Wejscie w życie: 5 października 2018

Ostatnia Zmiana: 18 kwietnia 2020

Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów

Art. 1. 1. Z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów
zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształca się w prawo własności tych gruntów.
2. Przez grunty zabudowane na cele mieszkaniowe należy rozumieć
nieruchomości zabudowane wyłącznie budynkami:
1) mieszkalnymi jednorodzinnymi lub
2) mieszkalnymi wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali
stanowią lokale mieszkalne, lub
3) o których mowa w pkt 1 lub 2, wraz z budynkami gospodarczymi, garażami,
innymi obiektami budowlanymi lub urządzeniami budowlanymi,
umożliwiającymi prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków mieszkalnych.
3. Ilekroć w ustawie jest mowa o przekształceniu, należy przez to rozumieć
przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele
mieszkaniowe w prawo własności tego gruntu.
4. W przypadku współużytkowania wieczystego gruntu wielkość udziałów we
współwłasności gruntów odpowiada wielkości udziałów we współużytkowaniu wieczystym.
5. Obiekty budowlane i urządzenia budowlane, o których mowa w ust. 2,
położone na gruncie stają się z dniem przekształcenia częścią składową tego gruntu.
Przepisu nie stosuje się do urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740).
6. Istniejące w dniu przekształcenia obciążenia użytkowania wieczystego stają
się obciążeniami nieruchomości, zaś obciążenia udziałów we współużytkowaniu wieczystym gruntu stają się obciążeniami udziałów we współwłasności nieruchomości. Prawa związane z użytkowaniem wieczystym stają się prawami
związanymi z własnością nieruchomości.

Art. 1a. Przepisy ustawy stosuje się również, jeżeli na gruncie zabudowanym
budynkami, o których mowa w art. 1 ust. 2, położone są także inne budynki, obiekty
budowlane lub urządzenia budowlane, o ile łączna powierzchnia użytkowa budynków
innych niż określone w art. 1 ust. 2 nie przekracza 30% powierzchni użytkowej
wszystkich budynków położonych na tym gruncie.

Art. 2. 1. W przypadku gdy na gruncie, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lub art.
1a, położone są także inne budynki niż określone w art. 1 ust. 2, których łączna
powierzchnia użytkowa przekracza 30% powierzchni użytkowej wszystkich
budynków położonych na tym gruncie, przekształcenie prawa użytkowania
wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej na cele mieszkaniowe
następuje z dniem:
1) założenia księgi wieczystej dla tej nieruchomości albo
2) wyłączenia z istniejącej księgi wieczystej działki gruntu, zabudowanej innymi
budynkami niż określone w art. 1 ust. 2, których łączna powierzchnia użytkowa
przekracza 30% powierzchni użytkowej wszystkich budynków położonych na tym gruncie.
1a. Czynności, o których mowa w ust. 1, sąd przeprowadza również na wniosek
użytkownika wieczystego.
1b. Wniosek o założenie księgi wieczystej lub wyłączenie działki gruntu z
istniejącej księgi wieczystej może złożyć zarząd spółdzielni mieszkaniowej, zarząd
wspólnoty mieszkaniowej lub zarządca, któremu powierzono zarząd nieruchomością
wspólną w sposób określony w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o
własności lokali (Dz. U. z 2020 r. poz. 532 i 568). Do wniosku nie stosuje się przepisu
art. 22 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.
2. W przypadku gdy zgodnie z ustawą z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu
nieruchomości przez cudzoziemców (Dz. U. z 2017 r. poz. 2278) wymagane jest
zezwolenie ministra właściwego do spraw wewnętrznych na nabycie nieruchomości,
przekształcenie następuje z dniem, w którym to zezwolenie stało się ostateczne.
3. Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego
nieruchomość wspólną w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali w prawo własności tego gruntu nie stanowi nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 1 ust. 4 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości
przez cudzoziemców.

Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do gruntów:
1) zabudowanych na cele mieszkaniowe, położonych na terenie portów i przystani
morskich w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach
i przystaniach morskich (Dz. U. z 2020 r. poz. 998, 1086 i 1747);
2) oddanych w użytkowanie wieczyste na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r.
o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2020 r. poz. 1100).

Art. 4. 1. Podstawę ujawnienia prawa własności gruntu w księdze wieczystej
oraz ewidencji gruntów i budynków stanowi zaświadczenie potwierdzające
przekształcenie, zwane dalej „zaświadczeniem”, wydawane przez:
1) starostę wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej – w przypadku
gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa;
2) dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa lub
dyrektora oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego – w przypadku
gruntów, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują te podmioty;
3) odpowiednio wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zarząd powiatu albo zarząd
województwa – w przypadku gruntów stanowiących własność jednostek
samorządu terytorialnego;
4) dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw
Wewnętrznych i Administracji – w przypadku gruntów, w stosunku do których
prawo własności Skarbu Państwa wykonuje ten podmiot.
2. Organ, o którym mowa w ust. 1, zwany dalej „właściwym organem”, wydaje
zaświadczenie:
1) z urzędu – nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia przekształcenia albo
2) na wniosek właściciela – w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, albo
3) na wniosek właściciela lokalu uzasadniony potrzebą dokonania czynności
prawnej mającej za przedmiot lokal albo właściciela gruntu uzasadniony potrzebą ustanowienia odrębnej własności lokalu – w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.
2a. W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, właściwy organ wydaje
zaświadczenie w terminie 4 miesięcy od dnia przedstawienia przez cudzoziemca w
rozumieniu art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości
przez cudzoziemców, zwanego dalej „cudzoziemcem”, ostatecznego zezwolenia, o
którym mowa w tym przepisie.
3. Zaświadczenie zawiera oznaczenie nieruchomości gruntowej lub lokalowej,
według ewidencji gruntów i budynków oraz ksiąg wieczystych prowadzonych dla tych
nieruchomości. W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, zaświadczenie zawiera
także oznaczenie i datę wydania zezwolenia, o którym mowa w tym przepisie.
4. W zaświadczeniu potwierdza się przekształcenie oraz informuje o obowiązku
wnoszenia rocznej opłaty przekształceniowej, zwanej dalej „opłatą”, wysokości
i okresie wnoszenia tej opłaty, a także możliwości wniesienia opłaty, o której mowa
w art. 7 ust. 7, i zasadach jej wnoszenia. Zaświadczenie zawiera pouczenie
o możliwości złożenia wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1.
5. Zaświadczenie stanowi podstawę wpisu w dziale III księgi wieczystej
roszczenia o opłatę, w odniesieniu do każdoczesnego właściciela nieruchomości.
5a. W przypadku dokonania czynności prawnej mającej za przedmiot lokal
stanowiący odrębną nieruchomość przed wydaniem zaświadczenia, o którym mowa w
ust. 1, notariusz przesyła wypis aktu notarialnego właściwemu organowi.
6. Właściwy organ doręcza zaświadczenie dotychczasowym użytkownikom
wieczystym na adresy wskazane w ewidencji gruntów i budynków lub inne adresy, na
które przed dniem przekształcenia doręczano korespondencję dotyczącą użytkowania
wieczystego. W przypadku, o którym mowa w ust. 5a, właściwy organ doręcza
zaświadczenie na adres nabywcy lokalu wskazany w akcie notarialnym. Doręczenie
zaświadczenia na takie adresy uważa się za dokonane.
7. Właściwy organ przekazuje zaświadczenie do sądu właściwego do
prowadzenia księgi wieczystej, w terminie 14 dni od dnia jego wydania. W przypadku
przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem
mieszkalnym jednorodzinnym lub budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym, w
którym nie ustanowiono odrębnej własności lokali, w prawo własności tego gruntu na rzecz cudzoziemca, zaświadczenie przekazywane jest również ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, w terminie 7 dni od dnia jego wydania.

Art. 4a. Organem wyższego stopnia w sprawach dotyczących gruntów
stanowiących przed dniem przekształcenia własność Skarbu Państwa jest wojewoda.

Art. 5. 1. Sąd dokonuje z urzędu wpisu własności gruntu oraz wpisu roszczenia
o opłatę w księgach wieczystych. Zawiadomienie o wpisie sąd doręcza na adres
wskazany w zaświadczeniu. Doręczenie zawiadomienia na taki adres uważa się za
dokonane. Za dokonanie wpisów w księdze wieczystej nie uiszcza się opłat sądowych.
1a. W przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 5a, sąd dokonuje wpisu w księdze
wieczystej prowadzonej dla lokalu na wniosek złożony przed wydaniem
zaświadczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1. Do czasu otrzymania przez sąd
zaświadczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1, wpis dotyczący prawa do gruntu
pozostaje bez zmian.
2. W przypadku przekształcenia udziału we współużytkowaniu wieczystym
gruntu związanego z odrębną własnością lokalu wpisu roszczenia o opłatę, o którym
mowa w ust. 1, dokonuje się w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości lokalowej.
3. Wyodrębniając własność lokalu po dniu 1 stycznia 2019 r. w budynku
położonym na gruncie objętym przekształceniem, w odniesieniu do którego w księdze
wieczystej prowadzonej dla nieruchomości gruntowej ujawniono przekształcenie i
roszczenie o opłatę, sąd z urzędu ujawni w księdze wieczystej prowadzonej dla tego
lokalu roszczenie o opłatę.
4. Sąd z urzędu wykreśli roszczenie o opłatę z księgi wieczystej prowadzonej dla
nieruchomości gruntowej, w przypadku gdy w dziale II tej księgi ujawnione zostaną
wyłącznie udziały w nieruchomości wspólnej, jako prawa związane z własnością lokali.

Art. 6. 1. Jeżeli właściciel nieruchomości nie zgadza się z zawartą
w zaświadczeniu informacją o wysokości i okresie wnoszenia opłaty, może złożyć do
właściwego organu, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia zaświadczenia,
wniosek o ustalenie wysokości lub okresu wnoszenia tej opłaty w drodze decyzji.
2. Do czasu zakończenia postępowania ustalającego wysokość i okres wnoszenia
opłaty, opłata wnoszona jest w wysokości wskazanej w zaświadczeniu. Ustalona
w postępowaniu wysokość opłaty obowiązuje od dnia przekształcenia.
3. Właściwy organ zawiadamia wnioskodawcę o:
1) zaliczeniu na poczet przyszłych opłat nadwyżki wniesionej opłaty – w przypadku
nadpłaty;
2) dopłacie do opłaty odpowiadającej różnicy pomiędzy wniesioną opłatą a nową
wysokością opłaty – w przypadku niedopłaty.
4. W przypadku wydania decyzji potwierdzającej brak obowiązku wnoszenia
opłaty właściwy organ przekazuje decyzję do sądu właściwego do prowadzenia księgi
wieczystej, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Decyzja
stanowi podstawę wykreślenia w dziale III księgi wieczystej wpisu roszczenia o opłatę.

Art. 7. 1. Z tytułu przekształcenia nowy właściciel gruntu ponosi na rzecz
dotychczasowego właściciela gruntu opłatę.
2. Wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania
wieczystego, która obowiązywałaby w dniu przekształcenia.
3. W przypadku gdy w dniu przekształcenia obowiązywałaby opłata roczna
z tytułu użytkowania wieczystego ustalona za pierwszy lub drugi rok od aktualizacji,
zgodnie z art. 77 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65, 284, 471, 782 i 1709), zwanej dalej „ustawą
o gospodarce nieruchomościami”, wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty
rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w trzecim roku od aktualizacji.
4. W przypadku ustanowienia lub przeniesienia użytkowania wieczystego
w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. wysokość opłaty jest
równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która zgodnie
z postanowieniami umowy obowiązywałaby od dnia 1 stycznia 2019 r.
5. Opłatę wnosi się w terminie do dnia 31 marca każdego roku. Na wniosek
złożony nie później niż 14 dni przed dniem upływu terminu płatności właściwy organ
może rozłożyć opłatę na raty lub ustalić inny termin jej wniesienia, nieprzekraczający
danego roku kalendarzowego.
5a. W przypadkach, o których mowa w art. 2 ust. 1 i 2, właściciel gruntu wnosi
opłatę za rok, w którym nastąpiło przekształcenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia przez właściwy organ zaświadczenia. Jeżeli za rok, w którym nastąpiło przekształcenie, została wniesiona opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego, opłatę wnosi się do dnia 31 marca roku następującego po roku, w którym nastąpiło
przekształcenie.
6. Opłata jest wnoszona przez okres 20 lat, licząc od dnia przekształcenia.
6a. Właściciel gruntu będący przedsiębiorcą, w odniesieniu do nieruchomości
wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 i
1495 oraz z 2020 r. poz. 424 i 1086), z uwzględnieniem art. 14, może w terminie 3
miesięcy od dnia przekształcenia złożyć właściwemu organowi oświadczenie o
zamiarze wnoszenia opłaty przez okres:
1) 99 lat, licząc od dnia przekształcenia – jeżeli stawka procentowa opłaty rocznej
z tytułu użytkowania wieczystego, o której mowa w ust. 2, wynosi 1% albo
2) 50 lat, licząc od dnia przekształcenia – jeżeli stawka procentowa opłaty rocznej
z tytułu użytkowania wieczystego, o której mowa w ust. 2, wynosi 2%, albo
3) 33 lat, licząc od dnia przekształcenia – jeżeli stawka procentowa opłaty rocznej
z tytułu użytkowania wieczystego, o której mowa w ust. 2, wynosi 3%, albo
4) w którym suma opłat nie przekroczy wartości rynkowej nieruchomości
stanowiącej podstawę ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego,
o której mowa w ust. 2 – jeżeli stawka procentowa opłaty rocznej z tytułu
użytkowania wieczystego, o której mowa w ust. 2, jest wyższa niż 3%.
6b. Właściciel gruntu będący przedsiębiorcą w okresie pozostałym do wnoszenia
opłaty w każdym czasie, z uwzględnieniem art. 14, może złożyć nowe oświadczenie o
zamiarze wnoszenia opłaty stosownie do ust. 6 albo 6a, z uwzględnieniem dotychczas
wniesionych opłat. Właściwy organ wydaje zaświadczenie potwierdzające wysokość
i okres pozostały do wnoszenia opłaty w terminie 30 dni od dnia złożenia nowego
oświadczenia. Do zaświadczenia potwierdzającego wysokość i okres pozostały do
wnoszenia opłaty stosuje się odpowiednio przepis art. 11 ust. 2.
6c. W przypadku gdy właściciel gruntu będący przedsiębiorcą nie złożył
oświadczenia w terminie, o którym mowa w ust. 6a, właściwy organ wydaje
zaświadczenie i informuje o obowiązku wnoszenia opłaty odpowiednio przez okres,
o którym mowa w ust. 6a. Oświadczenie złożone po upływie terminu, o którym mowa
w ust. 6a, ale przed doręczeniem zaświadczenia uznaje się za skuteczne.
6d. Do zaświadczenia, o którym mowa w ust. 6c, właściwy organ załącza
informację o możliwości złożenia wniosku o zmianę okresu wnoszenia opłaty na okres
20 lat, pod warunkiem złożenia przez właściciela gruntu będącego przedsiębiorcą
oświadczenia o nieprowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 ustawy
z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców na nieruchomości, której dotyczy to
zaświadczenie, lub wniosku o udzielenie pomocy publicznej wraz z dokumentami
wymaganymi na podstawie przepisów odrębnych.
7. Właściciel gruntu w każdym czasie trwania obowiązku wnoszenia opłaty
może zgłosić właściwemu organowi na piśmie zamiar jednorazowego jej wniesienia
w kwocie pozostającej do spłaty (opłata jednorazowa). Wysokość opłaty jednorazowej
odpowiada iloczynowi wysokości opłaty obowiązującej w roku, w którym zgłoszono
zamiar wniesienia opłaty jednorazowej, oraz liczby lat pozostałych do upływu okresu,
o którym mowa w ust. 6 albo 6a.
7a. Jeżeli oświadczenie, o którym mowa w ust. 6a, dotyczyło jedynie części
nieruchomości wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w
rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, opłata
jednorazowa może być wniesiona odrębnie w części objętej okresem płatności, o
którym mowa w ust. 6, i odrębnie w odniesieniu do części nieruchomości
wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.
8. Właściwy organ informuje właściciela gruntu na piśmie o wysokości opłaty
jednorazowej oraz wysokości kwoty należnej do zapłaty:
1) po uwzględnieniu bonifikaty, o której mowa w art. 9 ust. 3, albo bonifikaty
określonej w zarządzeniu wojewody,
2) w przypadku udzielenia bonifikaty określonej w uchwale właściwej rady albo sejmiku
– w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia, o którym mowa w ust. 7.
8a. Jeżeli właściciel nie zgadza się z wysokością opłaty jednorazowej lub
wysokością kwoty należnej do zapłaty, może złożyć do właściwego organu, w
terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia informacji, wniosek o ustalenie wysokości
opłaty jednorazowej lub kwoty należnej do zapłaty w drodze decyzji.
9. Po wniesieniu wszystkich opłat albo opłaty jednorazowej właściwy organ
wydaje z urzędu, w terminie 30 dni od dnia wniesienia opłat albo opłaty jednorazowej, zaświadczenie o wniesieniu opłat albo opłaty jednorazowej, które właściciel gruntu
załącza do wniosku o wykreślenie w dziale III księgi wieczystej wpisu roszczenia o opłatę.
10. Od wniosku o wykreślenie wpisu, o którym mowa w art. 4 ust. 5, pobiera się
opłatę stałą w wysokości:
1) 250 zł – w przypadku wniesienia opłaty jednorazowej;
2) 75 zł – w pozostałych przypadkach.

Art. 8. Za przekształcenie opłaty nie wnoszą:
1) parki narodowe w rozumieniu art. 8 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie
przyrody (Dz. U. z 2020 r. poz. 55, 471 i 1378);
2) osoby fizyczne lub ich spadkobiercy oraz spółdzielnie mieszkaniowe,
w przypadku gdy:
a) wniosły jednorazowo opłaty roczne za cały okres użytkowania wieczystego,
b) użytkowanie wieczyste uzyskały na podstawie:
– art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu
gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. poz. 279 oraz z 1985 r. poz. 99),
– innych tytułów prawnych, w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie
nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa przed dniem
5 grudnia 1990 r.

Art. 8a. Jeżeli przed wydaniem przez właściwy organ zaświadczenia
dotychczasowy użytkownik wieczysty wniósł opłatę roczną z tytułu użytkowania
wieczystego za 2019 rok lub następne lata, opłaty te podlegają zaliczeniu z urzędu na
poczet opłaty lub opłaty jednorazowej, o czym właściwy organ zawiadamia
dotychczasowego użytkownika wieczystego. W przypadku gdy wniesione opłaty
roczne z tytułu użytkowania wieczystego przewyższałyby wysokość opłaty lub opłaty
jednorazowej, właściwy organ dokonuje, z urzędu, zwrotu nadpłaty w terminie 30 dni,
licząc od dnia wydania zaświadczenia lub zaświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 9.

Art. 9. 1. Właściwy organ może udzielić osobom fizycznym będącym
właścicielami budynków mieszkalnych jednorodzinnych lub lokali mieszkalnych lub spółdzielniom mieszkaniowym bonifikaty od opłaty za dany rok w odniesieniu do gruntów stanowiących własność:
1) Skarbu Państwa – na podstawie zarządzenia wojewody;
2) jednostki samorządu terytorialnego – na podstawie uchwały właściwej rady albo sejmiku.
2. W przypadku gruntów, w stosunku do których prawo własności Skarbu
Państwa wykonuje Agencja Mienia Wojskowego, Krajowy Ośrodek Wsparcia
Rolnictwa lub Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
i Administracji, wydanie zarządzenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, następuje
w porozumieniu odpowiednio z Prezesem Agencji Mienia Wojskowego, Dyrektorem
Generalnym Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa lub dyrektorem Zarządu
Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
3. W przypadku wniesienia opłaty jednorazowej za przekształcenie gruntu
stanowiącego własność Skarbu Państwa, osobom fizycznym będącym właścicielami
budynków mieszkalnych jednorodzinnych lub lokali mieszkalnych lub spółdzielniom
mieszkaniowym przysługuje bonifikata od tej opłaty w wysokości:
1) 60% – w przypadku gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w roku,
w którym nastąpiło przekształcenie;
2) 50% – w przypadku gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w drugim roku
po przekształceniu;
3) 40% – w przypadku gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w trzecim roku
po przekształceniu;
4) 30% – w przypadku gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w czwartym
roku po przekształceniu;
5) 20% – w przypadku gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w piątym roku
po przekształceniu;
6) 10% – w przypadku gdy opłata jednorazowa zostanie wniesiona w szóstym roku
po przekształceniu.
3a. Jeżeli na obszarze danej gminy obowiązuje uchwała rady gminy podjęta na
podstawie ust. 4, określająca stawki procentowe bonifikaty od opłaty jednorazowej
wyższe niż określone w ust. 3, wojewoda niezwłocznie, w drodze zarządzenia,
podwyższa stawki procentowe bonifikaty, o których mowa w ust. 3, uwzględniając warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych wynikające z tej
uchwały.
3b. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 3, bonifikaty obejmują
również opłaty i opłaty jednorazowe wnoszone za stanowiska postojowe i garaże, o
których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3.
4. W przypadku wniesienia opłaty jednorazowej za przekształcenie gruntu
stanowiącego własność jednostki samorządu terytorialnego, właściwy organ może
udzielić osobom fizycznym będącym właścicielami budynków mieszkalnych jednorodzinnych lub lokali mieszkalnych lub spółdzielniom mieszkaniowym bonifikaty od
tej opłaty na podstawie uchwały właściwej rady albo sejmiku.
4a. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 4, bonifikaty mogą
obejmować również opłaty i opłaty jednorazowe wnoszone za stanowiska postojowe i
garaże, o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 3.
5. W zarządzeniu wojewody, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz uchwale rady
albo sejmiku, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 4, określa się w szczególności
warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych.
6. Spółdzielnia mieszkaniowa uwzględnia wysokość opłaty i opłaty
jednorazowej oraz wartość udzielonej bonifikaty, o której mowa w ust. 1, 3, 3a i 4,
przy ustalaniu wysokości kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem
nieruchomości, obciążających osoby, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali.

Art. 9a. 1. Właściwy organ udziela, na wniosek, bonifikaty od opłaty
jednorazowej w wysokości 99%:
1) osobom, w stosunku do których orzeczono niepełnosprawność w stopniu
umiarkowanym lub znacznym, oraz osobom, w stosunku do których orzeczono
niepełnosprawność przed ukończeniem 16 roku życia, lub zamieszkującym
w dniu przekształcenia z tymi osobami opiekunom prawnym lub
przedstawicielom ustawowym tych osób,
2) członkom rodzin wielodzietnych, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia
2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1348),
3) inwalidom wojennym i wojskowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 maja 1974
r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin (Dz. U. z
2020 r. poz. 1790),
4) kombatantom oraz ofiarom represji wojennych i okresu powojennego w
rozumieniu ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych
osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z
2020 r. poz. 517),
5) świadczeniobiorcom do ukończenia 18 roku życia, u których stwierdzono ciężkie
i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które
powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu, o których
mowa w art. 47 ust. 1a ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398,
1492, 1493, 1578 i 1875), lub ich opiekunom prawnym
– będącym właścicielami budynków mieszkalnych jednorodzinnych lub lokali
mieszkalnych służących wyłącznie zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych tych osób.
2. W razie zbiegu praw do bonifikat, o których mowa w art. 9 i art. 9a, stosuje
się jedną bonifikatę korzystniejszą dla właściciela gruntu.

Art. 10. 1. Opłata może podlegać waloryzacji zgodnie z zasadami, o których
mowa w art. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
2. Waloryzacji opłaty właściwy organ dokonuje z urzędu albo na wniosek
właściciela nieruchomości, nie częściej niż raz na 3 lata od dnia dokonania ostatniej
waloryzacji. O wysokości zwaloryzowanej opłaty właściwy organ zawiadamia
właściciela nieruchomości, doręczając informację na piśmie na adres, o którym mowa
w art. 4 ust. 6. Doręczenie na taki adres uważa się za dokonane. Zwaloryzowana opłata
obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym dokonano
waloryzacji.
3. Właściwy organ może odmówić dokonania waloryzacji jedynie w przypadku,
jeżeli stwierdzi, że wskaźniki, o których mowa w art. 5 ustawy o gospodarce
nieruchomościami, nie uległy zmianie w okresie od dnia przekształcenia lub ostatniej
waloryzacji do dnia złożenia wniosku.

Art. 11. 1. Obowiązek wnoszenia opłaty przez okres 20 lat, licząc od dnia
przekształcenia, obciąża każdoczesnego właściciela nieruchomości, w odniesieniu do
której istnieje roszczenie o opłatę, począwszy od dnia 1 stycznia roku następującego
po roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Nabywca nieruchomości
występuje do właściwego organu w terminie 30 dni od dnia nabycia nieruchomości o wydanie zaświadczenia potwierdzającego wysokość i okres pozostały do wnoszenia
opłaty. Właściwy organ może wydać to zaświadczenie z urzędu.
1a. W przypadku nieruchomości, w odniesieniu do której zbywca złożył
oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 6a, nabywca nieruchomości będący
przedsiębiorcą, wraz z wnioskiem o wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1,
może złożyć właściwemu organowi oświadczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 6a.
2. Jeżeli nabywca nieruchomości nie zgadza się z zawartą w zaświadczeniu,
o którym mowa w ust. 1, informacją o wysokości i okresie wnoszenia opłaty, może
złożyć do właściwego organu, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia tego
zaświadczenia wniosek o ustalenie wysokości lub okresu wnoszenia opłaty, w drodze
decyzji. Złożenie wniosku nie wstrzymuje obowiązku wnoszenia opłaty za dany rok.
Właściwy organ ustala, w drodze decyzji, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku,
wysokość opłaty lub okres jej wnoszenia. W przypadku zmiany wysokości opłaty jej
nowa wysokość obowiązuje od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym
nastąpiło nabycie nieruchomości. Właściwy organ zawiadamia na piśmie nabywcę
nieruchomości, w przypadku nadpłaty, o zaliczeniu na poczet przyszłych opłat
nadwyżki wniesionej opłaty, a w przypadku niedopłaty, o dopłacie do opłaty
odpowiadającej różnicy pomiędzy wniesioną opłatą a nową wysokością opłaty.
3. W przypadku wyodrębnienia własności lokalu po dniu 1 stycznia 2019 r.
w budynku położonym na gruncie objętym przekształceniem obowiązek wnoszenia
opłaty obciąża właściciela tego lokalu w wysokości proporcjonalnej do udziału we
współwłasności gruntu związanego z własnością lokalu. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się
odpowiednio.

Art. 12. 1. Do wpływów osiąganych z opłat i opłat jednorazowych
w odniesieniu do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, reprezentowanego
przez starostę wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, przepis art. 23
ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.
2. Do opłat i opłat jednorazowych przepis art. 12a ustawy o gospodarce
nieruchomościami stosuje się odpowiednio.

Art. 13. 1. Jeżeli po dniu 1 stycznia 2019 r. na gruncie będącym w użytkowaniu
wieczystym zabudowanym na cele mieszkaniowe, w rozumieniu art. 1 ust. 2 zgodnie
z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, budynek mieszkalny zostanie oddany do użytkowania w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U.
z 2020 r. poz. 1333), prawo użytkowania wieczystego tego gruntu przekształca się
w prawo własności gruntu z dniem oddania budynku mieszkalnego do użytkowania.
Przepisy art. 2 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
2. Właściwy organ wydaje zaświadczenie na wniosek właściciela w terminie 4
miesięcy od dnia otrzymania wniosku albo na wniosek właściciela lokalu uzasadniony
potrzebą dokonania czynności prawnej mającej za przedmiot lokal albo właściciela
gruntu uzasadniony potrzebą ustanowienia odrębnej własności lokalu – w terminie 30
dni od dnia otrzymania wniosku.
2a. W przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, właściwy organ wydaje
zaświadczenie w terminie 4 miesięcy od dnia przedstawienia przez cudzoziemca
ostatecznego zezwolenia, o którym mowa w tym przepisie.
2b. Przepisy art. 4 ust. 3–7, art. 5 i art. 6 stosuje się odpowiednio.
3. Z tytułu przekształcenia, o którym mowa w ust. 1, nowy właściciel gruntu
ponosi, na rzecz dotychczasowego właściciela gruntu, opłatę w wysokości równej
wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego obowiązującej w roku,
w którym oddano budynek do użytkowania. Przepisy art. 7 ust. 3, 5 i 6–10 oraz art. 8–
11 stosuje się odpowiednio. Obowiązek wnoszenia opłaty powstaje z dniem 1 stycznia
roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekształcenie. Opłata roczna
z tytułu użytkowania wieczystego za rok, w którym nastąpiło przekształcenie, jest
wymagalna w pełnej wysokości.

Art. 14. 1. Przepisy ustawy stosuje się z uwzględnieniem przepisów o pomocy
publicznej. Udzielenie pomocy publicznej wymaga spełnienia warunków udzielenia
pomocy de minimis, określonych w szczególności w rozporządzeniu Komisji (UE)
nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352
z 24.12.2013, str. 1). Za dzień udzielenia pomocy publicznej uznaje się dzień wydania
zaświadczenia albo zaświadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
2. W przypadku gdy nastąpi przekroczenie limitu pomocy de minimis, stosuje się
dopłatę do wysokości wartości rynkowej nieruchomości określonej na podstawie
wartości rynkowej nieruchomości stanowiącej podstawę ustalenia opłaty albo na
podstawie operatu szacunkowego sporządzonego na wniosek zobowiązanego do dopłaty. Wysokość dopłaty ustalana jest z urzędu w drodze decyzji. Koszty operatu szacunkowego ponosi zobowiązany do dopłaty.

Art. 15. (pominięty).

Art. 16. (pominięty).

Art. 17. (pominięty).

Art. 18. (pominięty).

Art. 19. (pominięty).

Art. 20. 1. Opłatę należną za rok 2019 wnosi się w terminie do dnia 29 lutego 2020 r.
1a. Opłatę należną za rok 2020 wnosi się w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r.
1b. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania
przestrzennego oraz mieszkalnictwa może określić, w drodze rozporządzenia,
późniejszy termin wniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1a, mając na względzie
okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii w związku z
wirusem SARS-CoV-2 oraz skutki nimi wywołane, a także biorąc pod uwagę, aby
termin ten nie nastąpił później niż do dnia 31 grudnia 2020 r.
1c. W przypadku gdy termin wniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1a, ustalony
na podstawie art. 7 ust. 5 zdanie drugie na wniosek złożony przed dniem 1 kwietnia
2020 r. upływa przed dniem 30 czerwca 2020 r., opłatę wnosi się w terminie do dnia
30 czerwca 2020 r.
1d. W przypadku gdy termin wniesienia opłaty, o której mowa w ust. 1a, ustalony
na podstawie art. 7 ust. 5 zdanie drugie upływa przed terminem określonym na
podstawie ust. 1b, opłatę wnosi się w terminie określonym na podstawie ust. 1b.
1e. W przypadku, o którym mowa w ust. 1c i 1d, a także w przypadku gdy termin
ustalony na podstawie art. 7 ust. 5 zdanie drugie upływa w dniu, w którym upływa
termin, o którym mowa w ust. 1a, lub termin określony na podstawie ust. 1b, przepis
art. 7 ust. 5 zdanie drugie stosuje się.
2. Jeżeli zaświadczenie potwierdzające przekształcenie zostało doręczone po
dniu 30 listopada 2019 r., osobom fizycznym będącym właścicielami budynków
mieszkalnych jednorodzinnych lub lokali mieszkalnych lub spółdzielniom mieszkaniowym, w przypadku zgłoszenia zamiaru wniesienia opłaty jednorazowej w
terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania tego zaświadczenia, przysługuje bonifikata od
tej opłaty w wymiarze obowiązującym w roku, w którym nastąpiło przekształcenie,
pod warunkiem wniesienia opłaty jednorazowej uwzględniającej tę bonifikatę w
terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 7 ust. 8.

Art. 21. 1. Postępowania w sprawach aktualizacji opłat rocznych z tytułu
użytkowania wieczystego oraz aktualizacji lub ustalenia stawek procentowych tych
opłat, wszczęte i niezakończone przed dniem przekształcenia, toczą się nadal po tym
dniu na podstawie przepisów dotychczasowych.
2. Jeżeli w dniu przekształcenia nie była ustalona stawka procentowa opłaty
rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, właściwy organ po tym dniu ustala tę
stawkę, stosując odpowiednio przepisy art. 77–81 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Do czasu zakończenia postępowania w tej sprawie przyjmuje się
stawkę w wysokości 1% wartości nieruchomości gruntowej, określonej na dzień 1
stycznia 2019 r.
2a. Jeżeli w dniu przekształcenia nie obowiązywała opłata roczna z tytułu
użytkowania wieczystego, właściwy organ ustala po tym dniu tę opłatę, stosując
odpowiednio przepis art. 72 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce
nieruchomościami, na podstawie wartości nieruchomości określonej na dzień
przekształcenia. Opłata, o której mowa w zdaniu pierwszym, stanowi podstawę
wymiaru opłaty określonej w art. 7 ust. 1.
3. Jeżeli w dniu przekształcenia obowiązywała stawka procentowa niezgodna
z faktycznym sposobem użytkowania gruntu, właściwy organ, po tym dniu, ustala tę
stawkę, stosując odpowiednio przepis art. 73 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
4. Stawkę procentową ustaloną zgodnie z ust. 2 albo 3 stosuje się do ustalenia wysokości opłaty.
5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, opłatę wnosi się w wysokości
odpowiadającej wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która
obowiązywałaby od dnia 1 stycznia roku, w którym nastąpiło przekształcenie. Jeżeli
w wyniku aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego lub ustalenia
albo aktualizacji stawki procentowej ustalona zostanie nowa wysokość opłaty rocznej
z tytułu użytkowania wieczystego, opłata wnoszona jest w nowej wysokości
wynikającej z tej aktualizacji lub tego ustalenia i obowiązuje od dnia 1 stycznia roku,
w którym nastąpiło przekształcenie. Do nadpłaty lub niedopłaty opłaty stosuje się
odpowiednio przepis art. 6 ust. 3.
6. (uchylony)
7. W przypadkach, o których mowa w ust. 1–3, opłata jednorazowa odpowiada
iloczynowi opłaty w wysokości obowiązującej przed wszczęciem postępowania w
sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego lub ustalenia
albo aktualizacji stawki procentowej oraz liczby lat pozostałych do upływu okresu, o
którym mowa w art. 7 ust. 6 albo 6a.
8. Jeżeli w wyniku postępowań, o których mowa w ust. 1–3, zostanie ustalona
nowa wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, właściwy organ
zawiadamia na piśmie właściciela o dopłacie do wniesionej opłaty jednorazowej, a w
przypadku nadpłaty właściwy organ zwraca właścicielowi nadwyżkę wniesionej
opłaty jednorazowej.

Art. 22. W przypadku gdy w postępowaniach w sprawach, o których mowa w
art. 240 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, dotyczących gruntów
zabudowanych na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 1 ust. 2 po dniu 1 stycznia
2019 r. oddalono powództwo, przekształcenie następuje z dniem 1 stycznia roku
następującego po roku, w którym uprawomocniło się orzeczenie, albo roku, w którym
upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a w przypadku wniesienia skargi – po
roku, w którym wydane zostało orzeczenie o oddaleniu skargi kasacyjnej lub
postanowienie o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Przepisy art.
4–6, art. 7 ust. 2, 3 i 5–10 oraz art. 8–11 stosuje się odpowiednio. Obowiązek
wnoszenia opłaty powstaje z dniem 1 stycznia roku, w którym nastąpiło
przekształcenie.

Art. 23. W przypadku uwzględnienia po dniu 1 stycznia 2019 r. wniosku,
o którym mowa w art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności
i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. poz. 279 oraz z 1985 r.
poz. 99), dotyczącego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w rozumieniu
art. 1 ust. 2, przenosi się prawo własności gruntu.

Art. 24. 1. Przepisy art. 1 i art. 2 stosuje się w przypadku, gdy przed dniem
1 stycznia 2019 r. zawarto umowę o ustanowieniu użytkowania wieczystego lub
umowę przenoszącą prawo użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego na cele
mieszkaniowe w rozumieniu art. 1 ust. 2, a wniosek o wpis w księdze wieczystej nie
został rozpoznany przed tym dniem. Właściwy organ wydaje zaświadczenie w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania potwierdzenia dokonania wpisu tego prawa w księdze wieczystej.
2. W przypadku gdy przed dniem 1 stycznia 2019 r. zawarto umowę
o ustanowieniu użytkowania wieczystego lub umowę przenoszącą prawo użytkowania
wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 1 ust. 2,
a wniosek o wpis w księdze wieczystej nie został złożony przed tym dniem,
przekształcenie następuje z dniem wpisu w księdze wieczystej. Właściwy organ
wydaje zaświadczenie w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania potwierdzenia
dokonania wpisu w księdze wieczystej albo przedstawienia przez cudzoziemca
ostatecznego zezwolenia, o którym mowa w art. 2 ust. 2. Przepisy art. 4 ust. 3–7,
art. 5, art. 6, art. 7 ust. 1–3 i 5–10 oraz art. 8–11 stosuje się odpowiednio.

Art. 25. Przepisu art. 13 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 15 nie stosuje się w sprawach:
1) o oddanie nieruchomości gruntowych w użytkowanie wieczyste na podstawie
dotychczasowych przepisów, w których przed dniem 1 stycznia 2019 r.
sporządzono protokół z przetargu lub rokowań albo zawarto umowę
przedwstępną o oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste;
2) zmiany dotychczasowego celu, na który nieruchomość gruntowa została oddana
w użytkowanie wieczyste przed dniem 1 stycznia 2019 r., na cel mieszkaniowy,
jeżeli w odniesieniu do tej nieruchomości miejscowy plan zagospodarowania
przestrzennego albo decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
dopuszcza zabudowę mieszkaniową.

Art. 26. 1. Postępowania w sprawie przekształcenia prawa użytkowania
wieczystego gruntu zabudowanego na cele mieszkaniowe, w rozumieniu art. 1 ust. 2,
wszczęte na podstawie ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu dotychczasowym
i niezakończone decyzją ostateczną do dnia 31 grudnia 2018 r., umarza się, jeżeli
użytkownik wieczysty lub współużytkownicy wieczyści, których suma udziałów
wynosi co najmniej połowę, nie złożą do dnia 31 marca 2019 r. organowi, o którym mowa w tej ustawie, oświadczenia o prowadzeniu dalszego postępowania na
podstawie ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. W przypadku gdy postępowanie, o którym mowa w ust. 1, prowadzone na
podstawie ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie
zakończy się do dnia 31 grudnia 2021 r. wydaniem decyzji o przekształceniu prawa
użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, przekształcenie
następuje z dniem 1 stycznia 2022 r. zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej
ustawie. W takim przypadku wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty rocznej
z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywałaby w dniu 1 stycznia 2022 r.
3. W przypadku niezłożenia w określonym terminie oświadczenia, o którym
mowa w ust. 1, przekształcenie następuje ze skutkiem na dzień 1 stycznia 2019 r.,
zgodnie z zasadami określonymi w niniejszej ustawie.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, postępowania prowadzone na
podstawie art. 2 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 16 w brzmieniu dotychczasowym
umarza się.

Art. 27. 1. W latach 2019–2028 maksymalny limit wydatków budżetu państwa
będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy wynosi 1312 mln zł, z tym że
w poszczególnych latach limit wynosi w:
1) 2019 r. – 108,10 mln zł;
2) 2020 r. – 132,00 mln zł;
3) 2021 r. – 138,10 mln zł;
4) 2022 r. – 119,10 mln zł;
5) 2023 r. – 121,90 mln zł;
6) 2024 r. – 127,10 mln zł;
7) 2025 r. – 132,60 mln zł;
8) 2026 r. – 138,30 mln zł;
9) 2027 r. – 144,30 mln zł;
10) 2028 r. – 150,70 mln zł.
2. Minister Sprawiedliwości monitoruje wykorzystanie limitu wydatków,
o którym mowa w ust. 1, oraz odpowiada za wdrożenie mechanizmu korygującego,
o którym mowa w ust. 3.
3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na
dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków zastosowany zostanie mechanizm korygujący polegający na ograniczeniu wydatków osobowych, do poziomu zgodnego z limitem wydatków przyjętym dla danego roku budżetowego oraz
kolejnych lat.

Art. 28. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.