Wejscie w życie: 1 stycznia 2007

Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2020

Ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym

Art. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem tonażowym niektórych
dochodów (przychodów) osiąganych przez przedsiębiorców żeglugowych
eksploatujących morskie statki handlowe w żegludze międzynarodowej.

Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) konwencji SOLAS – rozumie się przez to Międzynarodową konwencję
o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzoną w Londynie dnia
1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 1984 r. poz. 318 i 319, z 1986 r. poz. 177, z 2005 r.
poz. 1016 oraz z 2017 r. poz. 142) wraz z Protokołem z 1978 r. dotyczącym
Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974,
sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. poz. 320
i 321), oraz Protokołem z 1988 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji
o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia
11 listopada 1988 r. (Dz. U. z 2008 r. poz. 1173 i 1174);
2) Dokumencie Zgodności – rozumie się przez to dokument wydany zgodnie
z konwencją SOLAS przedsiębiorcy żeglugowemu, który spełnia wymagania
Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu (Kodeks ISM), określonego w rozdziale IX konwencji SOLAS;
3) przedsiębiorcy żeglugowym – rozumie się przez to:
a) osobę fizyczną, osobę prawną i spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt
1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 865, z późn. zm.), mającą odpowiednio
miejsce zamieszkania albo siedzibę lub zarząd na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, która spełnia przynajmniej jeden z warunków:
– we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym
oraz posiada ważny Dokument Zgodności,
– jest właścicielem statku, ale nie uprawia równocześnie we własnym
imieniu żeglugi statkiem własnym lub cudzym,
– zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na
podstawie umowy, oraz posiada ważny Dokument Zgodności,
b) wspólnika spółki cywilnej, spółki jawnej i spółki komandytowej, mającego
siedzibę, zarząd lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, która spełnia przynajmniej jeden z warunków:
– we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym
oraz posiada ważny Dokument Zgodności,
– jest właścicielem statku, ale nie uprawia równocześnie we własnym
imieniu żeglugi statkiem własnym lub cudzym,
– zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na
podstawie umowy, oraz posiada ważny Dokument Zgodności,
c) przedsiębiorcę zagranicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1252) prowadzącego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej działalność, o której mowa w art. 3 ust. 1 i 2,
który spełnia przynajmniej jeden z warunków:
– we własnym imieniu uprawia żeglugę statkiem własnym lub cudzym
oraz posiada ważny Dokument Zgodności,
– jest właścicielem statku, ale nie uprawia równocześnie we własnym
imieniu żeglugi statkiem własnym lub cudzym,
– zarządza cudzym statkiem, w cudzym imieniu i na cudzą rzecz na
podstawie umowy, oraz posiada ważny Dokument Zgodności;
4) żegludze międzynarodowej – rozumie się przez to żeglugę morską wykonywaną
między:
a) portami polskimi a portami zagranicznymi, w tym także między portami
polskimi, pod warunkiem że żegluga między portami polskimi jest częścią
podróży morskiej do portu zagranicznego, lub
b) portami polskimi a miejscami przeznaczenia położonymi poza granicą
polskiego morza terytorialnego,
c) portami zagranicznymi;
5) statku – rozumie się przez to morski statek handlowy o polskiej przynależności;
6) transporcie multimodalnym – rozumie się przez to przewozy dokonywane na
podstawie jednego dokumentu przewozowego różnymi środkami transportu, w tym statkiem;
7) okresie eksploatacji statku – rozumie się przez to okres, w którym statek jest
wpisany do polskiego rejestru okrętowego;
8) pojemności netto (NT) albo pojemności brutto (GT) – rozumie się przez to
odpowiednio pojemność netto (NT) albo pojemność brutto (GT) statku ustaloną
w międzynarodowym świadectwie pomiarowym;
9) okresie opodatkowania – rozumie się przez to okres opodatkowania podatkiem tonażowym;
10) zarządzaniu cudzym statkiem – rozumie się przez to zarządzanie techniczne
polegające na zapewnieniu statkowi zdatności do żeglugi i zgodności
z wymaganiami technicznymi, dotyczącymi bezpieczeństwa i ochrony oraz
zarządzanie załogą polegające na zapewnieniu obsady statku załogą
o właściwych kwalifikacjach i wymaganym składzie, oraz prowadzeniu
wszystkich spraw związanych z załogą, w szczególności: przygotowaniu listy
płac, zapewnieniu członkom załogi ochrony ubezpieczeniowej od następstw
nieszczęśliwych wypadków i na wypadek inwalidztwa,
organizowaniu podróży na statek i ze statku, zapewnieniu wymaganych wiz,
możliwości korzystania z usług opieki medycznej oraz dokonywaniu oceny
pracy członków załogi i ich szkolenia;
11) przedsiębiorstwie w spadku – rozumie się przez to przedsiębiorstwo w spadku, o
którym mowa w ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym
przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją
przedsiębiorstw (Dz. U. poz. 1629 oraz z 2019 r. poz. 1495), zwanej dalej
„ustawą o zarządzie sukcesyjnym”;
12) zarządzie sukcesyjnym – rozumie się przez to zarząd sukcesyjny w rozumieniu
ustawy o zarządzie sukcesyjnym;
13) zmarłym przedsiębiorcy – rozumie się przez to zmarłego przedsiębiorcę, o
którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym.

Art. 3. 1. Opodatkowaniu podatkiem tonażowym podlegają przedsiębiorcy
żeglugowi prowadzący działalność polegającą na świadczeniu usług w żegludze
międzynarodowej, z wykorzystaniem statków o pojemności brutto (GT) powyżej
100 jednostek każdy, w zakresie:
1) przewozu ładunku lub pasażerów – z tym, że w przypadku usług świadczonych przez:
a) holownik – co najmniej 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej w ciągu
roku stanowi przewóz ładunku lub pasażerów drogą morską,
b) pogłębiarkę – co najmniej 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej
w ciągu roku stanowi przewóz wydobytego materiału drogą morską,
2) ratownictwa pełnomorskiego
– którzy dokonali wyboru tej formy opodatkowania.
2. Opodatkowaniu podatkiem tonażowym podlega również działalność
przedsiębiorcy żeglugowego w zakresie:
1) dzierżawy i użytkowania kontenerów,
2) prowadzenia działalności załadunkowej, rozładunkowej i naprawczej,
3) prowadzenia terminali pasażerskich,
4) sprzedaży towarów lub usług na pokładzie statku pasażerskiego i pasażersko-
-towarowego w celu ich wykorzystania na pokładzie statku,
5) prowadzenia działalności kantorowej na pokładzie statku pasażerskiego i pasażersko-towarowego,
6) dowozu lądowego i morskiego ładunku lub pasażerów,
7) przewozu ładunku lub pasażerów w transporcie multimodalnym,
8) zarządzania cudzym statkiem – jeżeli przedsiębiorca żeglugowy prowadzi tę
działalność z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i większość
osób zatrudnionych przez niego na lądzie lub na statku stanowią obywatele
państw członkowskich Unii Europejskiej,
9) świadczenia usług agentów i maklerów morskich, usług brokerskich i usług
agencji zatrudnienia, związanych z załogą statku,
10) zawierania umów najmu, dzierżawy lub czarteru statków
– pod warunkiem że działalność ta jest związana ze świadczeniem usług, o których
mowa w ust. 1.
3. Opodatkowaniu podatkiem tonażowym nie podlega działalność w zakresie:
1) poszukiwań, badań geologicznych oraz wydobycia zasobów mineralnych z dna
morskiego;
2) rybołówstwa lub przetwórstwa rybnego;
3) budowy portów morskich, budowy i remontu infrastruktury portowej lub
urządzeń portowych;
4) budowy elektrowni wiatrowych;
5) budowy rurociągów przesyłowych na dnie morza;
6) budowy dróg wodnych lub pogłębiania dna dróg i zbiorników wodnych;
7) prac podwodnych;
8) świadczenia usług pilotowych w granicach portów morskich;
9) żeglugi pasażerskiej w granicach portów i przystani morskich;
10) edukacji, badań naukowych, sportu lub transportu rekreacyjnego;
11) eksploatacji statków stale zakotwiczonych lub zacumowanych, które nie
posiadają zdolności żeglugowej.
4. Jeżeli w okresie opodatkowania zmarł przedsiębiorca żeglugowy, podatnikiem
podatku tonażowego w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia:
1) zarządu sukcesyjnego albo
2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie
został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c
ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji
podatników i płatników (Dz. U. z 2020 r. poz. 170)
– nie dłużej jednak niż do końca okresu opodatkowania, jest przedsiębiorstwo w spadku.
5. Przedsiębiorstwo w spadku kontynuuje opodatkowanie podatkiem tonażowym
na zasadach, jakie obowiązywały zmarłego przedsiębiorcę.

Art. 4. 1. Podstawę opodatkowania podatkiem tonażowym stanowi dochód
przedsiębiorcy żeglugowego z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie
art. 3 ust. 1 i 2, odpowiadający iloczynowi dobowej stawki ustalonej zgodnie z art.
5 ust. 1–3 oraz okresu eksploatacji w danym miesiącu wszystkich statków
przedsiębiorcy żeglugowego, z których dochód opodatkowany jest podatkiem tonażowym.
2. W przypadku przedsiębiorców żeglugowych, o których mowa w art. 2 pkt
3 lit. b, podstawę opodatkowania podatkiem tonażowym stanowi dochód
z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 3 ust. 1 i 2,
odpowiadający iloczynowi dobowej stawki ustalonej zgodnie z art. 5 ust. 1–3 oraz
okresu eksploatacji w danym miesiącu wszystkich statków spółki cywilnej, spółki
jawnej, spółki komandytowej lub spółki komandytowo-akcyjnej, z których dochód
opodatkowany jest podatkiem tonażowym, określony proporcjonalnie do prawa
takiego przedsiębiorcy żeglugowego w udziale w zysku spółki. W przypadku braku
przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

Art. 5.

Art. 6. (uchylony).

Art. 7. 1. Dochodów przedsiębiorcy żeglugowego z działalności określonej
w art. 3 ust. 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 8, nie łączy się z innymi
dochodami (przychodami) przedsiębiorcy żeglugowego podlegającymi
opodatkowaniu podatkiem dochodowym na podstawie innych ustaw.
2. W okresie opodatkowania podatkiem tonażowym przedsiębiorca żeglugowy
jest obowiązany prowadzić odrębny wykaz środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych związanych z działalnością, o której mowa w art. 3 ust. 1
i 2, a w przypadku przedsiębiorcy żeglugowego, o którym mowa w art. 2 pkt 3 lit. b,
wykaz obowiązana jest prowadzić spółka cywilna, spółka jawna i spółka komandytowa.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze
rozporządzenia, sposób prowadzenia wykazu środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych, o którym mowa w ust. 2, kierując się koniecznością
prawidłowego określenia, dla celów podatku dochodowego, wartości początkowej
środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i stawki amortyzacyjnej.

Art. 8. 1. Przychody uzyskane przez przedsiębiorcę żeglugowego będącego
podatnikiem podatku tonażowego ze sprzedaży statków, w części niewykorzystanej
na nabycie własności lub udziału we współwłasności, remont, modernizację lub
przebudowę statków, w okresie 3 lat od dnia sprzedaży, są opodatkowane stawką
ryczałtową w wysokości 15%.
2. Podatek z tytułu, o którym mowa w ust. 1, podlega wpłacie, bez wezwania,
w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin
do wydatkowania przychodu na cele wskazane w tym przepisie.

Art. 9. 1. Wybór opodatkowania podatkiem tonażowym następuje przez złożenie
przez przedsiębiorcę żeglugowego oświadczenia, według ustalonego wzoru,
o wyborze takiego opodatkowania, zwanego dalej „oświadczeniem”.
2. Oświadczenie składa się do organu podatkowego właściwego w sprawach
podatku tonażowego, którym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach
podatku dochodowego.
3. Oświadczenie składa się do dnia 20 stycznia pierwszego roku podatkowego
okresu opodatkowania, a jeżeli przedsiębiorca żeglugowy rozpoczyna wykonywanie
działalności, o której mowa w art. 3 ust. 1 i 2, w trakcie roku podatkowego – do dnia
poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności.
4. W oświadczeniu zamieszcza się dane identyfikujące przedsiębiorcę
żeglugowego, w szczególności nazwę lub imię i nazwisko, adres i numer identyfikacji
podatkowej, wraz z informacją o posiadanym Dokumencie Zgodności, dane dotyczące
okresu opodatkowania, prowadzonej działalności przez przedsiębiorcę żeglugowego
oraz informacje o statkach eksploatowanych przez niego w żegludze
międzynarodowej – według stanu na dzień złożenia oświadczenia, takie jak: nazwa
statku, numer identyfikacyjny Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), status
statku u przedsiębiorcy żeglugowego, pojemność netto (NT) statku.
5. Przedsiębiorca żeglugowy jest obowiązany zawiadomić organ podatkowy
właściwy w sprawach podatku tonażowego o zaistniałych w okresie opodatkowania
zmianach danych zawartych w oświadczeniu w terminie do 20. dnia miesiąca
następującego po miesiącu, w którym zaistniała zmiana.
6. W przypadku zakończenia działalności określonej w art. 3 ust. 1 i 2 w okresie
opodatkowania przedsiębiorca
żeglugowy składa, w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym zakończono tę działalność, organowi podatkowemu właściwemu
w sprawach podatku tonażowego oświadczenie o zakończeniu działalności objętej ustawą.

Art. 10. 1. Przedsiębiorca żeglugowy podlega opodatkowaniu podatkiem
tonażowym przez okres opodatkowania 10 lat.
2. W okresie opodatkowania nie jest możliwa zmiana formy opodatkowania.
3. (uchylony)
4. W przypadku zakończenia działalności określonej w art. 3 ust. 1 i 2 w okresie
opodatkowania ponowny wybór opodatkowania podatkiem tonażowym może nastąpić
nie wcześniej niż po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
przedsiębiorca żeglugowy zakończył działalność.
5. W przypadku sprzedaży albo utraty statków okres, o którym mowa w ust. 4,
liczy się od dnia wyrejestrowania statku z rejestru okrętowego.

Art. 11. 1. W przypadku połączenia się przedsiębiorców żeglugowych
opodatkowanych podatkiem tonażowym okresem opodatkowania przedsiębiorcy
żeglugowego powstałego w wyniku tego połączenia jest okres opodatkowania
przedsiębiorcy żeglugowego, który wcześniej złożył oświadczenie.
2. W przypadku przejęcia przez przedsiębiorcę żeglugowego opodatkowanego
podatkiem tonażowym innych przedsiębiorców żeglugowych opodatkowanych takim
podatkiem okresem opodatkowania jest okres opodatkowania przedsiębiorcy
żeglugowego przejmującego.
3. W przypadku połączenia przedsiębiorcy żeglugowego opodatkowanego
podatkiem tonażowym z przedsiębiorcą żeglugowym nieopodatkowanym podatkiem
tonażowym okresem opodatkowania jest faktyczny okres opodatkowania
przedsiębiorcy żeglugowego opodatkowanego podatkiem tonażowym.

Art. 12. 1. Przedsiębiorcy żeglugowi są obowiązani za każdy miesiąc roku
podatkowego obliczać podatek tonażowy w sposób określony w art. 5 ust. 4 i wpłacać
bez wezwania do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
skarbowego właściwy w sprawach podatku tonażowego wykonuje swoje zadania, w
terminie do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, a za grudzień – w terminie złożenia zeznania.
2. Przedsiębiorcy żeglugowi są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym,
o którym mowa w ust. 1, zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości podatku
tonażowego należnego za dany rok podatkowy do dnia 31 stycznia roku następnego.
3. (uchylony)
4. Podatek tonażowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany
rok podatkowy, chyba że organ podatkowy wyda decyzję, w której określi inną
wysokość podatku.
5. Przedsiębiorstwo w spadku jest obowiązane stosować odpowiednio przepisy
ust. 1, 2 i 4.

Art. 13. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory:
1) zeznania, o którym mowa w art. 12 ust. 2,
2) oświadczenia
– wraz z objaśnieniami co do sposobu ich wypełniania, terminu i miejsca składania,
uwzględniając zakres informacji niezbędnych do prawidłowego ustalenia
zobowiązania podatkowego.

Art. 13a. Wyboru opodatkowania podatkiem tonażowym można dokonać
w okresie obowiązywania pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności
podatku tonażowego z rynkiem wewnętrznym.

Art. 14. (pominięty).

Art. 15. (pominięty).

Art. 16. (pominięty).

Art. 17. (pominięty).

Art. 18. (pominięty).

Art. 19. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r.