Wejscie w życie: 6 lipca 2006

Ostatnia Zmiana: 16 maja 2020

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady zakładania, prowadzenia działalności, łączenia
oraz likwidacji spółdzielni socjalnej.
2. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do spółdzielni socjalnej
stosuje się przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z
2020 r. poz. 275, 568, 695 i 875).

Art. 2. 1. Przedmiotem działalności spółdzielni socjalnej jest prowadzenie
wspólnego przedsiębiorstwa w oparciu o osobistą pracę członków oraz pracowników
spółdzielni socjalnej.
2. Spółdzielnia socjalna działa na rzecz:
1) społecznej reintegracji jej członków oraz pracowników spółdzielni socjalnej,
będących osobami, o których mowa w art. 4 ust. 1, przez co należy rozumieć
działania mające na celu odbudowanie i podtrzymanie umiejętności
uczestniczenia w życiu społeczności lokalnej i pełnienia ról społecznych
w miejscu pracy, zamieszkania lub pobytu,
2) zawodowej reintegracji jej członków oraz pracowników spółdzielni socjalnej,
będących osobami, o których mowa w art. 4 ust. 1, przez co należy rozumieć
działania mające na celu odbudowanie i podtrzymanie zdolności do samodzielnego świadczenia pracy na rynku pracy
– a działania te nie są wykonywane w ramach prowadzonej przez spółdzielnię socjalną
działalności gospodarczej.
3. Spółdzielnia socjalna może prowadzić działalność społeczną i oświatowo-
-kulturalną na rzecz swoich członków, pracowników oraz ich środowiska lokalnego,
a także działalność społecznie użyteczną w sferze zadań publicznych określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego
i o wolontariacie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1057).

Art. 3. 1. Nazwa spółdzielni zawiera oznaczenie „Spółdzielnia Socjalna”.
2. Dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu nazwy „Spn.s.”.

Art. 4. 1. Spółdzielnię socjalną mogą założyć:
1) osoby bezrobotne, w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia
2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1409 i 2023),
2) osoby, o których mowa w art. 2 pkt 1a i 1b ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r.
o zatrudnieniu socjalnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 176),
3) osoby niepełnosprawne, w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o
rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
(Dz. U. z 2020 r. poz. 426, 568 i 875),
4) osoby do 30. roku życia oraz po ukończeniu 50. roku życia, posiadające status
osoby poszukującej pracy, bez zatrudnienia w rozumieniu ustawy z dnia
20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
5) osoby, o których mowa w art. 49 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
6) osoby poszukujące pracy niepozostające w zatrudnieniu lub niewykonujące innej
pracy zarobkowej,
7) osoby usamodzielniane, o których mowa w art. 140 ust. 1 i 2 ustawy z dnia
9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U.
z 2020 r. poz. 821)
– posiadające pełną zdolność do czynności prawnych.
2. Spółdzielnię socjalną mogą założyć także:
1) inne osoby niż wskazane w ust. 1, o ile liczba tych osób nie stanowi więcej niż:
a) 50% ogólnej liczby założycieli,
b) 70% ogólnej liczby założycieli, w przypadku gdy spółdzielnię socjalną
zakładają osoby o znacznym lub umiarkowanym stopniu
niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych albo gdy
spółdzielnia socjalna prowadzi działalność w zakresie:
– zadań i usług pomocy społecznej w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej,
– rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych
w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych,
– opieki nad dziećmi do lat trzech, o której mowa w przepisach o opiece
nad dziećmi w wieku do lat 3,
– prowadzenia niepublicznych przedszkoli lub innych form wychowania
przedszkolnego, o których mowa w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. –
Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 910 i 1378),
– wspierania rodziny i pieczy zastępczej w rozumieniu przepisów
o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej;
2) organizacje pozarządowe w rozumieniu przepisów o działalności pożytku
publicznego i o wolontariacie lub jednostki samorządu terytorialnego;
3) kościelne osoby prawne.

Art. 5. 1. Liczba założycieli spółdzielni socjalnej nie może być mniejsza niż trzy,
jeżeli założycielami są osoby fizyczne, i dwa, jeżeli założycielami są osoby prawne.
1a. W przypadku gdy założycielami spółdzielni socjalnej są trzy osoby fizyczne,
spółdzielnia socjalna jest obowiązana do przyjęcia w poczet członków oraz do
zatrudnienia w spółdzielni co najmniej dwóch osób spośród osób wymienionych
w art. 4 ust. 1, w terminie 12 miesięcy od dnia wpisu spółdzielni socjalnej do
Krajowego Rejestru Sądowego.
2. Spółdzielnia socjalna liczy nie mniej niż pięciu członków w przypadku osób
fizycznych lub dwóch członków w przypadku osób prawnych i nie więcej niż
pięćdziesięciu członków.
3. Spółdzielnia socjalna, która powstała w wyniku przekształcenia spółdzielni
inwalidów lub spółdzielni niewidomych, może liczyć więcej niż pięćdziesięciu członków.
4. Członkostwo w spółdzielni socjalnej mogą nabyć osoby, o których mowa w
art. 4 ust. 1, w tym osoby posiadające ograniczoną zdolność do czynności prawnych.
5. Członkostwo w spółdzielni socjalnej mogą nabyć także inne osoby niż
wskazane w art. 4 ust. 1.
6. Liczba osób, o których mowa w ust. 5, nie może być większa niż 50% ogólnej
liczby członków spółdzielni socjalnej, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b.
Przekroczenie limitów, trwające nieprzerwanie przez okres 6 miesięcy, stanowi
podstawę do postawienia spółdzielni w stan likwidacji.
7. Członkostwo w spółdzielni socjalnej mogą nabyć organizacje pozarządowe w
rozumieniu przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, kościelne
osoby prawne lub jednostki samorządu terytorialnego. W takim przypadku art. 182 §
1 ustawy – Prawo spółdzielcze nie stosuje się.

Art. 5a. 1. W przypadku gdy założycielami spółdzielni socjalnej są organizacje
pozarządowe, kościelne osoby prawne lub jednostki samorządu terytorialnego, są one
zobowiązane do zatrudnienia w spółdzielni co najmniej pięciu osób spośród osób
wymienionych w art. 4 ust. 1, w terminie sześciu miesięcy od dnia wpisu spółdzielni
socjalnej do Krajowego Rejestru Sądowego.
2. Osoby zatrudnione na zasadach określonych w ust. 1, po 12 miesiącach
zatrudnienia w spółdzielni socjalnej, mają prawo do uzyskania członkostwa
w spółdzielni socjalnej. Nie wyklucza to uzyskania członkostwa w spółdzielni
socjalnej przed tym terminem zgodnie z postanowieniami statutu spółdzielni.
Przepisów art. 200 § 3 i 5 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze nie stosuje się.
3. (uchylony)
4. W przypadku rozwiązania stosunku pracy zawartego z osobą zatrudnioną na
zasadach określonych w ust. 1 spółdzielnia socjalna, w terminie 3 miesięcy, jest
obowiązana zatrudnić w miejsce pracownika osobę spośród osób wymienionych
w art. 4 ust. 1.
5. Wkład organizacji pozarządowych, kościelnych osób prawnych lub jednostek
samorządu terytorialnego może polegać na przeniesieniu lub obciążeniu własności
rzeczy lub innych praw, a także na dokonaniu innych świadczeń na rzecz spółdzielni
socjalnej, w szczególności na wykonywaniu świadczeń przez wolontariuszy lub
pracowników jednostek samorządu terytorialnego, kościelnych osób prawnych lub
organizacji pozarządowych.
6. Spółdzielnia socjalna założona przez jednostki samorządu terytorialnego,
kościelne osoby prawne lub organizacje pozarządowe może udzielić poręczenia
pożyczek, kredytów lub zabezpieczenia zwrotu otrzymanej refundacji lub środków na
podjęcie działalności gospodarczej, założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej.

Art. 6. 1. Do wniosku o wpis spółdzielni socjalnej do Krajowego Rejestru
Sądowego dołącza się:
1) zaświadczenie powiatowego urzędu pracy potwierdzające posiadanie statusu
osoby bezrobotnej albo poszukującej pracy, oraz oświadczenie
o niepozostawaniu w zatrudnieniu;
2) zaświadczenie potwierdzające spełnienie przez osoby zamierzające założyć
spółdzielnię socjalną warunków, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2, lub
3) orzeczenie o stopniu niepełnosprawności osoby zamierzającej założyć
spółdzielnię socjalną;
3a) zaświadczenie powiatowego urzędu pracy potwierdzające spełnienie przez osoby
zamierzające założyć spółdzielnię socjalną warunków, o których mowa
w art. 4 ust. 1 pkt 5 lub 6;
3b) oświadczenie o spełnieniu przez osoby zamierzające założyć spółdzielnię
socjalną warunku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7;
4) uchwałę organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego, kościelnej
osoby prawnej lub organizacji pozarządowej o powołaniu spółdzielni socjalnej,
w przypadku gdy organem założycielskim jest organizacja pozarządowa,
kościelna osoba prawna lub jednostka samorządu terytorialnego.
2. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, wzory zaświadczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mając na
względzie ich ujednolicenie oraz przydatność dla postępowania przed sądem rejestrowym.
3. Spółdzielnia socjalna nie uiszcza opłaty sądowej od wniosku o wpis tej
spółdzielni do Krajowego Rejestru Sądowego, a także od wniosków o zmiany wpisu
oraz nie uiszcza opłaty za ogłoszenie tych wpisów w Monitorze Sądowym
i Gospodarczym.

Art. 7. 1. W spółdzielni socjalnej wybiera się radę nadzorczą.
2. W spółdzielnisocjalnej, w której liczba członków nie przekracza piętnastu, nie
wybiera się rady nadzorczej, chyba że statut stanowi inaczej. W takim przypadku
kompetencje rady wykonuje walne zgromadzenie.

Art. 7a. 1. W spółdzielniach socjalnych, których założycielami są osoby prawne
lub w przypadku gdy liczba członków spółdzielni socjalnej jest mniejsza niż liczba
pracowników niebędących członkami, zarząd jest obowiązany co najmniej raz w roku,
nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia zatwierdzenia sprawozdania
finansowego, przeprowadzić spotkanie konsultacyjne dotyczące informacji o działalności i sytuacji ekonomicznej spółdzielni oraz przewidywanych w tym zakresie kierunkach zmian.
2. Wnioski ze spotkania konsultacyjnego przedstawione przez pracowników
podlegają dyskusji na zebraniu zarządu. Zarząd jest obowiązany przedstawić
pracownikom oraz walnemu zgromadzeniu pisemną informację o wykorzystaniu tych wniosków.
3. Przedstawiciel pracowników niebędących członkami spółdzielni socjalnej
posiada prawo głosu doradczego na walnym zgromadzeniu spółdzielni.
4. Przedstawiciel, o którym mowa w ust. 3, nie może być członkiem spółdzielni
i jest wybierany bezwzględną większością głosów podczas zebrania pracowników,
w którym bierze udział co najmniej połowa pracowników niebędących członkami spółdzielni.
5. Szczegółowe warunki i tryb przekazywania informacji, o których mowa
w ust. 1, oraz przeprowadzania konsultacji z pracownikami określa regulamin
przyjęty przez walne zgromadzenie spółdzielni.
6. Przepisów ust. 1–5 nie stosuje się w przypadku powołania rady pracowników
na podstawie ustawy z dnia 7 kwietnia 2006 r. o informowaniu pracowników
i przeprowadzaniu z nimi konsultacji (Dz. U. poz. 550, z 2008 r. poz. 584 i 778 oraz
z 2009 r. poz. 805).

Art. 8. 1. Statutowa działalność spółdzielni socjalnej w części obejmującej
działalność w zakresie społecznej i zawodowej reintegracji oraz działalność, o której
mowa w art. 2 ust. 3, nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i
1495 oraz z 2020 r. poz. 424 i 1086) i może być prowadzona jako statutowa
działalność odpłatna lub działalność nieodpłatna.
2. Do statutowej działalności odpłatnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 8
oraz art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
publicznego i o wolontariacie.

Art. 9. Prowadzenie przez spółdzielnie socjalne statutowej działalności
odpłatnej lub nieodpłatnej wymaga rachunkowego wyodrębnienia tych form
działalności w stopniu umożliwiającym określenie przychodów, kosztów i wyników,
z uwzględnieniem przepisów o rachunkowości.

Art. 10. 1. Nadwyżka bilansowa podlega podziałowi na podstawie uchwały
walnego zgromadzenia i jest przeznaczana na:
1) zwiększenie funduszu zasobowego – nie mniej niż 20%;
2) cele, o których mowa w art. 2 ust. 2 i 3 – nie mniej niż 30%;
3) fundusz wzajemnościowy.
2. Nadwyżka bilansowa nie może podlegać podziałowi pomiędzy członków
spółdzielni socjalnej, w szczególności nie może być przeznaczona na zwiększenie
funduszu udziałowego, jak również nie może być przeznaczona na oprocentowanie udziałów.
3. Fundusz wzajemnościowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, jest tworzony przez
spółdzielnię socjalną w przypadku utworzenia lub przystąpienia do konsorcjum
spółdzielczego, o którym mowa w art. 15b, z przeznaczeniem na cele, o których mowa
w art. 15b ust. 1.

Art. 11. Spółdzielnia socjalna może tworzyć inne fundusze własne przewidziane
w przepisach ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze lub w statucie.

Art. 12. 1. Stosunek pracy między spółdzielnią socjalną a jej członkiem
nawiązuje się na podstawie spółdzielczej umowy o pracę oraz w formach określonych
w art. 201 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze. Przepis art. 185
ustawy wymienionej w zdaniu pierwszym stosuje się odpowiednio.
1a. Spółdzielnia socjalna może zatrudniać pracowników niebędących członkami
spółdzielni, z tym że łączna liczba osób, o których mowa w art. 4 ust. 1, nie może być
niższa niż 50% w stosunku do ogółu członków spółdzielni i osób zatrudnionych
w spółdzielni socjalnej, z zastrzeżeniem art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b.
1b. Z członkami zarządu zatrudnianymi w spółdzielni socjalnej rada nadzorcza,
a w przypadku braku jej powołania walne zgromadzenie, nawiązuje stosunek pracy na
podstawie spółdzielczej umowy o pracę albo umowy o pracę.
2. Prawo do wynagrodzenia przysługujące członkowi spółdzielni socjalnej nie
obejmuje prawa do udziału w nadwyżce bilansowej.
3. (uchylony)
3a. W stosunku do członków spółdzielni socjalnej i pracowników będących
osobami, o których mowa w art. 4 ust. 1, zatrudnionych na zasadach, o których mowa
w ust. 1 i 1a, część wynagrodzenia odpowiadająca składce należnej od zatrudnionego
na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe oraz część kosztów osobowych
pracodawcy odpowiadająca składce na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i wypadkowe za zatrudnionego, na podstawie umowy zawartej między starostą właściwym dla siedziby spółdzielni a spółdzielnią, może podlegać finansowaniu ze środków Funduszu Pracy w pełnej wysokości przez okres 24 miesięcy od dnia
zatrudnienia oraz w połowie wysokości przez kolejne 12 miesięcy, do wysokości
odpowiadającej miesięcznie wysokości składki, której podstawą wymiaru jest kwota
minimalnego wynagrodzenia za pracę.
3b. Zwrotu opłaconych składek, o których mowa w ust. 3a, dokonuje starosta, w
okresach kwartalnych na podstawie udokumentowanego wniosku spółdzielni, w
terminie 30 dni od dnia jego złożenia.
3c. Na podstawie udokumentowanego wniosku spółdzielni starosta może
przekazać co miesiąc zaliczkę na opłacanie składek, o których mowa w ust. 3a.
3d. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 3b, oraz tryb dokonywania
zwrotu opłaconych składek, uwzględniający rodzaj niezbędnej dokumentacji, jaką
należy dołączyć do wniosku oraz konieczność zapewnienia zgodności udzielania
wsparcia z warunkami dopuszczalności pomocy de minimis.

Art. 13. 1. Osoby skazane na karę ograniczenia wolności mogą wykonywać
pracę w spółdzielni socjalnej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. –
Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 523 i 568).
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, nie mogą być członkami spółdzielni socjalnej.

Art. 14. Wolontariusze mogą wykonywać świadczenia na rzecz spółdzielni
socjalnej, w zakresie prowadzonej przez tę spółdzielnię działalności pożytku
publicznego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie.

Art. 15. 1. Działalność spółdzielni socjalnej może zostać wsparta ze środków
budżetu państwa lub środków budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w
szczególności poprzez:
1) dotacje;
2) pożyczki;
3) poręczenia, o których mowa w art. 5a ust. 6;
4) usługi lub doradztwo w zakresie finansowym, księgowym, ekonomicznym,
prawnym i marketingowym;
5) zrefundowanie kosztów lustracji.
2. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1, udzielane jest, w drodze uchwały, przez
właściwe organy jednostek samorządu terytorialnego lub w ramach programu ministra
właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego określonego w przepisach o
pomocy społecznej, na cele związane z rozwojem spółdzielni socjalnych.
3. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1–4, oraz wsparcie, o którym mowa
w art. 5a ust. 5 i 6, art. 6 ust. 3 i art. 12 ust. 3a, jest udzielane jako pomoc de minimis
zgodnie z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r.
w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do
pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352/1 z 24.12.2013), zaś w przypadku gdy
spółdzielnia wykonuje usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym zgodnie
z rozporządzeniem Komisji (UE) nr 360/2012 z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie
stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de
minimis przyznawanej przedsiębiorstwom wykonującym usługi świadczone
w ogólnym interesie gospodarczym (Dz. Urz. UE L 114/8 z 26.4.2012).
4. Zaświadczenie o udzieleniu wsparcia, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na
zasadach określonych w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w
sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 708).
5. Zaświadczenie o udzieleniu wsparcia wydają:
1) sąd rejonowy właściwy ze względu na miejsce dokonania wpisu do Krajowego
Rejestru Sądowego – w przypadku, o którym mowa w art. 6 ust. 3;
2) starosta – w przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 3a;
3) organ jednostki samorządu terytorialnego właściwej ze względu na miejsce
udzielenia pomocy – w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 4 i 5 oraz
w art. 5a ust. 5 i 6;
4) minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego lub działające na jego
zlecenie podmioty – w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 5.
6. Wsparcie w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, przeznaczone na
realizację zadań, o których mowa w art. 8, nie stanowi pomocy publicznej, z tym że
kwota wsparcia nie może przekroczyć kwoty stanowiącej równowartość kosztów
działania spółdzielni socjalnej, pomniejszonej o przychód uzyskany z działalności gospodarczej.
7. Wsparcie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 4, może być współfinansowane ze
środków Europejskiego Funduszu Społecznego.

Art. 15a. 1. Jednostka sektora finansów publicznych udzielając zamówienia, które
nie podlega ze względu na jego wartość ustawie z dnia 11 września 2019 r. –
Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019 oraz z 2020 r. poz. 288, 1492 i
1517), może zastrzec, że o udzielenie zamówienia mogą ubiegać się wyłącznie
spółdzielnie socjalne, działające na podstawie ustawy lub właściwych przepisów
państw członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru
Gospodarczego, z uwzględnieniem przepisów art. 44 ust. 3 ustawy z dnia
27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
2. Informacja o zastrzeżeniu, o którym mowa w ust. 1, musi znaleźć się we
wniosku o uruchomienie procedury udzielenia zamówienia publicznego oraz
w odpowiednich dokumentach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Art. 15b. 1. Spółdzielnie socjalne mogą tworzyć konsorcjum spółdzielcze
w formie umowy w celu:
1) zwiększenia potencjału ekonomicznego i społecznego zrzeszonych spółdzielni
socjalnych lub
2) wspólnego organizowania sieci produkcji, handlu lub usług, lub
3) organizowania wspólnej promocji działań spółdzielczych lub ekonomicznych, lub
4) promocji wspólnego znaku towarowego, o którym mowa w ustawie z dnia
30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2020 r. poz. 286,
288 i 1086).
2. Konsorcjum spółdzielcze może ubiegać się o udzielenie zamówienia na
zasadzie wspólnego występowania w zamówieniach publicznych oraz
zapytaniach ofertowych, do których nie stosuje się przepisów ustawy z dnia
11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.
3. Umowa konsorcjum spółdzielczego określa w szczególności:
1) cel zawarcia konsorcjum;
2) obowiązki stron konsorcjum;
3) czas trwania konsorcjum;
4) określenie stron konsorcjum i sposobu reprezentacji;
5) zasady przyjmowania, wykluczania lub występowania stron konsorcjum;
6) zasady podziału korzyści i udziału w obciążeniach poszczególnych stron
w ramach konsorcjum.
4. Do konsorcjum spółdzielczego może przystąpić organizacja pozarządowa lub
podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r.
o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, jeżeli prowadzi:
1) warsztat terapii zajęciowej lub zakład aktywności zawodowej, o których mowa
w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, lub
2) centrum integracji społecznej lub klub integracji społecznej, o których mowa
w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym.
5. W zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą do konsorcjum spółdzielczego
stosuje się przepisy o spółce, o której mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740).

Art. 15c. Spółdzielnie socjalne, których powstanie zostało sfinansowane
ze środków publicznych, są obowiązane poddać się pierwszej lustracji, o której mowa
w ustawie z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze, w terminie 6 miesięcy od
dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego za pierwszy rok działalności.

Art. 16. Spółdzielnia socjalna może łączyć się wyłącznie z inną spółdzielnią socjalną.

Art. 17. 1. Spółdzielnia socjalna może podzielić się na podstawie uchwały
walnego zgromadzenia, podjętej większością 2/3 głosów.
2. W wyniku podziału mogą być utworzone wyłącznie spółdzielnie socjalne.

Art. 17a. Spółdzielnia socjalna, która przynależy do właściwego związku
rewizyjnego, zwolniona jest ze składek określonych w art. 266 ustawy z dnia
16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze.

Art. 18. Spółdzielnia socjalna przechodzi w stan likwidacji w przypadkach
określonych w art. 113 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo
spółdzielcze, a ponadto w przypadku:
1) zaprzestania używania w nazwie oznaczenia „Spółdzielnia Socjalna”;
2) zmniejszenia się liczby członków poniżej pięciu w przypadku osób fizycznych
i dwóch w przypadku osób prawnych, o ile trwa dłużej niż 3 miesiące, lub
zwiększenia powyżej pięćdziesięciu, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 3;
3) przekroczenia limitu, o którym mowa w art. 5 ust. 6;
4) naruszenia zasad podziału nadwyżki bilansowej określonych w art. 10;
5) niespełnienia warunku określonego w art. 5a ust. 1;
6) niespełnienia warunku określonego w art. 5 ust. 1a;
7) niepoddania się lustracji w terminie określonym w art. 15c.

Art. 19. 1. W przypadku likwidacji spółdzielni socjalnej, której powstanie
zostało sfinansowane ze środków publicznych, środki pozostające po spłaceniu
zobowiązań, złożeniu do depozytu stosownych sum zabezpieczających należności
sporne lub niewymagalne i po wydzieleniu kwot przeznaczonych na wypłaty
udziałów, dzieli się między jej członków, jednak nie więcej niż 20% środków, w
pozostałej części przekazuje się na Fundusz Pracy.
2. W przypadku likwidacji spółdzielni socjalnej, która nie korzystała ze środków
Funduszu Pracy, środki określone w ust. 1, dzieli się w całości pomiędzy jej członków.
3. W przypadku likwidacji spółdzielni socjalnej walne zgromadzenie może
podjąć uchwałę o przekazaniu środków określonych w ust. 1 na rzecz organizacji
pozarządowych, realizujących zadania określone ustawą z dnia 24 kwietnia 2003 r. o
działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, właściwego związku rewizyjnego
spółdzielni socjalnych, lub innych spółdzielni socjalnych.

Art. 19a. Rada Ministrów przedkłada Sejmowi i Senatowi Rzeczypospolitej
Polskiej w okresach dwuletnich, najpóźniej do dnia 30 czerwca informacje o
funkcjonowaniu spółdzielni socjalnych, w oparciu o dane przekazane ministrowi
właściwemu do spraw zabezpieczenia społecznego przez związki rewizyjne właściwe dla spółdzielczości socjalnej do dnia 30 grudnia roku poprzedzającego rok złożenia informacji.

Art. 20. Rada Ministrów przedstawi Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej w
terminie do dnia 30 czerwca 2008 r. sprawozdanie z działania ustawy za okres od dnia
jej wejścia w życie do dnia 31 grudnia 2007 r.

Art. 21. (pominięty).

Art. 22. (pominięty).

Art. 23. (pominięty).

Art. 24. (pominięty).

Art. 25. (pominięty).

Art. 26. (pominięty).

Art. 27. 1. Spółdzielnie istniejące w dniu wejścia w życie ustawy i działające na
podstawie przepisów części I tytułu II działu V ustawy z dnia 16 września 1982 r. –
Prawo spółdzielcze dokonają zmian swoich statutów stosownie do wymagań niniejszej
ustawy i w trybie przewidzianym w tej ustawie. Zgłoszenia do rejestru tych zmian
spółdzielnie dokonają najpóźniej w ciągu 9 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.
2. Do czasu zarejestrowania zmian statutów postanowienia dotychczasowych
statutów pozostają w mocy.
3. Spółdzielnie, o których mowa w ust. 1, nie uiszczają opłat sądowych od
wniosku o wpis zmian swoich statutów do Krajowego Rejestru Sądowego oraz nie
uiszczają opłaty za ogłoszenie tego wpisu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

Art. 28. Przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 203a § 7 ustawy z dnia
16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze zachowują moc do dnia wejścia w życie
rozporządzenia, o którym mowa w art. 6 ust. 2 niniejszej ustawy, nie dłużej jednak niż
6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 29. 1. Spółdzielnia inwalidów lub spółdzielnia niewidomych, która w dniu
wejścia w życie niniejszej ustawy posiadała osobowość prawną, może przekształcić
się w spółdzielnię socjalną na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o:
1) przekształceniu w spółdzielnię socjalną lub
2) wyodrębnieniu części spółdzielni i przekształceniu tej części w spółdzielnię socjalną.
2. Do przekształcenia, o którym mowa:
1) w ust. 1 pkt 1, stosuje się odpowiednio przepisy o łączeniu się spółdzielni;
2) w ust. 1 pkt 2, stosuje się odpowiednio przepisy o podziale spółdzielni.
3. Spółdzielni socjalnej powstałej w wyniku przekształcenia, o którym mowa w
ust. 1 pkt 1, przysługują wszystkie prawa i obowiązki, które przysługiwały
przekształcanej spółdzielni inwalidów lub spółdzielni niewidomych.
4. Spółdzielni socjalnej powstałej w wyniku przekształcenia, o którym mowa w
ust. 1 pkt 2, przysługują wszystkie składniki majątkowe oraz prawa i obowiązki
wynikające z planu podziału spółdzielni inwalidów lub spółdzielni niewidomych, o
którym mowa w art. 111 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze.

Art. 29a. W przypadku wprowadzenia na części albo całym terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej stanu nadzwyczajnego lub ogłoszenia stanu zagrożenia
epidemicznego albo stanu epidemii terminy, o których mowa w art. 5 ust. 1a, art. 5a
ust. 4, art. 15c i art. 18 pkt 2, ulegają przedłużeniu do dnia upływu 12 miesięcy od dnia
odwołania stanu nadzwyczajnego lub zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii.

Art. 30. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.