Wejscie w życie: 1 marca 2015

Ostatnia Zmiana: brak

Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego

Art. 1. Ustawa reguluje zasady i tryb rejestracji stanu cywilnego oraz
dokonywania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego.

Art. 2. 1. Stanem cywilnym jest sytuacja prawna osoby wyrażona przez cechy
indywidualizujące osobę, kształtowana przez zdarzenia naturalne, czynności prawne
lub orzeczenia sądów, lub decyzje organów, stwierdzona w akcie stanu cywilnego.
2. Rejestracji stanu cywilnego dokonuje się w rejestrze stanu cywilnego
w formie aktów stanu cywilnego.
3. Aktem stanu cywilnego jest wpis o urodzeniu, małżeństwie albo zgonie
w rejestrze stanu cywilnego wraz z treścią późniejszych wpisów wpływających na
treść lub ważność tego aktu.
4. Akt stanu cywilnego jest sporządzony z chwilą dokonania wpisu o urodzeniu,
małżeństwie albo zgonie w rejestrze stanu cywilnego.
5. Czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego innych niż akty stanu
cywilnego dokonuje się w formie decyzji administracyjnej albo czynności materialno-
-technicznej.
6. Odmowa dokonania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego następuje
w formie decyzji administracyjnej.

Art. 3. Akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich
stwierdzonych; ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie
w postępowaniu sądowym.

Art. 4. 1. Sądy przekazują urzędom stanu cywilnego odpisy prawomocnych
orzeczeń stanowiących podstawę sporządzenia aktu stanu cywilnego lub mających
wpływ na treść lub ważność aktu stanu cywilnego wraz z adnotacją o dacie
uprawomocnienia się tych orzeczeń, w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się
orzeczenia.
2. Organy administracji publicznej przekazują urzędom stanu cywilnego odpisy
decyzji administracyjnych mających wpływ na treść lub ważność aktu stanu
cywilnego w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna,
z wyjątkiem decyzji administracyjnych o zmianie imienia lub nazwiska, które są
przekazywane w trybie ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia
i nazwiska (Dz. U. z 2016 r. poz. 10 oraz z 2019 r. poz. 730).

Art. 5. 1. Rejestr stanu cywilnego jest prowadzony w systemie
teleinformatycznym.
2. Utrzymanie i rozwój rejestru stanu cywilnego, w celu realizacji zadań
określonych w ustawie, zapewnia minister właściwy do spraw informatyzacji, w tym:
1) zapewnia ochronę przed nieuprawnionym dostępem do rejestru stanu cywilnego;
2) zapewnia integralność danych w rejestrze stanu cywilnego;
3) zapewnia dostępność systemu teleinformatycznego, w którym rejestr stanu
cywilnego jest prowadzony, dla podmiotów przetwarzających dane w tym
rejestrze;
4) przeciwdziała uszkodzeniom systemu teleinformatycznego, w którym rejestr
stanu cywilnego jest prowadzony;
5) określa zasady bezpieczeństwa przetwarzanych danych, w tym danych
osobowych;
6) określa zasady zgłoszenia naruszenia ochrony danych osobowych;
7) zapewnia rozliczalność działań dokonywanych na danych w rejestrze stanu
cywilnego;
8) zapewnia poprawność danych przetwarzanych w rejestrze stanu cywilnego.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych na wniosek ministra właściwego
do spraw informatyzacji może uczestniczyć w realizacji zadań związanych
z rozwojem rejestru stanu cywilnego oraz zapewnieniem poprawności danych
przetwarzanych w tym rejestrze.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia funkcjonowanie
wydzielonej sieci umożliwiającej łączność elektroniczną pozwalającą na dostęp
organom, o których mowa w ust. 6, do rejestru stanu cywilnego.
5. Wpisu w rejestrze stanu cywilnego dokonuje kierownik urzędu stanu
cywilnego lub zastępca kierownika urzędu stanu cywilnego.
6. W celu realizacji zadań określonych w ustawie kierownik urzędu stanu
cywilnego, zastępca kierownika urzędu stanu cywilnego, wojewoda, minister
właściwy do spraw wewnętrznych oraz minister właściwy do spraw informatyzacji
posiadają dostęp do rejestru stanu cywilnego.
7. Minister właściwy do spraw informatyzacji wykonuje obowiązki, o których
mowa w art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679
z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie
danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).

Art. 5a. 1. Dane z rejestru stanu cywilnego minister właściwy do spraw
informatyzacji udostępnia:
1) Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
2) Agencji Wywiadu,
3) Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu,
4) Służbie Kontrwywiadu Wojskowego,
5) Służbie Wywiadu Wojskowego
– wyłącznie w zakresie niezbędnym do realizacji ich ustawowych zadań.
2. Dane z rejestru stanu cywilnego udostępnia się za pomocą urządzeń
teletransmisji danych, po złożeniu do ministra właściwego do spraw informatyzacji
jednorazowego wniosku i wyrażeniu przez niego zgody, podmiotom, o których mowa
w ust. 1, jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:
1) posiadają urządzenia lub systemy teleinformatyczne przeznaczone do
komunikowania się pomiędzy uprawnionymi podmiotami a rejestrem stanu
cywilnego, umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej dane z rejestru,
zakres oraz datę ich uzyskania;
2) posiadają zabezpieczenia techniczne i organizacyjne właściwe dla przetwarzania
danych osobowych, w szczególności uniemożliwiające dostęp osób
nieuprawnionych do przetwarzania danych osobowych i wykorzystanie danych
niezgodnie z celem ich uzyskania;
3) uzyskanie danych tą drogą jest uzasadnione specyfiką lub zakresem
wykonywanych zadań albo prowadzonej działalności.
3. W sprawach o udostępnianie danych podmiotom, o których mowa w ust. 1,
minister właściwy do spraw informatyzacji, w drodze decyzji administracyjnej,
wyraża zgodę na udostępnianie danych, odmawia wyrażenia zgody na ich
udostępnianie, jeżeli nie zostały spełnione warunki określone w ust. 2, albo cofa zgodę
na ich udostępnianie, jeżeli warunki te przestały być spełniane.

Art. 6. 1. Rejestracja stanu cywilnego jest wykonywana przez gminy w urzędach
stanu cywilnego jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.
2. Gmina jest okręgiem rejestracji stanu cywilnego.
3. Kierownikiem urzędu stanu cywilnego jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).
4. W okręgach liczących poniżej 50 000 mieszkańców wójt (burmistrz,
prezydent miasta) zatrudnia zastępcę kierownika urzędu stanu cywilnego oraz może
zatrudnić inną osobę na stanowisku kierownika urzędu stanu cywilnego.
5. W okręgach liczących powyżej 50 000 mieszkańców wójt (burmistrz,
prezydent miasta) zatrudnia inną osobę na stanowisku kierownika urzędu stanu
cywilnego oraz może zatrudnić zastępcę lub zastępców kierownika urzędu stanu
cywilnego.

Art. 7. 1. Zmiana okręgu rejestracji stanu cywilnego może nastąpić przez
ustalenie właściwości urzędu stanu cywilnego dla więcej niż jednego okręgu
rejestracji stanu cywilnego lub przez ustalenie właściwości kilku urzędów stanu cywilnego w jednym okręgu rejestracji stanu cywilnego. Jeżeli nastąpiła zmiana
właściwości okręgu rejestracji stanu cywilnego, kierownikiem urzędu stanu cywilnego
właściwym do dokonywania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego jest
kierownik urzędu stanu cywilnego, który przejął właściwość okręgu rejestracji stanu
cywilnego.
2. Wojewoda składa wniosek do ministra właściwego do spraw wewnętrznych
o zmianę okręgu rejestracji stanu cywilnego:
1) na wniosek gminy lub gmin;
2) po zasięgnięciu opinii gminy lub gmin.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw administracji publicznej, w drodze rozporządzenia, określa
właściwość urzędu stanu cywilnego dla więcej niż jednego okręgu rejestracji stanu
cywilnego lub właściwość kilku urzędów stanu cywilnego w jednym okręgu rejestracji
stanu cywilnego, uwzględniając wskazane we wniosku okoliczności oraz liczbę
zdarzeń z zakresu rejestracji stanu cywilnego przemawiających za zmianą właściwości
urzędu.

Art. 8. 1. Na stanowisku kierownika urzędu stanu cywilnego oraz zastępcy
kierownika urzędu stanu cywilnego może być zatrudniona osoba inna niż wskazana
w art. 6 ust. 3, która:
1) ma obywatelstwo polskie, pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta
z pełni praw publicznych;
2) nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo
ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
3) posiada:
a) dyplom ukończenia wyższych studiów prawniczych lub administracyjnych
potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego magistra lub,
b) dyplom potwierdzający ukończenie wyższych studiów prawniczych lub
administracyjnych za granicą, o którym mowa w art. 326 ust. 1 ustawy z
dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z
2020 r. poz. 85), albo uznany za równoważny polskiemu dyplomowi
potwierdzającemu uzyskanie tytułu zawodowego magistra zgodnie z art.
327 ust. 1 tej ustawy lub,
c) dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego magistra
i świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie
administracji;
4) posiada łącznie co najmniej trzyletni staż pracy na stanowiskach urzędniczych
w urzędach lub w samorządowych jednostkach organizacyjnych, w służbie
cywilnej, w urzędach państwowych lub w służbie zagranicznej, z wyjątkiem
stanowisk pomocniczych i obsługi.
2. W zakresie nieuregulowanym w ustawie do osób zatrudnionych na
stanowiskach kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcy kierownika urzędu
stanu cywilnego oraz do naboru na te stanowiska stosuje się przepisy ustawy z dnia
21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1282).

Art. 9. 1. Czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego są dokonywane przez
kierownika urzędu stanu cywilnego lub zastępcę kierownika urzędu stanu cywilnego.
2. Uprawnienia i obowiązki kierownika urzędu stanu cywilnego przysługują i są
wykonywane również przez zastępcę kierownika urzędu stanu cywilnego.

Art. 10. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego może upoważnić pisemnie
pracownika urzędu stanu cywilnego do wydawania odpisów aktów stanu cywilnego,
zaświadczeń o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego
danych dotyczących wskazanej osoby oraz zamieszczania przypisków, z wyjątkiem
przypisków zamieszczanych przy akcie stanu cywilnego na podstawie uznania
orzeczenia organu państwa obcego lub na podstawie innego dokumentu pochodzącego
od organu państwa obcego, a niewymagającego uznania albo odpisu zagranicznego
dokumentu stanu cywilnego przekazanego do urzędu stanu cywilnego w wykonaniu
umowy międzynarodowej przewidującej wzajemną wymianę informacji w zakresie
stanu cywilnego.
2. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może upoważnić pisemnie innego
pracownika do wydawania odpisów aktów stanu cywilnego, zaświadczeń
o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego danych
dotyczących wskazanej osoby oraz zamieszczania przypisków, z wyjątkiem
przypisków zamieszczanych przy akcie stanu cywilnego na podstawie uznania
orzeczenia organu państwa obcego lub na podstawie innego dokumentu pochodzącego
od organu państwa obcego, a niewymagającego uznania albo odpisu zagranicznego
dokumentu stanu cywilnego przekazanego do urzędu stanu cywilnego w wykonaniu
umowy międzynarodowej przewidującej wzajemną wymianę informacji w zakresie
stanu cywilnego.
3. Zastępca kierownika urzędu stanu cywilnego nie może upoważnić pisemnie
pracownika do dokonywania czynności, o których mowa w ust. 1.

Art. 11. 1. Właściwy miejscowo wojewoda sprawuje nadzór nad rejestracją
stanu cywilnego.
2. Organem odwoławczym od decyzji administracyjnych z zakresu rejestracji
stanu cywilnego jest wojewoda.
3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad działalnością
wojewody w zakresie rejestracji stanu cywilnego.
4. Sprawowanie nadzoru, o którym mowa w ust. 3, polega w szczególności na:
1) przeprowadzaniu kontroli, w tym na badaniu:
a) prawidłowości prowadzonych przez wojewodę postępowań
administracyjnych,
b) terminowości załatwiania spraw z zakresu rejestracji stanu cywilnego;
2) kształtowaniu jednolitej polityki w zakresie rejestracji stanu cywilnego i kontroli
wykonywania ustalonych sposobów postępowania.
5. Kontrola, o której mowa w ust. 4 pkt 1, jest wykonywana na zasadach
określonych w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 224).

Art. 12. 1. W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy
z dnia 14 czerwca 1960 r. − Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018
r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).
2. Do spraw należących do właściwości konsulów stosuje się przepisy ustawy
z dnia 25 czerwca 2015 r. – Prawo konsularne (Dz. U. z 2020 r. poz. 195).

Art. 13. 1. Urodzenie oraz małżeństwo rejestruje kierownik urzędu stanu
cywilnego właściwy ze względu na miejsce urodzenia albo zawarcia małżeństwa.
2. Zgon rejestruje kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na
miejsce zgonu albo miejsce znalezienia zwłok.
3. Małżeństwo zawarte przed konsulem rejestruje kierownik urzędu stanu
cywilnego właściwy dla miasta stołecznego Warszawy.
4. Urodzenie oraz zgon na polskim statku morskim lub powietrznym, okręcie
wojennym lub wojskowym statku powietrznym rejestruje kierownik urzędu stanu
cywilnego właściwy dla miasta stołecznego Warszawy.
5. Zgon żołnierza w czynnej służbie wojskowej i innej osoby przydzielonej do
jednostki wojskowej, poległych lub zmarłych w związku z działaniami wojennymi rejestruje kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy dla miasta stołecznego Warszawy.
6. W przypadku stwierdzenia zgonu albo uznania za zmarłego w postępowaniu
sądowym zgon rejestruje kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy dla miasta
stołecznego Warszawy.

Art. 14. Zgłoszenia urodzenia dokonuje się w urzędzie stanu cywilnego
właściwym ze względu na miejsce urodzenia dziecka.

Art. 15. 1. Zawarcie małżeństwa następuje przed kierownikiem urzędu stanu
cywilnego wybranym przez osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo.
2. Zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie
małżeństwa w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. –
Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2019 r. poz. 2086 i 2089), zwanej dalej
„Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym”, wydaje kierownik urzędu stanu cywilnego
wybrany przez osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo.

Art. 16. Zgłoszenia zgonu dokonuje się w urzędzie stanu cywilnego właściwym
ze względu na miejsce zgonu albo miejsce znalezienia zwłok.

Art. 17. W przypadku osoby, której osobisty udział w czynności z zakresu
rejestracji stanu cywilnego w siedzibie urzędu stanu cywilnego nie jest możliwy
z powodu choroby, niepełnosprawności lub innej niedającej się pokonać przeszkody,
czynności tej można dokonać w miejscu pobytu tej osoby, jeżeli pozwalają na to
okoliczności.

Art. 18. Oświadczenia konieczne do uznania ojcostwa lub oświadczenia
małżonków, że dziecko będzie nosić takie samo nazwisko, jakie nosi albo nosiłoby ich
wspólne dziecko, oraz oświadczenie małżonka rozwiedzionego o powrocie do
nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa, można złożyć przed wybranym
kierownikiem urzędu stanu cywilnego albo konsulem.

Art. 19. 1. Akty stanu cywilnego oznacza się w rejestrze stanu cywilnego
oddzielnie dla każdego rodzaju zdarzenia: urodzenia, małżeństwa albo zgonu,
i odrębnie dla każdego roku kalendarzowego.
2. W rejestrze stanu cywilnego prowadzi się rejestr uznań, w którym gromadzi
się:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia matki dziecka
oraz mężczyzny uznającego ojcostwo, numery tych osób w Powszechnym
Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności, zwanym dalej „PESEL”, jeżeli
zostały nadane;
2) nazwisko, imię (imiona), płeć, datę i miejsce urodzenia dziecka, jeżeli uznanie
ojcostwa następuje po sporządzeniu aktu urodzenia, oraz numer PESEL dziecka,
jeżeli został nadany;
3) datę i miejsce urodzenia oraz płeć dziecka, jeżeli uznanie ojcostwa następuje
przed sporządzeniem aktu urodzenia, a po urodzeniu się dziecka;
4) informację, że oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa zostało przyjęte
przed urodzeniem się dziecka;
4a) informację, że oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa zostało złożone
przed przeniesieniem do organizmu kobiety komórek rozrodczych pochodzących
od anonimowego dawcy albo zarodka powstałego z komórek rozrodczych
pochodzących od anonimowego dawcy albo z dawstwa zarodka;
5) datę śmierci dziecka oraz informację o dacie powzięcia przez mężczyznę
uznającego ojcostwo wiadomości o śmierci dziecka, jeżeli uznanie ojcostwa
następuje po śmierci dziecka;
6) oznaczenie aktu urodzenia dziecka i urzędu stanu cywilnego, w którym został on
sporządzony, lub oznaczenie aktu zgonu dziecka oraz urzędu stanu cywilnego,
w którym został on sporządzony, jeżeli są znane;
7) datę złożenia przez mężczyznę oświadczenia, że dziecko pochodzi od niego;
8) datę złożenia przez matkę dziecka oświadczenia, że mężczyzna, który złożył
oświadczenie, jest ojcem dziecka;
9) datę odmowy przyjęcia oświadczeń koniecznych do uznania ojcostwa;
10) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego albo konsula przyjmującego
oświadczenie lub odmawiającego przyjęcia oświadczeń koniecznych do uznania
ojcostwa dziecka.
2a. Informacja, o której mowa w ust. 2 pkt 4a, podlega usunięciu z rejestru, jeżeli
w ciągu dwóch lat od dnia przyjęcia oświadczenia złożonego przez mężczyznę
koniecznego do uznania ojcostwa dziecko się nie urodziło.
3. Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzący rejestr stanu
cywilnego zapewnia Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego możliwość realizacji
zadań wynikających z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. z 2020 r. poz. 27).

Art. 20. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt urodzenia
występuje, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, o nadanie numeru
PESEL, który po nadaniu jest zamieszczany w rejestrze stanu cywilnego.
2. W rejestrze stanu cywilnego zamieszcza się przy akcie stanu cywilnego dane
o obywatelstwie oraz numer PESEL osoby, której akt dotyczy, jeżeli został nadany.
3. W rejestrze stanu cywilnego zamieszcza się przy akcie urodzenia, oprócz
danych określonych w ust. 2, numery PESEL rodziców osoby, której akt dotyczy,
jeżeli zostały nadane.

Art. 21. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego przed rejestracją zdarzenia
sprawdza, czy nie zostało ono uprzednio zarejestrowane w formie aktu stanu
cywilnego w rejestrze stanu cywilnego.
2. Dokonując czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego, kierownik urzędu
stanu cywilnego, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, dokonuje
sprawdzenia danych zawartych w PESEL.

Art. 22. Rejestracji stanu cywilnego dokonuje się na podstawie dowodów
potwierdzających prawdziwość zgłoszonych danych. W przypadku uznania tych
dowodów za niewystarczające stan faktyczny ustala się w postępowaniu wyjaśniającym.

Art. 23. Informacje o okolicznościach i podstawie rejestracji urodzenia,
małżeństwa albo zgonu zamieszcza się w akcie stanu cywilnego jako adnotację.

Art. 24. 1. Wpis wpływający na treść lub ważność aktu stanu cywilnego dołącza
się do aktu stanu cywilnego w formie wzmianki dodatkowej.
2. Wzmiankę dodatkową dołącza się na podstawie:
1) prawomocnych orzeczeń sądów;
2) ostatecznych decyzji administracyjnych i decyzji administracyjnych o zmianie
imienia lub nazwiska;
3) odpisów aktów stanu cywilnego;
4) protokołów sporządzanych przez kierowników urzędów stanu cywilnego albo
konsulów z czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego, które wymagają
dołączenia wzmianek dodatkowych do aktów stanu cywilnego;
5) odpisów zagranicznych dokumentów stanu cywilnego lub innych dokumentów
pochodzących od organów obcego państwa, niewymagających uznania;
6) innych dokumentów mających wpływ na treść lub ważność aktu.
3. Wzmiankę dodatkową o zmianie imienia lub nazwiska rodzica lub rodziców
osoby pełnoletniej dołącza się do aktu urodzenia lub aktu małżeństwa tej osoby, o ile
wystąpi ona z takim wnioskiem.

Art. 25. 1. Informacje o innych aktach stanu cywilnego dotyczących tej samej
osoby oraz informacje wpływające na stan cywilny tej osoby zamieszcza się przy akcie
stanu cywilnego w formie przypisków.
2. Sporządzając akt stanu cywilnego lub dołączając do niego wzmiankę
dodatkową, niezwłocznie zamieszcza się przypiski przy innych aktach stanu
cywilnego dotyczących tej samej osoby.

Art. 26. 1. Dokumenty stanowiące podstawę sporządzenia aktu stanu cywilnego
lub dokumenty złożone po sporządzeniu aktu stanu cywilnego stanowiące podstawę
do dołączenia wzmianki dodatkowej do aktu stanu cywilnego lub stanowiące
podstawę zamieszczenia przypisku przy innych aktach stanu cywilnego stanowią akta
zbiorowe rejestracji stanu cywilnego.
2. W aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego gromadzi się dokumenty,
które nie podlegają zwrotowi. Na wniosek osoby, która przedkłada zagraniczny
dokument stanu cywilnego, można wydać ten dokument, po uprzednim sporządzeniu
kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez kierownika urzędu stanu
cywilnego, jeżeli wnioskodawca nie ma możliwości ponownego uzyskania tego
dokumentu.
3. Akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego są gromadzone w rejestrze stanu
cywilnego, jeżeli zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego.
W rejestrze mogą być gromadzone akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego
niesporządzone w formie dokumentu elektronicznego jako odwzorowanie cyfrowe lub
może być zamieszczany opis tych dokumentów.
4. Dokumenty z akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, na żądanie sądu,
prokuratora, osoby, której akt stanu cywilnego dotyczy, lub osoby mającej interes
prawny, mogą być wydawane w formie dokumentu elektronicznego, kopii lub
wydruku dokumentu elektronicznego poświadczonych za zgodność z oryginałem
przez kierownika urzędu stanu cywilnego.

Art. 27. 1. Akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego zabezpiecza się przed
uszkodzeniem, zniszczeniem, utratą oraz przed nieuprawnionym dostępem do nich
osób trzecich.
2. Akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego niesporządzone w formie
dokumentu elektronicznego przechowuje się w archiwum urzędu stanu cywilnego,
w miejscu zapewniającym ich zabezpieczenie, a w razie potrzeby poddaje się
konserwacji.
3. Akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego niesporządzone w formie
dokumentu elektronicznego mogą być wynoszone poza urząd stanu cywilnego za
zgodą wojewody wyrażoną w drodze postanowienia lub w przypadku
niebezpieczeństwa zagrażającego tym aktom.
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób:
1) prowadzenia rejestru stanu cywilnego,
2) oznaczania w rejestrze stanu cywilnego aktów stanu cywilnego,
3) prowadzenia akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego,
4) zabezpieczania akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego niesporządzonych
w formie dokumentu elektronicznego w przypadku, o którym mowa w ust. 3
– uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności danych zawartych
w rejestrze stanu cywilnego i ich przejrzystości, sprawnego funkcjonowania rejestru
stanu cywilnego, ochrony danych osobowych i mając na względzie szczególny
charakter akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego.

Art. 28. 1. Akty stanu cywilnego oraz akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego
kierownik urzędu stanu cywilnego przechowuje przez okres:
1) 100 lat – akty urodzenia oraz akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego dotyczące
aktu urodzenia;
2) 80 lat – akty małżeństwa, akty zgonu oraz akta zbiorowe rejestracji stanu
cywilnego dotyczące aktu małżeństwa i aktu zgonu.
2. Okresy, o których mowa w ust. 1, są liczone od końca roku kalendarzowego,
w którym nastąpiło sporządzenie aktu stanu cywilnego.
3. Jeżeli osoba, której dotyczy akt urodzenia lub akt małżeństwa, żyje dłużej niż
okres przechowywania tego aktu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, akt jest
przechowywany do czasu sporządzenia dla tej osoby aktu zgonu lub zarejestrowania
informacji o zgonie tej osoby.
4. Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1 i 3, akty stanu cywilnego oraz
akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego kierownik urzędu stanu cywilnego
przekazuje w ciągu 2 lat do właściwego archiwum państwowego.
5. Po upływie okresów, o których mowa w ust. 1 i 3, a przed przekazaniem akt
zbiorowych rejestracji stanu cywilnego do właściwego archiwum państwowego, ich
udostępnianie następuje zgodnie z art. 26 ust. 4.

Art. 29. 1. Nazwiskiem rodowym jest nazwisko zamieszczone w akcie
urodzenia, a nazwiskiem jest nazwisko zamieszczone w akcie małżeństwa lub akcie
zgonu; nazwiskiem osoby, która nie zawarła związku małżeńskiego, jest nazwisko
rodowe.
2. W akcie stanu cywilnego określa się stan cywilny osoby jako sytuację tej
osoby w odniesieniu do małżeństwa: panna, kawaler, zamężna, żonaty, rozwiedziona,
rozwiedziony, wdowa, wdowiec.
3. Nazwiska i imiona cudzoziemców ustala się na podstawie dokumentu podróży
lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo, a nazwiska
i imiona rodziców dziecka i nazwisko dziecka cudzoziemców ustala się na podstawie
dokumentu podróży lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość
i obywatelstwo rodziców.

Art. 30. 1. Miejscem zdarzenia jest miejscowość, w której nastąpiło urodzenie,
zostało zawarte małżeństwo albo nastąpił zgon, albo znaleziono zwłoki.
2. Nazwę miejscowości zamieszcza się w akcie stanu cywilnego zgodnie
z krajowym rejestrem urzędowego podziału terytorialnego kraju oraz urzędowych
nazw miejscowości i ich części.
3. W przypadku zmiany nazwy miejscowości do aktu stanu cywilnego dołącza
się z urzędu wzmiankę dodatkową o zmianie nazwy miejscowości.
4. Nazwę miejscowości położonej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
zamieszcza się w pisowni ustalonej przez Komisję Standaryzacji Nazw
Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 31. 1. Dokumenty w języku obcym przedkłada się z urzędowym
tłumaczeniem na język polski dokonywanym przez:
1) tłumacza przysięgłego wpisanego na listę prowadzoną przez Ministra
Sprawiedliwości;
2) tłumacza przysięgłego uprawnionego do dokonywania takich tłumaczeń
w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru
Gospodarczego (EOG);
3) konsula.
2. Za dokumenty przetłumaczone przez konsula uznaje się również:
1) dokumenty w języku obcym przetłumaczone na język polski przez tłumacza
w państwie przyjmującym i poświadczone przez konsula;
2) dokumenty przetłumaczone z języka rzadko występującego na język znany
konsulowi, a następnie przetłumaczone przez konsula na język polski.
3. W przypadku braku tłumacza przysięgłego języka obcego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej dokument zagraniczny potwierdzający stan cywilny
w języku obcym może zostać przetłumaczony przez konsula lub uprawnionego
pracownika przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa obcego na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 32. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego zapewnia udział biegłych lub
tłumaczy, jeżeli nie potrafi samodzielnie porozumieć się z osobami uczestniczącymi
w czynności zgłoszenia urodzenia lub zgonu.
2. Udział biegłego lub tłumacza przy składaniu oświadczeń przewidzianych
w ustawie lub w procedurze związanej z zawarciem związku małżeńskiego
zapewniają osoby składające te oświadczenia lub osoby zamierzające zawrzeć
małżeństwo, jeżeli nie potrafią porozumieć się z kierownikiem urzędu stanu
cywilnego. Osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo zapewniają udział biegłego lub tłumacza także wtedy, gdy świadkowie nie potrafią porozumieć się z kierownikiem
urzędu stanu cywilnego.
3. Biegłego lub tłumacza, z wyłączeniem biegłego sądowego oraz tłumacza
przysięgłego, kierownik urzędu stanu cywilnego poucza o odpowiedzialności karnej
z art. 233 § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2019 r. poz.
1950 i 2128).
4. Biegły lub tłumacz, z wyłączeniem biegłego sądowego oraz tłumacza
przysięgłego, składa przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego oświadczenie, że
będzie wykonywał powierzone zadania sumiennie i bezstronnie, dochowując
tajemnicy prawnie chronionej oraz kierując się w swoim postępowaniu uczciwością
i etyką. Adnotację o złożeniu oświadczenia zamieszcza się w protokole czynności
z zakresu rejestracji stanu cywilnego.
5. Biegły lub tłumacz biorący udział w czynności z zakresu rejestracji stanu
cywilnego, która wymaga sporządzenia protokołu, podpisuje ten protokół.

Art. 33. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzory, w tym w formie dokumentu elektronicznego:
a) odpisów zupełnych aktu urodzenia, aktu małżeństwa i aktu zgonu,
b) odpisu zupełnego aktu zgonu osoby o nieustalonej tożsamości,
c) odpisów skróconych aktu urodzenia, aktu małżeństwa i aktu zgonu,
d) odpisu skróconego aktu urodzenia dziecka, które urodziło się martwe,
2) wzory protokołów:
a) zgłoszenia urodzenia,
b) uznania ojcostwa,
c) przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński,
d) przyjęcia oświadczenia rozwiedzionego małżonka o powrocie do nazwiska
noszonego przed zawarciem małżeństwa,
e) zgłoszenia zgonu,
f) przyjęcia oświadczeń, o których mowa w art. 88 § 3 Kodeksu rodzinnego
i opiekuńczego,
g) przyjęcia oświadczeń małżonków, że dziecko będzie nosiło takie samo
nazwisko, jakie nosi albo nosiłoby ich wspólne dziecko,
h) przyjęcia oświadczenia o zmianie imienia lub imion,
3) wzory:
a) zaświadczenia potwierdzającego uznanie ojcostwa,
b) zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie
małżeństwa,
c) zaświadczenia stwierdzającego, że oświadczenia o wstąpieniu w związek
małżeński zostały złożone w obecności duchownego,
d) zaświadczenia stwierdzającego, że zgodnie z prawem polskim można
zawrzeć małżeństwo,
e) zaświadczenia o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze stanu
cywilnego danych dotyczących wskazanej osoby, w tym w formie
dokumentu elektronicznego,
f) wniosku o wydanie zaświadczenia o stanie cywilnym, w tym w formie
dokumentu elektronicznego,
g) zaświadczenia o stanie cywilnym, w tym w formie dokumentu
elektronicznego,
4) wzór zapewnienia, że osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo nie wiedzą
o istnieniu okoliczności wyłączających zawarcie tego małżeństwa
– uwzględniając zakres danych wymaganych do sporządzenia aktu urodzenia, aktu
małżeństwa i aktu zgonu oraz ich odpisów, danych koniecznych do uznania ojcostwa,
informacji i danych zamieszczanych w protokołach, oświadczeniach,
zaświadczeniach lub zapewnieniu, umożliwiających sporządzanie aktów stanu
cywilnego.

Art. 34. Minister właściwy do spraw wewnętrznych zapewnia kierownikom
urzędów stanu cywilnego blankiety odpisów aktów stanu cywilnego, zaświadczeń
o stanie cywilnym i zaświadczeń stwierdzających, że zgodnie z prawem polskim
można zawrzeć małżeństwo.

Art. 35. 1. Akt stanu cywilnego, który zawiera dane niezgodne z danymi
zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu
cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego, podlega
sprostowaniu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, który go sporządził.
2. Sprostowanie aktu stanu cywilnego może być dokonane na podstawie
zagranicznego dokumentu stanu cywilnego, jeżeli w państwie wystawienia jest on
uznawany za dokument stanu cywilnego, lub innego dokumentu zagranicznego
potwierdzającego stan cywilny, wydanego w państwie, w którym nie jest prowadzona
rejestracja stanu cywilnego, jeżeli zawierają one dane, które podlegają sprostowaniu,
stwierdzają zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych.
3. Sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje się z urzędu, na wniosek osoby,
której ten akt dotyczy, lub jej przedstawiciela ustawowego, na wniosek osoby mającej
w tym interes prawny lub prokuratora, w formie czynności materialno-technicznej.
4. Jeżeli sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje się z urzędu lub na
wniosek innej osoby niż ta, której akt dotyczy, lub jej przedstawiciela ustawowego,
kierownik urzędu stanu cywilnego powiadamia tę osobę o zamiarze sprostowania lub
o złożeniu wniosku o sprostowanie aktu stanu cywilnego.
5. Jeżeli sprostowania aktu małżeństwa dokonuje się na wniosek jednego
z małżonków, kierownik urzędu stanu cywilnego powiadamia o złożeniu wniosku
drugiego małżonka.
6. Do wniosku o sprostowanie aktu stanu cywilnego załącza się dokumenty,
o których mowa w ust. 2.
7. Wnioskując o sprostowanie aktu stanu cywilnego na podstawie materiałów
archiwalnych, do wniosku należy załączyć uwierzytelniony odpis lub wypis, lub
uwierzytelnioną reprodukcję tych materiałów.
8. Kierownik urzędu stanu cywilnego, dokonując sprostowania, wydaje
wnioskodawcy odpis zupełny sprostowanego aktu stanu cywilnego.

Art. 36. Sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje sąd w postępowaniu
nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika
urzędu stanu cywilnego, jeżeli:
1) sprostowanie aktu stanu cywilnego jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych
rejestracji stanu cywilnego lub innych aktów stanu cywilnego, o ile stwierdzają
one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych albo
zagranicznych dokumentów stanu cywilnego, o których mowa w art. 35 ust. 2;
2) sprostowanie aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego nie
jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1.

Art. 37. 1. Akt stanu cywilnego, który nie zawiera wszystkich wymaganych
danych, uzupełnia kierownik urzędu stanu cywilnego, który go sporządził, na
podstawie innych aktów stanu cywilnego, akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego
prowadzonych dla tego aktu i innych dokumentów mających wpływ na stan cywilny.
2. Uzupełnienia aktu stanu cywilnego można dokonać na podstawie
zagranicznego dokumentu stanu cywilnego, jeżeli w państwie wystawienia jest on
uznawany za dokument stanu cywilnego, lub innego dokumentu zagranicznego
potwierdzającego stan cywilny, wydanego w państwie, w którym nie jest prowadzona
rejestracja stanu cywilnego, jeżeli stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą
tej osoby lub jej wstępnych.
3. Uzupełnienia aktu stanu cywilnego dokonuje się z urzędu, na wniosek osoby,
której ten akt dotyczy, lub jej przedstawiciela ustawowego, na wniosek osoby mającej
w tym interes prawny lub prokuratora, w formie czynności materialno-technicznej.
4. Jeżeli uzupełnienia aktu stanu cywilnego dokonuje się z urzędu lub na wniosek
innej osoby niż ta, której akt dotyczy, lub jej przedstawiciela ustawowego, kierownik
urzędu stanu cywilnego powiadamia tę osobę o zamiarze uzupełnienia lub o złożeniu
wniosku o uzupełnienie aktu stanu cywilnego.
5. Jeżeli uzupełnienia aktu małżeństwa dokonuje się na wniosek jednego
z małżonków, kierownik urzędu stanu cywilnego powiadamia o złożeniu wniosku
drugiego małżonka.
6. Do wniosku o uzupełnienie aktu stanu cywilnego załącza się dokumenty,
o których mowa w ust. 2.
7. Wnioskując o uzupełnienie aktu stanu cywilnego na podstawie materiałów
archiwalnych, do wniosku należy załączyć uwierzytelniony odpis lub wypis, lub
uwierzytelnioną przez właściwy organ reprodukcję tych materiałów.
8. Kierownik urzędu stanu cywilnego, dokonując uzupełnienia, wydaje
wnioskodawcy odpis zupełny uzupełnionego aktu stanu cywilnego.

Art. 38. Uzupełnienia aktu zgonu dokonuje sąd w postępowaniu
nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej lub prokuratora, jeżeli akt zgonu nie zawiera daty lub godziny zgonu, a dane te nie wynikają z akt zbiorowych
rejestracji stanu cywilnego stanowiących podstawę sporządzenia aktu zgonu.

Art. 39. 1. Unieważnienia aktu stanu cywilnego lub dołączonej do niego
wzmianki dodatkowej dokonuje sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek
osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego, jeżeli akt
ten lub wzmianka stwierdzają zdarzenie niezgodne ze stanem faktycznym lub
stwierdzono uchybienia, które zmniejszają jego moc dowodową.
2. Jeżeli sąd unieważnił akt stanu cywilnego z przyczyn, o których mowa
w ust. 1, może on postanowić o sporządzeniu nowego aktu stanu cywilnego.

Art. 39a. 1. Unieważnienia aktu lub aktów stanu cywilnego stwierdzających to
samo zdarzenie, a błędnie zarejestrowanych w rejestrze stanu cywilnego z przyczyn
technicznych lub w wyniku niewłaściwego zastosowania funkcjonalności rejestru
stanu cywilnego dokonuje z urzędu, w formie czynności materialno-technicznej,
kierownik urzędu stanu cywilnego, który dokonał błędnej rejestracji, dołączając do
każdego z unieważnionych aktów wzmiankę dodatkową o jego unieważnieniu.
Czynności niezbędne do unieważnienia aktu lub aktów stanu cywilnego kierownik
urzędu stanu cywilnego podejmuje niezwłocznie po stwierdzeniu błędnej rejestracji.
Z unieważnionego aktu stanu cywilnego nie wydaje się odpisów.
2. Jeżeli z unieważnionego aktu stanu cywilnego wydano wcześniej odpis,
kierownik urzędu stanu cywilnego zawiadamia podmiot, który otrzymał odpis,
o unieważnieniu tego aktu. Do zawiadomienia dołącza się, wydany z urzędu, odpis
zupełny albo skrócony właściwego aktu stanu cywilnego, odpowiednio do rodzaju
odpisu wydanego wcześniej z unieważnionego aktu stanu cywilnego.
3. Postępowanie o unieważnienie aktu lub aktów stanu cywilnego, o których
mowa w ust. 1 i 2, wszczyna się z urzędu lub na wniosek osoby, której akt dotyczy,
osoby mającej w tym interes prawny lub prokuratora.

Art. 39b. 1. Jeżeli w rejestrze stanu cywilnego zarejestrowano z przyczyn
innych niż wskazane w art. 39a ust. 1 więcej niż jeden akt stanu cywilnego
stwierdzający to samo zdarzenie, a okoliczności wskazane w każdym z tych aktów nie
budzą wątpliwości, że przedmiotem rejestracji w każdym z nich jest to samo
zdarzenie, wojewoda właściwy dla kierownika urzędu stanu cywilnego, który zarejestrował ostatni akt, unieważnia akt lub akty stanu cywilnego w formie decyzji
administracyjnej.
2. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu lub na wniosek
osoby, której akt dotyczy, osoby mającej w tym interes prawny lub prokuratora.

Art. 40. Ustalenia treści aktu stanu cywilnego dokonuje sąd w postępowaniu
nieprocesowym, jeżeli postanowił o sporządzeniu nowego aktu stanu cywilnego, albo
na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu
cywilnego, jeżeli:
1) unieważniony akt stanu cywilnego ma być zastąpiony nowym aktem;
2) akt urodzenia lub akt małżeństwa nie został sporządzony i nie może go
sporządzić kierownik urzędu stanu cywilnego.

Art. 41. 1. Unieważnienia wzmianki dodatkowej dokonuje z urzędu, w formie
czynności materialno-technicznej, kierownik urzędu stanu cywilnego, który sporządził
wzmiankę, jeżeli wzmiankę tę:
1) dołączono do niewłaściwego aktu stanu cywilnego;
2) błędnie sporządzono z przyczyn technicznych lub w wyniku niewłaściwego
zastosowania funkcjonalności rejestru stanu cywilnego.
2. Jeżeli z aktu stanu cywilnego z unieważnioną wzmianką dodatkową wydano
wcześniej odpis, kierownik urzędu stanu cywilnego zawiadamia podmiot, który
otrzymał odpis, o unieważnieniu tej wzmianki. Do zawiadomienia dołącza się,
wydany z urzędu, odpis zupełny albo skrócony właściwego aktu stanu cywilnego,
odpowiednio do rodzaju odpisu wydanego wcześniej z aktu stanu cywilnego
z unieważnioną wzmianką dodatkową.

Art. 42. 1. Unieważniony akt stanu cywilnego nie podlega ujawnieniu i nie
wydaje się z niego odpisów.
2. W przypadku unieważnienia aktu stanu cywilnego na żądanie sądu wydaje się
odpis zupełny tego aktu. Na wniosek osoby, której akt dotyczy, lub osoby mającej
interes prawny można wydać odpis zupełny unieważnionego aktu stanu cywilnego.
3. Odpis zupełny unieważnionego aktu stanu cywilnego wydaje kierownik
urzędu stanu cywilnego, który sporządził ten akt.

Art. 43. Jeżeli sprostowania lub uzupełnienia aktu stanu cywilnego dokonano
w formie czynności materialno-technicznej, wydany odpis zupełny aktu stanu
cywilnego uważa się za wydany na wniosek.

Art. 44. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego wydaje z rejestru stanu
cywilnego:
1) odpisy zupełne i odpisy skrócone aktów stanu cywilnego;
2) zaświadczenia o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze stanu
cywilnego danych dotyczących wskazanej osoby;
3) zaświadczenia o stanie cywilnym.
2. Odpis zupełny aktu stanu cywilnego stanowi dosłowne powtórzenie treści aktu
stanu cywilnego oraz treści dołączonych wzmianek dodatkowych.
3. Odpis skrócony aktu stanu cywilnego zawiera treść aktu stanu cywilnego
uwzględniającą treść dołączonych wzmianek dodatkowych.
4. Zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, są ważne przez okres
6 miesięcy od daty ich sporządzenia.
5. Wniosek o wydanie odpisu aktu stanu cywilnego lub o wydanie zaświadczenia
o stanie cywilnym lub zaświadczenia o zamieszczonych lub niezamieszczonych
w rejestrze stanu cywilnego danych dotyczących wskazanej osoby składa się do
wybranego kierownika urzędu stanu cywilnego.
6. Odpis aktu stanu cywilnego, zaświadczenie o stanie cywilnym lub
zaświadczenie o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego
danych dotyczących wskazanej osoby mogą zostać wydane, na wniosek, w formie
dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym.

Art. 45. 1. Odpis aktu stanu cywilnego i zaświadczenie o zamieszczonych lub
niezamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego danych dotyczących wskazanej osoby
wydaje się osobie, której akt dotyczy, lub jej małżonkowi, wstępnemu, zstępnemu,
rodzeństwu, przedstawicielowi ustawowemu, opiekunowi, osobie, która wykaże w
tym interes prawny, sądowi, prokuratorowi, organizacjom społecznym, jeżeli jest to
zgodne z ich celem statutowym i przemawia za tym interes społeczny, oraz organom
administracji publicznej, w tym podmiotom, o których mowa w art. 5a ust. 1, Służbie Ochrony Państwa, Policji, Straży Granicznej i Służbie Więziennej, a także
Żandarmerii Wojskowej, jeżeli jest to konieczne do realizacji ich ustawowych zadań.
2. Osoba, której akt dotyczy, jej małżonek, dzieci oraz rodzice mogą złożyć
wniosek o wydanie z rejestru stanu cywilnego odpisu zupełnego lub odpisu
skróconego aktu stanu cywilnego dotyczącego tej osoby, przy użyciu usługi
elektronicznej udostępnionej przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, po
uwierzytelnieniu w sposób określony w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U.
z 2019 r. poz. 700, 730, 848, 1590 i 2294).
3. Odpis skrócony aktu stanu cywilnego może być wydany z rejestru stanu
cywilnego organom administracji publicznej, w tym podmiotom, o których mowa
w art. 5a ust. 1, Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Kasie Rolniczego
Ubezpieczenia Społecznego, sądowi i prokuratorowi, do prowadzonych przez nie
postępowań, za pośrednictwem usług sieciowych.
4. Odpis aktu stanu cywilnego wydany w sposób, o którym mowa w ust. 2 i 3,
jest opatrywany kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną ministra właściwego do spraw
informatyzacji.
5. Jeżeli nie jest możliwe wydanie odpisu aktu stanu cywilnego w sposób
określony w ust. 2 lub 3, ponieważ akt stanu cywilnego nie został przeniesiony do
rejestru stanu cywilnego, wnioskodawca otrzymuje powiadomienie o konieczności
złożenia wniosku o wydanie odpisu aktu stanu cywilnego na podstawie art. 44 ust. 5.

Art. 46. 1. Odpis zupełny aktu zgonu osoby o nieustalonej tożsamości jest
wydawany z urzędu, po dokonaniu rejestracji zgonu, osobie zgłaszającej to zdarzenie.
Jeżeli zgon osoby o nieustalonej tożsamości nie został zarejestrowany w dniu jego
zgłoszenia w związku z niedostępnością rejestru stanu cywilnego, niezwłocznie po
dokonaniu jego rejestracji osobie zgłaszającej zgon są wydawane z urzędu 2 odpisy
zupełne aktu zgonu.
2. Z aktu zgonu osoby o nieustalonej tożsamości wydaje się tylko odpisy
zupełne.

Art. 47. 1. Odpis skrócony aktu stanu cywilnego jest wydawany z urzędu
w jednym egzemplarzu po sporządzeniu aktu urodzenia albo aktu zgonu – osobie zgłaszającej zdarzenie oraz po sporządzeniu aktu małżeństwa – osobom, które zawarły małżeństwo.
2. Jeżeli zgon osoby nie został zarejestrowany w dniu jego zgłoszenia w związku
z niedostępnością rejestru stanu cywilnego, niezwłocznie po dokonaniu jego
rejestracji osobie zgłaszającej zgon są wydawane z urzędu 2 odpisy skrócone aktu
zgonu.

Art. 48. 1. Odpis skrócony aktu urodzenia zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona) oraz płeć dziecka;
2) kraj, datę i miejsce urodzenia;
3) nazwiska rodowe i imiona rodziców.
2. Odpis skrócony aktu urodzenia dziecka, które urodziło się martwe, poza
danymi o których mowa w ust. 1, zawiera adnotację, że dziecko urodziło się martwe.
3. Odpis skrócony aktu małżeństwa zawiera:
1) nazwiska i imiona oraz nazwiska rodowe małżonków, daty i miejsca ich
urodzenia;
2) datę i miejsce zawarcia małżeństwa;
3) nazwiska rodowe i imiona rodziców osób, które zawarły małżeństwo;
4) nazwisko lub nazwiska małżonków, które będą nosić po zawarciu małżeństwa;
5) nazwisko małżonków, jeżeli jest inne niż w pkt 4;
6) nazwisko dzieci zrodzonych z tego małżeństwa;
7) adnotację o ustaniu małżeństwa, jego unieważnieniu, ustaleniu nieistnienia
małżeństwa, separacji, zniesieniu separacji, oznaczenie sądu, sygnaturę akt
sprawy, datę uprawomocnienia się orzeczenia oraz oznaczenie aktu zgonu.
4. Odpis skrócony aktu zgonu zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona) oraz nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia osoby
zmarłej;
2) stan cywilny osoby zmarłej;
3) nazwisko, imię (imiona) oraz nazwisko rodowe małżonka osoby zmarłej, jeżeli
w chwili śmierci pozostawała ona w związku małżeńskim;
4) datę, godzinę i miejsce zgonu albo jeżeli nie są znane – datę, godzinę oraz
miejsce znalezienia zwłok;
5) nazwiska rodowe i imiona rodziców osoby zmarłej.

Art. 49. 1. Wniosek o wydanie zaświadczenia o stanie cywilnym zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona), numer PESEL wnioskodawcy, jeżeli został nadany,
i adres do korespondencji osoby składającej wniosek;
2) oświadczenie o nieistnieniu okoliczności, mających wpływ na stan cywilny,
nieodzwierciedlonych w rejestrze stanu cywilnego, składane pod rygorem
odpowiedzialności za złożenie fałszywego oświadczenia;
3) pouczenie o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia;
4) informację o wyrażeniu zgody na przekazanie danych do rejestru danych
kontaktowych osób fizycznych.
2. Zaświadczenie o stanie cywilnym zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia osoby,
której stanu cywilnego dotyczy, płeć, imiona oraz nazwiska rodowe rodziców;
2) oznaczenie stanu cywilnego jako sytuacji osoby w odniesieniu do małżeństwa.
3. Zaświadczenie o stanie cywilnym jest wydawane osobie, której dotyczy.

Art. 50. Zaświadczenie o zamieszczonych lub niezamieszczonych w rejestrze
stanu cywilnego danych dotyczących wskazanej osoby zawiera:
1) oznaczenie wnioskodawcy;
2) informację o sporządzonych aktach stanu cywilnego wskazanej osoby;
3) informację o zamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego przypiskach przy
akcie wskazanej osoby lub treść tych przypisków;
4) informację o zamieszczonych w rejestrze stanu cywilnego danych dotyczących
wskazanej osoby lub treść tych danych, z wyłączeniem danych zawartych
w akcie stanu cywilnego oraz danych zawartych w rejestrze uznań;
5) informację o niezamieszczeniu w rejestrze stanu cywilnego danych dotyczących
wskazanej osoby lub przypisków przy akcie wskazanej osoby.

Art. 51. Dokumenty z rejestru stanu cywilnego wydaje się przez okresy
przechowywania aktów, o których mowa w art. 28 ust. 1 i 3, a także po upływie tych
okresów, a przed przekazaniem aktów stanu cywilnego do właściwego archiwum
państwowego.

Art. 52. 1. Akt urodzenia sporządza się w dniu zgłoszenia urodzenia dziecka, a
jeżeli zgłoszenie urodzenia nastąpiło w sposób określony w art. 17 albo w art. 58a – w
następnym dniu roboczym po dniu zgłoszenia urodzenia.
2. Jeżeli dziecko urodziło się martwe, nie sporządza się aktu zgonu, a sporządza
się akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe.

Art. 53. 1. Akt urodzenia sporządza się na podstawie karty urodzenia albo karty
martwego urodzenia przekazanej przez podmiot wykonujący działalność leczniczą
oraz protokołu zgłoszenia urodzenia albo zgłoszenia urodzenia w formie dokumentu
elektronicznego.
2. Podmiot wykonujący działalność leczniczą pozyskuje i przetwarza dane
dotyczące: miejsca zamieszkania rodziców dziecka, w tym okresu przebywania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze danej gminy, o ile są znane,
wykształcenia rodziców dziecka, informacje o stanie zdrowia dziecka dotyczące:
długości, ciężaru ciała, punktów w skali Apgar, oraz informacje o ciąży i porodzie
dotyczące: okresu trwania ciąży i wielorakości oraz dane o poprzednich ciążach
i porodach matki dziecka.
3. Podmiot wykonujący działalność leczniczą przekazuje, dla potrzeb statystyki
publicznej, dane, o których mowa w ust. 2, służbom statystyki publicznej.

Art. 54. 1. Kartę urodzenia przekazuje się kierownikowi urzędu stanu cywilnego
właściwemu do sporządzenia aktu urodzenia w terminie 3 dni od dnia jej
sporządzenia.
2. Karta urodzenia zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia oraz numer
PESEL matki dziecka, jeżeli został nadany;
2) miejsce, datę i godzinę urodzenia dziecka;
3) płeć.
3. Karta martwego urodzenia zawiera dane wymagane w karcie urodzenia oraz
informację, że dziecko urodziło się martwe. Kartę martwego urodzenia przekazuje się
kierownikowi urzędu stanu cywilnego w terminie jednego dnia od dnia jej sporządzenia. Jeżeli nie jest możliwe ustalenie płci dziecka, karty martwego urodzenia nie przekazuje się.
4. Karta urodzenia i karta martwego urodzenia są przekazywane kierownikowi
urzędu stanu cywilnego w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego
kwalifikowanym podpisem elektronicznym.
5. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty
urodzenia oraz wzór karty martwego urodzenia, sporządzanych w formie dokumentu
elektronicznego, uwzględniając przejrzystość i kompletność wymaganych danych.

Art. 55. 1. Zgłoszenia urodzenia dziecka dokonuje się w terminie 21 dni od dnia
sporządzenia karty urodzenia, a w przypadku gdy dziecko urodziło się martwe –
w terminie 3 dni od dnia sporządzenia karty martwego urodzenia.
2. Jeżeli nie dokonano zgłoszenia urodzenia w terminie 21 dni od dnia
sporządzenia karty urodzenia lub w terminie 3 dni od dnia sporządzenia karty
martwego urodzenia, kierownik urzędu stanu cywilnego sporządza z urzędu akt
urodzenia na podstawie karty urodzenia albo karty martwego urodzenia, z adnotacją
o sporządzeniu aktu z urzędu, oraz informuje rodziców dziecka o jego sporządzeniu.

Art. 56. 1. Akt urodzenia sporządza się z urzędu na podstawie karty urodzenia
lub karty martwego urodzenia w przypadku powzięcia wiadomości przez kierownika
urzędu stanu cywilnego właściwego ze względu na miejsce urodzenia dziecka
o śmierci matki dziecka niepozostającej w związku małżeńskim i braku uznania
ojcostwa jej dziecka lub śmierci rodziców dziecka przed sporządzeniem aktu
urodzenia albo w sytuacji zagrożenia życia i zdrowia dziecka, z adnotacją
o sporządzeniu aktu z urzędu.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego w przypadkach wymienionych w ust. 1
i art. 55 ust. 2 wybiera dziecku imię z urzędu, z adnotacją zamieszczoną w akcie
urodzenia o wyborze imienia z urzędu.

Art. 57. 1. Zgłoszenia urodzenia dokonują matka lub ojciec dziecka posiadający
pełną zdolność do czynności prawnych. Matka lub ojciec dziecka, którzy ukończyli
16 lat, dokonują zgłoszenia urodzenia, jeżeli posiadają ograniczoną zdolność do
czynności prawnych. W pozostałych przypadkach zgłoszenia urodzenia dokonują
przedstawiciel ustawowy lub opiekun matki.
2. Zgłoszenia urodzenia można dokonać przez pełnomocnika.
3. Zgłoszenie urodzenia dokumentuje się w formie protokołu, który jest
podpisywany przez osobę zgłaszającą i kierownika urzędu stanu cywilnego.

Art. 58. Protokół zgłoszenia urodzenia zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia rodziców
dziecka, numery PESEL rodziców dziecka, jeżeli zostały nadane;
2) oświadczenie o wyborze imienia lub imion dziecka;
3) nazwisko dziecka;
4) datę i miejsce urodzenia dziecka;
5) obywatelstwo dziecka;
6) obywatelstwo rodziców dziecka;
7) nazwisko i imię osoby zgłaszającej urodzenie oraz oznaczenie dokumentu
tożsamości tej osoby;
8) miejsce sporządzenia aktu małżeństwa i oznaczenie tego aktu lub miejsce
sporządzenia aktu urodzenia każdego z rodziców dziecka i oznaczenie tych
aktów;
9) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
10) adres do korespondencji osoby zgłaszającej urodzenie;
11) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego przyjmującego zgłoszenie.

Art. 58a. 1. Matka lub ojciec dziecka posiadający pełną zdolność do czynności
prawnych mogą dokonać zgłoszenia urodzenia w formie dokumentu elektronicznego
zgodnego ze wzorem, o którym mowa w ust. 4.
2. Zgłoszenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia rodziców
dziecka, numery PESEL rodziców dziecka, jeżeli zostały nadane;
2) oświadczenie o wyborze imienia lub imion dziecka;
3) nazwisko dziecka;
4) datę i miejsce urodzenia dziecka;
5) obywatelstwo dziecka;
6) obywatelstwo rodziców dziecka;
7) nazwisko i imię osoby zgłaszającej urodzenie;
8) miejsce sporządzenia aktu małżeństwa i oznaczenie tego aktu lub miejsce
sporządzenia aktu urodzenia każdego z rodziców dziecka i oznaczenie tych
aktów, jeżeli są znane;
9) miejsce stałego albo czasowego pobytu rodziców albo tego z rodziców, u którego
dziecko faktycznie przebywa;
10) adres do korespondencji osoby zgłaszającej urodzenie;
11) oświadczenia o wyborze formy pisemnej albo formy dokumentu elektronicznego
wydawanych z urzędu:
a) odpisu skróconego aktu urodzenia, o którym mowa w art. 47,
b) powiadomienia o nadaniu numeru PESEL, o którym mowa w art. 21 ustawy
z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2019 r. poz. 1397
i 2294),
c) zaświadczenia o zameldowaniu, o którym mowa w art. 32 ust. 1 lub 2
ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności.
3. W przypadku zgłoszenia urodzenia w formie dokumentu elektronicznego
protokołu zgłoszenia urodzenia nie sporządza się.
4. Minister właściwy do spraw informatyzacji określi wzór zgłoszenia urodzenia
w formie dokumentu elektronicznego.

Art. 59. 1. Osoba zgłaszająca urodzenie składa oświadczenie o wyborze nie
więcej niż dwóch imion dla dziecka.
2. Wybrane imię lub imiona nie mogą być zamieszczone w akcie urodzenia
w formie zdrobniałej oraz nie mogą mieć charakteru ośmieszającego lub
nieprzyzwoitego.
3. Niezależnie od obywatelstwa i narodowości rodziców dziecka wybrane imię
lub imiona mogą być imionami obcymi. Można wybrać imię, które nie wskazuje na
płeć dziecka, ale w powszechnym znaczeniu jest przypisane do danej płci.
4. Kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia przyjęcia oświadczenia
o wyborze imienia lub imion dziecka, jeżeli wybrane imię lub imiona są w formie
zdrobniałej lub mają charakter ośmieszający lub nieprzyzwoity lub nie wskazują na
płeć dziecka, kierując się powszechnym znaczeniem imienia, i wybiera dziecku imię
z urzędu, w formie decyzji administracyjnej podlegającej natychmiastowemu
wykonaniu, z adnotacją zamieszczoną w akcie urodzenia o wyborze imienia z urzędu.

Art. 60. Akt urodzenia zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona) dziecka;
2) kraj, datę i miejsce urodzenia dziecka;
3) płeć dziecka;
4) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia rodziców
dziecka;
5) nazwisko i imię osoby zgłaszającej urodzenie;
6) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności.

Art. 61. 1. Jeżeli nie stosuje się domniemania, że mąż matki dziecka jest ojcem
dziecka, dane ojca zamieszcza się w akcie urodzenia w razie uznania ojcostwa albo
sądowego ustalenia ojcostwa.
2. Jeżeli nie nastąpiło uznanie ojcostwa albo sądowe ustalenie ojcostwa, w akcie
urodzenia zamieszcza się jako imię ojca imię wskazane przez osobę zgłaszającą
urodzenie, a w razie braku takiego wskazania w akcie urodzenia zamieszcza się jako
imię ojca imię wybrane przez kierownika urzędu stanu cywilnego; jako nazwisko ojca
i jego nazwisko rodowe zamieszcza się nazwisko matki z chwili urodzenia dziecka,
z adnotacją o wpisaniu nazwiska matki i wybranego imienia jako danych ojca.

Art. 62. 1. Akt urodzenia dziecka nieznanych rodziców sporządza się na
podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego.
2. Sąd opiekuńczy ustala dane dotyczące urodzenia dziecka po zasięgnięciu
opinii osoby, pod opieką której dziecko się znajduje, nadaje dziecku nazwisko i imię
oraz określa, jakie imiona rodziców i nazwiska rodowe będą zamieszczone w akcie
urodzenia. Nazwisko nadane dziecku zamieszcza się jako nazwisko rodziców.
W przypadku nieustalenia miejsca urodzenia dziecka za miejsce urodzenia uznaje się
miejsce znalezienia dziecka.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do sporządzenia aktu urodzenia
osoby pełnoletniej, której tożsamości nie można ustalić ze względu na jej ułomność
fizyczną lub psychiczną albo nieznane pochodzenie.

Art. 63. 1. Oświadczenia konieczne do uznania ojcostwa dokumentuje się
w formie protokołu, który podpisują rodzice dziecka i kierownik urzędu stanu
cywilnego albo konsul.
2. Protokół uznania ojcostwa zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia matki dziecka
oraz mężczyzny uznającego ojcostwo, numery PESEL tych osób, jeżeli zostały
nadane, wraz z oznaczeniem dokumentów tożsamości;
2) nazwisko, imię (imiona), płeć, datę i miejsce urodzenia dziecka, jeżeli uznanie
ojcostwa następuje po sporządzeniu aktu urodzenia, oraz numer PESEL dziecka,
jeżeli został nadany;
3) datę i miejsce urodzenia oraz płeć dziecka, jeżeli uznanie ojcostwa następuje
przed sporządzeniem aktu urodzenia, a po urodzeniu dziecka;
4) datę śmierci dziecka oraz informację o dacie powzięcia przez mężczyznę
uznającego ojcostwo wiadomości o śmierci dziecka, jeżeli uznanie ojcostwa
następuje po śmierci dziecka;
5) informację, że oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa zostało przyjęte
przed urodzeniem dziecka;
6) oświadczenie mężczyzny uznającego ojcostwo, że nie ma wiedzy o uznaniu
ojcostwa lub odmowie uznania ojcostwa oraz o toczącej się sprawie o ustalenie
ojcostwa oraz oświadczenie matki dziecka, że nie doszło do uznania ojcostwa lub
odmowy uznania ojcostwa oraz, że nie toczy się sprawa o ustalenie ojcostwa;
7) informację o dopuszczalności uznania ojcostwa oraz o braku wątpliwości co do
pochodzenia dziecka;
8) informację o wyjaśnieniu osobom zamierzającym złożyć oświadczenia
konieczne do uznania ojcostwa przepisów regulujących obowiązki i prawa
wynikające z uznania ojcostwa, przepisów o nazwisku dziecka oraz różnicy
między uznaniem ojcostwa a przysposobieniem dziecka;
9) informację o złożeniu przez mężczyznę uznającego ojcostwo oświadczenia, że
dziecko pochodzi od niego oraz datę złożenia tego oświadczenia;
10) informację o złożeniu przez matkę dziecka oświadczenia, że mężczyzna, który
złożył oświadczenie, jest ojcem dziecka, oraz datę złożenia oświadczenia przez
matkę dziecka;
11) informację o złożeniu przez rodziców dziecka zgodnych oświadczeń o nazwisku
dziecka lub informację o braku zgodnych oświadczeń;
12) informację, że dziecko, które ukończyło 13 lat, wyraziło zgodę na zmianę
nazwiska, oraz jego podpis lub informację, że nie wyraziło zgody na zmianę
nazwiska;
13) oznaczenie aktu urodzenia i urzędu stanu cywilnego, w którym został
sporządzony ten akt, lub oznaczenie aktu zgonu dziecka oraz urzędu stanu
cywilnego, w którym został sporządzony ten akt, jeżeli są znane;
14) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
15) adres do korespondencji rodziców dziecka;
16) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego albo konsula przyjmującego
oświadczenie.
3. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który przyjął oświadczenia konieczne do
uznania ojcostwa, przesyła protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego
właściwemu do sporządzenia aktu urodzenia w terminie jednego dnia roboczego od
dnia sporządzenia tego protokołu.
4. Konsul, który przyjął oświadczenia konieczne do uznania ojcostwa, przesyła
niezwłocznie protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu do
sporządzenia aktu urodzenia.
5. Jeżeli uznanie ojcostwa następuje przed urodzeniem się dziecka, protokół
przesyła się kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu do sporządzenia aktu
urodzenia w terminie 7 dni od dnia sporządzenia aktu urodzenia.
6. Jeżeli oświadczenie o uznaniu ojcostwa zostało złożone przed konsulem przed
urodzeniem się dziecka, przekazuje on protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego
właściwemu ze względu na miejsce sporządzenia aktu urodzenia matki dziecka lub
kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu dla miasta stołecznego Warszawy,
gdy rejestracja urodzenia matki nie nastąpiła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce sporządzenia aktu
urodzenia matki dziecka lub kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy dla miasta
stołecznego Warszawy przekazuje protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego
właściwemu do sporządzenia aktu urodzenia w terminie 7 dni od dnia sporządzenia
aktu urodzenia.
7. Rejestracji oświadczenia o uznaniu ojcostwa w rejestrze uznań dokonuje
kierownik urzędu stanu cywilnego, który przyjął oświadczenie.
8. Oświadczenie o uznaniu ojcostwa złożone przed konsulem rejestruje
kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce sporządzenia aktu
urodzenia, a jeżeli uznanie następuje przed urodzeniem się dziecka – kierownik urzędu
stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce sporządzenia aktu urodzenia matki dziecka, a gdy rejestracja urodzenia matki nie nastąpiła na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej – kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy dla miasta
stołecznego Warszawy.
9. Konsul wydaje rodzicom pisemne zaświadczenie potwierdzające uznanie
ojcostwa, które zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia rodziców
dziecka;
2) datę i miejsce przyjęcia oświadczeń koniecznych do uznania ojcostwa;
3) informację, czy uznanie ojcostwa dotyczy dziecka urodzonego, czy oświadczenie
konieczne do uznania ojcostwa zostało przyjęte przed urodzeniem dziecka, czy
uznanie ojcostwa następuje po śmierci dziecka;
4) nazwisko i imię (imiona) dziecka, datę i miejsce urodzenia, płeć dziecka;
5) oznaczenie aktu urodzenia dziecka i urzędu stanu cywilnego, w którym został
sporządzony ten akt, lub oznaczenie aktu zgonu dziecka oraz urzędu stanu
cywilnego, w którym został sporządzony ten akt, jeżeli są zawarte w protokole
przyjęcia oświadczenia o uznaniu ojcostwa.
10. Kierownik urzędu stanu cywilnego wydaje, na wniosek matki lub ojca
dziecka, pisemne zaświadczenie potwierdzające uznanie ojcostwa.
11. Jeżeli oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa zostało złożone przed
przeniesieniem do organizmu kobiety komórek rozrodczych pochodzących od
anonimowego dawcy albo zarodka powstałego z komórek rozrodczych pochodzących
od anonimowego dawcy albo z dawstwa zarodka, kierownik urzędu stanu cywilnego
sporządza protokół, który zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia mężczyzny
uznającego ojcostwo i kobiety, numery PESEL tych osób, jeżeli zostały nadane,
wraz z oznaczeniem dokumentów tożsamości;
2) informację, że oświadczenie konieczne do uznania ojcostwa zostało złożone
przed przeniesieniem do organizmu kobiety komórek rozrodczych pochodzących
od anonimowego dawcy albo zarodka powstałego z komórek rozrodczych
pochodzących od anonimowego dawcy albo z dawstwa zarodka;
3) informację o wyjaśnieniu osobom zamierzającym złożyć oświadczenia
konieczne do uznania ojcostwa przepisów regulujących obowiązki i prawa wynikające z uznania ojcostwa, przepisów o nazwisku dziecka oraz różnicy
między uznaniem ojcostwa a przysposobieniem dziecka;
4) informację o złożeniu przez mężczyznę uznającego ojcostwo i kobietę zgodnych
oświadczeń o nazwisku dziecka lub informację o braku zgodnych oświadczeń;
5) informację o dacie złożenia przez mężczyznę uznającego ojcostwo
oświadczenia;
6) informację o dacie złożenia przez kobietę oświadczenia, że mężczyzna, który
złożył oświadczenie, będzie ojcem dziecka;
7) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
8) adres do korespondencji;
9) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego przyjmującego
oświadczenie.
12. Protokół, o którym mowa w ust. 11, podlega brakowaniu, jeżeli w ciągu
dwóch lat od dnia złożenia przez mężczyznę oświadczenia koniecznego do uznania
ojcostwa dziecko się nie urodziło. Jeżeli dziecko się urodzi, protokół jest dołączany
do akt zbiorowych aktu urodzenia i podlega udostępnieniu na wniosek osoby, której
akt dotyczy, po osiągnięciu przez nią pełnoletności, lub na żądanie sądu.

Art. 64. 1. Jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego albo konsul odmówił
przyjęcia oświadczeń koniecznych do uznania ojcostwa, powiadamia pisemnie matkę
dziecka i mężczyznę, który twierdzi, że jest ojcem dziecka, w terminie 7 dni od dnia
odmowy, o przyczynach odmowy i możliwości uznania ojcostwa przed sądem
opiekuńczym.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który odmówił przyjęcia oświadczeń
koniecznych do uznania ojcostwa, rejestruje tę odmowę w rejestrze uznań.
3. Jeżeli odmawiającym jest konsul, odmowę w rejestrze uznań rejestruje
kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce sporządzenia aktu
urodzenia, a jeżeli uznanie następuje przed urodzeniem się dziecka – kierownik urzędu
stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce sporządzenia aktu urodzenia matki
dziecka, a gdy rejestracja urodzenia matki nie nastąpiła na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej – kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy dla miasta
stołecznego Warszawy.

Art. 65. Jeżeli uznanie ojcostwa nastąpiło przed urodzeniem się dziecka lub
przed sporządzeniem aktu urodzenia albo gdy uznanie ojcostwa następuje przy
sporządzeniu aktu urodzenia, akt urodzenia sporządza się jak dla dziecka, wobec
którego zachodzi domniemanie, że pochodzi od męża matki.

Art. 66. 1. Jeżeli uznanie ojcostwa albo sądowe ustalenie ojcostwa następuje po
sporządzeniu aktu urodzenia, do aktu urodzenia dołącza się o tym wzmiankę
dodatkową.
2. W przypadku ustalenia bezskuteczności uznania ojcostwa do aktu urodzenia
dołącza się wzmiankę dodatkową w zakresie danych wynikających z orzeczenia sądu.

Art. 67. 1. W przypadku obalenia domniemania ojcostwa męża matki sporządza
się nowy akt urodzenia, jeżeli sąd opiekuńczy tak postanowi.
2. Jeżeli zaprzeczenie ojcostwa męża matki nastąpiło po śmierci dziecka, sąd
może postanowić o sporządzeniu nowego aktu zgonu.
3. Jeżeli sąd nie postanowił o sporządzeniu nowego aktu urodzenia lub aktu
zgonu, do aktu urodzenia lub do aktu zgonu dołącza się wzmiankę dodatkową
w zakresie danych wynikających z orzeczenia sądu.
4. W przypadku sporządzenia nowego aktu urodzenia lub aktu zgonu do
dotychczasowego aktu urodzenia lub aktu zgonu, który nie podlega ujawnieniu,
dołącza się wzmiankę dodatkową o sporządzeniu nowego aktu urodzenia lub aktu
zgonu.
5. Jeżeli w chwili sporządzenia nowego aktu urodzenia nie nastąpiło uznanie
ojcostwa ani sądowe ustalenie ojcostwa, w akcie urodzenia jako imię ojca zamieszcza
się imię wskazane przez matkę dziecka, a w razie braku takiego wskazania w akcie
urodzenia zamieszcza się jako imię ojca imię wybrane przez kierownika urzędu stanu
cywilnego; jako nazwisko ojca i jego nazwisko rodowe zamieszcza się nazwisko matki
z chwili urodzenia dziecka, z adnotacją o zamieszczeniu nazwiska matki i wybranego
imienia jako danych ojca.
6. Na żądanie sądu wydaje się wyłącznie odpis zupełny dotychczasowego aktu
urodzenia lub aktu zgonu.
7. Na wniosek dziecka po osiągnięciu przez nie pełnoletności wydaje się odpis
zupełny dotychczasowego aktu urodzenia wraz z dokumentami z akt zbiorowych
rejestracji stanu cywilnego, w formie dokumentu elektronicznego, kopii lub wydruku dokumentu elektronicznego poświadczonych za zgodność z oryginałem przez
kierownika urzędu stanu cywilnego.

Art. 68. 1. Przyjęcie przez kierownika urzędu stanu cywilnego oświadczeń,
o których mowa w art. 88 § 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dokumentuje się
w formie protokołu, który podpisują składający oświadczenie i kierownik urzędu
stanu cywilnego.
2. Protokół przyjęcia oświadczeń, o których mowa w art. 88 § 3 Kodeksu
rodzinnego i opiekuńczego, zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia rodziców
dziecka oraz numery PESEL rodziców, jeżeli zostały nadane;
2) informację o miejscu sporządzenia aktu małżeństwa i oznaczenie tego aktu;
3) nazwisko dziecka wynikające z aktu małżeństwa rodziców lub informację
o braku oświadczenia o wyborze nazwiska dla dziecka;
4) oświadczenie rodziców w sprawie nazwiska dziecka;
5) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
6) adres do korespondencji rodziców dziecka;
7) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego, który przyjął oświadczenia.
3. Protokół przesyła się kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu do
sporządzenia aktu małżeństwa rodziców dziecka w terminie jednego dnia roboczego
od dnia sporządzenia tego protokołu, który dołącza do aktu małżeństwa wzmiankę
dodatkową o nazwisku dziecka.

Art. 69. 1. Jeżeli matka lub ojciec małoletniego dziecka zawarli małżeństwo
z osobą, która nie jest ojcem ani matką tego dziecka, przyjęcie przez kierownika
urzędu stanu cywilnego albo przez konsula oświadczeń małżonków, że dziecko będzie
nosiło takie samo nazwisko, jakie nosi albo nosiłoby ich wspólne dziecko,
dokumentuje się w formie protokołu, który podpisują składający oświadczenie
i kierownik urzędu stanu cywilnego albo konsul.
2. Protokół przyjęcia oświadczeń zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia rodzica
dziecka oraz jego małżonka, informację o miejscu sporządzenia aktu małżeństwa
i oznaczenie tego aktu oraz numer PESEL rodzica, jeżeli został nadany;
2) nazwisko, imię (imiona) dziecka, miejsce sporządzenia aktu urodzenia
i oznaczenie tego aktu oraz numer PESEL dziecka, jeżeli został nadany;
3) informację o złożeniu oświadczeń, że dziecko będzie nosiło nazwisko, jakie nosi
albo nosiłoby ich wspólne dziecko;
4) informację o dopuszczalności nadania dziecku nazwiska, jakie nosi albo nosiłoby
wspólne dziecko małżonków;
5) informację, że dziecko, które ukończyło 13 lat, wyraziło zgodę na zmianę
nazwiska, oraz jego podpis lub informację, że nie wyraziło zgody na zmianę
nazwiska;
6) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
7) adres do korespondencji małżonków;
8) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego albo konsula, który przyjął
oświadczenia.
3. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który przyjął oświadczenia małżonków,
że dziecko będzie nosiło takie samo nazwisko, jakie nosi albo nosiłoby ich wspólne
dziecko, przesyła protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu do
sporządzenia aktu urodzenia, w terminie jednego dnia roboczego od dnia sporządzenia
tego protokołu, w celu dołączenia do aktu urodzenia wzmianki dodatkowej
o nazwisku dziecka.
4. Konsul, który przyjął oświadczenia małżonków, że dziecko będzie nosiło takie
samo nazwisko, jakie nosi albo nosiłoby ich wspólne dziecko, przesyła niezwłocznie
protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu do sporządzenia aktu
urodzenia w celu dołączenia do aktu urodzenia wzmianki dodatkowej o nazwisku
dziecka.

Art. 70. 1. Rodzice mogą złożyć przed wybranym kierownikiem urzędu stanu
cywilnego albo przed konsulem oświadczenie o zmianie imienia lub imion dziecka
zamieszczonych w akcie urodzenia w terminie 6 miesięcy od dnia jego sporządzenia.
2. Zmiana imienia może polegać na zastąpieniu wybranego imienia innym
imieniem, zastąpieniu dwóch imion jednym imieniem lub odwrotnie, dodaniu
drugiego imienia, zmianie pisowni imienia lub imion lub zmianie kolejności imion
dziecka.
3. Do oświadczeń o wyborze imienia stosuje się przepisy art. 59. Kierownik
urzędu stanu cywilnego odmawia przyjęcia oświadczenia, jeżeli nie został zachowany
termin do jego złożenia.
4. Oświadczenie o zmianie imienia lub imion dokumentuje się w formie
protokołu, który podpisują rodzice dziecka i kierownik urzędu stanu cywilnego albo
konsul.
5. Protokół przyjęcia oświadczenia o zmianie imienia lub imion zawiera:
1) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe, daty i miejsca urodzenia rodziców
dziecka, a także numery PESEL rodziców, jeżeli zostały nadane;
2) nazwisko, imię (imiona) dziecka, miejsce sporządzenia aktu urodzenia
i oznaczenie tego aktu urodzenia oraz numer PESEL dziecka, jeżeli został
nadany;
3) informację o złożeniu oświadczenia o zmianie imienia lub imion dziecka;
4) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
5) adres do korespondencji rodziców dziecka;
6) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego albo konsula, który przyjął
oświadczenie.
6. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który przyjął oświadczenie rodziców
dziecka o zmianie imienia lub imion dziecka zamieszczonych w akcie urodzenia,
przesyła protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu do sporządzenia
aktu urodzenia, w terminie jednego dnia roboczego od dnia sporządzenia tego
protokołu, w celu dołączenia do aktu urodzenia wzmianki dodatkowej o zmianie
imienia lub imion dziecka.
7. Konsul, który przyjął oświadczenie rodziców dziecka o zmianie imienia lub
imion dziecka zamieszczonych w akcie urodzenia, przesyła niezwłocznie protokół
kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu do sporządzenia aktu urodzenia
w celu dołączenia do aktu urodzenia wzmianki dodatkowej o zmianie imienia lub
imion dziecka.

Art. 71. 1. W przypadku przysposobienia, na które rodzice dziecka przed sądem
opiekuńczym wyrazili zgodę bez wskazania osoby przysposabiającego, sporządza się
dla przysposobionego nowy akt urodzenia.
2. Jeżeli przysposabiają wspólnie małżonkowie, w akcie urodzenia
przysposobionego wskazuje się przysposabiających jako rodziców przysposobionego.
3. Jeżeli przysposabia osoba niepozostająca w związku małżeńskim lub
małżonek przysposabia dziecko niepochodzące od drugiego małżonka, w akcie
urodzenia przysposobionego wskazuje się przysposabiającego jako rodzica dziecka.
Jako imię drugiego z rodziców zamieszcza się imię wskazane przez
przysposabiającego, a w razie braku takiego wskazania, imię wybrane przez
kierownika urzędu stanu cywilnego; jako nazwisko drugiego z rodziców i jego
nazwisko rodowe zamieszcza się nazwisko przysposabiającego.

Art. 72. 1. Jeżeli przez przysposobienie powstają skutki określone
w art. 121 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do aktu urodzenia przysposobionego
dołącza się wzmiankę dodatkową o przysposobieniu.
2. Na wniosek przysposabiającego, za zgodą przysposobionego, który ukończył
lat 13, albo na wniosek przysposobionego, za zgodą przysposabiającego, sąd
opiekuńczy może postanowić o sporządzeniu dla przysposobionego nowego aktu
urodzenia. Przepisy art. 118 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stosuje się.
3. Dane rodziców w treści wzmianki dodatkowej o przysposobieniu oraz
w nowym akcie urodzenia, o którym mowa w ust. 2, ustala się na zasadach
określonych w art. 71 ust. 2 i 3.
4. Jeżeli przysposabia mąż matki dziecka lub żona ojca dziecka, w akcie
urodzenia przysposobionego lub w treści wzmianki dodatkowej o przysposobieniu
wskazuje się przysposabiającego jako rodzica dziecka.

Art. 73. 1. Jeżeli w wyniku przysposobienia sporządzono nowy akt urodzenia,
do dotychczasowego aktu urodzenia przysposobionego, który nie podlega ujawnieniu,
dołącza się wzmiankę dodatkową o sporządzeniu nowego aktu urodzenia.
2. Na żądanie sądu wydaje się wyłącznie odpis zupełny dotychczasowego aktu
urodzenia.
3. Na wniosek przysposobionego po osiągnięciu przez niego pełnoletności
wydaje się odpis zupełny dotychczasowego aktu urodzenia wraz z dokumentami z akt
zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, w formie dokumentu elektronicznego, kopii
lub wydruku dokumentu elektronicznego poświadczonych za zgodność z oryginałem
przez kierownika urzędu stanu cywilnego.

Art. 74. 1. W przypadku rozwiązania stosunku przysposobienia sąd
w postępowaniu nieprocesowym unieważnia nowy akt urodzenia przysposobionego, który nie podlega ujawnieniu, a w dotychczasowym akcie urodzenia
przysposobionego sąd unieważnia wzmiankę dodatkową, o której mowa w art. 73
ust. 1, oraz postanawia o dołączeniu wzmianki dodatkowej o imieniu lub imionach
i nazwisku noszonym po rozwiązaniu stosunku przysposobienia.
2. Wyrok sądu rozwiązujący stosunek przysposobienia przekazuje się również
do kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt małżeństwa
przysposobionego, oraz kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt
urodzenia dziecka, w którym przysposobiony został wskazany jako ojciec lub matka
dziecka, w celu dołączenia również do tych aktów wzmianki dodatkowej o zmianie
imienia i nazwiska rodowego przysposobionego.

Art. 75. 1. Jeżeli przez przysposobienie powstają skutki określone
w art. 124 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, do aktu urodzenia
przysposabianego dołącza się wzmiankę dodatkową o przysposobieniu, w treści której
dane rodziców ustala się na zasadach określonych w art. 71 ust. 2 i 3 oraz art. 72 ust. 4.
2. Sąd w sprawie wniosku o przysposobienie, na wniosek przysposabiającego
i za zgodą osób, których zgoda na przysposobienie jest potrzebna, może wyłączyć
możliwość wskazywania w odpisach skróconych przysposabiającego lub
przysposabiających jako rodziców dziecka.

Art. 76. 1. Osoba zamierzająca zawrzeć małżeństwo osobiście przedstawia
dokument tożsamości wybranemu kierownikowi urzędu stanu cywilnego albo
konsulowi, albo kierownikowi urzędu stanu cywilnego, który ma wydać
zaświadczenie, o którym mowa w art. 4
1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oraz
składa:
1) pisemne zapewnienie, że nie wie o istnieniu okoliczności wyłączających
zawarcie małżeństwa, zwane dalej „zapewnieniem”;
2) zezwolenie na zawarcie małżeństwa, jeżeli wymagają tego przepisy Kodeksu
rodzinnego i opiekuńczego.
2. Jeżeli oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński ma być złożone przed
konsulem, osoba zamierzająca wstąpić w związek małżeński przedkłada również
odpis aktu urodzenia, a jeżeli pozostawała uprzednio w związku małżeńskim – odpis
aktu małżeństwa z adnotacją o jego ustaniu, unieważnieniu albo stwierdzeniu jego
nieistnienia albo odpis aktu małżeństwa z dokumentem potwierdzającym jego ustanie lub unieważnienie albo dokumentem potwierdzającym stwierdzenie nieistnienia
małżeństwa.
3. Jeżeli oświadczenie o wstąpieniu w związek małżeński ma być złożone przez
pełnomocnika, osoba zamierzająca wstąpić w związek małżeński przedkłada również
zezwolenie sądu na złożenie oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński przez
pełnomocnika oraz pełnomocnictwo.
4. Zapewnienie zawiera:
1) nazwiska i imiona osób zamierzających zawrzeć małżeństwo, ich nazwiska
rodowe, jeżeli można je ustalić, stan cywilny, obywatelstwo, daty i miejsca
urodzenia, numery PESEL, jeżeli zostały nadane, oraz oznaczenia
przedstawionych dokumentów tożsamości;
2) jeżeli osoba zamierzająca zawrzeć małżeństwo pozostawała uprzednio
w związku małżeńskim albo prawomocnie stwierdzono nieistnienie małżeństwa
– wskazanie miejsca zawarcia małżeństwa;
3) informację o wspólnych dzieciach osób zamierzających zawrzeć małżeństwo
oraz oznaczenie ich aktów urodzenia i urzędu stanu cywilnego, w którym zostały
sporządzone, jeżeli są znane;
4) nazwiska, imiona oraz nazwiska rodowe rodziców każdej z osób zamierzających
zawrzeć małżeństwo;
5) jeżeli małżeństwo ma zostać zawarte w sposób określony w art. 1 § 2
i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – oświadczenia o nazwisku
(nazwiskach), które będą nosiły osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo po jego
zawarciu, oraz oświadczenia o nazwisku dzieci zrodzonych z tego małżeństwa;
6) oświadczenie, że nie zachodzą przeszkody uniemożliwiające zawarcie
małżeństwa określone w art. 10–15 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego;
7) informację o pouczeniu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego
oświadczenia;
8) adres do korespondencji osób zamierzających zawrzeć małżeństwo;
9) podpisy osób zamierzających zawrzeć małżeństwo oraz kierownika urzędu stanu
cywilnego albo konsula przyjmującego zapewnienie.
5. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, składa się pod rygorem
odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Informacja, o której mowa w ust. 4 pkt 7, zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za
składanie fałszywych oświadczeń.
6. Zapewnienie zawiera adnotację o wyznaczonej dacie zawarcia związku
małżeńskiego oraz o zweryfikowaniu danych przedstawionych w zapewnieniu przez
osobę zamierzającą zawrzeć małżeństwo, ze wskazaniem dokumentów, na podstawie
których dokonano weryfikacji lub oznaczenia aktów stanu cywilnego.
7. Kierownik urzędu stanu cywilnego pozyskuje do zapewnienia od osób
zamierzających zawrzeć małżeństwo i przetwarza informacje o ich wykształceniu,
miejscu ich zamieszkania, w tym o okresie przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze danej gminy.
8. Kierownik urzędu stanu cywilnego przekazuje dla potrzeb statystyki
publicznej informacje, o których mowa w ust. 7, służbom statystyki publicznej.
9. Zapewnienie jest ważne przez okres 6 miesięcy od daty jego złożenia przez
obie osoby zamierzające zawrzeć małżeństwo.
10. Zezwolenia na zawarcie małżeństwa przed upływem terminu, o którym
mowa w art. 4 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, kierownik urzędu stanu
cywilnego albo konsul udziela na piśmie.

Art. 77. Obywatel polski, który zamierza wstąpić w związek małżeński, lecz nie
posiada aktów stanu cywilnego sporządzonych w Rzeczypospolitej Polskiej, składa
zagraniczny dokument stanu cywilnego lub inny dokument wydany w państwie,
w którym nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego, potwierdzający urodzenie,
a jeżeli osoba pozostawała uprzednio w związku małżeńskim – potwierdzający
małżeństwo, wraz z dokumentem potwierdzającym ustanie lub unieważnienie tego
małżeństwa albo dokumentem potwierdzającym stwierdzenie nieistnienia
małżeństwa.

Art. 78. Dokumentami potwierdzającymi ustanie, unieważnienie albo
stwierdzenie nieistnienia małżeństwa są w szczególności:
1) odpis skrócony aktu zgonu lub odpis prawomocnego orzeczenia sądu
o stwierdzeniu zgonu lub uznaniu za zmarłego poprzedniego małżonka;
2) odpis prawomocnego orzeczenia sądu o rozwodzie;
3) odpis prawomocnego orzeczenia sądu o unieważnieniu małżeństwa;
4) odpis prawomocnego orzeczenia sądu ustalającego nieistnienie małżeństwa.

Art. 79. 1. Cudzoziemiec zamierzający zawrzeć małżeństwo składa:
1) zapewnienie;
2) odpis aktu urodzenia, a jeżeli pozostawał uprzednio w związku małżeńskim –
odpis aktu małżeństwa z adnotacją o jego ustaniu, unieważnieniu albo
stwierdzeniu jego nieistnienia, albo odpis aktu małżeństwa z dokumentem
potwierdzającym jego ustanie lub unieważnienie albo dokumentem
potwierdzającym stwierdzenie nieistnienia małżeństwa, jeżeli na podstawie
pozostałych składanych dokumentów nie można ustalić danych niezbędnych do
sporządzenia aktu małżeństwa;
3) dokument stwierdzający, że zgodnie z właściwym prawem może zawrzeć
małżeństwo, chyba że na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. –
Prawo prywatne międzynarodowe (Dz. U. z 2015 r. poz. 1792) jego możność
zawarcia małżeństwa jest oceniana na podstawie prawa polskiego.
2. Jeżeli otrzymanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, napotyka trudne
do przezwyciężenia przeszkody, sąd w postępowaniu nieprocesowym na wniosek
cudzoziemca może go zwolnić od złożenia tego dokumentu. W postępowaniu
o zwolnienie cudzoziemca od złożenia dokumentu sąd na podstawie właściwego
prawa ustala, czy osoba ta może zawrzeć małżeństwo.

Art. 80. 1. Obywatele polscy przebywający poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej, którzy chcą zawrzeć małżeństwo przed kierownikiem urzędu stanu
cywilnego, składają zapewnienie konsulowi, który przekazuje je niezwłocznie
wskazanemu kierownikowi urzędu stanu cywilnego.
2. Konsul przyjmuje również zapewnienie w przypadku gdy małżeństwo ma być
zawarte przez obywatela polskiego i cudzoziemca, jeżeli cudzoziemiec przedłoży
konsulowi dodatkowo dokument stwierdzający, że zgodnie z właściwym prawem
może zawrzeć małżeństwo.

Art. 81. 1. Jeżeli małżeństwo ma być zawarte w sposób określony w art. 1 § 2
i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, kierownik urzędu stanu cywilnego na
podstawie zapewnienia wydaje pisemne zaświadczenie stwierdzające brak
okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, które zawiera:
1) nazwiska i imiona osób, które zamierzają zawrzeć małżeństwo, nazwiska
rodowe, stan cywilny oraz daty i miejsca urodzenia;
2) nazwiska i imiona oraz nazwiska rodowe rodziców osób zamierzających zawrzeć
małżeństwo;
3) nazwisko, które każdy z małżonków będzie nosił po zawarciu małżeństwa;
4) zgodne oświadczenie w sprawie nazwisk przyszłych dzieci;
5) zapewnienie, że nie zachodzą przeszkody, o których mowa w art. 10–
15 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
2. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się w dwóch egzemplarzach,
przy czym jeden egzemplarz jest przeznaczony dla kościoła albo innego związku
wyznaniowego, w którym jest zawierane małżeństwo, a drugi dla kierownika urzędu
stanu cywilnego właściwego do sporządzenia aktu małżeństwa.
3. Do zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, kierownik urzędu stanu
cywilnego dołącza 3 egzemplarze formularza zaświadczenia stwierdzającego, że
oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński zostały złożone w obecności
duchownego; egzemplarze te, wypełnione przez duchownego, są przeznaczone dla
osób, które zawarły małżeństwo, dla kościoła albo innego związku wyznaniowego,
w którym zawarto małżeństwo, oraz dla kierownika urzędu stanu cywilnego
właściwego do sporządzenia aktu małżeństwa.

Art. 82. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt małżeństwa
na podstawie zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających
zawarcie małżeństwa i zaświadczenia stwierdzającego, że oświadczenia o wstąpieniu
w związek małżeński zostały złożone w obecności duchownego, występuje,
w terminie jednego dnia roboczego od dnia sporządzenia aktu małżeństwa, do
kierownika urzędu stanu cywilnego, który przyjął zapewnienie, o przesłanie
zapewnienia wraz z zezwoleniem na wstąpienie w związek małżeński w przypadkach
wymaganych przez przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który przyjął zapewnienie, przesyła je
w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania wystąpienia.

Art. 83. 1. Jeżeli małżeństwo ma być zawarte poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej przez obywatela polskiego lub cudzoziemca, którego, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. – Prawo prywatne międzynarodowe, możność zawarcia
małżeństwa jest oceniana na podstawie prawa polskiego, mogą oni otrzymać pisemne zaświadczenie stwierdzające, że zgodnie z prawem polskim mogą zawrzeć
małżeństwo.
2. Osoba, o której mowa w ust. 1, przedstawia dokument tożsamości oraz składa
do wybranego kierownika urzędu stanu cywilnego:
1) zapewnienie;
2) dokument potwierdzający stan cywilny przyszłego małżonka.
3. O wydanie przez konsula zaświadczenia, o którym mowa w ust. 1, może
wystąpić obywatel polski, który przedkłada dokumenty wymienione w ust. 2 oraz
odpis aktu urodzenia, a jeżeli pozostawał uprzednio w związku małżeńskim – odpis
aktu małżeństwa z adnotacją o jego ustaniu, unieważnieniu albo stwierdzeniu jego
nieistnienia albo odpis aktu małżeństwa z dokumentem potwierdzającym jego ustanie
lub unieważnienie albo potwierdzającym stwierdzenie nieistnienia małżeństwa.
4. Osoba, o której mowa w ust. 1, która nie posiada aktów stanu cywilnego
sporządzonych w Rzeczypospolitej Polskiej, składa zagraniczny dokument stanu
cywilnego lub inny dokument wydany w państwie, w którym nie jest prowadzona
rejestracja stanu cywilnego, potwierdzający urodzenie, a jeżeli osoba pozostawała
uprzednio w związku małżeńskim, potwierdzający małżeństwo, wraz z dokumentem
potwierdzającym ustanie lub unieważnienie tego małżeństwa albo dokumentem
potwierdzającym stwierdzenie nieistnienia małżeństwa.
5. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) nazwisko i imię (imiona) osoby zamierzającej zawrzeć małżeństwo poza
granicami Rzeczypospolitej Polskiej, nazwisko rodowe, płeć, stan cywilny,
miejsce i datę urodzenia, obywatelstwo oraz nazwiska i imiona, nazwiska
rodowe jej rodziców;
2) nazwisko, imię (imiona), płeć, miejsce i datę urodzenia i obywatelstwo drugiego
z przyszłych małżonków oraz nazwisko rodowe, jeżeli można je ustalić;
3) adnotację o możności zawarcia małżeństwa zgodnie z prawem polskim.
6. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, jest ważne przez okres 6 miesięcy od
daty jego sporządzenia.

Art. 84. 1. Przed wezwaniem do złożenia oświadczeń o wstąpieniu w związek
małżeński kierownik urzędu stanu cywilnego albo konsul sprawdza tożsamość osób
zamierzających zawrzeć małżeństwo oraz wskazanych przez nich świadków.
2. Złożenie oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński dokumentuje się
w formie protokołu, który podpisują osoby wstępujące w związek małżeński,
świadkowie oraz kierownik urzędu stanu cywilnego albo konsul.

Art. 85. 1. Zawarcie małżeństwa przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego
albo konsulem następuje z zachowaniem uroczystej formy.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego w czasie przyjmowania oświadczeń
o wstąpieniu w związek małżeński nosi łańcuch z wizerunkiem orła.
3. Wszyscy obecni przy składaniu oświadczeń o wstąpieniu w związek
małżeński przyjmują pozycję stojącą, z wyjątkiem osób, które ze względu na stan
zdrowia lub podeszły wiek nie mogą jej przyjąć.
4. Kierownik urzędu stanu cywilnego przyjmuje, na wniosek osoby
zamierzającej zawrzeć małżeństwo, oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński
poza urzędem stanu cywilnego w okręgu rejestracji stanu cywilnego, w którym jest on
właściwy, jeżeli osoba ta jest w stanie zagrożenia życia lub zdrowia albo jest
pozbawiona wolności.
5. Na wniosek osoby zamierzającej zawrzeć małżeństwo kierownik urzędu stanu
cywilnego przyjmuje oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński poza urzędem
stanu cywilnego w okręgu rejestracji stanu cywilnego, w którym jest on właściwy,
jeżeli wskazane we wniosku miejsce zawarcia małżeństwa zapewnia zachowanie
uroczystej formy jego zawarcia oraz bezpieczeństwo osób obecnych przy składaniu
oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński.
6. Jeżeli wskazane we wniosku miejsce zawarcia małżeństwa nie spełnia
wymogów, o których mowa w ust. 5, kierownik urzędu stanu cywilnego pisemnie
odmawia przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński we wskazanym
miejscu.
7. Jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego nie może przyjąć oświadczeń
o wstąpieniu w związek małżeński w terminie wskazanym przez osoby zamierzające
zawrzeć małżeństwo, uzgadnia z nimi inny termin zawarcia małżeństwa.
W przypadku braku uzgodnienia takiego terminu kierownik urzędu stanu cywilnego
pisemnie odmawia przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński
w terminie wskazanym przez te osoby.
8. Jeżeli przyjęcie oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński nastąpiło na
wniosek w miejscu, o którym mowa w ust. 5, pobiera się opłatę dodatkową, która
stanowi dochód gminy.
9. Na realizację czynności, o których mowa w ust. 5, nie przyznaje się dotacji
celowej z budżetu państwa.
10. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór, a także sposób noszenia łańcucha z wizerunkiem orła,
uwzględniając wizerunek orła ustalony dla godła Rzeczypospolitej Polskiej oraz
utrwaloną tradycję w zakresie symboli używanych przez kierownika urzędu stanu
cywilnego.
11. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
rozporządzenia, wysokość opłaty dodatkowej za przyjęcie oświadczeń o wstąpieniu
w związek małżeński poza urzędem stanu cywilnego, w którym jest właściwy
kierownik tego urzędu, uwzględniając zryczałtowane koszty udziału kierownika
urzędu stanu cywilnego w przyjmowaniu oświadczeń o wstąpieniu w związek
małżeński poza urzędem stanu cywilnego oraz mając na uwadze, że opłata ta nie może
przekroczyć 50% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłoszonego
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1
lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 53).

Art. 86. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który przyjął oświadczenia
o wstąpieniu w związek małżeński, sporządza akt małżeństwa najpóźniej
w następnym dniu roboczym.
2. Jeżeli zawarcie małżeństwa nastąpiło przed konsulem, przesyła on
niezwłocznie protokół złożenia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński. Akt
małżeństwa sporządza się najpóźniej w następnym dniu roboczym po dniu otrzymania
protokołu złożenia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński.
3. Jeżeli zawarcie małżeństwa nastąpiło w sposób określony w art. 1 § 2
i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, akt małżeństwa sporządza się najpóźniej
w następnym dniu roboczym po dniu otrzymania zaświadczenia stwierdzającego brak
okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa oraz zaświadczenia
stwierdzającego, że oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński zostały złożone
w obecności duchownego.

Art. 87. 1. Akt małżeństwa sporządza się na podstawie protokołu przyjęcia
oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński.
2. Protokół zawiera:
1) nazwiska i imiona osób, które zawierają małżeństwo, nazwiska rodowe, stan
cywilny oraz daty i miejsca urodzenia;
2) miejsce i datę zawarcia małżeństwa;
3) nazwiska i imiona oraz nazwiska rodowe rodziców osób zawierających
małżeństwo;
4) nazwisko, które każdy z małżonków będzie nosił po zawarciu małżeństwa;
5) zgodne oświadczenie w sprawie nazwiska dzieci zrodzonych z tego małżeństwa;
6) nazwiska i imiona świadków;
7) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
8) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego albo konsula przyjmującego
oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński.
3. Akt małżeństwa zawartego w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu
rodzinnego i opiekuńczego sporządza się na podstawie zaświadczenia stwierdzającego
brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa oraz zaświadczenia
stwierdzającego, że oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński zostały złożone
w obecności duchownego, które zawiera:
1) nazwiska i imiona osób zawierających związek małżeński oraz świadków;
2) miejsce i datę zawarcia małżeństwa;
3) nazwisko, imię (imiona) oraz stanowisko duchownego, który przyjął
oświadczenia o wstąpieniu w związek małżeński;
4) nazwę i adres jednostki organizacyjnej kościoła lub związku wyznaniowego
sporządzającego zaświadczenie oraz nazwisko i imię (imiona) osoby
sporządzającej zaświadczenie;
5) informację według prawa jakiego kościoła lub związku wyznaniowego
małżeństwo zostało zawarte.
4. Jeżeli zaświadczenia, o których mowa w ust. 3, przekazane do urzędu stanu
cywilnego jako przesyłka polecona nadana w polskiej placówce pocztowej operatora
wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), zostały utracone
przed dotarciem do wskazanego urzędu stanu cywilnego, kierownik tego urzędu zwraca się do duchownego o potwierdzenie treści utraconego zaświadczenia oraz
dostarczenie dowodu nadania przesyłki.
5. Kierownik urzędu stanu cywilnego sporządza akt małżeństwa, jeżeli stwierdzi,
że zachowany został termin, o którym mowa w art. 8 § 3 Kodeksu rodzinnego
i opiekuńczego. Jeżeli nie zachowano wskazanego terminu, kierownik urzędu stanu
cywilnego odmawia sporządzenia aktu małżeństwa.
6. Kierownik urzędu stanu cywilnego przekazuje, dla potrzeb statystyki
publicznej, informacje, o których mowa w ust. 3 pkt 5, służbom statystyki publicznej
oraz nazwę kościoła lub związku wyznaniowego, jeżeli małżeństwo zawarte według
prawa kościelnego lub związku wyznaniowego wywołuje skutki cywilnoprawne.

Art. 88. 1. Akt małżeństwa zawiera:
1) nazwiska i imiona osób, które zawarły małżeństwo, nazwiska rodowe, stan
cywilny oraz daty i miejsca urodzenia;
2) miejsce i datę zawarcia małżeństwa;
3) nazwiska i imiona oraz nazwiska rodowe rodziców osób, które zawarły
małżeństwo;
4) nazwiska i imiona świadków;
5) nazwiska małżonków, które będą oni nosili po zawarciu małżeństwa;
6) nazwisko, jakie będą nosiły dzieci zrodzone z małżeństwa;
7) informację o złożeniu zgodnych oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński;
8) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności.
2. Jeżeli małżonkowie nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska
dzieci zrodzonych z tego małżeństwa, adnotację o tym zamieszcza się w akcie
małżeństwa.
3. Jeżeli sąd zwolnił osobę zamierzającą wstąpić w związek małżeński od
obowiązku złożenia lub przedstawienia dokumentów niezbędnych do zawarcia
małżeństwa, dane dotyczące tej osoby zamieszcza się w akcie małżeństwa tylko na
podstawie orzeczenia sądu.

Art. 89. 1. W przypadku odmowy przez kierownika urzędu stanu cywilnego:
1) przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński,
2) wydania zaświadczenia o braku okoliczności wyłączających zawarcie
małżeństwa,
3) wydania zezwolenia na zawarcie małżeństwa przed upływem miesiąca od dnia,
kiedy osoby, które zamierzają je zawrzeć, złożyły kierownikowi urzędu stanu
cywilnego zapewnienie,
4) sporządzenia aktu małżeństwa zawartego zgodnie z art. 1 § 2 i 3 Kodeksu
rodzinnego i opiekuńczego,
5) wydania zaświadczenia stwierdzającego, że zgodnie z prawem polskim można
zawrzeć małżeństwo
– zawiadamia on pisemnie osoby, których odmowa dokonania czynności dotyczy.
2. W terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa
w ust. 1, osoby, których czynność dotyczy, mogą złożyć wniosek do sądu właściwego
ze względu na siedzibę urzędu stanu cywilnego o rozstrzygnięcie, czy przyczyny
odmowy wskazane w zawiadomieniu uzasadniają odmowę dokonania czynności.
3. W przypadku odmowy kierownika urzędu stanu cywilnego przyjęcia
oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński lub wydania zaświadczenia o braku
okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa, wydanej na podstawie orzeczenia
sądu, nie przysługuje wniosek do sądu o rozstrzygnięcie, czy przyczyny odmowy
wskazane w zawiadomieniu uzasadniają odmowę dokonania czynności.
4. Jeżeli konsul odmawia przyjęcia oświadczeń o wstąpieniu w związek
małżeński albo wydania zaświadczenia stwierdzającego, że zgodnie z prawem
polskim można zawrzeć małżeństwo, osoba, której czynność dotyczy, po otrzymaniu
pisemnego zawiadomienia o odmowie dokonania czynności, w terminie 14 dni od
dnia doręczenia zawiadomienia, występuje do sądu właściwego dla urzędu stanu
cywilnego właściwego dla miasta stołecznego Warszawy o rozstrzygnięcie, czy
wskazane przyczyny odmowy uzasadniają odmowę dokonania czynności.
W przypadku odmowy przyjęcia wskazanych oświadczeń, wydanej przez konsula na
podstawie orzeczenia sądu nie przysługuje wniosek do sądu o rozstrzygnięcie, czy
przyczyny odmowy wskazane w zawiadomieniu uzasadniają odmowę dokonania
czynności.

Art. 90. 1. Przyjęcie oświadczenia przez kierownika urzędu stanu cywilnego
albo konsula o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem małżeństwa
dokumentuje się w formie protokołu, który podpisują rozwiedziony małżonek oraz
kierownik urzędu stanu cywilnego albo konsul.
2. Protokół zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe, datę i miejsce urodzenia
rozwiedzionego małżonka oraz numer PESEL, jeżeli został nadany;
2) miejsce sporządzenia aktu małżeństwa i oznaczenie tego aktu;
3) datę uprawomocnienia się orzeczenia o rozwodzie, oznaczenie sądu oraz
sygnaturę akt sprawy;
4) datę złożenia oświadczenia o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem
małżeństwa;
5) nazwisko, imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
6) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego albo konsula dokonującego
czynności.
3. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który przyjął oświadczenie o powrocie do
nazwiska noszonego przed zawarciem małżeństwa, przesyła protokół kierownikowi
urzędu stanu cywilnego właściwemu do sporządzenia aktu małżeństwa w terminie
jednego dnia roboczego od dnia sporządzenia tego protokołu, w celu dołączenia do
aktu małżeństwa wzmianki dodatkowej o nazwisku rozwiedzionego małżonka.
4. Konsul, który przyjął oświadczenie o powrocie do nazwiska noszonego przed
zawarciem małżeństwa, przesyła niezwłocznie protokół kierownikowi urzędu stanu
cywilnego właściwemu do sporządzenia aktu małżeństwa w celu dołączenia do aktu
małżeństwa wzmianki dodatkowej o nazwisku rozwiedzionego małżonka.

Art. 91. Minister właściwy do spraw wewnętrznych na podstawie informacji
otrzymanych od właściwych przedstawicieli kościołów i innych związków
wyznaniowych obwieszcza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski” wykaz stanowisk, których zajmowanie upoważnia do przyjmowania
oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński oraz sporządzania zaświadczeń
stanowiących podstawę sporządzania aktu małżeństwa zawartego w sposób określony
w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Art. 92. 1. Akt zgonu sporządza się w dniu, w którym dokonano zgłoszenia
zgonu, a jeżeli zgłoszenie zgonu nastąpiło w sposób określony w art. 17 –
w następnym dniu roboczym po dniu zgłoszenia zgonu.
2. Akt zgonu sporządza się na podstawie karty zgonu oraz protokołu zgłoszenia
zgonu.

Art. 93. 1. Zgłoszenie zgonu następuje przez złożenie kierownikowi urzędu
stanu cywilnego karty zgonu w terminie 3 dni od dnia jej sporządzenia. Jeżeli zgon
nastąpił na skutek choroby zakaźnej, zgłoszenia zgonu dokonuje się w ciągu 24 godzin
od zgonu.
2. Zgłoszenia zgonu dokonuje podmiot uprawniony do pochówku na podstawie
art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1473).
3. Jeżeli zwłoki mają zostać przekazane do celów naukowych, zgłoszenia zgonu
może dokonać upoważniony pracownik publicznej uczelni medycznej albo uczelni
publicznej prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk
medycznych.
4. W przypadku niedokonania zgłoszenia zgonu przez podmiot uprawniony do
pochówku lub przez upoważnionego pracownika publicznej uczelni medycznej albo
uczelni publicznej prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie
nauk medycznych zgłoszenia zgonu dokonuje przedstawiciel podmiotu obowiązanego
do pochówku zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach
i chowaniu zmarłych.
5. W przypadku znalezienia zwłok w stanie lub w okolicznościach
uniemożliwiających ich identyfikację prokurator lub Policja zawiadamia o tym gminę
właściwą ze względu na miejsce znalezienia zwłok.
6. W przypadku zgonu osoby o nieustalonej tożsamości przebywającej
w podmiocie leczniczym lub w jednostce organizacyjnej pomocy społecznej
kierownik podmiotu lub jednostki zawiadamia o tym gminę właściwą ze względu na
miejsce zgonu.

Art. 94. 1. Zgłoszenie zgonu dokumentuje się w formie protokołu, który
podpisują zgłaszający zgon i kierownik urzędu stanu cywilnego.
2. Protokół zawiera:
1) dane osoby zmarłej, w tym jej nazwisko, nazwisko rodowe, imię (imiona), datę
i miejsce urodzenia, stan cywilny, obywatelstwo i numer PESEL, jeżeli są znane
zgłaszającemu zgon;
2) datę, godzinę oraz miejsce zgonu albo jeżeli nie są znane – datę, godzinę oraz
miejsce znalezienia zwłok;
3) nazwiska, nazwiska rodowe, imiona rodziców osoby zmarłej, jeżeli są znane;
4) nazwisko, nazwisko rodowe, imię (imiona), numer PESEL małżonka osoby
zmarłej, o ile w chwili śmierci pozostawała ona w związku małżeńskim, jeżeli są
znane;
5) nazwisko i imię (imiona) lub nazwę zgłaszającego zgon;
6) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
7) nazwisko i imię kierownika urzędu stanu cywilnego przyjmującego zgłoszenie;
8) rok zawarcia związku małżeńskiego rodziców zmarłego dziecka, datę urodzenia
matki zmarłego dziecka w przypadku zgonu dziecka poniżej roku życia.
3. Kierownik urzędu stanu cywilnego pozyskuje do protokołu zgłoszenia zgonu
dziecka poniżej roku życia i przekazuje, dla potrzeb statystyki publicznej, informacje,
o których mowa w ust. 2 pkt 8, służbom statystyki publicznej.

Art. 95. 1. Akt zgonu zawiera:
1) nazwisko, nazwisko rodowe, imię (imiona), datę i miejsce urodzenia osoby
zmarłej;
2) stan cywilny;
3) nazwisko, nazwisko rodowe, imię (imiona) małżonka osoby zmarłej, jeżeli
w chwili śmierci pozostawała ona w związku małżeńskim;
4) datę, godzinę oraz miejsce zgonu albo jeżeli nie są znane – datę, godzinę oraz
miejsce znalezienia zwłok;
5) nazwiska, nazwiska rodowe, imiona rodziców osoby zmarłej;
6) nazwisko i imię lub nazwę zgłaszającego zgon;
7) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności.
2. Akt zgonu osoby o nieustalonej tożsamości sporządza się w sposób opisowy,
zamieszczając w nim:
1) datę i godzinę oraz miejsce zgonu;
2) datę, godzinę, miejsce i okoliczności znalezienia zwłok;
3) płeć oraz przypuszczalny wiek osoby zmarłej;
4) opis zewnętrznego wyglądu zwłok;
5) opis odzieży oraz innych przedmiotów znalezionych przy osobie zmarłej;
6) oznaczenie jednostki Policji lub wskazanie prokuratora w przypadku dokonania
zawiadomienia o znalezieniu zwłok w stanie lub w okolicznościach
uniemożliwiających ich identyfikację lub oznaczenie podmiotu leczniczego lub
jednostki organizacyjnej pomocy społecznej.
3. W przypadku ustalenia tożsamości niezidentyfikowanych zwłok przez
podmioty prowadzące czynności identyfikacyjne przed sporządzeniem aktu zgonu
zawiadamia się o tym kierownika urzędu stanu cywilnego właściwego do
sporządzenia aktu zgonu.
4. Na podstawie zawiadomienia oraz dotychczasowego aktu zgonu, jeżeli był
sporządzony przed ustaleniem tożsamości niezidentyfikowanych zwłok, sporządza się
nowy akt zgonu z adnotacją o zastąpieniu przez ten akt dotychczasowego aktu, który
nie podlega ujawnieniu. Z dotychczasowego aktu zgonu wydaje się na żądanie sądu
odpis zupełny tego aktu.
5. Akt zgonu sporządzony na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu
o stwierdzeniu zgonu albo uznaniu za zmarłego zawiera dane, o których mowa
w ust. 1 pkt 1–5, oraz adnotację zawierającą oznaczenie sądu wydającego orzeczenie
i sygnaturę akt sprawy.
6. W przypadku uchylenia orzeczenia sądu o stwierdzeniu zgonu albo o uznaniu
za zmarłego akt zgonu nie podlega ujawnieniu i nie wydaje się odpisów tego aktu.
7. Jeżeli sąd uchyli prawomocne orzeczenie o stwierdzeniu zgonu albo o uznaniu
za zmarłego, odpis zupełny aktu zgonu sporządzonego na podstawie tego orzeczenia
wydaje się na żądanie sądu lub na wniosek osoby, której zgon stwierdzono albo która
została uznana za zmarłą.

Art. 96. 1. Urodzenie lub zgon na polskim statku morskim lub powietrznym,
okręcie wojennym lub wojskowym statku powietrznym kapitan dokumentuje
w formie protokołu potwierdzającego urodzenie lub zgon.
2. Protokół potwierdzający urodzenie zawiera:
1) nazwiska, nazwiska rodowe, imiona, daty i miejsca urodzenia rodziców dziecka
oraz numery PESEL, jeżeli zostały nadane, oraz podpis matki;
2) informację o złożeniu oświadczenia o wyborze imienia lub imion dziecka, o ile
oświadczenie zostało złożone;
3) nazwisko, imię (imiona) dziecka oraz informację, czy rodzice dziecka pozostają
w związku małżeńskim oraz o miejscu sporządzenia aktu małżeństwa, oznaczenie tego aktu lub miejsce sporządzenia aktu urodzenia każdego z
rodziców dziecka i oznaczenie tych aktów, o ile są znane;
4) obywatelstwo dziecka, jeżeli jest znane;
5) datę i godzinę urodzenia dziecka według miejsca zdarzenia oraz informację, czy
dziecko urodziło się żywe czy martwe;
6) płeć dziecka;
7) adres do korespondencji rodziców dziecka;
8) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
9) nazwiska i imiona świadków potwierdzających zdarzenie oraz ich podpisy;
10) nazwisko i imię kapitana statku lub okrętu wojennego;
11) informację o dokumentach lub oświadczeniach, na podstawie których
sporządzono protokół.
3. Protokół potwierdzający zgon zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe osoby zmarłej, numer PESEL, jeżeli
został nadany;
2) datę i miejsce urodzenia osoby zmarłej, jeżeli są znane;
3) datę i godzinę zgonu albo jeżeli nie są znane – datę i godzinę znalezienia zwłok
według miejsca zdarzenia;
4) nazwiska, imiona i nazwiska rodowe rodziców, jeżeli są znane;
5) obywatelstwo osoby zmarłej, jeżeli jest znane;
6) stan cywilny osoby zmarłej i nazwisko, imię (imiona) i nazwisko rodowe
małżonka osoby zmarłej, o ile w chwili śmierci pozostawała ona w związku
małżeńskim, jeżeli są znane;
7) nazwiska i imiona świadków potwierdzających zdarzenie oraz ich podpisy;
8) nazwisko i imię kapitana statku lub okrętu wojennego;
9) informację o dokumentach lub oświadczeniach, na podstawie których
sporządzono protokół.
4. Podpisy świadków nie są wymagane, jeżeli zdarzenie nastąpiło
w nadzwyczajnych okolicznościach na okręcie wojennym lub wojskowym statku
powietrznym.
5. Miejscem urodzenia lub zgonu, które nastąpiły poza granicami
Rzeczypospolitej Polskiej, zamieszczanym w akcie stanu cywilnego jest miejscowość,
w której znajduje się siedziba urzędu konsularnego lub przedstawicielstwa dyplomatycznego, w którym wykonuje swoje funkcje konsul właściwy dla portu, do
którego zawinął statek morski lub okręt wojenny lub portu, w którym wylądował
statek powietrzny.
6. Jeżeli urodzenie lub zgon nastąpiły na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
miejscem zdarzenia zamieszczanym w akcie stanu cywilnego jest miejscowość,
w której jest położony najbliższy port.
7. Protokół potwierdzający urodzenie lub zgon, które nastąpiły na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej, kapitan statku lub okrętu wojennego przekazuje
kierownikowi urzędu stanu cywilnego pierwszego polskiego portu, do którego zawinął
statek morski lub okręt wojenny lub portu, w którym wylądował statek powietrzny.

Art. 97. Kierownik urzędu stanu cywilnego albo konsul, któremu kapitan statku
lub okrętu wojennego przekazał protokół potwierdzający urodzenie lub zgon,
przekazuje ten protokół kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu dla miasta
stołecznego Warszawy, wskazując miejsce zdarzenia, w celu sporządzenia aktu stanu
cywilnego.

Art. 98. 1. Zgon żołnierza w czynnej służbie wojskowej albo innej osoby
przydzielonej do jednostki wojskowej, który nastąpił w związku z działaniami
wojennymi, właściwy terytorialnie terenowy organ administracji wojskowej
dokumentuje w formie protokołu potwierdzającego zgon.
2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe osoby zmarłej, numer PESEL, jeżeli
został nadany;
2) datę i miejsce urodzenia osoby zmarłej, jeżeli są znane;
3) datę i godzinę zgonu albo jeżeli nie są znane – datę i godzinę znalezienia zwłok;
4) nazwiska, imiona i nazwiska rodowe rodziców, jeżeli są znane;
5) obywatelstwo osoby zmarłej, jeżeli jest znane;
6) stan cywilny osoby zmarłej i nazwisko, imię (imiona) i nazwisko rodowe
małżonka osoby zmarłej, o ile w chwili śmierci pozostawała ona w związku
małżeńskim, jeżeli są znane;
7) oznaczenie terenowego organu administracji wojskowej, nazwisko i imię
(imiona) osoby sporządzającej protokół oraz jej podpis.
3. Właściwy terytorialnie terenowy organ administracji wojskowej niezwłocznie
przekazuje protokół zgonu kierownikowi urzędu stanu cywilnego właściwemu dla
miasta stołecznego Warszawy w celu sporządzenia aktu zgonu.

Art. 99. 1. W rejestrze stanu cywilnego można dokonać, w formie czynności
materialno-technicznej, na wniosek lub z urzędu, rejestracji urodzenia albo zgonu,
które nastąpiły poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i nie zostały tam
zarejestrowane, oraz rejestracji urodzenia, zawarcia małżeństwa albo zgonu, które
nastąpiły poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w państwie urodzenia,
zawarcia małżeństwa albo zgonu nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego.
2. Wniosek o rejestrację zdarzenia do wybranego kierownika urzędu stanu
cywilnego może złożyć osoba, której zdarzenie dotyczy, lub jej przedstawiciel
ustawowy, inna osoba, która wykaże interes prawny w rejestracji zdarzenia lub interes
faktyczny w rejestracji zgonu.
3. Jeżeli urodzenie i zgon dotyczą obywatela polskiego, pisemny wniosek
o rejestrację zdarzenia można złożyć do konsula.
4. Do wniosku o rejestrację zdarzenia dołącza się wydany przez właściwy
podmiot zagraniczny dokument potwierdzający to zdarzenie, który jest podstawą
sporządzenia aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego.
5. Dokonując rejestracji zdarzeń, o których mowa w ust. 1, które dotyczą
obywateli polskich posługujących się również aktami stanu cywilnego sporządzonymi
w Rzeczypospolitej Polskiej, kierownik urzędu stanu cywilnego dostosowuje,
na wniosek osoby, której akt dotyczy, w formie czynności materialno-technicznej,
pisownię danych zawartych w zagranicznym dokumencie do reguł pisowni polskiej,
jeżeli wniosek taki został złożony z wnioskiem o dokonanie rejestracji.
6. Nazwę miejscowości położonej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
zamieszcza się w pisowni ustalonej przez Komisję Standaryzacji Nazw
Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 100. 1. Jeżeli wniosek o rejestrację zdarzenia został złożony do konsula,
sporządza on protokół rejestracji urodzenia lub zgonu, który podpisują osoba
składająca wniosek o rejestrację zdarzenia i konsul.
2. Protokół rejestracji urodzenia zawiera:
1) nazwiska, nazwiska rodowe, imiona, daty i miejsca urodzenia rodziców dziecka,
jeżeli są znane, oraz numery PESEL rodziców, jeżeli zostały nadane;
2) nazwisko i imię (imiona) dziecka;
3) płeć dziecka;
4) datę urodzenia dziecka;
5) miejsce i kraj urodzenia dziecka;
6) nazwisko i imię biegłego lub tłumacza, jeżeli brał udział w czynności;
7) miejsce sporządzenia aktu małżeństwa i oznaczenie tego aktu lub miejsce
sporządzenia aktu urodzenia każdego z rodziców dziecka i oznaczenie tych
aktów;
8) adres do korespondencji osoby składającej wniosek;
9) informację o dokumentach lub oświadczeniach, na podstawie których
sporządzono protokół;
10) nazwisko i imię konsula przyjmującego wniosek.
3. Protokół rejestracji zgonu zawiera:
1) nazwisko, imię (imiona), nazwisko rodowe osoby zmarłej, numer PESEL, jeżeli
został nadany;
2) datę i miejsce urodzenia osoby zmarłej, jeżeli są znane;
3) datę, godzinę oraz miejsce zgonu albo jeżeli nie są znane – datę, godzinę
i miejsce znalezienia zwłok;
4) imiona, nazwiska i nazwiska rodowe rodziców, jeżeli są znane;
5) stan cywilny osoby zmarłej, nazwisko i imię (imiona) małżonka osoby zmarłej,
o ile w chwili śmierci pozostawała ona w związku małżeńskim, jeżeli są znane;
6) informację, na podstawie jakich dokumentów lub oświadczeń ustalono dane
niezbędne do sporządzenia protokołu;
7) nazwisko i imię osoby składającej wniosek o rejestrację zgonu;
8) nazwisko i imię konsula sporządzającego protokół.

Art. 101. Konsul przekazuje niezwłocznie protokół rejestracji urodzenia lub
zgonu wybranemu przez wnioskodawcę kierownikowi urzędu stanu cywilnego, który
sporządza akt urodzenia lub akt zgonu, z adnotacją o rejestracji urodzenia lub zgonu,
które nastąpiły poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i nie zostały tam
zarejestrowane.

Art. 102. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który dokonał rejestracji urodzenia
albo zgonu, które nastąpiły poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej i nie zostały tam
zarejestrowane albo rejestracji urodzenia, zawarcia małżeństwa albo zgonu, które
nastąpiły poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w państwie urodzenia,
zawarcia małżeństwa albo zgonu nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego,
wydaje wnioskodawcy odpis zupełny aktu.

Art. 103. Kierownik urzędu stanu cywilnego albo konsul odmawia rejestracji
zdarzenia, jeżeli wnioskodawca nie przedstawi dokumentu potwierdzającego
zdarzenie lub rejestracja zdarzenia byłaby sprzeczna z podstawowymi zasadami
porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 104. 1. Zagraniczny dokument stanu cywilnego, będący dowodem
zdarzenia i jego rejestracji, może zostać przeniesiony do rejestru stanu cywilnego
w drodze transkrypcji.
2. Transkrypcja polega na wiernym i literalnym przeniesieniu treści
zagranicznego dokumentu stanu cywilnego zarówno językowo, jak i formalnie, bez
żadnej ingerencji w pisownię imion i nazwisk osób wskazanych w zagranicznym
dokumencie stanu cywilnego.
3. Transkrypcji podlega dokument, który w państwie wystawienia jest uznawany
za dokument stanu cywilnego i ma moc dokumentu urzędowego, jest wydany przez
właściwy organ oraz nie budzi wątpliwości co do autentyczności.
4. Wniosek do wybranego kierownika urzędu stanu cywilnego o dokonanie
transkrypcji może złożyć osoba, której dotyczy zdarzenie podlegające transkrypcji, lub
inna osoba, która wykaże interes prawny w transkrypcji lub interes faktyczny
w transkrypcji dokumentu potwierdzającego zgon.
4a. Jeżeli wniosek o transkrypcję zagranicznego dokumentu stanu cywilnego
został złożony do konsula, konsul przesyła wniosek do kierownika urzędu stanu
cywilnego wybranego przez wnioskodawcę.
5. Transkrypcja jest obligatoryjna, jeżeli obywatel polski, którego dotyczy
zagraniczny dokument stanu cywilnego, posiada akt stanu cywilnego potwierdzający
zdarzenia wcześniejsze sporządzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i żąda
dokonania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego lub ubiega się o polski
dokument tożsamości lub nadanie numeru PESEL.
6. Transkrypcja może zostać dokonana również z urzędu.
7. Dokonując transkrypcji zagranicznego dokumentu stanu cywilnego, który
dotyczy obywateli polskich posługujących się również aktami stanu cywilnego
sporządzonymi w Rzeczypospolitej Polskiej, kierownik urzędu stanu cywilnego
dostosowuje, na wniosek osoby, której akt dotyczy, w formie czynności materialno-
-technicznej, pisownię danych zawartych w zagranicznym dokumencie do reguł
pisowni polskiej, jeżeli wniosek taki został złożony z wnioskiem o dokonanie
transkrypcji.
8. Nazwę miejscowości położonej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
zamieszcza się w pisowni ustalonej przez Komisję Standaryzacji Nazw
Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 105. 1. Treść zagranicznego dokumentu stanu cywilnego przenosi się do
rejestru stanu cywilnego, w formie czynności materialno-technicznej, zamieszczając
w akcie stanu cywilnego adnotację o transkrypcji.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który dokonał transkrypcji, wydaje
wnioskodawcy odpis zupełny aktu stanu cywilnego.
3. W przypadku gdy transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego
potwierdzającego urodzenie jest dokonywana na wniosek matki dziecka,
a w dokumencie tym są zawarte dane ojca inne niż wynikające z domniemania
pochodzenia dziecka od męża matki, kierownik urzędu stanu cywilnego, który
dokonał transkrypcji, zawiadamia o tym męża matki, pouczając go o prawie do
wniesienia do sądu powództwa o zaprzeczenie ojcostwa, jeżeli jest możliwe ustalenie
miejsca pobytu domniemanego ojca.

Art. 106. 1. Jeżeli zagraniczny dokument stanu cywilnego potwierdzający
zawarcie małżeństwa nie zawiera zapisu o oświadczeniu małżonków w sprawie
swojego nazwiska noszonego po zawarciu małżeństwa, małżonkowie mogą złożyć
takie oświadczenia w składanym wniosku o transkrypcję albo w każdym czasie złożyć
je do protokołu przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, który dokonał
transkrypcji. W tym samym trybie małżonkowie mogą złożyć oświadczenie w sprawie
nazwiska dzieci zrodzonych z tego małżeństwa.
2. Jeżeli transkrypcji dokonuje się na wniosek jednego z małżonków, kierownik
urzędu stanu cywilnego powiadamia o transkrypcji drugiego małżonka oraz informuje
go o prawie do złożenia oświadczenia w sprawie nazwiska.
3. Jeżeli transkrypcji dokonano na wniosek osoby, której transkrybowany
dokument nie dotyczy, kierownik urzędu stanu cywilnego informuje o transkrypcji
osoby, których dokument dotyczy. Jeżeli transkrybowany dokument dotyczy
małżonków, informuje ich również o prawie do złożenia oświadczeń w sprawie
nazwiska lub oświadczeń w sprawie nazwiska dzieci.
4. Jeżeli wniosek o transkrypcję dokumentu stanu cywilnego potwierdzającego
zawarcie małżeństwa został złożony do konsula, oświadczenia w sprawie nazwiska
noszonego po zawarciu małżeństwa oraz oświadczenia w sprawie nazwiska dzieci
zrodzonych z tego małżeństwa małżonkowie mogą zawrzeć w składanym wniosku
o transkrypcję albo złożyć do protokołu przed konsulem przy składaniu wniosku
o transkrypcję.
5. W przypadku złożenia przed konsulem do protokołu oświadczeń w sprawie
nazwiska noszonego po zawarciu małżeństwa oraz oświadczenia w sprawie nazwiska
dzieci zrodzonych z tego małżeństwa przy składaniu wniosku o transkrypcję protokół
przyjęcia tych oświadczeń konsul dołącza do wniosku o dokonanie transkrypcji.

Art. 107. Kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia dokonania transkrypcji,
jeżeli:
1) dokument w państwie wystawienia nie jest uznawany za dokument stanu
cywilnego lub nie ma mocy dokumentu urzędowego, lub nie został wydany przez
właściwy organ, lub budzi wątpliwości co do jego autentyczności, lub potwierdza
zdarzenie inne niż urodzenie, małżeństwo lub zgon;
2) zagraniczny dokument powstał w wyniku transkrypcji w państwie innym niż
państwo zdarzenia;
3) transkrypcja byłaby sprzeczna z podstawowymi zasadami porządku prawnego
Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 108. 1. Jeżeli orzeczenie sądu państwa obcego lub rozstrzygnięcie innego
organu państwa obcego podlega uznaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia
17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, z późn. zm.), zwanej dalej „Kodeksem postępowania cywilnego”, wiążących
Rzeczpospolitą Polską wielostronnych i dwustronnych umów międzynarodowych lub
prawa Unii Europejskiej, kierownik urzędu stanu cywilnego dołącza wzmiankę
dodatkową do aktu stanu cywilnego lub zamieszcza przypisek przy tym akcie.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego może dołączyć wzmiankę dodatkową do
aktu stanu cywilnego lub zamieścić przypisek przy tym akcie na podstawie innego
dokumentu, niewymagającego uznania, pochodzącego od organu państwa obcego,
jeżeli nie jest to sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego
Rzeczypospolitej Polskiej.
3. Jeżeli odpis zagranicznego dokumentu stanu cywilnego przekazano do urzędu
stanu cywilnego w wykonaniu umowy międzynarodowej przewidującej wzajemną
wymianę informacji w zakresie stanu cywilnego, kierownik urzędu stanu cywilnego
z urzędu dołącza wzmianki dodatkowe w tym przedmiocie do aktu stanu cywilnego
lub zamieszcza przypiski przy tym akcie na podstawie tego zagranicznego dokumentu.
4. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który odmawia na podstawie
art. 1146 Kodeksu postępowania cywilnego dokonania czynności na podstawie
orzeczenia organu państwa obcego, zawiadamia wnioskodawcę pisemnie o
przyczynach odmowy, informując o prawie wystąpienia w trybie art. 1148 tego
Kodeksu do sądu powszechnego o rozstrzygnięcie, czy orzeczenie organu państwa
obcego podlega albo nie podlega uznaniu.

Art. 109. 1. Treść zagranicznego dokumentu stanu cywilnego odtwarza się,
jeżeli według prawa miejsca sporządzenia dokumentu stanowi on akt stanu cywilnego,
a uzyskanie jego odpisu nie jest możliwe lub wiąże się z poważnymi trudnościami.
2. Wniosek o odtworzenie treści zagranicznego dokumentu stanu cywilnego
może złożyć do wybranego kierownika urzędu stanu cywilnego osoba, której
dokument potwierdzający zdarzenie dotyczy, lub inna osoba ze względu na interes
prawny, lub osoba, która wykaże interes faktyczny w odtworzeniu dokumentu
potwierdzającego zgon.
3. Treść zagranicznego dokumentu stanu cywilnego odtwarza się na podstawie
przedłożonego przez osobę składającą wniosek dokumentu potwierdzającego zdarzenie za granicą lub jego uwierzytelnionej kopii, w formie czynności materialno-
-technicznej.
4. Dokonując odtworzenia treści zagranicznego dokumentu stanu cywilnego,
który dotyczy obywateli polskich posługujących się również aktami stanu cywilnego
sporządzonymi w Rzeczypospolitej Polskiej, kierownik urzędu stanu cywilnego
dostosowuje, na wniosek osoby, której akt dotyczy, w formie czynności materialno-
-technicznej, pisownię do reguł pisowni polskiej, jeżeli wniosek taki został złożony
z wnioskiem o dokonanie odtworzenia.
5. Nazwę miejscowości położonej poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej
zamieszcza się w pisowni ustalonej przez Komisję Standaryzacji Nazw
Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 110. 1. Treść odtworzonego zagranicznego dokumentu stanu cywilnego
zamieszcza się w rejestrze stanu cywilnego, w formie aktu stanu cywilnego,
zamieszczając adnotację o odtworzeniu zagranicznego dokumentu stanu cywilnego.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który odtworzył treść zagranicznego
dokumentu stanu cywilnego, wydaje wnioskodawcy odpis zupełny aktu stanu
cywilnego.

Art. 111. 1. Jeżeli jest odtwarzana treść zagranicznego dokumentu stanu
cywilnego potwierdzającego zawarcie małżeństwa, a jest brak oświadczenia
małżonków w sprawie nazwiska noszonego po zawarciu małżeństwa, oświadczenia
takie małżonkowie mogą złożyć w składanym wniosku o odtworzenie albo w każdym
czasie do protokołu przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego, który dokonał
odtworzenia. W tym samym trybie małżonkowie mogą złożyć oświadczenie
w sprawie nazwiska dzieci zrodzonych z tego małżeństwa.
2. Jeżeli odtworzenia treści zagranicznego dokumentu stanu cywilnego dokonuje
się na wniosek jednego z małżonków, kierownik urzędu stanu cywilnego powiadamia
o odtworzeniu drugiego małżonka oraz informuje go o prawie do złożenia
oświadczenia w sprawie nazwiska.
3. Jeżeli odtworzenia treści zagranicznego dokumentu rejestracji stanu
cywilnego dokonano na wniosek osoby, której nie dotyczy odtwarzany dokument,
kierownik urzędu stanu cywilnego informuje o odtworzeniu osoby, których
odtwarzany dokument dotyczy. Jeżeli odtwarzany dokument dotyczy małżonków, informuje ich również o prawie do złożenia oświadczeń w sprawie nazwiska lub
oświadczeń w sprawie nazwiska dzieci.
4. Jeżeli wniosek o odtworzenie zagranicznego dokumentu stanu cywilnego
został złożony do konsula, przesyła on ten wniosek do kierownika urzędu stanu
cywilnego wybranego przez wnioskodawcę. Jeżeli wniosek o odtworzenie składają
małżonkowie, oświadczenia w sprawie nazwiska noszonego po zawarciu małżeństwa
oraz oświadczenia w sprawie nazwiska dzieci zrodzonych z tego małżeństwa mogą
oni zawrzeć w składanym wniosku o odtworzenie albo złożyć do protokołu przed
konsulem przy składaniu wniosku o odtworzenie.
5. W przypadku złożenia przed konsulem do protokołu oświadczeń w sprawie
nazwiska noszonego po zawarciu małżeństwa oraz oświadczenia w sprawie nazwiska
dzieci zrodzonych z tego małżeństwa przy składaniu wniosku o odtworzenie protokół
przyjęcia tych oświadczeń konsul dołącza do wniosku o dokonanie odtworzenia.

Art. 112. Kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia dokonania odtworzenia,
jeżeli wnioskodawca nie przedstawi dokumentu bezspornie potwierdzającego
zdarzenie lub potwierdza on zdarzenie inne niż urodzenie, małżeństwo lub zgon, lub
odtworzenie treści zagranicznego dokumentu stanu cywilnego byłoby sprzeczne
z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

Art. 113. Jeżeli rejestracji urodzenia albo zgonu, które nastąpiły poza granicami
Rzeczypospolitej Polskiej i nie zostały tam zarejestrowane, rejestracji urodzenia,
zawarcia małżeństwa albo zgonu, które nastąpiły poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej, jeżeli w państwie urodzenia, zawarcia małżeństwa albo zgonu nie jest
prowadzona rejestracja stanu cywilnego, transkrypcji lub odtworzenia treści
zagranicznego dokumentu stanu cywilnego dokonano w formie czynności materialno-
-technicznej, wydany odpis zupełny aktu stanu cywilnego uważa się za wydany na
wniosek.

Art. 114. (pominięty).

Art. 115. (pominięty).

Art. 116. (pominięty).

Art. 117. (pominięty).

Art. 118. (pominięty).

Art. 119. (pominięty).

Art. 120. (pominięty).

Art. 121. (pominięty).

Art. 122. (pominięty).

Art. 123. (pominięty).

Art. 124. 1. Akt stanu cywilnego sporządzony w księdze stanu cywilnego
prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych, przechowywanej przez
kierownika urzędu stanu cywilnego, podlega przeniesieniu do rejestru stanu
cywilnego.
2. Przeniesienie aktu stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego polega na
zamieszczeniu w rejestrze stanu cywilnego treści:
1) aktu stanu cywilnego z chwili jego sporządzenia w zakresie wymaganym
w niniejszej ustawie;
2) wzmianek dodatkowych, przypisków oraz informacji zawartych w rubryce
„uwagi”.
3. Przeniesienie aktu stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego jest czynnością
materialno-techniczną, w wyniku której w akcie stanu cywilnego sporządzonym
w księdze stanu cywilnego prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych
wpisuje się wzmiankę dodatkową o przeniesieniu tego aktu do rejestru stanu
cywilnego, wraz z oznaczeniem aktu i datą przeniesienia, która nie podlega
przeniesieniu do rejestru stanu cywilnego. Wzmiankę dodatkową w księdze stanu
cywilnego prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych może zamieścić
upoważniony przez kierownika urzędu stanu cywilnego lub wójta (burmistrza,
prezydenta miasta) pracownik.
4. Kierownik urzędu stanu cywilnego, dokonując przeniesienia aktu stanu
cywilnego do rejestru stanu cywilnego, może z urzędu uzupełnić jego treść w drodze
czynności materialno-technicznej, na podstawie dotychczasowych akt zbiorowych
rejestracji stanu cywilnego, jeżeli informacje zawarte w tych aktach zbiorowych
rejestracji stanu cywilnego nie budzą wątpliwości, a uzupełnienie treści aktu stanu
cywilnego następuje w zakresie informacji niewymaganych w przepisach
dotychczasowych, a wymaganych niniejszą ustawą.
5. Akt stanu cywilnego sporządzony w księdze stanu cywilnego prowadzonej na
podstawie przepisów dotychczasowych z chwilą przeniesienia do rejestru stanu
cywilnego jest aktem stanu cywilnego w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy.
Przeniesienie do rejestru stanu cywilnego nie jest ponowną rejestracją.
6. Akt stanu cywilnego sporządzony w księdze stanu cywilnego prowadzonej na
podstawie przepisów dotychczasowych można zamieścić w rejestrze stanu cywilnego,
jako odwzorowanie cyfrowe, jako akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego.
7. Akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego prowadzone na podstawie
przepisów dotychczasowych dla aktów stanu cywilnego sporządzonych w księdze
stanu cywilnego, prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych, mogą być
zamieszczane w rejestrze stanu cywilnego, jako odwzorowanie cyfrowe, jako akta
zbiorowe rejestracji stanu cywilnego prowadzone na podstawie niniejszej ustawy.
W aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego prowadzonych na podstawie
niniejszej ustawy można zawrzeć opis dokumentów niesporządzonych w formie
dokumentów elektronicznych.
8. Dane zgromadzone w systemie komputerowym na podstawie przepisów
dotychczasowych mogą być wykorzystane do przenoszenia do rejestru stanu
cywilnego aktu stanu cywilnego sporządzonego w księdze stanu cywilnego
prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych. Po przeniesieniu aktu stanu
cywilnego do rejestru stanu cywilnego dane wykorzystane do przeniesienia aktu
ulegają trwałemu usunięciu z systemu komputerowego. Do czasu przeniesienia aktu
stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego kierownik urzędu stanu cywilnego jest
administratorem danych zgromadzonych w systemie komputerowym.
9. Jeżeli przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie
postanowienia zaginioną lub zniszczoną księgę stanu cywilnego lub jej część
prowadzoną na podstawie przepisów dotychczasowych zastąpiono odpisem,
przeniesienia do rejestru stanu cywilnego można dokonać na podstawie tego odpisu.

Art. 124a. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego może upoważnić pisemnie
pracownika urzędu stanu cywilnego do przenoszenia aktów stanu cywilnego do
rejestru stanu cywilnego. Upoważniony pracownik, dokonując przeniesienia aktu
stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego, może wykonywać czynności, o których
mowa w art. 124 ust. 4.
2. Zastępca kierownika urzędu stanu cywilnego nie może upoważnić pracownika
do dokonywania czynności, o której mowa w ust. 1.

Art. 125. 1. Przeniesienie aktu stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego jest
dokonywane z urzędu.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który przechowuje księgę stanu cywilnego
prowadzoną na podstawie przepisów dotychczasowych, dokonuje przeniesienia aktu
stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego w przypadku złożenia wniosku
o wydanie odpisu aktu stanu cywilnego lub o wydanie zaświadczeń, o których mowa
w niniejszej ustawie, albo w przypadku dokonywania czynności z zakresu rejestracji
stanu cywilnego, dla której akt stanu cywilnego jest niezbędny.
3. Jeżeli wniosek o wydanie odpisu aktu stanu cywilnego lub o wydanie
zaświadczeń, o których mowa w niniejszej ustawie, został złożony do kierownika
urzędu stanu cywilnego, który przechowuje księgę stanu cywilnego prowadzoną na
podstawie przepisów dotychczasowych, dokonuje on przeniesienia aktu stanu
cywilnego do rejestru stanu cywilnego w terminie umożliwiającym wydanie odpisu
lub zaświadczenia w ciągu 7 dni roboczych od dnia złożenia wniosku.
4. Jeżeli wniosek o wydanie odpisu aktu stanu cywilnego lub o wydanie
zaświadczeń, o których mowa w niniejszej ustawie, został złożony do kierownika
urzędu stanu cywilnego, który nie przechowuje księgi stanu cywilnego, przeniesienia
aktu stanu cywilnego do rejestru stanu cywilnego dokonuje się w terminie
umożliwiającym wydanie odpisu lub zaświadczenia w ciągu 10 dni roboczych od dnia
złożenia wniosku.
5. W przypadku dokonywania czynności z zakresu rejestracji stanu cywilnego,
do której jest niezbędny akt stanu cywilnego, przeniesienia aktu stanu cywilnego do
rejestru stanu cywilnego dokonuje się niezwłocznie.
6. Przekazanie z rejestru stanu cywilnego do rejestru PESEL oznaczenia aktu
stanu cywilnego przeniesionego do rejestru stanu cywilnego nie jest rejestracją zmiany
danych w rozumieniu art. 10 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 122.
.

Art. 126. 1. Jeżeli w akcie stanu cywilnego sporządzonym na podstawie
przepisów dotychczasowych jest wpisana wzmianka dodatkowa o nadaniu imienia
dziecku z urzędu, dokonując przeniesienia aktu stanu cywilnego do rejestru stanu
cywilnego, informację wynikającą z treści wzmianki dodatkowej zamieszcza się jako
adnotację.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób przenoszenia aktów stanu cywilnego sporządzonych na podstawie przepisów
dotychczasowych do rejestru stanu cywilnego uwzględniając potrzebę zachowania
integralności dotychczasowych aktów stanu cywilnego.

Art. 127. 1. Jeżeli przy przenoszeniu aktu stanu cywilnego do rejestru stanu
cywilnego wystąpią okoliczności wskazujące na konieczność unieważnienia aktu
stanu cywilnego, kierownik urzędu stanu cywilnego przenosi ten akt do rejestru stanu
cywilnego, a następnie niezwłocznie podejmuje czynności niezbędne do
unieważnienia tego aktu stanu cywilnego i nie wydaje z niego odpisów.
2. Jeżeli przeniesiono do rejestru stanu cywilnego więcej niż jeden akt stanu
cywilnego stwierdzający to samo zdarzenie, sporządzony przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy albo sporządzony w trybie art. 145, a okoliczności wskazane
w każdym z tych aktów nie budzą wątpliwości, że przedmiotem rejestracji w każdym
z nich jest to samo zdarzenie, wojewoda właściwy dla kierownika urzędu stanu
cywilnego, który sporządził ostatni akt, unieważnia akt lub akty stanu cywilnego
w formie decyzji administracyjnej.
3. Jeżeli rejestracja stanu cywilnego w formie aktu stanu cywilnego nastąpiła po
dniu wejścia w życie niniejszej ustawy i dokonano przeniesienia do rejestru stanu
cywilnego akt stanu cywilnego stwierdzający to samo zdarzenie, sporządzony przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy albo sporządzony w trybie art. 145,
a okoliczności wskazane w każdym z tych aktów nie budzą wątpliwości, że
przedmiotem rejestracji w każdym z nich jest to samo zdarzenie, wojewoda właściwy
dla kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził ostatni akt, unieważnia akt
lub akty stanu cywilnego w formie decyzji administracyjnej.
4. Postępowanie o unieważnienie aktu stanu cywilnego, o którym mowa w ust. 2
i 3, wszczyna się z urzędu lub na wniosek osoby, której akt dotyczy, osoby mającej
w tym interes prawny lub prokuratora.

Art. 127a. 1. Jeżeli z przyczyn technicznych lub w wyniku niewłaściwego
zastosowania funkcjonalności rejestru stanu cywilnego albo na skutek omyłki
pisarskiej błędnie przeniesiono do rejestru stanu cywilnego akt lub akty stanu
cywilnego stwierdzające to samo zdarzenie, sporządzone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy lub sporządzone w trybie art. 145, kierownik urzędu stanu
cywilnego, który dokonał błędnego przeniesienia, unieważnia z urzędu akt lub akty stanu cywilnego, w formie czynności materialno-technicznej, dołączając do każdego
z unieważnionych aktów wzmiankę dodatkową o jego unieważnieniu.
Z unieważnionego aktu stanu cywilnego nie wydaje się odpisów.
2. Jeżeli z unieważnionego aktu stanu cywilnego wydano wcześniej odpis,
kierownik urzędu stanu cywilnego zawiadamia podmiot, który otrzymał odpis,
o unieważnieniu tego aktu. Do zawiadomienia dołącza się, wydany z urzędu, odpis
zupełny albo skrócony właściwego aktu stanu cywilnego, odpowiednio do rodzaju
odpisu wydanego wcześniej z unieważnionego aktu stanu cywilnego.

Art. 127b. 1. Jeżeli do kierownika urzędu stanu cywilnego, który przechowuje
księgę stanu cywilnego prowadzoną na podstawie dotychczasowych przepisów, został
złożony wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 45, kierownik ten może wydać,
w formie określonej w przepisach ustawy, odpis zupełny lub skrócony aktu stanu
cywilnego sporządzonego w księdze stanu cywilnego z wykorzystaniem danych,
o których mowa w art. 124 ust. 8, jeżeli nie zachodzi konieczność dołączenia
wzmianki dodatkowej w tym akcie, zamieszczenia przypisku przy tym akcie lub
zastosowania art. 126 ust. 1 lub potrzeba uzupełnienia treści aktu stanu cywilnego,
o którym mowa w art. 124 ust. 4, w zakresie niezbędnym do wydania odpisu
zgodnego pod względem treści z wymaganiami przewidzianymi w obowiązujących
przepisach.
2. Odpisy skrócone i zupełne, o których mowa w ust. 1, mogą być wydawane
z wykorzystaniem danych, o których mowa w art. 124 ust. 8, nie dłużej jednak niż do
dnia 1 września 2021 r

Art. 128. 1. Kierownik urzędu stanu cywilnego przekazuje do właściwych
archiwów państwowych księgi stanu cywilnego prowadzone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy wraz z aktami zbiorowymi rejestracji stanu cywilnego oraz
skorowidzami alfabetycznymi po upływie 100 lat od zamknięcia księgi urodzeń, a po
upływie 80 lat od zamknięcia księgi małżeństw i księgi zgonów. Jeżeli w księdze
stanu cywilnego była prowadzona więcej niż jedna księga stanu cywilnego, termin jej
przechowywania jest liczony od daty zamknięcia ostatniej księgi stanu cywilnego
prowadzonej w danej księdze.
1a. Jeżeli dla osoby, dla której sporządzono akt urodzenia lub akt małżeństwa
w księdze stanu cywilnego prowadzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nie sporządzono aktu zgonu lub nie zarejestrowano informacji o zgonie,
księgę urodzeń i księgę małżeństw, mimo upływu okresów, o których mowa w ust. 1,
przechowuje się do czasu sporządzenia dla osoby, której akt dotyczy, aktu zgonu lub
zarejestrowania informacji o zgonie tej osoby.
1b. Weryfikacji sporządzenia dla osoby aktu zgonu lub zarejestrowania
informacji o zgonie tej osoby dokonuje się w rejestrze stanu cywilnego lub rejestrze
PESEL. W przypadku stwierdzenia, że dla osoby nie sporządzono aktu zgonu i nie
zarejestrowano informacji o zgonie oraz stwierdzenia, że osoba nie ma nadanego
numeru PESEL, kierownik urzędu stanu cywilnego jest uprawniony do przekazania
ksiąg do właściwego archiwum państwowego, po upływie okresów, o których mowa
w ust. 1.
2. Księgi stanu cywilnego przechowywane w archiwum urzędu stanu cywilnego
zabezpiecza się przed uszkodzeniem, zniszczeniem, utratą oraz nieuprawnionym
dostępem osób trzecich, a w razie potrzeby poddaje się konserwacji. Księgi stanu
cywilnego mogą być wynoszone za zgodą wojewody, wyrażoną w drodze
postanowienia, poza urząd stanu cywilnego lub w razie niebezpieczeństwa
zagrażającego tym księgom.
3. Księgi stanu cywilnego wynoszone poza urząd stanu cywilnego zabezpiecza
się przed uszkodzeniem, zniszczeniem, utratą oraz nieuprawnionym dostępem osób
trzecich.

Art. 129. 1. Księgi małżeństw i księgi zgonów prowadzone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, dla których z dniem jej wejścia w życie upłynie okres 80 lat
przechowywania, przekazuje się do właściwego archiwum państwowego w ciągu
10 lat.
2. Księgi urodzeń prowadzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
dla których z dniem jej wejścia w życie upłynie okres 100 lat przechowywania,
przekazuje się do właściwego archiwum państwowego w ciągu 2 lat.
3. Księgi stanu cywilnego prowadzone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy, dla których po dniu jej wejścia w życie upłynie okres przechowywania,
przekazuje się do właściwego archiwum państwowego w ciągu 2 lat po upływie
terminu ich przechowywania.
4. Wzmianki dodatkowe i przypiski przy aktach stanu cywilnego przekazanych
do archiwum państwowego sporządza kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na miejsce przechowywania danej księgi stanu cywilnego, który przekazał te
akty do archiwum.
5. (uchylony)

Art. 130. 1. Akty stanu cywilnego z aktami zbiorowymi rejestracji stanu
cywilnego oraz skorowidzami alfabetycznymi przechowywane na podstawie
przepisów dotychczasowych w urzędzie stanu cywilnego właściwym dla miasta
stołecznego Warszawy przekazuje się do archiwum państwowego wyznaczonego
przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych.
2. Odpisy ksiąg stanu cywilnego wytworzone w okresie od dnia 1 stycznia
1946 r. do dnia 30 sierpnia 1955 r. oraz od dnia 2 listopada 1956 r. do dnia 28 lutego
1987 r. przekazuje się do archiwów państwowych w ciągu 20 lat od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy.
3. Z ksiąg stanu cywilnego prowadzonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, po upływie okresów, o których mowa w art. 128 ust. 1 i 1a,
odpisów nie wydaje się.
4. Akty stanu cywilnego sporządzone w księgach stanu cywilnego
prowadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, po upływie okresów,
o których mowa w art. 128 ust. 1 i 1a, nie podlegają przeniesieniu do rejestru stanu
cywilnego. Udostępnianie ich oraz akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub
skorowidzów alfabetycznych przez kierownika urzędu stanu cywilnego przed
przekazaniem księgi stanu cywilnego do właściwego archiwum państwowego odbywa
się na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164).
5. Osobie uprawnionej do otrzymania odpisu można umożliwić nieodpłatnie
wykonanie fotokopii aktu stanu cywilnego sporządzonego w księdze stanu cywilnego
prowadzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli jej wykonanie nie
zagraża trwałości księgi i zawartych w niej aktów stanu cywilnego. Fotokopia aktu
stanu cywilnego nie ma mocy dokumentu urzędowego.
6. Osobie uprawnionej do otrzymania odpisu aktu zgonu można umożliwić
przeglądanie skorowidzów alfabetycznych aktu zgonu.

Art. 130a. 1. Dokumenty, o których mowa w art. 44 ust. 1, z aktów
sporządzonych w księgach stanu cywilnego prowadzonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i przekazanych do archiwum państwowego przed upływem
okresów, o których mowa w art. 128 ust. 1 i 1a, wydaje się po przeniesieniu aktu do
rejestru stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego, który akt
sporządził lub przechowywał i przekazał do archiwum.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego dokonuje przeniesienia aktu, o którym
mowa w ust. 1, na podstawie uwierzytelnionej przez archiwum kopii aktu i wpisuje
w akcie stanu cywilnego sporządzonym w księdze przechowywanej w archiwum
państwowym wzmiankę dodatkową o jego przeniesieniu do rejestru stanu cywilnego
i zakazie udostępniania aktu na zasadach określonych w ustawie z dnia 14 lipca
1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach przez właściwe archiwum
państwowe. Wzmianka o zakazie udostępnienia aktu jest unieważniana przez
kierownika urzędu stanu cywilnego, który wzmiankę sporządził po przekazaniu
przeniesionego aktu do właściwego archiwum państwowego, zgodnie z art. 131.

Art. 131. 1. Akty stanu cywilnego przeniesione do rejestru stanu cywilnego
z ksiąg aktów stanu cywilnego prowadzonych na podstawie przepisów
dotychczasowych, dla których minęły okresy przechowywania określone w art. 128
ust. 1, przekazuje się z rejestru stanu cywilnego do właściwego archiwum
państwowego w ciągu 10 lat od dnia przeniesienia, zgodnie z przepisami wydanymi
na podstawie art. 5 ust. 2c ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie
archiwalnym i archiwach.
2. Jeżeli osoba, której dotyczy akt urodzenia lub akt małżeństwa żyje dłużej niż
okres, o którym mowa w ust. 1, akt jest przechowywany w rejestrze stanu cywilnego
do czasu sporządzenia dla tej osoby aktu zgonu lub zarejestrowania informacji
o zgonie tej osoby.
3. Do weryfikacji sporządzenia dla osoby aktu zgonu lub zarejestrowania
informacji o zgonie tej osoby stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 1b.

Art. 132. 1. Zachowują moc akty stanu cywilnego sporządzone w okresie od
dnia 1 września 1939 r. do dnia 1 stycznia 1946 r. w trybie świeckiej rejestracji stanu
cywilnego na obszarach, które w dniu 1 września 1939 r. wchodziły w skład Państwa
Polskiego i na których, w myśl prawa polskiego, obowiązywały przepisy
o wyznaniowej rejestracji stanu cywilnego.
2. Zachowują moc dowodową księgi przeznaczone do rejestracji urodzeń,
małżeństw i zgonów prowadzone do dnia 1 stycznia 1946 r. przez Polski Narodowy
Kościół Katolicki oraz przez Polski Kościół Starokatolicki.
3. Z ksiąg wyznaniowych prowadzonych przez osoby, które prowadziły
wyznaniową rejestrację stanu cywilnego, kierownik urzędu stanu cywilnego, który
przechowuje księgę stanu cywilnego, lub upoważniony przez kierownika urzędu stanu
cywilnego lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta) pracownik wydaje, na wniosek
osoby, której wyznaniowy akt stanu cywilnego dotyczy, pisemne zaświadczenie
o przyjętych sakramentach w celu przedłożenia przy załatwianiu spraw
wyznaniowych.
4. Wypisy z ksiąg stanu cywilnego prowadzonych przed dniem 1 stycznia
1946 r. wydane przez osoby, które prowadziły wyznaniową rejestrację stanu
cywilnego, nie mają mocy dokumentu urzędowego. Treść tych wypisów może zostać
przeniesiona do rejestru stanu cywilnego w przypadku zaginięcia lub zniszczenia
księgi stanu cywilnego lub jej części, a także gdy urząd stanu cywilnego nie posiada
księgi, z której został sporządzony wypis. Przeniesienia treści wypisów dokonuje
kierownik urzędu stanu cywilnego, w formie czynności materialno-technicznej, na
wniosek osoby, której akt dotyczy, lub osoby mającej w tym interes prawny.
5. Kierownik urzędu stanu cywilnego, dokonując przeniesienia wpisu w formie
czynności materialno-technicznej, wydaje wnioskodawcy odpis zupełny aktu. Jeżeli
do rejestru stanu cywilnego dokonano przeniesienia wypisu, w formie czynności
materialno-technicznej, wydany odpis zupełny aktu stanu cywilnego uważa się za
wydany na wniosek.
6. Jeżeli przysposobienie zostało dokonane przed dniem 30 sierpnia 1955 r. i nie
stanowiło podstawy do wymienienia w odpisie aktu stanu cywilnego
przysposabiających jako rodziców przysposobionego, przysposabiający, a także
przysposobiony mogą wystąpić z wnioskiem o dokonanie zmiany, o której mowa
w art. 71 ust. 2.
7. Dziecko nieznanych rodziców, którego akt urodzenia został sporządzony
przed dniem 30 sierpnia 1955 r., może złożyć wniosek do sądu opiekuńczego
o ustalenie danych wymienionych w art. 62 ust. 2. Orzeczenie sądu stanowi podstawę
do dołączenia wzmianki dodatkowej do aktu urodzenia.

Art. 133. 1. Jeżeli wydano zaświadczenie o nieposiadaniu księgi stanu
cywilnego prowadzonej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie
przepisów dotychczasowych, treść aktu stanu cywilnego podlega odtworzeniu,
w formie czynności materialno-technicznej, na wniosek osoby, której akt dotyczy,
osoby, która posiada w tym interes prawny, a w przypadku odtworzenia aktu zgonu
również osoby, która wykaże interes faktyczny.
2. Odtworzenie polega na wpisaniu do rejestru stanu cywilnego treści aktu stanu
cywilnego sporządzonego w księdze stanu cywilnego prowadzonej przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów dotychczasowych wraz
z adnotacją w akcie stanu cywilnego o odtworzeniu.
3. Zaświadczenie o nieposiadaniu księgi stanu cywilnego wydaje kierownik
urzędu stanu cywilnego lub upoważniony przez kierownika urzędu stanu cywilnego
lub wójta (burmistrza, prezydenta miasta) pracownik, na wniosek osoby uprawnionej
do odtworzenia treści aktu stanu cywilnego, jeżeli księga stanu cywilnego prowadzona
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy na podstawie przepisów
dotychczasowych zaginęła lub została zniszczona.
4. Zaświadczenie o nieposiadaniu księgi stanu cywilnego zawiera: oznaczenie
rodzaju księgi stanu cywilnego, rok lub lata, w których księga była prowadzona,
oznaczenie urzędu stanu cywilnego, w którym księga była przechowywana,
okoliczności braku księgi i oznaczenie wnioskodawcy.
5. Treść aktu stanu cywilnego podlegającego odtworzeniu ustala się na podstawie
odpisu zupełnego aktu stanu cywilnego, akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego,
odpisu księgi stanu cywilnego, jeżeli został sporządzony, lub innych dokumentów
przedstawionych przez wnioskodawcę, które zawierają dane wymagane do
odtworzenia treści aktu stanu cywilnego.
6. Wniosek o odtworzenie treści aktu stanu cywilnego składa się do wybranego
kierownika urzędu stanu cywilnego, a odtworzenia dokonuje kierownik urzędu stanu
cywilnego, który sporządził akt stanu cywilnego lub jest właściwy do przechowywania
księgi, w której akt był sporządzony.
7. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który odtworzył treść aktu stanu
cywilnego, w formie czynności materialno-technicznej, wydaje wnioskodawcy odpis
zupełny odtworzonego aktu stanu cywilnego w jednym egzemplarzu.
8. Jeżeli dokonano odtworzenia treści aktu stanu cywilnego, to wydany odpis
zupełny aktu stanu cywilnego uważa się za wydany na wniosek.
9. Kierownik urzędu stanu cywilnego odmawia dokonania odtworzenia treści
aktu stanu cywilnego, jeżeli na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 5, nie
można ustalić, czy zdarzenie faktycznie nastąpiło, lub jeżeli przedłożony dokument
wywołuje wątpliwości co do jego autentyczności.
10. W sprawach o odtworzenie treści aktu stanu cywilnego, przenoszenia do
rejestru stanu cywilnego wpisów z ksiąg stanu cywilnego prowadzonych przed dniem
1 stycznia 1946 r. i unieważnienia aktów stanu cywilnego przez wojewodę stosuje się
przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. − Kodeks postępowania administracyjnego.
11. Jeżeli zachowały się akta zbiorowe rejestracji stanu cywilnego, odtworzenia
treści aktu stanu cywilnego dokonuje się z urzędu, jeżeli jest to niezbędne do
zapewnienia prawidłowej rejestracji stanu cywilnego.

Art. 134. 1. Sprawy wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy w zakresie zmiany imienia lub imion dziecka zamieszczonych
w akcie urodzenia w terminie 6 miesięcy od dnia jego sporządzenia oraz w zakresie
zaświadczeń stwierdzających możność zawarcia małżeństwa zgodnie z prawem
polskim i zaświadczeń o braku okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa
w zakresie dokonania transkrypcji, odtworzenia zagranicznego dokumentu stanu
cywilnego, rejestracji zdarzeń, które nastąpiły poza granicami Rzeczypospolitej
Polskiej i nie zostały tam zarejestrowane, prowadzi kierownik urzędu stanu cywilnego
właściwy w dniu ich wszczęcia.
2. Postępowania w sprawie uzupełnienia aktu stanu cywilnego lub w sprawie
sprostowania aktu stanu cywilnego wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy prowadzi kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy
w dniu ich wszczęcia.
3. Postępowania o uzupełnienie aktu zgonu o datę lub godzinę zgonu wszczęte
i niezakończone przez kierownika urzędu stanu cywilnego przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy umarza się i przekazuje się do rozpatrzenia przez sąd.
4. Akty stanu cywilnego cudzoziemców sporządzone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy mogą zostać sprostowane na podstawie dokumentu podróży
lub innego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo, a akty stanu cywilnego dzieci cudzoziemców – na podstawie dokumentu podróży lub innego
dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo rodziców.
5. Postępowania sądowe o sprostowanie aktu stanu cywilnego wszczęte
i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są prowadzone na
podstawie przepisów dotychczasowych.
6. Akty urodzenia sporządzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
które nie zawierają imienia, nazwiska i nazwiska rodowego ojca, mogą zostać
uzupełnione, na wniosek osoby, której akt dotyczy, lub jej przedstawiciela
ustawowego, na podstawie przepisów niniejszej ustawy, w formie czynności
materialno-technicznej.
7. Akty małżeństwa sporządzone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
przez wpisanie do polskich ksiąg stanu cywilnego lub przez odtworzenie aktu stanu
cywilnego sporządzonego poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w których brak
wpisu o nazwisku noszonym po zawarciu małżeństwa oraz nazwisku dzieci
zrodzonych z tego małżeństwa, można uzupełnić na podstawie przepisów niniejszej
ustawy, w formie czynności materialno-technicznej.
8. Zaświadczenie o możności zawarcia małżeństwa zgodnie z prawem polskim
oraz zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie
małżeństwa wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują
ważność przez okres w nich wskazany.

Art. 135. 1. Jeżeli dziecko urodziło się i nie sporządzono aktu urodzenia przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, podstawą sporządzenia aktu urodzenia jest
pisemne zgłoszenie urodzenia, a do zgłoszenia tego urodzenia stosuje się przepisy
niniejszej ustawy.
2. Jeżeli urodzenie zostało zgłoszone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy w urzędzie stanu cywilnego właściwym ze względu na miejsca zamieszkania
rodziców lub jednego z nich i przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie
sporządzono aktu urodzenia na podstawie protokołu zgłoszenia urodzenia, akt
urodzenia sporządza kierownik urzędu stanu cywilnego właściwy ze względu na
miejsce zdarzenia.

Art. 136. Jeżeli zgon został zgłoszony i nie sporządzono aktu zgonu przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, akt zgonu można sporządzić na podstawie
zgłoszenia dokonanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 137. 1. Akty stanu cywilnego skreślone na podstawie przepisów
dotychczasowych nie podlegają ujawnieniu.
2. Ze skreślonego aktu zgonu osoby o nieustalonej tożsamości wydaje się na
żądanie sądu odpis zupełny tego aktu.
3. W przypadku gdy akt zgonu został skreślony w wyniku uchylenia
postanowienia sądu o stwierdzeniu zgonu lub uznaniu za zmarłego, odpis zupełny tego
aktu wydaje się na żądanie sądu lub na wniosek osoby, której zgon stwierdzono lub
która została uznana za zmarłą.

Art. 138. Dokumenty zgromadzone w aktach zbiorowych rejestracji stanu
cywilnego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie podlegają zwrotowi,
z wyjątkiem zagranicznych dokumentów stanu cywilnego stanowiących podstawę do
sporządzenia polskiego aktu stanu cywilnego.

Art. 139. Wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy postępowania o wydanie postanowienia o udostępnieniu księgi stanu
cywilnego w celu przeglądania umarza się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 140. 1. Kierownicy urzędów stanu cywilnego oraz zastępcy kierowników
urzędów stanu cywilnego zatrudnieni w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, którzy
spełniają wymagania uprawniające do zajmowania tych stanowisk na podstawie
przepisów dotychczasowych, są kierownikami urzędów stanu cywilnego oraz
zastępcami kierownika urzędu stanu cywilnego w rozumieniu niniejszej ustawy.
2. Upoważnienia dla pracowników do wydawania odpisów z aktów stanu
cywilnego lub zaświadczeń udzielone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zachowują ważność przez okres 3 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Art. 141. Okręgi rejestracji stanu cywilnego ustalone na podstawie przepisów
dotychczasowych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są okręgami
rejestracji stanu cywilnego w rozumieniu niniejszej ustawy.

Art. 142. Postępowania w sprawie zmiany imienia lub nazwiska wszczęte
i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy prowadzi kierownik
urzędu stanu cywilnego właściwy w dniu ich wszczęcia.

Art. 143. Dopuszcza się używanie przez kierownika urzędu stanu cywilnego
w czasie przyjmowania oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński odznaki
używanej na podstawie przepisów dotychczasowych.

Art. 144. 1. Do dnia 1 stycznia 2023 r. karta urodzenia, o której mowa w art. 54
ust. 1, zawiera oprócz danych, o których mowa w art. 54 ust. 2:
1) informacje o stanie zdrowia dziecka: długość, ciężar ciała, punkty w skali Apgar;
2) informacje o ciąży i porodzie: okres trwania ciąży, wielorakość i miejsce porodu;
3) dane o poprzednich ciążach i porodach matki dziecka:
a) liczbę dzieci urodzonych przez matkę, w tym żywo urodzonych lub martwo
urodzonych,
b) datę poprzedniego porodu,
c) żywotność poprzedniego dziecka;
4) miejsce zamieszkania rodziców dziecka, w tym okres ich przebywania na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze danej gminy, o ile są znane,
oraz wykształcenie rodziców dziecka, pozyskiwane przez podmiot wykonujący
działalność leczniczą.
2. Do dnia 1 stycznia 2023 r. karta martwego urodzenia, o której mowa w art. 54
ust. 3, zawiera:
1) dane, o których mowa w art. 54 ust. 2 i 3;
2) dane, o których mowa w ust. 1;
3) czas zgonu płodu i przyczynę zgonu, jeżeli została stwierdzona.
3. Do dnia 1 stycznia 2023 r. karta zgonu zawiera oprócz danych, o których
mowa w art. 11 ust. 3b i 3c ustawy zmienianej w art. 114, jeżeli są znane:
1) informacje o miejscu zgonu, jego przyczynach, osobie stwierdzającej przyczyny
zgonu oraz sposobie stwierdzenia przyczyn zgonu;
2) w przypadku dziecka do roku życia:
a) godzinę urodzenia, informacje o stanie jego zdrowia w chwili urodzenia:
długość, ciężar ciała, punkty w skali Apgar,
b) informacje o przebiegu ciąży i porodzie: okres trwania ciąży, wielorakość
porodu oraz liczbę dzieci urodzonych przez matkę;
3) nazwę podmiotu wykonującego działalność leczniczą oraz nazwisko i imię
(imiona) sporządzającego kartę zgonu;
4) wykształcenie zmarłego;
5) miejsce zamieszkania zmarłego, w tym okres przebywania na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze danej gminy.
4. Dane, o których mowa w ust. 1–3, są przetwarzane, dla potrzeb statystyki
publicznej, przez kierownika urzędu stanu cywilnego i przesyłane służbom statystyki
publicznej.
5. Do dnia 1 stycznia 2023 r. karta urodzenia i karta martwego urodzenia oraz
karta zgonu mogą zostać przekazane kierownikowi urzędu stanu cywilnego w formie
dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym,
podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia, wzór karty
urodzenia, o której mowa w ust. 1, oraz wzór karty martwego urodzenia, o której
mowa w ust. 2, w tym sporządzanych w formie dokumentów elektronicznych,
uwzględniając przejrzystość i kompletność wymaganych danych.
7. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych i ministrem właściwym do spraw informatyzacji, określi,
w drodze rozporządzenia, wzór karty zgonu, o której mowa w ust. 3, w tym
sporządzanej w formie dokumentu elektronicznego, uwzględniając zakres danych
konieczny do sporządzenia aktu zgonu oraz umożliwienia pochówku osoby zmarłej.

Art. 145. 1. Przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy
kierownik urzędu stanu cywilnego, który przechowuje księgę stanu cywilnego, może
na podstawie przepisów dotychczasowych:
1) sporządzać akty stanu cywilnego w księgach stanu cywilnego w oparciu
o dokumenty określone w niniejszej ustawie,
2) zamieszczać wzmianki w aktach stanu cywilnego i przypiski przy aktach stanu
cywilnego sporządzonych w księgach stanu cywilnego,
3) wydawać z ksiąg stanu cywilnego odpisy zupełne i skrócone aktów stanu
cywilnego oraz zaświadczenia,
4) wydawać zaświadczenia stanowiące podstawę sporządzenia aktu małżeństwa
zawartego w sposób określony w art. 1 § 2 i 3 Kodeksu rodzinnego
i opiekuńczego oraz zaświadczenia stwierdzające, że obywatel polski lub
zamieszkały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemiec niemający
obywatelstwa żadnego państwa, zgodnie z polskim prawem, może zawrzeć
małżeństwo
– nie dłużej niż do czasu przeniesienia aktu stanu cywilnego do rejestru stanu
cywilnego.
2. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który na zasadach określonych
w ust. 1 sporządził akt stanu cywilnego albo zamieścił wzmiankę w akcie stanu
cywilnego skutkującą koniecznością zamieszczenia wzmianki w innym akcie lub
zamieszczenia przypisku przy innym akcie stanu cywilnego tej samej osoby,
przekazuje odpis aktu stanu cywilnego właściwemu kierownikowi urzędu stanu
cywilnego w terminie jednego dnia roboczego od dnia dokonania wpisu w księdze
stanu cywilnego.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, kierownik urzędu stanu cywilnego,
który otrzymał odpis aktu stanu cywilnego, a prowadzi rejestrację stanu cywilnego
na zasadach określonych w niniejszej ustawie, dołącza do aktu stanu cywilnego
wzmiankę lub zamieszcza przypisek przy akcie w rejestrze stanu cywilnego.
4. Jeżeli wniosek o wydanie odpisu lub zaświadczenia z rejestru stanu cywilnego
został złożony do kierownika urzędu stanu cywilnego, który nie przechowuje księgi
stanu cywilnego, z której ma być wydany odpis lub zaświadczenie, a prowadzi
rejestrację stanu cywilnego na podstawie ust. 1, kierownik ten przekazuje wniosek do
właściwego kierownika urzędu stanu cywilnego w terminie jednego dnia roboczego
od dnia złożenia wniosku.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, kierownik urzędu stanu cywilnego,
któremu przekazano wniosek, sporządza odpis aktu stanu cywilnego lub wydaje
zaświadczenie w terminie nie dłuższym niż 10 dni roboczych od dnia złożenia
wniosku. Odpis lub zaświadczenie przekazuje na adres wskazany przez
wnioskodawcę.
6. W sprawach rejestracji urodzenia, małżeństwa oraz wydawania zaświadczeń,
o których mowa w ust. 1 pkt 4, dokonywanych na podstawie ust. 1, nie wymaga się
przedstawiania albo składania odpisów aktów stanu cywilnego. Jeżeli kierownik urzędu stanu cywilnego nie przechowuje księgi stanu cywilnego, w której
sporządzono akt stanu cywilnego niezbędny do dokonania rejestracji lub wydania
zaświadczenia, występuje do właściwego kierownika urzędu stanu cywilnego
o przekazanie odpisu aktu stanu cywilnego. Kierownik urzędu stanu cywilnego,
do którego wystąpiono o wydanie odpisu aktu stanu cywilnego, niezwłocznie
przekazuje sporządzony odpis aktu stanu cywilnego kierownikowi urzędu stanu
cywilnego, który o taki odpis wystąpił.
7. Przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy kierownik
urzędu stanu cywilnego może dokonywać wpisów dotyczących uznania ojcostwa
w księdze stanu cywilnego prowadzonej na podstawie przepisów dotychczasowych
w oparciu o dokumenty określone w niniejszej ustawie.
8. Wpisy dotyczące uznania ojcostwa dokonane w księgach stanu cywilnego na
podstawie przepisów dotychczasowych w okresie od dnia 1 marca 2015 r. do dnia
31 sierpnia 2015 r. podlegają przeniesieniu do rejestru uznań nie później niż do dnia
31 grudnia 2015 r., o ile wcześniej nie sporządzono w rejestrze stanu cywilnego aktu
urodzenia dla dziecka uznanego.
9. Jeżeli wniosek o zmianę imienia lub nazwiska, o którym mowa w art. 10 ust. 1
ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska, w brzmieniu
nadanym przez art. 120 niniejszej ustawy, złożono do kierownika urzędu stanu
cywilnego, który nie przechowuje księgi stanu cywilnego, w której sporządzono akt
niezbędny do dokonania czynności, kierownik ten występuje w terminie jednego dnia
roboczego od dnia złożenia wniosku do właściwego kierownika urzędu stanu
cywilnego o przekazanie odpisu aktu. Ust. 6 zdanie drugie stosuje się.
10. Kierownik urzędu stanu cywilnego, który wydał decyzję o zmianie imienia
lub nazwiska przesyła ją, w formie papierowej albo w formie dokumentu
elektronicznego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, na
zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności
podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700, 730, 848, 1590
i 2294), do kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akt urodzenia oraz
akt małżeństwa wnioskodawcy, a jeżeli zmiana rozciąga się na małoletnie dzieci – również do kierownika urzędu stanu cywilnego, który sporządził akty urodzenia
dzieci.
11. Z opłaty skarbowej, o której mowa w ustawie z dnia 16 listopada 2006 r.
o opłacie skarbowej, zwolnione są trzy odpisy aktu stanu cywilnego wydawane
na zasadach określonych w ust. 1, po sporządzeniu aktu stanu cywilnego w księdze
stanu cywilnego. Zaświadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4 podlegają opłacie
skarbowej w wysokości obowiązującej przed dniem wejścia w życie niniejszej
ustawy.
12. Kierownik urzędu stanu cywilnego który, na zasadach określonych w ust. 1,
sporządził akt urodzenia lub dokonał w nim zmian skutkujących zmianą numeru
PESEL, przekazuje do ministra właściwego do spraw informatyzacji dane niezbędne
do nadania lub zmiany numeru PESEL. Przekazanie odbywa się przy wykorzystaniu
środków komunikacji elektronicznej, na zasadach określonych w ustawie z dnia
17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
publiczne, nie później niż w ciągu 2 dni roboczych od dnia uzyskania tych danych.
W przypadku braku możliwości przekazania danych przy wykorzystaniu środków
komunikacji elektronicznej, dane przekazuje się w formie papierowej w terminie
nie dłuższym niż 4 dni robocze od dnia ich uzyskania.
13. (uchylony)
14. Przez okres 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy kierownik
urzędu stanu cywilnego może wydawać zaświadczenia o stanie cywilnym na zasadach
określonych w niniejszej ustawie, nie stosując blankietów, o których mowa w art. 34.

Art. 146. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych i minister właściwy do
spraw informatyzacji po 2 latach obowiązywania niniejszej ustawy, w terminie do
dnia 30 kwietnia 2017 r., przeprowadzą analizę wpływu rozwiązań przyjętych
w ustawie na funkcjonowanie urzędów stanu cywilnego.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych i minister właściwy do spraw
informatyzacji przedstawią Radzie Ministrów oraz wojewodom informację o wyniku
analizy, o której mowa w ust. 1, w terminie miesiąca od dnia sporządzenia analizy.

Art. 147. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 58
ust. 1 ustawy uchylanej w art. 148 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 85 ust. 10 niniejszej ustawy, nie dłużej
jednak niż przez 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Art. 148. Traci moc ustawa z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu
cywilnego (Dz. U. z 2011 r. poz. 1264 oraz z 2012 r. poz. 1529).

Art. 149. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 marca 2015 r., z wyjątkiem:
1) art. 47 ust. 1, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2015 r.;
2) art. 53 ust. 2 i 3, art. 54 ust. 4 i 5, art. 114 w zakresie dodawanych w art. 11
ust. 3a–3e i ust. 4c oraz art. 123, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia
2023 r.