Wejscie w życie: 1 luty 2016

Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2019

Ustawa z dnia 15 stycznia 2016 r. o podatku od niektórych instytucji finansowych

Art. 1. Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem aktywów niektórych
instytucji finansowych, zwanym dalej „podatkiem”.

Art. 2. Podatek stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 3. Przedmiotem opodatkowania podatkiem są aktywa podmiotów
będących podatnikami podatku.

Art. 4. Podatnikami podatku są:
1) banki krajowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 2187, z późn. zm.);
2) oddziały banków zagranicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe;
3) oddziały instytucji kredytowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe;
4) spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe w rozumieniu art. 2 ustawy
z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2386, z późn. zm.);
5) krajowe zakłady ubezpieczeń w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 18 ustawy z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej
(Dz. U. z 2019 r. poz. 381 i 730);
6) krajowe zakłady reasekuracji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
7) oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych zakładów
reasekuracji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 22 ustawy z dnia 11 września
2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
8) główne oddziały zagranicznych zakładów ubezpieczeń i zagranicznych
zakładów reasekuracji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
9) instytucje pożyczkowe w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy z dnia 12 maja
2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2019 r. poz. 1083).

Art. 5. 1. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1–4,
podstawą opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika,
wynikająca z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na
podstawie zapisów na kontach księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia
29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655
i 1680) lub standardami rachunkowości stosowanymi przez podatnika na podstawie
art. 2 ust. 3 tej ustawy – ponad kwotę 4 mld zł.
2. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 5–8, podstawą
opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika, wynikająca
z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na podstawie
zapisów na kontach księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia
29 września 1994 r. o rachunkowości lub standardami rachunkowości stosowanymi
przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy – ponad kwotę 2 mld zł.
Wartość tę oblicza się łącznie dla wszystkich podatników zależnych lub
współzależnych pośrednio lub bezpośrednio od jednego podmiotu lub grupy
podmiotów powiązanych ze sobą.
3. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 9, podstawą
opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika, wynikająca
z zestawienia obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na podstawie
zapisów na kontach księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia
29 września 1994 r. o rachunkowości lub standardami rachunkowości stosowanymi
przez podatnika na podstawie art. 2 ust. 3 tej ustawy – ponad kwotę 200 mln zł.
Wartość tę oblicza się łącznie dla wszystkich podatników zależnych lub
współzależnych pośrednio lub bezpośrednio od jednego podmiotu lub grupy
podmiotów powiązanych ze sobą.
4. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1–3, podstawę
opodatkowania obniża się o wartość funduszy własnych, o których mowa
w art. 126 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, ustaloną na ostatni
dzień miesiąca.
5. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1, będących
bankami zrzeszającymi w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 grudnia 2000 r.
o funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach
zrzeszających (Dz. U. z 2018 r. poz. 613 oraz z 2019 r. poz. 730) podstawę
opodatkowania obniża się o wartość środków finansowych zgromadzonych na
wszystkich rachunkach zrzeszonych banków spółdzielczych, prowadzonych przez
podatnika.
6. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 4, podstawę
opodatkowania obniża się o wartość funduszy własnych, o których mowa
w art. 24 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach
oszczędnościowo-kredytowych, ustaloną na ostatni dzień miesiąca.
7. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1–4, podstawę
opodatkowania obniża się o kwoty, o które podatnik wykonując decyzję, o której
mowa w art. 138 ust. 1 pkt 2 lub 2a albo art. 138d ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Prawo bankowe, podwyższył w okresie miesiąca, za który ustala się
podstawę opodatkowania, fundusze własne.
8. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1–3, podstawę
opodatkowania obniża się o wartość aktywów nabytych przez podatnika od
Narodowego Banku Polskiego, a stanowiących zabezpieczenie kredytu
refinansowego udzielonego przez Narodowy Bank Polski na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz. U. z 2017 r. poz. 1373, z 2018 r. poz. 2243 oraz z 2019 r. poz. 371 i 730).
9. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 1–4, podstawę
opodatkowania obniża się o wartość aktywów w postaci skarbowych papierów
wartościowych w rozumieniu art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, 1622 i 1649).
10. W przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 5–8, podstawę
opodatkowania obniża się o wartość aktywów zgromadzonych w ramach umów
o prowadzenie PPK, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074 i 1572).

Art. 6. Jeżeli dla określenia podstawy opodatkowania stosowane są kwoty
wyrażone w walucie obcej, przeliczenia na złote kwot wyrażonych w walucie obcej
dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez
Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień, na który
ustalana jest podstawa opodatkowania.

Art. 7. Podatek wynosi 0,0366% podstawy opodatkowania miesięcznie.

Art. 8. 1. Podatnicy są obowiązani, bez wezwania właściwego organu podatkowego:
1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe
według ustalonego wzoru,
2) obliczać i wpłacać podatek na rachunek właściwego urzędu skarbowego
– za miesięczne okresy rozliczeniowe w terminie do 25 dnia miesiąca
następującego po miesiącu, którego podatek dotyczy.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy podatników,
w przypadku których wielkość podstawy opodatkowania określona zgodnie z art. 5
ust. 1–3, po zastosowaniu obniżeń określonych w art. 5 ust. 4–9, nie powoduje
powstania obowiązku wpłacenia podatku na rachunek właściwego urzędu skarbowego.
3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór deklaracji, o której mowa w ust. 1, wraz z objaśnieniem co
do sposobu wypełniania oraz terminu i miejsca jej składania, mając na względzie
umożliwienie identyfikacji podatnika oraz urzędu skarbowego, do którego
kierowana jest deklaracja, a także poprawne obliczenie przez podatnika podstawy
opodatkowania, w tym wszystkich kwot ją obniżających, oraz kwoty podatku.

Art. 9. 1. Właściwym organem podatkowym w zakresie podatku jest
naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo ze względu na siedzibę podatnika.
2. W przypadku braku możliwości ustalenia właściwego organu podatkowego
zgodnie z ust. 1 właściwym organem podatkowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu
Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

Art. 10. Zwalnia się od podatku banki państwowe w rozumieniu ustawy
z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe.

Art. 11. 1. Zwalnia się od podatku podatników, w stosunku do których
Komisja Nadzoru Finansowego wydała decyzję:
1) w sprawach, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 lit. v, x, y, pkt 3 lit. f, g, h
oraz ust. 2a pkt 6 i 7 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem
finansowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 298, 326, 730, 875 i 1571),
2) o zawieszeniu działalności spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej,
o której mowa w art. 74k ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r.
o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych
– do czasu wykonania tej decyzji.
2. Zwalnia się od podatku również podatników objętych:
1) wdrożonym planem naprawy, w przypadku zaistnienia okoliczności, o
których mowa w art. 142 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, oraz osiągnięcia poziomu wskaźników, o których mowa w art. 141m ust. 3 pkt 2 tej ustawy;
2) programem postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 72a ustawy
z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych;
3) planem naprawczym, o którym mowa w art. 312 ust. 2 ustawy z dnia
11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, lub
krótkoterminowym planem finansowym, o którym mowa w art. 313 ust. 2 tej ustawy.

Art. 12. (pominięty).

Art. 13. Pierwszym okresem rozliczeniowym, za który podatnicy dokonują
obliczenia i wpłaty podatku oraz składają deklarację podatkową, o której mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1, jest luty 2016 r.

Art. 14. Wprowadzenie podatku nie może stanowić podstawy do zmiany
warunków świadczenia usług finansowych i ubezpieczeniowych wykonywanych
na podstawie umów zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy.

Art. 15. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lutego 2016 r.