Wejscie w życie: 1 stycznia 2004

Ostatnia Zmiana: brak

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Art. 1. § 1. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez
kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów
kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu
terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami
a organami administracji rządowej.
§ 2. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności
z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Art. 2. Sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz
wojewódzkie sądy administracyjne.

Art. 3. § 1. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych
rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne.
§ 2. Naczelny Sąd Administracyjny sprawuje nadzór nad działalnością
wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie orzekania w trybie określonym
ustawami, a w szczególności rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń tych sądów
i podejmuje uchwały wyjaśniające zagadnienia prawne oraz rozpoznaje inne sprawy
należące do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy innych ustaw.

Art. 4. Sędziowie sądów administracyjnych i asesorzy sądowi w sprawowaniu
swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.

Art. 5. § 1. Sędzią sądu administracyjnego jest osoba powołana na to stanowisko
przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, która złożyła ślubowanie wobec
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 1a. W ramach działalności sądu administracyjnego lub jego organów
niedopuszczalne jest kwestionowanie umocowania sądów i trybunałów,
konstytucyjnych organów państwowych oraz organów kontroli i ochrony prawa.
§ 1b. Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez sąd administracyjny lub
inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego
powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.
§ 2. Sędziowie sądów administracyjnych są powoływani na stanowisko sędziego
wojewódzkiego sądu administracyjnego, z wyznaczeniem miejsca służbowego
(siedziby) sędziego, albo na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu
Administracyjnego.
§ 3. Asesorów sądowych do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego
powołuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa.
§ 4. Asesorzy sądowi są powoływani na pięć lat, z wyznaczeniem miejsca
służbowego (siedziby) asesora sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym.

Art. 6. § 1. Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego wojewódzkiego sądu
administracyjnego może być powołany ten, kto:
1) ma obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw cywilnych i obywatelskich;
2) jest nieskazitelnego charakteru;
3) ukończył wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskał tytuł magistra lub
zagraniczne uznane w Polsce;
4) jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego;
5) ukończył 35 lat życia;
6) wyróżnia się wysokim poziomem wiedzy w dziedzinie administracji publicznej
oraz prawa administracyjnego i innych dziedzin prawa związanych z działaniem
organów administracji publicznej;
7) pozostawał co najmniej osiem lat na stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa,
wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo
przynajmniej przez osiem lat wykonywał zawód adwokata, radcy prawnego lub
notariusza albo przez dziesięć lat pozostawał w instytucjach publicznych na
stanowiskach związanych ze stosowaniem lub tworzeniem prawa
administracyjnego lub pracował w charakterze asesora sądowego
w wojewódzkim sądzie administracyjnym co najmniej dwa lata.
§ 2. Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 7, nie dotyczą osób z tytułem
naukowym profesora lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk
prawnych.
§ 3. W wyjątkowych przypadkach Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na
wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, może powołać kandydata na stanowisko
sędziego mimo krótszych, niż określone w § 1 pkt 7, okresów pozostawania na
stanowiskach wymienionych w tym punkcie lub wykonywania zawodu adwokata,
radcy prawnego lub notariusza.
§ 4. Osoby, o których mowa w § 2, mogą być zatrudnione na stanowisku
sędziego również w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Art. 6a. § 1. Do pełnienia urzędu na stanowisku asesora sądowego może być
powołany ten, kto ukończył 30 lat i spełnia wymagania:
1) o których mowa w art. 6 § 1 pkt 1–4 i 6;
2) przez co najmniej cztery lata pozostawał na stanowisku sędziego, prokuratora lub
prezesa, wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej
Polskiej albo co najmniej przez cztery lata wykonywał zawód adwokata, radcy
prawnego lub notariusza albo przez sześć lat pozostawał w instytucjach
publicznych na stanowiskach związanych ze stosowaniem lub tworzeniem prawa
administracyjnego.
§ 2. Wymagania, o których mowa w § 1 pkt 2, nie dotyczą osób z tytułem
naukowym profesora lub ze stopniem naukowym doktora habilitowanego nauk
prawnych.
§ 2a. O wolnych stanowiskach asesorskich Prezes Naczelnego Sądu
Administracyjnego obwieszcza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski”.
§ 3. Kandydaturę na stanowisko asesora sądowego zgłasza się prezesowi
właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
§ 4. Prezes właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, po stwierdzeniu
spełnienia przez kandydata warunków i wymogów, o których mowa w § 1 i 2,
przekazuje zgłoszenie Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 5. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii
kolegium sądu, przedstawia Krajowej Radzie Sądownictwa kandydaturę na
stanowisko asesora sądowego wraz z oceną kwalifikacji.

Art. 7. § 1. Do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Naczelnego Sądu
Administracyjnego może być powołany ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6
§ 1 pkt 1–4 i 6, jeżeli ukończył 40 lat oraz pozostawał co najmniej dziesięć lat na
stanowisku sędziego, prokuratora, prezesa, wiceprezesa, lub radcy Prokuratorii
Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo przynajmniej przez dziesięć lat wykonywał
zawód adwokata, radcy prawnego lub notariusza. Wymaganie ukończenia 40 lat nie
dotyczy sędziego, który co najmniej przez trzy lata pozostawał na stanowisku sędziego
wojewódzkiego sądu administracyjnego.
§ 2. Do powołania na stanowisko sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego
stosuje się także przepisy art. 6 § 2–4.

Art. 8. 1. Oświadczenie o stanie majątkowym, o którym mowa w art. 87 ustawy
z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2019 r.
poz. 52, 55, 60, 125, 1469 i 1495), sędziowie wojewódzkiego sądu administracyjnego
składają właściwemu prezesowi wojewódzkiego sądu administracyjnego, a prezes
wojewódzkiego sądu administracyjnego i sędziowie Naczelnego Sądu
Administracyjnego – Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego. Analizy
danych zawartych w oświadczeniu o stanie majątkowym dokonuje kolegium
właściwego sądu administracyjnego.
§ 2. Oświadczenie, o którym mowa w art. 88a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. –
Prawo o ustroju sądów powszechnych, sędziowie wojewódzkiego sądu
administracyjnego składają właściwemu prezesowi wojewódzkiego sądu
administracyjnego, a prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego i sędziowie
Naczelnego Sądu Administracyjnego – Prezesowi Naczelnego Sądu
Administracyjnego, zaś Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego – Krajowej
Radzie Sądownictwa.

Art. 9. Sądem dyscyplinarnym w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów
administracyjnych i asesorów sądowych jest Naczelny Sąd Administracyjny.
Rzecznikiem dyscyplinarnym w tych sprawach jest Rzecznik Dyscyplinarny
Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 10. W sądach administracyjnych są zatrudnieni starsi referendarze sądowi,
referendarze sądowi, starsi asystenci sędziów, asystenci sędziów oraz urzędnicy i inni
pracownicy sądowi.

Art. 11. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego ustala zasady biurowości
w sądach administracyjnych.

Art. 12. Zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów
administracyjnych sprawuje Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 12a. § 1. Sądy administracyjne są administratorami danych osobowych
przetwarzanych w postępowaniach sądowych.
§ 2. Do przetwarzania danych osobowych w postępowaniach sądowych
przepisów art. 15, art. 16 – w zakresie, w jakim przepisy szczególne przewidują
odrębny tryb sprostowania, oraz art. 18 i art. 19 rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne
rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn.
zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/679”, nie stosuje się.
§ 3. W związku z przetwarzaniem danych osobowych w postępowaniach
sądowych wykonanie obowiązków, o których mowa w art. 13 rozporządzenia
2016/679, następuje przez umieszczenie informacji określonych w art. 13 ust. 2
rozporządzenia 2016/679 w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej
oraz w widocznym miejscu w budynku sądu.

Art. 12b. § 1. Nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych przez
wojewódzkie sądy administracyjne w postępowaniach sądowych sprawuje Prezes
Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. Nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych przez Naczelny Sąd
Administracyjny w postępowaniach sądowych sprawuje Krajowa Rada Sądownictwa.
§ 3. Do nadzoru, o którym mowa w § 1 i 2, przepisy art. 175dd § 2 i 3 oraz działu
I rozdziału 5a ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych
stosuje się odpowiednio.

Art. 13. § 1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może delegować, na
czas określony, sędziego wojewódzkiego sądu administracyjnego, za jego zgodą, do
pełnienia obowiązków sędziego w Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
§ 2. Minister Sprawiedliwości, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego, może delegować, na czas określony, sędziego sądu apelacyjnego lub sędziego sądu okręgowego, za jego zgodą, do pełnienia obowiązków sędziego
w sądzie administracyjnym.

Art. 14. § 1. Projekt dochodów i wydatków Naczelnego Sądu
Administracyjnego obejmuje także dochody i wydatki wojewódzkich sądów
administracyjnych. Projekt dochodów i wydatków w brzmieniu ustalonym przez
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego minister właściwy do spraw finansów
publicznych włącza do projektu budżetu państwa.
§ 2. W zakresie wykonywania budżetu sądów administracyjnych Prezesowi
Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługują uprawnienia ministra właściwego
do spraw finansów publicznych.

Art. 15. § 1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego informuje Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej i Krajową Radę Sądownictwa o działalności sądów
administracyjnych.
§ 2. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego informuje Prezesa Rady
Ministrów o problemach funkcjonowania administracji publicznej wynikających ze
spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne.

Art. 16. § 1. Wojewódzki sąd administracyjny tworzy się dla jednego
województwa lub dla większej liczby województw.
§ 2. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi wojewódzkie sądy
administracyjne oraz ustala ich siedziby i obszar właściwości, a także może tworzyć,
poza siedzibą sądu, i znosić wydziały zamiejscowe tych sądów.

Art. 17. § 1. Wojewódzki sąd administracyjny dzieli się na wydziały, które
tworzy i znosi Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. Wydziałem w wojewódzkim sądzie administracyjnym kieruje prezes lub
wiceprezes sądu albo wyznaczony sędzia.

Art. 18. § 1. W skład wojewódzkiego sądu administracyjnego wchodzą: prezes
sądu, wiceprezes sądu lub wiceprezesi sądu, sędziowie i asesorzy sądowi.
§ 2. Liczbę sędziów, wiceprezesów sądu i asesorów sądowych w wojewódzkim
sądzie administracyjnym określa Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 19. Organami wojewódzkiego sądu administracyjnego są: prezes sądu,
zgromadzenie ogólne sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego, zwane dalej
„zgromadzeniem ogólnym”, oraz kolegium wojewódzkiego sądu administracyjnego,
zwane dalej „kolegium sądu”.

Art. 20. § 1. Prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego kieruje sądem
i reprezentuje go na zewnątrz, pełni czynności administracji sądowej i inne czynności
przewidziane w ustawie.
§ 2. Prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego w zakresie administracji
sądowej jest organem podległym Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 3. Prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego zastępuje wiceprezes sądu
lub wyznaczony sędzia.

Art. 21. § 1. Prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie
administracyjnym powołuje Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród
sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego lub Naczelnego Sądu
Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu.
§ 1a. Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym są
powoływani na okres pięciu lat, najwyżej na dwie kolejne kadencje.
§ 2. Jeżeli opinia nie zostanie wydana w terminie dwóch miesięcy od
przedstawienia kandydata właściwemu zgromadzeniu ogólnemu, Prezes Naczelnego
Sądu Administracyjnego może powołać prezesa wojewódzkiego sądu
administracyjnego bez opinii.
§ 3. W przypadku wydania przez zgromadzenie ogólne negatywnej opinii
o kandydacie, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może go powołać po
uzyskaniu pozytywnej opinii Krajowej Rady Sądownictwa. Negatywna opinia
Krajowej Rady Sądownictwa jest dla Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
wiążąca.
§ 4. Jeżeli Krajowa Rada Sądownictwa w terminie trzydziestu dni od dnia
przedstawienia przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego zamiaru
powołania sędziego na stanowisko prezesa sądu, mimo negatywnej opinii
zgromadzenia ogólnego tego sądu, nie wyda opinii, uważa się, że opinia jest
pozytywna.

Art. 21a. § 1. Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie
administracyjnym mogą być odwołani przez Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego w toku kadencji w przypadku:
1) rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;
2) gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem
wymiaru sprawiedliwości.
§ 2. Odwołanie prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie
administracyjnym następuje po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu
i Krajowej Rady Sądownictwa. W przypadku niewydania opinii w terminie miesiąca
od przedstawienia zamiaru odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu, uważa się, że
opinia jest pozytywna.
§ 3. W przypadku złożenia w toku kadencji przez prezesa albo wiceprezesa sądu
w wojewódzkim sądzie administracyjnym rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes
Naczelnego Sądu Administracyjnego odwołuje go bez zasięgania opinii, o której
mowa w § 2.

Art. 22. § 1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, prezes
wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz inne osoby powołane do kierowania
i nadzoru nad działalnością administracyjną mają prawo wglądu w czynności
właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, mogą być obecni na rozprawie
toczącej się z wyłączeniem jawności, mogą żądać wyjaśnień oraz usunięcia uchybień.
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prezes wojewódzkiego sądu
administracyjnego mogą uchylać zarządzenia administracyjne niezgodne z prawem.
§ 2. W ramach czynności nadzoru nad działalnością administracyjną
wojewódzkich sądów administracyjnych, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
może zarządzić przeprowadzenie wizytacji sądu lub lustracji w sądzie.
§ 3. W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania
sądowego, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz prezes wojewódzkiego
sądu administracyjnego mogą zwrócić na nie uwagę i żądać usunięcia skutków
uchybienia.
§ 4. Czynności, o których mowa w § 1 i 2, nie mogą wkraczać w dziedzinę,
w której sędziowie i asesorzy sądowi są niezawiśli.
§ 5. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określi, w drodze rozporządzenia,
szczegółowy tryb wykonywania nadzoru nad działalnością administracyjną
wojewódzkich sądów administracyjnych przez organy i osoby do tego wyznaczone. Określając szczegółowy tryb wykonywania nadzoru należy uwzględnić, że nadzór ma
służyć sprawnemu i rzetelnemu wykonywaniu zadań powierzonych sądowi.

Art. 23. § 1. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej ustala, w drodze
rozporządzenia, regulamin określający szczegółowo tryb wewnętrznego urzędowania
wojewódzkich sądów administracyjnych.
§ 2. W regulaminie, o którym mowa w § 1, określa się w szczególności:
1) wewnętrzną organizację sądów;
2) porządek funkcjonowania sądów;
3) tryb czynności sądowych zapewniających sprawne i szybkie ich wykonywanie;
4) tryb wyznaczania składów orzekających w dostosowaniu do specjalizacji
orzeczniczej sędziów i wpływu spraw;
5) przypadki wyznaczania składów orzekających w drodze losowania z ustaleniem
zasad losowania.

Art. 24. § 1. Zgromadzenie ogólne składa się z sędziów wojewódzkiego sądu
administracyjnego.
§ 1a. W zgromadzeniu ogólnym mogą uczestniczyć asesorzy sądowi, bez prawa
udziału w głosowaniu.
§ 2. Przewodniczącym zgromadzenia ogólnego jest prezes wojewódzkiego sądu
administracyjnego, który zwołuje zgromadzenie ogólne co najmniej raz w roku.
§ 3. Do podjęcia uchwał zgromadzenia ogólnego wymagana jest obecność
przynajmniej połowy liczby jego członków. Uchwały zapadają bezwzględną
większością głosów.
§ 4. Zgromadzenie ogólne:
1) rozpatruje informację prezesa wojewódzkiego sądu administracyjnego o rocznej
działalności sądu;
2) (uchylony)
3) wyraża opinię w sprawie powołania lub odwołania prezesa wojewódzkiego sądu
administracyjnego oraz opinię w sprawie powołania lub odwołania wiceprezesa
wojewódzkiego sądu administracyjnego;
4) ustala skład liczbowy kolegium sądu oraz wybiera jego członków i dokonuje
zmian w jego składzie;
5) (uchylony)
6) (uchylony)
7) rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez prezesa wojewódzkiego
sądu administracyjnego lub zgłoszone przez członków zgromadzenia ogólnego.

Art. 25. § 1. Kolegium sądu:
1) ustala podział czynności w sądzie i określa szczegółowe zasady przydziału spraw
poszczególnym sędziom i asesorom sądowym oraz referendarzom sądowym
i starszym referendarzom sądowym;
2) (uchylony)
3) rozpatruje sprawy przedstawiane zgromadzeniu ogólnemu;
4) rozpatruje inne sprawy przedstawione przez prezesa sądu lub z własnej
inicjatywy.
§ 2. Kadencja kolegium sądu trwa trzy lata.
§ 3. Przewodniczącym kolegium sądu jest prezes sądu.
§ 4. Do podejmowania uchwał przez kolegium sądu stosuje się art. 24 § 3.

Art. 26. (uchylony).

Art. 27. § 1. Na stanowisko referendarza sądowego, do wykonywania czynności
w postępowaniu mediacyjnym oraz innych czynności sędziowskich określonych
w ustawach, może być mianowany ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1
pkt 1–3 oraz pozostawał co najmniej trzy lata na stanowiskach związanych ze
stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.
§ 2. Na stanowisko starszego referendarza sądowego może być mianowany
referendarz sądowy, który zajmował stanowisko referendarza sądowego przez co
najmniej dziesięć lat, nie był karany za przewinienia dyscyplinarne, a także uzyskiwał
pozytywne okresowe oceny kwalifikacyjne.

Art. 27a. § 1. Na stanowisku asystenta sędziego, do samodzielnego
wykonywania czynności administracji sądowej oraz czynności przygotowania spraw
sądowych do ich rozpoznania, może być zatrudniony ten, kto spełnia wymagania
określone w art. 6 § 1 pkt 1–3.
§ 2. Na stanowisku starszego asystenta sędziego może być zatrudniony asystent
sędziego, który zajmował stanowisko asystenta sędziego przez co najmniej pięć lat i
uzyskiwał pozytywne okresowe oceny kwalifikacyjne.

Art. 28. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określa, w drodze rozporządzenia,
stanowiska i wymagane kwalifikacje urzędników sądowych oraz pracowników
wojewódzkich sądów administracyjnych, a także szczegółowe zasady wynagradzania i tabele wynagrodzenia zasadniczego oraz wysokość dodatku z tytułu zajmowanego
stanowiska lub pełnionej funkcji referendarzy sądowych, starszych referendarzy
sądowych, asystentów sędziów, starszych asystentów sędziów, urzędników oraz
innych pracowników tych sądów, uwzględniając zasadę różnicowania wynagrodzenia
w zależności od stanowiska i wymaganych kwalifikacji, potrzebę zapewnienia
prawidłowej organizacji działalności administracyjnej, właściwego poziomu
funkcjonowania sekretariatów sądowych oraz wysokiego poziomu kultury pracy,
sprawności, racjonalności, szybkości i profesjonalizmu przy wykonywaniu czynności
niezbędnych do sprawnego przebiegu postępowania.

Art. 29. § 1. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów
administracyjnych oraz sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy
sądowych, referendarzy sądowych, starszych asystentów sędziów, asystentów
sędziów stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych, z tym że:
1) przepisów dotyczących systemu teleinformatycznego obsługującego
postępowanie w sprawie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego
sądu powszechnego albo asesora sądowego nie stosuje się;
2) do wynagrodzeń sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące
wynagrodzeń sędziów sądu apelacyjnego;
3) wynagrodzenie zasadnicze asesora sądowego odpowiada wynagrodzeniu
zasadniczemu sędziego sądu okręgowego według stawki czwartej,
powiększonemu o należną składkę z tytułu ubezpieczenia społecznego;
4) do postępowania w przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku
asesora sądowego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu w
przedmiocie powołania do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu
powszechnego;
5) do zgłaszania kandydatur na wolne stanowisko sędziego przewidziane do objęcia
w wojewódzkim sądzie administracyjnym stosuje się odpowiednio art. 31
ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2019 r. poz. 825
oraz z 2020 r. poz. 190), z tym że o wolnych stanowiskach sędziowskich
obwieszcza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor
Polski” Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do urzędników i innych
pracowników wojewódzkich sądów administracyjnych stosuje się przepisy ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury (Dz. U. z 2018 r. poz.
577).
§ 3. Określone w przepisach, o których mowa w § 1 i 2, uprawnienia Ministra
Sprawiedliwości przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 30. W skład Naczelnego Sądu Administracyjnego wchodzą: Prezes
Naczelnego Sądu Administracyjnego, wiceprezesi oraz sędziowie.

Art. 31. Organami Naczelnego Sądu Administracyjnego są: Prezes Naczelnego
Sądu Administracyjnego, Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego i Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 32. Naczelny Sąd Administracyjny ma siedzibę w Warszawie.

Art. 33. (uchylony).

Art. 34. § 1. Na czele Naczelnego Sądu Administracyjnego stoi Prezes
Naczelnego Sądu Administracyjnego, który kieruje jego pracami i reprezentuje na
zewnątrz.
§ 2. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego pełni czynności przewidziane
w niniejszej ustawie i w odrębnych przepisach, a także wykonuje czynności
administracji sądowej w stosunku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 35. § 1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego ma prawo wglądu
w czynności Naczelnego Sądu Administracyjnego, może być obecny na rozprawie
toczącej się z wyłączeniem jawności, może żądać wyjaśnień i usunięcia uchybień.
W przypadku stwierdzenia uchybienia w zakresie sprawności postępowania
sądowego, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zwrócić na nie uwagę
i żądać usunięcia skutków uchybienia.
§ 2. Czynności, o których mowa w § 1, nie mogą wkraczać w dziedzinę, w której
sędziowie są niezawiśli.

Art. 36. § 1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może wystąpić
o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały wyjaśniającej przepisy
prawne, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów
administracyjnych.
§ 2. W sprawach, o których mowa w § 1, stosuje się odpowiednio przepisy
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 37. Wiceprezesi Naczelnego Sądu Administracyjnego są zastępcami
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie określonym przez Prezesa.

Art. 38. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może zlecić poszczególne
czynności z zakresu administracji sądowej sędziom oraz upoważnić ich do załatwiania
określonych spraw w jego imieniu.

Art. 39. § 1. Naczelny Sąd Administracyjny dzieli się na: Izbę Finansową, Izbę
Gospodarczą i Izbę Ogólnoadministracyjną.
§ 2. Izba Finansowa sprawuje, w granicach i trybie określonym przez właściwe
przepisy, nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych
w sprawach zobowiązań podatkowych i innych świadczeń pieniężnych, do których
mają zastosowanie przepisy podatkowe oraz o egzekucji świadczeń pieniężnych.
§ 3. Izba Gospodarcza sprawuje, w granicach i trybie określonym przez
właściwe przepisy, nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów
administracyjnych w sprawach działalności gospodarczej, ochrony własności
przemysłowej, budżetu, dewizowych, papierów wartościowych, bankowości,
ubezpieczeniowych, ceł, cen, stawek taryfowych oraz opłat, z wyjątkiem opłat
w sprawach, o których mowa w § 4.
§ 4. Izba Ogólnoadministracyjna sprawuje, w granicach i trybie określonym
przez właściwe przepisy, nadzór nad orzecznictwem wojewódzkich sądów
administracyjnych w sprawach niewymienionych w § 2 i 3, a w szczególności w sprawach z zakresu budownictwa i nadzoru budowlanego, zagospodarowania
przestrzennego, gospodarki wodnej, ochrony środowiska, rolnictwa, leśnictwa,
zatrudnienia, ustroju samorządu terytorialnego, gospodarki nieruchomościami,
prywatyzacji mienia, powszechnego obowiązku wojskowego, spraw wewnętrznych,
a także cen, opłat i stawek taryfowych, jeżeli są związane ze sprawami należącymi do
właściwości tej Izby.
§ 5. Pracami każdej z Izb kieruje wiceprezes wyznaczony do pełnienia tej funkcji
przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Art. 40. § 1. W Naczelnym Sądzie Administracyjnym działa Kancelaria Prezesa
Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Biuro Orzecznictwa.
§ 2. Do zakresu działania Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego należy wykonywanie zadań związanych z pełnieniem przez
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego czynności w zakresie tworzenia
warunków do sprawnego funkcjonowania sądów administracyjnych, w szczególności
w sprawach finansowych, kadrowych i administracyjno-gospodarczych. Kancelarią
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego kieruje Szef Kancelarii Prezesa
Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 3. Do zakresu działania Biura Orzecznictwa należy wykonywanie zadań
związanych z pełnieniem przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
czynności w zakresie sprawności postępowania sądowego oraz orzecznictwa sądów
administracyjnych. Biurem Orzecznictwa kieruje dyrektor, którym jest wiceprezes lub
sędzia.
§ 4. Szczegółowy zakres zadań Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego oraz Biura Orzecznictwa określa regulamin, o którym mowa
w art. 43.

Art. 41. § 1. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, za zgodą Kolegium
Naczelnego Sądu Administracyjnego, tworzy i znosi wydziały w Izbach, o których
mowa w art. 39, Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego i w Biurze
Orzecznictwa oraz powołuje i odwołuje przewodniczących wydziałów, Szefa
Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego i dyrektora Biura
Orzecznictwa.
§ 2. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może także powoływać
i odwoływać zastępców przewodniczących wydziałów w Izbach, o których mowa
w art. 39, zastępców Szefa Kancelarii Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
i zastępców dyrektora Biura Orzecznictwa oraz naczelników wydziałów w Kancelarii
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego i w Biurze Orzecznictwa.

Art. 42. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wydaje zbiór urzędowy
orzeczeń sądów administracyjnych.

Art. 43. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, po zasięgnięciu opinii Kolegium
Naczelnego Sądu Administracyjnego, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin
Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym ustali liczbę stanowisk sędziowskich
w Naczelnym Sądzie Administracyjnym nie mniejszą niż 120, w tym liczbę
wiceprezesów tego Sądu oraz liczbę sędziów w poszczególnych izbach, wewnętrzną organizację Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz zasady wewnętrznego
postępowania, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego
funkcjonowania Naczelnego Sądu Administracyjnego, jego izb i organów, specyfikę
postępowań prowadzonych przed Naczelnym Sądem oraz liczbę i rodzaj
rozpoznawanych spraw.

Art. 44. § 1. Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej na sześcioletnią kadencję spośród dwóch kandydatów
przedstawionych przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego.
§ 2. Kandydatów na stanowisko Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
wybiera Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego spośród
sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, którzy w głosowaniu tajnym uzyskali
kolejno największą liczbę głosów. Wybór powinien być dokonany nie później niż trzy
miesiące przed upływem kadencji urzędującego Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego. W przypadku opróżnienia stanowiska w trakcie kadencji, wyboru
kandydatów dokonuje się w terminie jednego miesiąca. Przepisu art. 46 § 5 zdanie
drugie nie stosuje się.
§ 3. Obradom Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego w części dotyczącej wyboru kandydatów na stanowisko Prezesa
przewodniczy najstarszy wiekiem sędzia uczestniczący w tym Zgromadzeniu.

Art. 45. § 1. Wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje na
pięcioletnią kadencję Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezesa
Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony za zgodą Zgromadzenia Ogólnego
Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. Wiceprezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może być odwołany przez
Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego w toku kadencji w przypadku:
1) rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych;
2) gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem
wymiaru sprawiedliwości.
§ 3. Wystąpienie z wnioskiem o odwołanie wiceprezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego następuje po uzyskaniu zgody Zgromadzenia Ogólnego Sędziów
Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 4. W przypadku złożenia w toku kadencji przez wiceprezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes Naczelnego Sądu
Administracyjnego występuje z wnioskiem o odwołanie go bez uzyskania zgody,
o której mowa w § 3

Art. 46. § 1. Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego tworzą sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Przewodniczącym Zgromadzenia Ogólnego jest Prezes Naczelnego Sądu
Administracyjnego.
§ 2. Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego:
1) rozpatruje informację Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego o rocznej
działalności Naczelnego Sądu Administracyjnego;
2) (uchylony)
3) wybiera kandydatów na stanowisko Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego;
4) wyraża zgodę w sprawie powołania i odwołania wiceprezesów Naczelnego Sądu
Administracyjnego;
5) ustala skład liczbowy Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz
wybiera jego członków i dokonuje zmian w jego składzie;
6) rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego lub zgłoszone przez członków Zgromadzenia Ogólnego
Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 3. (uchylony)
§ 4. Zgromadzenie Ogólne Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego
zwołuje Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego co najmniej raz w roku.
§ 5. Do podjęcia uchwał Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego wymagana jest obecność co najmniej połowy liczby jego
członków. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów.

Art. 47. § 1. Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego:
1) ustala podział czynności w Naczelnym Sądzie Administracyjnym i określa
szczegółowe zasady przydziału spraw poszczególnym sędziom;
2) (uchylony)
3) wyraża zgodę w sprawie tworzenia i znoszenia wydziałów oraz powołania
i odwołania przewodniczących wydziałów, Szefa Kancelarii Prezesa Naczelnego
Sądu Administracyjnego i dyrektora Biura Orzecznictwa;
4) rozpatruje sprawy przedstawiane Zgromadzeniu Ogólnemu Sędziów Naczelnego
Sądu Administracyjnego;
5) rozpatruje i opiniuje inne sprawy przedłożone przez Prezesa Naczelnego Sądu
Administracyjnego lub z własnej inicjatywy.
§ 2. Kadencja Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego trwa trzy lata.
§ 3. Przewodniczącym Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego jest
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 4. Do podejmowania uchwał przez Kolegium Naczelnego Sądu
Administracyjnego stosuje się art. 46 § 5.

Art. 48. § 1. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy dyscyplinarne
sędziów sądów administracyjnych i asesorów sądowych:
1) w pierwszej instancji – w składzie trzech sędziów;
2) w drugiej instancji – w składzie siedmiu sędziów.
§ 2. Do orzekania w sprawach dyscyplinarnych uprawnieni są wszyscy
sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyjątkiem Prezesa Naczelnego
Sądu Administracyjnego, wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz
Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego i jego zastępcy.
§ 3. Skład sądu dyscyplinarnego wyznacza Kolegium Naczelnego Sądu
Administracyjnego w drodze losowania, z listy sędziów Naczelnego Sądu
Administracyjnego. Składowi orzekającemu przewodniczy sędzia najstarszy służbą na
stanowisku sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 4. Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego i jego
zastępcę wybiera Kolegium Naczelnego Sądu Administracyjnego na okres czterech
lat.
§ 5. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej może wyznaczyć z grona sędziów
sądów administracyjnych Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego do
prowadzenia określonej sprawy dyscyplinarnej sędziego sądu administracyjnego lub
asesora sądowego. Wyznaczenie Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego jest
równoznaczne z żądaniem podjęcia czynności wyjaśniających. Nadzwyczajny
Rzecznik Dyscyplinarny może wszcząć postępowanie dyscyplinarne albo wstąpić do
toczącego się postępowania. Wyznaczenie Nadzwyczajnego Rzecznika
Dyscyplinarnego wyłącza Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu
Administracyjnego lub jego zastępcę od podejmowania czynności w sprawie.
W uzasadnionych przypadkach, w szczególności śmierci lub przedłużającej się przeszkody w pełnieniu funkcji Nadzwyczajnego Rzecznika Dyscyplinarnego,
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wyznacza w miejsce tej osoby innego sędziego
sądu administracyjnego. Do czynności podejmowanych przez Nadzwyczajnego
Rzecznika Dyscyplinarnego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące czynności
podejmowanych przez Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu
Administracyjnego lub jego zastępcę. Funkcja Nadzwyczajnego Rzecznika
Dyscyplinarnego wygasa z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia o odmowie
wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, umorzeniu postępowania dyscyplinarnego
albo uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie dyscyplinarne.

Art. 49. § 1. W sprawach nieuregulowanych w ustawie, do Naczelnego Sądu
Administracyjnego oraz do sędziów, urzędników i pracowników tego Sądu, stosuje się
odpowiednio przepisy dotyczące Sądu Najwyższego, a w zakresie w nich
nieuregulowanym – przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów
powszechnych. Określone w tych przepisach uprawnienia Pierwszego Prezesa Sądu
Najwyższego przysługują Prezesowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2. Do zgłaszania kandydatur na wolne stanowisko sędziego przewidziane do
objęcia w Naczelnym Sądzie Administracyjnym stosuje się odpowiednio art. 31
ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.

Art. 50. Ustawa wchodzi w życie w terminie2)
i na zasadach określonych ustawą
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów
administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. poz. 1271, z późn. zm.).