Wejscie w życie: 1 lipca 2011

Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2021

Ustawa z dnia 29 czerwca 2011 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących

Art. 1. 1. Ustawa określa:
1) zasady i warunki przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie budowy
obiektów energetyki jądrowej oraz inwestycji towarzyszących;
2) organy właściwe w sprawach, o których mowa w pkt 1;
3) podział korzyści pomiędzy gminami z tytułu realizacji inwestycji w zakresie
budowy elektrowni jądrowych.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się w zakresie uregulowanym przepisami
ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 792).

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) inwestycja towarzysząca – inwestycję w zakresie budowy lub rozbudowy
sieci przesyłowych w rozumieniu art. 3 pkt 11a ustawy z dnia 10 kwietnia
1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2018 r. poz. 755, 650, 685, 771, 1000
i 1356) koniecznych do wyprowadzenia mocy z elektrowni jądrowej lub inną
inwestycję niezbędną do wybudowania lub zapewnienia prawidłowej
eksploatacji obiektu energetyki jądrowej;
2) obiekt energetyki jądrowej – elektrownię jądrową lub działający na potrzeby
energetyki jądrowej:
a) zakład wzbogacania izotopowego,
b) zakład wytwarzania paliwa jądrowego,
c) zakład przerobu wypalonego paliwa jądrowego,
d) przechowalnik wypalonego paliwa jądrowego,
e) obiekt do przechowywania odpadów promieniotwórczych,
f) zakład do wydobywania rud uranu i toru ze złóż i do ich wstępnego
przetwarzania.

Art. 3. Inwestycje, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1, są inwestycjami celu
publicznego w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami.

Art. 4. 1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej może być wydana na wniosek inwestora, który spełnia
wymagania, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 i 2.
2. Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej wydaje właściwy miejscowo wojewoda.
3. W przypadku inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej
realizowanej na obszarze dwóch lub więcej województw, decyzję o ustaleniu
lokalizacji wydaje wojewoda, na którego obszarze właściwości znajduje się
największa część nieruchomości przeznaczonych na realizację inwestycji.
4. Organem wyższego stopnia w stosunku do wojewody w sprawach
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej jest minister
właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego
oraz mieszkalnictwa.

Art. 5. 1. Wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej zawiera:
1) ogólną charakterystykę planowanej inwestycji obejmującą:
a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu
odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb
w zakresie uzbrojenia terenu, a w razie potrzeby również sposobu
zagospodarowywania odpadów,
b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz
charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym
przeznaczenia i wielkości projektowanych obiektów budowlanych,
przedstawione w formie opisowej i graficznej,
c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji
oraz danych charakteryzujących jej wpływ na środowisko;
2) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy
zasadniczej lub w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, w skali
1:1000, 1:2000 lub 1:5000, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego
i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru,
na który ta inwestycja będzie oddziaływać;
3) mapy zawierające projekt podziału nieruchomości, w przypadku konieczności
dokonania podziału nieruchomości, sporządzone w skali i zgodnie
z odrębnymi przepisami, z uwzględnieniem wskazań, o których mowa w pkt
9 i 10;
4) dokumenty potwierdzające posiadanie przez inwestora obiektu energetyki
jądrowej siedziby w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz
oświadczenie inwestora lub podmiotu powiązanego z nim kapitałowo
o spełnieniu wymagań, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 2;
5) wskazanie okresu, na jaki ma być wydana decyzja;
6) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust.
1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2017 r. poz. 1405,
1566 i 1999 oraz z 2018 r. poz. 810 i 1089), z zastrzeżeniem art. 20;
7) raport lokalizacyjny, o którym mowa w art. 35b ustawy z dnia 29 listopada
2000 r. – Prawo atomowe, wraz z wyprzedzającą opinią Prezesa Państwowej
Agencji Atomistyki, o której mowa w art. 36a tej ustawy, dotyczącą
planowanej lokalizacji obiektu energetyki jądrowej będącego równocześnie
obiektem jądrowym;
8) wykaz nieruchomości lub ich części, zgodnie z ewidencją gruntów
i budynków, na których planuje się zlokalizowanie inwestycji, ze wskazaniem
nieruchomości, w stosunku do których inwestor nie posiada tytułu prawnego
do nieruchomości;
9) wskazanie nieruchomości lub ich części, w stosunku, do których decyzja
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 3 i 7, oraz
ujawnionych ograniczonych praw rzeczowych obciążających te
nieruchomości;
10) wskazanie nieruchomości, których dotyczyć ma zezwolenie na zakładanie
i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów
i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii
elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej, a także innych podziemnych
i naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do
korzystania z tych przewodów i urządzeń;
11) opinię operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego dotyczącą
możliwości przyłączenia elektrowni jądrowej do sieci przesyłowej tego
operatora – w przypadku inwestycji w zakresie budowy elektrowni jądrowej;
12) opinie:
a) ministra właściwego do spraw zdrowia – w odniesieniu do inwestycji
lokalizowanych na obszarach, którym został nadany status uzdrowiska
albo status obszaru ochrony uzdrowiskowej, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym,
uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach
uzdrowiskowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1056),
b) ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej, ministra właściwego
do spraw energii, ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa
narodowego, ministra właściwego do spraw rybołówstwa, ministra
właściwego do spraw wewnętrznych oraz Ministra Obrony Narodowej –
w odniesieniu do wznoszenia i wykorzystywania sztucznych wysp,
konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach morskich, zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich
Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2017 r.
poz. 2205 oraz z 2018 r. poz. 317 i 1338),
c) dyrektora właściwego urzędu morskiego – w odniesieniu do obszarów
pasa technicznego, pasa ochronnego, morskich portów i przystani, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej,
d) właściwego organu administracji geologicznej – w odniesieniu do
terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz występowania
udokumentowanych złóż kopalin oraz przestrzeni objętych
wyznaczonymi terenami górniczymi dla kopalin stanowiących przedmiot
działalności wydobywczej,
e) organów właściwych w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych –
w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne,
zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów
rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1161) oraz zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. poz. 1566 i 2180
oraz z 2018 r. poz. 650 i 710),
f) właściwego komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej –
w odniesieniu do inwestycji podlegającej przepisom ustawy z dnia
24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018 r. poz.
620) oraz ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. z 2018 r. poz. 799 i 1356),
g) dyrektora właściwej regionalnej dyrekcji Państwowego Gospodarstwa
Leśnego Lasy Państwowe – w odniesieniu do gruntów leśnych
stanowiących własność Skarbu Państwa, będących w zarządzie
Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe zgodnie z ustawą
z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2017 r. poz. 788 oraz
z 2018 r. poz. 650 i 651),
h) właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków – w odniesieniu do
zabytków chronionych na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 lipca
2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2017 r.
poz. 2187 oraz z 2018 r. poz. 10),
i) właściwego zarządcy drogi – w odniesieniu do obszarów pasa
drogowego zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
o drogach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2222 oraz z 2018 r. poz.
12, 138, 159, 317 i 1356),
j) właściwego zarządcy terenów kolejowych – w odniesieniu do obszarów
kolejowych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 28 marca 2003 r.
o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2117 i 2361 oraz z 2018
r. poz. 650, 927 i 1338),
k) właściwego miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz
wójta (burmistrza, prezydenta miasta),
l) Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego – w odniesieniu do obiektów
budowanych w otoczeniu lotnisk lub stanowiących przeszkody lotnicze
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1183),
m) ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej – w odniesieniu do
nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20
grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2017 r. poz.
1933),
n) dyrektora parku narodowego – w odniesieniu do obszarów położonych
w granicach parku i jego otuliny, zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia
2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r. poz. 142, 10 i 650),
o) Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska – w odniesieniu do
innych, niż określone w lit. n, form ochrony przyrody,
p) właściwego dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej
Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie – w odniesieniu do
inwestycji obejmującej wykonanie urządzeń wodnych,
q) właściwych organów, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia
14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2017 r.
poz. 1261 i 2111 oraz z 2018 r. poz. 138 i 650).
2. Właściwe organy wydają opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 12,
w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii.
Niewydanie opinii w tym terminie traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku
o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej.
3. Opinie, o których mowa w ust. 1 pkt 12, zastępują uzgodnienia,
pozwolenia, opinie, zgody bądź stanowiska właściwych organów, wymagane
odrębnymi przepisami dla lokalizacji inwestycji.

Art. 6. 1. Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o ustalenie
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej:
1) wnioskodawcę;
2) właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem,
przy czym zawiadomienia wysyła się na adres określony w ewidencji gruntów
i budynków ze skutkiem doręczenia;
3) pozostałe strony, w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim
i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej, na stronach internetowych urzędu
wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim; w obwieszczeniu
zamieszcza się oznaczenia nieruchomości objętych wnioskiem, według
ewidencji gruntów i budynków oraz księgi wieczystej, a także informację
o miejscu, w którym strony mogą zapoznać się z aktami sprawy;
4) właściwe miejscowo organy w sprawach, o których mowa w ust. 4 pkt 2 i 3,
przy czym wójt (burmistrz, prezydent miasta) niezwłocznie ogłasza
o wszczęciu postępowania na stronach internetowych gminy.
2. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym
zawiadomienia dokonuje się w formie obwieszczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do innych wezwań,
zawiadomień i pism, które organ jest obowiązany doręczać stronom w toku postępowania.
4. Z dniem doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1:
1) nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu
terytorialnego objęte wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nie mogą być
przedmiotem jakichkolwiek czynności rozporządzających lub
zobowiązujących; czynność prawna dokonana z naruszeniem tego zakazu jest nieważna;
2) w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej do czasu zakończenia postępowania w sprawie wydania takiej
decyzji, nie wydaje się decyzji o pozwoleniu na budowę, a toczące się postępowania ulegają zawieszeniu z mocy prawa do czasu wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej;
3) w odniesieniu do nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej, do czasu zakończenia postępowania w sprawie wydania takiej
decyzji, zawiesza się postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy
i zagospodarowania terenu lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566).
5. Przepisów ust. 4 pkt 2 i 3 nie stosuje się do nieruchomości objętych
wnioskiem o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę lub o wydanie decyzji
o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, lub decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji celu publicznego złożonych przez inwestora w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej.
6. W przypadku zbycia własności nieruchomości, innej niż określona w ust.
4 pkt 1, objętej wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, po doręczeniu zawiadomienia,
o którym mowa w ust. 1, nabywca i zbywca są zobowiązani do zgłoszenia
właściwemu wojewodzie danych nowego właściciela. Brak dokonania tego
zgłoszenia i prowadzenie postępowania bez udziału nowego właściciela nie
stanowi podstawy do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności.
7. Wojewoda niezwłocznie składa wniosek do właściwego sądu o ujawnienie
w księdze wieczystej wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, a jeżeli nieruchomość
nie ma założonej księgi wieczystej – o złożenie do istniejącego zbioru dokumentów
zawiadomienia o wszczęciu tego postępowania.

Art. 7. 1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej określa i zawiera:
1) określenie nieruchomości objętych inwestycją w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej, w tym linii rozgraniczających obszar inwestycji;
2) warunki techniczne realizacji inwestycji;
3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska i ochrony zabytków,
w tym dotyczące przeciwdziałania poważnym awariom przemysłowym;
4) warunki ochrony przeciwpożarowej dla inwestycji;
5) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich;
6) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 24 ust. 1;
7) oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej ma
wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 7;
8) oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej ma
wywołać skutek, o którym mowa w art. 28 ust. 1;
9) oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej ma
wywołać skutek, o którym mowa w art. 24 ust. 3;
10) termin wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń;
11) lokalizację sztucznych wysp, konstrukcji i urządzeń w polskich obszarach
morskich oraz podmorskich kabli i rurociągów, za pomocą współrzędnych geograficznych;
12) oznaczenie gruntów pokrytych powierzchniowymi wodami płynącymi.
2. Decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej wydaje się na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.

Art. 8. 1. Nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem
o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia
postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej.
2. Przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie mają
zastosowania w sprawach określonych w niniejszym rozdziale, z wyjątkiem art.
57 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym, które stosuje się do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.
3. Do spraw określonych w niniejszym rozdziale nie mają zastosowania
przepisy ustawy z dnia 9 października 2015 r. o rewitalizacji (Dz. U. z 2017 r. poz.
1023, 1529 i 1566 oraz z 2018 r. poz. 756).

Art. 9. 1. Ostateczna decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej stanowi podstawę do dokonywania wpisów
w księdze wieczystej i w ewidencji gruntów i budynków.
2. Decyzja, o której mowa w ust. 1, wiąże właściwe organy przy sporządzaniu
studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego oraz
miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Wojewoda przekazuje
niezwłocznie wydane decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej właściwym wójtom (burmistrzom, prezydentom miasta).
3. Z dniem, gdy decyzja, o której mowa w ust. 1, stanie się ostateczna,
właściwe organy umarzają postępowanie prowadzone w odniesieniu do
nieruchomości, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, w sprawie wydania decyzji:
1) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu;
2) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego;
3) o której mowa w art. 21 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach
płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1057
oraz z 2018 r. poz. 12 i 138);
4) o której mowa w art. 11a ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych
zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 1496 i 1566);
5) o której mowa w art. 9q ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym;
6) o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych
zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku
publicznego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1122 i 1566);
7) o której mowa w art. 49 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju
usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2062 oraz z 2018 r. poz. 1118);
8) o pozwoleniu na budowę.
4. Właściwe organy odmawiają wydania decyzji, o których mowa w ust. 3,
w przypadku złożenia wniosku o ich wydanie, po wydaniu ostatecznej decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.
5. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się w odniesieniu do inwestycji
realizowanych przez inwestora w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej
oraz innych inwestycji, jeżeli mogą być realizowane łącznie z inwestycją
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Art. 10. 1. Wojewoda doręcza decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej wnioskodawcy oraz zawiadamia
pozostałe strony o jej wydaniu, w drodze obwieszczenia, w urzędzie wojewódzkim
i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej, na stronach internetowych tych gmin oraz
urzędu wojewódzkiego, a także w prasie o zasięgu ogólnopolskim, ze skutkiem
doręczenia na dzień obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim. Właścicielom
i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej
zawiadomienie o wydaniu decyzji wysyła się na adres określony w ewidencji
gruntów i budynków.
2. Zawiadomienie o wydaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej zawiera informację o miejscu,
w którym strony mogą zapoznać się z treścią decyzji.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do doręczenia i zawiadamiania
stron o decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej wydanej przez organ wyższego stopnia.

Art. 11. 1. Jeżeli do przeprowadzenia pomiarów, badań lub innych prac
niezbędnych do sporządzenia raportu lokalizacyjnego, o którym mowa w art. 35b
ust. 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe, konieczne jest wejście
na teren cudzej nieruchomości, inwestor, który spełnia wymagania, o których
mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 i 2, może wystąpić z wnioskiem o wydanie:
1) decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji;
2) zezwolenia na wejście na teren nieruchomości.
2. Przed wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, inwestor jest
obowiązany wystąpić o zgodę właściciela nieruchomości na wejście oraz uzgodnić
z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych nieruchomości.
Przepis art. 14 ust. 1 stosuje się.
3. W razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 2, wojewoda,
rozstrzygając o konieczności wejścia na teren cudzej nieruchomości, na wniosek
inwestora, wydaje decyzję o wydaniu zezwolenia na wejście na teren
nieruchomości.
4. Wniosek inwestora o wydanie decyzji, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1) dokumenty potwierdzające posiadanie przez inwestora obiektu energetyki
jądrowej siedziby w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz jego
oświadczenie lub podmiotu powiązanego z nim kapitałowo o spełnieniu
wymagań, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 2;
2) ogólną charakterystykę planowanej inwestycji;
3) określenie granic terenu objętego wnioskiem;
4) oznaczenie nieruchomości lub ich części, na które wejście jest konieczne do
sporządzenia raportu lokalizacyjnego;
5) wskazanie pomiarów, badań lub innych prac, które mają być przeprowadzone
przez inwestora;
6) wskazanie okresu, na jaki ma zostać wydana decyzja – w przypadku wniosku
inwestora o wydanie decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy obiektu jądrowego;
7) oświadczenie inwestora o braku zgody właściciela, o której mowa w ust. 2 –
w przypadku wniosku inwestora o wydanie decyzji o zezwolenie na wejście
na teren nieruchomości.

Art. 12. 1. Wojewoda zawiadamia o wszczęciu postępowania o wydanie
decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1:
1) wnioskodawcę;
2) właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem,
przy czym zawiadomienia wysyła się na adres określony w ewidencji gruntów
i budynków ze skutkiem doręczenia;
3) osoby, którym przysługują ograniczone prawa rzeczowe do nieruchomości,
o których mowa w pkt 2 – w przypadku wszczęcia postępowania o wydanie
decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej;
4) właściwe miejscowo organy w sprawach, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt
2 i 3 – w przypadku wszczęcia postępowania o wydanie decyzji o wskazaniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.
2. Do doręczania innych wezwań, zawiadomień i pism, które organ jest
obowiązany doręczać stronom w toku postępowania, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3. W przypadku nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym
zawiadomienia dokonuje się w formie obwieszczenia, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3.
4. Do skutków doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania
o wydanie decyzji o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie obiektu energetyki
jądrowej oraz do skutków wydania ostatecznej decyzji o wskazaniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej przepisy art. 6 ust. 4 pkt
2 i 3 oraz ust. 7 stosuje się odpowiednio.
5. Do postępowań w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 11 ust.
1, przepis art. 8 ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 13. 1. Decyzja o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej jest wydawana na czas określony, nie dłuższy niż 5 lat.
2. Do czasu wygaśnięcia ważności decyzji, o której mowa w ust. 1,
w odniesieniu do nieruchomości lub ich części, których decyzja ta dotyczy, nie
może być wydana inna decyzja o wskazaniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej.
3. Zezwolenie na wejście na teren nieruchomości wydaje się na czas
określony, nie dłuższy niż 3 lata.
4. Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art.
11 ust. 1, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 14. 1. Inwestor, po zakończeniu pomiarów, badań lub innych prac,
o których mowa w art. 11 ust. 1, jest obowiązany przywrócić nieruchomość do stanu poprzedniego. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego nie
jest możliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, właścicielom,
użytkownikom wieczystym i osobom, którym przysługują ograniczone prawa
rzeczowe, przysługuje od inwestora odszkodowanie.
2. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli
wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie
powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.
3. Do określenia wysokości odszkodowania art. 130, art. 134 i art. 135 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz.
121, 50, 650, 1000 i 1089) stosuje się odpowiednio.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1, właścicielom
i użytkownikom wieczystym oraz osobom, którym przysługują ograniczone prawa
rzeczowe do nieruchomości, przysługuje ponadto odszkodowanie z tytułu skutków,
o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3.
5. Decyzję o odszkodowaniu wydaje wojewoda w terminie miesiąca, na
wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, lub osoby, której
przysługuje ograniczone prawo rzeczowe do nieruchomości złożony nie później niż
w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym utraciła ważność decyzja o wskazaniu
lokalizacji inwestycji lub zezwolenie na wejście na teren nieruchomości. Decyzja
nie podlega zaskarżeniu.
6. Strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania w terminie 30 dni
od dnia doręczenia jej decyzji o odszkodowaniu, może wnieść powództwo do sądu
powszechnego. Wniesienie powództwa nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Art. 15. 1. Pozwolenie na budowę obiektu energetyki jądrowej wydaje
wojewoda na zasadach i w trybie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 i 1276), zwanej dalej „Prawem budowlanym”,
z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.
2. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę.
3. Pozwolenie na budowę obiektu energetyki jądrowej może, w zależności od
żądania wniosku, obejmować całe zamierzenie budowlane lub jego część.
4. Do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę inwestor dołącza także:
1) zezwolenie na budowę obiektu jądrowego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt
2 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe;
2) decyzję zasadniczą, o której mowa w art. 22 ust. 1.
5. Do postępowania w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej przepisy art. 4 ust. 3, art. 6 ust. 1 oraz art.
10 stosuje się odpowiednio.
6. Ilekroć w przepisach Prawa budowlanego mowa jest o decyzji o warunkach
zabudowy i zagospodarowania terenu, rozumie się przez to także decyzję
o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Art. 16. 1. W pozwoleniu na budowę obiektu energetyki jądrowej wojewoda
zezwala, w zakresie niezbędnym do realizacji inwestycji, na usunięcie drzew lub
krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej. Zezwolenie
nie jest wymagane na usunięcie drzew lub krzewów, o których mowa w art. 83f
ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Do inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nie stosuje się przepisów rozdziału
4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, z wyjątkiem art. 84–89 tej ustawy.
2. Wniosek o wydanie pozwolenia na budowę obiektu energetyki jądrowej
w przypadku, o którym mowa w ust. 1, powinien dodatkowo zawierać:
1) inwentaryzację znajdujących się na terenie objętym wnioskiem drzew
i krzewów, na usunięcie których wymagane jest zezwolenie,
z wyszczególnieniem gatunku, obwodu pnia drzewa mierzonego na
wysokości 130 cm oraz przeznaczenia i dotychczasowego sposobu
wykorzystania terenu, na którym rosną drzewa i krzewy;
2) plan gospodarki zielenią, jako część projektu zagospodarowania działki lub
terenu, w którym określa się przyczynę i termin zamierzonego usunięcia
poszczególnych drzew lub krzewów, wielkość powierzchni, z której zostaną
usunięte krzewy, oraz planowane nasadzenia zastępcze w rozumieniu art. 83b
ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody.
3. Wojewoda może w pozwoleniu na budowę obiektu energetyki jądrowej
nałożyć obowiązek przesadzenia we wskazane miejsce drzew lub krzewów objętych zezwoleniem na usunięcie lub wykonania nasadzeń zastępczych, w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych drzew lub krzewów.

Art. 17. 1. Przed uzyskaniem pozwolenia na budowę obiektu energetyki
jądrowej inwestor może złożyć wniosek o wydanie pozwolenia na prace
przygotowawcze obejmujące:
1) niwelację terenu, zagospodarowanie terenu budowy wraz z budową
tymczasowych obiektów budowlanych, wykonanie przyłączy do sieci
infrastruktury technicznej na potrzeby budowy oraz innych prac
niewymagających sporządzenia projektu architektoniczno-budowlanego;
2) rozbiórkę istniejących obiektów budowlanych;
3) usunięcie drzew lub krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych
decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej.
2. Do wniosku o wydanie pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, inwestor dołącza:
1) decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej;
2) decyzję zasadniczą, o której mowa w art. 22 ust. 1;
3) wyprzedzającą opinię, o której mowa w art. 36a ustawy z dnia 29 listopada
2000 r. – Prawo atomowe – w przypadku obiektu energetyki jądrowej
będącego równocześnie obiektem jądrowym;
4) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa
w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu
informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie
środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jeżeli nakłada
obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na prace przygotowawcze.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, przepis art. 16 ust. 1 zdanie
drugie, ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
4. Pozwolenie na prace przygotowawcze wydaje wojewoda, w drodze decyzji.
Przepisy art. 4 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 18. Pozwolenie na użytkowanie inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej wydaje wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego.

Art. 19. 1. Jeżeli realizacja inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej wymaga zgody wodnoprawnej, Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody
Polskie wydaje tę zgodę w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia złożenia
wniosku o jej wydanie. W sprawach dotyczących pozwolenia wodnoprawnego nie
stosuje się art. 407 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne.
2. W celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości, o których mowa w art.
409 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, siedziby
i adresy właścicieli tych nieruchomości określa się według ewidencji gruntów i budynków.

Art. 20. 1. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej następuje zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji
o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz
o ocenach oddziaływania na środowisko, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy.
2. W postępowaniu w sprawie wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, mogą
uczestniczyć na prawach strony organizacje ekologiczne, pod warunkiem że zostały
wpisane do właściwego rejestru na co najmniej 1 rok przed wszczęciem tego postępowania.
3. Termin wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wynosi 45 dni od dnia
złożenia wniosku.
4. Do terminu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się terminów
przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności,
w szczególności w ramach postępowania w sprawie transgranicznego
oddziaływania na środowisko, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów
opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.
5. Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisu art. 37 nie stosuje się.

Art. 21. Do nieruchomości stanowiących rodzinne ogrody działkowe
objętych decyzją o ustaleniu inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nie stosuje się przepisów art. 18–24 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2176).

Art. 22. 1. Warunkiem ubiegania się przez inwestora o wydanie pozwolenia
na budowę obiektu energetyki jądrowej lub pozwolenia na prace przygotowawcze
jest uprzednie uzyskanie decyzji zasadniczej.
2. Decyzję zasadniczą wydaje minister właściwy do spraw energii, na wniosek
inwestora, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego
w zakresie wpływu inwestycji na bezpieczeństwo wewnętrzne państwa.
3. Decyzja zasadnicza może być wydana inwestorowi, który:
1) posiada siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
będącym stroną umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
2) wykaże, że on sam lub podmiot powiązany z nim kapitałowo, w ciągu
ostatnich 10 lat prowadził przynajmniej przez 1 rok eksploatację bloków
energetycznych o łącznej mocy zainstalowanej wynoszącej co najmniej
1000 MWe, w tym przynajmniej jednego bloku energetycznego o mocy
zainstalowanej wynoszącej co najmniej 200 MWe;
3) uzyskał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej.

Art. 23. Do wniosku o wydanie decyzji zasadniczej, o którym mowa w art.
22 ust. 2, inwestor dołącza:
1) charakterystykę obiektu energetyki jądrowej, w tym określenie:
a) planowanej łącznej mocy zainstalowanej – w przypadku elektrowni jądrowej,
b) planowanego okresu eksploatacji obiektu;
2) ogólną opinię, o której mowa w art. 39b ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. –
Prawo atomowe, dotyczącą planowanych przez inwestora rozwiązań
organizacyjno-technicznych – w przypadku obiektu energetyki jądrowej
będącego równocześnie obiektem jądrowym;
3) decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej;
4) dokumenty potwierdzające posiadanie lub możliwości pozyskania środków
finansowych niezbędnych do zrealizowania inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej wraz ze schematem sposobu finansowania tej inwestycji;
5) raport ze studium wykonalności;
6) wstępny plan ochrony fizycznej obiektu;
7) oświadczenie inwestora lub podmiotu powiązanego z nim kapitałowo
o spełnieniu wymagań określonych w art. 22 ust. 3 pkt 2;
8) opis technologii mających mieć zastosowanie do wydobywania rud uranu lub
toru ze złóż – w przypadku obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa
w art. 2 pkt 2 lit. f.

Art. 24. 1. Decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej zatwierdza się podział nieruchomości, w przypadku
konieczności dokonania takiego podziału. Mapy z projektami podziału
nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.
2. Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stanowią linie podziału nieruchomości.
3. Nieruchomości znajdujące się w liniach rozgraniczających teren inwestycji
w zakresie wskazanym w art. 7 ust. 1 pkt 9, stają się z mocy prawa własnością
Skarbu Państwa, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, za odszkodowaniem.
4. Jeżeli nieruchomości, o których mowa w ust. 3, lub prawa użytkowania
wieczystego tych nieruchomości są obciążone ograniczonymi prawami
rzeczowymi, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna, prawa te wygasają za odszkodowaniem.
5. W przypadku gdy nieruchomość podlegająca podziałowi zgodnie z ust.
1 jest obciążona hipoteką, hipoteka wygasa wyłącznie w stosunku do części
nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej.
6. W stosunku do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, nie stosuje się art. 4
i art. 4a ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich oraz
art. 109 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
7. Jeżeli przeznaczona na inwestycję w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej nieruchomość gruntowa stanowiąca własność Skarbu Państwa albo
jednostki samorządu terytorialnego została oddana w użytkowanie wieczyste,
w zakresie wskazanym w art. 7 ust. 1 pkt 7, użytkowanie to wygasa za
odszkodowaniem, z dniem, w którym decyzja o ustaleniu inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna.
8. Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania w przypadkach,
o których mowa w ust. 3, 4 i 7, stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce
nieruchomościami, z zastrzeżeniem art. 27 i art. 28.

Art. 25. Do egzekucji obowiązków wynikających z decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stosuje się
przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 26. 1. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej stanowi podstawę do wydania przez wojewodę decyzji
o wygaśnięciu trwałego zarządu ustanowionego na nieruchomości przeznaczonej
na inwestycję w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, stanowiącej
własność Skarbu Państwa lub zarządu w odniesieniu do gruntów w zarządzie
Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
2. Jeżeli przeznaczona na inwestycję w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej nieruchomość stanowiąca własność Skarbu Państwa została uprzednio
wydzierżawiona, wynajęta, użyczona lub stanowi przedmiot innych stosunków
obligacyjnych, z upływem 3 miesięcy, licząc od dnia, gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się
ostateczna, umowy najmu, dzierżawy, użyczenia oraz inne stosunki obligacyjne
dotyczące nieruchomości wygasają z mocy prawa. Za szkody poniesione na skutek
wygaśnięcia umowy lub innych stosunków obligacyjnych przysługuje odszkodowanie.

Art. 27. 1. Za nieruchomości, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa
rzeczowe do nieruchomości, o których mowa w art. 24 ust. 3, 4 i 7, przysługuje
odszkodowanie.
2. W terminie 2 miesięcy od dnia, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej stała się ostateczna,
wojewoda ustala wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 1, w drodze
decyzji. Decyzja jest niezaskarżalna.
3. Wysokość odszkodowania, o którym mowa w ust. 2, ustala się na
podstawie operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę
majątkowego, według stanu nieruchomości oraz jej wartości w dniu wydania
decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej przez organ pierwszej instancji albo w dniu wydania decyzji ustalającej
wysokość odszkodowania. Odszkodowanie podlega waloryzacji na dzień wypłaty,
według zasad obowiązujących w przypadku zwrotu wywłaszczonych nieruchomości.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 4, wysokość odszkodowania
przysługującego dotychczasowemu właścicielowi lub użytkownikowi
wieczystemu zmniejsza się o kwotę równą wartości odszkodowania ustalonego
z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych.
5. Suma wysokości odszkodowania przysługującego dotychczasowemu
właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu, z wyłączeniem kwot, o których
mowa w ust. 9, i wysokości odszkodowania z tytułu wygaśnięcia ograniczonych
praw rzeczowych ustanowionych na tej nieruchomości lub na prawie użytkowania
wieczystego nie może przekroczyć wartości nieruchomości lub wartości prawa
użytkowania wieczystego. Roszczenia osób uprawnionych z tytułu ograniczonych
praw rzeczowych zaspokaja się według pierwszeństwa tych praw, ustalonego
zgodnie z odrębnymi przepisami.
6. Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 24 ust. 3, lub na prawie
użytkowania wieczystego tych nieruchomości jest ustanowiona hipoteka, wysokość
odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustala się w wysokości świadczenia
głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką, w zakresie, w jakim
wierzytelność ta nie wygasła, wraz z odsetkami zabezpieczonymi tą hipoteką
obliczonymi na dzień spłaty wierzyciela hipotecznego. Odszkodowanie to podlega
zaliczeniu na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką
wraz z odsetkami.
7. Odszkodowanie z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych
wypłaca się osobom, którym te prawa przysługiwały. Wysokość odszkodowania
z tytułu wygaśnięcia ograniczonych praw rzeczowych nie może przekraczać
wartości nieruchomości ustalonej zgodnie z ust. 3.
8. Odszkodowania za nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym
podlegają przekazaniu do depozytu sądowego na okres 10 lat.
9. Jeżeli na nieruchomościach, o których mowa w art. 24 ust. 3, są
zlokalizowane obiekty infrastruktury służące wykonywaniu przez jednostki
samorządu terytorialnego zadań własnych, zrealizowane lub realizowane przy
wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub innych
źródeł zagranicznych, odszkodowanie przysługuje jednostce samorządu
terytorialnego w wysokości kwot podlegających zwrotowi środków pochodzących
z dofinansowania wraz z odsetkami należnymi zgodnie z przepisami regulującymi
zasady zwrotu dofinansowania. Odszkodowanie przyznaje się pod warunkiem
rozwiązującym dokonania przez jednostkę samorządu terytorialnego, w trybie
i terminie wynikającym z właściwych przepisów, zwrotu dofinansowania wraz
z należnymi odsetkami.
10. W przypadku gdy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie
budowy obiektu energetyki jądrowej dotyczy rodzinnych ogrodów działkowych
ustanowionych zgodnie z ustawą z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach
działkowych, inwestor, w którego interesie nastąpi likwidacja rodzinnego ogrodu
działkowego lub jego części, jest zobowiązany:
1) wypłacić działkowcom – odszkodowanie za stanowiące ich własność
nasadzenia, urządzenia i obiekty znajdujące się na działkach;
2) wypłacić stowarzyszeniu ogrodowemu – odszkodowanie za stanowiące jego
własność urządzenia, budynki i budowle rodzinnego ogrodu działkowego
przeznaczone do wspólnego korzystania przez użytkujących działki i służące
do zapewnienia funkcjonowania ogrodu;
3) zapewnić nieruchomości zamienne na odtworzenie rodzinnego ogrodu działkowego.
10a. Do obowiązków wynikających z ust. 10, przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.
11. Koszty wypłaty odszkodowań pokrywane są z części budżetu państwa,
której dysponentem jest właściwy wojewoda.

Art. 28. 1. W odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, wskazanych
zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8, w celu zapewnienia prawa do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej albo na zakładaniu i przeprowadzaniu na nich ciągów drenażowych
przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii
elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych
podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do
korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także prac związanych z konserwacją
lub usuwaniem awarii, wojewoda, w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji
w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, ograniczy sposób korzystania
z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na wejście na teren nieruchomości
oraz zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości tych ciągów drenażowych,
przewodów i urządzeń, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych
obiektów i urządzeń. Przepisy art. 124 ust. 2 i 4–8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r.
o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem
przepisów niniejszej ustawy.
2. Decyzje w zakresie odszkodowania wydaje wojewoda. Decyzja jest niezaskarżalna.

Art. 29. 1. W przypadku gdy inwestycja w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej wymaga przejścia przez tereny wód płynących, dróg
publicznych lub tereny linii kolejowej, inwestor jest uprawniony do zajęcia tego terenu na czas realizacji i eksploatacji inwestycji. Inwestor przed planowanym
zajęciem tego terenu uzgadnia, w drodze pisemnego porozumienia,
z odpowiednimi podmiotami, o których mowa w art. 212 ust. 1 ustawy z dnia
20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, z zarządcą drogi lub z zarządcą infrastruktury
kolejowej zakres, termin i warunki zajęcia tego terenu.
2. Grunty pokryte wodami, stanowiące własność Skarbu Państwa, niezbędne
do realizacji i eksploatacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej, oddaje się inwestorowi na czas prowadzenia i eksploatacji inwestycji
w użytkowanie, za opłatą roczną, na zasadach określonych w art. 261 ustawy z dnia
20 lipca 2017 r. – Prawo wodne.

Art. 30. 1. Ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu oraz przeniesienie
własności znajdujących się na nim budynków, innych urządzeń lub lokali na rzecz
inwestora następuje na jego wniosek złożony po uzyskaniu decyzji zasadniczej,
o której mowa w art. 22 ust. 1.
2. Wojewoda zawiera umowę o ustanowienie użytkowania wieczystego
w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.

Art. 31. 1. Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarządzające,
na podstawie ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach, nieruchomościami
objętymi pozwoleniem na budowę inwestycji w zakresie budowy obiektu
energetyki jądrowej, są obowiązane do dokonania wycinki drzew i krzewów oraz
ich uprzątnięcia w terminie oraz na warunkach ustalonych w odrębnym
porozumieniu między Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe a inwestorem.
2. Jeżeli w terminie miesiąca od dnia wydania decyzji o pozwoleniu na
budowę inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, nie dojdzie do
zawarcia porozumienia, o którym mowa w ust. 1, inwestor może wystąpić
z wnioskiem do właściwego wojewody o ustalenie terminu oraz warunków wycinki
drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia, w drodze decyzji. Organem wyższego
stopnia w sprawie, o której mowa w zdaniu pierwszym, jest minister właściwy do
spraw środowiska.
3. Drewno pozyskane z wycinki drzew i krzewów, o której mowa w ust. 1,
staje się, nieodpłatnie własnością Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.
4. Koszty wycinki drzew i krzewów oraz ich uprzątnięcia w zakresie
przekraczającym wartość drewna ponosi inwestor.

Art. 32. Do gruntów rolnych i leśnych objętych decyzją o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej nie stosuje
się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych.

Art. 33. 1. Organem wyższego stopnia w sprawach określonych w niniejszym
rozdziale jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania
i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2.
2. Strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania na podstawie
przepisów niniejszego rozdziału, w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej decyzji
o odszkodowaniu, może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Wniesienie
powództwa nie wstrzymuje wykonania decyzji.

Art. 34. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami, przy czym ilekroć w przepisach tej ustawy jest mowa o decyzji
o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, rozumie się przez to także
decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej.

Art. 35. 1. Właściwe organy wydają decyzję, o której mowa w art. 7 ust. 1,
art. 11 ust. 1, art. 15 ust. 1, art. 17 ust. 1 oraz art. 18, w pierwszej instancji,
w terminie 30 dni od dnia wszczęcia postępowania, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 1
oraz art. 20 ust. 3. Przepis art. 35 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się.
2. W przypadku niewydania decyzji odpowiednio w terminie, o którym mowa
w ust. 1, lub w terminie, o którym mowa w art. 19 ust. 1 lub w art. 20 ust. 3, organ
wyższego stopnia wymierza właściwemu organowi, w drodze postanowienia, na
które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.
Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.
3. Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia,
o którym mowa w ust. 2. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 2,
podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Art. 36. Decyzje administracyjne, o których mowa w art. 11 ust. 1, art. 15 ust.
1, art. 17 ust. 1 oraz art. 19 ust. 1, podlegają natychmiastowemu wykonaniu.

Art. 37. 1. Odwołanie od decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie,
z zastrzeżeniem decyzji, o której mowa w art. 20 ust. 1, wnosi się w terminie 7 dni
od dnia doręczenia decyzji stronie albo w terminie 14 dni od dnia obwieszczenia o
wydaniu decyzji.
2. Odwołanie od decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie, powinno
zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania
będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.
3. Odwołanie od decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie, rozpatruje się
w terminie 14 dni. Przepisu art. 135 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.
4. W postępowaniu przed organem wyższego stopnia oraz przed sądem
administracyjnym nie można uchylić decyzji, o której mowa w niniejszej ustawie,
w całości ani stwierdzić jej nieważności, gdy wadą dotknięta jest tylko część
decyzji dotycząca części inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki
jądrowej, nieruchomości lub działki.
5. Organ, rozpatrując odwołanie, przeprowadza postępowanie wyjaśniające
w całości lub w znacznej części, jeżeli pomimo uprzedniego uchylenia decyzji
i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji
postępowanie to nie zostało przeprowadzone.
6. W postępowaniu administracyjnym w sprawie stwierdzenia nieważności
decyzji administracyjnej, o której mowa w niniejszej ustawie, nie stosuje się art.
159 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 38. 1. Do skarg na decyzje, o których mowa w niniejszej ustawie, stosuje
się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), z wyłączeniem art. 61 § 3
tej ustawy, oraz z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy, z tym że:
1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia
otrzymania skargi;
2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz
z odpowiedzią na skargę.
2. Termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej wynikającej z realizacji inwestycji
w zakresie obiektu energetyki jądrowej wynosi 2 miesiące od jej wniesienia.

Art. 39. 1. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu
lokalizacji inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, jeżeli
wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14 dni
od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę.
Przepis art. 158 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
2. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, sąd administracyjny po
upływie 30 dni od dnia rozpoczęcia budowy może stwierdzić jedynie, że decyzja
narusza prawo z przyczyn wskazanych w art. 145 lub art. 156 Kodeksu
postępowania administracyjnego.
3. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej albo stwierdzenia, że
decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej
w wykonaniu tej decyzji może nastąpić wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej
sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.
4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na
budowę w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej oraz do decyzji
o pozwoleniu na prace przygotowawcze.

Art. 40. 1. Organ, który wydał decyzję określoną w art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1,
art. 15 ust. 1 i art. 17 ust. 1, jest obowiązany, za zgodą strony, na rzecz której
decyzja została wydana, do przeniesienia tej decyzji na rzecz innego podmiotu,
który spełnia warunki, o których mowa w art. 22 ust. 3 pkt 1 i 2, jeżeli przyjmuje
on wszystkie warunki zawarte w tej decyzji.
2. Stronami w postępowaniu o przeniesienie decyzji, o których mowa w ust.
1, są jedynie podmioty, między którymi ma być dokonane przeniesienie decyzji.

Art. 41. Do zamówień udzielanych w związku z przygotowaniem, realizacją
i finansowaniem inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej,
stosuje się przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019), z zastrzeżeniem
przepisów niniejszej ustawy.

Art. 42. 1. Wykonawców, którzy nie wnieśli wadium do upływu terminu
złożenia ofert, zamawiający wzywa do wniesienia wadium w dodatkowym
terminie. Po bezskutecznym upływie tego terminu zamawiający wyklucza
wykonawców z postępowania o udzielenie zamówienia.
2. W przypadku gdy w określonym terminie wykonawcy nie złożyli
wymaganych przez zamawiającego podmiotowych środków dowodowych lub
przedmiotowych środków dowodowych, o których mowa w art. 7 pkt 17 lub
20 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych, lub nie
złożyli pełnomocnictw, albo złożyli wymagane przez zamawiającego środki
dowodowe, o których mowa w art. 7 pkt 17 i 20 tej ustawy, zawierające błędy,
lub złożyli wadliwe pełnomocnictwa, zamawiający wzywa ich do złożenia
odpowiednio podmiotowych środków dowodowych lub przedmiotowych
środków dowodowych lub pełnomocnictw, w wyznaczonym terminie, nie
więcej niż trzykrotnie, chyba że mimo ich złożenia oferta wykonawcy podlega
odrzuceniu albo konieczne byłoby unieważnienie postępowania. Złożone na
wezwanie zamawiającego środki dowodowe powinny potwierdzać spełnianie
przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu oraz spełnianie przez
oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez
zamawiającego, nie później niż w dniu, w którym upłynął termin składania
wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu albo termin składania ofert.
3. Zamawiający zatrzymuje wadium wraz z odsetkami, jeżeli wykonawca
w odpowiedzi na trzecie wezwanie, o którym mowa w ust. 2, nie złożył podmiotowych środków
dowodowych lub przedmiotowych środków dowodowych, o których mowa
w art. 7 pkt 17 lub 20 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych, lub pełnomocnictw, chyba że udowodni, że wynika to z przyczyn nieleżących po jego stronie.
4. Zamawiający może, nie więcej niż dwukrotnie, co najmniej na 3 dni przed
upływem terminu związania ofertą, zwrócić się do wykonawców o wyrażenie
zgody na przedłużenie tego terminu o oznaczony okres, nie dłuższy jednak niż 90 dni.
5. (uchylony)
6. Zamawiający może określić w ogłoszeniu o zamówieniu inne niż
wymienione w art. 255 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień
publicznych przesłanki unieważnienia postępowania, w szczególności
możliwość unieważnienia postępowania, w przypadku gdy złożono tylko jedną
ofertę lub wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, że przeprowadzenie
postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie zamawiającego, lub
zamawiający nie uzyskał środków, które zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie
całości lub części zamówienia. Zastosowanie przesłanek, o których mowa w zdaniu
pierwszym, nie może utrudniać uczciwej konkurencji, równego traktowania
wykonawców lub przejrzystości. Zastrzeżenie unieważnienia postępowania bez
podania przyczyny jest nieważne.
7. (uchylony)
8. Zamawiający może zawrzeć umowę w sprawie zamówień udzielanych
w celu realizacji inwestycji w zakresie budowy elektrowni jądrowych, których
przedmiotem są świadczenia okresowe lub ciągłe, na okres dłuższy niż 4 lata.

Art. 43. 1. Jeżeli postępowanie o udzielenie zamówienia jest prowadzone
w trybie negocjacji z ogłoszeniem, zamawiający może:
1) określić w ogłoszeniu o zamówieniu, przy zastosowaniu kryterium ceny
i innych kryteriów odnoszących się do przedmiotu zamówienia, względną
wagę kryteriów oceny ofert albo porządek kryteriów oceny ofert według ich
ważności, jeżeli przedstawienie wag nie jest możliwe, lub
2) zaprosić do składania ofert wstępnych wykonawców, którzy spełniają
warunki udziału w postępowaniu, w liczbie określonej w ogłoszeniu nie
mniejszej niż 3, lub
3) wymagać, aby oferty wstępne zawierały wstępne ceny, lub
4) odstąpić od zapraszania do składania ofert wstępnych, lub
5) prowadzić negocjacje dotyczące wszystkich warunków zamówienia.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się art. 159 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych.
3. Wstępna cena, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie ma charakteru wiążącego.
4. Oferty wstępne złożone w postępowaniu o udzielenie zamówienia mają
charakter poufny i nie podlegają udostępnieniu.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, zamawiający może zaprosić
do negocjacji wykonawców, którzy spełniają warunki udziału w postępowaniu,
w liczbie określonej w ogłoszeniu nie mniejszej niż 3.
Przepisów art. 160 ust. 1, art. 162 ust. 1, art. 163 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych nie stosuje się. Przepisy art. 160 ust. 2 i art. 161 ust. 1
ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych stosuje się odpowiednio.

Art. 44. 1. Jeżeli w postępowaniu o udzielenie zamówienia złożono co
najmniej dwie oferty niepodlegające odrzuceniu, zamawiający może
przeprowadzić aukcję elektroniczną.
2. Aukcja elektroniczna może być jednoetapowa lub wieloetapowa.

Art. 45. 1. Przedsiębiorca może wykonywać prace lub świadczyć usługi na
terenie budowy obiektu energetyki jądrowej pod warunkiem przekazania
inwestorowi, na co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem wykonywania prac lub
świadczenia usług na terenie budowy, danych pozwalających na identyfikację tego
przedsiębiorcy oraz pracowników zatrudnionych przez niego w celu wykonywania
tych prac lub świadczenia usług.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1) nazwę i adres siedziby albo miejsce zamieszkania przedsiębiorcy;
2) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile
przedsiębiorca taki numer posiada, oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3) numer REGON;
4) dane, o których mowa w ust. 3, dotyczące członków organów zarządzających
oraz udziałowców – w przypadku przedsiębiorców niemających siedziby na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Dane, o których mowa w ust. 1, dotyczące pracownika obejmują:
1) imię, nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia;
2) adres miejsca zamieszkania;
3) numer PESEL, a w przypadku pracownika posiadającego obywatelstwo
innego państwa, serię i numer paszportu lub w stosunku do obywateli innego
państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy
o Europejskim Obszarze Gospodarczym, serię i numer innego dokumentu
potwierdzającego obywatelstwo i tożsamość.

Art. 46. 1. Inwestor gromadzi i przechowuje dane, o których mowa w art.
45 ust. 2 i 3, w sposób umożliwiający ich udostępnienie na żądanie służb lub
organów uprawnionych na podstawie odrębnych przepisów do występowania do
administratora zbioru danych osobowych z żądaniem ich przekazania.
2. Inwestor udostępnia służbom lub organom, o których mowa w ust. 1, dane,
o których mowa w art. 45 ust. 2 i 3, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego żądania.

Art. 47. Inwestor jest obowiązany do zorganizowania systemu kontroli
dostępu na teren budowy obiektu energetyki jądrowej, uniemożliwiający wstęp na
ten teren osobom innym niż te, których dane zostały mu przekazane zgodnie z art.
45 ust. 1, osobom upoważnionym na podstawie odrębnych przepisów oraz służb
ustawowo powołanych do niesienia pomocy.

Art. 48. Inwestor jest obowiązany do pisemnego wskazania osoby
upoważnionej do reprezentowania go wobec służb lub organów, o których mowa
w art. 46 ust. 1.

Art. 49. 1. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, w przypadku
powzięcia informacji o możliwości wystąpienia sytuacji kryzysowej będącej
skutkiem zdarzenia o charakterze terrorystycznym, zagrażającego realizacji
inwestycji w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej, może udzielać zaleceń
inwestorowi, którego inwestycja jest zagrożona tymi zdarzeniami oraz
przekazywać mu niezbędne informacje służące przeciwdziałaniu zagrożeniom.
2. Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego o podjętych działaniach,
o których mowa w ust. 1, informuje dyrektora Rządowego Centrum Bezpieczeństwa.

Art. 50. 1. Gmina, na terenie której jest zlokalizowana elektrownia jądrowa
lub jej część, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, uiszcza na rzecz gmin z nią graniczących
opłatę w wysokości równej 50% podatku od nieruchomości uiszczonego przez
podatników tego podatku od elektrowni jądrowej lub jej części dla której wydano
pozwolenie na użytkowanie zgodnie z odrębnymi przepisami.
2. Opłata, o której mowa w ust. 1, jest dzielona w częściach równych
pomiędzy wszystkie gminy graniczące z gminą na terenie której zlokalizowana jest
elektrownia jądrowa lub jej część i wpłacana na rachunki budżetu każdej z
graniczących gmin w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym uiszczony został podatek od nieruchomości.
3. Opłata, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje gminie, na terenie której
znajduje się część elektrowni jądrowej lub inna elektrownia jądrowa lub jej część.
4. W przypadku gdy elektrownia jądrowa lub jej część jest zlokalizowana na
terenie więcej niż jednej gminy opłata, o której mowa w ust. 1, uiszczana jest przez
każdą z tych gmin na rzecz wszystkich gmin z nimi graniczących.

Art. 51. 1. Opłata, o której mowa w art. 50 ust. 1, stanowi dochód własny gminy.
2. Do wyliczenia części subwencji ogólnej dla gmin oraz wpłat do budżetu
państwa, o których mowa w ustawie z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach
jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1453, 2203 i 2260 oraz z 2018 r. poz. 317), przyjmuje się dochód z tytułu podatku od nieruchomości, który
gmina uzyskała od elektrowni jądrowej w wysokości pomniejszonej o opłatę
przekazaną na rzecz gmin z nią graniczących, o której mowa w art. 50 ust. 1.
3. W celu ustalenia części subwencji ogólnej oraz wpłat, o których mowa
w ustawie wymienionej w ust. 2, przyjmuje się dochody, które gmina może uzyskać
z podatku od nieruchomości od elektrowni jądrowej, stosując do ich obliczenia
górne granice stawek podatków obowiązujące w danym roku oraz skutki finansowe
wynikające z zastosowania przewidzianych w przepisach prawa podatkowego
innych ulg podatkowych i ulg w spłacie zobowiązań podatkowych – w wysokości
50% skutków finansowych tych ulg.
4. Do wyliczenia części subwencji ogólnej dla gmin oraz wpłat do budżetu
państwa, o których mowa w ustawie wymienionej w ust. 2, przyjmuje się wpływy
z opłaty, o której mowa w art. 50 ust. 1.

Art. 52. 1. Status inwestycji towarzyszącej inwestycji w zakresie budowy
obiektu energetyki jądrowej nadaje minister właściwy do spraw energii, w drodze
decyzji, na wniosek inwestora inwestycji towarzyszącej.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera szczegółowy opis planowanej
inwestycji wraz z uzasadnieniem konieczności jej realizacji w celu zapewnienia
prawidłowej eksploatacji obiektu energetyki jądrowej.
3. Inwestor w zakresie budowy obiektu energetyki jądrowej jest stroną
postępowania o nadanie statusu inwestycji towarzyszącej.

Art. 53. Do realizacji inwestycji towarzyszących przepisy rozdziałów 2, 4
i 5 stosuje się odpowiednio. Przepisów art. 11–14 i art. 17 nie stosuje się.

Art. 54. 1. Kto, będąc do tego zobowiązanym nie wykonał ciążącego na nim
obowiązku gromadzenia i przechowywania danych, o których mowa w art. 45,
podlega karze grzywny.
2. Tej samej karze podlega ten, kto wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi,
o którym mowa w art. 47, umożliwił osobom nieuprawnionym wstęp na teren
budowy obiektu energetyki jądrowej.

Art. 55. Kto, będąc do tego zobowiązanym, nie wykonał obowiązku
przekazania danych, o których mowa w art. 45 ust. 2 i 3,
podlega karze grzywny.

Art. 56. Kto, na żądanie służb lub organów, o których mowa w art. 46 ust. 1,
nie udostępnia w terminie danych, o których mowa w art. 45 ust. 2 i 3, lub
udostępnia dane lub informacje fałszywe,
podlega karze grzywny.

Art. 57. Orzekanie w sprawach określonych w art. 54–56 następuje w trybie
przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.

Art. 58. 1. Karze pieniężnej podlega inwestor, który:
1) nie wykonuje obowiązku gromadzenia i przechowywania danych, o którym
mowa w art. 46;
2) nie wykonuje obowiązku zorganizowania systemu kontroli dostępu na teren
budowy obiektu energetyki jądrowej, o którym mowa w art. 47.
2. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza, w drodze decyzji,
minister właściwy do spraw energii.
3. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 1 000 000 zł.
4. Ustalając wysokość kary pieniężnej, minister właściwy do spraw energii
uwzględnia stopień oraz okoliczności naruszenia obowiązków.
5. Kara pieniężna jest płatna na rachunek urzędu skarbowego właściwego ze
względu na miejsce lokalizacji inwestycji.
6. Kary pieniężne podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.

Art. 59. (pominięty).

Art. 60. (pominięty).

Art. 61. (pominięty).

Art. 62. (pominięty).

Art. 63. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2011 r.