Wejscie w życie: 1 grudnia 2017

Ostatnia Zmiana: 1 września 2020

Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej

Art. 1. Ustawa określa cele i organizację podstawowej opieki zdrowotnej oraz
zasady zapewnienia odpowiedniej jakości świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu
podstawowej opieki zdrowotnej.

Art. 2. Podstawowa opieka zdrowotna stanowi miejsce pierwszego kontaktu
świadczeniobiorcy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 1373, z późn. zm.), zwanego dalej „świadczeniobiorcą”, z systemem
ochrony zdrowia, z wyłączeniem sytuacji, w których świadczeniobiorca znajduje się
w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy
z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2019 r.
poz. 993 i 1590), lub udzielane są mu świadczenia, o których mowa w art. 57 ust. 2
ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych, zwanej dalej „ustawą o świadczeniach”, w ramach którego
jest zapewniony dostęp do profilaktycznych, diagnostycznych, leczniczych,
pielęgnacyjnych oraz rehabilitacyjnych świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych.

Art. 3. Podstawowa opieka zdrowotna ma na celu:
1) zapewnienie opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą i jego rodziną;
2) koordynację opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą w systemie ochrony zdrowia;
3) ocenę potrzeb oraz ustalenie priorytetów zdrowotnych populacji objętej opieką
oraz wdrażanie działań profilaktycznych;
4) rozpoznawanie, eliminowanie lub ograniczanie zagrożeń i problemów zdrowia
fizycznego i psychicznego;
5) zapewnienie profilaktycznej opieki zdrowotnej oraz promocji zdrowia
dostosowanych do potrzeb różnych grup społeczeństwa;
6) zapewnienie edukacji świadczeniobiorcy w zakresie odpowiedzialności za
własne zdrowie i kształtowanie świadomości prozdrowotnej.

Art. 4. Koordynacja opieki zdrowotnej nad świadczeniobiorcą w systemie
ochrony zdrowia polega na zintegrowaniu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej,
obejmujących wszystkie etapy i elementy procesu ich realizacji, z wykorzystaniem
systemów teleinformatycznych, środków komunikacji elektronicznej lub publicznie
dostępnych usług telekomunikacyjnych, ze szczególnym uwzględnieniem jakości
i efektywności udzielanych świadczeń.

Art. 5. 1. Koordynację, o której mowa w art. 4, zapewnia lekarz podstawowej
opieki zdrowotnej, zwany dalej „lekarzem POZ”, we współpracy z pielęgniarką
podstawowej opieki zdrowotnej, zwaną dalej „pielęgniarką POZ”, i położną
podstawowej opieki zdrowotnej, zwaną dalej „położną POZ”.
2. Lekarz POZ w ramach koordynacji, o której mowa w art. 4, inicjuje lub
kontynuuje postępowanie diagnostyczno-lecznicze podejmowane w odniesieniu do
świadczeniobiorcy przez innego świadczeniodawcę, w rozumieniu ustawy
o świadczeniach, zwanego dalej „świadczeniodawcą”, w ramach swoich kompetencji
zawodowych, zgodnie z aktualną wiedzą medyczną.
3. Pielęgniarka POZ i położna POZ, o których mowa w ust. 1, w ramach
współpracy z lekarzem POZ, rozpoznają warunki i potrzeby zdrowotne
u świadczeniobiorcy oraz problemy pielęgnacyjne, planują i sprawują kompleksową
opiekę pielęgniarską, a także kontynuują postępowanie terapeutyczne zlecone przez
innego świadczeniodawcę, w ramach swoich kompetencji zawodowych, zgodnie
z aktualną wiedzą medyczną.

Art. 6. 1. Lekarz POZ to lekarz, który:
1) posiada tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny rodzinnej albo
2) odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie medycyny rodzinnej, albo
3) posiada specjalizację II stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej, albo
4) posiada specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie pediatrii,
pod warunkiem ukończenia kursu w dziedzinie medycyny rodzinnej
– z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej albo który wykonuje zawód
u świadczeniodawcy, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę
o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, wybrany przez
świadczeniobiorcę zgodnie z art. 9.
2. Lekarzem POZ jest także lekarz:
1) posiadający specjalizację I stopnia w dziedzinie medycyny ogólnej lub
2) posiadający specjalizację I lub II stopnia lub tytuł specjalisty w dziedzinie chorób wewnętrznych
– udzielający świadczeń zdrowotnych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej przed
dniem 31 grudnia 2024 r., pod warunkiem ukończenia kursu, o którym mowa
w ust. 1 pkt 4, z zastrzeżeniem art. 14 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie
ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1172).
3. Lekarz, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, może sprawować opiekę nad
świadczeniobiorcą wyłącznie do ukończenia przez tego świadczeniobiorcę 18. roku życia.
4. Kurs, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, organizuje instytut, o którym mowa
w art. 15 ust. 2, lub Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, na podstawie
ramowego programu kursu określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 6.
5. Koszty kursu, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, pokrywa lekarz lub
świadczeniodawca, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie
świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
ramowy program kursu obejmujący założenia organizacyjno-programowe, plan
nauczania zawierający rozkład zajęć, wykaz umiejętności i treści nauczania oraz
warunki ukończenia kursu, uwzględniając zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych
do udzielania świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.

Art. 7. 1. Pielęgniarka POZ to pielęgniarka, która:
1) posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego albo
2) ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo
3) odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo
4) odbywa kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo
5) posiada tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa
– z którą Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej albo która wykonuje zawód
u świadczeniodawcy, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę
o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, wybrana przez
świadczeniobiorcę zgodnie z art. 9.
2. Pielęgniarką POZ jest także pielęgniarka, która:
1) posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego,
środowiskowego, środowiskowo-rodzinnego, przewlekle chorych
i niepełnosprawnych, opieki długoterminowej, w ochronie zdrowia pracujących,
środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego, promocji zdrowia
i edukacji zdrowotnej albo
2) ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego,
środowiskowego, środowiskowo-rodzinnego, przewlekle chorych
i niepełnosprawnych, opieki długoterminowej, w ochronie zdrowia pracujących,
środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego, promocji zdrowia
i edukacji zdrowotnej, albo
3) odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego,
opieki długoterminowej, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego,
promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej, albo
4) odbywa kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa: pediatrycznego, opieki
długoterminowej, środowiska nauczania i wychowania, zachowawczego,
promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej
– udzielająca świadczeń zdrowotnych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej przed
dniem 31 grudnia 2024 r.

Art. 8. 1. Położna POZ to położna, która:
1) posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego albo
2) ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo
3) odbywa szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo
4) odbywa kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa rodzinnego, albo
5) posiada tytuł zawodowy magistra położnictwa
– z którą Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej albo która wykonuje zawód u świadczeniodawcy, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia zawarł umowę o udzielanie świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, wybrana przez
świadczeniobiorcę zgodnie z art. 9.
2. Położną POZ jest także położna, która:
1) posiada tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa: środowiskowego,
środowiskowo-rodzinnego oraz promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej albo
2) ukończyła kurs kwalifikacyjny w dziedzinie pielęgniarstwa: środowiskowego,
środowiskowo-rodzinnego oraz promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej
– udzielająca świadczeń zdrowotnych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej przed
dniem 31 grudnia 2024 r.

Art. 9. 1. Świadczeniobiorca ma prawo wyboru świadczeniodawcy,
udzielającego świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, spośród
świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń z zakresu
podstawowej opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 56b i art. 69b ustawy z dnia
21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1541 i 2020), art. 153 ust. 7a ustawy z dnia 12 października
1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 147, z późn. zm.) i art. 115 § 1a
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2019 r. poz.
676, 679, 1694, 2020 i 2070).
2. Świadczeniobiorca, w ramach wyboru, o którym mowa w ust. 1, wybiera
lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ.
3. Świadczeniobiorca, w ramach wyboru, o którym mowa w ust. 1, może wybrać:
1) lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ u tego samego
świadczeniodawcy albo
2) lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ u różnych
świadczeniodawców, albo
3) lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ będących świadczeniodawcami
– tworzących zespół POZ, o którym mowa w art. 11.
4. Świadczeniobiorca ma prawo bezpłatnego wyboru, o którym mowa w ust. 1
i 2, nie częściej niż dwa razy w roku kalendarzowym, a w przypadku każdej kolejnej
zmiany wnosi opłatę w wysokości 80 złotych.
5. Świadczeniobiorca nie wnosi opłaty, o której mowa w ust. 4, w przypadku
zmiany swojego miejsca zamieszkania lub w przypadku zaprzestania udzielania
świadczeń opieki zdrowotnej przez wybranego świadczeniodawcę, lekarza POZ,
pielęgniarkę POZ lub położną POZ u wybranego świadczeniodawcy, lub z innych
przyczyn powstałych po stronie świadczeniodawcy, a także w przypadku wystąpienia
okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 3.
6. Opłata, o której mowa w ust. 4, stanowi przychód podmiotu zobowiązanego
do finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych w rozumieniu
ustawy o świadczeniach.
7. Dokonanie przez świadczeniobiorcę wyboru, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie
wiąże go w zakresie świadczeniodawcy udzielającego świadczeń nocnej i świątecznej
opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 5 pkt 17a ustawy o świadczeniach.

Art. 10. 1. Wybór, o którym mowa w art. 9 ust. 1 i 2, świadczeniobiorca
potwierdza oświadczeniem woli, zwanym dalej „deklaracją wyboru”:
1) w postaci papierowej;
2) w postaci elektronicznej, złożonym za pośrednictwem środków komunikacji
elektronicznej, opatrzonym kwalifikowanym podpisem elektronicznym,
podpisem zaufanym albo podpisem osobistym;
3) złożonym za pośrednictwem Internetowego Konta Pacjenta, o którym mowa
w art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji
w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2019 r. poz. 408, 730, 1590 i 1905).
2. (uchylony)
3. Deklaracja wyboru zawiera:
1) dane świadczeniobiorcy:
a) imię i nazwisko,
b) (uchylona)
c) datę urodzenia,
d) (uchylona)
e) numer PESEL, a w przypadku jego braku serię i numer dokumentu
potwierdzającego tożsamość,
f) adres miejsca zamieszkania,
g) numer telefonu,
h) adres e-mail,
i) imię i nazwisko przedstawiciela ustawowego, adres jego miejsca
zamieszkania i numer telefonu – w przypadku gdy świadczeniobiorcą jest
osoba małoletnia lub całkowicie ubezwłasnowolniona;
2) określenie, który raz w danym roku jest dokonywany wybór, oraz czy powodem
dokonania wyboru jest wystąpienie okoliczności określonych w art. 9 ust. 5;
3) (uchylony)
4) (uchylony)
5) dane dotyczące świadczeniodawcy, w tym jego nazwę (firmę) i adres siedziby;
6) imię i nazwisko lekarza POZ, pielęgniarki POZ lub położnej POZ;
7) datę dokonania wyboru;
8) podpis świadczeniobiorcy lub jego przedstawiciela ustawowego w przypadku
dokonania wyboru, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 albo 2.
9) (uchylony)
4. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki
zdrowotnej jest obowiązany:
1) udostępnić świadczeniobiorcy deklarację wyboru, o której mowa w ust. 1 pkt 1,
i sprawdzić poprawność jej wypełnienia;
2) przed przyjęciem deklaracji wyboru, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, sprawdzić
uprawnienia świadczeniobiorcy do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych.
5. Wypełnione deklaracje wyboru, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
świadczeniodawca przechowuje w swojej siedzibie albo w miejscu udzielania
świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, zapewniając ich dostępność
świadczeniobiorcom, którzy je złożyli, z zachowaniem wymagań wynikających
z przepisów o ochronie danych osobowych.
6. (uchylony)
7. W przypadku zaprzestania udzielania świadczeń opieki zdrowotnej przez
wybranego lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ u wybranego
świadczeniodawcy lub wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 3,
deklaracje wyboru zachowują ważność w zakresie wyboru tego świadczeniodawcy do
czasu wyboru innego lekarza POZ, pielęgniarki POZ lub położnej POZ, lub wyboru
nowego świadczeniodawcy.
8. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
Lekarskiej oraz Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji wyboru, uwzględniając możliwość wyboru lekarza POZ, pielęgniarki POZ oraz położnej POZ udzielających świadczeń u tego samego
świadczeniodawcy albo u różnych świadczeniodawców, albo będących
świadczeniodawcami oraz konieczność zapewnienia przejrzystości danych zawartych
w deklaracji wyboru.

Art. 10a. 1. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej
opieki zdrowotnej może złożyć do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wniosek,
w którym wskaże świadczeniodawcę, który zabezpieczy udzielanie tych świadczeń
świadczeniobiorcom, którzy potwierdzili w deklaracji wyboru wybór wnioskującego
świadczeniodawcy, w przypadku gdy jego umowa wygaśnie lub ulegnie rozwiązaniu.
2. W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o udzielanie świadczeń
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia,
kierując się koniecznością zapewnienia dostępu do świadczeń podstawowej opieki
zdrowotnej na danym obszarze, wskazuje świadczeniodawcę lub świadczeniodawców,
którzy zabezpieczą udzielanie tych świadczeń świadczeniobiorcom, którzy
potwierdzili w deklaracji wyboru wybór świadczeniodawcy, którego umowa wygasła
lub uległa rozwiązaniu, uwzględniając świadczeniodawcę wskazanego we wniosku,
o którym mowa w ust. 1.
3. Deklaracje wyboru złożone do dotychczasowego świadczeniodawcy stanowią
podstawę do rozliczania świadczeń przez świadczeniodawcę wskazanego przez
Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sposób, o którym mowa w ust. 2.
4. Narodowy Fundusz Zdrowia oraz świadczeniodawcy, o których mowa
w ust. 2, są obowiązani do poinformowania świadczeniobiorców o możliwości
zmiany wyboru świadczeniodawcy udzielającego świadczeń z zakresu podstawowej
opieki zdrowotnej.

Art. 11. 1. Zadania z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej realizuje zespół
podstawowej opieki zdrowotnej, zwany dalej „zespołem POZ”.
2. W skład zespołu POZ wchodzą: lekarz POZ, pielęgniarka POZ i położna POZ.
3. Pracę zespołu POZ koordynuje lekarz POZ, który rozstrzyga o sposobie
planowania i realizacji postępowania diagnostyczno-leczniczego nad
świadczeniobiorcą.

Art. 12. 1. Lekarz POZ planuje i realizuje opiekę lekarską nad
świadczeniobiorcą, w zakresie działań mających na celu zachowanie zdrowia,
profilaktykę chorób, rozpoznawanie i leczenie chorób oraz rehabilitację
świadczeniobiorcy.
2. Pielęgniarka POZ planuje i realizuje opiekę pielęgniarską nad
świadczeniobiorcą i jego rodziną, w zakresie promocji zdrowia i profilaktyki chorób,
świadczeń pielęgnacyjnych, diagnostycznych, leczniczych i rehabilitacyjnych.
3. Położna POZ planuje i realizuje pielęgnacyjną opiekę
położniczo-neonatologiczno-ginekologiczną, w zakresie promocji zdrowia
i profilaktyki chorób, świadczeń pielęgnacyjnych, diagnostycznych, leczniczych
i rehabilitacyjnych.
4. Lekarz POZ, pielęgniarka POZ i położna POZ, wybrani przez
świadczeniobiorcę, wydają skierowania na realizację zabiegów i procedur
medycznych, w zakresie posiadanych kompetencji.

Art. 13. 1. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej
opieki zdrowotnej jest obowiązany do zapewnienia możliwości realizacji
postępowania diagnostyczno-leczniczego, odpowiednio dla lekarza POZ, pielęgniarki
POZ lub położnej POZ, zgodnie z zakresem zadań określonych w przepisach
wydanych na podstawie ust. 4.
2. Świadczeniodawca, o którym mowa w ust. 1, zapewnia świadczeniobiorcom,
w kosztach własnej działalności, dostęp do:
1) opieki ambulatoryjnej w miejscu udzielania świadczeń;
2) opieki w miejscu zamieszkania świadczeniobiorcy, którego stan zdrowia
uniemożliwia opiekę ambulatoryjną.
3. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej opieki
zdrowotnej jest obowiązany do informowania świadczeniobiorców o zasadach
i organizacji nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej, o której mowa w art. 5 pkt 17a
ustawy o świadczeniach, oraz o okolicznościach, w których deklaracja wyboru traci
ważność, w szczególności przez umieszczenie, w sposób widoczny i ogólnodostępny,
informacji w miejscu udzielania świadczeń i w siedzibie świadczeniodawcy.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, zakres
zadań lekarza POZ, pielęgniarki POZ i położnej POZ, uwzględniając konieczność
zapewnienia ciągłości i kompleksowości udzielanych świadczeń oraz bezpieczeństwo
zdrowotne świadczeniobiorcy.

Art. 14. 1. W ramach koordynacji, o której mowa w art. 4, świadczeniodawca zapewnia:
1) profilaktyczną opiekę zdrowotną dostosowaną do wieku i płci świadczeniobiorcy
oraz zidentyfikowanych problemów zdrowotnych świadczeniobiorcy i populacji
objętej opieką;
2) badania diagnostyczne i konsultacje specjalistyczne, zgodnie z indywidualnym
planem diagnostyki, leczenia i opieki, zgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie art. 31d ustawy o świadczeniach.
2. Świadczeniodawca wyznacza osobę, do której zadań należy organizacja
procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, w tym udzielanie informacji o tym
procesie oraz zapewnienie współpracy między osobami udzielającymi świadczeń
zdrowotnych.

Art. 15. 1. Osoby udzielające świadczeń z zakresu podstawowej opieki
zdrowotnej mogą realizować programy edukacyjne i badawczo-rozwojowe.
2. Prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych oraz wdrażanie ich
wyników, a także prowadzenie działalności szkoleniowej i edukacyjnej w zakresie
podstawowej opieki zdrowotnej może być prowadzone przez instytut badawczy
działający na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1350 i 2227) lub uczelnię, w której jest prowadzone kształcenie
na kierunku studiów w obszarze nauk medycznych i nauk o zdrowiu oraz nauk
o kulturze fizycznej.

Art. 16. 1. Współpraca w ramach podstawowej opieki zdrowotnej polega na
stałej wymianie informacji o świadczeniobiorcy oraz podejmowaniu wspólnych
działań przez członków zespołu POZ, w zakresie niezbędnym do zachowania zdrowia,
profilaktyki, rozpoznawania i leczenia chorób, pielęgnowania oraz rehabilitacji
świadczeniobiorcy.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności rozpoznania,
sposobu leczenia, rokowań, ordynowanych leków, środków spożywczych specjalnego
przeznaczenia żywieniowego i wyrobów medycznych, w tym okresu ich stosowania
i sposobu dawkowania, oraz wyznaczonych wizyt, udzielonych i zaplanowanych
świadczeń opieki zdrowotnej, w tym w innych niż podstawowa opieka zdrowotna
zakresach świadczeń opieki zdrowotnej określonych w art. 15 ust. 2 ustawy
o świadczeniach.

Art. 17. 1. W ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej nad dziećmi i młodzieżą
zespół POZ współpracuje z pielęgniarką środowiska nauczania i wychowania lub
higienistką szkolną, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 31d
ustawy o świadczeniach.
2. Współpraca, o której mowa w ust. 1, polega na udzielaniu porad,
przekazywaniu informacji, o których mowa w art. 16 ust. 2, oraz podejmowaniu
wspólnych działań w celu zachowania zdrowia i profilaktyki chorób, rozpoznawania
i leczenia chorób oraz rehabilitacji świadczeniobiorcy.

Art. 18. 1. W ramach koordynacji, o której mowa w art. 4, zespół POZ
i poszczególni jego członkowie współpracują z:
1) osobami udzielającymi świadczeniobiorcy świadczeń specjalistycznych,
w rozumieniu ustawy o świadczeniach;
2) przedstawicielami organizacji i instytucji działających na rzecz zdrowia oraz
organami administracji publicznej;
3) dyrektorami szkół oraz innych placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy
z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148, z późn. zm.).
2. Współpraca, o której mowa w ust. 1:
1) pkt 1 – polega na udzielaniu porad, przekazywaniu informacji, o których mowa
w art. 16 ust. 2, oraz podejmowaniu wspólnych działań w celu zachowania
zdrowia i profilaktyki chorób, rozpoznawania i leczenia chorób oraz rehabilitacji świadczeniobiorcy;
2) pkt 2 i 3 – polega na podejmowaniu wspólnych działań w celu zachowania
zdrowia i profilaktyki chorób, w tym promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej
oraz identyfikacji czynników ryzyka oraz zagrożeń zdrowotnych.
3. Członkowie zespołu POZ po otrzymaniu pisemnej informacji, o której mowa
w ust. 2 pkt 1, zapoznają się z nią i dołączają do dokumentacji medycznej
świadczeniobiorcy. Informacja ustna wymaga odnotowania w dokumentacji medycznej.

Art. 19. Współpraca, o której mowa w art. 16–18, może odbywać się
z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, środków komunikacji
elektronicznej lub publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych.

Art. 20. Świadczeniodawca udzielający świadczeń z zakresu podstawowej
opieki zdrowotnej jest obowiązany do przetwarzania, przechowywania i udostępniania
danych osobowych zawartych w deklaracji wyboru oraz w informacjach, o których
mowa w art. 16–18, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach
pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2019 r. poz. 1127, 1128, 1590, 1655 i
1696) oraz przepisami o ochronie danych osobowych.

Art. 21. Szczegółowe zasady organizacji procesu udzielania świadczeń
zdrowotnych, w tym przekazywania informacji o tym procesie, określa regulamin
organizacyjny świadczeniodawcy, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 kwietnia
2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2190, z późn. zm.).

Art. 22. Finansowanie podstawowej opieki zdrowotnej następuje na zasadach
określonych w ustawie o świadczeniach, ze środków ujętych w planie finansowym
Narodowego Funduszu Zdrowia.

Art. 23. 1. Świadczeniodawcy są obowiązani do monitorowania jakości
udzielanych świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej.
2. Monitorowanie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:
1) dostępność świadczeń opieki zdrowotnej;
2) kompleksowość świadczeń opieki zdrowotnej;
3) ciągłość świadczeń opieki zdrowotnej;
4) zarządzanie i organizację udzielania świadczeń opieki zdrowotnej;
5) uzyskanie efektu zdrowotnego.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia,
kryteria monitorowania jakości świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej,
uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniej jakości świadczeń
zdrowotnych, bezpieczeństwo zdrowotne świadczeniobiorców oraz obszary
monitorowania, o których mowa w ust. 2.

Art. 24. Świadczeniodawca może brać udział w programach poprawy jakości
z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej, określonych przez instytut, o którym mowa
w art. 15 ust. 2, których celem jest zapewnienie odpowiedniej jakości świadczeń
zdrowotnych, bezpieczeństwa zdrowotnego świadczeniobiorców oraz uzyskanie
efektu zdrowotnego.

Art. 25. (pominięty).

Art. 26. (pominięty).

Art. 27. (pominięty).

Art. 28. (pominięty).

Art. 29. (pominięty).

Art. 30. (pominięty).

Art. 31. (pominięty).

Art. 32. (pominięty).

Art. 33. 1. Do dnia 31 grudnia 2024 r. świadczeniobiorca, dokonując wyboru,
może wybrać lekarza POZ, pielęgniarkę POZ lub położną POZ nietworzących zespołu
POZ, o którym mowa w art. 11 ust. 1.
2. Oświadczenia woli świadczeniobiorców o wyborze świadczeniodawcy,
o których mowa w ust. 1, tracą ważność z dniem 31 grudnia 2024 r.

Art. 34. 1. Oświadczenia woli świadczeniobiorców o wyborze
świadczeniodawcy, lekarza POZ, pielęgniarki POZ i położnej POZ, złożone przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, zachowują ważność.
2. Oświadczenia woli, o których mowa w ust. 1, złożone do
świadczeniodawców, nietworzących zespołu POZ, o którym mowa w art. 11 ust. 1,
oraz art. 33 ust. 1, tracą ważność z dniem 31 grudnia 2024 r.

Art. 35. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 55 ust. 6 oraz art. 56 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 295) oraz art. 22 ust. 4a
ustawy zmienianej w art. 31 zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów
wykonawczych wydanych na podstawie art. 13 ust. 4 oraz art. 10 ust. 8 niniejszej
ustawy oraz art. 22 ust. 4a ustawy zmienianej w art. 316) w brzmieniu nadanym
niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie
niniejszej ustawy.

Art. 36. Umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z zakresu
podstawowej opieki zdrowotnej zawarte przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy zachowują ważność.

Art. 37. Program polityki zdrowotnej realizowany i finansowany przez ministra
właściwego do spraw zdrowia na podstawie art. 48a ust. 1a ustawy zmienianej
w art. 29, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, staje się programem
polityki zdrowotnej, o którym mowa w art. 48a ust. 17 ustawy zmienianej w art. 29,
w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 38. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 grudnia 2017 r., z wyjątkiem:
1) art. 29 pkt 7 w zakresie uchylenia ust. 2b w art. 55, który wchodzi w życie
z dniem ogłoszenia;
2) art. 6 ust. 4–6, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;
3) art. 14 ust. 2 i art. 29 pkt 10 i 11, które wchodzą w życie z dniem 1 października 2021 r.;
4) art. 6 ust. 1 pkt 4 i ust. 2, w zakresie obowiązku ukończenia kursu w dziedzinie
medycyny rodzinnej, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2025 r.