Wejscie w życie: 1 stycznia 2002

Ostatnia Zmiana: 1 października 2002

Ustawa z dnia 25 maja 2001 r. o skutkach wprowadzania w niektórych państwach członkowskich Unii Europejskiej wspólnej waluty euro

Art. 1. Ustawa określa skutki dla polskiego porządku prawnego wprowadzenia
w państwach członkowskich Unii Europejskiej, należących do Unii Gospodarczej i
Walutowej, wspólnej waluty euro, w tym zasady wymiany banknotów i monet
nominowanych w walutach narodowych tych państw na banknoty i monety
nominowane w euro.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) waluta narodowa - walutę wymienialną będącą prawnym środkiem płatniczym
w państwie członkowskim Unii Europejskiej należącym do Unii Gospodarczej i Walutowej,
2) euro - wspólną walutę państw członkowskich Unii Europejskiej należących do
Unii Gospodarczej i Walutowej,
3) bank - bank krajowy oraz oddział banku zagranicznego w rozumieniu ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939, z 1998 r.
Nr 160, poz. 1063 i Nr 162, poz. 1118, z 1999 r. Nr 11, poz. 95 i Nr 40, poz.
399, z 2000 r. Nr 93, poz. 1027, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191, Nr 116,
poz. 1216, Nr 119, poz. 1252 i Nr 122, poz. 1316 oraz z 2001 r. Nr 8, poz. 64),
które posiadają upoważnienie do wykonywania czynności obrotu dewizowego.

Art. 3. 1. Jeżeli wartość świadczenia pieniężnego, w tym wartość
zabezpieczenia spełnienia świadczenia, podlegającego wykonaniu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej wyrażona została w walucie narodowej, a termin
spełnienia tego świadczenia przypada po dniu 31 grudnia 2001 r., świadczenie to, z
zastrzeżeniem ust. 2, powinno być spełnione w euro.
2. Jeżeli termin spełnienia świadczenia, o którym mowa w ust. 1, z wyjątkiem
świadczenia spełnianego przez banki, przypada w okresie między dniem 1 stycznia 2002 r. a dniem 28 lutego 2002 r., spełnienie świadczenia może nastąpić w walucie narodowej.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się do świadczeń spełnianych w formie
gotówkowej i bezgotówkowej.

Art. 4. 1. Przeliczeniu na euro podlegają wyrażone w walutach narodowych
środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych.
2. Przeliczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonują banki według stanu na dzień 1 stycznia 2002 r.
3. Od przeliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się opłat.

Art. 5. 1. Wykonanie zobowiązania w sposób określony w art. 3 ust. 1 oraz
wykonanie obowiązku określonego w art. 4 następuje z zastosowaniem kursów euro
w stosunku do walut narodowych, wskazanych w tabeli zawartej w załączniku do ustawy.
2. Ustalenie wysokości świadczenia w euro w wyniku zastosowania jednego z
kursów, o których mowa w ust. 1, następuje z zaokrągleniem do dwóch miejsc po przecinku.

Art. 6. 1. Obowiązek wykonania zobowiązania zgodnie z przepisami art. 3 i 5
oraz obowiązek przeliczenia określony w art. 4 nie stanowią podstawy do
wypowiedzenia, odstąpienia, rozwiązania lub zmiany pozostałych warunków umowy
zawartej przed dniem 1 stycznia 2002 r., w szczególności do zmiany oprocentowania.
2. Przepis ust. 1 nie dotyczy zmiany oprocentowania depozytów bankowych
istniejących w dniu wejścia w życie ustawy, z tym że zmiana ta nie może
powodować dla klientów banków pogorszenia efektywnych warunków
oprocentowania depozytów.

Art. 7. 1. Do dnia 31 grudnia 2002 r. na zlecenie osób fizycznych
posiadających obywatelstwo polskie, dokonywana jest, z zastosowaniem kursów, o
których mowa w art. 5 ust. 1, wymiana banknotów lub monet nominowanych w
walutach narodowych na znaki pieniężne (banknoty i monety) nominowane w euro.
2. Wymiany, o której mowa w ust. 1, dokonują prowadzące obsługę kasową
jednostki organizacyjne Narodowego Banku Polskiego oraz banki.
3. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii
Prezesa Narodowego Banku Polskiego, może określić, w drodze rozporządzenia,
maksymalną wysokość opłaty pobieranej przez banki, w okresie, o którym mowa w
ust. 1, z tytułu wymiany banknotów i monet nominowanych w walutach narodowych
na znaki pieniężne (banknoty i monety) nominowane w euro, mając na względzie
koszty wymiany oraz wysokość opłat pobieranych przez banki centralne lub inne
podmioty dokonujące takiej wymiany w państwach należących do Unii
Gospodarczej i Walutowej.

Art. 8. (pominięty).

Art. 9. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2002 r., z wyjątkiem art. 8,
który wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.