Wejscie w życie: 1 października 2002

Ostatnia Zmiana: 29 luty 2020

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców

Art. 1. 1. Ustawa określa:
1) warunki restrukturyzacji należności publicznoprawnych od przedsiębiorców,
zwanej dalej „restrukturyzacją”;
2) zasady ustalania należności podlegających restrukturyzacji i tryb postępowania
restrukturyzacyjnego;
3) warunki uzyskania preferencji podatkowych dla przedsiębiorców
nieposiadających zaległości podatkowych.
2. Restrukturyzacją są objęci przedsiębiorcy, o których mowa w przepisach
o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla
przedsiębiorców, w szczególności którzy tracą zdolność do konkurowania na rynku,
wyrażającą się zwłaszcza w znacznym stopniu: zmniejszeniem obrotów, nadmierną
zdolnością produkcyjną, wzrostem zapasów, spadkiem zyskowności lub ponoszeniem
strat, jak również wzrostem zadłużenia i brakiem możliwości uzyskania bankowych
kredytów, poręczeń lub gwarancji.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) przedsiębiorcy – rozumie się przez to przedsiębiorcę określonego w art. 2 ust. 2
i 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. poz. 1178, z późn. zm.)
2) mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będącego podatnikiem, płatnikiem,
następcą prawnym lub osobą trzecią odpowiadającą za zaległości podatkowe
albo innego zobowiązanego do uiszczenia należności, o których mowa w art. 6;
2) organie restrukturyzacyjnym – rozumie się przez to organ podatkowy, organ
celny lub inny organ właściwy do poboru należności, o których mowa w art. 6 –
będący organem pierwszej instancji;
3) należnościach znanych – rozumie się przez to należności, w tym należności
sporne, wynikające z ewidencji lub rejestrów prowadzonych przez organ
restrukturyzacyjny lub z innych danych znajdujących się w posiadaniu tego
organu, a w szczególności z zeznań, deklaracji, decyzji i postanowień;
4) należnościach spornych – rozumie się przez to należności, o których mowa w art.
6, będące przedmiotem sporu – w przypadku gdy:
a) od decyzji dotyczącej danej należności, wydanej przed dniem 1 lipca
2002 r., wniesiono odwołanie lub skargę do sądu,
b) decyzja dotycząca danej należności, wydana przed dniem 1 lipca 2002 r.,
jest przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności,
wznowienia postępowania, zmiany lub uchylenia, lub stwierdzenia jej
wygaśnięcia, wszczętego na wniosek;
5) programie restrukturyzacji – rozumie się przez to program opracowany przez
przedsiębiorcę, zawierający w szczególności analizę i ocenę stanu ekonomiczno-
-finansowego przedsiębiorcy, określenie sposobów działania, które mogą
zapewnić osiągnięcie trwałej poprawy wyniku finansowego wraz ze wskazaniem
źródeł finansowania przedsięwzięć restrukturyzacyjnych, prognozę efektów
ekonomiczno-finansowych – którego celem jest poprawa sytuacji finansowej
przedsiębiorcy, stworzenie perspektyw jego rozwoju oraz tworzenie nowych miejsc pracy;
6) przedsiębiorcach objętych programami restrukturyzacyjnymi – rozumie się przez
to przedsiębiorców, którzy podlegają różnym formom restrukturyzacji na
podstawie ustaw:
a) z dnia 26 listopada 1998 r. o dostosowaniu górnictwa węgla kamiennego do
funkcjonowania w warunkach gospodarki rynkowej oraz szczególnych
uprawnieniach i zadaniach gmin górniczych (Dz. U. poz. 1112, z 2001 r.
poz. 41 i 1802, z 2002 r. poz. 1826 i 2020 oraz z 2003 r. poz. 844),
b) z dnia 7 października 1999 r. o wspieraniu restrukturyzacji przemysłowego
potencjału obronnego i modernizacji technicznej Sił Zbrojnych
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1663),
c) z dnia 14 lipca 2000 r. o restrukturyzacji finansowej górnictwa siarki
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1752),
d) z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji
przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”
(Dz. U. z 2020 r. poz. 292, 400, 462 i 1747),
e) z dnia 24 sierpnia 2001 r. o restrukturyzacji hutnictwa żelaza i stali (Dz. U.
poz. 1196, z późn. zm.).

Art. 3. 1. Ustawy nie stosuje się do przedsiębiorców znajdujących się
w likwidacji lub w upadłości.
2. Do przedsiębiorców, którzy złożyli wniosek o wszczęcie postępowania
restrukturyzacyjnego na podstawie przepisów o pomocy publicznej dla
przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu dla rynku pracy, ustawę stosuje się z
uwzględnieniem tych przepisów.

Art. 4. Restrukturyzacja należności, o których mowa w art. 6, polega na
umorzeniu tych należności w całości wraz z odsetkami za zwłokę lub opłatą
prolongacyjną – na zasadach określonych w ustawie.

Art. 5. 1. Premia podatkowa jest prawem przedsiębiorcy do zaliczenia, w roku
podatkowym rozpoczynającym się w 2002 r., do kosztów uzyskania przychodu
w podatku dochodowym, wierzytelności odpisanych jako nieściągalne lub rezerw
utworzonych na pokrycie wierzytelności – zaliczonych uprzednio do przychodów
należnych, jeżeli wierzytelności te:
1) są należne od przedsiębiorców oraz
2) nie zostały uregulowane przez dłużników przez okres co najmniej 90 dni od dnia
powstania należności, oraz
3) stanowiły przychód należny przedsiębiorcy przed dniem 1 lipca 2002 r., oraz
4) zostały zgłoszone do właściwego urzędu skarbowego w terminie i w zakresie
określonych w ustawie.
2. Zasady korzystania z premii podatkowej, o której mowa w ust. 1, określają
przepisy rozdziału 3.

Art. 6. 1. Restrukturyzacji podlegają następujące należności:
1) znane na dzień 30 czerwca 2002 r. zaległości, z zastrzeżeniem ust. 4 i art. 16, z tytułu:
a) podatków:
– dochodowego od osób fizycznych,
– zryczałtowanego dochodowego od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne,
– dochodowego od osób prawnych,
– od towarów i usług,
– akcyzowego,
– zniesionych przed dniem wejścia w życie ustawy,
b) należności celnych,
c) wpłat z zysku;
2) znane na dzień 31 grudnia 2001 r. zaległości wobec:
a) Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, z tytułu składek należnych do dnia
31 grudnia 1998 r. – w całości, oraz z tytułu składek należnych za okres od
dnia 1 stycznia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2001 r. – w części finansowanej
przez płatnika, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 11 i 16,
b) Funduszu Pracy, z tytułu należnych składek,
c) Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z tytułu należnych składek,
d) Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, z tytułu
należnych wpłat,
e) Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, z tytułu
należnych opłat i kar pieniężnych ustalanych na podstawie przepisów prawa
geologicznego i górniczego oraz opłat produktowych pobieranych na
podstawie przepisów o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie
gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej;
3) odsetki za zwłokę od zaległości wymienionych w pkt 1 i 2.
2. Restrukturyzacji podlegają również:
1) zaległości, o których mowa w ust. 1, w stosunku do których do dnia 30 czerwca
2002 r. zostały wydane decyzje rozkładające na raty lub odraczające termin
płatności, lub gdy zaległości te stanowią należności sporne;
2) opłaty prolongacyjne ustalone w związku z decyzjami wymienionymi w pkt 1.
3. Nie podlegają restrukturyzacji zaległości z tytułu składki na ubezpieczenie emerytalne.
4. Nie podlegają restrukturyzacji również zaległości podatkowe i celne określone
w decyzji właściwego organu podatkowego, organu celnego lub organu kontroli
skarbowej oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, składek na
Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, wpłat do
Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz opłat i kar dla
Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej określone
w wyniku postępowania kontrolnego – jeżeli zaległości te określone zostały
w związku z dokonywaniem czynności prawnych mających na celu obejście
przepisów podatkowych, o należnościach celnych, o ubezpieczeniach społecznych lub
przepisów dotyczących wymiaru i poboru tych należności.

Art. 7. 1. Ustawę stosuje się odpowiednio do należności od przedsiębiorców
z tytułu zobowiązań podatkowych stanowiących dochody budżetów jednostek
samorządu terytorialnego, jeżeli organ stanowiący właściwej jednostki samorządu
terytorialnego podejmie uchwałę o restrukturyzacji tych należności, z wyjątkiem
podatków, które nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
2. Umorzenie należności jednostek samorządu terytorialnego na podstawie
ustawy nie uprawnia tych jednostek do rekompensaty ubytku ich dochodów z tego
tytułu przez budżet państwa.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, organem restrukturyzacyjnym jest
przewodniczący zarządu jednostki samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 4.
4. Jeżeli zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w ust. 1, jest pobierane przez
urząd skarbowy, organem restrukturyzacyjnym, w zakresie tego zobowiązania, jest ten urząd.
5. Uchwałę, o której mowa w ust. 1, organ stanowiący jednostki samorządu
terytorialnego podejmuje w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
6. Przedsiębiorca występujący o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym
należności, o których mowa w ust. 4, jest obowiązany wraz z wnioskiem przedstawić
organowi restrukturyzacyjnemu uchwałę podjętą przez organ stanowiący właściwej
jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli organem restrukturyzacyjnym nie jest
organ, który podjął taką uchwałę.
7. Niedotrzymanie terminu określonego w ust. 5 powoduje nieobjęcie
postępowaniem restrukturyzacyjnym należności, o których mowa w ust. 4.

Art. 8. 1. Niewygasłe należności od przedsiębiorcy, objęte restrukturyzacją na
podstawie ustaw wymienionych w art. 2 pkt 6, mogą być objęte postępowaniem
restrukturyzacyjnym w zakresie i na zasadach określonych w niniejszej ustawie.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, restrukturyzacja prowadzona na
podstawie ustaw wymienionych w art. 2 pkt 6 podlega, na wniosek przedsiębiorcy,
umorzeniu w zakresie należności, o których mowa w art. 6, podlegających
restrukturyzacji na podstawie niniejszej ustawy.
3. Przedsiębiorca występujący o objęcie postępowaniem restrukturyzacyjnym
określonym w niniejszej ustawie jest obowiązany, nie później niż w terminie 45 dni
od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, przedstawić organowi
restrukturyzacyjnemu, wydaną przez właściwy organ, decyzję lub inny dokument
potwierdzający umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego prowadzonego na
podstawie ustaw wymienionych w art. 2 pkt 6.
4. Do czasu przedstawienia decyzji lub innego dokumentu potwierdzającego
umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego, w zakresie należności, o których
mowa w ust. 1, prowadzonego na podstawie ustaw wymienionych w art. 2 pkt 6,
postępowanie restrukturyzacyjne wszczęte na podstawie niniejszej ustawy zawiesza
się, z zastrzeżeniem ust. 5. Okres zawieszenia postępowania nie przedłuża terminu do
wydania decyzji o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego, określonego w art. 21 ust. 1.
5. W razie niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 3, postępowanie
restrukturyzacyjne wszczęte na podstawie niniejszej ustawy ulega umorzeniu z mocy
prawa. Z mocy prawa wznawia się restrukturyzację prowadzoną na podstawie ustaw
wymienionych w art. 2 pkt 6.
6. Należność może być objęta tylko jednym postępowaniem restrukturyzacyjnym.

Art. 9. Do restrukturyzacji stosuje się odpowiednio przepisy:
1) Ordynacji podatkowej w zakresie należności wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1,
2) właściwe do wymiaru i poboru należności wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 2
– chyba że ustawa stanowi inaczej.

Art. 10. 1. Należności, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. d i e, objęte
restrukturyzacją, podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca:
1) przedstawi organowi restrukturyzacyjnemu, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 3,
program restrukturyzacji oraz informację zawierającą dane o jego bieżącej
sytuacji finansowej, w tym dane wymienione w art. 1 ust. 2, oraz
2) wpłaci opłatę restrukturyzacyjną, o której mowa w art. 19, oraz
3) w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art.
21 ust. 1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6,
z wyjątkiem należności wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, nieobjętych
restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego.
2. Dane wymienione w ust. 1 pkt 1 należy przedstawić łącznie z wnioskiem,
o którym mowa w art. 12 ust. 1, a informację zawierającą podstawowe dane o bieżącej
sytuacji finansowej przedsiębiorcy dodatkowo także po upływie 11 miesięcy od dnia
doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, jednak nie później niż przed
upływem 14 miesięcy od dnia doręczenia tej decyzji.
3. Warunek wymieniony w ust. 1 pkt 3 uznaje się za spełniony również
w przypadku, gdy wymienione w tym przepisie zobowiązanie lub zaległość wraz
z odsetkami za zwłokę, nieobjęte postępowaniem restrukturyzacyjnym, zostaną przed
wydaniem decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt
1, rozłożone na raty lub zostaną odroczone terminy ich zapłaty, na zasadach
określonych w art. 11 lub w odrębnych przepisach.
4. Określenie lub ustalenie w innej formie zaległości z tytułu zobowiązań
wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1 lub 2 po wydaniu decyzji o zakończeniu
restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, nie stanowi naruszenia warunku,
o którym mowa w ust. 1 pkt 3.
5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do należności od przedsiębiorców
z tytułu zobowiązań podatkowych stanowiących dochody budżetów jednostek
samorządu terytorialnego, w przypadku podjęcia uchwały, o której mowa w art. 7 ust. 1.

Art. 10a. Należności, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a–c, objęte
restrukturyzacją, podlegają umorzeniu po spełnieniu przez przedsiębiorcę warunków
określonych w art. 10 ust. 1 i 2, jeśli przedsiębiorca w dniu wydania decyzji, o której
mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie
emerytalne, pozostałych składek na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej
przez ubezpieczonego oraz składek na powszechne ubezpieczenie zdrowotne,
z wyłączeniem należności, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2. Art. 10 ust. 3
i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 11. 1. Znane na dzień 30 czerwca 2002 r. zaległości we wpłatach:
1) należności wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1, nieobjętych postępowaniem
restrukturyzacyjnym – podlegają spłacie w terminie do dnia 29 lutego 2004 r.
przez przedsiębiorcę, który złożył wniosek o restrukturyzację;
2) składek, o których mowa w art. 10a, należnych za okres od dnia 1 stycznia
1999 r. do dnia 30 czerwca 2002 r., wraz z odsetkami za zwłokę,
niepodlegających restrukturyzacji – podlegają spłacie w terminie do dnia
28 lutego 2005 r. przez przedsiębiorcę, który złożył wniosek o restrukturyzację.
2. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio do należności, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d i e.
3. Przepis ust. 1 pkt 2 stosuje się odpowiednio do należności, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i c.

Art. 12. 1. Wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego następuje na wniosek
przedsiębiorcy złożony w terminie do 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy.
Postępowanie restrukturyzacyjne wszczyna się w dniu wpływu wniosku do
właściwego organu restrukturyzacyjnego.
2. Przedsiębiorca składa wniosek, o którym mowa w ust. 1, do organu
restrukturyzacyjnego, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę
przedsiębiorcy w dniu wejścia w życie ustawy, odrębnie do każdego organu
właściwego ze względu na zobowiązania, o których mowa w art. 6, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
3. Jeżeli organ restrukturyzacyjny jest właściwy w sprawach więcej niż jednego
rodzaju należności objętych restrukturyzacją, jednym wnioskiem obejmuje się
wszystkie rodzaje należności będące we właściwości tego organu.
4. Urząd skarbowy, do którego został złożony wniosek, prowadzi postępowanie
restrukturyzacyjne w zakresie wszystkich zobowiązań podatkowych, o których mowa
w art. 6 ust. 1 pkt 1.
5. Przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio do organów restrukturyzacyjnych
rozpatrujących wnioski o restrukturyzację należności celnych.
6. Wniosek złożony po terminie, o którym mowa w ust. 1, pozostawia się bez rozpatrzenia.
7. Przedsiębiorca jest obowiązany powiadomić organ restrukturyzacyjny
o likwidacji działalności albo wszczęciu wobec niego postępowania likwidacyjnego
albo o ogłoszeniu upadłości – w terminie 7 dni od zaistnienia tych okoliczności.

Art. 13. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 12 ust. 1, zawiera zgłoszenie
rodzajów należności, o których mowa w art. 6, oraz informację, do których organów
przedsiębiorca składa wnioski o restrukturyzację, jeżeli restrukturyzacją są objęte
należności pozostające we właściwości różnych organów restrukturyzacyjnych.
2. Do wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, dołącza się:
1) program restrukturyzacji, z zastrzeżeniem ust. 3;
2) wykaz wierzytelności i wszelkich wymagalnych długów przedsiębiorcy zawierający:
a) dane identyfikujące dłużników i wierzycieli oraz
b) informację o wysokości tych wierzytelności i wymagalnych długów, oraz
c) harmonogram spłaty wymagalnych zobowiązań;
3) kopię ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
wraz z informacją o ustanowionych na nich obciążeniach;
4) uzasadnienie zastosowania opłaty restrukturyzacyjnej w wysokości, o której
mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2.
3. Mały przedsiębiorca, w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, nie
ma obowiązku dołączać programu restrukturyzacji.
4. Do wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, dołącza się również uchwałę,
o której mowa w art. 7 ust. 5, decyzję lub inny dokument, o którym mowa w art. 8 ust.
3, z uwzględnieniem terminów wskazanych w tych przepisach.
5. Wniosek, o którym mowa w art. 12 ust. 1, niezawierający choćby niektórych
danych lub załączników wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1 oraz w ust. 1 i 2,
pozostawia się bez rozpatrzenia.

Art. 14. 1. Od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego do dnia
wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1, ulega
wstrzymaniu wykonanie:
1) decyzji rozkładających na raty albo odraczających termin płatności należności
objętych tym wnioskiem;
2) należności objętych wnioskiem, o którym mowa w art. 12 ust. 1, podlegających restrukturyzacji.
2. Wszczęte postępowania egzekucyjne oraz karne skarbowe podlegają
zawieszeniu do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1.
3. Bieg terminu przedawnienia płatności należności objętych restrukturyzacją
ulega zawieszeniu na okres od dnia wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, do
dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1.

Art. 15. W przypadku istnienia należności spornych, postępowanie w sprawie
restrukturyzacji ulega zawieszeniu, do dnia zakończenia sporu prawomocną decyzją
albo do dnia wycofania wniosku, odwołania lub skargi.

Art. 16. 1. Na wniosek przedsiębiorcy, należności sporne mogą być wyłączone
z restrukturyzacji. W tym przypadku nie stosuje się art. 15.
2. Należności sporne, wyłączone na wniosek przedsiębiorcy, nie mogą być
ponownie włączone do restrukturyzacji.

Art. 17. Organ restrukturyzacyjny ustala wysokość należności podlegających
restrukturyzacji uwzględniając należności znane.

Art. 18. 1. Organ restrukturyzacyjny, w terminie 45 dni od dnia wszczęcia
postępowania restrukturyzacyjnego, wydaje decyzję o warunkach restrukturyzacji,
jeżeli z analizy wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, oraz dołączonych do niego
dokumentów i danych określonych w art. 13, wynika, że zamierzone działania
prowadzić będą do przeciwdziałania zjawiskom, o których mowa w art. 1 ust. 2.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, organ restrukturyzacyjny ustala:
1) ogólną kwotę należności objętych restrukturyzacją pozostających w jego
właściwości, podając również rodzaj i wysokość poszczególnych należności oraz
okres, którego należność dotyczy;
2) wysokość opłaty restrukturyzacyjnej;
3) warunki spłaty należności, o których mowa w art. 11 ust. 1 pkt 2 oraz w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i c;
4) zasady regulowania należności podlegających spłacie oraz opłaty
restrukturyzacyjnej, o ile organ restrukturyzacyjny uzna to za konieczne.
3. W przypadku uzasadnionych wątpliwości w zakresie celowości lub podstawy
restrukturyzacji należności od przedsiębiorców objętych programami
restrukturyzacyjnymi, organ restrukturyzacyjny, w terminie 20 dni od dnia otrzymania
wniosku, o którym mowa w art. 12 ust. 1, oraz dołączonych do niego dokumentów
i danych określonych w art. 13, może zwrócić się z wnioskiem do ministra
właściwego: ze względu na rodzaj należności, do spraw finansów publicznych,
zabezpieczenia społecznego, gospodarki, klimatu albo środowiska – o opinię.
4. Właściwy minister, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym
mowa w ust. 3, wydaje opinię, w formie postanowienia; wyłącznie w przypadku opinii
negatywnej, opinia ministra nie wiąże organu restrukturyzacyjnego.
5. W przypadku uzyskania negatywnej opinii, o której mowa w ust. 4, organ
restrukturyzacyjny może w decyzji o warunkach restrukturyzacji ustalić warunki
konieczne do spełnienia przez przedsiębiorcę przed wydaniem decyzji o zakończeniu
postępowania restrukturyzacyjnego, o której mowa w art. 21 ust. 1.
6. Terminy, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, nie mogą być przedłużone.
7. Jeżeli z analizy danych wymienionych w ust. 1 wynika, że zamierzone
działania przedsiębiorcy nie rokują powodzenia w przeciwdziałaniu zjawiskom,
o których mowa w art. 1 ust. 2, organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o umorzeniu
wszczętego postępowania restrukturyzacyjnego.

Art. 19. 1. Opłata restrukturyzacyjna, obliczana od sumy należności objętych
restrukturyzacją, pozostających we właściwości organu restrukturyzacyjnego, bez
odsetek za zwłokę i opłaty prolongacyjnej, wynosi:
1) 1,5% – w przypadku przedsiębiorców korzystających z pomocy publicznej na
podstawie ustaw o pomocy publicznej dla przedsiębiorców objętych programami restrukturyzacyjnymi;
2) 1,5% – w przypadku przedsiębiorców, którzy w dniu 30 czerwca 2002 r.
posiadali należności od przedsiębiorców, o których mowa w pkt 1, w wysokości
co najmniej 50% ogółu należności na ten dzień;
3) 15% – w przypadku pozostałych przedsiębiorców.
2. Termin płatności opłaty restrukturyzacyjnej wynosi 30 dni od dnia doręczenia
decyzji o warunkach restrukturyzacji, z zastrzeżeniem art. 20.
3. Opłata restrukturyzacyjna stanowi dochód budżetu państwa, jeżeli należności
podlegające restrukturyzacji stanowią dochód budżetu państwa, albo dochód
odpowiedniego funduszu, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, z uwzględnieniem ust. 4.
4. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazuje odpowiednim funduszom
należności z opłaty restrukturyzacyjnej, proporcjonalnie do kwoty
restrukturyzowanych należności. Przekazanie opłaty restrukturyzacyjnej przez Zakład
Ubezpieczeń Społecznych odpowiednim funduszom następuje po upływie 30 dni od
dnia wpłaty. W przypadku, o którym mowa w art. 20, opłata restrukturyzacyjna
przekazywana jest proporcjonalnie do dokonywanych wpłat.
5. Przy rozliczaniu opłaty restrukturyzacyjnej przez Zakład Ubezpieczeń
Społecznych zostają uwzględnione kwoty stanowiące różnicę pomiędzy kwotą
składek przekazanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na Fundusz Pracy
i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz kwotą niepobranych
(nieopłaconych) za okres do dnia 31 grudnia 1998 r. składek na te Fundusze.
6. Jeżeli restrukturyzacji podlegają należności jednostek samorządu
terytorialnego, opłata restrukturyzacyjna stanowi dochód tych jednostek.

Art. 20. 1. Organ restrukturyzacyjny, w przypadkach uzasadnionych ważnym
interesem przedsiębiorcy, w tym w szczególności niskim poziomem bieżącej
płynności finansowej, na jego wniosek może, w formie decyzji, rozłożyć na raty opłatę
restrukturyzacyjną, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Wpłata ostatniej raty opłaty restrukturyzacyjnej następuje nie później niż
w terminie 14 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 1, organ restrukturyzacyjny ustala opłatę prolongacyjną.
4. Opłata restrukturyzacyjna nie podlega oprocentowaniu ani umorzeniu.

Art. 21. 1. Po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach
restrukturyzacji, a w przypadku decyzji o warunkach restrukturyzacji doręczonych
przed dniem 31 grudnia 2002 r. nie później niż do dnia 30 kwietnia 2004 r.,
z zastrzeżeniem ust. 1a i 3, organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o zakończeniu
restrukturyzacji, w której:
1) stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji, jeżeli warunki
restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, zostały spełnione albo
2) umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji,
o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, nie zostały spełnione.
1a. Decyzję, o której mowa w ust. 1, organ restrukturyzacyjny wydaje po
przedłożeniu przez przedsiębiorcę informacji o spełnieniu warunków restrukturyzacji,
o których mowa w art. 10 lub 10a, jednak nie wcześniej niż po upływie roku od dnia
doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji.
2. Przed wydaniem decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w ust.
1 pkt 1, organ restrukturyzacyjny przekazuje projekt tej decyzji Prezesowi Urzędu
Ochrony Konkurencji i Konsumentów w celu wydania opinii – zgodnie z przepisami
o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla
przedsiębiorców. Opinia wydawana jest w terminie 14 dni od dnia otrzymania
projektu decyzji. Termin ten nie może być przedłużony.
3. Postępowanie restrukturyzacyjne umarza się również w przypadku, gdy
wobec przedsiębiorcy zostało wszczęte postępowanie likwidacyjne lub upadłościowe;
w tym przypadku organ restrukturyzacyjny niezwłocznie wydaje decyzję o umorzeniu
postępowania restrukturyzacyjnego.
4. Zawieszenie postępowania w sprawie restrukturyzacji, o którym mowa w art.
15, przerywa bieg terminu do wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji.
5. W przypadku umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego z przyczyn
określonych w ust. 1 pkt 2, w ust. 3 oraz w art. 18 ust. 7, opłatę restrukturyzacyjną
wpłaconą przez przedsiębiorcę zalicza się, w dniu wydania decyzji o zakończeniu
restrukturyzacji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, na poczet zaległości wraz z odsetkami
za zwłokę. Opłatę rozlicza się na należności z poszczególnych tytułów
proporcjonalnie do udziału tych należności w kwocie będącej podstawą określenia
opłaty restrukturyzacyjnej.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się art. 64c § 4 ustawy
z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z
2020 r. poz. 1427 i 1492).
7. Organ restrukturyzacyjny ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” listę przedsiębiorców, którym wydał decyzję o zakończeniu
restrukturyzacji, o której mowa w ust. 1 – niezwłocznie po wydaniu decyzji.
8. Przepis ust. 7 nie ma zastosowania, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw
ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”
podlegają listy przedsiębiorców, w stosunku do których wydano decyzje
o zakończeniu postępowania restrukturyzacyjnego.

Art. 22. 1. Przychody z tytułu umorzenia należności podlegających
restrukturyzacji nie stanowią przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
2. Opłata restrukturyzacyjna, o której mowa w art. 19, oraz opłata prolongacyjna,
o której mowa w art. 20 ust. 3, nie stanowią kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu
przepisów o podatku dochodowym.

Art. 23. 1. Z premii podatkowej mogą skorzystać, z uwzględnieniem ust. 2,
przedsiębiorcy, którzy:
1) posiadali, w dniu 30 czerwca 2002 r., status małego przedsiębiorcy
w rozumieniu ustawy wymienionej w art. 2 pkt 1 albo
2) bez względu na status przedsiębiorcy i termin wymagalności wierzytelności –
w ogólnej średniej kwocie wierzytelności w danym miesiącu, przez co najmniej
6 miesięcy roku podatkowego rozpoczynającego się w 2002 r., posiadali nie
mniej niż 50% wierzytelności nieuregulowanych przez okres co najmniej 90 dni
od dnia ich powstania; przy ustalaniu udziału, o którym mowa w poprzednim
zdaniu, uwzględnia się wierzytelności od przedsiębiorców, zaliczone do
przychodów należnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
2. Przedsiębiorcy mogą skorzystać z premii podatkowej pod warunkiem, że:
1) wierzytelności, o których mowa w art. 5 ust. 1, zaliczą, do końca roku
podatkowego rozpoczynającego się w 2002 r., do nieściągalnych albo utworzą
na nie rezerwy oraz
2) w terminie złożenia zeznania o wysokości dochodu (poniesionej straty) za rok
podatkowy rozpoczynający się w 2002 r., w tym również za lata wcześniejsze,
nie posiadają znanych zaległości z tytułu podatków stanowiących dochód
budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne oraz składki na
powszechne ubezpieczenie zdrowotne, oraz
3) w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy złożą w urzędzie skarbowym
właściwym według miejsca zamieszkania lub siedziby wykaz wierzytelności,
wymienionych w art. 5 ust. 1, zawierający w szczególności:
a) dane identyfikujące dłużnika,
b) źródło, datę powstania wierzytelności, jej kwotę oraz termin i uzgodnioną formę zapłaty.

Art. 24. 1. Określenie lub ustalenie w innej formie zaległości z tytułu
zobowiązań wymienionych w art. 23 ust. 2 pkt 2 po upływie terminu wskazanego
w tym przepisie nie pozbawia przedsiębiorcy prawa do skorzystania z premii
podatkowej, jeżeli zaległość ta wraz z odsetkami za zwłokę zostanie uregulowana
w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej.
2. Jeżeli zaległość, o której mowa w ust. 1, nie zostanie uregulowana w terminie,
wówczas w miesiącu, w którym ten termin upłynął, podatnik jest obowiązany do
zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę odpowiadającą całości
wykorzystanej premii podatkowej.

Art. 25. 1. W zakresie korzystania z premii podatkowej stosuje się przepisy
o podatku dochodowym dotyczące zaliczania do kosztów uzyskania przychodu wierzytelności nieściągalnych lub rezerw na wierzytelności do kosztów uzyskania
przychodu, z wyłączeniem przepisów określających zasady uprawdopodobnienia
nieściągalności wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, albo na pokrycie których utworzono rezerwy.
2. Prawo do skorzystania z premii podatkowej wygasa w terminie złożenia
rocznego zeznania podatkowego za rok podatkowy rozpoczynający się w 2002 r.

Art. 26. (pominięty).

Art. 27. (pominięty).

Art. 28. (pominięty).

Art. 29. 1. Do spraw wszczętych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa
w art. 27, a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje
się przepisy dotychczasowe.
2. (utracił moc)

Art. 30. Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.