Wejscie w życie: 30 grudnia 1998

Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2018

Ustawa z dnia 18 grudnia 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury

Art. 1. Ustawa określa obowiązki i prawa urzędników oraz innych pracowników
zatrudnionych w:
1) sądach powszechnych i wojskowych;
2) powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury;
3) Biurze Służby Prawnej Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 1a. Ilekroć w ustawie jest mowa o dyrektorze sądu, w przypadku sądów
wojskowych należy przez to rozumieć prezesa wojskowego sądu okręgowego albo
prezesa wojskowego sądu garnizonowego.

Art. 2. Urzędnikiem może zostać osoba:
1) która ma pełną zdolność do czynności prawnych;
2) o nieposzlakowanej opinii;
3) która nie była karana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe;
4) przeciwko której nie jest prowadzone postępowanie o przestępstwo ścigane
z oskarżenia publicznego lub przestępstwo skarbowe;
5) (uchylony)
6) posiadająca stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym
stanowisku;
7) która odbyła staż urzędniczy w sądzie lub w prokuraturze.

Art. 3. 1. Staż urzędniczy ma na celu praktyczne i teoretyczne przygotowanie do
wykonywania obowiązków urzędnika.
2. Staż urzędniczy trwa 6 miesięcy i kończy się egzaminem.
3. Od odbycia stażu urzędniczego zwolnione są osoby, które ukończyły aplikację
sędziowską lub prokuratorską.

Art. 3a. 1. Na staż urzędniczy może być przyjęta osoba, która spełnia wymogi
określone w art. 2 pkt 1–6.
2. Właściwy dyrektor sądu lub właściwy prokurator, o którym mowa w art. 5
pkt 5–8, zwany dalej „prokuratorem”, może zwolnić z obowiązku odbywania stażu
urzędniczego lub jego części osobę, wybraną w drodze konkursu na staż urzędniczy,
zwanego dalej „konkursem”, która wykaże się wymaganą programem stażu
urzędniczego wiedzą teoretyczną, w szczególności znajomością organizacji
i funkcjonowania sądu lub prokuratury, umiejętnościami stosowania tej wiedzy
w praktyce oraz znajomością metod i techniki pracy biurowej.

Art. 3b. 1. Dyrektor sądu lub prokurator organizuje, w drodze konkursu, nabór
kandydatów na staż urzędniczy w sądzie lub prokuraturze.
2. Dyrektor sądu lub prokurator informuje o konkursie przez umieszczenie
ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie sądu lub prokuratury, we
właściwym, ze względu na siedzibę sądu lub prokuratury, urzędzie pracy,
w Biuletynie Informacji Publicznej oraz może poinformować w inny sposób,
w szczególności zamieszczając ogłoszenie w prasie lokalnej.
3. Konkurs przeprowadza komisja konkursowa powołana przez dyrektora sądu
lub prokuratora.
4. Konkurs ma na celu sprawdzenie wiedzy, umiejętności, predyspozycji oraz
zdolności ogólnych kandydatów, niezbędnych do wykonywania obowiązków
urzędnika.
5. Komisja konkursowa po przeprowadzeniu konkursu, w oparciu o jego wyniki,
może wyłonić rezerwową listę kandydatów na wypadek zaistnienia możliwości
zatrudnienia większej liczby osób, rezygnacji kandydata bądź w sytuacji ustania
stosunku pracy z osobą odbywającą staż urzędniczy przed ukończeniem tego stażu.
Rezerwowa lista kandydatów jest ważna do następnego konkursu, jednakże nie dłużej
niż 12 miesięcy od przeprowadzenia ostatniego konkursu.
6. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
sposób i tryb przeprowadzania konkursów na staż urzędniczy w sądach i prokuraturze,
w szczególności skład komisji konkursowych oraz sposób i tryb ich działania, etapy
i przebieg konkursu, a także zakres i sposób udostępniania informacji kandydatowi,
mając na uwadze właściwy dobór kadry urzędniczej do pracy w sądach i prokuraturze.

Art. 4. 1. Stosunek pracy z osobą ubiegającą się o przyjęcie na staż urzędniczy
nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas określony.
2. Stosunek pracy z urzędnikiem nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na
czas nieokreślony.
3. (uchylony)
4. Warunkiem ubiegania się o zatrudnienie w sądzie lub prokuraturze jest
złożenie przez osobę ubiegającą się o przyjęcie na staż urzędniczy oświadczenia, że
nie jest prowadzone przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego lub przestępstwo skarbowe.
5. Dyrektor sądu lub prokurator kierujący jednostką organizacyjną prokuratury
przed przyjęciem osoby na staż urzędniczy zasięga informacji z Krajowego Rejestru
Karnego o tej osobie.
6. W uzasadnionych przypadkach dyrektor sądu lub prokurator zasięga
informacji z Krajowego Rejestru Karnego o osobie zatrudnionej w sądzie lub
prokuraturze.
7. (uchylony)
Art. 4a. W przypadku zniesienia sądu, w pierwszej kolejności na wolne etaty
urzędnicze i pracownicze w sądach lub prokuraturach, na ich wniosek, są zatrudniani
urzędnicy i pracownicy zniesionego sądu.

Art. 5. Stosunek pracy z osobami, o których mowa w art. 4, nawiązuje
i rozwiązuje odpowiednio w:
1) w sądzie – dyrektor sądu;
2) (uchylony)
3) (uchylony)
3a) wojskowym sądzie okręgowym – prezes wojskowego sądu okręgowego;
4) wojskowym sądzie garnizonowym – prezes wojskowego sądu garnizonowego;
4a) Prokuraturze Krajowej – Prokurator Krajowy;
5) (uchylony)
6) prokuraturze regionalnej – prokurator regionalny;
7) prokuraturze okręgowej i rejonowej – prokurator okręgowy.
8) (uchylony)

Art. 6. Urzędnik jest obowiązany:
1) przestrzegać Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i innych przepisów prawa;
2) rzetelnie i bezstronnie, sprawnie i terminowo wykonywać powierzone zadania;
3) dochowywać tajemnicy prawnie chronionej;
4) zachowywać się godnie;
5) poszerzać wiedzę zawodową.

Art. 7. 1. Urzędnik jest obowiązany wykonywać polecenia służbowe
przełożonych.
2. Jeżeli w przekonaniu urzędnika polecenie służbowe jest niezgodne z prawem
lub zawiera znamiona pomyłki, jest on obowiązany na piśmie poinformować o tym
przełożonego. W razie pisemnego potwierdzenia polecenia urzędnik jest obowiązany
je wykonać.
3. Urzędnik nie wykonuje polecenia służbowego, jeżeli prowadziłoby to do
popełnienia przestępstwa lub groziłoby niepowetowanymi stratami.

Art. 8. 1. Urzędnicy i inni pracownicy sądów i prokuratury podlegają
okresowym ocenom kwalifikacyjnym. Oceny dokonuje dyrektor sądu lub prokurator,
biorąc pod uwagę opinię bezpośredniego przełożonego i komisji kwalifikacyjnej,
powoływanej przez dyrektora sądu lub prokuratora.
2. Ocena okresowa sporządzana jest na piśmie nie rzadziej niż raz na 24 miesiące
i nie częściej niż raz na 12 miesięcy.
3. Ocena okresowa dotyczy wykonywania przez urzędnika lub innego
pracownika sądu lub prokuratury powierzonych im obowiązków. Ocenę niezwłocznie
doręcza się osobie ocenianej.
4. Od oceny służy, w ciągu 7 dni od dnia doręczenia, sprzeciw do dyrektora sądu
lub prokuratora.
5. Sprzeciw rozpatruje się w terminie 14 dni od dnia jego wniesienia.
6. W razie uwzględnienia sprzeciwu ocenę okresową zmienia się albo sporządza
ponownie.
7. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady i tryb postępowania przy dokonywaniu ocen urzędników i innych
pracowników sądów i prokuratury, mając na uwadze właściwy poziom
wykonywanych przez nich obowiązków.

Art. 9. Urzędnik przy wykonywaniu obowiązków służbowych nie może
kierować się swoimi poglądami politycznymi, religijnymi ani interesem
jednostkowym lub grupowym.

Art. 10. Między urzędnikami nie może powstać układ podległości służbowej,
jeżeli są małżonkami albo pozostają ze sobą w stosunku pokrewieństwa do drugiego
stopnia włącznie lub powinowactwa pierwszego stopnia albo przysposobienia, opieki
lub kurateli.

Art. 11. 1. Urzędnik nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez
zgody przełożonego.
2. Urzędnik nie może wykonywać zajęć sprzecznych z obowiązkami urzędnika
i podważających zaufanie do sądu lub prokuratury.

Art. 11a. 1. Minister Sprawiedliwości może delegować urzędnika, za jego
zgodą, do wykonywania obowiązków służbowych w innym sądzie, Ministerstwie
Sprawiedliwości lub innej jednostce organizacyjnej podległej Ministrowi
Sprawiedliwości albo przez niego nadzorowanej, na czas określony, nie dłuższy niż
dwa lata, albo na czas nieokreślony.
2. Minister Sprawiedliwości może delegować urzędnika do wykonywania
obowiązków służbowych w innym sądzie lub Ministerstwie Sprawiedliwości,
mających siedzibę w tej samej miejscowości, na czas określony, nie dłuższy niż dwa
lata. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż
po upływie dwóch lat.
3. Właściwy dyrektor sądu apelacyjnego może delegować urzędnika do
wykonywania obowiązków służbowych w innym sądzie na obszarze danej apelacji,
na warunkach określonych w ust. 1, na czas określony, nie dłuższy niż 12 miesięcy,
a na warunkach określonych w ust. 2 – na czas określony, nie dłuższy niż sześć
miesięcy. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie
wcześniej niż po upływie dwóch lat.
4. Minister Sprawiedliwości, jeżeli przemawiają za tym potrzeby sądownictwa,
może delegować urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych w innym
sądzie lub Ministerstwie Sprawiedliwości, mających siedzibę w innej miejscowości,
na czas określony, nie dłuższy niż sześć miesięcy w ciągu roku. Delegowanie
urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.
5. Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w sądzie stanowiska:
głównego księgowego i audytora wewnętrznego.
6. Niedopuszczalne jest delegowanie, bez zgody zainteresowanego, do sądu lub
Ministerstwa Sprawiedliwości, mającego siedzibę w innej miejscowości, kobiety
w ciąży lub urzędnika sprawującego opiekę nad dzieckiem w wieku do czternastu lat,
a także w wypadkach, gdy stoją temu na przeszkodzie ważne względy osobiste lub
rodzinne urzędnika.
7. Urzędnik delegowany na podstawie ust. 1, na czas nieokreślony, może być
odwołany z delegowania, względnie z niego ustąpić za trzymiesięcznym
uprzedzeniem.
8. W okresie delegowania urzędnik ma prawo do wynagrodzenia
przysługującego mu na dotychczas zajmowanym stanowisku i dodatku za wieloletnią
pracę. W przypadku powierzenia pełnienia funkcji w okresie delegowania
urzędnikowi przysługuje dodatek funkcyjny w stawce przewidzianej dla tej funkcji.
9. W okresie delegowania do Ministerstwa Sprawiedliwości lub Krajowej Szkoły
Sądownictwa i Prokuratury urzędnik otrzymuje dodatek funkcyjny z tytułu
delegowania.
10. Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości niż miejscowość będąca
siedzibą sądu, w której urzędnik jest zatrudniony, przysługuje mu prawo do
bezpłatnego zakwaterowania lub zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu
delegowania, a także świadczenia dodatkowe, rekompensujące niedogodności
wynikające z delegowania poza stałe miejsce pracy: zwrot kosztów przejazdu, diety,
zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg, jednorazowy ryczałt z tytułu
przeniesienia, zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.
11. Świadczenia związane z delegowaniem urzędnika wypłaca odpowiednio sąd,
do którego urzędnik został delegowany, albo Ministerstwo Sprawiedliwości.
12. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki delegowania urzędników do wykonywania obowiązków służbowych
w Ministerstwie Sprawiedliwości, wysokość dodatku funkcyjnego z tytułu
delegowania oraz szczegółowe warunki i zakres świadczeń dodatkowych związanych
z delegowaniem urzędników poza stałe miejsce pracy, mając na względzie poziom
świadczeń przysługujących pracownikom państwowych jednostek sfery budżetowej
odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

Art. 11b. 1. Prokurator Krajowy może delegować urzędnika, za jego zgodą, do
wykonywania obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury,
a na wniosek Ministra Sprawiedliwości do Ministerstwa Sprawiedliwości lub innej
jednostki organizacyjnej podległej Ministrowi Sprawiedliwości albo przez niego
nadzorowanej, na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata, albo na czas nieokreślony.
2. Prokurator Krajowy może delegować urzędnika do wykonywania
obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury lub na
wniosek Ministra Sprawiedliwości do Ministerstwa Sprawiedliwości, mających
siedzibę w tej samej miejscowości, na czas określony, nie dłuższy niż dwa lata.
Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po
upływie dwóch lat.
3. Właściwy prokurator regionalny może delegować urzędnika do wykonywania
obowiązków służbowych w innej jednostce organizacyjnej prokuratury na obszarze
danego regionu, na warunkach określonych w ust. 1, na czas określony, nie dłuższy
niż rok, a na warunkach określonych w ust. 2 – na czas określony, nie dłuższy niż
sześć miesięcy. Delegowanie urzędnika może być powtórzone, bez jego zgody, nie
wcześniej niż po upływie dwóch lat.
4. Prokurator Krajowy, jeżeli przemawiają za tym potrzeby prokuratury, może
delegować urzędnika do wykonywania obowiązków służbowych w innej jednostce
organizacyjnej prokuratury lub na wniosek Ministra Sprawiedliwości do Ministerstwa
Sprawiedliwości, mających siedzibę w innej miejscowości, na czas określony, nie
dłuższy niż sześć miesięcy w ciągu roku. Delegowanie urzędnika może być
powtórzone, bez jego zgody, nie wcześniej niż po upływie dwóch lat.
5. Delegowaniu nie podlegają urzędnicy zajmujący w prokuraturze stanowiska:
dyrektora finansowo-administracyjnego, głównego księgowego i audytora
wewnętrznego.
6. Niedopuszczalne jest delegowanie, bez zgody zainteresowanego,
do prokuratury lub Ministerstwa Sprawiedliwości, mającego siedzibę w innej
miejscowości, kobiety w ciąży lub urzędnika sprawującego opiekę nad dzieckiem
w wieku do czternastu lat, a także w wypadkach, gdy stoją temu na przeszkodzie
ważne względy osobiste lub rodzinne urzędnika.
7. Urzędnik delegowany na podstawie ust. 1, na czas nieokreślony, może być
odwołany z delegowania, względnie z niego ustąpić za trzymiesięcznym
uprzedzeniem.
8. W okresie delegowania urzędnik ma prawo do wynagrodzenia
przysługującego mu na dotychczas zajmowanym stanowisku i dodatku za wieloletnią
pracę. W przypadku powierzenia pełnienia funkcji w okresie delegowania
urzędnikowi przysługuje dodatek funkcyjny w stawce przewidzianej dla tej funkcji.
9. W okresie delegowania do Prokuratury Krajowej, Ministerstwa
Sprawiedliwości lub Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury urzędnik otrzymuje
dodatek funkcyjny z tytułu delegowania.
10. Jeżeli delegowanie następuje do innej miejscowości niż miejscowość będąca
siedzibą prokuratury, w której urzędnik jest zatrudniony, przysługuje mu prawo do
bezpłatnego zakwaterowania lub zwrotu kosztów zamieszkania w miejscu delegowania, a także świadczenia dodatkowe, rekompensujące niedogodności wynikające z delegowania poza stałe miejsce pracy: zwrot kosztów przejazdu, diety,
zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg, jednorazowy ryczałt z tytułu
przeniesienia, zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego.
11. Świadczenia związane z delegowaniem urzędnika wypłaca odpowiednio
jednostka organizacyjna prokuratury, do której urzędnik został delegowany, albo
Ministerstwo Sprawiedliwości.
12. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki delegowania urzędników do wykonywania obowiązków służbowych w innej
jednostce organizacyjnej prokuratury lub w Ministerstwie Sprawiedliwości, wysokość
dodatku funkcyjnego z tytułu delegowania do Prokuratury Krajowej lub Ministerstwa
Sprawiedliwości oraz szczegółowe warunki i zakres świadczeń dodatkowych
związanych z delegowaniem urzędników poza stałe miejsce pracy, mając na
względzie poziom świadczeń przysługujących pracownikom państwowych jednostek
sfery budżetowej odbywającym podróże służbowe oraz czasowo przenoszonym.

Art. 12. 1. Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia
następuje w razie prawomocnego skazania za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe.
2. Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia może nastąpić
w razie prawomocnego skazania za nieumyślne przestępstwo lub nieumyślne
przestępstwo skarbowe.
3. Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia następuje
w razie prawomocnego orzeczenia ubezwłasnowolnienia częściowego lub
całkowitego.
4. Rozwiązanie stosunku pracy z urzędnikiem bez wypowiedzenia może nastąpić
w razie jego nieobecności w pracy z powodu choroby trwającej dłużej niż rok lub
odosobnienia ze względu na chorobę zakaźną w okresie pobierania z tego tytułu
zasiłku, a także w razie usprawiedliwionej nieobecności w pracy z innych przyczyn,
po upływie okresów przewidzianych w art. 53 Kodeksu pracy.
5. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do urzędników zatrudnionych na
podstawie mianowania. W takim przypadku przepisu art. 22 nie stosuje się.
6. Przepis art. 52 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.

Art. 12a. W razie niezdolności do pracy z powodu choroby, o której mowa
w art. 12, lub odosobnienia ze względu na chorobę zakaźną urzędnik zachowuje prawo do świadczeń pieniężnych przez okres przewidziany w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Art. 12b. 1. Dyrektor sądu lub prokurator zawiesza urzędnika lub osobę
odbywającą staż urzędniczy w pełnieniu obowiązków, jeżeli:
1) przy wszczęciu lub w toku postępowania o częściowe bądź całkowite
ubezwłasnowolnienie urzędnika lub osoby odbywającej staż urzędniczy
ustanowiono doradcę tymczasowego;
2) przeciwko urzędnikowi lub osobie odbywającej staż urzędniczy prowadzone jest
postępowanie o umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub
umyślne przestępstwo skarbowe, chyba że stosunek pracy został rozwiązany
w trybie art. 52 Kodeksu pracy.
2. Okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do prawomocnego
zakończenia postępowania.
3. Okres zawieszenia wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą
uprawnienia pracownicze.
4. W okresie zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, urzędnik lub osoba
odbywająca staż urzędniczy zachowuje prawo do wynagrodzenia w pełnej wysokości
oraz do innych przysługujących mu uprawnień i świadczeń, nie dłużej jednak niż przez
3 miesiące.
5. Po upływie 3 miesięcy, o których mowa w ust. 4, urzędnik lub osoba
odbywająca staż urzędniczy otrzymuje połowę przysługującego mu wynagrodzenia do
prawomocnego zakończenia postępowania.
6. W przypadku oddalenia lub odrzucenia wniosku o ubezwłasnowolnienie albo
umorzenia postępowania o ubezwłasnowolnienie bądź umorzenia postępowania
karnego albo wydania wyroku uniewinniającego urzędnikowi lub osobie odbywającej
staż urzędniczy należy wypłacić pozostałą część wynagrodzenia.

Art. 12c. Dyrektor sądu lub prokurator może zawiesić urzędnika lub osobę
odbywającą staż urzędniczy w pełnieniu obowiązków, przeciwko której prowadzone
jest postępowanie o nieumyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub
nieumyślne przestępstwo skarbowe. Przepis art. 12b ust. 2–6 stosuje się.

Art. 13. (uchylony).

Art. 14. 1. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony
Narodowej i ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia:
1) stanowiska w sądach powszechnych i wojskowych oraz powszechnych
jednostkach organizacyjnych prokuratury, na których zatrudniani są urzędnicy
i inni pracownicy, a także kwalifikacje wymagane do zajmowania tych
stanowisk,
2) szczegółowe zasady wynagradzania urzędników i innych pracowników sądów
i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury,
3) tabele wynagrodzenia zasadniczego urzędników i innych pracowników sądów
i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury,
4) wysokość dodatku przysługującego z tytułu zajmowanego stanowiska oraz
pełnionej funkcji,
5) sposób i tryb odbywania stażu urzędniczego oraz przeprowadzania egzaminu
– uwzględniając potrzebę zapewnienia prawidłowej organizacji działalności
administracyjnej sądów i powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury,
właściwego poziomu funkcjonowania sekretariatów sądów i powszechnych jednostek
organizacyjnych prokuratury oraz wysokiego poziomu kultury pracy, sprawności,
racjonalności, szybkości i profesjonalizmu przy wykonywaniu czynności niezbędnych
do sprawnego przebiegu postępowań w sądach i w powszechnych jednostkach
organizacyjnych prokuratury, potrzebę zróżnicowania wynagrodzenia w zależności od
stażu pracy, pełnionej funkcji oraz zajmowanego stanowiska i jego znaczenia dla
funkcjonowania sądu lub powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury,
a także potrzebę właściwego teoretycznego i praktycznego przygotowania do
wykonywania obowiązków urzędnika sądu lub powszechnych jednostek
organizacyjnych prokuratury, specyfikę i charakter pracy urzędnika oraz szczególne
wymagania dotyczące wykonywania czynności w sądach i powszechnych jednostkach
organizacyjnych prokuratury.
2. Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia:
1) regulamin premiowania urzędników i innych pracowników zatrudnionych przy
ściąganiu należności sądowych oraz w wydziałach ksiąg wieczystych,
2) regulamin przyznawania urzędnikom i innym pracownikom sądów i prokuratury
nagród za szczególne osiągnięcia w pracy
– uwzględniając charakter i rodzaj czynności wykonywanych przez urzędników
i innych pracowników oraz zajmowane stanowisko, a także rzetelność, inicjatywę,
sumienność i zaangażowanie przy wykonywaniu obowiązków i poleceń służbowych.

Art. 14a. Podwyższenie wynagrodzeń urzędników i innych pracowników sądów
i prokuratury lub pracowników Biura Służby Prawnej Trybunału Konstytucyjnego następuje w terminach i na zasadach określonych dla pracowników państwowej sfery budżetowej nieobjętych mnożnikowymi systemami wynagrodzeń.

Art. 15. Urzędnikowi i innemu pracownikowi sądu lub prokuratury lub
pracownikowi Biura Służby Prawnej Trybunału Konstytucyjnego przysługuje dodatek
za wieloletnią pracę w wysokości wynoszącej po 5 latach pracy 5% miesięcznego
wynagrodzenia zasadniczego. Dodatek ten wzrasta o 1% za każdy dalszy rok pracy aż
do osiągnięcia 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego.

Art. 16. Za wieloletnią pracę urzędnik i inny pracownik sądu lub prokuratury lub
pracownik Biura Służby Prawnej Trybunału Konstytucyjnego otrzymuje nagrodę
jubileuszową w wysokości:
1) po 20 latach pracy – 75% wynagrodzenia miesięcznego;
2) po 25 latach pracy – 100% wynagrodzenia miesięcznego;
3) po 30 latach pracy – 150% wynagrodzenia miesięcznego;
4) po 35 latach pracy – 200% wynagrodzenia miesięcznego;
5) po 40 latach pracy – 300% wynagrodzenia miesięcznego;
6) po 45 latach pracy – 400% wynagrodzenia miesięcznego.

Art. 17. Urzędnikowi albo innemu pracownikowi sądu lub prokuratury lub
pracownikowi Biura Służby Prawnej Trybunału Konstytucyjnego, którego stosunek
pracy ustał w związku z przejściem na rentę z tytułu niezdolności do pracy lub na
emeryturę, przysługuje jednorazowa odprawa w wysokości:
1) dwumiesięcznego wynagrodzenia – po 10 latach pracy w sądzie lub prokuraturze
lub Trybunale Konstytucyjnym;
2) trzymiesięcznego wynagrodzenia – po 15 latach pracy w sądzie lub prokuraturze
lub Trybunale Konstytucyjnym;
3) sześciomiesięcznego wynagrodzenia – po 20 latach pracy w sądzie lub
prokuraturze lub Trybunale Konstytucyjnym.

Art. 18. W sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą do urzędników
i innych pracowników sądów i prokuratury lub pracowników Biura Służby Prawnej
Trybunału Konstytucyjnego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia
16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz. U. z 2017 r.
poz. 2142 i 2203 oraz z 2018 r. poz. 106), a w sprawach nieuregulowanych także w tej
ustawie – przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r.
poz. 108, 4, 138, 305 i 357).

Art. 19. (pominięty).

Art. 20. (pominięty).

Art. 21. 1. Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione na podstawie
dotychczasowych przepisów jako pracownicy administracyjni przez okres co najmniej
roku w sądach lub jednostkach organizacyjnych prokuratury stają się urzędnikami
w rozumieniu ustawy.
2. Z dniem wejścia w życie ustawy osoby zatrudnione w sądach lub jednostkach
organizacyjnych prokuratury na stanowiskach pomocniczych, technicznych,
robotniczych i obsługi oraz pracownicy administracyjni zatrudnieni przez okres
krótszy niż rok stają się innymi pracownikami w rozumieniu ustawy.

Art. 22. Stosunki pracy nawiązane przed dniem wejścia w życie ustawy na
podstawie mianowania pozostają w mocy i mogą być zmieniane i rozwiązywane na
zasadach określonych w ustawie o pracownikach urzędów państwowych.

Art. 23. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.