Wejscie w życie: 11 września 2015

Ostatnia Zmiana: 5 grudnia 2020

Ustawa z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego

Art. 1. 1. Tworzy się Radę Dialogu Społecznego, zwaną dalej „Radą”, jako
forum trójstronnej współpracy strony reprezentującej osoby wykonujące pracę
zarobkową, o których mowa w art. 11
pkt 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach
zawodowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1881 oraz z 2018 r. poz. 1608), zwanej dalej
„stroną pracowników”, strony pracodawców, o których mowa w art. 11 pkt 2 tej
ustawy, oraz strony rządowej, zwanych dalej „stronami Rady”.
2. Rada prowadzi dialog w celu zapewnienia warunków rozwoju społeczno-
-gospodarczego oraz zwiększenia konkurencyjności polskiej gospodarki i spójności społecznej.
3. Rada działa na rzecz realizacji zasady partycypacji i solidarności społecznej
w zakresie stosunków zatrudnienia.
4. Rada działa na rzecz poprawy jakości formułowania i wdrażania polityk oraz
strategii społeczno-gospodarczych, a także budowania wokół nich społecznego
porozumienia w drodze prowadzenia przejrzystego, merytorycznego i regularnego
dialogu organizacji pracowników i pracodawców oraz strony rządowej.
5. Rada wspiera prowadzenie dialogu społecznego na wszystkich szczeblach
jednostek samorządu terytorialnego.

Art. 2. Do właściwości Rady oraz jej stron należy:
1) wyrażanie opinii i zajmowanie stanowisk,
2) opiniowanie projektów założeń projektów ustaw oraz projektów aktów prawnych,
2a) opiniowanie Wieloletniego Planu Finansowego Państwa, projektów strategii,
projektów programów oraz projektów innych dokumentów rządowych
dotyczących planowanych działań Rady Ministrów, przygotowywanych przez
Radę Ministrów oraz jej członków,
3) inicjowanie na zasadach określonych niniejszą ustawą procesu legislacyjnego,
4) wykonywanie innych zadań wynikających z odrębnych ustaw
– w sprawach, o których mowa w art. 1.

Art. 3. 1. Strony Rady mogą zawierać porozumienia i zajmować wspólne stanowiska.
2. Przedmiotem porozumień stron Rady są wzajemne zobowiązania stron służące
realizacji celów Rady, o których mowa w art. 1 ust. 2–4.
3. Porozumienia określają w szczególności:
1) czas obowiązywania;
2) tryb dokonywania zmian treści;
3) tryb rozwiązania;
4) przypadki wygaśnięcia;
5) tryb rozstrzygania kwestii spornych.

Art. 4. 1. Każdej ze stron Rady przysługuje prawo wniesienia pod obrady Rady
sprawy o dużym znaczeniu społecznym lub gospodarczym, jeżeli uzna, że jej
rozwiązanie jest istotne dla zachowania pokoju społecznego, rozwoju społeczno-
-gospodarczego i wzrostu dobrobytu, zwiększenia konkurencyjności polskiej
gospodarki oraz spójności społecznej.
2. Każda ze stron Rady, również wspólnie z inną stroną Rady, może zająć
stanowisko w każdej sprawie dotyczącej polityki społecznej lub gospodarczej.
3. Każda ze stron Rady może wezwać inną stronę Rady do zajęcia stanowiska
w sprawie, którą uzna za mającą duże znaczenie społeczne lub gospodarcze.
4. W sprawie wniesionej pod obrady Rady w trybie, o którym mowa w ust. 1,
Rada podejmuje uchwałę.
5. Rada może, w drodze uchwały, przekazać sprawę, o której mowa w ust. 1, do
rozpatrzenia przez zespół, o którym mowa w art. 34, jednocześnie wskazując termin
do zajęcia stanowiska.
6. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 5, zespół przedstawi swoje
stanowisko w sprawie, o której mowa w ust. 1, Rada podejmuje uchwałę w oparciu
o to stanowisko na pierwszym posiedzeniu następującym po jego upływie.
7. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 5, zespół nie przedstawi stanowiska,
każda ze stron Rady w terminie 14 dni od dnia, w którym upłynął termin do
przedstawienia stanowiska zespołu, może przedstawić Radzie swoje stanowisko w sprawie.
8. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 7, strona nie przedstawi swojego
stanowiska, każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę
pracowników i stronę pracodawców w Radzie, oraz strona rządowa, w terminie 5 dni
od dnia, w którym upłynął termin do przedstawienia stanowiska każdej ze stron Rady,
może przedstawić swoje stanowisko.
9. Po upływie terminów, o których mowa w ust. 7 i 8, Rada może podjąć uchwałę
w sprawie, po rozpatrzeniu stanowisk stron lub organizacji, której przedstawiciele
reprezentują stronę pracowników i stronę pracodawców w Radzie.
10. Tryb określony w ust. 4–9 stosuje się do przyjmowania opinii przez Radę.

Art. 5. 1. Przygotowywane przez Radę Ministrów oraz jej członków Wieloletni
Plan Finansowy Państwa, projekty założeń projektów ustaw, projekty aktów
prawnych, projekty strategii, projekty programów oraz projekty innych dokumentów
rządowych dotyczących planowanych działań Rady Ministrów w sprawach, o których
mowa w art. 1, są kierowane do opinii strony pracowników i strony pracodawców Rady.
2. Strona pracowników i strona pracodawców Rady wyraża swoją opinię
w drodze uchwały.
3. Projekty, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na adres poczty
elektronicznej Biura Rady Dialogu Społecznego.
4. Termin do wyrażenia opinii, o której mowa w ust. 2, nie może być krótszy niż
30 dni od dnia przekazania projektu na adres poczty elektronicznej, o którym mowa
w ust. 3. Termin ten może zostać skrócony do 21 dni ze względu na ważny interes publiczny.
5. Nieprzedstawienie opinii, o której mowa w ust. 2, w wyznaczonym terminie
uważa się za rezygnację z prawa do jej wyrażenia.

Art. 6. 1. W przypadku gdy Rada Ministrów nie uwzględni opinii, o której mowa
w art. 5 ust. 2, lub dokona istotnych zmian w projekcie w stosunku do opiniowanego
projektu, przedstawia swoje stanowisko w treści uzasadnienia projektu przedłożonego Sejmowi.
2. Stanowisko, o którym mowa w ust. 1, Rada Ministrów przekazuje Radzie.

Art. 7. 1. Strona pracowników i strona pracodawców Rady ma prawo
przygotowywania wspólnie uzgodnionych projektów założeń projektów ustaw
i projektów aktów prawnych w sprawach, o których mowa w art. 1, i przekazania ich
właściwemu ministrowi w celu przedłożenia Radzie Ministrów.
2. Projekt, o którym mowa w ust. 1, zawiera uzasadnienie wraz z oceną skutków regulacji.
3. Uzgodnienie projektu, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze uchwały
strony pracowników i strony pracodawców Rady.
4. Nieprzyjęcie projektu przez Radę Ministrów do dalszych prac wymaga
przedstawienia przez właściwego ministra stronie pracowników i stronie
pracodawców Rady, w terminie 2 miesięcy od dnia podjęcia decyzji o nieprzyjęciu
projektu, nie później niż w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania projektu przez
właściwego ministra, pisemnego uzasadnienia.
5. W przypadku wniesienia projektu ustawy do Sejmu z istotnymi zmianami,
informacja zawierająca uzasadnienie zmian jest zamieszczana w uzasadnieniu projektu.

Art. 8. 1. Strona pracowników i strona pracodawców Rady może wnioskować
o przeprowadzenie wysłuchania publicznego do podmiotu odpowiedzialnego za
opracowanie projektu aktu normatywnego dotyczącego spraw objętych zakresem
właściwości Rady.
2. Z inicjatywą o wystąpienie z wnioskiem o przeprowadzenie wysłuchania
publicznego dotyczącego projektu aktu normatywnego może wystąpić każda
z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę pracowników i stronę
pracodawców w Radzie.
3. Przyjęcie wniosku następuje w drodze uchwały strony pracowników i strony
pracodawców Rady.

Art. 9. 1. Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą przedstawiać
wspólne zapytania w zakresie spraw, o których mowa w art. 1, właściwym ministrom.
2. Uzgodnienie treści zapytania, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze
uchwały strony pracowników i strony pracodawców Rady.
3. Właściwy minister udziela odpowiedzi w terminie 30 dni od dnia otrzymania wspólnego zapytania.

Art. 10. 1. Każdego roku Rada opracowuje program swojego działania,
uwzględniając aktualną sytuację społeczno-gospodarczą. W programie wskazywane
są zagadnienia priorytetowe dla rozwoju i zwiększenia efektywności dialogu
społecznego w Polsce.
2. Strona rządowa, w terminie do dnia 20 stycznia każdego roku, przedstawia
Radzie aktualny wykaz prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów.
3. Program prac Rady jest przedstawiany Radzie Ministrów w terminie do dnia
20 lutego każdego roku.

Art. 11. 1. Rada rozpatruje wnioski wojewódzkich rad dialogu społecznego,
o których mowa w art. 41 ust. 1, o ile dotyczą one spraw objętych zakresem jej właściwości.
2. Prezydium Rady może przekazać sprawę o zasięgu wojewódzkim
wojewódzkiej radzie dialogu społecznego.
3. Informację na temat rozstrzygnięcia sprawy, o której mowa w ust. 2,
przewodniczący wojewódzkiej rady dialogu społecznego przedstawia Prezydium Rady.
4. Prezydium Rady może zdecydować o wniesieniu informacji, o której mowa
w ust. 3, oraz opinii lub stanowiska, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1, pod obrady
plenarne Rady.

Art. 12. Rada przedstawia stanowiska w sprawach wniesionych pod jej obrady
przez Radę Ministrów, jej członków i inne organy państwowe.

Art. 13. 1. Strona pracowników i strona pracodawców Rady ma prawo
występowania ze wspólnymi wnioskami o wydanie lub zmianę ustawy albo innego aktu prawnego w zakresie spraw, o których mowa w art. 1. Wnioski kierowane są do właściwego ministra.
2. Uzgodnienie wniosku, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze uchwały
strony pracowników i strony pracodawców Rady.
3. W przypadku przedłożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, właściwy
minister, w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku,
przedstawia na piśmie stronie pracowników i stronie pracodawców Rady stanowisko
Rady Ministrów w sprawie.
4. Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą złożyć wspólny
wniosek o przedstawienie stanowiska, o którym mowa w ust. 3, na najbliższym
posiedzeniu Rady.

Art. 14. Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą podjąć uchwałę
o wystąpieniu przez przewodniczącego Rady do Sądu Najwyższego z wnioskiem
o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, jeżeli w orzecznictwie Sądu Najwyższego
lub sądów powszechnych ujawniły się rozbieżności w wykładni prawa.

Art. 14a. Rada może podjąć uchwałę o wystąpieniu przez przewodniczącego
Rady do Sejmu i Senatu z wnioskiem o umożliwienie przedstawienia Sejmowi lub
Senatowi informacji dotyczącej spraw o istotnym znaczeniu w zakresie, o którym
mowa w art. 1.

Art. 14b. Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą podjąć uchwałę
o wystąpieniu przez przewodniczącego Rady do ministra właściwego do spraw
finansów publicznych z wnioskiem o wydanie interpretacji ogólnej, w przypadku
niejednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego w określonych decyzjach,
postanowieniach oraz interpretacjach indywidualnych, wydanych przez organy
podatkowe w takich samych stanach faktycznych lub zdarzeniach przyszłych oraz w
takich samych stanach prawnych, w szczególności gdy wydanie interpretacji ogólnej
służy realizacji celów Rady, o których mowa w art. 1.

Art. 15. 1. Strona pracowników i strona pracodawców Rady mogą zawierać
ponadzakładowe układy zbiorowe pracy obejmujące ogół pracodawców zrzeszonych
w organizacjach, o których mowa w art. 24 ust. 1, lub grupę tych pracodawców oraz
pracowników zatrudnionych przez tych pracodawców, a także porozumienia
określające wzajemne zobowiązania tych stron.
2. Do układów, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 239–2411,
art. 2412 § 1 i 3, art. 2413–2419
§ 1 i 2 oraz art. 24110–24113 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608 i 1629).

Art. 16. 1. Strona rządowa, w terminie do dnia 10 maja każdego roku,
przedstawia Radzie Wieloletni Plan Finansowy Państwa zawierający Program
Konwergencji, który określa wstępną prognozę podstawowych wielkości
makroekonomicznych stanowiących podstawę do prac nad projektem ustawy
budżetowej na rok następny.
2. Strony pracowników i strony pracodawców Rady, w terminie 10 dni od dnia
otrzymania Wieloletniego Planu Finansowego Państwa, przedstawiają o nim wspólną
opinię oraz wspólną propozycję w sprawie wzrostu w następnym roku:
1) wynagrodzeń w gospodarce narodowej, w tym w państwowej sferze budżetowej;
2) minimalnego wynagrodzenia za pracę;
3) emerytur i rent z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
3. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony pracowników i
strony pracodawców Rady nie przedstawią wspólnej opinii lub propozycji, o których
mowa w ust. 2, każda z tych stron może, w terminie 5 dni roboczych, przedstawić
swoją opinię lub propozycję w każdej ze spraw, o których mowa w ust. 2.
4. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strona nie przedstawi
opinii lub propozycji, o których mowa w ust. 2, opinię lub propozycję w każdej ze
spraw, o których mowa w ust. 2, może przedstawić, w terminie 5 dni roboczych, każda
z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę pracowników i stronę
pracodawców w Radzie.

Art. 17. 1. Strona rządowa, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, kieruje
założenia projektu budżetu państwa na rok następny do Rady w celu zajęcia
stanowiska przez strony pracowników i strony pracodawców.
2. Strony pracowników i strony pracodawców Rady zajmują, w terminie 30 dni
od dnia otrzymania założeń projektu budżetu państwa na rok następny, wspólne
stanowisko w sprawie tych założeń.
3. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony nie uzgodnią
wspólnego stanowiska, każda ze stron może, w terminie 3 dni roboczych, zająć
stanowisko w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny.
4. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strony nie uzgodnią
stanowiska w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny, opinię
w sprawie założeń projektu budżetu państwa na rok następny może przedstawić,
w terminie 3 dni roboczych, każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują
stronę pracowników i stronę pracodawców w Radzie.

Art. 18. 1. Strona rządowa, nie później niż 30 dni przed przedstawieniem
projektu ustawy budżetowej Sejmowi, kieruje projekt ustawy budżetowej na rok
następny wraz z uzasadnieniem do Rady w celu zajęcia stanowiska przez strony
pracowników i strony pracodawców.
2. Strony pracowników i strony pracodawców Rady zajmują wspólne stanowisko
w sprawie projektu ustawy budżetowej na rok następny, nie później niż w 10 dniu
roboczym następującym po dniu, w którym otrzymały projekt.
3. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 2, strony nie uzgodnią
wspólnego stanowiska, każda ze stron może, w terminie kolejnych 5 dni roboczych,
zająć stanowisko w sprawie projektu ustawy budżetowej na rok następny.
4. W przypadku gdy w terminie, o którym mowa w ust. 3, strona nie uzgodni
stanowiska w sprawie projektu ustawy budżetowej na rok następny, opinię w sprawie
projektu ustawy budżetowej na rok następny może przedstawić, w terminie kolejnych
3 dni roboczych, każda z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę
pracowników i stronę pracodawców w Radzie.

Art. 19. 1. Nieprzedstawienie wspólnej opinii, propozycji i stanowisk, o których
mowa w art. 16–18, w terminie wyznaczonym odpowiednio w każdym z tych
przepisów lub w terminie ustalonym przez Radę, oznacza rezygnację z prawa do ich wyrażenia.
2. Terminy, o których mowa w art. 16–18, Rada może zmieniać na wniosek
strony rządowej.

Art. 20. Minister właściwy do spraw finansów publicznych przedstawia stronie
pracowników i stronie pracodawców Rady informację o przebiegu wykonania ustawy
budżetowej za pierwsze półrocze bieżącego roku w terminie do dnia 10 września tego roku.

Art. 21. 1. Rada Ministrów przedstawia stronie pracowników i stronie
pracodawców Rady, w terminie do dnia 31 maja roku następnego, informację
z wykonania ustawy budżetowej.
2. Strony pracowników i strony pracodawców Rady, w terminie 14 dni od dnia
otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, mogą przedstawić Sejmowi wspólną
opinię o wykonaniu ustawy budżetowej.

Art. 22. 1. W skład Rady wchodzą przedstawiciele strony rządowej, strony
pracowników oraz strony pracodawców.
2. W pracach Rady:
1) biorą udział, z głosem doradczym, przedstawiciele Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej, Prezesa Narodowego Banku Polskiego, Prezesa Głównego Urzędu
Statystycznego i Głównego Inspektora Pracy;
2) mogą brać udział, na zaproszenie przewodniczącego Rady, przedstawiciele
innych wybranych i zainteresowanych organizacji oraz instytucji – zgodnie z ich
zakresem działania.

Art. 23. 1. Stronę pracowników w Radzie reprezentują przedstawiciele
reprezentatywnych organizacji związkowych.
2. Za reprezentatywne organizacje związkowe uznaje się ogólnokrajowe związki
zawodowe, ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych
i ogólnokrajowe organizacje międzyzwiązkowe (konfederacje), które spełniają łącznie
następujące kryteria:
1) zrzeszają więcej niż 300 000 członków będących osobami wykonującymi pracę
zarobkową, o których mowa w art. 11
pkt 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o
związkach zawodowych;
2) działają w podmiotach gospodarki narodowej, których podstawowy rodzaj
działalności jest określony w więcej niż w połowie sekcji Polskiej Klasyfikacji
Działalności (PKD), o której mowa w przepisach o statystyce publicznej.
3. Przy ustalaniu kryterium liczebności, o którym mowa w ust. 2 pkt 1,
uwzględnia się nie więcej niż po 100 000 członków organizacji związkowej będących
osobami wykonującymi pracę zarobkową zatrudnionymi w podmiotach gospodarki narodowej, których podstawowy rodzaj działalności jest określony w jednej sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), o której mowa w przepisach o statystyce publicznej. Organizacja związkowa ubiegająca się o uznanie jej za reprezentatywną
organizację związkową przy ustalaniu liczby osób wykonujących pracę zarobkową, o
której mowa w ust. 2 pkt 1, nie uwzględnia osób wykonujących pracę zarobkową
zrzeszonych w tych spośród jej organizacji członkowskich, które są lub w okresie roku
przed złożeniem wniosku o stwierdzenie reprezentatywności były zrzeszone w
reprezentatywnej organizacji związkowej mającej przedstawicieli w składzie Rady.
4. Strona pracowników może zapraszać do udziału w pracach Rady, z głosem
doradczym, przedstawicieli związków zawodowych i organizacji związkowych
niespełniających kryteriów określonych w ust. 2 i 3 oraz przedstawicieli organizacji
społecznych i zawodowych.

Art. 24. 1. Stronę pracodawców w Radzie reprezentują przedstawiciele
reprezentatywnych organizacji pracodawców.
2. Za reprezentatywne organizacje pracodawców uznaje się ogólnokrajowe
organizacje pracodawców o charakterze ponadbranżowym, funkcjonujące na
podstawie ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (Dz. U.
z 2015 r. poz. 2029 oraz z 2018 r. poz. 1608) lub ustawy z dnia 22 marca 1989 r.
o rzemiośle (Dz. U. z 2018 r. poz. 1267), spełniające łącznie następujące kryteria:
1) zrzeszają pracodawców, o których mowa w art. 11
pkt 2 ustawy z dnia 23 maja
1991 r. o związkach zawodowych, zwanych dalej „pracodawcami”,
zatrudniających łącznie co najmniej 300 000 osób wykonujących pracę
zarobkową, z zastrzeżeniem ust. 3;
2) zrzeszają pracodawców prowadzących podstawowy rodzaj działalności
gospodarczej w co najmniej połowie sekcji Polskiej Klasyfikacji Działalności
(PKD), o której mowa w przepisach o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4;
3) posiadają wśród członków regionalne organizacje pracodawców o charakterze
ponadbranżowym, mające siedziby w co najmniej połowie województw.
3. Przy ustalaniu kryterium liczebności, o którym mowa w ust. 2 pkt 1:
1) w przypadku pracodawcy prowadzącego działalność w zakresie jednej sekcji
PKD wszystkie osoby wykonujące pracę zarobkową są przyporządkowywane do
tej sekcji albo
2) w przypadku pracodawcy prowadzącego działalność w więcej niż jednej sekcji
PKD wszystkie zatrudnione osoby wykonujące pracę zarobkową zostają
przyporządkowane do sekcji obejmującej podstawowy rodzaj działalności danego podmiotu
– przy czym uwzględnia się nie więcej niż 100 000 osób wykonujących pracę
zarobkową w danej sekcji PKD.
4. Przy ustalaniu liczby sekcji, o których mowa w ust. 2 pkt 2, uwzględnia się
sekcje obejmujące co najmniej 3000 osób wykonujących pracę zarobkową.
5. Strona pracodawców może zapraszać do udziału w pracach Rady, z głosem
doradczym, przedstawicieli organizacji pracodawców niespełniających kryteriów
określonych w ust. 2–4 oraz przedstawicieli organizacji społecznych i zawodowych.

Art. 25. 1. Wnioski organizacji związkowych, o których mowa w art. 23 ust. 2,
i organizacji pracodawców, o których mowa w art. 24 ust. 2, o stwierdzenie ich
reprezentatywności rozpatruje Sąd Okręgowy w Warszawie, który wydaje w tej
sprawie orzeczenie w ciągu 30 dni od dnia złożenia wniosku w trybie przepisów
ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm.) o postępowaniu nieprocesowym.
2. Z wnioskami, o których mowa w ust. 1, organizacje związkowe i organizacje
pracodawców występują co 4 lata. Okres 4 lat liczy się od dnia uprawomocnienia się
uprzednio wydanego orzeczenia.
3. Z upływem 4 lat od uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie wniosku
o ponowne stwierdzenie reprezentatywności organizacja związkowa i organizacja
pracodawców traci uprawnienia organizacji reprezentatywnej w rozumieniu art. 23
i art. 24, chyba że udokumentuje Prezydium Rady złożenie wniosku o ponowne
stwierdzenie reprezentatywności. W takim przypadku organizacja ta zachowuje status
organizacji reprezentatywnej do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu
w sprawie wniosku o ponowne stwierdzenie reprezentatywności.

Art. 26. 1. Każda z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1,
oraz strona rządowa są reprezentowane w Radzie przez swych przedstawicieli.
2. Liczbę przedstawicieli każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1
i art. 24 ust. 1, w składzie Rady ustalają wspólnie strony pracowników i strony pracodawców.
3. Strona pracowników i strona pracodawców Rady mają równą liczbę
przedstawicieli, nie więcej niż 25 każda ze stron.
4. Każda z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, ma równą
liczbę przedstawicieli w ramach danej strony.
4a. W przypadku gdy nie jest możliwe ustalenie równej liczby przedstawicieli
każdej z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę pracowników lub
stronę pracodawców w Radzie, każda ze stron Rady może ustalić różną liczbę
przedstawicieli każdej z organizacji, której przedstawiciele reprezentują stronę
pracowników lub stronę pracodawców w Radzie, przy czym ta różnica nie może
wynosić więcej niż 1.
5. Liczbę członków Rady Ministrów, będących przedstawicielami strony
rządowej w składzie Rady, ustala Prezes Rady Ministrów.
6. Liczby przedstawicieli, o których mowa w ust. 2, zatwierdza Rada w drodze uchwały.

Art. 27. 1. Członków Rady będących:
1) przedstawicielami strony pracowników i strony pracodawców, na wniosek
każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1,
2) przedstawicielami strony rządowej – członków Rady Ministrów oraz po jednym
przedstawicielu ministra właściwego do spraw pracy odpowiedzialnego za dialog
społeczny i ministra właściwego do spraw finansów publicznych
odpowiedzialnego za budżet, w randze sekretarza lub podsekretarza stanu, na
wniosek Prezesa Rady Ministrów
– powołuje i odwołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej powołuje do udziału i odwołuje z udziału
w pracach Rady swojego przedstawiciela oraz przedstawicieli:
1) Prezesa Narodowego Banku Polskiego – na jego wniosek;
2) Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego – na jego wniosek;
3) Głównego Inspektora Pracy – na jego wniosek.
2a. Prezes Rady Ministrów odwołuje członka Rady w przypadku:
1) utraty zaufania związaną z informacją dotyczącą pracy, współpracy lub pełnienia
służby w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia
18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów
bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U.
z 2020 r. poz. 306);
2) sprzeniewierzenia się działaniom Rady doprowadzając do braku możliwości
prowadzenia przejrzystego, merytorycznego i regularnego dialogu organizacji
pracowników i pracodawców oraz strony rządowej.
2b. Członkostwo w Radzie wygasa w przypadku złożenia niezgodnego z prawdą
oświadczenia lustracyjnego, o którym ustawy z dnia 18 października 2006 r.
o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–
1990 oraz treści tych dokumentów, stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu.
3. Osoby powołane do składu Rady albo do udziału w jej pracach uczestniczą
osobiście w pracach Rady.
4. Za udział w pracach Rady przysługuje ryczałt miesięczny:
1) przewodniczącemu oraz wiceprzewodniczącym Rady, z wyłączeniem
przedstawicieli strony rządowej – w wysokości 76% przeciętnego
wynagrodzenia w roku poprzednim ogłoszonego przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach
z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, od pierwszego dnia następnego miesiąca
po ogłoszeniu, zwanego dalej „przeciętnym wynagrodzeniem”;
2) członkom Rady, pełniącym funkcje przewodniczących zespołów problemowych,
o których mowa w art. 34, z wyłączeniem przedstawicieli strony rządowej –
w wysokości 65% przeciętnego wynagrodzenia;
3) pozostałym członkom Rady oraz sekretarzom Prezydium Rady, z wyłączeniem
przedstawicieli strony rządowej – w wysokości 57% przeciętnego wynagrodzenia.
5. Uprawnienie do ryczałtu przysługuje wyłącznie z jednego z tytułów wymienionych w ust. 4.
6. Zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i diety w wysokości i na warunkach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia
26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, mogą uzyskać:
1) członkowie Rady i sekretarze Prezydium Rady, z wyłączeniem przedstawicieli
strony rządowej;
2) członkowie zespołów problemowych, o których mowa w art. 34, i eksperci
niebędący członkami Rady, którzy są członkami organizacji, której
przedstawiciele reprezentują stronę pracowników i stronę pracodawców
w Radzie, jeżeli środki przekazane tym organizacjom w ramach umów,
o których mowa w ust. 7, taki zwrot umożliwiają.
7. W celu realizacji zadań strony pracowników i strony pracodawców Rady,
wynikających z ustawy, w ramach umów zawieranych między Biurem Rady Dialogu
Społecznego a organizacjami, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1,
wchodzącymi w skład Rady:
1) wiceprzewodniczący Rady mogą zlecać:
a) wykonanie ekspertyz, badań i raportów oraz innych dokumentów,
b) prace techniczno-organizacyjne,
c) zakup usług i materiałów,
d) organizowanie konferencji, zjazdów, spotkań i szkoleń promujących dialog społeczny;
2) mogą być zwracane koszty podróży, zakwaterowania i diety, o których mowa w ust. 6 pkt 2.
8. Ryczałt miesięczny, o którym mowa w ust. 4, zwrot kosztów podróży,
zakwaterowania i diety, o których mowa w ust. 6 pkt 1, oraz wydatki na pokrycie
zlecanych prac, o których mowa w ust. 7, wypłaca Biuro Rady Dialogu Społecznego.

Art. 28. 1. Rada obraduje na posiedzeniach plenarnych.
2. Rada podejmuje decyzje w drodze uchwały na posiedzeniach plenarnych,
jeżeli w posiedzeniu biorą udział:
1) przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1;
2) przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1;
3) co najmniej jeden przedstawiciel Rady Ministrów.
3. Przyjęcie uchwały Rady wymaga zgody każdej ze stron. Stanowiska strony
pracowników i strony pracodawców są przyjmowane zwykłą większością, przy czym
wymagane jest uczestniczenie w głosowaniu co najmniej 2/3 członków Rady
reprezentujących daną stronę. Stanowisko strony rządowej przyjmowane jest
jednomyślnie przez obecnych na posiedzeniu członków Rady Ministrów oraz przedstawicieli ministra właściwego do spraw pracy i ministra właściwego do spraw finansów publicznych, o których mowa w art. 27 ust. 1 pkt 2.

Art. 29. 1. Strona pracowników i strona pracodawców uzgadnia wniosek,
wyraża swoją opinię lub zajmuje stanowisko w drodze uchwały podejmowanej na
posiedzeniu plenarnym, jeżeli w posiedzeniu biorą udział:
1) przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1;
2) przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1.
2. Przyjęcie uchwały wymaga zgody strony pracowników i strony pracodawców.
3. Uchwała przyjmowana jest zwykłą większością, przy czym wymagane jest
uczestniczenie w głosowaniu co najmniej 2/3 członków Rady reprezentujących daną stronę.

Art. 30. 1. Rada może podejmować uchwały w drodze głosowania
korespondencyjnego. Przyjęcie uchwały w drodze głosowania korespondencyjnego
może odbywać się przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej.
2. Przy podejmowaniu uchwały w drodze głosowania korespondencyjnego głos
w imieniu strony rządowej oraz organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24
ust. 1, oddają przewodniczący i każdy wiceprzewodniczący Rady.
3. Głosowanie korespondencyjne jest ważne, jeżeli wzięły w nim udział
wszystkie organizacje, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, oraz strona rządowa.
4. Uchwała w drodze głosowania korespondencyjnego jest podejmowana jednomyślnie.

Art. 30a. 1. Strona pracowników i strona pracodawców może uzgodnić wniosek,
wyrazić swoją opinię lub zająć stanowisko w drodze uchwały podejmowanej w drodze
głosowania korespondencyjnego. Przyjęcie uchwały w drodze głosowania
korespondencyjnego może odbywać się przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej.
2. Przy podejmowaniu uchwały w drodze głosowania korespondencyjnego głos
w imieniu organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, oddają
przewodniczący i każdy wiceprzewodniczący Rady reprezentujący stronę
pracowników i stronę pracodawców.
3. Głosowanie korespondencyjne jest ważne, jeżeli wzięły w nim udział
wszystkie organizacje, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1.
4. Uchwała w drodze głosowania korespondencyjnego jest podejmowana jednomyślnie.

Art. 31. 1. Pracami Rady kieruje Prezydium Rady, w skład którego wchodzą
przewodniczący Rady i wiceprzewodniczący Rady.
2. Przedstawiciele każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24
ust. 1, oraz Prezes Rady Ministrów  w imieniu strony rządowej  wskazują po
jednym wiceprzewodniczącym Rady, przy czym nie wskazuje wiceprzewodniczącego
organizacja lub strona rządowa, której przedstawiciel jest przewodniczącym Rady.
3. Prezydium Rady koordynuje pracę Rady i jej zespołów problemowych,
o których mowa w art. 34, w szczególności ustala harmonogram prac Rady, porządek
posiedzenia Rady oraz rozpatruje sprawy przekazane przez Radę.
4. Prezydium Rady przy wykonywaniu zadań korzysta z pomocy sekretarzy
Prezydium Rady.

Art. 32. 1. Na czele Rady stoi przewodniczący Rady.
2. Do zadań przewodniczącego należy:
1) zwoływanie i przewodniczenie posiedzeniom Rady i Prezydium Rady;
2) reprezentowanie Rady w kontaktach zewnętrznych;
3) kierowanie w imieniu Rady wniosków i zapytań do właściwych organów;
4) wykonywanie innych czynności zleconych przez Radę.
3. Przewodniczący Rady przedstawia Sejmowi i Senatowi corocznie, nie później niż do dnia:
1) 15 października – informację o działalności Rady za okres swojej kadencji;
2) 31 maja – sprawozdanie z działalności Rady w roku poprzednim.
3a. Informacja o działalności Rady, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jest podawana
do wiadomości publicznej.
4. Kadencja przewodniczącego Rady trwa 1 rok.
5. Przewodniczącym Rady jest naprzemiennie przedstawiciel strony
pracowników i strony pracodawców, wskazany przez daną stronę i będący członkiem
Rady, oraz strony rządowej, wskazany przez Prezesa Rady Ministrów spośród
członków Rady Ministrów będących w składzie Rady.
6. Wybór kolejności przewodniczenia Radzie uzgadniają strony Rady.

Art. 33. 1. Posiedzenia Rady oraz jej Prezydium odbywają się w zależności od
potrzeb, nie rzadziej jednak niż raz na 2 miesiące.
2. Rada, w drodze uchwały, może przekazać Prezydium Rady rozpatrzenie
sprawy należącej do jej kompetencji, z wyjątkiem zadań, których realizacja przez
Radę wynika z odrębnych ustaw.

Art. 34. W ramach Rady tworzone są stałe lub doraźne zespoły problemowe.

Art. 35. 1. Posiedzenia Rady są jawne.
2. Z ważnych powodów Prezydium Rady może zdecydować o wyłączeniu
jawności posiedzenia.
3. Z posiedzenia Rady sporządza się komunikat.

Art. 36. Rada uchwala swój regulamin, określający:
1) tryb i sposób pracy oraz tryb zwoływania posiedzeń Rady oraz Prezydium Rady;
2) tryb powoływania i sposób funkcjonowania zespołów problemowych, o których
mowa w art. 34;
3) formę i sposób udostępniania komunikatu, o którym mowa w art. 35 ust. 3;
4) sposób informowania o przebiegu posiedzeń Rady;
5) sposób zapraszania do udziału w pracach Rady przedstawicieli z głosem doradczym;
6) tryb powoływania i zadania sekretarzy Prezydium Rady;
7) organizację, sposób działania i tryb pracy Biura Rady Dialogu Społecznego;
8) zasady współpracy Rady z wojewódzkimi radami dialogu społecznego, w
zakresie wskazanym w ustawie.

Art. 37. 1. Tworzy się Biuro Rady Dialogu Społecznego, zapewniające obsługę
techniczną, organizacyjną i kancelaryjno-biurową oraz ekspercką Rady, zwane dalej „Biurem”.
2. Biuro jest wydzieloną komórką organizacyjną państwowej jednostki
budżetowej, podległej ministrowi właściwemu do spraw pracy.

Art. 38. 1. Pracami Biura kieruje dyrektor Biura.
2. Dyrektora Biura powołuje minister właściwy do spraw pracy na wniosek Rady.
3. Minister właściwy do spraw pracy odwołuje dyrektora Biura na wspólny
wniosek co najmniej dwóch stron Rady.
4. Dyrektor Biura, w zakresie obowiązków związanych z realizacją zadań Rady,
Prezydium i zespołów problemowych, o których mowa w art. 34, podlega
przewodniczącemu Rady.

Art. 39. 1. Wydatki związane z funkcjonowaniem Rady i Biura są pokrywane
z budżetu państwa z części 31 – Praca, w ramach wyodrębnionego rozdziału
klasyfikacji budżetowej.
2. Projekt planu finansowego Biura jest przygotowywany przez dyrektora Biura
i podlega zatwierdzeniu przez Radę.
3. Wydatki, o których mowa w ust. 1, są ujmowane w planie finansowym
jednostki, o której mowa w art. 37 ust. 2.
4. W terminie do dnia 31 stycznia każdego roku dyrektor Biura przedstawia
Radzie sprawozdanie z wykonania planu finansowego Biura za rok poprzedni.
5. Rada zatwierdza sprawozdanie w terminie do końca lutego danego roku.

Art. 40. 1. Prace strony rządowej w Radzie koordynuje minister właściwy do spraw pracy.
2. Minister właściwy do spraw pracy i urząd go obsługujący współpracuje z Radą
i wojewódzkimi radami dialogu społecznego, o których mowa w art. 41 ust. 1, oraz
przedstawia Radzie informacje o działaniach i inicjatywach strony rządowej.
3. Minister właściwy do spraw pracy, na wniosek strony pracowników i strony
pracodawców Rady, powołuje – niezależne od Rady – zespoły, dla prowadzenia
branżowego dialogu społecznego. Powołanie zespołu poprzedzone jest konsultacją z
właściwym ministrem.

Art. 41. 1. W województwach mogą być tworzone wojewódzkie rady dialogu
społecznego, zwane dalej „WRDS”.
2. O utworzeniu WRDS postanawia marszałek województwa na wspólny
wniosek co najmniej jednej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1, oraz co
najmniej jednej z organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1.
3. Marszałek postanawia o likwidacji WRDS, jeżeli o odwołanie swoich
przedstawicieli z jej składu wystąpią wszystkie z organizacji, o których mowa
w art. 23 ust. 1, lub wszystkie z organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1.
4. Tworzenie oraz zapewnienie funkcjonowania WRDS jest zadaniem z zakresu
administracji rządowej, zleconym marszałkowi województwa, finansowanym
w drodze dotacji celowej.

Art. 42. 1. Do właściwości WRDS należy:
1) zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii:
a) w sprawach objętych zakresem zadań związków zawodowych lub
organizacji pracodawców będących w kompetencji administracji rządowej
i samorządowej z terenu województwa,
b) w sprawach, o których mowa w art. 11 ust. 2;
2) wykonywanie innych zadań wynikających z odrębnych ustaw.
1a. W sprawach, o których mowa w ust. 1, WRDS zajmuje wspólne stanowisko.
1b. Jeżeli WRDS nie uzgodni wspólnego stanowiska w sprawach, o których
mowa w ust. 1, każda ze stron, również wspólnie z inną stroną WRDS, może zająć
stanowisko w tej sprawie.
1c. Jeżeli strona WRDS nie uzgodni stanowiska w sprawach, o których mowa w
ust. 1, każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1,
wchodzących w skład tej strony WRDS, przysługuje prawo wyrażenia opinii w tej sprawie.
1d. Tryb określony w ust. 1a–1c stosuje się do wyrażania opinii przez WRDS.
1e. Każda ze stron WRDS może wezwać inną stronę WRDS do zajęcia
stanowiska w sprawie, którą uzna za mającą duże znaczenie społeczne lub
gospodarcze dla województwa. Przepisy ust. 1a–1c stosuje się odpowiednio.
2. Marszałek województwa przedstawia stronie pracowników i stronie
pracodawców WRDS do zaopiniowania projekty strategii rozwoju województwa
i programów w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych i organizacji
pracodawców oraz sprawozdania z ich realizacji.
3. Wyrażenie opinii, o której mowa w ust. 2, wymaga zgody strony pracowników
i strony pracodawców WRDS. Jeżeli strona pracowników i strona pracodawców
WRDS nie uzgodnią wspólnej opinii, każdej ze stron przysługuje prawo wyrażenia
opinii w tej sprawie. Jeżeli strona pracowników lub strona pracodawców nie uzgodnią opinii, każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1,
wchodzących w skład tej strony WRDS, przysługuje prawo wyrażenia opinii w tej sprawie.
4. Stanowiska lub opinie w sprawie, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b,
przewodniczący WRDS przekazuje Prezydium Rady.

Art. 43. 1. Strony WRDS mogą wspólnie zawierać porozumienia.
2. Przedmiotem porozumień mogą być wzajemne zobowiązania stron
w sprawach objętych zakresem ich działania. Przepis art. 3 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 44. 1. WRDS może rozpatrywać sprawy społeczne lub gospodarcze
powodujące konflikty między pracodawcami i osobami wykonującymi pracę
zarobkową, jeżeli uzna te sprawy za istotne dla zachowania pokoju społecznego.
2. Sprawy, o których mowa w ust. 1, mogą być na piśmie przedstawiane WRDS
przez każdą z jej stron, związki zawodowe i organizacje pracodawców niewchodzące
w skład WRDS, organy administracji publicznej oraz strony, których konflikt dotyczy.

Art. 45. 1. W sprawach, o których mowa w art. 44 ust. 1, WRDS wyraża opinię
lub podejmuje uchwałę o konieczności wyznaczenia osoby z misją dobrej woli, którą
będzie osoba z listy mediatorów, o której mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja
1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 399, 730 i 1608),
z zastrzeżeniem ust. 2.
2. W szczególnych przypadkach, jeżeli wymaga tego interes społeczny,
przewodniczący WRDS może samodzielnie zadecydować o konieczności
wyznaczenia osoby z misją dobrej woli.
3. Z wnioskiem do ministra właściwego do spraw pracy o wyznaczenie osoby
z misją dobrej woli występuje przewodniczący WRDS.
4. Osoba z misją dobrej woli pomaga stronom, których konflikt dotyczy, w jego
rozwiązaniu. Jeżeli nie jest możliwe rozwiązanie konfliktu, jego strony lub osoba
z misją dobrej woli występują do WRDS o wyrażenie przez nią opinii.

Art. 46. 1. Osobie z misją dobrej woli na czas prowadzenia misji dobrej woli
przysługuje zwolnienie od pracy.
2. Osobie z misją dobrej woli przysługuje wynagrodzenie oraz zwrot
poniesionych przez nią kosztów przejazdu i zakwaterowania określone w umowie zawartej przez tę osobę z marszałkiem województwa. Wynagrodzenie to nie może być
wyższe od wynagrodzenia przewidzianego dla mediatorów z listy mediatorów,
określonego zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia
23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.
3. Wynagrodzenie i koszty, o których mowa w ust. 2, są finansowane w ramach
dotacji celowej, o której mowa w art. 41 ust. 4.

Art. 47. 1. W skład WRDS wchodzą:
1) marszałek województwa oraz dwie wskazane przez niego osoby spośród
przedstawicieli innych jednostek samorządu terytorialnego albo organizacji
zrzeszających samorządy – jako przedstawiciele strony samorządowej;
2) przedstawiciele organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1, wskazani przez jej
organ statutowy – jako przedstawiciele strony pracowników;
3) przedstawiciele organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1, wskazani przez jej
organ statutowy – jako przedstawiciele strony pracodawców;
4) wojewoda oraz dwie wskazane przez niego osoby – jako przedstawiciele strony rządowej.
2. WRDS może zapraszać do udziału w posiedzeniach przedstawicieli powiatów
i gmin z terenu województwa.
3. Liczbę przedstawicieli każdej z organizacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3,
wchodzących w skład WRDS ustalają wspólnie strony pracowników i strony
pracodawców w drodze uchwały.
4. Członków WRDS powołuje i odwołuje marszałek danego województwa, na
wniosek organizacji i instytucji, o których mowa w ust. 1.
5. Szczegółowy tryb działania WRDS określa regulamin WRDS.
6. Obsługę WRDS zapewnia biuro wojewódzkiej rady dialogu społecznego,
będące komórką organizacyjną urzędu obsługującego marszałka województwa.
7. Biuro wojewódzkiej rady dialogu społecznego w zakresie prac związanych z
funkcjonowaniem WRDS wykonuje zadania zlecone przez prezydium WRDS.

Art. 48. 1. WRDS obraduje na posiedzeniach plenarnych.
2. Pierwsze posiedzenie WRDS zwołuje marszałek województwa nie później niż
w terminie 3 miesięcy od złożenia wniosku, o którym mowa w art. 41 ust. 2.
3. Posiedzenia WRDS odbywają się w zależności od potrzeb, nie rzadziej niż raz
na trzy miesiące.
4. Posiedzenia WRDS i prezydium WRDS zwołuje przewodniczący WRDS.
5. W szczególnych przypadkach przewodniczący WRDS może upoważnić
jednego z wiceprzewodniczących WRDS do zwołania posiedzenia WRDS lub
posiedzenia prezydium WRDS.
6. Przewodniczący WRDS może powierzyć prowadzenie posiedzenia jednemu
z wiceprzewodniczących.
7. Członkowie WRDS uczestniczą w pracach WRDS osobiście.
8. Członkowie WRDS i prezydium WRDS mogą korzystać na posiedzeniach
WRDS oraz prezydium WRDS z pomocy zaproszonych przez siebie doradców na
zasadach określonych w regulaminie WRDS.
9. Na wniosek prezydium WRDS, w ramach środków na funkcjonowanie biura
wojewódzkiej rady dialogu społecznego, marszałek województwa może pokrywać
koszty niezbędnych ekspertyz i opinii, koszty dojazdów na posiedzenia członków
WRDS oraz koszty związane z podróżą służbową członków WRDS wykonujących
zadania zlecone przez prezydium WRDS, w wysokości i na warunkach określonych
w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

Art. 49. 1. Pracami WRDS kieruje prezydium WRDS, w skład którego wchodzą
przewodniczący WRDS i wszyscy wiceprzewodniczący WRDS.
2. Przedstawiciele każdej z organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24
ust. 1, wskazują po jednym wiceprzewodniczącym WRDS, przy czym nie wskazuje
wiceprzewodniczącego organizacja lub strona, której przedstawiciel jest
przewodniczącym WRDS.
3. Wiceprzewodniczącym WRDS i członkiem prezydium WRDS ze strony
rządowej jest wojewoda, a ze strony samorządowej marszałek województwa.
4. Przewodniczącym WRDS jest naprzemiennie przedstawiciel strony
pracowników i strony pracodawców, wskazany przez daną stronę i będący członkiem
WRDS, marszałek województwa oraz wojewoda.
5. Wybór kolejności przewodniczenia WRDS uzgadniają jej strony.
6. Kadencja przewodniczącego WRDS trwa 1 rok.

Art. 50. 1. WRDS podejmuje decyzje w drodze uchwały.
1a. WRDS podejmuje uchwały na posiedzeniach plenarnych, jeżeli w
posiedzeniu biorą udział:
1) przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 23 ust. 1;
2) przedstawiciele więcej niż połowy organizacji, o których mowa w art. 24 ust. 1;
3) co najmniej jeden przedstawiciel strony samorządowej;
4) co najmniej jeden przedstawiciel strony rządowej.
1b. Przyjęcie uchwały WRDS wymaga zgody każdej ze stron. Stanowiska strony
pracowników i strony pracodawców są przyjmowane zwykłą większością głosów,
przy czym wymagane jest uczestniczenie w głosowaniu co najmniej 2/3 członków
WRDS reprezentujących daną stronę. Stanowiska strony samorządowej i strony
rządowej przyjmowane są jednomyślnie przez obecnych na posiedzeniu członków
strony samorządowej i strony rządowej WRDS.
1c. WRDS może podejmować uchwały w drodze głosowania
korespondencyjnego. Przyjęcie uchwały w drodze głosowania korespondencyjnego
może odbywać się przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej.
1d. Przy podejmowaniu uchwały w drodze głosowania korespondencyjnego głos
w imieniu strony samorządowej, strony rządowej oraz organizacji, o których mowa w
art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, oddają przewodniczący i każdy wiceprzewodniczący WRDS.
1e. Głosowanie korespondencyjne jest ważne, jeżeli wzięły w nim udział
wszystkie organizacje, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 24 ust. 1, oraz strona
samorządowa i strona rządowa.
1f. Uchwała w drodze głosowania korespondencyjnego jest podejmowana jednomyślnie.
2. Opinie, o których mowa w art. 42 ust. 2, są wyrażane na posiedzeniu
plenarnym WRDS, odpowiednio na zasadach określonych w ust. 1a i 1b.
3. Wnioski zawierające stanowiska dotyczące rekomendacji rozwiązań
i propozycji zmian prawnych WRDS przekazuje Radzie. Prezydium Rady, w terminie
30 dni, informuje WRDS o sposobie rozpatrzenia wniosku.
4. Organ administracji publicznej po otrzymaniu stanowiska WRDS odnosi się
pisemnie do przekazanego stanowiska w terminie 30 dni.
5. (uchylony)

Art. 51. (pominięty).

Art. 52. (pominięty).

Art. 53. (pominięty).

Art. 54. (pominięty).

Art. 55. (pominięty).

Art. 56. (pominięty).

Art. 57. (pominięty).

Art. 58. (pominięty).

Art. 59. (pominięty).

Art. 60. (pominięty).

Art. 61. (pominięty).

Art. 62. (pominięty).

Art. 63. (pominięty).

Art. 64. (pominięty).

Art. 65. (pominięty).

Art. 66. (pominięty).

Art. 67. (pominięty).

Art. 68. (pominięty).

Art. 69. (pominięty).

Art. 70. (pominięty).

Art. 71. (pominięty).

Art. 72. (pominięty).

Art. 73. (pominięty).

Art. 74. (pominięty).

Art. 75. (pominięty).

Art. 76. (pominięty).

Art. 77. (pominięty).

Art. 78. (pominięty).

Art. 79. (pominięty).

Art. 80. (pominięty).

Art. 81. (pominięty).

Art. 82. (pominięty).

Art. 83. Do pierwszego składu Rady Dialogu Społecznego Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej powoła:
1) po ośmiu przedstawicieli każdej organizacji związkowej oraz po sześciu
przedstawicieli każdej organizacji pracodawców, które w dniu wejścia w życie
niniejszej ustawy były reprezentowane w Trójstronnej Komisji do Spraw
Społeczno-Gospodarczych, na wniosek tych organizacji;
2) przedstawicieli strony rządowej, na wniosek Prezesa Rady Ministrów.

Art. 84. 1. Trójstronna Komisja do Spraw Społeczno-Gospodarczych działa do
dnia powołania pierwszego składu Rady Dialogu Społecznego, na zasadach
określonych w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw
Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. poz. 1080, z późn. zm.).
2. Wojewódzkie komisje dialogu społecznego działają do dnia powołania
pierwszych składów wojewódzkich rad dialogu społecznego, na zasadach określonych
w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-
-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego, nie dłużej jednak
niż przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
3. Wojewoda uwzględni w kwocie dotacji celowej, o której mowa w art. 41
ust. 4, koszty stanowiące zwrot poniesionych w 2015 r. przez marszałków
województw wydatków na działalność wojewódzkich rad dialogu społecznego.

Art. 85. 1. Sprawy prowadzone przez Trójstronną Komisję do Spraw Społeczno-Gospodarczych na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich
komisjach dialogu społecznego, niezakończone do dnia powołania pierwszego składu
Rady Dialogu Społecznego, przejmuje Rada i prowadzi je na zasadach określonych
w niniejszej ustawie, z wyjątkiem ust. 2.
2. Do trybu opiniowania projektu ustawy budżetowej na rok 2016 wraz
z uzasadnieniem mają zastosowanie terminy określone w ustawie z dnia 6 lipca
2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich
komisjach dialogu społecznego.
3. Sprawy prowadzone przez wojewódzkie komisje dialogu społecznego na
zasadach określonych w ustawie z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do
Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego,
niezakończone do dnia powołania pierwszych składów wojewódzkich rad dialogu
społecznego, przejmują odpowiednie wojewódzkie rady dialogu społecznego
i prowadzą je na zasadach określonych w niniejszej ustawie, z zastrzeżeniem art. 84 ust. 2.
4. W przypadku niepowołania wojewódzkiej rady dialogu społecznego
w terminie określonym w art. 84 ust. 2, sprawy prowadzone przez odpowiednią
wojewódzką komisję dialogu społecznego i niezakończone przed upływem tego
terminu przejmuje Rada Dialogu Społecznego i prowadzi je na zasadach określonych
w niniejszej ustawie.

Art. 86. Organizacje związkowe i organizacje pracodawców, których
reprezentatywność została stwierdzona na podstawie orzeczenia sądowego, o którym
mowa w art. 8 ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw
Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego,
utrzymują swoją reprezentatywność do końca okresu, o którym mowa w art. 8
ust. 3 tej ustawy.

Art. 87. W terminie 24 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy Rada Dialogu
Społecznego dokona oceny funkcjonowania przepisów ustawy oraz przedstawi
Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej rekomendacje zmian w zakresie zwiększenia
samodzielności organizacyjnej Rady.

Art. 88. 1. W latach 2016–2025 maksymalny limit wydatków będących
skutkiem finansowym ustawy będzie wynosić:
1) w części 31 – Praca:
a) 2016 – 1 698,66 tys. zł,
b) 2017 – 1 688,33 tys. zł,
c) 2018 – 1 730,54 tys. zł,
d) 2019 – 1 772,07 tys. zł,
e) 2020 – 1 814,6 tys. zł,
f) 2021 – 1 858,15 tys. zł,
g) 2022 – 1 902,75 tys. zł,
h) 2023 – 1 946,51 tys. zł,
i) 2024 – 1 991,28 tys. zł,
j) 2025 – 2 031,1 tys. zł;
2) w części 85 – Wojewodowie:
a) 2016 – 745 tys. zł,
b) 2017 – 760,65 tys. zł,
c) 2018 – 3 200,00 tys. zł,
d) 2019 – 3 273,00 tys. zł,
e) 2020 – 3 355,44 tys. zł,
f) 2021 – 3 439,33 tys. zł,
g) 2022 – 3 525,31 tys. zł,
h) 2023 – 3 613,44 tys. zł,
i) 2024 – 3 703,78 tys. zł,
j) 2025 – 3 796,37 tys. zł.
2. W przypadku wykorzystania przyjętego na dany rok budżetowy
maksymalnego limitu wydatków zostanie zastosowany mechanizm korygujący,
polegający na zmniejszeniu kosztów rzeczowych, ponoszonych przez Biuro Rady
Dialogu Społecznego oraz wojewódzkie rady dialogu społecznego, związanych
z realizacją zadań wynikających z ustawy.
3. Organem właściwym do monitorowania wykorzystania limitów wydatków
oraz wdrożenia mechanizmu korygującego będzie minister właściwy do spraw pracy,
w zakresie części budżetowej 31 – Praca, oraz wojewodowie, w zakresie części
budżetowej 85 – Wojewodowie.

Art. 89. Traci moc ustawa z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do
Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego
(Dz. U. poz. 1080, z późn. zm.).

Art. 90. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.