Wejscie w życie: 1 stycznia 2003

Ostatnia Zmiana: 1 kwietnia 2019

Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym

Art. 1. 1. Opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie
lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż
działalność leśna.
2. Lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji
gruntów i budynków jako lasy.
3. Za działalność leśną, w rozumieniu ustawy, uważa się działalność właścicieli,
posiadaczy lub zarządców lasów w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania
lasu, utrzymywania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania
zwierzyną, pozyskiwania – z wyjątkiem skupu – drewna, żywicy, choinek, karpiny,
kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów
w stanie nieprzerobionym.
4. Za lasy zajęte na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność
leśna nie uznaje się lasów:
1) przez które przebiegają urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1 ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025, 1104, 1629,
2073 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 80), wchodzące w skład przedsiębiorstwa
przedsiębiorcy prowadzącego działalność telekomunikacyjną, działalność
w zakresie przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów lub energii
elektrycznej lub zajmującego się transportem wydobytego gazu ziemnego lub
ropy naftowej,
2) zajętych na pasy technologiczne stanowiące grunt w otoczeniu urządzeń,
o których mowa w pkt 1, konieczny dla zapewnienia właściwej eksploatacji tych urządzeń,
3) zajętych na strefy bezpieczeństwa oraz strefy kontrolowane urządzeń, o których
mowa w pkt 1, służących do przesyłania lub dystrybucji ropy naftowej, paliw ciekłych lub paliw gazowych, lub transportu wydobytego gazu ziemnego lub ropy naftowej, które zostały określone w odrębnych przepisach
– chyba że lasy te są jednocześnie zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej
innej niż działalność leśna oraz innej niż działalność, o której mowa w pkt 1.
5. Przepisu ust. 4 nie stosuje się do lasów będących w posiadaniu samoistnym,
użytkowaniu wieczystym lub będących własnością przedsiębiorcy, o którym mowa
w ust. 4 pkt 1.

Art. 2. 1. Podatnikami podatku leśnego, z zastrzeżeniem ust. 2, są osoby
fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające
osobowości prawnej, będące:
1) właścicielami lasów, z zastrzeżeniem ust. 3;
2) posiadaczami samoistnymi lasów;
3) użytkownikami wieczystymi lasów;
4) posiadaczami lasów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki
samorządu terytorialnego.
2. Obowiązek podatkowy w zakresie podatku leśnego od lasów pozostających
w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, zwanego dalej
„Lasami Państwowymi”, oraz wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu
Państwa, nieobjętych obowiązkiem podatkowym na podstawie ust. 1 pkt 4, ciąży
odpowiednio na jednostkach organizacyjnych Krajowego Ośrodka Wsparcia
Rolnictwa i Lasów Państwowych.
3. Jeżeli las znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy
w zakresie podatku leśnego ciąży na posiadaczu samoistnym.
4. Jeżeli las jest współwłasnością lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej
podmiotów, stanowi wówczas odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem leśnym,
a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub
posiadaczach, z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Zasady odpowiedzialności solidarnej za zobowiązanie podatkowe, o której
mowa w ust. 4, nie stosuje się, jeżeli jeden lub kilku współwłaścicieli lub posiadaczy
jest zwolnionych od podatku leśnego. W takiej sytuacji obowiązek podatkowy ciąży
solidarnie na współwłaścicielach lub posiadaczach, którzy nie są zwolnieni od tego
podatku, w zakresie odpowiadającym ich łącznemu udziałowi w prawie własności lub posiadaniu.

Art. 3. Podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu,
wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków.

Art. 4. 1. Podatek leśny od 1 ha, za rok podatkowy wynosi, z zastrzeżeniem
ust. 3, równowartość pieniężną 0,220 m3
drewna, obliczaną według średniej ceny
sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku
poprzedzającego rok podatkowy.
2. Do ceny, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się kwoty podatku od towarów i usług.
3. Dla lasów wchodzących w skład rezerwatów przyrody i parków narodowych
stawka podatku leśnego, o której mowa w ust. 1, ulega obniżeniu o 50%.
4. Średnią cenę sprzedaży drewna, o której mowa w ust. 1, ustala się na
podstawie komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, ogłaszanego
w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” w terminie
20 dni po upływie trzeciego kwartału.
5. Rada gminy może obniżyć kwotę stanowiącą średnią cenę sprzedaży drewna,
określoną w ust. 4, przyjmowaną jako podstawa obliczania podatku leśnego na
obszarze gminy.

Art. 5. 1. Obowiązek podatkowy w zakresie podatku leśnego powstaje od
pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaistniały
okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku.
2. Obowiązek podatkowy wygasa ostatniego dnia miesiąca, w którym przestały
istnieć okoliczności uzasadniające ten obowiązek.
3. Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w trakcie roku podatkowego,
podatek leśny za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których
istniał obowiązek.
4. Jeżeli w trakcie roku podatkowego las został zajęty na wykonywanie
działalności gospodarczej innej niż działalność leśna lub po zaprzestaniu
wykonywania tej działalności przywrócono działalność leśną, albo z innych powodów
jego powierzchnia uległa zmniejszeniu lub zwiększeniu – kwota należnego podatku
leśnego ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca
następującego po miesiącu, w którym nastąpiła ta zmiana.

Art. 6. 1. Organem podatkowym właściwym w sprawach podatku leśnego jest
wójt (burmistrz, prezydent miasta).
2. Osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 7, są obowiązane złożyć organowi
podatkowemu, właściwemu ze względu na miejsce położenia lasu, informacje
o lasach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni
od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie
obowiązku w podatku leśnym, lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w art. 5 ust. 4.
3. Podatek leśny na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 7,
ustala, w drodze decyzji, organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia
lasu. Podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku
podatkowego, w terminach do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.
3a. Nie wszczyna się postępowania, a postępowanie wszczęte umarza, jeżeli
wysokość zobowiązania podatkowego na dany rok podatkowy nie przekraczałaby,
określonych na dzień 1 stycznia roku podatkowego, najniższych kosztów doręczenia
w obrocie krajowym przesyłki poleconej za potwierdzeniem odbioru przez operatora
wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188). W takim przypadku decyzję umarzającą postępowanie
pozostawia się w aktach sprawy, a organ jest nią związany od chwili wydania. Do
zmiany decyzji umarzającej postępowanie przepis art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.) stosuje się odpowiednio.
4. Jeżeli w trakcie roku podatkowego nastąpiło wygaśnięcie obowiązku
podatkowego w zakresie podatku leśnego lub zaistniały zmiany, o których mowa
w art. 5 ust. 4, organ podatkowy dokonuje zmiany decyzji, którą ustalono ten podatek.
5. Osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki, nieposiadające
osobowości prawnej, jednostki organizacyjne Lasów Państwowych, a także jednostki
organizacyjne Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa są obowiązane:
1) składać, w terminie do dnia 15 stycznia, organowi podatkowemu, właściwemu
ze względu na miejsce położenia lasów, deklaracje na podatek leśny na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu – w terminie 14 dni od dnia
wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku;
2) odpowiednio skorygować deklaracje, w razie zaistnienia zmian, o których mowa
w art. 5 ust. 4, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian;
3) wpłacać w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego
obliczony w deklaracji podatek leśny na rachunek budżetu właściwej gminy, za
poszczególne miesiące, do dnia 15 każdego miesiąca.
5a. Informacje o lasach oraz deklaracje na podatek leśny mogą być składane za
pomocą środków komunikacji elektronicznej.
6. Obowiązek składania informacji o lasach oraz deklaracji na podatek leśny,
o którym mowa w ust. 2 i 5 pkt 1, dotyczy również podatników korzystających ze
zwolnień na mocy przepisów ustawy.
7. Jeżeli las stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu osób
fizycznych oraz osób prawnych, jednostek organizacyjnych, w tym spółek,
nieposiadających osobowości prawnej – osoby fizyczne składają deklarację na
podatek leśny oraz opłacają podatek na zasadach obowiązujących osoby prawne.
7a. W przypadku gdy kwota podatku nie przekracza 100 zł, podatek jest płatny
jednorazowo w terminie płatności pierwszej raty.
8. Rada gminy, w drodze uchwały, może zarządzić pobór podatku leśnego od
osób wymienionych w ust. 2 w drodze inkasa oraz wyznaczyć inkasentów i określić
wysokość wynagrodzenia za inkaso.
9. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzory formularzy, o których mowa w ust. 2 i ust. 5 pkt 1, wraz
z załącznikami, oraz szczegółowy zakres zawartych w nich danych niezbędnych do
wymiaru i poboru podatku leśnego, z uwzględnieniem możliwości wprowadzania
przez rady gmin zwolnień od tego podatku, wraz z objaśnieniami co do sposobu ich
wypełniania, terminu i miejsca składania oraz niezbędnymi pouczeniami, mając na
uwadze prawidłowe obliczenie podatku.
10. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób przesyłania informacji o lasach oraz deklaracji na podatek leśny za
pomocą środków komunikacji elektronicznej,
2) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone informacje
o lasach oraz deklaracje na podatek leśny
– uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności
i niezaprzeczalności danych zawartych w tych informacjach i deklaracjach
oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem.
11. (uchylony)
12. Poświadczenie przez organ podatkowy złożenia informacji o lasach lub
deklaracji na podatek leśny za pomocą środków komunikacji elektronicznej odbywa
się zgodnie z przepisami o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.

Art. 6a. 1. Osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy
w zakresie podatku leśnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości
lub podatku rolnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej
samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie
łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie
płatniczym). Przepisy art. 6 ust. 3a i 7a stosuje się odpowiednio.
2. Łączne zobowiązanie pieniężne należne od przedmiotów opodatkowania
stanowiących współwłasność lub znajdujących się w posiadaniu dwóch lub więcej
osób fizycznych ustala się w odrębnej decyzji (nakazie płatniczym), który wystawia
się na któregokolwiek ze współwłaścicieli lub posiadaczy.

Art. 7. 1. Zwalnia się od podatku leśnego:
1) lasy z drzewostanem w wieku do 40 lat;
2) lasy wpisane indywidualnie do rejestru zabytków;
3) użytki ekologiczne.
2. Od podatku leśnego zwalnia się również:
1) uczelnie;
1a) federacje podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki;
2) publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne objęte systemem oświaty oraz
prowadzące je organy, w zakresie lasów zajętych na działalność oświatową;
3) instytuty naukowe i pomocnicze jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk;
4) prowadzących zakłady pracy chronionej spełniające warunek, o którym mowa
w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U.
z 2018 r. poz. 511, 1000, 1076, 1925, 2192 i 2354), lub zakłady aktywności zawodowej w zakresie lasów wymienionych w decyzji w sprawie przyznania statusu zakładu pracy chronionej lub zakładu aktywności zawodowej lub
zgłoszonych wojewodzie – zajętych na prowadzenie tego zakładu,
z wyłączeniem lasów, które znajdują się w posiadaniu zależnym podmiotów
niebędących prowadzącymi zakłady pracy chronionej spełniające warunek,
o którym mowa w art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych lub zakłady aktywności zawodowej;
5) instytuty badawcze;
6) przedsiębiorców o statusie centrum badawczo-rozwojowego uzyskanym na
zasadach określonych w przepisach o niektórych formach wspierania
działalności innowacyjnej, w odniesieniu do przedmiotów opodatkowania
zajętych na cele prowadzonych badań i prac rozwojowych;
7) Krajowy Zasób Nieruchomości, w zakresie nieruchomości wchodzących w skład
Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r.
o Krajowym Zasobie Nieruchomości (Dz. U. z 2018 r. poz. 2363);
8) Centrum Łukasiewicz i instytuty działające w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz.
3. Rada gminy, w drodze uchwały, może wprowadzić inne zwolnienia
przedmiotowe niż określone w ust. 1, z uwzględnieniem przepisów dotyczących pomocy publicznej.
4. Z tytułu zwolnienia od podatku leśnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 6,
jednostkom samorządu terytorialnego przysługuje z budżetu państwa zwrot utraconych dochodów.
5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, zasady i tryb zwrotu utraconych dochodów, o których mowa w ust. 4,
kierując się potrzebą zabezpieczenia budżetów gmin przed utratą dochodów.
6. Zwolnienie od podatku leśnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, stanowi pomoc
de minimis, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia
18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu
Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1).

Art. 8. (pominięty).

Art. 9. (pominięty).

Art. 10. (uchylony).

Art. 11. (pominięty).

Art. 12. (pominięty).

Art. 13. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem art. 6
ust. 9, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.