Wejscie w życie: 1 kwietnia 2016

Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2020

Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci

Art. 1. 1. Ustawa określa warunki nabywania prawa do świadczenia
wychowawczego oraz zasady przyznawania i wypłacania tego świadczenia.
2. Prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje:
1) obywatelom polskim;
2) cudzoziemcom:
a) do których stosuje się przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego,
b) jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską dwustronnych umów
międzynarodowych o zabezpieczeniu społecznym,
c) przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie
zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z okolicznościami,
o których mowa w art. 127 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o
cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 577
i 622), jeżeli zamieszkują z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej,
d) posiadającym kartę pobytu z adnotacją „dostęp do rynku pracy”, jeżeli
zamieszkują z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
z wyłączeniem obywateli państw trzecich, którzy uzyskali zezwolenie na
pracę na terytorium państwa członkowskiego na okres nieprzekraczający
sześciu miesięcy, obywateli państw trzecich przyjętych w celu podjęcia
studiów lub pracy sezonowej oraz obywateli państw trzecich, którzy mają
prawo do wykonywania pracy na podstawie wizy,
e) przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
– na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a
ust. 1 lub art. 139o ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o
cudzoziemcach, lub
– w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej pracownika
kadry kierowniczej, specjalisty lub pracownika odbywającego staż w
ramach przeniesienia wewnątrz przedsiębiorstwa na warunkach
określonych w art. 139n ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o
cudzoziemcach
– jeżeli zamieszkują z dziećmi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
z wyłączeniem cudzoziemców, którym zezwolono na pobyt i pracę na okres
nieprzekraczający dziewięciu miesięcy, chyba że przepisy o koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy
międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej,
f) przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
– na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 151
lub art. 151b ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach,
– na podstawie wizy krajowej w celu prowadzenia badań naukowych lub
prac rozwojowych,
− w związku z korzystaniem z mobilności krótkoterminowej naukowca
na warunkach określonych w art. 156b ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia
2013 r. o cudzoziemcach
− z wyłączeniem cudzoziemców, którym zezwolono na pobyt na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej przez okres nieprzekraczający sześciu miesięcy,
chyba że przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub
dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym
stanowią inaczej.
3. Prawo do świadczenia wychowawczego przysługuje osobom, o których mowa
w ust. 2, jeżeli zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres,
w jakim mają otrzymywać świadczenie wychowawcze, chyba że przepisy
o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy
międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) (uchylony)
2) (uchylony)
3) (uchylony)
4) (uchylony)
5) dziecku – oznacza to dziecko własne, dziecko przysposobione oraz dziecko,
w sprawie którego toczy się postępowanie o przysposobienie, dziecko znajdujące
się pod opieką prawną lub dziecko umieszczone w domu pomocy społecznej;
6) (uchylony)
7) (uchylony)
8) instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie – oznacza to młodzieżowy
ośrodek wychowawczy, schronisko dla nieletnich, zakład poprawczy, areszt
śledczy, zakład karny, szkołę wojskową lub inną szkołę, jeżeli instytucje te
zapewniają nieodpłatnie pełne utrzymanie;
9) (uchylony)
10) opiekunie faktycznym dziecka – oznacza to osobę faktycznie opiekującą się
dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu opiekuńczego
o przysposobienie dziecka;
11) organie właściwym – oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta,
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się
o świadczenie wychowawcze lub otrzymującej świadczenie wychowawcze, a w
przypadku gdy o świadczenie wychowawcze ubiega się dyrektor domu pomocy
społecznej – właściwego ze względu na miejsce położenia tego domu pomocy społecznej;
12) (uchylony)
13) (uchylony)
14) (uchylony)
15) przepisach o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – oznacza to
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia
29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 72, z późn. zm.) oraz
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia
16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004
w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L
284 z 30.10.2009, str. 1, z późn. zm.);
16) (uchylony)
17) szkole – oznacza to szkołę podstawową, szkołę ponadpodstawową oraz szkołę
artystyczną, w której jest realizowany obowiązek szkolny i obowiązek nauki, a
także młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalny ośrodek szkolno-
-wychowawczy, specjalny ośrodek wychowawczy dla dzieci i młodzieży
wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i
wychowania, a także ośrodek rewalidacyjno-wychowawczy.
18) (uchylony)
19) (uchylony)
20) (uchylony)
21) (uchylony)
22) (uchylony)

Art. 3. Rada Ministrów składa corocznie Sejmowi i Senatowi, w terminie do
dnia 30 września, sprawozdanie z realizacji ustawy.

Art. 4. 1. Celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie
wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim
i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.
2. Świadczenie wychowawcze przysługuje:
1) matce albo ojcu, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu
matki albo ojca, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2a, albo
2) opiekunowi faktycznemu dziecka, jeżeli dziecko wspólnie zamieszkuje
i pozostaje na utrzymaniu opiekuna faktycznego, albo
3) opiekunowi prawnemu dziecka, albo
4) dyrektorowi domu pomocy społecznej.
3. Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, do
dnia ukończenia przez dziecko 18. roku życia.

Art. 5. 1. Świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa
w art. 4 ust. 2, w wysokości 500,00 zł miesięcznie na dziecko.
2. W przypadku urodzenia dziecka albo ukończenia przez dziecko 18. roku życia
kwotę świadczenia wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc ustala się,
dzieląc kwotę tego świadczenia przez liczbę wszystkich dni kalendarzowych w tym
miesiącu, a otrzymaną kwotę mnoży się przez liczbę dni kalendarzowych, za które to świadczenie przysługuje. Kwotę świadczenia wychowawczego przysługującą za niepełny miesiąc zaokrągla się do 10 groszy w górę.
2a. W przypadku gdy dziecko, zgodnie z orzeczeniem sądu, jest pod opieką
naprzemienną obydwojga rodziców rozwiedzionych, żyjących w separacji lub
żyjących w rozłączeniu sprawowaną w porównywalnych i powtarzających się
okresach, kwotę świadczenia wychowawczego ustala się każdemu z rodziców w
wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc świadczenia
wychowawczego.
3. (uchylony)
4. (uchylony)
Art. 5a. W przypadku dziecka umieszczonego w domu pomocy społecznej
świadczenie wychowawcze przysługuje dyrektorowi domu pomocy społecznej, chyba
że inne osoby, o których mowa w art. 4 ust. 2, uczestniczą w opiece nad dzieckiem
i spełniają warunki uprawniające do otrzymania świadczenia wychowawczego.

Art. 6. Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, zwiększyć wysokość
kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 1, biorąc pod uwagę prognozowany średnioroczny
wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjęty w ustawie
budżetowej na dany rok kalendarzowy.

Art. 7. (uchylony).

Art. 8. 1. Świadczenie wychowawcze nie przysługuje, jeżeli:
1) dziecko pozostaje w związku małżeńskim;
2) dziecko zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie
albo w pieczy zastępczej;
3) pełnoletnie dziecko ma ustalone prawo do świadczenia wychowawczego na
własne dziecko;
4) członkowi rodziny przysługuje za granicą na dziecko świadczenie o podobnym
charakterze do świadczenia wychowawczego, chyba że przepisy o koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego lub dwustronne umowy międzynarodowe
o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.
2. (uchylony)

Art. 9. W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 4 ust. 2, marnotrawi
wypłacane jej świadczenie wychowawcze lub wydatkuje je niezgodnie z celem, organ właściwy przekazuje należne osobie świadczenie wychowawcze w całości lub w części w formie rzeczowej lub w formie opłacania usług.

Art. 10. 1. Postępowanie w sprawie świadczenia wychowawczego prowadzi
organ właściwy.
2. Organ właściwy może, w formie pisemnej, upoważnić swojego zastępcę,
pracownika urzędu albo kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku
przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na
podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych
przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818) – dyrektora centrum usług
społecznych, lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy, a także inną osobę
na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum usług
społecznych lub innej jednostki organizacyjnej gminy do prowadzenia postępowań w
sprawach, o których mowa w ust. 1, a także do wydawania w tych sprawach
rozstrzygnięć, w tym decyzji, oraz przekazywania informacji, o której mowa w art.
13a ust. 2.
3. W przypadku gdy postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1,
prowadzone są w ośrodku pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka
pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z
dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług
społecznych – w centrum usług społecznych, realizacja tych zadań nie może
powodować nieprawidłowości w wykonywaniu zadań pomocy społecznej, a także nie
może naruszać norm zatrudnienia pracowników socjalnych określonych w przepisach
o pomocy społecznej.

Art. 11. 1. Wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby
ubiegającej się o świadczenie wychowawcze:
1) pełni funkcję instytucji właściwej w związku z udziałem Rzeczypospolitej
Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w przypadku
przemieszczania się osób w granicach Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i Konfederacji Szwajcarskiej;
2) wydaje rozstrzygnięcia, w tym decyzje, oraz przekazuje informację, o której
mowa w art. 13a ust. 2, w sprawach świadczenia wychowawczego
realizowanego w związku z koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego.
2. Wojewoda może, w formie pisemnej, upoważnić pracownika urzędu
wojewódzkiego do załatwiania w jego imieniu spraw dotyczących realizacji
świadczenia wychowawczego w ramach koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego, a także do wydawania w tych sprawach rozstrzygnięć, w tym decyzji,
oraz przekazywania informacji, o której mowa w art. 13a ust. 2.
3. Świadczenie wychowawcze przyznane przez wojewodę wypłaca organ właściwy.
4. Wojewoda wymienia dane w zakresie świadczenia wychowawczego
w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących Zabezpieczenia
Społecznego, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczącym wykonywania
rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego, za pośrednictwem punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 12 ust. 2.

Art. 12. 1. Minister właściwy do spraw rodziny jest władzą właściwą oraz
instytucją łącznikową w zakresie świadczenia wychowawczego w związku z udziałem
Rzeczypospolitej Polskiej w koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
2. Minister właściwy do spraw rodziny prowadzi punkt kontaktowy, o którym
mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia
16 września 2009 r. dotyczącym wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004
w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, służący do wymiany
danych w ramach Systemu Elektronicznej Wymiany Informacji dotyczących
Zabezpieczenia Społecznego w zakresie świadczenia wychowawczego.
3. Minister właściwy do spraw rodziny przetwarza dane osobowe, jeżeli jest to
niezbędne do prowadzenia punktu kontaktowego, o którym mowa w ust. 2, w tym do
realizacji praw lub obowiązków wynikających z przepisów o koordynacji systemów
zabezpieczenia społecznego.

Art. 12a. 1. Minister właściwy do spraw rodziny oraz wojewoda monitorują
realizację świadczenia wychowawczego przez organy właściwe.
2. Minister właściwy do spraw rodziny monitoruje realizację świadczenia
wychowawczego przez wojewodów.
3. Minister właściwy do spraw rodziny monitoruje realizację świadczenia
wychowawczego przez pozyskiwanie informacji niezbędnych do ustalenia prawa do
świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 17 ust. 6, oraz przekazywanie
tych informacji organom właściwym oraz wojewodom.

Art. 13. 1. Ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz jego wypłata
następują odpowiednio na wniosek matki, ojca, opiekuna faktycznego dziecka,
opiekuna prawnego dziecka albo dyrektora domu pomocy społecznej.
2. Wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na
miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze,
a w przypadku gdy o świadczenie wychowawcze ubiega się dyrektor domu pomocy
społecznej – właściwym ze względu na miejsce położenia tego domu pomocy
społecznej.
2a. Informacje przedstawione we wniosku składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
3. Wniosek zawiera dane dotyczące:
1) osoby występującej o przyznanie świadczenia wychowawczego, w tym: imię,
nazwisko, datę urodzenia, adres miejsca zamieszkania, stan cywilny,
obywatelstwo, płeć, numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru
PESEL – numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz, o ile je
posiada – adres poczty elektronicznej i numer telefonu;
2) dzieci, na które osoba, o której mowa w ust. 1, ubiega się o przyznanie
świadczenia wychowawczego, w tym: imię, nazwisko, datę urodzenia, stan
cywilny, obywatelstwo, płeć, numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano
numeru PESEL – numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość;
3) innych osób, podane przez osobę ubiegającą się o przyznanie świadczenia
wychowawczego – jeżeli w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego.
4. Do wniosku dołącza się odpowiednio:
1) (uchylony)
2) (uchylony)
3) zaświadczenia lub oświadczenia oraz dowody niezbędne do ustalenia prawa do
świadczenia wychowawczego:
a) zaświadczenie sądu opiekuńczego lub ośrodka adopcyjnego
o prowadzonym postępowaniu sądowym w sprawie o przysposobienie
dziecka,
b) prawomocne orzeczenie sądu orzekające rozwód lub separację,
c) orzeczenie sądu opiekuńczego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
d) inne dokumenty, w tym oświadczenia, potwierdzające spełnianie
warunków do przyznania lub ustalenia wysokości świadczenia
wychowawczego będącego przedmiotem wniosku.
5. Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 mogą być składane drogą
elektroniczną za pomocą systemu teleinformatycznego:
1) utworzonego przez ministra właściwego do spraw rodziny; uwierzytelnianie
użytkowników w systemie wymaga użycia profilu zaufanego, profilu osobistego,
innego środka identyfikacji elektronicznej wydanego w systemie identyfikacji
elektronicznej przyłączonym do węzła krajowego identyfikacji elektronicznej, o
którym mowa w art. 21a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o
usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 162 i
1590), adekwatnie do poziomu bezpieczeństwa środka identyfikacji
elektronicznej wymaganego dla usług świadczonych w tym systemie, danych
weryfikowanych za pomocą kwalifikowanego certyfikatu podpisu
elektronicznego, jeżeli te dane pozwalają na identyfikację i uwierzytelnienie wymagane w celu realizacji usługi online, albo innych technologii, jeżeli zostaną
udostępnione w tym systemie;
2) udostępnianego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych;
3) banków krajowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych
świadczących usługi drogą elektroniczną spełniających wymogi określone w
informacji zamieszczonej na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji
Publicznej ministra właściwego do spraw rodziny po uzgodnieniu z ministrem
właściwym do spraw informatyzacji;
4) wskazanego w informacji, o której mowa w pkt 3.
6. Minister właściwy do spraw rodziny po uzgodnieniu z ministrem właściwym
do spraw informatyzacji, w informacji, o której mowa w ust. 5 pkt 3:
1) wskaże wymogi, które muszą spełniać systemy teleinformatyczne banków
krajowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, o których
mowa w ust. 5 pkt 3;
2) może wskazać systemy teleinformatyczne, za pomocą których mogą być
składane drogą elektroniczną wniosek i załączniki do wniosku określone
w ust. 4.
7. Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 składane są w postaci
elektronicznej za pomocą:
1) systemu teleinformatycznego, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, po zastosowaniu
zapewnionych w tym systemie sposobów potwierdzenia pochodzenia oraz
integralności przesłanych danych w postaci elektronicznej;
2) systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 5 pkt 2 i 4; opatruje się
je kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo
podpisem osobistym lub uwierzytelnia w sposób zapewniający możliwość
potwierdzenia pochodzenia oraz integralności weryfikowanych danych w postaci
elektronicznej.
8. Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4 składane w postaci
elektronicznej za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, uwierzytelnia się
przy użyciu danych uwierzytelniających stosowanych przez bank krajowy lub
spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową do weryfikacji w drodze elektronicznej
posiadacza rachunku.
9. Wniosek i załączniki do wniosku określone w ust. 4, składane w postaci
elektronicznej za pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, podpisane przy
użyciu danych obejmujących imię, nazwisko oraz numer PESEL, są równoważne pod
względem skutków prawnych dokumentowi opatrzonemu podpisem własnoręcznym.
10. Na potrzeby złożenia wniosku i załączników do wniosku określonych w ust.
4, składanych w postaci elektronicznej za pomocą systemu, o którym mowa w ust. 5
pkt 2, bank krajowy na wniosek klienta, a spółdzielcza kasa oszczędnościowokredytowa – na wniosek członka, przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
dane niezbędne do uwierzytelnienia, pozwalające na założenie konta w systemie, o
którym mowa w ust. 5 pkt 2.
11. W przypadku wniosku składanego w postaci elektronicznej opatrzonego
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem
osobistym lub uwierzytelnionego w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia
pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej, po
wpisaniu do formularza wniosku numerów PESEL osoby występującej o przyznanie
świadczenia wychowawczego i dzieci pozostających na utrzymaniu tej osoby,
formularz wniosku może być uzupełniony o dane zgromadzone w rejestrze PESEL w
zakresie imion, nazwiska, daty urodzenia, stanu cywilnego, obywatelstwa i płci osoby
występującej o przyznanie świadczenia wychowawczego i członków rodziny.
12. (uchylony)
13. (uchylony)
14. Jeżeli osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze nie może złożyć
w formie dokumentu elektronicznego zaświadczenia wymaganego dla potwierdzenia
faktów lub stanu prawnego lub innego dokumentu niezbędnego w postępowaniu
w sprawie o świadczenie wychowawcze, osoba ta może złożyć elektroniczną kopię
takiego dokumentu, po uwierzytelnieniu jej przy użyciu mechanizmów określonych
w art. 20a ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne, a w przypadku składania dokumentów za
pomocą systemów, o których mowa w ust. 5 pkt 3, przy pomocy mechanizmów
określonych w ust. 9.
15. Sprawa z wniosku złożonego w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 2 i 3,
załatwiana jest w formie pisemnej.
16. (uchylony)
17. (uchylony)
18. Ilekroć w postępowaniach w sprawach o przyznanie świadczenia
wychowawczego jest wymagane potwierdzenie nieponoszenia opłaty za pobyt dziecka
w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie, osoba ubiegająca się o przyznanie
świadczenia wychowawczego przedkłada odpowiednie zaświadczenie lub oświadczenie.
19. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 18, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
20. Potwierdzenie złożenia w postaci elektronicznej wniosku wraz
z załącznikami do wniosku, określonymi w ust. 4, przesyłane jest osobie ubiegającej
się o świadczenie wychowawcze, w sposób przewidziany w systemie, za
pośrednictwem którego nastąpiło złożenie wniosku, a w przypadku braku takiej
możliwości na adres poczty elektronicznej wskazany przez osobę ubiegającą się o świadczenie.
21. Podmioty, których systemy teleinformatyczne, o których mowa w ust. 5
pkt 2–4, są wykorzystywane do składania wniosków i załączników do wniosków,
o których mowa w ust. 4, usuwają dane objęte treścią wniosków i załączników do
wniosków, o których mowa w ust. 4, niezwłocznie po otrzymaniu informacji
o potwierdzeniu złożenia wniosku przez organ właściwy.
22. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia,
sposób i tryb postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego
oraz szczegółowy zakres informacji, jakie mają być zawarte:
1) we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego,
2) w oświadczeniach niezbędnych do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego
– kierując się koniecznością zapewnienia prawidłowego przebiegu postępowania w
sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz przekazywania
dokumentacji niezbędnej do sprawnej realizacji, w tym drogą elektroniczną, zadań
w zakresie świadczenia wychowawczego.
23. Minister właściwy do spraw rodziny może określić oraz zamieścić na swojej
stronie Biuletynu Informacji Publicznej wzory:
1) wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego.
2) (uchylony)

Art. 13a. 1. Przyznanie przez organ właściwy lub wojewodę świadczenia
wychowawczego nie wymaga wydania decyzji. Odmowa przyznania świadczenia
wychowawczego, uchylenie lub zmiana prawa do świadczenia wychowawczego oraz
rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego
wymagają wydania decyzji.
2. Organ właściwy lub wojewoda przesyła wnioskodawcy informację
o przyznaniu świadczenia wychowawczego na wskazany przez niego adres poczty elektronicznej – o ile wnioskodawca wskazał adres poczty elektronicznej we wniosku.
W przypadku gdy wnioskodawca nie wskazał adresu poczty elektronicznej, organ
właściwy lub wojewoda, odbierając wniosek od wnioskodawcy, informuje go
o możliwości odebrania od tego organu informacji o przyznaniu świadczenia wychowawczego.
3. Nieodebranie informacji o przyznaniu świadczenia wychowawczego nie
wstrzymuje wypłaty tego świadczenia.

Art. 14. 1. Organy administracji publicznej realizują niniejszą ustawę przy
pomocy systemów teleinformatycznych stanowiących integralne części systemów
teleinformatycznych stosowanych do realizacji świadczeń rodzinnych określonych w
ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz.
2220, z późn. zm.).
2. Minister właściwy do spraw rodziny tworzy rejestr centralny obejmujący
następujące informacje gromadzone na podstawie przepisów ustawy przez organy
właściwe i wojewodów podczas realizacji zadań w zakresie świadczenia wychowawczego:
1) dane dotyczące osób pobierających świadczenie wychowawcze, osób
ubiegających się o świadczenie wychowawcze oraz dzieci, na które osoby te
pobierają świadczenie wychowawcze lub ubiegają się o przyznanie tego świadczenia:
a) imię i nazwisko,
b) datę urodzenia,
c) adres miejsca zamieszkania, miejsce zamieszkania,
d) numer PESEL,
e) numer i serię dokumentu potwierdzającego tożsamość w przypadku osób,
które nie posiadają numeru PESEL,
f) stan cywilny,
g) obywatelstwo,
h) stopień pokrewieństwa,
i) (uchylona)
ia) informacje o uczęszczaniu dziecka do szkół i placówek oświatowych, o
których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1942), okresie uczęszczania, typie lub rodzaju instytucji oraz nazwie i adresie siedziby
instytucji, do której dziecko uczęszcza,
ib) informacje o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej,
ic) (uchylona)
j) liczbę i wysokość wypłaconych świadczeń,
k) płeć,
l) (uchylona)
m) organ, do którego złożono wniosek, oraz datę złożenia wniosku,
n) organ, który przyznał świadczenie, datę przyznania świadczenia oraz
numer sprawy,
o) okres, na jaki świadczenie zostało przyznane;
2) wartości udzielonych świadczeń.
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, są przetwarzane przez ministra
właściwego do spraw rodziny i wojewodę w celu monitorowania realizacji świadczeń
wychowawczych oraz w celu umożliwienia organom właściwym i wojewodom
weryfikacji prawa do świadczeń wychowawczych oraz przez podmioty wymienione
w ust. 4 w celu, w jakim informacje te zostały im udostępnione. Organy właściwe i
wojewodowie przekazują dane do rejestru centralnego, wykorzystując systemy
teleinformatyczne, o których mowa w ust. 1.
4. Informacje zawarte w rejestrze centralnym, o którym mowa w ust. 2,
udostępnia się, w zakresie niezbędnym do realizacji ich zadań ustawowych,
następującym podmiotom:
1) organowi właściwemu i wojewodzie – w celu weryfikacji danych dotyczących
osób ubiegających się o przyznanie świadczenia wychowawczego, osób
pobierających świadczenie wychowawcze oraz dzieci, na które osoby te
pobierają świadczenie wychowawcze lub ubiegają się o przyznanie świadczenia wychowawczego;
2) organowi właściwemu, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia
28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, i wojewodzie – w celu
weryfikacji danych dotyczących osób ubiegających się o świadczenia rodzinne,
osób pobierających świadczenia rodzinne oraz członków ich rodzin;
3) organowi właściwemu dłużnika, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy z dnia
7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2019 r. poz. 670, 730, 1802 i 1818), i organowi właściwemu wierzyciela, o którym mowa w art. 2 pkt 10 tej ustawy – w celu weryfikacji danych
dotyczących osób ubiegających się o świadczenia z funduszu alimentacyjnego,
osób pobierających świadczenia z funduszu alimentacyjnego i członków ich
rodzin oraz danych dotyczących dłużników alimentacyjnych;
4) jednostkom organizacyjnym pomocy społecznej prowadzonym przez jednostki
samorządu terytorialnego – w celu weryfikacji danych dotyczących osób
ubiegających się o świadczenia z pomocy społecznej, osób pobierających
świadczenia z pomocy społecznej oraz członków ich rodzin.
5) (uchylony)
4a. Minister właściwy do spraw rodziny przetwarza dane w zakresie adresu
poczty elektronicznej wskazanego we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia
wychowawczego w celu przekazywania informacji związanych z uprawnieniami dla
rodzin. Przepisy ust. 5 i 7 stosuje się odpowiednio.
4b. Organy właściwe i wojewodowie, wykorzystując systemy teleinformatyczne,
o których mowa w ust. 1, przekazują do rejestru centralnego, o którym mowa w ust.
2, również adres poczty elektronicznej wskazany we wniosku o ustalenie prawa do
świadczenia wychowawczego.
5. Minister właściwy do spraw rodziny przechowuje informacje w rejestrze
centralnym, o którym mowa w ust. 2, przez okres 10 lat od dnia zaprzestania
udzielania świadczenia wychowawczego, z wyjątkiem informacji dotyczących osób,
którym świadczenie nie zostało przyznane, które przechowuje się przez okres 1 roku
od dnia, w którym decyzja w sprawie świadczenia stała się ostateczna, lub od dnia
pozostawienia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia bez rozpatrzenia.
6. Podmioty wymienione w ust. 4 przechowują informacje, o których mowa
w ust. 2, przez okres 10 lat od dnia ich udostępnienia z rejestru centralnego, o którym
mowa w ust. 2, z wyjątkiem informacji dotyczących osób, którym świadczenie
wychowawcze nie zostało przyznane, które przechowuje się przez okres 1 roku od
dnia, w którym decyzja w sprawie świadczenia stała się ostateczna, lub od dnia
pozostawienia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia bez rozpatrzenia.
7. Informacje, o których mowa w ust. 2, usuwa się niezwłocznie po upływie
okresów przechowywania, o których mowa w ust. 5 i 6.
8. Minister właściwy do spraw rodziny udostępnia ministrowi właściwemu do
spraw finansów publicznych, na jego żądanie, dane, o których mowa w ust. 2, w celu niezbędnym do wykonywania zadań analitycznych. Minister właściwy do spraw finansów publicznych dokonuje pseudonimizacji udostępnionych danych.

Art. 14a. 1. Bank krajowy oraz spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa,
o których mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3, oraz Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na
potrzeby złożenia wniosku i załączników do wniosku określonych w art. 13 ust. 4,
składanych w postaci elektronicznej za pomocą systemu, o którym mowa odpowiednio
w art. 13 ust. 5 pkt 2 lub 3, w imieniu organu właściwego, przetwarzają następujące
dane osobowe dotyczące osób ubiegających się o świadczenie wychowawcze oraz
członków ich rodzin:
1) imię i nazwisko;
2) datę urodzenia;
3) adres miejsca zamieszkania;
4) stan cywilny;
5) obywatelstwo;
6) płeć;
7) numer PESEL, a w przypadku gdy nie nadano numeru PESEL – numer i serię
dokumentu potwierdzającego tożsamość;
8) adres poczty elektronicznej i numer telefonu – w przypadku osoby występującej
o przyznanie świadczenia wychowawczego – o ile je posiada;
9) dochód;
10) informacje wynikające z zaświadczeń i oświadczeń, o których mowa w art. 13
ust. 4 pkt 3.
2. Osoby upoważnione przez bank krajowy, spółdzielczą kasę oszczędnościowokredytową albo Zakład Ubezpieczeń Społecznych do przetwarzania danych osobowych, o których mowa w ust. 1, są obowiązane do zachowania ich w poufności.
3. Bank krajowy, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Zakład
Ubezpieczeń Społecznych zapewniające możliwość złożenia wniosku i załączników
do wniosku określonych w art. 13 ust. 4, za pomocą systemu, o którym mowa
odpowiednio w art. 13 ust. 5 pkt 2 lub 3, zapewniają niezbędne środki techniczne i
organizacyjne służące zapewnieniu bezpieczeństwa przetwarzanych danych
osobowych, o których mowa w ust. 1, oraz środki określone w art. 32 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie
ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).
4. Bank krajowy, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa oraz Zakład
Ubezpieczeń Społecznych zapewniające możliwość złożenia wniosku i załączników
do wniosku określonych w art. 13 ust. 4, za pomocą systemu, o którym mowa
odpowiednio w art. 13 ust. 5 pkt 2 lub 3, udostępniają organowi właściwemu
informacje służące potwierdzeniu spełniania obowiązków określonych w art. 28
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych
osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia
dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych), a także umożliwiają
organowi właściwemu przeprowadzenie audytów i inspekcji.
5. W przypadku gdy bank krajowy, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w celu umożliwienia złożenia wniosku i załączników do wniosku określonych w art. 13 ust. 4, za pomocą systemu,
o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 2 lub 3, korzystają z usług innego podmiotu, który
będzie przetwarzał dane osobowe, o których mowa w ust. 1, podmiot ten przetwarza
dane osobowe w imieniu organu właściwego. Przepisy ust. 2–4 oraz art. 13 ust. 21
stosuje się odpowiednio.

Art. 15. 1. Jeżeli w stosunku do osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia
wychowawczego lub osoby pobierającej to świadczenie wystąpią wątpliwości
dotyczące sprawowania opieki nad dzieckiem, w tym również w przypadku, o którym
mowa w art. 5a lub art. 22, wydatkowania świadczenia wychowawczego niezgodnie z
celem lub marnotrawienia świadczenia wychowawczego, organ właściwy oraz
wojewoda mogą zwrócić się do kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w
przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych
na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług
społecznych przez centrum usług społecznych – do dyrektora centrum usług
społecznych, o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego, o którym
mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2019 r. poz.
1507, 1622, 1690 i 1818), w celu weryfikacji tych wątpliwości.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ właściwy oraz wojewoda
mogą wystąpić do ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług
społecznych – centrum usług społecznych, o udzielenie informacji o okolicznościach
dotyczących sprawowania opieki nad dzieckiem, marnotrawienia świadczenia
wychowawczego lub wydatkowania go niezgodnie z celem, jeżeli informacje te
zostały ustalone w rodzinnym wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym nie
wcześniej niż 3 miesiące przed dniem otrzymania przez ośrodek pomocy społecznej
wniosku o udzielenie informacji.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy:
1) organ właściwy upoważnił do prowadzenia postępowania w sprawie świadczenia
wychowawczego kierownika ośrodka pomocy społecznej, a w przypadku
przekształcenia ośrodka pomocy społecznej w centrum usług społecznych na
podstawie przepisów ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług
społecznych przez centrum usług społecznych – dyrektora centrum usług
społecznych, lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy, lub inną
osobę na wniosek kierownika ośrodka pomocy społecznej, dyrektora centrum
usług społecznych lub kierownika innej jednostki organizacyjnej gminy;
2) wojewoda upoważnił do załatwiania w jego imieniu spraw dotyczących realizacji
świadczenia wychowawczego w ramach koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego pracownika urzędu wojewódzkiego.

Art. 16. 1. W przypadku gdy osoba, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub członek
rodziny tej osoby przebywa poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie,
w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego, organ właściwy przekazuje wniosek wraz z dokumentami wojewodzie.
2. W przypadku przebywania osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub członka
rodziny tej osoby w dniu przyznania świadczenia wychowawczego lub po tym dniu
poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, o którym mowa w ust. 1, organ
właściwy występuje do wojewody o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie
przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w przypadku wyjazdu poza granice
Rzeczypospolitej Polskiej lub pobytu turystycznego, leczniczego lub związanego
z podjęciem przez dziecko kształcenia poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, wojewoda ustala, czy
w przekazanej sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów
zabezpieczenia społecznego.
5. W przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 1, ustali, że
mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,
ustala prawo do świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 11.
6. W przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali, że
mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego,
organ właściwy uchyla prawo do świadczenia wychowawczego za okres, w którym
osoba podlega ustawodawstwu w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie,
o którym mowa w ust. 1, w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego.
7. W przypadku, o którym mowa w ust. 6, wojewoda ustala prawo do
świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 11 od dnia, w którym osoba podlega
ustawodawstwu państwa, o którym mowa w ust. 1, w zakresie świadczeń na rodzinę
w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia
społecznego.
8. W przypadku gdy wojewoda ustali, że w sprawie nie mają zastosowania
przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego:
1) przekazuje sprawę organowi właściwemu w celu ustalenia prawa do świadczenia
wychowawczego – w przypadku, o którym mowa w ust. 1;
2) informuje o tym fakcie organ właściwy – w przypadku, o którym mowa w ust. 2.
9. Organ właściwy w przypadku, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, ustala prawo do
świadczenia wychowawczego od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1.
10. Wojewoda ustala i dochodzi zwrotu nienależnie pobranego świadczenia
wychowawczego w sprawach, w których mają zastosowanie przepisy o koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego. Przepisy art. 25 stosuje się odpowiednio.
11. W przypadku zwrotu przez instytucję państwa, o którym mowa w ust. 1,
nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego zgodnie z przepisami
o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego wojewoda może umorzyć
pozostałą kwotę nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego łącznie
z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w całości lub w części, w szczególności jeżeli
pozostała kwota wynika z różnicy kursowej.

Art. 17. 1. Organ właściwy oraz wojewoda ustalający prawo do świadczenia
wychowawczego są obowiązani do samodzielnego uzyskania lub weryfikacji drogą
elektroniczną, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rodziny, lub drogą
pisemną, z rejestrów publicznych, w tym z rejestru PESEL, o którym mowa
w przepisach o ewidencji ludności, oraz drogą elektroniczną, za pośrednictwem
ministra właściwego do spraw rodziny z systemu informacji oświatowej, o którym
mowa w przepisach o systemie informacji oświatowej, z Centralnego Wykazu
Ubezpieczonych, odpowiednio danych, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b,
d, f, g, ia, ib oraz k.
2. (uchylony)
3. (uchylony)
4. W przypadku awarii systemów teleinformatycznych służących do wymiany,
drogą elektroniczną, informacji, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d, f, g
oraz k, organ właściwy oraz wojewoda uzyskują te informacje w drodze pisemnej
wymiany informacji. Podmioty prowadzące rejestry publiczne przekazują te
informacje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia otrzymania
wniosku organu właściwego lub wojewody.
5. W przypadku braku możliwości samodzielnego uzyskania przez organ
właściwy lub wojewodę informacji, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d,
f, g oraz k, z przyczyn nieleżących po stronie organu właściwego lub wojewody, organ
właściwy lub wojewoda wzywają osobę, o której mowa w art. 13 ust. 1, do dołączenia
tych informacji.
6. Minister właściwy do spraw rodziny pozyskuje drogą elektroniczną
informacje niezbędne do ustalenia prawa do świadczeń wychowawczych z rejestrów
publicznych, w tym z rejestru PESEL, o którym mowa w przepisach o ewidencji
ludności, z systemu informacji oświatowej, o którym mowa w przepisach o systemie
informacji oświatowej, oraz z Centralnego Wykazu Ubezpieczonych, w celu
umożliwienia organom właściwym i wojewodom weryfikacji prawa do świadczeń
wychowawczych, a także w celu monitorowania przez ministra właściwego do spraw
rodziny oraz wojewodę realizacji świadczeń wychowawczych przez organy właściwe
oraz wojewodów.
7. Minister właściwy do spraw rodziny w celu realizacji zadania, o którym mowa
w ust. 6, przekazuje drogą elektroniczną podmiotom prowadzącym rejestry, o których
mowa w ust. 6, dane, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, d oraz e.

Art. 18. 1. Prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia
1 czerwca do dnia 31 maja roku następnego.
2. Prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca,
w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca
okresu, o którym mowa w ust. 1, nie wcześniej niż od dnia odpowiednio urodzenia się
dziecka, objęcia dziecka opieką, przysposobienia dziecka lub umieszczenia dziecka
w domu pomocy społecznej.
2a. Jeżeli w okresie 3 miesięcy, licząc od dnia urodzenia się dziecka, objęcia
dziecka opieką lub przysposobienia dziecka, zostanie złożony wniosek o ustalenie
prawa do świadczenia wychowawczego, prawo to ustala się od miesiąca odpowiednio
urodzenia się dziecka, objęcia dziecka opieką lub przysposobienia dziecka do końca
okresu, o którym mowa w ust. 1. W przypadku złożenia wniosku po tym terminie,
prawo do świadczenia wychowawczego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym
wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu,
o którym mowa w ust. 1.
2b. Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia śmierci rodzica, opiekuna prawnego
dziecka albo opiekuna faktycznego dziecka, którym zostało przyznane świadczenie
wychowawcze, drugi rodzic, opiekun prawny dziecka albo opiekun faktyczny dziecka
złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na dane dziecko,
prawo to ustala się, począwszy od dnia śmierci rodzica, opiekuna prawnego dziecka
albo opiekuna faktycznego dziecka, nie wcześniej jednak niż od pierwszego dnia
miesiąca następującego po ostatnim miesiącu, za który zmarłemu rodzicowi,
opiekunowi prawnemu dziecka albo opiekunowi faktycznemu dziecka wypłacono
ostatnie świadczenie wychowawcze.
2c. Jeżeli w terminie 3 miesięcy od dnia śmierci rodzica, opiekuna prawnego
dziecka albo opiekuna faktycznego dziecka, z wniosku których toczyło się
postępowanie o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego i postępowanie to
nie zostało jeszcze zakończone, drugi rodzic, opiekun prawny dziecka albo opiekun
faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego
na dane dziecko, prawo to ustala się drugiemu rodzicowi, opiekunowi prawnemu
dziecka albo opiekunowi faktycznemu dziecka, przyjmując za datę złożenia wniosku
datę złożenia wniosku przez zmarłego rodzica, opiekuna prawnego dziecka albo
opiekuna faktycznego dziecka.
3. (uchylony)
4. (uchylony)
5. (uchylony)
5a. (uchylony)
6. (uchylony)

Art. 19. 1. W przypadku złożenia nieprawidłowo wypełnionego wniosku,
podmiot realizujący świadczenie wychowawcze wzywa pisemnie osobę ubiegającą się
o świadczenie do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia
otrzymania wezwania. Niezastosowanie się do wezwania skutkuje pozostawieniem
wniosku bez rozpatrzenia.
2. W przypadku gdy osoba złoży wniosek bez wymaganych dokumentów,
podmiot realizujący świadczenie wychowawcze przyjmuje wniosek i wyznacza
termin nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni na uzupełnienie brakujących
dokumentów. Niezastosowanie się do wezwania skutkuje pozostawieniem wniosku
bez rozpatrzenia.
3. W przypadku gdy przyczyną niedostarczenia wymaganego dokumentu przez
osobę składającą wniosek jest brak wydania dokumentu przez właściwą instytucję
w ustawowo określonym w odrębnych przepisach terminie, świadczenie
wychowawcze przysługuje, począwszy od miesiąca, w którym wniosek został złożony.
4. (uchylony)
5. (uchylony)
6. (uchylony)

Art. 20. 1. W przypadku wystąpienia zmian mających wpływ na prawo do
świadczenia wychowawczego osoba otrzymująca świadczenie wychowawcze jest
obowiązana do niezwłocznego powiadomienia o tym organu właściwego
wypłacającego to świadczenie.
2. Osoby otrzymujące świadczenie wychowawcze, instytucje publiczne
i organizacje pozarządowe są obowiązane do udzielania, na żądanie organu
właściwego lub wojewody, wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności mających
wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.
3. W przypadku powzięcia informacji o zmianie miejsca zamieszkania osoby
ubiegającej się o świadczenie wychowawcze, organ właściwy, do którego został
złożony wniosek o to świadczenie, przekazuje wniosek wraz z dokumentami do organu właściwego ze względu na nowe miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się
o świadczenie wychowawcze.
4. W przypadku powzięcia informacji o zmianie miejsca zamieszkania osoby,
której przyznano świadczenie wychowawcze, dotychczasowy organ właściwy
przekazuje wydaną decyzję lub informację o przyznanym świadczeniu
wychowawczym wraz z aktami sprawy organowi właściwemu ze względu na nowe
miejsce zamieszkania osoby, której przyznano świadczenie wychowawcze w celu ich
dalszej realizacji. Organ właściwy ze względu na nowe miejsce zamieszkania osoby,
której przyznano świadczenie wychowawcze, realizuje przyznane świadczenie
wychowawcze bez konieczności wydawania kolejnej decyzji lub informacji oraz jest
właściwy do uchylenia, zmiany prawa do świadczenia wychowawczego, w tym
ustalonego decyzją, oraz do ustalania i dochodzenia świadczeń nienależnie pobranych,
jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna rodziny mająca wpływ na prawo do
świadczenia wychowawczego, członek rodziny nabył prawo do świadczenia
wychowawczego w innym państwie, chyba że przepisy o koordynacji systemów
zabezpieczenia społecznego stanowią inaczej, osoba nienależnie pobrała świadczenie
wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do
świadczenia wychowawczego.
5. W sytuacji gdy mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów
zabezpieczenia społecznego, w przypadku powzięcia informacji o zmianie miejsca
zamieszkania osoby, której przyznano świadczenie wychowawcze, powodującej
zmianę właściwości wojewody, przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 21. 1. Świadczenie wychowawcze wypłaca się w okresach miesięcznych.
2. (uchylony)
3. Wnioski w sprawie ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego na
kolejny okres są przyjmowane od dnia 1 kwietnia danego roku, a w przypadku
wniosków składanych drogą elektroniczną – od dnia 1 lutego danego roku.
4. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na
kolejny okres złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami do dnia 30 kwietnia
danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata
przysługującego świadczenia następuje do dnia 30 czerwca tego roku.
5. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na
kolejny okres złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia
1 maja do dnia 31 maja danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31 lipca tego roku.
5a. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany
okres złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 czerwca
do dnia 30 czerwca danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego
oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 31
sierpnia tego roku.
5b. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany
okres złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 lipca do
dnia 31 lipca danego roku, ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego oraz
wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego następuje do dnia 30 września tego roku.
5c. W przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenie wychowawcze na dany
okres złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 sierpnia
danego roku do dnia 31 sierpnia danego roku, ustalenie prawa do świadczenia
wychowawczego oraz wypłata przysługującego świadczenia wychowawczego
następuje do dnia 31 października tego roku.
6. Podmiot realizujący świadczenie wychowawcze jest obowiązany
poinformować osoby ubiegające się o to świadczenie o terminach składania
wniosków, o których mowa w ust. 4 i 5.

Art. 22. W przypadku zbiegu prawa rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub
opiekunów faktycznych dziecka do świadczenia wychowawczego, świadczenie to
wypłaca się temu z rodziców, opiekunów prawnych dziecka lub opiekunów
faktycznych dziecka, który faktycznie sprawuje opiekę nad dzieckiem. Jeżeli opieka
nad dzieckiem sprawowana jest równocześnie przez oboje rodziców, opiekunów
prawnych dziecka lub opiekunów faktycznych dziecka, świadczenie wychowawcze
wypłaca się temu, kto pierwszy złoży wniosek. W przypadku gdy po złożeniu wniosku
o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego przez rodzica, opiekuna prawnego
dziecka lub opiekuna faktycznego dziecka drugi rodzic, opiekun prawny dziecka lub
opiekun faktyczny dziecka złoży wniosek o ustalenie prawa do świadczenia
wychowawczego w związku z opieką nad tym samym dzieckiem, organ właściwy
ustala kto sprawuje opiekę i w tym celu może zwrócić się do kierownika ośrodka
pomocy społecznej o przeprowadzenie rodzinnego wywiadu środowiskowego,
o którym mowa w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w celu ustalenia osoby sprawującej opiekę nad dzieckiem. Przepisy art. 15 ust. 2 i 3 stosuje się.

Art. 23. 1. Organ właściwy lub wojewoda odmawiają przyznania prawa do
świadczenia wychowawczego, jeżeli osoba ubiegająca się o to świadczenie
uniemożliwi przeprowadzenie wywiadu, o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub nie
udzieli podczas tego wywiadu wyjaśnień co do okoliczności objętych wywiadem.
1a. Organ właściwy oraz wojewoda w przypadku wątpliwości dotyczących
spełniania warunków do otrzymywania świadczenia wychowawczego,
w szczególności warunku zamieszkiwania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
o którym mowa w art. 1 ust. 3, może wezwać osobę ubiegającą się lub otrzymującą
świadczenie wychowawcze do osobistego udzielenia, w wyznaczonym terminie,
wyjaśnień oraz informacji co do okoliczności mających wpływ na prawo do
świadczenia wychowawczego.
2. Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli osoba
otrzymująca to świadczenie odmówiła udzielenia lub nie udzieliła w wyznaczonym
terminie wyjaśnień co do okoliczności mających wpływ na prawo do świadczenia
wychowawczego, w tym uniemożliwiła przeprowadzenie wywiadu, o którym mowa
w art. 15 ust. 1, lub nie udzieliła podczas tego wywiadu wyjaśnień co do okoliczności
objętych wywiadem.
3. W przypadku przeprowadzenia wywiadu, o którym mowa w art. 15 ust. 1, lub
udzielenia wyjaśnień, o których mowa w ust. 2, świadczenie wychowawcze wypłaca
się od miesiąca, w którym przeprowadzono wywiad lub wpłynęły wyjaśnienia, do
końca okresu, w jakim przysługuje świadczenie wychowawcze, jeżeli osoba spełnia
warunki określone w ustawie.
4. Wypłata świadczenia wychowawczego podlega wstrzymaniu, jeżeli osoba,
która otrzymuje to świadczenie, nie podejmuje świadczenia wychowawczego przez
trzy kolejne miesiące kalendarzowe.
5. W przypadku zgłoszenia się osoby po upływie trzech miesięcy, wypłaca się jej
świadczenie wychowawcze za cały okres wstrzymania zgodnie z ust. 2 lub 4, jeżeli
osoba ta spełnia warunki określone w ustawie.
6. Jeżeli wznowienie wypłaty wstrzymanego świadczenia wychowawczego nie
nastąpi do końca okresu, w jakim przysługuje świadczenie wychowawcze, prawo do
świadczenia wychowawczego za ten okres wygasa.

Art. 24. Podmioty realizujące zadania w zakresie świadczenia wychowawczego
oraz podmioty, których systemy teleinformatyczne są wykorzystywane do składania
wniosków i załączników do wniosków, o których mowa w art. 13 ust. 4, mogą
przetwarzać, w zakresie niezbędnym do realizacji zadań wynikających z niniejszej
ustawy, dane osobowe osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze, dzieci, na
które osoba ta ubiega się o przyznanie świadczenia wychowawczego, oraz dane innych
osób wskazane we wniosku lub załącznikach do wniosku.

Art. 25. 1. Osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest
obowiązana do jego zwrotu.
2. Za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze uważa się:
1) (uchylony)
1a) (uchylony)
2) świadczenie wychowawcze przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych
zeznań lub dokumentów albo w innych przypadkach świadomego wprowadzenia
w błąd przez osobę pobierającą to świadczenie;
3) świadczenie wychowawcze wypłacone w przypadku, o którym mowa w art. 16
ust. 6, za okres od dnia, w którym osoba stała się uprawniona do świadczeń na
rodzinę w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji
systemów zabezpieczenia społecznego, do dnia wydania decyzji o uchyleniu
decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze;
4) (uchylony)
5) świadczenie wychowawcze wypłacone osobie innej niż osoba, której
świadczenie zostało przyznane, z przyczyn niezależnych od organu, który
przyznał świadczenie;
6) świadczenie wychowawcze wypłacone mimo braku prawa do tego świadczenia.
2a. Za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze nie uznaje się
świadczenia przyznanego rodzicowi, opiekunowi prawnemu dziecka albo opiekunowi
faktycznemu dziecka, który zmarł, pobranego przez rodzica, opiekuna prawnego
dziecka albo opiekuna faktycznego dziecka, którym zostało ustalone prawo do
świadczenia wychowawczego na podstawie art. 18 ust. 2b.
3. Od kwot nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego, o którym
mowa w ust. 2 pkt 2, 3, 5 i 6, naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie, chyba że
przyznanie świadczenia wychowawczego było następstwem błędu podmiotu
realizującego zadania w zakresie świadczenia wychowawczego.
4. Należności z tytułu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego
ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat, licząc od dnia, w którym decyzja o ustaleniu
i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego stała się ostateczna.
5. Bieg przedawnienia przerywa:
1) odroczenie terminu płatności należności,
2) rozłożenie spłaty należności na raty,
3) zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym dłużnik został powiadomiony
– przy czym po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo
odpowiednio od dnia następującego po dniu odroczenia terminu płatności należności,
rozłożenia spłaty należności na raty lub zastosowania środka egzekucyjnego, o którym
dłużnik został powiadomiony.
6. Decyzja o ustaleniu i zwrocie nienależnie pobranego świadczenia
wychowawczego nie jest wydawana, jeżeli od terminu jego pobrania upłynęło więcej
niż 10 lat.
7. Kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego łącznie
z odsetkami ustawowymi za opóźnienie ustalone ostateczną decyzją podlegają
potrąceniu z wypłacanego świadczenia wychowawczego, wypłacanych świadczeń
rodzinnych, wypłacanych zasiłków dla opiekunów, o których mowa w ustawie z dnia
4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2017 r.
poz. 2092 oraz z 2019 r. poz. 1818), oraz świadczenia dobry start.
8. Nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze podlega egzekucji w trybie
przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
9. Kwoty nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego podlegają
zwrotowi łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie na rachunek bankowy
wskazany przez organ właściwy. Odsetki są naliczane od pierwszego dnia miesiąca
następującego po dniu wypłaty świadczenia wychowawczego do dnia spłaty.
10. Organ właściwy, który wydał decyzję w sprawie nienależnie pobranego
świadczenia wychowawczego, może umorzyć kwoty nienależnie pobranego
świadczenia wychowawczego łącznie z odsetkami w całości lub w części, odroczyć
termin płatności albo rozłożyć na raty, jeżeli zachodzą szczególnie uzasadnione
okoliczności dotyczące sytuacji rodziny.
11. W przypadku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego
w formie czeku, nie realizuje się czeku, gdy kwota zwrotu jest niższa niż koszty
obsługi czeku.
12. W przypadku śmierci osoby, która pobrała nienależnie świadczenie
wychowawcze, wygasają należności, o których mowa w ust. 2 i 9.

Art. 26. 1. Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza
kasa oszczędnościowo-kredytowa prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także
wydawca instrumentu płatniczego są obowiązani zwrócić z tych rachunków organowi
właściwemu na jego wniosek kwoty świadczenia wychowawczego przekazane po dniu
śmierci osoby uprawnionej na ten rachunek albo instrument płatniczy.
2. Podmiot prowadzący rachunek płatniczy oraz bank i spółdzielcza kasa
oszczędnościowo-kredytowa prowadzące rachunek inny niż płatniczy, a także
wydawca instrumentu płatniczego są zwolnieni od wypłaty pełnej lub częściowej
kwoty, o której mowa w ust. 1, jeżeli przed otrzymaniem wniosku organu właściwego
dokonali z tych rachunków wypłat innym osobom i te wypłaty nie pozwalają
zrealizować wniosku w całości lub w części, oraz w terminie 30 dni od dnia
otrzymania wniosku poinformują o tym ten organ, wraz ze wskazaniem osób, które
pobrały wypłaty.
3. Zwrot kwot świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ust. 1, uznaje
się za zwrot świadczeń nienależnie pobranych.

Art. 27. 1. Organ właściwy oraz wojewoda mogą bez zgody strony zmienić lub
uchylić prawo do świadczenia wychowawczego, jeżeli uległa zmianie sytuacja
rodzinna mająca wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, członek rodziny
nabył prawo do świadczenia wychowawczego w innym państwie w związku ze
stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, osoba
nienależnie pobrała świadczenie wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności
mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.
2. Zmiana rozstrzygnięcia dotyczącego prawa do świadczenia wychowawczego
na korzyść strony nie wymaga jej zgody.

Art. 28. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.
z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).

Art. 28a. Minister właściwy do spraw rodziny może przekazywać na wskazany
we wniosku o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego adres poczty
elektronicznej informacje związane z uprawnieniami dla rodzin.

Art. 29. 1. Organ właściwy realizuje zadania z zakresu świadczenia
wychowawczego jako zadanie z zakresu administracji rządowej.
2. Do finansowania świadczenia wychowawczego mają zastosowanie przepisy
ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869,
1622, 1649 i 2020).
3. Świadczenie wychowawcze i koszty jego obsługi są finansowane w formie
dotacji celowej z budżetu państwa.
4. Koszty obsługi, o których mowa w ust. 3, w przypadku organu właściwego
wynoszą 0,85% otrzymanej dotacji na świadczenie wychowawcze.
5. Zwroty nienależnie pobranych świadczeń wychowawczych w trakcie danego
roku budżetowego nie mają wpływu na wysokość kosztów obsługi, o których mowa w ust. 4.
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek ministra
właściwego do spraw rodziny, działającego w porozumieniu z właściwymi
dysponentami części budżetowych, może dokonywać przeniesień wydatków
budżetowych między częściami budżetu państwa, działami, rozdziałami i paragrafami
klasyfikacji wydatków, z przeznaczeniem na zadania wynikające z niniejszej ustawy.
7. Wydatki zaplanowane na zadania wynikające z niniejszej ustawy, w częściach
budżetowych, z wyłączeniem rezerw celowych, oraz przeniesione w trybie, o którym
mowa w ust. 6, nie mogą być przeznaczane na realizację innych zadań.
8. Do wydatków przeniesionych w trybie, o którym mowa w ust. 6, nie stosuje
się przepisów art. 170 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Art. 30. 1. Organ właściwy oraz wojewoda sporządzają sprawozdania rzeczowofinansowe z wykonywania zadań z zakresu świadczenia wychowawczego.
1a. Organ właściwy przekazuje sprawozdania rzeczowo-finansowe z
wykonywania zadań z zakresu świadczenia wychowawczego właściwemu miejscowo
wojewodzie.
2. Wojewoda sporządza zbiorcze sprawozdanie rzeczowo-finansowe z
wykonywania zadań z zakresu świadczenia wychowawczego, w tym uwzględniające
wykonywanie przez niego zadań z zakresu świadczenia wychowawczego, i przekazuje
je ministrowi właściwemu do spraw rodziny.
3. Minister właściwy do spraw rodziny określi, w drodze rozporządzenia, sposób
sporządzania sprawozdań rzeczowo--finansowych z wykonywania zadań z zakresu
świadczenia wychowawczego oraz terminy i sposób ich przekazywania,
uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznej realizacji zadań z zakresu
świadczenia wychowawczego finansowanych z budżetu państwa.
4. Sprawozdania rzeczowo-finansowe z wykonywania zadań z zakresu
świadczenia wychowawczego przekazywane są zgodnie ze wzorami udostępnionymi,
drogą elektroniczną, przez ministra właściwego do spraw rodziny.

Art. 31. (pominięty).

Art. 32. (pominięty).

Art. 33. (pominięty).

Art. 34. (pominięty).

Art. 35. (pominięty).

Art. 36. (pominięty).

Art. 37. (pominięty).

Art. 38. (pominięty).

Art. 39. (pominięty).

Art. 40. (pominięty).

Art. 41. (pominięty).

Art. 42. (pominięty).

Art. 43. (pominięty).

Art. 44. (pominięty).

Art. 45. (pominięty).

Art. 46. (pominięty).

Art. 47. (pominięty).

Art. 48. 1. Pierwszy okres, na który ustalane jest prawo do świadczenia
wychowawczego, rozpoczyna się z dniem wejścia w życie ustawy i kończy się dnia
30 września 2017 r.
2. W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego na okres,
o którym mowa w ust. 1, rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią
podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy
2014. Prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą
przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu.

Art. 49. 1. W przypadku złożenia wniosku o ustalenie prawa do świadczenia
wychowawczego, dodatku wychowawczego lub dodatku do zryczałtowanej kwoty,
o którym mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu
rodziny i systemie pieczy zastępczej, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy, prawo do świadczenia wychowawczego, dodatku wychowawczego
lub dodatku do zryczałtowanej kwoty, o którym mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia
9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, na podstawie
tego wniosku ustala się począwszy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Ustalenie i wypłata świadczenia wychowawczego, dodatku wychowawczego
lub dodatku do zryczałtowanej kwoty, o którym mowa w art. 115 ust. 2a ustawy z dnia
9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w przypadku złożenia wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 1, następuje w terminie 3 miesięcy licząc od dnia złożenia wniosku z prawidłowo wypełnionymi dokumentami.

Art. 50. 1. Do dnia utworzenia systemu teleinformatycznego, o którym mowa
w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o zmianie ustawy o świadczeniach
rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1359 i 2183), nie dłużej jednak
niż do dnia 1 stycznia 2018 r., w zakresie dotyczącym dołączania do wniosku
o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego informacji o wysokości składek na
ubezpieczenie zdrowotne z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, osoba
ubiegająca się o świadczenie wychowawcze dołącza do wniosku oświadczenie albo
zaświadczenie o wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne z Kasy Rolniczego
Ubezpieczenia Społecznego.
2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie
jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta
zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.

Art. 51. Banki krajowe mogą wykonywać czynności, o których mowa w art. 13
ust. 5 pkt 3 i ust. 10, od dnia wejścia w życie ustawy. Banki krajowe wykonujące
czynności, o których mowa w art. 13 ust. 5 pkt 3 i ust. 10, są obowiązane dostosować
statuty do przepisów ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

Art. 52. Koszty obsługi, o których mowa w art. 29 ust. 3, w przypadku organu
właściwego w roku 2016 wynoszą 2% otrzymanej dotacji na świadczenie
wychowawcze.

Art. 53. 1. Organy gminy i województwa do dnia wejścia w życie ustawy
wyznaczą lub utworzą jednostki organizacyjne właściwe do realizacji zadań z zakresu
świadczenia wychowawczego. Przepisy art. 10 ust. 2 i 3 i art. 11 ust. 2 stosuje się.
2. Wojewoda, w terminie tygodnia od dnia wejścia w życie niniejszego przepisu,
jest obowiązany przekazać organom gminy środki finansowe na wdrożenie ustawy.
Przekazane środki finansowe pomniejszają koszty obsługi, o których mowa w art. 52.
3. Środki finansowe, o których mowa w ust. 2, wojewoda przekazuje
w wysokości uzgodnionej z ministrem właściwym do spraw rodziny.

Art. 54. 1. Rada Ministrów składa po raz pierwszy Sejmowi i Senatowi
sprawozdanie, o którym mowa w art. 3, za okres od dnia wejścia w życie ustawy do
dnia 31 grudnia 2017 r., w terminie do dnia 30 września 2018 r.
2. Minister właściwy do spraw rodziny, nie później niż w terminie 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie ustawy, przedstawi Radzie Ministrów ocenę systemów
świadczeń na rzecz rodziny wraz z wnioskami dotyczącymi zmian w tych systemach.

Art. 55. 1. Przepisy art. 3 pkt 23 i 24 ustawy, o której mowa w art. 41,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się nie wcześniej niż przy ustalaniu
prawa do świadczeń na okres zasiłkowy rozpoczynający się od dnia 1 listopada 2016 r.
2. Przepisy art. 2 pkt 17 i 18 ustawy, o której mowa w art. 44, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, stosuje się nie wcześniej niż przy ustalaniu prawa do
świadczeń na okres świadczeniowy rozpoczynający się od dnia 1 października 2016 r.

Art. 56. Przepisy art. 3 pkt 23 i 24 ustawy, o której mowa w art. 41, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do przyznawania studentom i doktorantom
stypendiów socjalnych, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1 i art. 199 ust. 1
pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym, od dnia
1 października 2016 r.

Art. 57. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 107
ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 42, oraz art. 187 ust. 6 ustawy, o której mowa w
art. 46, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych
na podstawie art. 107 ust. 6 ustawy, o której mowa w art. 42, oraz art. 187 ust. 6
ustawy, o której mowa w art. 46, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 23 ust. 5
ustawy, o której mowa w art. 41, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 23 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 41,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 58. Ustawa wchodzi w życie pierwszego dnia miesiąca następującego po
upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem art. 53, który wchodzi w życie
z dniem ogłoszenia.