Wejscie w życie: 17 marca 1993

Ostatnia Zmiana: 1 września 2017

Ustawa z dnia 3 lutego 1993 r. o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków oraz o zmianie niektórych ustaw

Art. 1. Ustawa reguluje:
1) bankowe postępowanie ugodowe;
2) publiczną sprzedaż wierzytelności bankowych;
3) (uchylony)
4) przekazywanie środków na powiększenie funduszy własnych banków
państwowych oraz banków, w których Skarb Państwa posiada więcej niż 50%
akcji lub udziałów.

Art. 2. Uprawnienia i obowiązki banku określone w rozdziałach 2 i 3
przysługują każdemu bankowi.

Art. 3. Uprawnienia i obowiązki banku określone w rozdziałach 2 i 3
przysługują także Agencji Rozwoju Przemysłu Spółka Akcyjna.

Art. 4. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) spółkach – należy przez to rozumieć spółki akcyjne i spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością;
2) akcjach – należy przez to rozumieć akcje w spółce akcyjnej i udziały w spółce
z ograniczoną odpowiedzialnością;
3) statutach – należy przez to rozumieć statuty spółek akcyjnych oraz umowy i
akty założycielskie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością;
4) wartości księgowej netto – należy przez to rozumieć, w przypadku spółki,
sumę kapitałów własnych skorygowaną o wynik finansowy, a w przypadku przedsiębiorstwa państwowego, sumę funduszy własnych skorygowaną o wynik finansowy.

Art. 5. Na wniosek dłużnika, który zaprzestał spłacania długu wobec banku
lub nie będzie w stanie spłacać długu w przyszłości – bank, z zastrzeżeniem art. 7,
8 i art. 37, może wszcząć bankowe postępowanie ugodowe w celu doprowadzenia
do ugody między dłużnikiem i wierzycielami.

Art. 6. 1. Bankowe postępowanie ugodowe może dotyczyć:
1) wyłącznie dłużnika będącego przedsiębiorstwem państwowym,
jednoosobową spółką Skarbu Państwa lub spółką, w której akcje będące
własnością Skarbu Państwa, przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych
spółek Skarbu Państwa stanowią łącznie więcej niż 50%;
2) Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, w części obejmującej jego
zobowiązania przejęte – stosownie do odrębnych przepisów o
gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa – po
zlikwidowanych państwowych przedsiębiorstwach gospodarki rolnej.
2. Jeżeli dłużnikiem jest Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, przedmiotem
bankowego postępowania ugodowego są wierzytelności wobec poszczególnych,
zlikwidowanych i przejętych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa
państwowych przedsiębiorstw gospodarki rolnej.

Art. 7. 1. Bank może wszcząć bankowe postępowanie ugodowe
indywidualnie lub w imieniu i za zgodą grupy banków, gdy:
1) wierzytelności banku lub grupy banków wobec dłużnika stanowią co najmniej
10% ogólnej kwoty zobowiązań dłużnika, przy czym suma wierzytelności
bankowej jest nie mniejsza niż sto tysięcy złotych, lub
2) wierzytelności banku lub grupy banków stanowią nie mniej niż 20% ogólnej
kwoty zobowiązań dłużnika.
2. Jeżeli dłużnikiem jest Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa,
wierzytelności, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie protokołu
zdawczo-odbiorczego majątku, wierzytelności i zobowiązań zlikwidowanego
państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej, sporządzanego przez organ
założycielski tego przedsiębiorstwa i Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.
3. Przez ogólną kwotę zobowiązań dłużnika, o której mowa w ust. 1, rozumie
się, z zastrzeżeniem ust. 4, kwotę wynikającą z pomniejszenia sumy bilansowej
bilansu, sporządzonego na koniec kwartału poprzedzającego dzień złożenia wniosku:
1) o kapitały – w przypadku spółki,
2) o fundusze własne – w przypadku przedsiębiorstwa państwowego
– skorygowane o wynik finansowy.
4. Przez ogólną kwotę zobowiązań dłużnika, będącego Krajowym Ośrodkiem
Wsparcia Rolnictwa, rozumie się kwotę zobowiązań określoną w protokole
zdawczo-odbiorczym, o którym mowa w ust. 2.

Art. 8. Bankiem właściwym do wszczęcia bankowego postępowania
ugodowego jest:
1) bank, którego suma wierzytelności wobec dłużnika jest największa spośród
wszystkich wierzytelności bankowych;
2) inny bank będący wierzycielem, jeżeli bank, o którym mowa w pkt 1, nie
wszczął bankowego postępowania ugodowego w terminie 30 dni od dnia
złożenia przez dłużnika wniosku o wszczęcie postępowania, a w przypadku
określonym w art. 10 ust. 1, w terminie 30 dni od przedstawienia lub
uzupełnienia programu uzdrowienia gospodarki przez dłużnika.

Art. 9. 1. Do wniosku o wszczęcie bankowego postępowania ugodowego
dłużnik powinien dołączyć:
1) propozycje ugodowe, w szczególności założenia uzdrowienia gospodarki
dłużnika, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4;
2) bilans z rachunkiem wyników;
3) wyciąg z rejestru;
4) spis wierzycieli, w tym zagranicznych, ze wskazaniem imion, nazwisk lub
firm i adresów oraz wymienieniem wierzytelności i terminów ich płatności, z
oznaczeniem wierzytelności zabezpieczonych zastawem bądź hipoteką;
5) wykaz udzielonych poręczeń;
6) wykaz tytułów egzekucyjnych przeciwko dłużnikowi;
7) spis podmiotów zobowiązanych względem dłużnika, z wymienieniem
należności i terminów ich płatności;
8) propozycje potrąceń według zasad, o których mowa w art. 13.
2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio, gdy przedmiotem bankowego
postępowania ugodowego mają być wierzytelności, o których mowa w art. 6 ust. 2, z tym że:
1) w miejsce wyciągu z rejestru dłużnik dołącza decyzję organu założycielskiego
o likwidacji państwowego przedsiębiorstwa gospodarki rolnej;
2) dane określone w ust. 1 pkt 2 i 4–7 dotyczą zlikwidowanego przedsiębiorstwa.
3. Jeżeli dłużnikiem jest państwowe przedsiębiorstwo gospodarki rolnej,
propozycje ugodowe, uwzględniające również program zagospodarowania majątku
po przejęciu przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, wymagają zgody
Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.
4. Jeżeli dłużnikiem jest Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, propozycje
ugodowe uwzględniają program zagospodarowania majątku po zlikwidowanym
państwowym przedsiębiorstwie gospodarki rolnej.

Art. 10. 1. Bank może uzależnić wszczęcie lub prowadzenie bankowego
postępowania ugodowego od przedstawienia lub uzupełnienia programu
uzdrowienia gospodarki dłużnika lub programu zagospodarowania, o którym mowa
w art. 9 ust. 3 i 4, wyznaczając mu na tę czynność czas nie krótszy niż 30 dni.
2. Jeżeli dłużnikiem jest przedsiębiorstwo państwowe, bank może uzależnić
wszczęcie bankowego postępowania ugodowego od złożenia przez dłużnika wniosku do:
1) Ministra Przekształceń Własnościowych o przekształcenie przedsiębiorstwa
w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa w trybie ustawy z dnia 13 lipca 1990
r. o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. poz. 298 oraz z 1991
r. poz. 253 i 480) lub
2) organu założycielskiego o wniesienie przedsiębiorstwa lub zorganizowanych
części mienia przedsiębiorstwa do spółki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy
o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych.
3. Przepisów ust. 2 nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, których
prywatyzacja wymaga zgody Rady Ministrów na podstawie odrębnych przepisów,
chyba że Rada Ministrów wyrazi zgodę na prywatyzację, oraz do państwowych
przedsiębiorstw gospodarki rolnej.

Art. 11. Bankowym postępowaniem ugodowym, z zastrzeżeniem art. 12,
objęte są wszelkie wierzytelności, z wyłączeniem wierzytelności:
1) z tytułu ubezpieczeń społecznych;
2) ze stosunku pracy;
3) z umowy o rentę lub o dożywocie;
4) zabezpieczonych zastawem, z wyjątkiem zastawów ustanowionych później
niż na 30 dni przed złożeniem wniosku o wszczęcie bankowego postępowania
ugodowego oraz zastawów ustawowych w rozumieniu ustawy z dnia 19
grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. poz. 111, z późn. zm.);
5) zabezpieczonych hipoteką, z wyjątkiem hipotek ustanowionych później niż na
30 dni przed złożeniem wniosku o wszczęcie bankowego postępowania
ugodowego oraz hipotek przymusowych i hipotek ustawowych w rozumieniu
ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 1992 r. poz. 359
oraz z 1993 r. poz. 29);
6) powstałych z tytułu pobierania przez dłużnika – zobowiązanego jako płatnik
w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 200, z późn. zm.) – zaliczek na podatek dochodowy.

Art. 12. 1. Wierzytelności zabezpieczone zastawem lub hipoteką, wyłączone
na podstawie art. 11 pkt 4 i 5, mogą zostać objęte bankowym postępowaniem
ugodowym tylko za zgodą wierzycieli.
2. Jeżeli wierzytelność nie została objęta ugodą bankową w związku z
brakiem zgody wierzyciela, o której mowa w ust. 1, po uprawomocnieniu się ugody
bankowej, dłużnik może przenieść na wierzyciela własność rzeczy obciążonej
zastawem lub hipoteką ze skutkiem całkowitego zaspokojenia wierzyciela z tytułu
wierzytelności zabezpieczonych zastawem lub hipoteką, które nie zostały objęte ugodą bankową.
3. Objęcie ugodą bankową wierzytelności zabezpieczonych zastawem lub
hipoteką nie powoduje wygaśnięcia zastawu lub hipoteki do czasu zakończenia
bankowego postępowania ugodowego w trybie określonym w art. 36.

Art. 13. W bankowym postępowaniu ugodowym, przed zawarciem ugody
bankowej, dokonuje się potrącenia wierzytelności i zobowiązań dłużnika wobec
Skarbu Państwa i jednostek budżetowych na zasadach określonych w art. 28 ustawy
o zobowiązaniach podatkowych oraz wzajemnych wierzytelności dłużnika i
wierzycieli objętych bankowym postępowaniem ugodowym – na zasadach
określonych w art. 498–508 Kodeksu cywilnego.

Art. 14. 1. Bank ogłasza o wszczęciu bankowego postępowania ugodowego
w co najmniej jednym dzienniku o zasięgu ogólnopolskim oraz w siedzibie banku
i jego oddziałach, a także w siedzibie dłużnika.
2. Bankowe postępowanie ugodowe uważa się za wszczęte w dniu pierwszego
ogłoszenia prasowego, o którym mowa w ust. 1.
3. O wszczęciu bankowego postępowania ugodowego bank odrębnie zawiadamia:
1) wszystkich wierzycieli, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4;
2) właściwe organy podatkowe;
3) Ministra Przekształceń Własnościowych.
4. Do zawiadomienia wierzycieli mających wierzytelności zabezpieczone
zastawem bądź hipoteką bank dołącza zapytanie o zgodę na objęcie ich
wierzytelności bankowym postępowaniem ugodowym. Brak odpowiedzi w
terminie 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia oznacza odmowę objęcia bankowym postępowaniem ugodowym wierzytelności objętej zastawem lub hipoteką.

Art. 15. Bank kierujący bankowym postępowaniem ugodowym określa
szczegółowy tryb postępowania i terminy wykonania objętych tym postępowaniem
czynności oraz nadzoruje wykonanie ugody bankowej.

Art. 16. 1. Bankowe postępowanie ugodowe prowadzi do zawarcia ugody
bankowej, która obejmuje:
1) zobowiązanie dłużnika do podjęcia określonych działań zmierzających do
naprawy przedsiębiorstwa dłużnika, a w przypadku gdy dłużnikiem jest
Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa – do realizacji programu
zagospodarowania majątku po zlikwidowanym państwowym
przedsiębiorstwie gospodarki rolnej;
2) zobowiązanie wierzycieli do podjęcia działań w celu wsparcia realizacji
programu naprawczego;
3) określenie zasad zamiany wierzytelności na akcje, jeżeli ugoda przewiduje taką zamianę;
4) określenie sposobu pokrywania kosztów ponoszonych w związku z
bankowym postępowaniem ugodowym; Skarb Państwa jest zwolniony z
obowiązku ponoszenia kosztów;
5) określenie sposobu realizacji wierzytelności objętych ugodą bankową po
uprawomocnieniu się ugody.
2. Działania, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą polegać na restrukturyzacji
długu oraz ułatwieniu dłużnikowi pozyskania nowych środków finansowych, a w szczególności na:
1) odroczeniu terminów płatności;
2) obniżeniu oprocentowania wierzytelności;
3) zaniechaniu naliczania oprocentowania w określonym czasie od całości lub
części wierzytelności;
4) przejściowym kapitalizowaniu należnych odsetek;
5) rozłożeniu w czasie spłat odsetek i kapitału;
6) zamianie części lub całości wierzytelności na akcje;
7) umorzeniu części lub całości wierzytelności, w tym odsetek;
8) udzieleniu dłużnikowi nowych pożyczek, kredytów lub gwarancji kredytowych.
3. Ustalenia mające na celu zabezpieczenie wykonania ugody bankowej oraz
kontroli nad jej realizacją polegać mogą na:
1) powołaniu rady wierzycieli kontrolującej wykonanie postanowień ugody
bankowej; w skład rady wierzycieli wchodzi przedstawiciel Ministra
Finansów, jeżeli ugodą bankową są objęte wierzytelności Skarbu Państwa;
2) przekazaniu wskazanemu wierzycielowi, na czas oznaczony, praw głosu z
akcji, jeżeli wierzyciele uznają to za niezbędne, poprzez ustanowienie
odpowiedniego pełnomocnictwa;
3) zobowiązaniu się akcjonariusza spółki dłużnika do zbycia akcji lub obciążenia
akcji prawem zastawu na rzecz wierzycieli.
4. Uprawnienia osób wchodzących w skład rady wierzycieli, o której mowa
w ust. 3 pkt 1, w zakresie należności przysługujących im z tytułu pełnienia tych
funkcji, określa akt powołania.

Art. 17. 1. Jeżeli dłużnikiem jest przedsiębiorstwo państwowe:
1) Minister Przekształceń Własnościowych przekształci przedsiębiorstwo w
jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, w trybie i na zasadach przepisów
ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, najpóźniej w ciągu 30
dni od dnia podpisania ugody;
2) Minister Przekształceń Własnościowych wyrazi zgodę na wniesienie
przedsiębiorstwa lub zorganizowanych części mienia przedsiębiorstwa do
spółki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych oraz wyrazi zgodę na zamianę wierzytelności na akcje tej spółki
według zasad, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 3, w ciągu 30 dni od dnia podpisania ugody.
2. Przepisów ust. 1 nie stosuje się, o ile:
1) przekształcenie przedsiębiorstwa w trybie i na zasadach przepisów ustawy o
prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych lub
2) likwidacja przedsiębiorstwa w trybie określonym w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy
o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych
– nie jest warunkiem zawartym w ugodzie.
3. Przepisów ust. 1 nie stosuje się do przedsiębiorstw państwowych, których
prywatyzacja wymaga zgody Rady Ministrów na podstawie odrębnych przepisów,
chyba że Rada Ministrów wyrazi zgodę na prywatyzację, oraz do państwowych
przedsiębiorstw gospodarki rolnej.
4. Z chwilą przekształcenia przez Ministra Przekształceń Własnościowych
przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa lub
wniesienia przedsiębiorstwa albo zorganizowanych części mienia przedsiębiorstwa
do spółki w trybie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw
państwowych – spółka ta staje się stroną w bankowym postępowaniu ugodowym jako dłużnik.
5. Z dniem podjęcia decyzji o likwidacji państwowego przedsiębiorstwa
gospodarki rolnej w celu przekazania majątku tego przedsiębiorstwa Krajowemu
Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa – stroną w bankowym postępowaniu ugodowym
staje się Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.

Art. 18. 1. Ugoda bankowa powinna uwzględniać interesy wierzycieli na
warunkach niekrzywdzących.
2. Ugoda bankowa może przewidywać korzystniejsze warunki dla wierzycieli
mających drobne wierzytelności.

Art. 19. 1. Organy podatkowe dokonują zmian w zobowiązaniach
podatkowych dłużnika, będących następstwem zawartej ugody bankowej.
2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, tryb postępowania organów podatkowych dokonujących zmian w
zobowiązaniach podatkowych dłużnika, wynikających z zawartej ugody bankowej.

Art. 20. 1. Zawarcie ugody bankowej następuje wówczas, gdy propozycja
ugody określająca sposób realizacji wszystkich wierzytelności objętych bankowym
postępowaniem ugodowym zostanie zaakceptowana przez dłużnika oraz
wierzycieli posiadających łącznie więcej niż 50% sumy wierzytelności objętych
postępowaniem, w tym przez bank prowadzący bankowe postępowanie ugodowe.
2. Ugoda, o której mowa w ust. 1, jest wiążąca dla wszystkich wierzycieli, z
zastrzeżeniem art. 11 i art. 12 ust. 2.
3. Ugoda bankowa, pod rygorem nieważności, powinna być zawarta w formie pisemnej.
4. Ugodę obejmującą wierzytelności Skarbu Państwa podpisuje w imieniu
Skarbu Państwa Minister Finansów lub osoba przez niego upoważniona.
5. Ugodę zawieraną na warunkach określonych w art. 17 ust. 1 podpisuje w
imieniu Skarbu Państwa Minister Przekształceń Własnościowych lub osoba przez
niego upoważniona.
6. Przedstawiciel Ministra Finansów, o którym mowa w ust. 4, może nie
podpisać ugody bankowej tylko wtedy, gdy wierzytelności Skarbu Państwa zostały
potraktowane w sposób krzywdzący w stosunku do innych wierzytelności, z
zastrzeżeniem art. 18 ust. 2.
7. Do zbywania i obciążania akcji należących do Skarbu Państwa, w ramach
wykonywania ugody bankowej, nie stosuje się przepisów ustawy o prywatyzacji
przedsiębiorstw państwowych, z wyjątkiem przepisów dotyczących nabywania
akcji przez pracowników i rolników lub rybaków.
8. Przepis art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i
niektórych uprawnieniach pracowników (Dz. U. z 2017 r. poz. 1055 oraz z 2018 r.
poz. 702) stosuje się odpowiednio, z tym że uprawnionym pracownikom oraz
rolnikom lub rybakom przysługuje prawo do nieodpłatnego nabycia do 15% akcji
Skarbu Państwa według stanu z dnia objęcia przez Skarb Państwa, jeżeli do Skarbu
Państwa należy jeszcze taka część akcji. Jeżeli do Skarbu Państwa należy mniejsza
część akcji, prawo do nieodpłatnego nabycia ogranicza się do tej części.

Art. 21. 1. Bank ogłasza o zawarciu ugody bankowej w trybie określonym w
art. 14 ust. 1, ze wskazaniem miejsca, w którym można zapoznać się z jej warunkami.
2. O zawarciu ugody bankowej bank odrębnie i niezwłocznie zawiadamia:
1) wszystkich wierzycieli, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4;
2) właściwe organy podatkowe;
3) Ministra Przekształceń Własnościowych.

Art. 22. 1. Wierzyciel, który nie podpisał ugody bankowej, a którego
wierzytelności zostały objęte ugodą, może wnieść sprzeciw w terminie 30 dni od
dnia ukazania się, zgodnie z art. 21, pierwszego ogłoszenia prasowego o zawarciu ugody bankowej.
2. Sprzeciw wraz z uzasadnieniem wnosi się za pośrednictwem banku, o
którym mowa w art. 15, w formie pisemnej do sądu rejonowego – sądu
gospodarczego, właściwego dla siedziby dłużnika.
3. Na żądanie sądu, do którego wniesiono sprzeciw zgodnie z ust. 2, bank
niezwłocznie przekazuje pełną dokumentację bankowego postępowania ugodowego.

Art. 23. 1. W postępowaniu sądowym sprawy z zakresu bankowego
postępowania ugodowego są rozpatrywane na podstawie przepisów księgi drugiej
Kodeksu postępowania cywilnego – postępowanie nieprocesowe, z
uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału.
2. Wnoszący sprzeciw uiszcza stały wpis.
3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
wpisu wnoszonego od sprzeciwu.

Art. 24. 1. Sąd oddala sprzeciw, jeżeli zawarta ugoda bankowa nie narusza
przepisów ustawy; w przeciwnym przypadku uchyla ugodę bankową i umarza
bankowe postępowanie ugodowe.
2. Postanowienie sądu wymaga uzasadnienia.
3. (utracił moc)

Art. 25. 1. Ugoda bankowa jest prawomocna, jeżeli w terminie określonym w
art. 22 ust. 1 nie został złożony sprzeciw lub sąd sprzeciw oddalił.
2. O uprawomocnieniu się ugody bankowej bank ogłasza w trybie określonym w art. 14 ust. 1.
3. Wierzyciele, których wierzytelności objęto ugodą bankową, są tą ugodą
związani od chwili uprawomocnienia.

Art. 26. 1. Prawomocna ugoda bankowa stanowi tytuł egzekucyjny w
rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego oraz w rozumieniu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1201, z późn. zm.), z zastrzeżeniem art. 19.
2. Na żądanie uprawnionego bank wydaje wyciąg z ugody z zapewnieniem o
jej prawomocności, pobierając za tę czynność opłatę zgodną z przepisami o
opłatach kancelaryjnych w sprawach cywilnych.
3. Każdy z uprawnionych, na podstawie prawomocnej ugody bankowej, w
razie jej nierealizowania przez dłużnika, może wystąpić do sądu rejonowego – sądu
gospodarczego, właściwego dla siedziby dłużnika, o nadanie klauzuli
wykonalności tytułowi egzekucyjnemu.
4. Przepis ust. 3 nie narusza przepisów o egzekucji.

Art. 27. Jeżeli dłużnik nie wykonuje wynikających z ugody bankowej
zobowiązań, bank, który prowadził postępowanie ugodowe, z własnej inicjatywy
lub na wniosek innego wierzyciela, o którym mowa w pkt 2:
1) występuje do sądu rejonowego – sądu gospodarczego, właściwego dla
siedziby dłużnika, z wnioskiem o rozwiązanie ugody bankowej lub
2) zaspokaja wierzyciela pokrzywdzonego niewykonywaniem ugody bankowej przez dłużnika.

Art. 28. Do postępowania sądowego dotyczącego rozwiązania ugody
bankowej mają zastosowanie przepisy art. 23 ust. 2 oraz art. 24 ust. 2 i 3.

Art. 29. Sąd oddala wniosek, jeżeli dłużnik wykonuje wynikające z ugody
bankowej zobowiązania; w przeciwnym przypadku rozwiązuje ugodę bankową.

Art. 30. O rozwiązaniu ugody bankowej przez sąd bank ogłasza w trybie
określonym w art. 14 ust. 1.

Art. 31. 1. Rozwiązanie ugody bankowej przez sąd może nastąpić nie później
niż w ciągu 3 lat od dnia jej uprawomocnienia.
2. W okresie, o którym mowa w ust. 1, ulega zawieszeniu bieg terminów
przedawnienia wierzytelności objętych bankowym postępowaniem ugodowym.

Art. 32. W razie rozwiązania ugody bankowej przez sąd:
1) dokonane na podstawie ugody bankowej czynności dłużnika pozostają w
mocy, a wypłacone lub wyegzekwowane kwoty nie podlegają zwrotowi;
2) wierzyciele zachowują prawo do niespłaconej przez dłużnika części
wierzytelności istniejącej przed zawarciem ugody bankowej;
3) bankowe postępowanie ugodowe nie może być ponownie wszczęte wobec
tego samego dłużnika, chyba że przedmiotem bankowego postępowania
ugodowego mają być wierzytelności wobec innego państwowego
przedsiębiorstwa gospodarki rolnej, zlikwidowanego i przejętego przez
Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, niż wobec tego przedsiębiorstwa,
którego wierzytelności już objęte zostały ugodą bankową.

Art. 33. Jeżeli dłużnik udzielił niektórym wierzycielom korzyści większych
niż przewidziane w ugodzie, każdy wierzyciel w ciągu 2 lat od dnia
uprawomocnienia się ugody może w drodze powództwa żądać solidarnie od
dłużnika i wierzyciela, który osiągnął nienależną korzyść, uiszczenia sumy, o jaką
w ugodzie zmniejszona została wierzytelność żądającego. Wierzyciel, który
osiągnął nienależną korzyść, odpowiada tylko do wysokości tej korzyści.

Art. 34. 1. Z dniem wszczęcia postępowania ugodowego do czasu jego
umorzenia, uprawomocnienia się ugody lub uchylenia ugody bankowej przez sąd:
1) ulegają zawieszeniu toczące się postępowania układowe i upadłościowe;
2) nie może być dokonywana spłata wierzytelności objętych bankowym
postępowaniem ugodowym;
3) nie może być wszczęta lub prowadzona dalej przeciwko dłużnikowi egzekucja
wierzytelności objętych bankowym postępowaniem ugodowym; wszczęte
wcześniej postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu;
4) nie mogą być ustanawiane hipoteki i zastawy.
2. Po uprawomocnieniu się ugody zawieszone postępowania układowe,
upadłościowe i egzekucyjne, w odniesieniu do wierzytelności objętych ugodą,
ulegają umorzeniu, a wydane w toku tych postępowań tytuły wykonawcze
pozbawia się z mocy prawa wykonalności.

Art. 35. 1. Bank umarza bankowe postępowanie ugodowe, jeżeli w terminie
4 miesięcy od wszczęcia bankowego postępowania ugodowego nie dojdzie do
zawarcia ugody bankowej.
2. Jeżeli bankowe postępowanie ugodowe zostało wszczęte wobec
przedsiębiorstwa państwowego, termin, o którym mowa w ust. 1, wynosi 6 miesięcy.
3. O umorzeniu bankowego postępowania ugodowego bank ogłasza w trybie
określonym w art. 14 ust. 1.

Art. 36. 1. Bank prowadzący bankowe postępowanie ugodowe na wniosek
dłużnika, po stwierdzeniu, że wszystkie zobowiązania wynikające z ugody zostały
wykonane, uznaje bankowe postępowanie ugodowe za zakończone.
2. O zakończeniu bankowego postępowania ugodowego bank ogłasza w
trybie określonym w art. 14 ust. 1.

Art. 37. Bankowe postępowanie ugodowe nie może być wszczęte po upływie
3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 38. Bank jest uprawniony do publicznej sprzedaży wymagalnych
wierzytelności bankowych po cenie rynkowej.

Art. 39. Wymagalne wierzytelności bankowe są zbywane:
1) w drodze przetargu;
2) na podstawie oferty ogłoszonej publicznie;
3) w wyniku rokowań podjętych na podstawie publicznego zaproszenia.

Art. 40. 1. O zamiarze sprzedaży wymagalnych wierzytelności bank ogłasza
w trybie określonym w art. 14 ust. 1.
2. Bank, nie później niż na 14 dni przed ogłoszeniem, o którym mowa w ust.
1, powiadamia:
1) dłużnika;
2) podmioty, które udzieliły zabezpieczenia na spłatę wierzytelności banku;
3) organ administracji państwowej reprezentujący Skarb Państwa, jeżeli
dłużnikiem jest spółka, w której akcje posiada Skarb Państwa;
4) organ założycielski oraz Ministra Przekształceń Własnościowych, jeżeli
dłużnikiem jest przedsiębiorstwo państwowe.

Art. 41. Do przelewu wierzytelności, o której mowa w art. 40, stosuje się
przepisy Kodeksu cywilnego o zmianie wierzyciela, z następującymi wyjątkami:
1) w żadnym przypadku nie jest wymagana zgoda dłużnika;
2) przelew nie może być dokonany na rzecz dłużnika lub podmiotu będącego w
stosunku do dłużnika podmiotem dominującym lub zależnym w rozumieniu
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o
spółkach publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 512 i 685).

Art. 42. Przy publicznej sprzedaży wymagalnych wierzytelności bankowych
nie stosuje się przepisów ustawy Prawo bankowe o przestrzeganiu tajemnicy
obrotów i stanów rachunków bankowych, w zakresie wierzytelności oferowanych do sprzedaży.

Art. 43. (uchylony).

Art. 44. (uchylony).

Art. 45. (uchylony).

Art. 46. (uchylony).

Art. 47. (uchylony).

Art. 48. (uchylony).

Art. 49. (uchylony).

Art. 50. (uchylony).

Art. 51. (uchylony).

Art. 52. 1. Minister Finansów przekaże, w imieniu Skarbu Państwa, bankom
państwowym oraz bankom, w których Skarb Państwa posiada więcej niż 50% akcji
lub udziałów, obligacje skarbowe wyemitowane w tym celu na podstawie
odrębnego upoważnienia lub środki pieniężne dla zwiększenia funduszy własnych i rezerw banków.
2. Środki, o których mowa w ust. 1, zostaną przekazane bankowi, który
spełnia następujące warunki:
1) posiada zweryfikowane sprawozdanie finansowe zawierające analizę jakości
portfela kredytowego banku, przeprowadzone przez podmiot mający
doświadczenie w tym zakresie;
2) wyodrębnił kredyty o obniżonej jakości;
3) utworzył odrębny pion organizacyjny do zarządzania kredytami, o których mowa w pkt 2;
4) przedstawił plan restrukturyzacji portfela kredytów, o których mowa w pkt 2.

Art. 53. 1. Banki, które otrzymają środki w trybie określonym w art. 54, nie
mogą udzielać kredytów oraz gwarancji dłużnikom, których kredyty zostały
wyodrębnione zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 2, poza przypadkiem, gdy dostarczenie
nowych środków wynika z postanowień ugody bankowej albo gdy dłużnikiem jest
Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa.
2. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia, termin, w którym
banki, o których mowa w ust. 1, zobowiązane są sprzedać niezaspokojone
wierzytelności wobec dłużników, których kredyty były wyodrębnione zgodnie z
art. 52 ust. 2 pkt. 2, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Obowiązek określony w ust. 2 nie dotyczy przypadków, w których:
1) z dłużnikiem została zawarta ugoda lub układ;
2) dłużnik został postawiony w stan upadłości;
3) wobec dłużnika zostało wszczęte postępowanie likwidacyjne w trybie art. 37
ust. 2 ustawy o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych lub art. 18a
ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2152);
4) dłużnik przez okres nie krótszy niż 3 miesiące w pełni na bieżąco spłaca kredyt;
5) dłużnikiem jest Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa
lub państwowe przedsiębiorstwo gospodarki rolnej.

Art. 54. Minister Finansów określi, w drodze rozporządzenia:
1) banki, którym zostaną przekazane obligacje skarbowe i środki pieniężne;
2) podział kwoty, przeznaczonej w ustawie budżetowej na zwiększenie funduszy
własnych i rezerw banków, między banki, o których mowa w pkt 1.

Art. 55. (pominięty).

Art. 56. (pominięty).

Art. 57. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.