer
identyfikacyjny matki konia, negatywne wyniki badań tego konia w kierunku:
nosacizny (Glanders), niedokrwistości zakaźnej koni (Equine infectious anaemia)
i zarazy stadniczej (Dourine).

Art. 34b. Do dnia poprzedzającego dzień, o którym mowa w art. 9 ust. 3 akapit
pierwszy rozporządzenia nr 21/2004, owce i kozy przeznaczone do handlu mogą być
znakowane w sposób określony dla owiec i kóz nieprzeznaczonych do handlu.

Art. 35. Do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 36. 1. Zwierzęta gospodarskie oznakowane na podstawie dotychczasowych
przepisów uznaje się za oznakowane w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.
2. Bydło i konie zaopatrzone w paszport wydany na podstawie dotychczasowych
przepisów uznaje się za zaopatrzone w paszport w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.
3. Księgi rejestracji dla bydła, owiec i kóz wydane i prowadzone na podstawie
dotychczasowych przepisów uznaje się za wydane i prowadzone w rozumieniu
przepisów niniejszej ustawy.

Art. 37. 1. Owce i kozy oznakowane przed dniem wejścia w życie ustawy oraz
nie później niż 14 dni od tego dnia, za pomocą znaku identyfikacyjnego
pozwalającego na odczytanie numeru identyfikacyjnego nadanego przez podmiot
prowadzący księgę lub rejestr w zakresie owiec i kóz, w rozumieniu przepisów
o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, nie podlegają powtórnemu
oznakowaniu na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
2. Nie później niż 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy podmiot prowadzący
księgę lub rejestr w zakresie owiec i kóz, w rozumieniu przepisów o organizacji
hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, udostępni nieodpłatnie Agencji dane
zawarte w tych księgach lub rejestrach, niezbędne do prowadzenia przez Agencję
rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych.

Art. 38. Dane pozyskane do dnia wejścia w życie ustawy przez:
1) Agencję w celu prowadzenia rejestru zwierząt oznakowanych lub zaopatrzonych
w paszporty,
2) podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997 r.
o zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa oraz
o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 1999 r. poz. 752, z późn. zm.), w celu
prowadzenia ksiąg i rejestru koni,
3) organy Inspekcji Weterynaryjnej w celu prowadzenia rejestru podmiotów,
o którym mowa w art. 5 i art. 31 ustawy wymienionej w pkt 2
– wykorzystuje się przy tworzeniu Systemu.

Art. 39. Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o rejestrze zwierząt
oznakowanych lub zaopatrzonych w paszporty, rozumie się przez to rejestr zwierząt
gospodarskich oznakowanych.

Art. 40. Dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane na podstawie art. 7
ust. 27 pkt 1, pkt 3–5 ustawy wymienionej w art. 38 pkt 2, zachowują moc do dnia
wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie
art. 8 ust. 4, art. 13 ust. 2, art. 15 ust. 2 i 3, art. 17 ust. 5, art. 19 ust. 7, art. 23 ust. 4
oraz art. 24 ust. 4 niniejszej ustawy.

Art. 41. Ustawa wchodzi w życie z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą
Polską członkostwa w Unii Europejskiej, z wyjątkiem:
1) art. 34, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2) art. 14 ust. 6 pkt 2 i ust. 7, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r