Wejscie w życie: 1 stycznia 1999

Ostatnia Zmiana: 30 listopada 2019

Ustawa z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych

Art. 1. Ustawa określa zasady tworzenia i działania funduszy emerytalnych,
zwanych dalej „funduszami”.

Art. 2. 1. Fundusz jest osobą prawną.
2. Przedmiotem działalności funduszu jest gromadzenie środków pieniężnych
i ich lokowanie z przeznaczeniem na wypłatę członkom funduszu emerytury po
osiągnięciu przez nich wieku emerytalnego oraz emerytury częściowej, o których
mowa w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1270, z późn. zm.), lub okresowej
emerytury kapitałowej, o której mowa w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o
emeryturach kapitałowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 926), z zastrzeżeniem ust. 3.
3. Przedmiotem działalności dobrowolnego funduszu jest:
1) prowadzenie indywidualnego konta emerytalnego, zwanego dalej „IKE”, lub
indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, zwanego dalej „IKZE”,
o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach
emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1808), albo
2) gromadzenie środków zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215 oraz z 2019 r. poz. 1074 i 1572) w pracowniczych planach kapitałowych, zwanych dalej „PPK”, oraz ich lokowanie, zgodnie z polityką inwestycyjną funduszu zdefiniowanej
daty, o którym mowa w art. 38 tej ustawy.
4. Przedmiotem działalności pracowniczego funduszu zarządzanego przez
pracownicze towarzystwo, którego założycielem lub akcjonariuszem jest pracodawca
zagraniczny, oprócz działalności, o której mowa w ust. 2 i 3, może być przyjmowanie
składek pracowników zagranicznych związane z realizacją programu emerytalnego
pracodawcy zagranicznego na pokrycie w całości albo w części ryzyk biometrycznych
lub gwarancji, zwane dalej „przyjmowaniem składek pracowników zagranicznych”,
na podstawie umowy o przyjmowanie składek zawartej przez pracowniczy fundusz
z zakładem ubezpieczeń na życie, w ramach której zakład ubezpieczeń na życie
przejmuje obsługę wszelkich ryzyk biometrycznych lub gwarancji związanych
z realizacją programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego, zwanej dalej „umową
o przyjmowanie składek”.
5. Przedmiotem działalności pracowniczego funduszu może być także
gromadzenie środków w PPK zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 października
2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych oraz ich lokowanie, zgodnie z polityką
inwestycyjną funduszu zdefiniowanej daty, o którym mowa w art. 38 tej ustawy.

Art. 3. 1. Organem funduszu jest towarzystwo emerytalne, zwane dalej
„towarzystwem”, utworzone zgodnie z przepisami ustawy.
2. Towarzystwo tworzy fundusz oraz, jako jego organ, zarządza nim
i reprezentuje w stosunkach z osobami trzecimi.
3. Towarzystwo reprezentuje fundusz w sposób określony dla reprezentacji
towarzystwa w jego statucie.

Art. 4. Siedziba towarzystwa jest siedzibą funduszu.

Art. 5. Członkowie funduszu nie odpowiadają za jego zobowiązania.

Art. 6. 1. Składki wpłacone do funduszu, nabyte za nie lub w związku z nimi
prawa i pożytki z tych praw stanowią jego aktywa.
2. Wartość aktywów netto funduszu ustala się pomniejszając wartość aktywów
funduszu o jego zobowiązania.
3. Aktywa związane z wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy
o przyjmowanie składek nie mogą być przedmiotem egzekucji skierowanej przeciwko zakładowi ubezpieczeń na życie oraz objęte postępowaniem układowym, a także nie wchodzą w skład masy upadłości zakładu ubezpieczeń na życie.

Art. 7. Ustawa nie narusza przepisów innych ustaw, które przewidują wypłatę
świadczeń pieniężnych w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego.

Art. 8. Użyte w niniejszej ustawie określenia mają następujące znaczenie:
1) podmiot związany – oznacza w stosunku do danego podmiotu jednostkę
dominującą, zależną lub stowarzyszoną w rozumieniu ustawy z dnia 29 września
1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351, 1495, 1571, 1655 i 1680)
oraz jednostkę zależną od jednostki dominującej w stosunku do tego podmiotu;
1a) jednostka dominująca – oznacza jednostkę dominującą w rozumieniu przepisów
o rachunkowości;
2) członek funduszu – oznacza osobę fizyczną, która uzyskała członkostwo
w funduszu zgodnie z przepisami ustawy;
3) wypłata transferowa – oznacza przeniesienie środków znajdujących się na
rachunku członka z jednego funduszu do innego funduszu lub przeniesienie tych
środków dokonywane między rachunkami tego samego funduszu, bez względu
na stan rachunku;
3a) dobrowolny fundusz – oznacza fundusz utworzony i zarządzany przez
powszechne towarzystwo, prowadzący IKE lub IKZE, albo gromadzący środki
w PPK zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych oraz lokujący je zgodnie z polityką
inwestycyjną funduszu zdefiniowanej daty, o którym mowa w art. 38 tej ustawy,
zwanego dalej „funduszem zdefiniowanej daty”;
3b) składki – oznacza składki wpłacone do otwartego funduszu, składki wpłacone
i akcje przeniesione do pracowniczego funduszu oraz środki wpłacone do
dobrowolnego funduszu;
4) (uchylony)
4a) okresowa emerytura kapitałowa – oznacza emeryturę, o której mowa w ustawie
z dnia 21 listopada 2008 r. o emeryturach kapitałowych;
4b) (uchylony)
5) otwarty fundusz – oznacza otwarty fundusz emerytalny, który został utworzony
i jest zarządzany przez powszechne towarzystwo;
6) pracowniczy fundusz – oznacza pracowniczy fundusz emerytalny, który został
utworzony i jest zarządzany przez pracownicze towarzystwo, którego przedmiotem działalności jest gromadzenie środków zgodnie z art. 2 ust. 2 lub 4, albo gromadzenie środków w PPK zgodnie z przepisami ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych oraz lokowanie
ich zgodnie z polityką inwestycyjną funduszu zdefiniowanej daty;
6a) fundusz emerytalny FUS – oznacza fundusz emerytalny Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych, o którym mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia
13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2019 r.
poz. 300, z późn. zm.);
6b) pracowniczy fundusz przenoszący – oznacza pracowniczy fundusz, który
przenosi zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak
również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane
z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym do pracowniczego
funduszu zarejestrowanego lub wykonującego działalność na podstawie
zezwolenia w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej;
6c) pracowniczy fundusz przyjmujący – oznacza pracowniczy fundusz, który
przyjmuje od pracowniczego funduszu zarejestrowanego lub wykonującego
działalność na podstawie zezwolenia w innym państwie członkowskim Unii
Europejskiej zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak
również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane
z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym;
7) towarzystwo – oznacza spółkę akcyjną będącą organem funduszu;
8) powszechne towarzystwo – oznacza powszechne towarzystwo emerytalne
będące organem otwartego funduszu lub dobrowolnego funduszu;
9) pracownicze towarzystwo – oznacza pracownicze towarzystwo emerytalne
będące organem pracowniczego funduszu;
10) pracodawca zagraniczny – oznacza podmiot, niezależnie od jego formy prawnej,
mający siedzibę na terytorium jednego z państw członkowskich Unii
Europejskiej, państwa Europejskiego Obszaru Gospodarczego niebędącego
państwem członkowskim Unii Europejskiej albo Konfederacji Szwajcarskiej,
który, w rozumieniu właściwych przepisów prawa ubezpieczeń społecznych
i prawa pracy tego państwa, jest pracodawcą lub osobą prowadzącą działalność
na własny rachunek;
11) zagraniczny organ nadzoru – oznacza krajowe władze państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, właściwe w zakresie nadzoru nad realizacją programu
emerytalnego pracodawcy zagranicznego;
12) program emerytalny pracodawcy zagranicznego – oznacza zasady gromadzenia
oszczędności na cele emerytalne, obowiązujące pracodawcę zagranicznego;
13) gwarancje – oznacza gwarancje wyników inwestycyjnych oraz danego poziomu
świadczeń;
14) pracownik zagraniczny – oznacza osobę fizyczną zatrudnioną przez pracodawcę
zagranicznego;
15) ryzyka biometryczne – oznacza ryzyka związane ze śmiercią,
niepełnosprawnością lub długowiecznością;
16) zakład ubezpieczeń na życie – oznacza zakład ubezpieczeń prowadzący
działalność w zakresie ubezpieczeń, o których mowa w dziale I załącznika do
ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i
reasekuracyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 381, 730 i 2217);
17) rynek regulowany w państwach innych niż Rzeczpospolita Polska – oznacza
działający w sposób stały w państwach, o których mowa w art. 141 ust. 4,
wielostronny system zawierania transakcji, których przedmiotem są instrumenty
finansowe dopuszczone do obrotu w tym systemie, zapewniający inwestorom
powszechny i równy dostęp do informacji rynkowej w tym samym czasie przy
kojarzeniu ofert nabycia i zbycia instrumentów finansowych oraz jednakowe
warunki nabywania i zbywania tych instrumentów, zorganizowany i podlegający
nadzorowi właściwego organu, a w przypadku rynku działającego w państwach
członkowskich Unii Europejskiej – uznany przez dane państwo za spełniający te
warunki i wskazany Komisji Europejskiej jako rynek regulowany;
18) rodzime państwo członkowskie – oznacza państwo członkowskie Unii
Europejskiej, w którym pracowniczy fundusz został zarejestrowany lub otrzymał
zezwolenie na wykonywanie działalności oraz w którym znajduje się zarząd
towarzystwa będącego organem pracowniczego funduszu;
19) przyjmujące państwo członkowskie ‒
oznacza państwo członkowskie Unii Europejskiej inne niż rodzime państwo
członkowskie, którego przepisy prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy
stosuje się do relacji między pracodawcą, członkami pracowniczego funduszu
oraz osobami uprawnionymi do otrzymania wypłaty;
20) kluczowa funkcja ‒ oznacza wykonywanie praktycznych zadań obejmujących
funkcję zarządzania ryzykiem oraz funkcję audytu wewnętrznego;
21) działalność transgraniczna – oznacza obsługę pracowniczego funduszu,
w którym relacje między pracodawcą, członkami pracowniczego funduszu oraz
osobami uprawnionymi do otrzymania wypłaty podlegają przepisom prawa
ubezpieczeń społecznych i prawa pracy mającym zastosowanie do
pracowniczych programów emerytalnych, obowiązującym w przyjmującym
państwie członkowskim.

Art. 8a. Jeżeli w ustawie jest mowa o ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 850, 1474 i 1495),
należy przez to również rozumieć odpowiednie przepisy prawa ubezpieczeń
społecznych i prawa pracy dotyczące organizacji programów emerytalnych, właściwe
dla państwa będącego siedzibą pracodawcy zagranicznego.

Art. 9. 1. Fundusz jest tworzony jako otwarty, pracowniczy lub dobrowolny.
2. Fundusz tworzony jest wyłącznie przez towarzystwo.

Art. 10. 1. Nazwa otwartego funduszu zawiera określenie „otwarty fundusz
emerytalny”, nazwa pracowniczego funduszu zawiera określenie „pracowniczy
fundusz emerytalny”, a nazwa dobrowolnego funduszu zawiera określenie
„dobrowolny fundusz emerytalny”.
2. Wyłącznie fundusz utworzony zgodnie z niniejszą ustawą jest uprawniony do
używania w swojej nazwie lub do określenia prowadzonej przez siebie działalności
albo w reklamie określenia „fundusz emerytalny”.

Art. 11. Czas trwania funduszu jest nieograniczony.

Art. 12. 1. Utworzenie funduszu wymaga:
1) nadania funduszowi statutu przez towarzystwo;
2) zawarcia przez towarzystwo z depozytariuszem umowy o przechowywanie
aktywów funduszu;
3) uzyskania przez towarzystwo zezwolenia na utworzenie funduszu;
4) wpisania funduszu do rejestru funduszy.
2. Utworzenie dobrowolnego funduszu lub pracowniczego funduszu, będącego
funduszem zdefiniowanej daty, nie wymaga uzyskania zezwolenia na jego utworzenie.

Art. 13. 1. Statut funduszu jest uchwalany przez walne zgromadzenie
towarzystwa.
2. Statut funduszu określa:
1) nazwę funduszu;
2) firmę, siedzibę i adres towarzystwa;
3) wysokość kapitału zakładowego towarzystwa, skład akcjonariuszy towarzystwa
i ilość posiadanych przez nich akcji;
4) sposób reprezentacji funduszu przez towarzystwo;
5) firmę (nazwę), siedzibę i adres depozytariusza;
6) rodzaje, maksymalną wysokość, sposób oraz tryb kalkulacji i pokrywania
kosztów obciążających fundusz, z wyłączeniem kosztów wskazanych
w art. 136a, w tym koszty, o których mowa w art. 182a;
6a) wysokość opłaty, o której mowa w art. 134 ust. 1;
7) sposób informowania przez fundusz o zmianach statutu;
8) inne dane przewidziane w przepisach ustawy.
3. Poza danymi, o których mowa w ust. 2, statut otwartego funduszu określa:
1) dziennik o zasięgu krajowym przeznaczony do ogłoszeń funduszu;
2) terminy ogłaszania przez fundusz prospektu informacyjnego.
4. Poza danymi, o których mowa w ust. 2, statut pracowniczego funduszu określa:
1) terminy oraz formę i tryb wypłaty środków zgromadzonych na rachunkach członków;
2) zasady prowadzenia działalności lokacyjnej przez fundusz, wraz z informacją
o tym, czy fundusz będzie sam zarządzał aktywami, czy też powierzy
zarządzanie aktywami osobie trzeciej;
3) zasady przyjmowania składek pracowników zagranicznych, firmę (nazwę),
siedzibę i adres zakładu ubezpieczeń na życie oraz zasady odpowiedzialności
związanej z ryzykami biometrycznymi lub gwarancjami – w przypadku gdy
w statucie funduszu określono możliwość przyjmowania składek pracowników zagranicznych;
4) tryb oraz warunki zawarcia i rozwiązania umowy o prowadzenie PPK, o której
mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, jeżeli pracowniczy fundusz jest funduszem zdefiniowanej daty;
5) sposób dokonania ogłoszenia o zamiarze połączenia funduszu z innym
pracowniczym funduszem – w przypadku pracowniczych funduszy będących
funduszami zdefiniowanej daty.
4a. Poza danymi, o których mowa w ust. 2, statut dobrowolnego funduszu określa:
1) tryb oraz warunki zawarcia i rozwiązania umowy o prowadzenie IKE oraz IKZE
w przypadku dobrowolnego funduszu prowadzącego IKE lub IKZE;
2) zasady prowadzenia działalności lokacyjnej przez fundusz;
3) tryb oraz warunki zawarcia i rozwiązania umowy o prowadzenie PPK, o której
mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych
planach kapitałowych, jeżeli dobrowolny fundusz jest funduszem zdefiniowanej daty;
4) sposób dokonania ogłoszenia o zamiarze połączenia funduszu z innym
dobrowolnym funduszem – w przypadku dobrowolnych funduszy będących
funduszami zdefiniowanej daty.
4b. W przypadku gdy założycielem lub akcjonariuszem pracowniczego
towarzystwa jest pracodawca zagraniczny i z przepisów jego krajowego prawa
ubezpieczeń społecznych i prawa pracy wynika taki wymóg, statut pracowniczego
funduszu może zawierać postanowienia dotyczące przekazywania przez fundusz temu
pracodawcy lub jego pracownikom dodatkowych informacji, w szczególności dotyczących:
1) rodzaju ryzyka finansowego, technicznego i innych ryzyk związanych
z realizacją programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego;
2) podziału ryzyka, o którym mowa w pkt 1;
3) docelowego poziomu świadczenia, w przypadku gdy program emerytalny
pracodawcy zagranicznego przewiduje pokrycie ryzyk biometrycznych lub gwarancji;
4) kwoty wypłaty lub świadczenia z programu emerytalnego pracodawcy
zagranicznego przewidującego pokrycie ryzyk biometrycznych lub gwarancji,
w przypadku zaprzestania zatrudnienia;
5) w przypadku gdy uczestnicy programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego
ponoszą ryzyko inwestycyjne – zakresu wyboru polityki inwestycyjnej, jeżeli ma zastosowanie, oraz rzeczywistych portfeli inwestycyjnych, a także informacji dotyczących ryzyka i kosztów związanych z inwestycjami;
6) postanowień odnoszących się do przeniesienia praw do wypłaty z programu
emerytalnego pracodawcy zagranicznego na inną instytucję pracowniczych
programów emerytalnych, w przypadku rozwiązania stosunku pracy.
4c. W przypadku zawarcia w statucie pracowniczego funduszu możliwości
przyjmowania składek pracowników zagranicznych do statutu dołącza się pisemne
zobowiązanie pracodawcy zagranicznego do przejęcia odpowiedzialności od zakładu
ubezpieczeń na życie w zakresie, w jakim wynika to z umowy o przyjmowanie
składek, w szczególności w przypadku zaniechania przez pracodawcę zagranicznego
regularnego opłacania składek pracowników zagranicznych na pokrycie w całości
albo w części ryzyk biometrycznych lub gwarancji.
5. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe
dane, jakie powinny być zamieszczone w statucie funduszu, jeżeli wymaga tego
interes członków funduszu.

Art. 14. 1. Do wniosku towarzystwa o wydanie zezwolenia na utworzenie
funduszu należy dołączyć:
1) statut funduszu;
2) umowę z depozytariuszem;
3) (uchylony)
4) dane osobowe osób zatrudnionych w towarzystwie lub osób, które towarzystwo
zamierza zatrudnić, mających istotny wpływ na gospodarkę finansową funduszu;
5) listę osób wyznaczonych przez depozytariusza bezpośrednio odpowiedzialnych
za należyte wykonywanie obowiązków określonych w umowie;
6) informacje o kwalifikacjach i doświadczeniu zawodowym osób, o których mowa
w pkt 4 i 5, ze wskazaniem, które z tych osób są doradcami inwestycyjnymi.
2. Do wniosku pracowniczego towarzystwa o wydanie zezwolenia na utworzenie
pracowniczego funduszu należy także dołączyć umowę o przyjmowanie składek oraz
informację o państwach, z których będą przekazywane środki do pracowniczego
funduszu, jeżeli statut pracowniczego funduszu przewiduje możliwość przyjmowania
składek pracowników zagranicznych.

Art. 14a. (uchylony).

Art. 15. 1. Komisja Nadzoru Finansowego, działająca na podstawie odrębnych
przepisów, zwana dalej „organem nadzoru”, wydaje zezwolenie na utworzenie
funduszu w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Zezwolenie jest
równoznaczne z zatwierdzeniem statutu funduszu.
2. Organ nadzoru odmawia zezwolenia, jeżeli:
1) wniosek i dołączone do niego dokumenty nie spełniają warunków określonych w ustawie;
2) statut funduszu nie zabezpiecza należycie interesów członków funduszu;
3) osoby, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 4 i 5, nie dają rękojmi należytego
wykonywania powierzonych obowiązków.
3. W przypadku udzielenia zezwolenia na utworzenie pracowniczego funduszu,
organ nadzoru zawiadamia Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych
Programów Emerytalnych o udzieleniu tego zezwolenia, dołączając informację o jego treści.

Art. 16. 1. Po uzyskaniu zezwolenia na utworzenie funduszu towarzystwo
niezwłocznie składa do sądu rejestrowego wniosek o wpisanie funduszu do rejestru funduszy.
2. Do wniosku należy dołączyć:
1) zezwolenie na utworzenie funduszu, jeżeli fundusz nie jest funduszem
zdefiniowanej daty;
2) statut funduszu;
3) statut towarzystwa tworzącego fundusz;
4) listę członków zarządu towarzystwa.
2a. (uchylony)
3. Rozpoznanie wniosku przez sąd rejestrowy następuje w terminie 14 dni od
dnia jego złożenia.
4. Sąd rejestrowy odmawia wpisania funduszu do rejestru funduszy, jeżeli nie
zostały spełnione warunki określone ustawą.
5. Niezwłocznie po wpisaniu funduszu do rejestru funduszy fundusz doręcza
organowi nadzoru odpis z tego rejestru.

Art. 17. 1. Wpis do rejestru funduszy obejmuje:
1) nazwę funduszu;
2) firmę, siedzibę i adres towarzystwa, sposób reprezentacji towarzystwa oraz
numer wpisu towarzystwa do rejestru przedsiębiorców i oznaczenie sądu
prowadzącego ten rejestr;
3) imiona i nazwiska członków zarządu towarzystwa oraz prokurentów, jeżeli
zostali ustanowieni;
4) firmę (nazwę), siedzibę i adres depozytariusza;
5) informację o państwach, z których są przekazywane środki do pracowniczego
funduszu, jeżeli statut pracowniczego funduszu przewiduje możliwość
przyjmowania składek pracowników zagranicznych.
2. O każdej zmianie danych określonych w ust. 1 pkt 5 pracowniczy fundusz jest
obowiązany niezwłocznie poinformować organ nadzoru. Niezwłocznie po wpisaniu
zmiany do rejestru funduszy pracowniczy fundusz przekazuje organowi nadzoru odpis
z tego rejestru potwierdzający dokonanie zmiany.

Art. 17a. 1. Organ nadzoru przekazuje informacje na temat pracowniczego
funduszu, który został wpisany do rejestru funduszy, do Europejskiego Urzędu
Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych w celu ich
publikacji na stronie internetowej tego urzędu. Zakres przekazywanych informacji
określa art. 17 ust. 1.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru przekazuje do
Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych drogą elektroniczną niezwłocznie po otrzymaniu od pracowniczego
funduszu odpisu z rejestru funduszy, zgodnie z art. 16 ust. 5 oraz art. 17 ust. 2.

Art. 18. Zezwolenie na utworzenie funduszu wygasa, jeżeli w terminie
2 miesięcy od dnia doręczenia zezwolenia towarzystwo nie złożyło wniosku
o wpisanie funduszu do rejestru funduszy.

Art. 19. 1. Do dnia wpisania funduszu do rejestru funduszy towarzystwo
dokonuje czynności prawnych, mających na celu utworzenie funduszu, we własnym
imieniu i na własny rachunek.
2. Z chwilą wpisania funduszu do rejestru funduszy fundusz wstępuje w prawa
i obowiązki towarzystwa z tytułu umowy z depozytariuszem, o której mowa
w art. 14 ust. 1 pkt 2.

Art. 20. 1. Fundusz nabywa osobowość prawną z chwilą wpisania do rejestru funduszy.
2. Z chwilą wpisania do rejestru funduszy towarzystwo staje się organem
funduszu.

Art. 21. 1. Rejestr funduszy prowadzi Sąd Okręgowy w Warszawie, zwany dalej
„sądem rejestrowym”.
2. Rejestr funduszy jest jawny i dostępny dla osób trzecich.
3. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób
prowadzenia rejestru funduszy, wzór tego rejestru oraz szczegółowy tryb
postępowania w sprawach o wpis do rejestru funduszy.

Art. 22. 1. Zmiana statutu funduszu wymaga zezwolenia organu nadzoru.
Do wniosku o wydanie zezwolenia dołącza się:
1) uchwałę walnego zgromadzenia w sprawie zmiany statutu;
2) w przypadku pracowniczego funduszu ponadto:
a) uchwałę rady nadzorczej,
b) projekt umowy o przyjmowanie składek, jeżeli zmiana statutu
pracowniczego funduszu przewiduje możliwość przyjmowania składek
pracowników zagranicznych.
2. Organ nadzoru odmawia zezwolenia, jeżeli zmiana jest sprzeczna z prawem
lub interesem członków funduszu.
2a. Organ nadzoru odmawia także zezwolenia, jeżeli zmiana statutu
pracowniczego funduszu jest sprzeczna z interesem pracowników zagranicznych.
3. Decyzję w sprawie zmiany statutu otwartego lub dobrowolnego funduszu
podejmuje powszechne towarzystwo w formie uchwały walnego zgromadzenia.
4. Decyzję w sprawie zmiany statutu pracowniczego funduszu podejmuje
pracownicze towarzystwo w formie uchwały rady nadzorczej, zaś w przypadku
zmiany statutu pracowniczego funduszu będącego funduszem zdefiniowanej daty –
pracownicze towarzystwo w formie uchwały walnego zgromadzenia. Uchwała rady
nadzorczej wymaga zatwierdzenia przez walne zgromadzenie.

Art. 23. 1. Zmianę statutu otwarty fundusz ogłasza w dzienniku o zasięgu
krajowym przeznaczonym do ogłoszeń funduszu, nie później niż w terminie
2 miesięcy od dnia doręczenia otwartemu funduszowi zezwolenia na zmianę statutu.
2. Zmiana statutu wchodzi w życie w terminie wskazanym w ogłoszeniu o jego
zmianie, jednak nie wcześniej niż z upływem 5 miesięcy od dnia dokonania ogłoszenia.
3. Organ nadzoru może zezwolić na skrócenie terminu 5 miesięcy, o którym
mowa w ust. 2, jeżeli nie naruszy to interesu członków funduszu albo jeżeli wymaga
tego interes członków funduszu.
4. Fundusz zawiadamia organ nadzoru o dokonaniu ogłoszenia i jego terminie,
dołączając jednolity tekst statutu, oraz składa wniosek do sądu rejestrowego
o wpisanie do rejestru zmiany statutu, dołączając do wniosku zezwolenie organu
nadzoru na zmianę statutu, uchwałę zmieniającą statut wraz z jednolitym tekstem
statutu oraz informację o dokonaniu ogłoszenia i jego terminie.
4a. Jeżeli otwarty fundusz nie dokona ogłoszenia zmian statutu zgodnie z ust. 1,
organ nadzoru stwierdza wygaśnięcie zezwolenia na zmianę statutu.
5. Sąd rejestrowy wpisuje do rejestru informację o zmianie statutu wraz z datą
wejścia w życie zmiany. Przepis art. 16 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 24. 1. Zmiana statutu pracowniczego funduszu wymaga zawiadomienia na
piśmie akcjonariuszy pracowniczego towarzystwa i wchodzi w życie w terminie
wskazanym w zawiadomieniu, jednak nie wcześniej niż z upływem miesiąca od dnia
doręczenia zawiadomienia ostatniemu akcjonariuszowi.
2. Zmiana statutu wywołująca skutki finansowe w stosunku do członków
pracowniczego funduszu, polegające na zwiększeniu obciążeń finansowych funduszu
lub pogorszeniu warunków dysponowania przez członków środkami zgromadzonymi
na ich rachunkach, wchodzi w życie na zasadach określonych w ustawie z dnia
20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.
3. Przepisy art. 23 ust. 3–5 stosuje się odpowiednio, z tym że do wniosku
o wpisanie do rejestru zmiany statutu dołącza się także uchwałę walnego
zgromadzenia zatwierdzającą uchwałę zmieniającą statut.

Art. 25. 1. W razie zmiany danych wymienionych w art. 17 ust. 1 pkt 3 fundusz
składa niezwłocznie wniosek o ich wpisanie do rejestru funduszy.
1a. (uchylony)
2. Wpisanie zmian związanych z przejęciem zarządzania funduszem przez inne
towarzystwo może nastąpić dopiero po przedstawieniu zezwolenia organu nadzoru na
przejęcie zarządzania tym funduszem.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadku połączenia towarzystw.

Art. 26. 1. Rachunkowość funduszy oraz terminy sporządzania, badania
i składania do ogłoszenia sprawozdań finansowych regulują przepisy ustawy
o rachunkowości.
2. Roczne sprawozdania finansowe funduszu zatwierdza towarzystwo w formie
uchwały walnego zgromadzenia.
3. Pracownicze towarzystwo może zlecić w całości lub w części innym
podmiotom, upoważnionym na podstawie odrębnych przepisów, wykonywanie
obowiązków w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych pracowniczego funduszu.

Art. 26a. 1. Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania
i wprowadzenia skutecznego systemu zarządzania, który zapewnia należyte i ostrożne
zarządzanie prowadzoną działalnością.
2. System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, obejmuje strukturę
organizacyjną, w której zakresy odpowiedzialności są jasno przypisane i odpowiednio
podzielone, oraz skuteczny system przekazywania informacji.
3. System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, może uwzględniać przy
podejmowaniu decyzji inwestycyjnych czynniki środowiskowe i społeczne oraz
czynniki związane z ładem korporacyjnym, w odniesieniu do aktywów
inwestycyjnych.
4. System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, podlega regularnym
przeglądom wewnętrznym dokonywanym nie rzadziej niż co 3 lata.
5. System zarządzania, o którym mowa w ust. 1, jest proporcjonalny do
wielkości, charakteru, skali i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa.

Art. 26b. 1. Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania
pisemnego dokumentu określającego zasady:
1) zarządzania ryzykiem;
2) audytu wewnętrznego;
3) powierzania wykonywania zadań osobom trzecim lub zewnętrznym jednostkom
organizacyjnym.
2. Zasady, o których mowa w ust. 1, podlegają zatwierdzeniu przez radę
nadzorczą pracowniczego towarzystwa oraz przeglądowi funkcjonowania nie rzadziej
niż co 3 lata.
3. Zasady, o których mowa w ust. 1, podlegają dostosowaniu do zmian
w systemie zarządzania lub obszarze, którego dotyczą.

Art. 26c. 1. Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania
i wprowadzenia skutecznego systemu kontroli wewnętrznej.
2. System kontroli wewnętrznej, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:
1) procedury administracyjne i księgowe;
2) organizację kontroli wewnętrznej;
3) ustalenia w zakresie sprawozdawczości na wszystkich szczeblach
pracowniczego towarzystwa.

Art. 26d. Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do przygotowania planów
awaryjnych obejmujących systemy, zasoby i procedury pracowniczego towarzystwa,
w celu zapewnienia ciągłości i regularności prowadzenia działalności przez
pracownicze towarzystwo.

Art. 26e. 1. Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do prowadzenia
i dokumentowania własnej oceny ryzyka.
2. Własną ocenę ryzyka, o której mowa w ust. 1, przeprowadza się przynajmniej
co 3 lata lub niezwłocznie po każdej istotnej zmianie w profilu ryzyka pracowniczego
towarzystwa.
3. Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, uwzględnia wielkość
i organizację wewnętrzną pracowniczego towarzystwa, jak również wielkość,
charakter, skalę i złożoność jego działalności.
4. Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, obejmuje następujące elementy:
1) opis sposobu włączenia własnej oceny ryzyka do procesu zarządzania i procesów
decyzyjnych pracowniczego towarzystwa;
2) ocenę skuteczności zarządzania ryzykiem, o którym mowa w art. 42a
ust. 1 pkt 1;
3) opis, jak pracownicze towarzystwo zapobiega konfliktom interesów
z pracodawcą, w przypadku gdy pracownicze towarzystwo powierza pełnienie
kluczowych funkcji osobie trzeciej lub zewnętrznej jednostce organizacyjnej
pełniącej podobną kluczową funkcję u pracodawcy, zgodnie z art. 42a ust. 5;
4) ocenę jakościową poszczególnych rodzajów ryzyka operacyjnego;
5) ocenę nowych lub powstających rodzajów ryzyka, w tym ryzyka związanego ze
zmianą klimatu, wykorzystaniem zasobów i środowiskiem, a także ryzyka społecznego i ryzyka związanego ze spadkiem wartości aktywów z powodu zmiany przepisów prawa – w przypadku gdy przy podejmowaniu decyzji
inwestycyjnych bierze się pod uwagę czynniki środowiskowe i społeczne oraz
czynniki związane z ładem korporacyjnym.
5. Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, obejmuje również opis metody
określania i oceny rodzajów ryzyka, na które pracownicze towarzystwo jest lub może
być narażone w perspektywie krótko- i długoterminowej i które mogą mieć wpływ na
zdolność pracowniczego towarzystwa do wypełniania swoich obowiązków. Metody te
są proporcjonalne do wielkości, charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla
działalności pracowniczego towarzystwa.
6. Własna ocena ryzyka, o której mowa w ust. 1, jest brana pod uwagę przy
podejmowaniu przez pracownicze towarzystwo decyzji strategicznych.

Art. 26f. 1. Pracownicze towarzystwo może powierzyć osobie trzeciej pełnienie
kluczowej funkcji w zakresie zarządzania ryzykiem, a także wypełnianie innych
obowiązków, jeżeli powierzenie to:
1) nie wpłynie niekorzystnie na jakość systemu zarządzania, o którym mowa
w art. 26a ust. 1;
2) nie spowoduje zwiększenia ryzyka operacyjnego;
3) nie spowoduje zmniejszenia możliwości monitorowania przez organ nadzoru
wypełniania przez pracowniczy fundusz i pracownicze towarzystwo ich
obowiązków;
4) nie spowoduje pogorszenia jakości usług świadczonych przez pracowniczy
fundusz i pracownicze towarzystwo na rzecz członków pracowniczego funduszu
oraz osób uprawnionych do otrzymania wypłaty.
2. Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, jest wybierana przez pracownicze
towarzystwo w drodze uchwały rady nadzorczej.
3. Osoba trzecia, o której mowa w ust. 1, pełni kluczową funkcję w zakresie
zarządzania ryzykiem oraz wypełnia inne powierzone jej obowiązki na podstawie
pisemnej umowy z pracowniczym towarzystwem oraz zgodnie z zasadami
zarządzania ryzykiem określonymi w dokumencie, o którym mowa w art. 26b ust. 1.
4. Do osoby trzeciej, o której mowa w ust. 1, przepis art. 41 ust. 1 stosuje się
odpowiednio.
5. O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 3, a także o jej zmianie pracownicze
towarzystwo niezwłocznie informuje organ nadzoru.

Art. 26g. 1. Pracowniczy fundusz mający zamiar wykonywać działalność
transgraniczną jest obowiązany zawiadomić o tym organ nadzoru.
2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje:
1) nazwę przyjmującego państwa członkowskiego lub przyjmujących państw
członkowskich, które określa pracodawca;
2) firmę, siedzibę i adres pracodawcy;
3) główne cechy charakterystyczne pracowniczego programu emerytalnego, jaki
ma być obsługiwany, w szczególności:
a) warunki uczestnictwa w pracowniczym programie emerytalnym,
b) szacunkową liczbę uczestników pracowniczego programu emerytalnego,
c) wysokość składki wnoszonej przez pracodawcę i pracownika,
d) warunki uzyskania wypłaty,
e) opcje wypłaty.
3. Organ nadzoru, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wszystkich
informacji, o których mowa w ust. 2, jest obowiązany do ich przekazania
zagranicznemu organowi nadzoru w przyjmującym państwie członkowskim.
4. O przekazaniu informacji, o których mowa w ust. 2, organ nadzoru
niezwłocznie powiadamia pracowniczy fundusz.
5. Pracowniczy fundusz może rozpocząć wykonywanie działalności
transgranicznej od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 4.
6. Organ nadzoru jest zwolniony z obowiązku, o którym mowa w ust. 3, jeżeli po
otrzymaniu wszystkich informacji, o których mowa w ust. 2, wydał decyzję o zakazie
wykonywania działalności transgranicznej.
7. Organ nadzoru, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wszystkich
informacji, o których mowa w ust. 2, może wydać decyzję o zakazie wykonywania
działalności transgranicznej, jeżeli:
1) struktura pracowniczego towarzystwa stoi na przeszkodzie podjęciu
proponowanej działalności transgranicznej lub
2) sytuacja finansowa pracowniczego towarzystwa stoi na przeszkodzie podjęciu
proponowanej działalności transgranicznej, lub
3) członek zarządu pracowniczego towarzystwa zarządzającego pracowniczym
funduszem nie spełnia wymogów określonych w art. 41 ust. 1.

Art. 26h. 1. W przypadku nieprzekazania przez organ nadzoru zagranicznemu
organowi nadzoru w przyjmującym państwie członkowskim informacji, o których
mowa w art. 26g ust. 2, w terminie 3 miesięcy od dnia ich otrzymania, pracowniczemu
funduszowi przysługuje prawo do wniesienia do organu nadzoru ponaglenia, o którym
mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196).
2. Pracowniczemu funduszowi przysługuje, w każdym czasie po wniesieniu
ponaglenia do organu nadzoru, prawo do wniesienia skargi na bezczynność organu do
sądu administracyjnego właściwego ze względu na umiejscowienie siedziby
pracowniczego funduszu, za pośrednictwem organu nadzoru.

Art. 26i. 1. Pracowniczy fundusz, wobec którego wydano decyzję, o której
mowa w art. 26g ust. 7, może zwrócić się do organu nadzoru z wnioskiem o ponowne
rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
2. Pracowniczy fundusz może wnieść skargę do sądu administracyjnego
właściwego ze względu na umiejscowienie siedziby pracowniczego funduszu na
decyzję, o której mowa w art. 26g ust. 7, bez uprzedniego skorzystania z prawa do
zwrócenia się do organu nadzoru z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu nadzoru w terminie 30 dni od dnia
doręczenia decyzji, o której mowa w art. 26g ust. 7.

Art. 27. 1. Towarzystwo prowadzi działalność wyłącznie w formie spółki akcyjnej.
2. Towarzystwo prowadzi działalność jako powszechne towarzystwo lub
pracownicze towarzystwo.

Art. 28. 1. Firma powszechnego towarzystwa zawiera oznaczenie „powszechne
towarzystwo emerytalne”, a firma pracowniczego towarzystwa zawiera oznaczenie
„pracownicze towarzystwo emerytalne”.
2. Do używania oznaczeń wskazanych w ust. 1 są uprawnione wyłącznie
towarzystwa utworzone zgodnie z niniejszą ustawą.

Art. 29. 1. Przedmiotem przedsiębiorstwa towarzystwa jest wyłącznie tworzenie
i zarządzanie funduszami oraz ich reprezentowanie wobec osób trzecich. Wyłącznie
towarzystwo jest uprawnione do prowadzenia takiej działalności.
2. Powszechne towarzystwo tworzy i zarządza tylko jednym otwartym
funduszem oraz może utworzyć i zarządzać tylko jednym dobrowolnym funduszem,
z zastrzeżeniem ust. 2a, a pracownicze towarzystwo tworzy i zarządza tylko jednym
pracowniczym funduszem, z zastrzeżeniem ust. 2b, chyba że zarządzanie więcej niż
jednym, odpowiednio, otwartym funduszem, dobrowolnym funduszem lub
pracowniczym funduszem jest skutkiem przejęcia jego zarządzania przez towarzystwo
albo połączenia towarzystw.
2a. Powszechne towarzystwo może utworzyć i zarządzać więcej niż jednym
dobrowolnym funduszem, jeżeli fundusze te są funduszami zdefiniowanej daty.
2b. Pracownicze towarzystwo może utworzyć i zarządzać więcej niż jednym
pracowniczym funduszem, jeżeli fundusze te są funduszami zdefiniowanej daty.
3. Powszechne towarzystwo zarządza funduszem odpłatnie.
4. Pracownicze towarzystwo nie może mieć celu zarobkowego, z zastrzeżeniem
ust. 4a. Akcjonariusze pracowniczego towarzystwa nie mają prawa do udziału
w zysku rocznym, z zastrzeżeniem ust. 4a. Zysk roczny przysługuje wyłącznie od
aktywów pracowniczych funduszy będących funduszami zdefiniowanej daty.
4a. Pracownicze towarzystwo zarządzające funduszem będącym funduszem
zdefiniowanej daty może pobierać wynagrodzenie za zarządzanie tym funduszem na
zasadach określonych w art. 49 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych
planach kapitałowych. W przypadku pobierania wynagrodzenia za zarządzanie
funduszem art. 152 nie stosuje się.
5. Do zarządzania aktywami otwartego funduszu powszechne towarzystwo jest
obowiązane zatrudnić co najmniej jednego doradcę inwestycyjnego, a w przypadku
gdy powszechne towarzystwo zarządza dobrowolnymi funduszami będącymi
funduszami zdefiniowanej daty, do zarządzania aktywami otwartego funduszu oraz
aktywami dobrowolnych funduszy będących funduszami zdefiniowanej daty
powszechne towarzystwo jest obowiązane zatrudnić co najmniej dwóch doradców
inwestycyjnych.
6. Pracownicze towarzystwo do zarządzania aktywami funduszy będących
funduszami zdefiniowanej daty jest obowiązane zatrudnić co najmniej jednego
doradcę inwestycyjnego.

Art. 30. 1. Kapitał zakładowy towarzystwa nie może być zebrany w drodze
publicznej subskrypcji.
2. Akcje towarzystwa są wyłącznie akcjami imiennymi i nie mogą być
zamienione na akcje na okaziciela.
2a. Akcje towarzystwa nie mogą być przedmiotem zabezpieczenia majątkowego
ani być obciążone w żaden sposób.
3. Towarzystwo nie może wydawać akcji o szczególnych uprawnieniach.
4. Statut towarzystwa powinien traktować wszystkich akcjonariuszy
w jednakowy sposób. W szczególności statut nie może przyznawać niektórym
akcjonariuszom dodatkowych uprawnień lub ograniczać praw niektórych
akcjonariuszy albo też nakładać na niektórych akcjonariuszy dodatkowych
obowiązków.
5. Jeżeli akcjonariuszem towarzystwa jest związek zawodowy, organizacja
pracodawców, izba gospodarcza lub organizacja samorządu zawodowego, której
działalność wynika z przepisów ustawy, do akcjonariusza takiego nie stosuje się
przepisów ust. 3 i 4.

Art. 31. Minimalna wysokość kapitału zakładowego powszechnego towarzystwa
nie może być niższa niż równowartość w złotych 5 000 000 euro, wyliczana według
średniego kursu walut obcych Narodowego Banku Polskiego, obowiązującego w dniu
sporządzenia statutu towarzystwa.

Art. 32. 1. Kapitał zakładowy towarzystwa jest pokrywany wyłącznie wkładem
pieniężnym.
2. Kapitał zakładowy powszechnego towarzystwa powinien być opłacony
w całości przed zarejestrowaniem towarzystwa.
3. Kapitał zakładowy powszechnego towarzystwa nie może pochodzić
z pożyczki lub kredytu ani być obciążony w jakikolwiek sposób.

Art. 33. 1. Powszechne towarzystwo ma obowiązek utrzymywania kapitałów
własnych na poziomie nie niższym niż jedna druga minimalnego kapitału
zakładowego, o którym mowa w art. 31.
2. O obniżeniu wysokości kapitałów własnych poniżej poziomu, o którym mowa
w ust. 1, powszechne towarzystwo zawiadamia niezwłocznie organ nadzoru.
3. Organ nadzoru pisemnie wzywa powszechne towarzystwo do uzupełnienia
kapitałów własnych, wyznaczając jednocześnie termin do ich uzupełnienia, nie
krótszy niż 3 miesiące i nie dłuższy niż 12 miesięcy.
4. W przypadku nieuzupełnienia kapitałów własnych do wysokości określonej
w ust. 1, w terminie wyznaczonym w wezwaniu, o którym mowa w ust. 3, organ
nadzoru może cofnąć zezwolenie na utworzenie towarzystwa.

Art. 34. (uchylony).

Art. 35. Założycielem pracowniczego towarzystwa może być osoba fizyczna,
osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej,
mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
lub pracodawca zagraniczny.

Art. 36. Ilekroć w niniejszej ustawie mowa jest o założycielach towarzystwa,
należy przez to rozumieć także akcjonariuszy tego towarzystwa.

Art. 37. 1. Ten sam podmiot może być akcjonariuszem wyłącznie jednego
powszechnego towarzystwa.
2. Podmioty związane mogą być akcjonariuszami wyłącznie tego samego
powszechnego towarzystwa.
3. W przypadku połączenia dwóch lub większej liczby podmiotów w sytuacji,
gdy przed połączeniem każdy z nich jest akcjonariuszem innego powszechnego
towarzystwa, oraz w przypadku, gdy podmioty będące dotychczas akcjonariuszami
różnych powszechnych towarzystw stały się podmiotami związanymi, organ nadzoru
może wyrazić zgodę na odstąpienie od ograniczeń określonych w ust. 1 lub 2, na okres
nie dłuższy niż 6 miesięcy, w celu umożliwienia podmiotowi działającemu w wyniku
połączenia lub podmiotom, które stały się podmiotami związanymi, dostosowania ich
działalności do wymogów ustawy.

Art. 38. 1. Każdorazowe nabycie lub objęcie akcji towarzystwa wymaga
zezwolenia organu nadzoru, z zastrzeżeniem ust. 4. Czynność prawna dokonana
z naruszeniem tego wymogu jest nieważna.
2. Wniosek o zezwolenie składa, za pośrednictwem towarzystwa, podmiot
zamierzający nabyć lub objąć akcje. Do wniosku należy dołączyć:
1) w przypadku gdy podmiot zamierzający nabyć lub objąć akcje jest
akcjonariuszem towarzystwa:
a) pisemne oświadczenie stwierdzające, że środki pieniężne na pokrycie
kapitału zakładowego lub na nabycie akcji nie pochodzą z pożyczek,
kredytów ani nie są w żaden sposób obciążone,
b) dokumenty przedstawiające sytuację finansową podmiotu w okresie
ostatnich 5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku, w tym dokumenty
potwierdzające brak zaległości podatkowych oraz zaległości z tytułu
składek, do poboru których jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń
Społecznych;
2) w przypadku gdy podmiot zamierzający objąć lub nabyć akcje nie jest
akcjonariuszem towarzystwa:
a) pisemne oświadczenie stwierdzające, że środki pieniężne na pokrycie
kapitału zakładowego lub na nabycie akcji nie pochodzą z pożyczek,
kredytów ani nie są w żaden sposób obciążone,
b) dokumenty potwierdzające status prawny podmiotu oraz dokumenty
stwierdzające jego organizację,
c) pisemne oświadczenie podmiotu dotyczące powiązań kapitałowych
z akcjonariuszami towarzystwa,
d) dokumenty przedstawiające sytuację finansową podmiotu w okresie
ostatnich 5 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku, w tym dokumenty
potwierdzające brak zaległości podatkowych oraz zaległości z tytułu
składek, do poboru których jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń
Społecznych.
2a. W przypadku podmiotu zamierzającego objąć akcje, do wniosku, o którym
mowa w ust. 2, należy dołączyć dowód wpłaty środków pieniężnych na pokrycie
kapitału zakładowego.
3. Organ nadzoru zezwala na nabycie lub objęcie akcji, jeżeli wnioskodawca
spełnia warunki określone w ustawie dla założycieli towarzystwa.
4. Jeżeli obejmującym akcje jest dotychczasowy akcjonariusz, zawiadamia on
organ nadzoru o objęciu akcji w terminie 14 dni od daty ich objęcia. Objęcie akcji
w liczbie powodującej przekroczenie odpowiednio 20%, 25%, 33%, 50%, 66%, 75%
lub 80% głosów na walnym zgromadzeniu wymaga jednak uzyskania zezwolenia
organu nadzoru.
5. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio do nabycia praw z akcji
towarzystwa.

Art. 38a. 1. Akcjonariusz powszechnego towarzystwa jest obowiązany
zawiadomić niezwłocznie powszechne towarzystwo o każdej jednostce dominującej
względem tego akcjonariusza. Niezwłocznie, po uzyskaniu informacji od
akcjonariusza powszechnego towarzystwa, powszechne towarzystwo zawiadamia
organ nadzoru o każdej jednostce dominującej wobec akcjonariusza tego
powszechnego towarzystwa.
2. Organ nadzoru może wezwać powszechne towarzystwo do złożenia
w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni:
1) dokumentów potwierdzających status prawny jednostki dominującej oraz
stwierdzających jej organizację;
2) dokumentów przedstawiających sytuację finansową jednostki dominującej
w okresie ostatnich 5 lat poprzedzających dzień zawiadomienia, o którym mowa
w ust. 1, w tym potwierdzających brak zaległości podatkowych oraz zaległości
z tytułu składek, do poboru których obowiązany jest Zakład Ubezpieczeń
Społecznych.
3. W przypadku gdy jednostka dominująca nie daje rękojmi prowadzenia spraw
przez powszechne towarzystwo w sposób zapewniający należytą ochronę interesów
członków otwartego funduszu lub z dokumentów przedstawiających sytuację
finansową jednostki dominującej za ostatnie 5 lat wynika, że posiada ona zaległości
podatkowe lub zaległości z tytułu składek, do których poboru obowiązany jest Zakład
Ubezpieczeń Społecznych, organ nadzoru, w drodze decyzji administracyjnej, może
określić warunki na dostosowanie do właściwego stanu. Organ nadzoru zawiesza
wykonywanie prawa głosu na walnym zgromadzeniu towarzystwa przez tego
akcjonariusza do czasu dostosowania do właściwego stanu.
4. Jeżeli w wyniku zawieszenia wykonywania prawa głosu, o którym mowa
w ust. 3, wszyscy akcjonariusze powszechnego towarzystwa nie mogą wykonywać
prawa głosu na walnym zgromadzeniu towarzystwa dłużej niż 3 miesiące, to organ
nadzoru może cofnąć zezwolenie na utworzenie towarzystwa.

Art. 39. 1. Władzami towarzystwa są:
1) zarząd;
2) rada nadzorcza;
3) walne zgromadzenie.
1a. Zarząd towarzystwa nie może liczyć mniej niż trzy osoby.
2. Towarzystwo może mieć także komisję rewizyjną. Do komisji rewizyjnej
stosuje się odpowiednio przepisy art. 43 i 44, art. 59 ust. 1, art. 148 pkt 3,
art. 150 pkt 1 lit. b, art. 158 ust. 1 pkt 5 lit. a, art. 204 ust. 1 pkt 2 oraz art. 206 i 209
dotyczące rady nadzorczej.

Art. 40. 1. O ile statut nie stanowi inaczej, członków zarządu powszechnego
towarzystwa powołuje i odwołuje walne zgromadzenie.
2. Członków zarządu pracowniczego towarzystwa powołuje i odwołuje rada
nadzorcza.
3. Członków pierwszego zarządu pracowniczego towarzystwa powołują
założyciele na okres roku.

Art. 41. 1. Członkiem zarządu towarzystwa może być osoba, która spełnia
łącznie następujące wymogi:
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za przestępstwo przeciwko mieniu,
wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi
i papierami wartościowymi, przestępstwo skarbowe lub przestępstwo, o którym
mowa w rozdziale 22;
3) posiada wyższe wykształcenie;
4) legitymuje się stażem pracy nie krótszym niż 7 lat;
5) daje rękojmię należytego wykonywania funkcji członka zarządu.
1a. Co najmniej dwie osoby wchodzące w skład zarządu towarzystwa, w tym
prezes zarządu, muszą posiadać udowodnioną znajomość języka polskiego.
2. Przynajmniej jedna trzecia składu zarządu powinna legitymować się wyższym
wykształceniem prawniczym, ekonomicznym lub być wpisana na listę doradców
inwestycyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 2286, z późn. zm.).
3. Wymóg określony w ust. 1 pkt 4 powinien być spełniony przez co najmniej
dwie trzecie składu zarządu.
4. (uchylony)
5. Jeżeli wymogi określone w ust. 1a, 2 lub 3 nie są spełnione w związku
z odwołaniem członka zarządu lub cofnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 59 ust. 3 i 4, towarzystwo jest obowiązane, w terminie 6 miesięcy, dostosować swoją działalność do wymogów określonych w ustawie.

Art. 41a. 1. Członkowie zarządu powszechnego towarzystwa są obowiązani do
złożenia oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Oświadczenie o stanie
majątkowym dotyczy majątku odrębnego oraz objętego małżeńską wspólnością
majątkową. Oświadczenie to powinno zawierać informacje o:
1) posiadanych zasobach pieniężnych, nieruchomościach, uczestnictwie
w spółkach cywilnych lub w osobowych spółkach handlowych, udziałach
i akcjach w spółkach handlowych, a także dane dotyczące prowadzonej
działalności gospodarczej oraz pełnienia funkcji w spółkach handlowych;
2) dochodach osiąganych z tytułu zatrudnienia lub innej działalności zarobkowej
lub zajęć, z podaniem kwot uzyskiwanych z każdego tytułu;
3) mieniu ruchomym o wartości jednostkowej stanowiącej równowartość w złotych
powyżej 3000 euro;
4) zobowiązaniach pieniężnych o wartości stanowiącej równowartość w złotych
powyżej 3000 euro, w tym o zaciągniętych kredytach i pożyczkach oraz
warunkach, na jakich zostały udzielone.
2. Oświadczenie o stanie majątkowym składa się w dwóch egzemplarzach
organowi nadzoru przed objęciem funkcji w zarządzie, a następnie co roku do dnia
31 maja, według stanu na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, dołączając kopię
rocznego zeznania podatkowego (PIT).
3. Jeden egzemplarz oświadczenia o stanie majątkowym organ nadzoru
przekazuje do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania
członka zarządu.
4. Analizy danych zawartych w oświadczeniach o stanie majątkowym dokonuje
organ nadzoru oraz właściwe urzędy skarbowe. Podmiot dokonujący analizy danych
zawartych w oświadczeniu jest uprawniony do porównania treści analizowanego
oświadczenia z treścią uprzednio złożonych oświadczeń oraz z dołączoną kopią
rocznego zeznania podatkowego (PIT). Wyniki analizy właściwe urzędy skarbowe
przekazują niezwłocznie organowi nadzoru.
5. Informacje zawarte w oświadczeniu o stanie majątkowym stanowią tajemnicę
prawnie chronioną i podlegają ochronie przewidzianej dla informacji niejawnych
o klauzuli tajności „zastrzeżone” określonej w przepisach o ochronie informacji niejawnych, chyba że osoba, która złożyła oświadczenie, wyraziła pisemną zgodę na ich ujawnienie. Oświadczenie przechowuje się przez okres 6 lat.
6. W przypadku niezłożenia w terminie oświadczenia o stanie majątkowym
organ nadzoru może nałożyć na członka zarządu karę pieniężną w wysokości do
10 000 zł.
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych określi, w drodze
rozporządzenia, wzór oświadczenia o stanie majątkowym, uwzględniając
w szczególności informacje, o których mowa w ust. 1.

Art. 42. 1. Członkiem zarządu powszechnego towarzystwa nie może być osoba
będąca członkiem organu zarządzającego lub organu nadzorującego:
1) podmiotu będącego akcjonariuszem tego towarzystwa;
2) innego powszechnego towarzystwa;
3) depozytariusza przechowującego aktywa otwartego funduszu, dobrowolnego
funduszu lub funduszu inwestycyjnego;
4) (uchylony)
4a) zakładu ubezpieczeń;
4b) banku;
5) towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub podmiotu będącego akcjonariuszem
towarzystwa funduszy inwestycyjnych;
6) podmiotu prowadzącego działalność maklerską w rozumieniu ustawy z dnia
29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub inną działalność
w zakresie obrotu instrumentami finansowymi w rozumieniu tej ustawy;
7) podmiotu związanego w stosunku do któregokolwiek z podmiotów
wymienionych w pkt 1–6.
2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1, odnosi się także do osób pozostających
z podmiotami, o których mowa w ust. 1, w stosunku pracy, stosunku zlecenia lub
innym stosunku prawnym o podobnym charakterze.

Art. 42a. 1. Pracownicze towarzystwo jest obowiązane do wprowadzenia
następujących kluczowych funkcji:
1) zarządzania ryzykiem;
2) audytu wewnętrznego.
2. Pracownicze towarzystwo umożliwia osobom i jednostkom organizacyjnym
pełniącym kluczowe funkcje sprawowanie ich w obiektywny, uczciwy i niezależny sposób.
3. Funkcja audytu wewnętrznego jest sprawowana niezależnie od funkcji
zarządzania ryzykiem.
4. Kluczowej funkcji w pracowniczym towarzystwie nie może pełnić osoba lub
jednostka organizacyjna pełniąca podobną kluczową funkcję u pracodawcy,
z zastrzeżeniem ust. 5.
5. Biorąc pod uwagę wielkość, charakter, skalę i złożoność działalności
pracowniczego funduszu oraz pracowniczego towarzystwa, kluczowe funkcje
w pracowniczym towarzystwie może pełnić ta sama osoba lub jednostka
organizacyjna co u pracodawcy, pod warunkiem że pracownicze towarzystwo
przekaże wyjaśnienie organowi nadzoru, jak zapobiega konfliktom interesów
z pracodawcą lub jak je rozwiązuje.
6. Osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca kluczową funkcję zgłasza
wszelkie istotne ustalenia i zalecenia w zakresie pełnionych obowiązków
pracowniczemu towarzystwu, które ustala, jakie działania należy podjąć.
7. Osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca kluczową funkcję powiadamia
organ nadzoru, jeżeli pracownicze towarzystwo nie podejmie we właściwym czasie
odpowiednich działań zaradczych w następujących przypadkach:
1) gdy osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca daną kluczową funkcję stwierdzi
istnienie znacznego ryzyka niespełnienia przez pracownicze towarzystwo
wymogów określonych w ustawie, które może mieć znaczący wpływ na interesy
członków funduszu oraz osób uprawnionych do otrzymania wypłaty, i zgłosi to
pracowniczemu towarzystwu lub
2) gdy osoba lub jednostka organizacyjna pełniąca daną kluczową funkcję zauważy,
w związku z pełnieniem tej kluczowej funkcji, naruszenie przepisów
ustawowych, wykonawczych lub regulacji wewnętrznych mających
zastosowanie do pracowniczego towarzystwa i jego działalności oraz zgłosi to
pracowniczemu towarzystwu.
8. Pracownicze towarzystwo zapewnia osobom oraz jednostkom organizacyjnym
pełniącym kluczowe funkcje, które zgłaszają informacje, o których mowa w ust. 7,
ochronę przed działaniami o charakterze represyjnym, dyskryminacją lub innymi
rodzajami niesprawiedliwego traktowania, zwłaszcza przed wypowiedzeniem przez
pracodawcę stosunku pracy lub jego rozwiązaniem bez wypowiedzenia bez ważnego
powodu lub rozwiązaniem umowy bez ważnego powodu.
9. Przepis ust. 8 stosuje się również do tego, kto udzielił w jakiejkolwiek formie
wsparcia zgłaszającemu informacje, o których mowa w ust. 7.
10. Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7,
doszło wobec osoby lub jednostki organizacyjnej zgłaszającej te informacje do działań
o charakterze represyjnym, dyskryminacji lub innych rodzajów niesprawiedliwego
traktowania, stosuje się odpowiednio przepisy art. 13–16 ustawy z dnia 3 grudnia
2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego
traktowania (Dz. U. z 2016 r. poz. 1219), z zastrzeżeniem ust. 11–14.
11. Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7,
doszło do wypowiedzenia umowy o pracę osobie zgłaszającej te informacje,
a informacje te były zasadne, sąd pracy na skutek odwołania osoby, która zgłosiła te
informacje, orzeka o bezskuteczności wypowiedzenia umowy o pracę, a jeżeli umowa
uległa już rozwiązaniu – o przywróceniu tej osoby do pracy na poprzednich warunkach
albo o odszkodowaniu.
12. Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7,
doszło do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z osobą zgłaszającą te
informacje, a informacje te były zasadne, sąd pracy na skutek odwołania osoby, która
zgłosiła te informacje, orzeka o przywróceniu tej osoby do pracy na poprzednich
warunkach albo o odszkodowaniu.
13. Jeżeli sąd pracy orzeka o odszkodowaniu w związku z wypowiedzeniem
umowy o pracę lub rozwiązaniem umowy o pracę bez wypowiedzenia, jego wysokość
ustala się w sposób określony w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495).
14. Jeżeli w związku ze zgłoszonymi informacjami, o których mowa w ust. 7,
doszło do rozwiązania umowy z jednostką organizacyjną zgłaszającą te informacje,
a informacje te były zasadne, sąd na skutek żądania jednostki organizacyjnej, która
zgłosiła te informacje, orzeka o odszkodowaniu, którego wysokość ustala się zgodnie
z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r.
poz. 1145 i 1495).

Art. 42b. 1. Funkcja zarządzania ryzykiem, o której mowa w art. 42a
ust. 1 pkt 1, ma na celu ułatwienie funkcjonowania skutecznego systemu zarządzania
ryzykiem, zintegrowanego ze strukturą organizacyjną oraz z procesami decyzyjnymi
pracowniczego towarzystwa.
2. System zarządzania ryzykiem, o którym mowa w ust. 1, obejmuje – w sposób
proporcjonalny do wielkości i organizacji wewnętrznej, a także do wielkości,
charakteru, zakresu i złożoności działalności pracowniczego towarzystwa – rodzaje
ryzyka, które mogą wystąpić w toku działalności pracowniczego towarzystwa,
pracowniczego funduszu lub w podmiotach zewnętrznych, którym powierzono
wykonywanie zadań pracowniczego towarzystwa, co najmniej w następujących
obszarach:
1) zarządzanie aktywami i pasywami;
2) inwestycje, w szczególności w instrumenty pochodne, sekurytyzacje i podobne
instrumenty finansowe;
3) zarządzanie płynnością i ryzykiem koncentracji;
4) zarządzanie ryzykiem operacyjnym;
5) inne techniki ograniczania ryzyka;
6) ryzyka związane z czynnikami środowiskowymi, społecznymi i czynnikami
związanymi z ładem korporacyjnym oraz ryzyka związane z portfelem
inwestycyjnym, a także zarządzaniem nim.

Art. 42c. Funkcja audytu wewnętrznego, o której mowa w art. 42a ust. 1 pkt 2,
obejmuje – w sposób proporcjonalny do wielkości i organizacji wewnętrznej, a także
do wielkości, charakteru, zakresu i złożoności działalności pracowniczego
towarzystwa – ocenę adekwatności i skuteczności systemu kontroli wewnętrznej
i innych elementów systemu zarządzania, w tym wykonywania zadań powierzonych
osobom trzecim lub zewnętrznym jednostkom organizacyjnym.

Art. 42d. W przypadku powierzenia przez pracownicze towarzystwo
zarządzania aktywami pracowniczego funduszu podmiotom zewnętrznym
spełniającym wymogi w zakresie wykonywania kluczowych funkcji, określone
w art. 153 ust. 4 pkt 8 oraz w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach
inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U.
z 2018 r. poz. 1355, z późn. zm.), pracownicze towarzystwo jest zwolnione
z obowiązku spełniania tych wymogów.

Art. 43. Członkowie pierwszej rady nadzorczej towarzystwa powoływani są na dwa lata.

Art. 44. 1. Członkiem rady nadzorczej towarzystwa może być osoba spełniająca
wymogi określone w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz dająca rękojmię należytego
wykonywania funkcji członka rady nadzorczej.
2. Przynajmniej połowa członków rady nadzorczej towarzystwa powinna
posiadać wyższe wykształcenie prawnicze lub ekonomiczne, z tym że w przypadku
pracowniczego towarzystwa wymóg ten powinna spełniać przynajmniej połowa
członków rady nadzorczej powoływanych w inny sposób niż określony
w art. 45 ust. 1.
3. Przynajmniej połowa członków rady nadzorczej powszechnego towarzystwa
jest powoływana spoza kręgu akcjonariuszy towarzystwa, podmiotów z nimi
związanych, członków organu zarządzającego lub organu nadzorującego
akcjonariusza towarzystwa, członków organu zarządzającego lub organu
nadzorującego podmiotów związanych z akcjonariuszem towarzystwa, a także osób
pozostających z akcjonariuszem lub podmiotem związanym z akcjonariuszem
w stosunku pracy, w stosunku zlecenia lub innym stosunku prawnym o podobnym
charakterze.
4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się z uwzględnieniem art. 41 ust. 5.

Art. 45. 1. W skład rady nadzorczej pracowniczego towarzystwa wchodzą co
najmniej w jednej drugiej osoby wybrane przez członków pracowniczego funduszu,
na których rachunki zostały wpłacone składki w okresie ostatnich 12 miesięcy
poprzedzających dzień wyborów.
2. Liczbę członków rady nadzorczej pracowniczego towarzystwa wybieranych
przez członków pracowniczego funduszu określa statut towarzystwa, a tryb ich
wyboru określa regulamin uchwalony przez radę nadzorczą.
3. Regulamin, o którym mowa w ust. 2, określa w szczególności, czy
w wyborach mają uczestniczyć sami członkowie, czy też wybrani przez nich
przedstawiciele, a także określa zasady odwoływania osób wybranych do rady
nadzorczej przed upływem kadencji rady nadzorczej. Regulamin nie może uzależnić
ważności wyboru od liczby osób uczestniczących w wyborach.
4. Jeżeli regulamin przewiduje wybory za pośrednictwem przedstawicieli
członków, powinien określać także tryb wyboru i odwoływania przedstawicieli oraz
czas trwania ich kadencji.
5. Pierwszy wybór członków rady nadzorczej wybieranych przez członków
pracowniczego funduszu powinien nastąpić nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia przyjęcia przez fundusz pierwszej składki. Do tego czasu rada nadzorcza działa
w składzie wybranym przez założycieli pracowniczego towarzystwa i liczy nie mniej niż 5 osób.
6. Niedokonanie wyboru członków rady nadzorczej wybieranych przez
członków pracowniczego funduszu w terminie, o którym mowa w ust. 5, nie stanowi
przeszkody do podejmowania ważnych uchwał przez radę nadzorczą.
7. W przypadku wygaśnięcia, przed upływem kadencji rady nadzorczej, mandatu
członka rady nadzorczej wybranego przez członków pracowniczego funduszu, rada
nadzorcza ogłasza niezwłocznie wybory uzupełniające.
8. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pracowniczego funduszu będącego
funduszem zdefiniowanej daty.

Art. 46. Przepisy art. 385 § 3, 5 i 6 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks
spółek handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655, 1798 i 2217), zwanej dalej
„Kodeksem spółek handlowych”, stosuje się tylko do tych członków rady nadzorczej
towarzystwa, którzy są powoływani w inny sposób niż określony w art. 45 ust. 1.

Art. 47. Pracownikiem powszechnego towarzystwa podejmującym decyzje
o sposobie lokowania aktywów otwartego funduszu lub dobrowolnego funduszu nie
może być osoba będąca członkiem organu zarządzającego lub organu nadzorującego
albo pozostająca w stosunku pracy, stosunku zlecenia lub innym stosunku prawnym
o podobnym charakterze z podmiotami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1–7.

Art. 47a. Przepisy art. 41a stosuje się odpowiednio do pracowników
powszechnych towarzystw, o których mowa w art. 47.

Art. 47b. 1. Pracownicze towarzystwo jest obowiązane, biorąc pod uwagę swoją
wielkość i organizację wewnętrzną, a także wielkość, charakter, zakres i złożoność
działalności, ustanowić i stosować politykę wynagrodzeń wobec:
1) członków zarządu towarzystwa;
2) członków rady nadzorczej towarzystwa;
3) osób i jednostek organizacyjnych pełniących kluczowe funkcje określone
w art. 42a ust. 1.
2. Pracownicze towarzystwo regularnie, nie rzadziej niż co 12 miesięcy, podaje
do publicznej wiadomości informacje dotyczące zakresu stosowania oraz zasad
polityki wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1, o ile nie stoi to w sprzeczności
z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia
dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119
z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).
3. Ustanawiając i stosując politykę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1,
pracownicze towarzystwo przestrzega następujących zasad:
1) politykę wynagrodzeń ustanawia się, wdraża i prowadzi zgodnie z działalnością,
profilem ryzyka, celami i długoterminowym interesem, stabilnością finansową
oraz wynikami pracowniczego funduszu jako całości; polityka wynagrodzeń
wspiera należyte, ostrożne i skuteczne zarządzanie pracowniczym funduszem;
2) polityka wynagrodzeń jest zgodna z długoterminowymi interesami członków
funduszu oraz osób uprawnionych do otrzymania wypłaty;
3) w polityce wynagrodzeń uwzględnia się środki mające na celu zapobieganie
konfliktom interesów;
4) polityka wynagrodzeń jest zgodna z należytym i skutecznym zarządzaniem
ryzykiem i nie zachęca do podejmowania ryzyka, które nie jest zgodne
z profilami ryzyka oraz zasadami ładu korporacyjnego pracowniczego
towarzystwa;
5) pracownicze towarzystwo ustanawia ogólne zasady polityki wynagrodzeń, jest
odpowiedzialne za jej wdrażanie oraz dokonuje przeglądu i aktualizacji tej
polityki przynajmniej co 3 lata;
6) zarządzanie w zakresie wynagrodzeń i nadzoru nad nimi jest prowadzone
w sposób zrozumiały, przejrzysty i skuteczny.
4. Politykę wynagrodzeń, o której mowa w ust. 1, pracownicze towarzystwo
stosuje także do innych pracowników pracowniczego towarzystwa, których
działalność zawodowa może mieć wpływ na profil ryzyka pracowniczego
towarzystwa.

Art. 48. 1. Towarzystwo odpowiada wobec członków funduszu za wszelkie
szkody spowodowane niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem swych
obowiązków w zakresie zarządzania funduszem i jego reprezentacji, chyba że
niewykonanie lub nienależyte wykonanie tych obowiązków jest spowodowane
okolicznościami, za które towarzystwo nie ponosi odpowiedzialności i którym nie
mogło zapobiec mimo dołożenia najwyższej staranności.
2. Za szkody z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków,
o których mowa w ust. 1, fundusz nie ponosi odpowiedzialności.
3. Jeżeli powszechne towarzystwo nie ponosi odpowiedzialności za szkodę na
podstawie ust. 1, szkoda jest pokrywana ze środków Funduszu Gwarancyjnego, chyba
że szkoda nastąpiła wyłącznie z winy poszkodowanego.
4. Przepis ust. 3 stosuje się także w razie ogłoszenia upadłości powszechnego
towarzystwa, jeżeli szkoda, za którą towarzystwo ponosi odpowiedzialność, nie może
być pokryta z jego masy upadłości.
4a. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do dobrowolnego funduszu.
5. Powierzenie wykonywania niektórych obowiązków osobie trzeciej nie
ogranicza odpowiedzialności towarzystwa.

Art. 48a. Powierzenie przez fundusz lub towarzystwo niektórych obowiązków
osobie trzeciej nie wyłącza odpowiedzialności towarzystwa określonej w art. 62, 197,
198 i 204.

Art. 49. 1. Do zachowania tajemnicy zawodowej dotyczącej działalności
funduszu są obowiązani:
1) członkowie władz statutowych towarzystwa;
2) osoby pozostające z towarzystwem w stosunku pracy;
3) osoby pozostające z towarzystwem lub funduszem w stosunku zlecenia lub
innym stosunku prawnym o podobnym charakterze;
4) pracownicy podmiotów pozostających z towarzystwem lub funduszem
w stosunku, o którym mowa w pkt 3.
1a. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa po ustaniu funkcji, rozwiązaniu
stosunku pracy, zlecenia lub innego stosunku prawnego o podobnym charakterze.
2. Tajemnica zawodowa, w rozumieniu ust. 1, obejmuje informacje związane
z lokatami funduszu, rejestrem członków funduszu, rozporządzeniami członków
funduszu na wypadek śmierci oraz oświadczeniami, o których mowa w art. 83,
których ujawnienie mogłoby naruszyć interes członków funduszu lub interes
uczestników obrotu na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku udostępnienia informacji objętej
tajemnicą zawodową prokuratorowi, w związku z powzięciem podejrzenia o
popełnienie przestępstwa, Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej oraz
naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, w zakresie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, albo na żądanie prokuratora lub sądu, albo innych właściwych
organów państwowych, w związku z toczącymi się postępowaniami w sprawach
dotyczących działalności funduszu, towarzystwa lub depozytariusza, w tym także na
żądanie organu nadzoru, w związku ze sprawowaniem przez niego nadzoru nad
działalnością funduszy.
4. Przepisu ust. 1 nie stosuje się również w przypadku udostępnienia informacji
objętej tajemnicą zawodową administracyjnemu organowi egzekucyjnemu oraz
centralnemu biuru łącznikowemu, o którym mowa w art. 9 ustawy z dnia
11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności
celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 425 oraz z 2019 r. poz.
730 i 2070), w zakresie danych zawartych w umowach, o których mowa w art. 88a,
oraz w deklaracjach, o których mowa w art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia
2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.
5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku udostępnienia informacji objętej
tajemnicą zawodową Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego oraz
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych, jeżeli taki obowiązek wynika z przepisów dotyczących utworzenia
i działalności tych podmiotów.
6. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku udostępnienia informacji objętej
tajemnicą zawodową w postępowaniu wszczętym w związku z likwidacją funduszu.

Art. 50. 1. Towarzystwo nie może:
1) nabywać lub obejmować udziałów, akcji albo innych papierów wartościowych,
jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub tytułów uczestnictwa
emitowanych przez instytucje wspólnego inwestowania mające siedzibę za
granicą ani uczestniczyć w spółkach niemających osobowości prawnej;
2) (uchylony)
3) udzielać pożyczek, gwarancji i poręczeń, z wyjątkiem pożyczek z zakładowego
funduszu świadczeń socjalnych;
4) zaciągać pożyczek i kredytów, w tym także dokonywać emisji obligacji, jeżeli
wysokość zobowiązań towarzystwa z tego tytułu przekroczy łącznie 20%
wartości kapitałów własnych.
2. Przepisu ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do:
1) papierów wartościowych emitowanych przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski;
1a) obligacji, bankowych papierów wartościowych lub listów zastawnych,
emitowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego;
2) udziałów lub akcji:
a) w spółce prowadzącej rejestr członków funduszu zarządzanego przez dane
towarzystwo,
b) w spółce rozliczającej transakcje zawierane na rynku kapitałowym w ilości
niepowodującej powstania stosunku dominacji w rozumieniu ustawy z dnia
29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania
instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz
o spółkach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 623, 1655, 1798 i 2217).
c) (uchylona)
3) (uchylony)
4) (uchylony)

Art. 51. 1. Towarzystwo przechowuje i archiwizuje dokumenty i inne nośniki
informacji funduszu, którym zarządza.
2. W przypadku likwidacji funduszu, w sposób określony w art. 71 ust. 1,
dokumenty i inne nośniki informacji, o których mowa w ust. 1, przechowuje
likwidator tego funduszu, a w przypadku likwidacji pracowniczego funduszu,
w sposób określony w art. 75, dokumenty i inne nośniki informacji, o których mowa
w ust. 1, przechowuje depozytariusz. Obowiązek przechowania trwa przez
pięćdziesiąt lat od chwili zakończenia likwidacji funduszu.
3. Niezależnie od obowiązków określonych w ust. 2 depozytariusz przechowuje
i archiwizuje wszelkie dokumenty i inne nośniki informacji, związane
z wykonywaniem przez niego zadań depozytariusza, przez pięćdziesiąt lat od chwili
zakończenia likwidacji funduszu.
4. W przypadku upadłości lub likwidacji depozytariusza, do przechowywania
dokumentów i innych nośników informacji, związanych z zarządzaniem funduszem
lub wykonywaniem zadań depozytariusza, stosuje się przepis art. 476 § 3 Kodeksu
spółek handlowych. Właściwy sąd niezwłocznie zawiadamia organ nadzoru
o wyznaczonym przechowawcy.

Art. 52. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do towarzystw stosuje się
przepisy Kodeksu spółek handlowych.

Art. 53. Utworzenie towarzystwa wymaga zezwolenia organu nadzoru.

Art. 54. 1. Zezwolenie jest wydawane na wniosek założycieli towarzystwa, do
którego dołącza się:
1) statut towarzystwa;
2) zgodę założycieli na zawiązanie towarzystwa i brzmienie statutu oraz na objęcie
akcji przez założycieli;
3) regulamin organizacyjny towarzystwa określający w szczególności sposób
zapobiegania ujawnianiu informacji, których wykorzystanie mogłoby naruszać
interes członków funduszu, lub która po takim ujawnieniu mogłaby w istotny
sposób wpłynąć na cenę instrumentów finansowych lub powiązanych z nimi
pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
4) listę założycieli wraz z informacją o tym, czy są podmiotami związanymi i jaki
jest charakter istniejących między nimi powiązań, a także dokumentami
potwierdzającymi ich status prawny i pochodzenie środków pieniężnych
przeznaczonych na pokrycie kapitału zakładowego towarzystwa;
5) listę członków władz statutowych towarzystwa, z wyłączeniem osób, o których
mowa w art. 45, wraz z ich oświadczeniami o wyrażeniu zgody na pełnienie
funkcji we władzach statutowych towarzystwa oraz spełnianiu wszystkich
wymogów określonych w ustawie, a także danymi osobowymi tych osób oraz
opisem ich kwalifikacji i dotychczasowej działalności zawodowej;
6) zaświadczenia o niekaralności członków władz statutowych towarzystwa,
w zakresie wynikającym z art. 41 ust. 1 pkt 2;
7) dokumenty przedstawiające sytuację finansową wszystkich akcjonariuszy
towarzystwa w okresie ostatnich 5 lat poprzedzających datę złożenia wniosku,
w tym dokumenty potwierdzające brak zaległości podatkowych oraz zaległości
z tytułu składek, do których poboru obowiązany jest Zakład Ubezpieczeń Społecznych;
8) plan organizacyjny i finansowy działalności towarzystwa na 3 lata.
2. Wraz z wnioskiem o zezwolenie na utworzenie powszechnego towarzystwa
założyciele mogą złożyć wniosek o wydanie przez organ nadzoru promesy zezwolenia
na utworzenie otwartego funduszu, dołączając do tego wniosku:
1) projekt statutu funduszu;
2) projekt umowy z depozytariuszem;
3) dane osobowe osób, które towarzystwo zamierza zatrudnić po utworzeniu,
mających istotny wpływ na gospodarkę finansową funduszu;
4) listę osób, które zostaną wyznaczone przez depozytariusza, bezpośrednio
odpowiedzialnych za należyte wykonywanie obowiązków określonych
w projekcie umowy;
5) informacje o kwalifikacjach i doświadczeniu zawodowym osób, o których mowa
w pkt 3 i 4, ze wskazaniem, które z tych osób są doradcami inwestycyjnymi.

Art. 55. 1. Organ nadzoru wydaje decyzję w sprawie zezwolenia w terminie
3 miesięcy od dnia złożenia wniosku.
2. Wydanie zezwolenia jest równoznaczne z zatwierdzeniem przez organ
nadzoru statutu towarzystwa.

Art. 56. 1. Jeżeli jednocześnie z wnioskiem o zezwolenie na utworzenie
powszechnego towarzystwa założyciele złożyli wniosek o wydanie przez organ
nadzoru promesy zezwolenia na utworzenie otwartego funduszu, a nie zachodzą
podstawy do odmowy jej wydania, organ nadzoru wydaje promesę wraz z wydaniem
zezwolenia na utworzenie powszechnego towarzystwa.
2. W promesie organ nadzoru określa okres jej ważności, który nie może być
krótszy niż 6 miesięcy.
3. W okresie ważności promesy organ nadzoru nie może odmówić wydania
zezwolenia na utworzenie otwartego funduszu, chyba że nastąpią zmiany w treści
załączników, o których mowa w art. 14, w stosunku do treści załączników określonych w art. 54 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.
4. Odmowa wydania promesy zezwolenia na utworzenie funduszu może nastąpić
z przyczyn, o których mowa w art. 15 ust. 2.

Art. 57. Organ nadzoru odmawia wydania zezwolenia na utworzenie
towarzystwa, jeżeli:
1) wniosek i dołączone do niego dokumenty nie spełniają warunków określonych
w przepisach prawa;
2) w statucie towarzystwa są zamieszczone postanowienia mogące zagrażać
bezpieczeństwu aktywów funduszu albo w inny sposób naruszać interes
członków funduszu;
3) przedstawiony przez założycieli plan organizacyjny i finansowy działalności
towarzystwa na 3 lata nie zabezpiecza w należyty sposób interesów członków
funduszu;
4) założyciele towarzystwa i członkowie władz statutowych towarzystwa nie dają
rękojmi prowadzenia spraw towarzystwa w sposób zapewniający należytą
ochronę interesów członków funduszu;
5) z dokumentów przedstawiających sytuację finansową akcjonariuszy
towarzystwa za ostatnie 5 lat wynika, że którykolwiek z nich posiada zaległości
podatkowe lub zaległości z tytułu składek, do których poboru obowiązany jest
Zakład Ubezpieczeń Społecznych;
6) kapitał zakładowy powszechnego towarzystwa pochodzi z pożyczki, kredytu lub
jest obciążony w jakikolwiek sposób.

Art. 58. 1. Zmiana statutu towarzystwa, depozytariusza lub umowy
z depozytariuszem wymaga zezwolenia organu nadzoru. Do wniosku o zmianę statutu
towarzystwa dołącza się uchwałę walnego zgromadzenia, a w przypadku
podwyższenia kapitału zakładowego towarzystwa – dowód opłacenia podwyższonego
kapitału zakładowego. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zmianę umowy
z depozytariuszem dołącza się umowę zmieniającą umowę z depozytariuszem.
1a. Nie wymaga uzyskania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zmiana statutu
towarzystwa, jeżeli zmiana statutu jest związana z utworzeniem funduszu będącego
funduszem zdefiniowanej daty.
2. Organ nadzoru odmawia wydania zezwolenia, jeżeli zmiana statutu
towarzystwa, depozytariusza lub umowy z depozytariuszem jest sprzeczna z prawem
lub interesem członków funduszu.
3. Zezwolenie na zmianę statutu towarzystwa jest równoznaczne z zezwoleniem
na zmianę statutu funduszu w zakresie określonym w art. 13 ust. 2 pkt 2 i 4.
Zezwolenie na zmianę umowy z depozytariuszem jest równoznaczne z zezwoleniem
na zmianę statutu funduszu w zakresie określonym w art. 13 ust. 2 pkt 5.
4. Zmiana listy osób, o której mowa w art. 14 ust. 1 pkt 5, wymaga
poinformowania organu nadzoru przez depozytariusza. W terminie 14 dni organ nadzoru może odmówić wydania zgody na zmianę tej listy, z przyczyn określonych w art. 15 ust. 2 pkt 3.
5. Brak odmowy wydania zgody na zmianę listy w terminie określonym
w ust. 4 jest równoznaczny z przyjęciem zmian listy.
6. W przypadku braku odmowy wydania zgody, o której mowa w ust. 5,
depozytariusz niezwłocznie zawiadamia fundusz o zmianie listy.

Art. 58a. 1. W terminie 2 tygodni od dnia udzielenia zezwolenia na utworzenie
pracowniczego towarzystwa, którego akcjonariuszem jest pracodawca zagraniczny,
organ nadzoru:
1) zawiadamia zagraniczny organ nadzoru i Europejski Urząd Nadzoru
Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych o udzieleniu tego
zezwolenia, dołączając informację o jego treści oraz dane określające firmę,
siedzibę i adres pracodawcy zagranicznego;
2) zwraca się do zagranicznego organu nadzoru o przekazanie informacji
o wymogach prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy dotyczących
emerytur pracowniczych, zgodnie z którymi pracownicze towarzystwo
zarządzające pracowniczym funduszem realizuje program emerytalny
pracodawcy zagranicznego.
2. Organ nadzoru powiadamia pracownicze towarzystwo o wysłaniu
zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku udzielenia zezwolenia
na zmianę statutu pracowniczego towarzystwa wynikającą z nabycia lub objęcia akcji
przez pracodawcę zagranicznego.
4. W terminie tygodnia od dnia otrzymania informacji, o której mowa
w ust. 1 pkt 2, organ nadzoru przekazuje w formie przesyłki listowej te informacje
pracowniczemu towarzystwu, zarządzającemu pracowniczym funduszem, które
zamierza realizować program emerytalny pracodawcy zagranicznego. Po otrzymaniu
tej informacji pracownicze towarzystwo może rozpocząć realizację programu
emerytalnego pracodawcy zagranicznego.
5. W przypadku nieotrzymania przez pracownicze towarzystwo informacji,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, w terminie 6 tygodni od dnia powiadomienia, o którym
mowa w ust. 2, pracownicze towarzystwo może rozpocząć realizację programu
emerytalnego pracodawcy zagranicznego po upływie tego terminu.

Art. 59. 1. Zezwolenia organu nadzoru wymaga powołanie członków zarządu
i rady nadzorczej towarzystwa, chyba że powołanie dotyczy osób, które pełniły
funkcje w tych organach w poprzedniej kadencji.
1a. Organ nadzoru odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli
przedstawione osoby nie spełniają wymogów określonych w ustawie.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do członków rady nadzorczej pracowniczego
towarzystwa wybieranych przez członków pracowniczego funduszu.
3. Organ nadzoru cofa zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, osobom, które
przestały spełniać wymogi określone:
1) w art. 41 ust. 1 pkt 1, 2 lub 5 dla członków zarządu towarzystwa;
2) w art. 44 ust. 1 dla członków rady nadzorczej towarzystwa.
4. Organ nadzoru cofa zezwolenie członkom zarządu powszechnego
towarzystwa, także gdy odmówią oni złożenia oświadczenia majątkowego, o którym
mowa w art. 41a, albo gdy pomimo pisemnego wezwania organu nadzoru nie złożą
tego oświadczenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania.
5. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się również do członków zarządu i rady nadzorczej
pierwszej kadencji.

Art. 60. Towarzystwo jest obowiązane zawiadamiać niezwłocznie organ
nadzoru o każdej zmianie danych zawartych w załączniku do wniosku o utworzenie
towarzystwa, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 3.

Art. 61. W przypadku ogłoszenia upadłości towarzystwa lub otwarcia jego
likwidacji organ nadzoru wydaje decyzję o cofnięciu zezwolenia na utworzenie
towarzystwa.

Art. 62. 1. Organ nadzoru może wydać decyzję o cofnięciu zezwolenia na
utworzenie towarzystwa, jeżeli stwierdzi, że:
1) fundusz lub towarzystwo rażąco lub uporczywie narusza przepisy ustawy, statutu
funduszu lub towarzystwa;
2) fundusz lub towarzystwo nie spełnia warunków działania określonych
w ustawie;
3) fundusz lub towarzystwo prowadzi działalność, rażąco naruszając interes
członków funduszu;
4) fundusz, prowadząc działalność transgraniczną, nie przestrzega wymogów prawa
ubezpieczeń społecznych i prawa pracy przyjmującego państwa
członkowskiego, dotyczących pracowniczych programów emerytalnych.
2. Przed cofnięciem zezwolenia organ nadzoru może powiadomić towarzystwo
o stwierdzonych nieprawidłowościach w działalności funduszu lub towarzystwa,
których wystąpienie warunkuje wydanie decyzji o cofnięciu zezwolenia. Organ
nadzoru w powiadomieniu wskazuje termin, w którym towarzystwo ma doprowadzić
działalność swoją lub funduszu do właściwego stanu. W przypadku gdy
nieprawidłowości były szczególnie rażące, organ nadzoru, niezależnie od
skierowanego powiadomienia, może również nałożyć na towarzystwo karę pieniężną
w wysokości do 500 000 zł.
3. Do powiadomienia stosuje się odpowiednio art. 204b ust. 1 i 2.
4. Po upływie terminu wyznaczonego w powiadomieniu i niedoprowadzeniu
działalności towarzystwa lub funduszu do właściwego stanu, organ nadzoru może
cofnąć zezwolenie na utworzenie towarzystwa.
5. W przypadku zaniechania kierowania przez organ nadzoru powiadomienia,
o którym mowa w ust. 2, organ nadzoru, cofając zezwolenie na utworzenie
towarzystwa, może nałożyć na towarzystwo karę pieniężną w wysokości do
500 000 zł, jeżeli nieprawidłowości, stanowiące podstawę cofnięcia zezwolenia, były
szczególnie rażące.
6. Organ nadzoru przekazuje informację o wydaniu ostatecznej decyzji, o której
mowa w ust. 1, Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych
Programów Emerytalnych, jeżeli dotyczy ona pracowniczego towarzystwa.

Art. 63. W decyzji o cofnięciu zezwolenia organ nadzoru określa datę wejścia
tej decyzji w życie.

Art. 64. 1. Od dnia wejścia w życie decyzji o cofnięciu zezwolenia na utworzenie
towarzystwa fundusz jest reprezentowany i zarządzany przez depozytariusza,
z zastrzeżeniem art. 64a. W tym czasie fundusz nie może przyjmować nowych członków.
2. Depozytariusz, za zgodą organu nadzoru, może powierzyć zarządzanie
aktywami funduszu uprawnionemu podmiotowi zewnętrznemu w zakresie, o którym mowa w art. 69 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, jeżeli jest to zgodne z interesem członków funduszu.
3. Powierzenie zarządzania aktywami funduszu wymaga zezwolenia organu
nadzoru. Organ nadzoru udziela zezwolenia, jeżeli jest to zgodne z interesem
członków funduszu oraz gdy podmiot zewnętrzny daje rękojmię należytego
zarządzania aktywami funduszu. W zakresie zarządzania aktywami funduszu, do
podmiotu zewnętrznego stosuje się odpowiednio przepisy art. 204 ust. 1 pkt 3, ust. 2–
9, art. 204a ust. 1, 2 pkt 3, ust. 3–8 i art. 204b.
4. Organ nadzoru może cofnąć zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, jeżeli
podmiot zewnętrzny narusza przepisy prawa, interes członków funduszu lub utracił
rękojmię należytego zarządzania aktywami funduszu.
5. Jeżeli w okresie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie decyzji o cofnięciu
zezwolenia zarządzanie otwartym funduszem nie zostanie przejęte przez inne
powszechne towarzystwo, zgodnie z art. 66 ust. 3, przejęcia zarządzania tym
funduszem dokonuje powszechne towarzystwo zarządzające otwartym funduszem,
który osiągnął najwyższą stopę zwrotu za ostatnie 36 miesięcy, o której mowa
w art. 172.
6. W przypadku osiągnięcia najwyższej stopy zwrotu przez więcej niż jeden
otwarty fundusz, zarządzanie funduszem przejmuje to powszechne towarzystwo, które
zarządza otwartym funduszem mającym najniższą wartość aktywów netto na koniec
miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia weszła
w życie, spośród tych otwartych funduszy.
7. Powszechne towarzystwo, o którym mowa w ust. 5 albo 6, może złożyć
organowi nadzoru pisemne oświadczenie o odmowie przejęcia zarządzania otwartym
funduszem, w terminie 7 dni od dnia upływu 3 miesięcy, o którym mowa w ust. 5.
8. Organ nadzoru niezwłocznie informuje w formie pisemnej powszechne
towarzystwa, które osiągnęły stopę zwrotu za ostatnie 36 miesięcy powyżej średniej
ważonej stopy zwrotu, o której mowa w art. 173, o złożeniu oświadczenia, o którym
mowa w ust. 7. W terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji przez organ nadzoru
powszechne towarzystwo może złożyć organowi nadzoru pisemną deklarację zamiaru
przejęcia zarządzania otwartym funduszem. Jeżeli deklarację złoży więcej niż jedno
powszechne towarzystwo, zarządzanie przejmuje powszechne towarzystwo, które
zarządza otwartym funduszem o wyższej stopie zwrotu. Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio.
9. Jeżeli żadne z powszechnych towarzystw nie złoży deklaracji, o której mowa
w ust. 8, zarządzanie otwartym funduszem przejmuje powszechne towarzystwo
zarządzające tym funduszem, którego aktywa netto miały najwyższą wartość na
koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym decyzja o cofnięciu zezwolenia
na utworzenie powszechnego towarzystwa weszła w życie.
10. Przejęcie zarządzania następuje na warunkach określonych w decyzji organu nadzoru.

Art. 64a. 1. Od dnia wejścia w życie decyzji o cofnięciu zezwolenia na
utworzenie towarzystwa lub od dnia wydania decyzji o usunięciu towarzystwa
z ewidencji PPK, o której mowa w art. 63 ust. 4, 5 lub 7 ustawy z dnia 4 października
2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, fundusz emerytalny, będący
funduszem zdefiniowanej daty, jest reprezentowany i zarządzany przez
depozytariusza funduszu.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, depozytariusz funduszu
emerytalnego, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie podejmuje czynności
zmierzające do przejęcia zarządzania funduszem przez inne towarzystwo wpisane do
ewidencji PPK.
3. Przejęcie zarządzania dobrowolnym funduszem, o którym mowa w ust. 1,
przez inne powszechne towarzystwo wpisane do ewidencji PPK wymaga dokonania
przez depozytariusza tego funduszu zmiany statutu funduszu przejmowanego
w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2–4. Towarzystwo przejmujące
zarządzanie wstępuje w prawa i obowiązki organu funduszu z chwilą wejścia w życie
zmiany statutu w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2–4.
4. Przejęcie zarządzania pracowniczym funduszem, o którym mowa w ust. 1,
przez inne pracownicze towarzystwo wpisane do ewidencji PPK wymaga dokonania
przez depozytariusza tego funduszu zmiany statutu funduszu przejmowanego
w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2–4. Towarzystwo przejmujące
zarządzanie wstępuje w prawa i obowiązki organu funduszu z chwilą wejścia w życie
zmiany statutu w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2–4.
5. Zmiana statutu, o której mowa w ust. 3 lub 4, nie wymaga zezwolenia organu nadzoru.
6. Zmiana statutu, o której mowa w ust. 3 lub 4, wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
7. Do przejęcia zarządzania funduszem emerytalnym, o którym mowa w ust. 1,
nie stosuje się przepisów art. 25 ust. 2, art. 64, art. 66 i art. 68–72.
8. Towarzystwo, podmiot, któremu zlecono prowadzenie rejestru członków
funduszu, podmiot, o którym mowa w art. 152 lub art. 153, podmiot, któremu zlecono
prowadzenie ksiąg rachunkowych funduszu lub dokonywanie wyceny aktywów
funduszu, są obowiązane niezwłocznie wydać depozytariuszowi reprezentującemu
fundusz dokumenty oraz inne nośniki informacji zawierające informacje dotyczące
funduszu emerytalnego, o którym mowa w ust. 1.
9. Depozytariusz, reprezentując fundusz emerytalny, o którym mowa w ust. 1,
jest obowiązany do wykonywania czynności związanych z reprezentacją
i zarządzaniem funduszem emerytalnym z zachowaniem należytej staranności oraz
z uwzględnieniem interesu członków funduszu, w tym do niezwłocznego przejęcia
dokumentów oraz innych nośników informacji dotyczących funduszu emerytalnego
od towarzystwa lub innych podmiotów, w których posiadaniu takie dokumenty lub
nośniki informacji się znajdują, oraz do podejmowania niezwłocznie wszystkich
niezbędnych czynności mających na celu ściągnięcie należności funduszu
emerytalnego i zaspokojenie zobowiązań funduszu emerytalnego względem członków
funduszu.
10. Depozytariusz w okresie wykonywania funkcji, o której mowa w ust. 1,
obowiązany jest do jej oddzielenia pod względem organizacyjnym i technicznym od
wykonywania funkcji depozytariusza, o której mowa w art. 159.
11. Depozytariusz może pobierać wynagrodzenie za czynności, o których mowa
w ust. 1, w wysokości nie wyższej niż określone w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, proporcjonalnie do
okresu, w którym wykonywał te czynności.
12. W przypadku gdy towarzystwo, o którym mowa w ust. 1, zarządzało
funduszami zdefiniowanej daty, o których mowa w art. 38 ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, których
depozytariuszami są różne podmioty, depozytariusze tych funduszy są obowiązani do
wspólnego dokonania wyboru jednego towarzystwa wpisanego do ewidencji PPK,
które przejmie zarządzanie tymi funduszami.

Art. 65.Jeżeli decyzja o cofnięciu zezwolenia, wydana przez organ nadzoru
z innych przyczyn niż określone w art. 61, zostanie zaskarżona do sądu administracyjnego, rozpoznanie skargi powinno nastąpić w terminie 2 miesięcy od daty jej wniesienia.

Art. 66. 1. Powszechne towarzystwo, które zamierza zrezygnować
z prowadzenia dotychczasowej działalności, może, na podstawie umowy zawartej
z innym powszechnym towarzystwem, przekazać temu towarzystwu zarządzanie
otwartym funduszem, którym zarządza.
1a. Umowa, o której mowa w ust. 1, staje się skuteczna z chwilą wejścia w życie
zmiany statutu otwartego funduszu, którym zarządzanie zostaje przejęte, w zakresie
określonym w art. 13 ust. 2 pkt 2–4.
1b. W terminie miesiąca od daty wejścia w życie zmiany statutu otwartego
funduszu, którym zarządzanie zostaje przejęte, w zakresie określonym
w art. 13 ust. 2 pkt 2–4, powinno nastąpić otwarcie likwidacji powszechnego
towarzystwa, które zamierza zrezygnować z prowadzenia dotychczasowej
działalności.
2. Powszechne towarzystwo przejmujące zarządzanie otwartym funduszem
wstępuje w prawa i obowiązki powszechnego towarzystwa zarządzającego
dotychczas tym funduszem. Postanowienia umowy wyłączające określone obowiązki
są bezskuteczne wobec osób trzecich.
3. Poza przypadkiem określonym w ust. 1 przejęcie przez towarzystwo
zarządzania funduszem jest możliwe tylko w przypadku cofnięcia przez organ nadzoru
zezwolenia na utworzenie towarzystwa zarządzającego tym funduszem,
z zastrzeżeniem art. 67.
4. Przejęcia zarządzania funduszem może dokonać wyłącznie towarzystwo
zarządzające funduszem tego samego rodzaju.
5. Organ nadzoru stwierdza wygaśnięcie decyzji zezwalającej na utworzenie
towarzystwa, jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 1b, nie nastąpi otwarcie jego
likwidacji.
6. Przepisy ust. 1, 1a i 2–4 stosuje się odpowiednio w przypadku przekazania
przez powszechne towarzystwo zarządzania dobrowolnym funduszem.

Art. 66a. 1. Powszechne towarzystwo wpisane do ewidencji PPK może na
podstawie umowy zawartej z innym powszechnym towarzystwem, które zamierza
zrezygnować z prowadzonej działalności, zarządzającym funduszami zdefiniowanej
daty, przejąć zarządzanie tymi funduszami.
2. Pracownicze towarzystwo wpisane do ewidencji PPK może na podstawie
umowy zawartej z innym pracowniczym towarzystwem, które zamierza zrezygnować
z prowadzonej działalności, zarządzającym funduszami zdefiniowanej daty, przejąć
zarządzanie tymi funduszami.
3. Przejęcie zarządzania funduszem, o którym mowa w ust. 1 lub 2, wymaga
zmiany statutu funduszu w zakresie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 pkt 2–4.
4. Zmiana statutu, o której mowa w ust. 3, nie wymaga zezwolenia organu
nadzoru.
5. Zmiana statutu, o której mowa w ust. 3, wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
6. Powszechne towarzystwo, o którym mowa w ust. 1, przejmujące zarządzanie
funduszem, o którym mowa w ust. 1, wstępuje w prawa i obowiązki towarzystwa
będącego dotychczas organem funduszu, z dniem wejścia w życie zmiany statutu,
o której mowa w ust. 3. Postanowienia umowy wyłączające przejęcie określonych
obowiązków są bezskuteczne wobec osób trzecich.
7. Pracownicze towarzystwo, o którym mowa w ust. 2, przejmujące zarządzanie
funduszem, o którym mowa w ust. 2, wstępuje w prawa i obowiązki towarzystwa
będącego dotychczas organem funduszu, z dniem wejścia w życie zmiany statutu,
o której mowa w ust. 3. Postanowienia umowy wyłączające przejęcie określonych
obowiązków są bezskuteczne wobec osób trzecich.
8. Do przejęcia zarządzania funduszem, o którym mowa w ust. 1 lub 2, nie
stosuje się przepisów art. 25 ust. 2, art. 66 oraz art. 68–72.

Art. 67. 1. Towarzystwo może połączyć się z innym towarzystwem.
2. Przepis art. 66 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 68. 1. Przejęcie zarządzania funduszem w przypadkach, o których mowa
w art. 66, oraz połączenie towarzystw wymaga zezwolenia organu nadzoru.
2. Wniosek o wydanie zezwolenia składa towarzystwo przejmujące zarządzanie
funduszem, a w przypadku połączenia towarzystw – każde z łączących się
towarzystw, z zastrzeżeniem ust. 4.
3. Do wniosku o wydanie zezwolenia wnioskodawca dołącza:
1) w przypadku przejęcia zarządzania funduszem:
a) umowę o przejęcie zarządzania,
b) uchwały właściwych organów towarzystw, będących stronami umowy
o przejęcie zarządzania, jeżeli obowiązek podjęcia takich uchwał wynika ze
statutów tych towarzystw,
c) uchwałę o zmianie statutu funduszu, którym zarządzanie zostanie przejęte,
d) plan organizacyjny i finansowy towarzystwa przejmującego zarządzanie
funduszem na okres 3 lat,
e) dokumenty przedstawiające sytuację finansową akcjonariuszy towarzystwa
przejmującego zarządzanie funduszem w okresie ostatnich 5 lat
poprzedzających dzień złożenia wniosku, w tym dokumenty potwierdzające
brak zaległości podatkowych oraz zaległości z tytułu składek, do poboru
których jest obowiązany Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
f) oświadczenie o pochodzeniu środków pieniężnych przeznaczonych na
przejęcie zarządzania funduszem;
2) w przypadku łączenia towarzystw:
a) uchwały walnych zgromadzeń towarzystw o połączeniu,
b) umowę o połączeniu towarzystw,
c) zmodyfikowany plan organizacyjny i finansowy,
d) zmodyfikowany regulamin organizacyjny,
e) informację o powiązaniach kapitałowych między akcjonariuszami,
f) projekt statutu funduszu i towarzystwa po połączeniu towarzystw,
g) dokumenty przedstawiające sytuację finansową akcjonariuszy towarzystwa
przejmującego w okresie ostatnich 5 lat poprzedzających datę złożenia
wniosku, w tym dokumenty potwierdzające brak zaległości podatkowych
oraz zaległości z tytułu składek, do poboru których jest obowiązany Zakład
Ubezpieczeń Społecznych,
h) oświadczenie o pochodzeniu środków pieniężnych przeznaczonych na
dopłaty do akcji towarzystwa przejmującego, przewidziane w uchwałach
o połączeniu towarzystw.
4. W przypadku połączenia towarzystw, w trybie określonym
w art. 492 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, wniosek jest składany przez
akcjonariuszy łączących się towarzystw. Przepis art. 54 ust. 1 stosuje się
odpowiednio. Zezwolenie na utworzenie towarzystwa organ nadzoru wydaje wraz
z wydaniem zezwolenia na połączenie towarzystw.
5. Zezwolenie na przejęcie zarządzania funduszem albo połączenie towarzystw
jest równoznaczne z zezwoleniem na zmianę statutu funduszu przejmowanego,
w zakresie określonym w art. 13 ust. 2 pkt 2–4. Organ nadzoru może z urzędu
zezwolić na skrócenie terminu wejścia w życie tej zmiany.
6. Jeżeli połączenie towarzystw jest związane z koniecznością podwyższenia
kapitału zakładowego towarzystwa przejmującego inne towarzystwo w następstwie
połączenia, wraz z wnioskiem o wydanie zezwolenia na połączenie towarzystw,
towarzystwo przejmujące składa wniosek o wydanie zezwolenia na zmianę statutu
towarzystwa oraz statutu funduszu w zakresie wynikającym z podwyższenia kapitału
zakładowego. Zezwolenie na zmianę statutu towarzystwa oraz statutu funduszu organ
nadzoru wydaje wraz z wydaniem zezwolenia na połączenie towarzystw.
7. Organ nadzoru w zezwoleniu określa szczegółowe warunki przejęcia
zarządzania funduszem lub połączenia towarzystw i wskazuje datę rozpoczęcia
i zakończenia likwidacji funduszu.
8. Organ nadzoru odmawia wydania zezwolenia, jeżeli:
1) wniosek i dołączone dokumenty nie spełniają warunków określonych w ustawie;
2) z dokumentów dołączonych do wniosku lub innych informacji wynika, że
towarzystwo przejmujące zarządzanie funduszem lub którykolwiek
z akcjonariuszy tego towarzystwa albo którekolwiek z łączących się towarzystw
lub którykolwiek z akcjonariuszy tych towarzystw w okresie ostatnich 5 lat
poprzedzających dzień złożenia wniosku posiada zaległości podatkowe lub
zaległości z tytułu składek, do których poboru jest obowiązany Zakład
Ubezpieczeń Społecznych;
3) dopłaty do akcji towarzystwa przejmującego, przewidziane w uchwałach
o połączeniu towarzystw, pochodzą z pożyczki, kredytu lub są obciążone
w jakikolwiek sposób;
4) środki pieniężne przeznaczone na przejęcie zarządzania funduszem pochodzą
z pożyczki, kredytu lub są obciążone w jakikolwiek sposób;
5) dotychczasowa działalność wnioskodawców nie daje rękojmi prowadzenia
działalności funduszu lub towarzystwa w sposób zgodny z interesem członków
funduszu;
6) wydanie zezwolenia pozostaje w sprzeczności z interesem członków funduszy
emerytalnych lub innym dobrem publicznym.

Art. 68a. 1. W przypadku połączenia towarzystw towarzystwo przejmujące
wpisane do ewidencji PPK przejmuje zarządzanie funduszami zdefiniowanej daty.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, do przejęcia zarządzania funduszem,
o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 25 ust. 2, art. 68 ust. 1, 5 i 7
oraz art. 69–72.
3. Do przejęcia zarządzania funduszem, o którym mowa w ust. 1, stosuje się
odpowiednio przepisy art. 66a ust. 3–7.
4. W przypadku połączenia towarzystw towarzystwo przejmujące, które nie jest
wpisane do ewidencji PPK, nie może przejąć zarządzania funduszami, o których
mowa w ust. 1.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, do przejęcia zarządzania funduszem,
o którym mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów art. 68 ust. 1, 5 i 7. Od dnia wejścia
w życie zezwolenia na połączenie towarzystw fundusz jest reprezentowany
i zarządzany przez depozytariusza funduszu. Przepis art. 64a stosuje się odpowiednio.

Art. 69. 1. Na podstawie zezwolenia organu nadzoru na przejęcie zarządzania
funduszem lub połączenie towarzystw następuje likwidacja funduszu, którym
zarządzanie zostało przejęte przez inne towarzystwo lub który był zarządzany przez
towarzystwo przejęte w wyniku połączenia albo, jeżeli połączenie towarzystw odbywa
się w sposób określony w art. 492 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, który został
wskazany we wniosku o wydanie zezwolenia na połączenie towarzystw zgodnie z ust. 5.
2. (uchylony)
3. O wydaniu zezwolenia organ nadzoru zawiadamia niezwłocznie sąd
rejestrowy, załączając odpis zezwolenia. Sąd, z urzędu, wpisze w rejestrze funduszy
datę rozpoczęcia likwidacji i likwidatora.
4. Likwidatorem funduszu jest towarzystwo, które przejęło zarządzanie tym funduszem.
5. Jeżeli połączenie towarzystw odbywa się w sposób określony
w art. 492 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych, wniosek o zezwolenie na
połączenie towarzystw powinien wskazywać fundusz podlegający likwidacji.
6. Od daty przejęcia zarządzania funduszem przez inne towarzystwo fundusz
podlegający likwidacji nie może zawierać umów z nowymi członkami.

Art. 70. 1. Treść zezwolenia organu nadzoru na przejęcie zarządzania otwartym
funduszem lub połączenie powszechnych towarzystw otwarty fundusz ogłasza
niezwłocznie w dzienniku o zasięgu krajowym przeznaczonym do ogłoszeń funduszu
oraz na ogólnodostępnej stronie internetowej.
2. (uchylony)
3. W przypadku pracowniczego funduszu informacja o treści wskazanej
w ust. 1 jest podawana niezwłocznie, w sposób określony w statucie, do wiadomości
akcjonariuszy pracowniczego towarzystwa zarządzającego tym funduszem.
3a. W przypadku dobrowolnego funduszu informacja o treści wskazanej
w ust. 1 jest podawana niezwłocznie, w sposób określony w statucie, do wiadomości
członków funduszu.
4. O treści ogłoszenia, o którym mowa w ust. 1, lub treści informacji, o której
mowa w ust. 3 i 3a, fundusz zawiadamia niezwłocznie organ nadzoru.
5. Jeżeli otwarty fundusz nie wykona obowiązku, o którym mowa w ust. 1, organ
nadzoru dokonuje ogłoszenia na koszt likwidatora.

Art. 71. 1. Likwidacja funduszu odbywa się w drodze przeniesienia jego
aktywów do funduszu zarządzanego przez towarzystwo, które przejęło zarządzanie
tym funduszem, lub które przejęło towarzystwo zarządzające tym funduszem
w wyniku połączenia, a jeżeli połączenie towarzystw odbywa się w sposób określony
w art. 492 § 1 pkt 2 Kodeksu spółek handlowych – do funduszu niepodlegającego
likwidacji wskutek połączenia towarzystw, z zastrzeżeniem ust. 3.
2. Przeniesienie aktywów następuje w dniu wskazanym w zezwoleniu na
przejęcie zarządzania funduszem lub połączenie towarzystw, przypadającym nie
później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wydania przez organ nadzoru takiego
zezwolenia. Dzień wskazany w zezwoleniu jest datą zakończenia likwidacji funduszu
w rozumieniu art. 68 ust. 7.
3. Niezwłocznie po dokonaniu zawiadomienia organu nadzoru, o którym mowa
w art. 70 ust. 4, fundusz podlegający likwidacji jest obowiązany rozwiązać umowę
z depozytariuszem przechowującym jego aktywa oraz jest uprawniony do rozwiązania
umów ze wszystkimi innymi podmiotami działającymi na jego rzecz lub zmiany
warunków tych umów w sposób zapewniający zgodność z postanowieniami statutu
funduszu przejmującego, z dniem zakończenia likwidacji. Jakiekolwiek
postanowienia tych umów, ograniczające lub wyłączające możliwość rozwiązania
umowy w powyższy sposób, uważa się za nieważne.
4. W okresie, o którym mowa w ust. 2, fundusz podlegający likwidacji i fundusz
przejmujący są obowiązane dopełnić czynności niezbędnych do połączenia rejestru
członków funduszu podlegającego likwidacji z rejestrem członków funduszu
przejmującego na dzień zakończenia likwidacji.
5. W dacie zakończenia likwidacji funduszu:
1) przeniesienie jego aktywów do funduszu przejmującego uważa się za dokonane;
2) fundusz przejmujący dokonuje przeliczenia jednostek rozrachunkowych
istniejących w funduszu przejętym na jednostki rozrachunkowe istniejące
w funduszu przejmującym;
3) członkowie funduszu przejętego stają się członkami funduszu przejmującego na
warunkach określonych w statucie funduszu przejmującego;
4) fundusz przejmujący wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki funduszu
przejętego.
6. Na dzień zakończenia likwidacji funduszu Zakład Ubezpieczeń Społecznych
dokonuje zmian w Centralnym Rejestrze Członków Otwartych Funduszy
Emerytalnych w zakresie wynikającym z ust. 5 pkt 3.
7. Wydanie aktywów funduszu przejętego depozytariuszowi przechowującemu
aktywa funduszu przejmującego następuje z zachowaniem zasad określonych
w art. 163.
8. Jeżeli rejestr członków przejętego funduszu był prowadzony przez osobę
trzecią, wydanie dokumentów i innych nośników informacji związanych z tym
rejestrem funduszowi przejmującemu lub podmiotowi prowadzącemu rejestr jego
członków następuje w sposób zapewniający nieprzerwane wykonywanie obowiązków
w zakresie prowadzenia rejestru członków funduszu oraz w terminie uzgodnionym
bez zbędnej zwłoki przez strony.

Art. 72. Niezwłocznie po zakończeniu likwidacji funduszu likwidator
przedkłada szczegółowe sprawozdanie organowi nadzoru o dokonaniu czynności,
o których mowa w art. 71 ust. 3 i 4, ust. 5 pkt 2 oraz ust. 7 i 8, a także składa wniosek
do sądu rejestrowego o wykreślenie tego funduszu z rejestru funduszy.

Art. 72a. 1. Rozwiązanie funduszu emerytalnego będącego funduszem
zdefiniowanej daty powoduje:
1) zaprzestanie wykonywania przez depozytariusza obowiązków, jeżeli nie zawarto
umowy o przechowywanie aktywów funduszu z innym depozytariuszem,
najpóźniej do końca dnia roboczego następującego po dniu zaprzestania
wykonywania przez depozytariusza obowiązków;
2) upływ okresu wypowiedzenia umowy o przechowywanie aktywów funduszu,
jeżeli do dnia upływu tego okresu fundusz nie zawarł umowy o przechowywanie
aktywów funduszu z innym depozytariuszem.
2. Rozwiązanie funduszu, o którym mowa w ust. 1, następuje po
przeprowadzeniu likwidacji funduszu.
3. Do likwidacji dobrowolnego funduszu emerytalnego będącego funduszem
zdefiniowanej daty nie stosuje się przepisów art. 69 oraz art. 71–72.
4. Do likwidacji pracowniczego funduszu emerytalnego będącego funduszem
zdefiniowanej daty nie stosuje się przepisów art. 69 oraz art. 71–78.

Art. 72b. 1. Likwidatorem funduszu emerytalnego będącego funduszem
zdefiniowanej daty jest depozytariusz.
2. Jeżeli depozytariuszowi zostało cofnięte zezwolenie na wykonywanie
działalności przez ten podmiot lub takie zezwolenie wygasło, likwidatorem funduszu
jest towarzystwo zarządzające tym funduszem przed dniem wystąpienia przesłanki
rozwiązania funduszu.
3. Organ nadzoru może wyznaczyć innego likwidatora.
4. Likwidator zgłasza niezwłocznie do rejestru funduszy otwarcie likwidacji
funduszu i dane likwidatora.
5. Od dnia otwarcia likwidacji funduszu emerytalnego zdefiniowanej daty
fundusz nie przelicza wpłat do funduszu na jednostki rozrachunkowe oraz nie umarza
jednostek rozrachunkowych, a także nie realizuje konwersji, wypłat, wypłat
transferowych i zwrotów, o których mowa w ustawie z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 72c. 1. Likwidacja funduszu emerytalnego będącego funduszem
zdefiniowanej daty polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu należności funduszu,
zaspokojeniu wierzycieli, umorzeniu jednostek rozrachunkowych przez wypłatę
uzyskanych środków pieniężnych członkom funduszu, proporcjonalnie do liczby
posiadanych przez nich jednostek rozrachunkowych, w sposób określony w art. 87
ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych.
2. Zbywania aktywów funduszu dokonuje się z należytym uwzględnieniem
interesów członków funduszu.
3. Środki pieniężne, których wypłacenie nie było możliwe, likwidator przekazuje
do depozytu sądowego.
4. Środki, które pozostały po zakończeniu likwidacji, których nie można złożyć
do depozytu sądowego ani nie można ze względu na ich wartość rozdzielić pomiędzy
wszystkich członków funduszu, likwidator przekazuje na rzecz wybranej przez siebie
organizacji pożytku publicznego.

Art. 72d. O dokonaniu czynności określonych w art. 72c likwidator
niezwłocznie zawiadamia organ nadzoru. Po dokonaniu tych czynności likwidator
składa wniosek do sądu rejestrowego o wykreślenie funduszu z rejestru funduszy
emerytalnych.

Art. 72e. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, tryb
likwidacji funduszy emerytalnych będących funduszami zdefiniowanej daty,
z uwzględnieniem sposobu i terminów dokonywania poszczególnych czynności
w ramach postępowania likwidacyjnego, w celu sprawnego przeprowadzenia
postępowania likwidacyjnego oraz zapewnienia ochrony członków funduszu oraz jego
wierzycieli.

Art. 73. Likwidacja pracowniczego funduszu, którym zarządzanie nie zostało
przejęte przez inne pracownicze towarzystwo, następuje z zachowaniem przepisów
art. 74–78.

Art. 74. 1. Likwidacja pracowniczego funduszu następuje na podstawie decyzji
organu nadzoru o likwidacji. Organ nadzoru wydaje decyzję o likwidacji z urzędu.
2. Decyzja organu nadzoru określa datę rozpoczęcia i zakończenia likwidacji
funduszu.
3. Przepisy art. 69 ust. 3 oraz art. 70 ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio.
4. Likwidatorem pracowniczego funduszu jest depozytariusz, chyba że organ
nadzoru wyznaczy innego likwidatora.
5. Organ nadzoru informuje Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń
i Pracowniczych Programów Emerytalnych o wydaniu decyzji o likwidacji
pracowniczego funduszu.

Art. 75. Likwidacja pracowniczego funduszu polega na zbyciu jego aktywów,
ściągnięciu należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu
i rozdysponowaniu środków zgromadzonych na rachunkach członków funduszu
zgodnie z ich dyspozycją.

Art. 76. 1. W przypadku likwidacji pracowniczego funduszu środki
zgromadzone na rachunkach jego członków są rozdysponowane zgodnie z przepisami
ustawy o pracowniczych programach emerytalnych.
2. W przypadku gdy akcjonariuszem pracowniczego towarzystwa jest
pracodawca zagraniczny, środki zgromadzone na rachunkach członków funduszu,
będących pracownikami tego pracodawcy, są po uzyskaniu zezwolenia organu nadzoru wypłacane członkowi lub przekazywane innemu zarządzającemu, na zasadach określonych w przepisach prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy
dotyczących emerytur pracowniczych obowiązujących na terenie państwa, w którym
pracodawca zagraniczny ma swoją siedzibę. Przed wydaniem decyzji organ nadzoru
jest obowiązany zasięgnąć opinii zagranicznego organu nadzoru właściwego dla
siedziby pracodawcy zagranicznego.
3. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 2, składa pracodawca zagraniczny.
4. Jeżeli członek funduszu nie wyda dyspozycji co do sposobu wykorzystania
środków, ich wykorzystanie następuje w formie jednorazowej wypłaty.
5. Środki nierozdysponowane zgodnie z ust. 1 i 2 są składane do depozytu
sądowego.

Art. 77. O zakończeniu wykonywania czynności, o których mowa w art. 75,
likwidator zawiadamia niezwłocznie organ nadzoru, składając jednocześnie wniosek
do sądu rejestrowego o wykreślenie zlikwidowanego funduszu z rejestru funduszy.

Art. 78. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb
likwidacji pracowniczych funduszy w przypadku, o którym mowa w art. 73,
a w szczególności sposób i termin składania przez członków funduszu dyspozycji
dotyczących sposobu wykorzystania środków zgromadzonych na ich rachunkach.

Art. 78a. 1. Połączenie dobrowolnych funduszy będących funduszami
zdefiniowanej daty lub pracowniczych funduszy będących funduszami zdefiniowanej
daty wymaga zgody organu nadzoru. Z wnioskiem o udzielenie zgody występuje
towarzystwo.
2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się statuty i prospekty
informacyjne funduszy biorących udział w połączeniu.
3. Organ nadzoru odmawia udzielenia zgody, o której mowa w ust. 1, jeżeli
planowane połączenie jest sprzeczne z przepisami prawa lub postanowieniami statutu
funduszu lub jeżeli dokumenty dołączone do wniosku nie są zgodne z przepisami
prawa lub stanem faktycznym.
4. Połączeniu podlegają fundusze tego samego rodzaju, zarządzane przez to samo
powszechne towarzystwo albo pracownicze towarzystwo.

Art. 78b. 1. O zamiarze połączenia towarzystwo ogłasza w sposób wskazany
w statutach łączących się funduszy, niezwłocznie po uzyskaniu zgody organu nadzoru
na połączenie.
2. Ogłoszenie o zamiarze połączenia funduszy:
1) wskazuje fundusz przejmujący i fundusz przejmowany;
2) wskazuje dzień, od którego wpłaty do funduszu przejmowanego oraz wnioski
o konwersję, wypłatę, wypłatę transferową lub zwrot, o których mowa w ustawie
z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, środków
zgromadzonych w funduszu przejmowanym, będą uważane odpowiednio za
wpłaty do funduszu przejmującego oraz wnioski o konwersję, wypłatę, wypłatę
transferową lub zwrot, o których mowa w tej ustawie, środków zgromadzonych
w funduszu przejmującym;
3) wskazuje termin, po upływie którego fundusz przejmowany nie będzie przeliczał
wpłat do funduszu na jednostki rozrachunkowe oraz umarzał jednostek rozrachunkowych;
4) zawiera treść statutu funduszu przejmującego.
3. Wpłaty do funduszu przejmowanego oraz wnioski o konwersję, wypłatę,
wypłatę transferową lub zwrot, o których mowa w ustawie z dnia 4 października
2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, środków zgromadzonych w funduszu
przejmowanym, które wpłynęły po dniu wskazanym w ogłoszeniu, o którym mowa
w ust. 2 pkt 2, uważa się odpowiednio za wpłaty do funduszu przejmującego oraz
wnioski o wypłatę, wypłatę transferową lub zwrot, o których mowa w tej ustawie,
środków zgromadzonych w funduszu przejmującym, oraz realizuje się je
w pierwszym dniu wyceny funduszu przejmującego po dniu przydziału, o którym
mowa w art. 78c ust. 1, chyba że z ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych wynikają inne terminy realizacji takich
wniosków; w takim przypadku terminy te biegną na nowo, począwszy od dnia
przydziału, o którym mowa w art. 78c ust. 1.

Art. 78c. 1. W pierwszym dniu po upływie terminu, o którym mowa w art. 78b
ust. 2 pkt 3, towarzystwo:
1) przydziela członkowi funduszu przejmowanego jednostki rozrachunkowe
funduszu przejmującego w liczbie wynikającej z podzielenia iloczynu liczby
jednostek rozrachunkowych funduszu przejmowanego posiadanych przez tego
członka i wartości aktywów netto funduszu przejmowanego przypadających na jednostkę rozrachunkową w dniu poprzedzającym dzień przydziału przez wartość aktywów netto funduszu przejmującego przypadających na jednostkę
rozrachunkową w tym funduszu w dniu poprzedzającym dzień przydziału;
2) składa do sądu wniosek o wykreślenie funduszu przejmowanego z rejestru
funduszy i do wniosku dołącza zgodę organu nadzoru, o której mowa w art. 78b ust. 1.
2. Sąd rejestrowy rozpoznaje sprawę w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku
albo jego uzupełnienia.

Art. 78d. 1. Połączenie funduszy następuje przez przeniesienie majątku
funduszu przejmowanego do istniejącego funduszu przejmującego oraz przydzielenie
członkom funduszu przejmowanego jednostek rozrachunkowych funduszu
przejmującego w zamian za jednostki rozrachunkowe funduszu przejmowanego.
2. Przydział, o którym mowa w art. 78c ust. 1 pkt 1, następuje przez wpisanie do
rejestru członków funduszu przejmującego członków funduszu przejmowanego oraz
liczby przydzielonych im jednostek rozrachunkowych funduszu przejmującego.
3. Od dnia przydziału, o którym mowa w art. 78c ust. 1 pkt 1, wartość aktywów
netto oraz wartość aktywów netto przypadających na jednostkę rozrachunkową
funduszu przejmującego ustala się z uwzględnieniem aktywów i zobowiązań funduszu
przejmowanego.
4. Przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się, w przypadku gdy postanowienie sądu
odmawiające wykreślenia funduszu przejmowanego z rejestru stanie się prawomocne.
5. Przy dokonywaniu przydziału, o którym mowa w art. 78c ust. 1 pkt 1, nie
mogą być potrącane opłaty.

Art. 78e. Z dniem wykreślenia funduszu przejmowanego z rejestru funduszy:
1) fundusz przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki funduszu przejmowanego;
2) wpis do rejestru, o którym mowa w art. 78d ust. 2, wywołuje skutek prawny.

Art. 78f. Depozytariusz funduszu przejmowanego oraz inne podmioty
przechowujące aktywa funduszu przejmowanego wydają depozytariuszowi funduszu
przejmującego rejestr aktywów i przechowywane aktywa funduszu przejmowanego
oraz dokumenty związane z wykonywaniem obowiązków określonych w art. 159,
niezwłocznie po dniu, o którym mowa w art. 78e.

Art. 78g. Fundusz przejmujący, w terminie 6 miesięcy od dnia, o którym mowa
w art. 78e, dostosowuje stan swoich aktywów do wymagań określonych w ustawie z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, do przepisów
wykonawczych wydanych na jej podstawie oraz do zasad i ograniczeń inwestycyjnych
określonych w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych
i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2018 r.
poz. 1355, z późn. zm.) dla funduszy inwestycyjnych otwartych, w przepisach
art. 116a–116b tej ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 116d tej
ustawy w zakresie, w jakim dotyczą specjalistycznych funduszy inwestycyjnych
otwartych stosujących zasady i ograniczenia inwestycyjne określone dla funduszu
inwestycyjnego otwartego oraz w statucie funduszu.

Art. 78h. Sprawozdanie finansowe funduszu przejmowanego sporządza się na
dzień poprzedzający dzień przydziału jednostek rozrachunkowych. Sprawozdanie
publikowane jest niezwłocznie na ogólnodostępnej stronie internetowej.

Art. 79. (uchylony).

Art. 80. (uchylony).

Art. 81. 1. Uzyskanie członkostwa w otwartym funduszu, z zastrzeżeniem ust. 5
i 6, następuje z chwilą zawarcia umowy z funduszem, jeżeli:
1) w dniu zawarcia pierwszej umowy z otwartym funduszem osoba przystępująca
do otwartego funduszu podlega lub podlegała, w okresie 4 miesięcy przed dniem
zawarcia umowy, ubezpieczeniu emerytalnemu w rozumieniu przepisów
o systemie ubezpieczeń społecznych;
2) Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokona odpowiedniego wpisu lub zmian
w Centralnym Rejestrze Członków Otwartych Funduszy Emerytalnych,
o którym mowa w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych.
1a. Umowa z otwartym funduszem może zostać zawarta wyłącznie w trybie
korespondencyjnym.
2. Otwarty fundusz nie może odmówić zawarcia umowy, o ile osoba występująca
z wnioskiem o przyjęcie do funduszu spełnia warunki określone w przepisach
o systemie ubezpieczeń społecznych.
3. Umowa, co do której nie został spełniony którykolwiek z warunków
wymienionych w ust. 1, nie wywołuje skutków prawnych, z zastrzeżeniem ust. 4.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma obowiązek, w terminie 30 dni roboczych,
poinformować otwarty fundusz, czy osoba, która zawarła umowę z funduszem, spełnia
warunki określone w ust. 1.
4. Jeżeli osoba, która zawarła z otwartym funduszem umowę uznaną za
bezskuteczną, pomimo istnienia w dniu zawarcia umowy faktycznych i prawnych
podstaw do spełnienia warunków określonych w ust. 1, następnie uzyska członkostwo
w otwartym funduszu, to Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest obowiązany
przekazać do tego funduszu należne składki za okres podlegania ubezpieczeniu emerytalnemu.
5. Można być członkiem tylko jednego otwartego funduszu. W przypadku
zmiany funduszu uzyskanie członkostwa w nowym funduszu następuje z dniem
dokonania zmian w Centralnym Rejestrze Członków Otwartych Funduszy Emerytalnych.
6. Uzyskanie członkostwa w otwartym funduszu następuje również:
1) (uchylony)
2) w wyniku otwarcia rachunku w otwartym funduszu na podstawie art. 128 ust. 1.
7. (uchylony)
8. (uchylony)
9. (uchylony)
10. Członkostwo w otwartym funduszu ustaje z dniem wykreślenia członka
funduszu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych z Centralnego Rejestru Członków
Otwartych Funduszy Emerytalnych w związku z przekazaniem całości środków
zgromadzonych na rachunku członka otwartego funduszu na fundusz emerytalny FUS.

Art. 81a. (uchylony).

Art. 82. 1. Zawierając umowę z otwartym funduszem, osoba występująca
z wnioskiem o przyjęcie do funduszu może wskazać imiennie jedną lub więcej osób
fizycznych, na których rzecz ma nastąpić, po jej śmierci, wypłata środków niewykorzystanych zgodnie z art. 131.
1a. Prawo, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również członkowi otwartego funduszu.
2. Jeżeli członek wskazał kilka osób uprawnionych do otrzymania środków po
jego śmierci, a nie oznaczył ich udziału w tych środkach, uważa się, że udziały tych
osób są równe.
3. Członek otwartego funduszu może w każdym czasie zmienić poprzednią
dyspozycję, wskazując inne osoby fizyczne uprawnione do otrzymania środków po
jego śmierci zamiast lub oprócz osób, o których mowa w ust. 1, jak również
oznaczając w inny sposób udział wskazanych osób w tych środkach, albo odwołać
poprzednią dyspozycję, nie wskazując żadnych innych osób.
4. Wskazanie osoby uprawnionej do otrzymania środków po śmierci członka
staje się bezskuteczne, jeżeli osoba ta zmarła przed śmiercią członka. W takim
przypadku udział, który był przeznaczony dla zmarłego, przypada w równych
częściach pozostałym osobom wskazanym, chyba że członek zadysponuje tym
udziałem w inny sposób.
5. Fundusz jest obowiązany poinformować osobę przystępującą do otwartego
funduszu o skutkach niezłożenia dyspozycji, o której mowa w ust. 1.

Art. 82a. Zawierając umowę z otwartym funduszem, osoba występująca
z wnioskiem o przyjęcie do otwartego funduszu składa pisemne oświadczenie
o zapoznaniu się z treścią aktualnej informacji dotyczącej otwartych funduszy.

Art. 83. 1. Zawierając umowę z otwartym funduszem, osoba występująca
z wnioskiem o przyjęcie do funduszu jest ponadto obowiązana złożyć pisemne
oświadczenie o stosunkach majątkowych istniejących między nią a jej małżonkiem,
a jeżeli między małżonkami nie istnieje wspólność ustawowa – udokumentować także
sposób uregulowania tych stosunków. Powyższy obowiązek ciąży także na członku
otwartego funduszu, który zawarł związek małżeński po zawarciu umowy
z funduszem.
2. Członek otwartego funduszu jest obowiązany zawiadomić fundusz
o każdorazowej zmianie w stosunku do treści oświadczenia, o którym mowa w ust. 1,
o ile zmiana taka obejmuje środki zgromadzone na jego rachunku. Zawiadomienie
o zmianie treści oświadczenia składa się na piśmie, a na wniosek członka otwartego
funduszu może być złożone za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Na
żądanie funduszu należy przedstawić dowód takiej zmiany.
3. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 zdanie drugie lub
w ust. 2, przyjmuje się odpowiednio, że między małżonkami istnieje wspólność
ustawowa albo że małżeńskie stosunki majątkowe uregulowane są zgodnie z treścią umowy zawartej z otwartym funduszem lub ostatnim zawiadomieniem dokonanym przez członka otwartego funduszu zgodnie z ust. 2.
4. Otwarty fundusz nie odpowiada za szkody powstałe wskutek niedopełnienia
lub nienależytego dopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 lub 2.

Art. 84. Jeżeli członek otwartego funduszu przystępuje do innego otwartego
funduszu, fundusz ten jest obowiązany zawiadomić na piśmie dotychczasowy otwarty
fundusz o zawarciu umowy z tym członkiem. Umowa z dotychczasowym funduszem
ulega rozwiązaniu z dniem dokonania zmiany w Centralnym Rejestrze Członków
Otwartych Funduszy Emerytalnych.

Art. 84a. 1. Osoby urodzone w latach 1949–1953 zawierające umowę
z otwartym funduszem, są obowiązane złożyć pisemne oświadczenie o zapoznaniu się
z treścią art. 24, 26, 46–50, 53, 183, 184 i 185 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, co osoba zawierająca
umowę winna potwierdzić własnoręcznym podpisem.
2. (uchylony)

Art. 85. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób i tryb zawarcia umowy, na której podstawie następuje uzyskanie
członkostwa w otwartym funduszu;
2) sposób i termin składania oświadczenia o małżeńskich stosunkach majątkowych
członka otwartego funduszu oraz zawiadamiania otwartego funduszu
o każdorazowej zmianie w stosunku do treści takiego oświadczenia obejmującej
środki zgromadzone na rachunku członka;
2a) sposób i termin składania oświadczenia, o którym mowa w art. 82a;
3) sposób i termin zawiadamiania, o którym mowa w art. 84;
4) tryb i terminy powiadamiania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przez otwarty
fundusz o zawarciu umowy z członkiem funduszu oraz zakres danych, jakie
powinno zawierać powiadomienie;
4a) wzór informacji, o której mowa w art. 82a;
5) wzór zawiadomienia, o którym mowa w art. 84;
6) szczegółowe zasady wycofywania przez otwarty fundusz zgłoszenia o zawarciu
umowy z członkiem oraz wykreślenia wpisu w Centralnym Rejestrze Członków
Otwartych Funduszy Emerytalnych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych;
7) szczegółowy sposób ustalania i rozliczenia podlegającej zwrotowi nienależnie
otrzymanej składki, o której mowa w art. 100a.

Art. 85a. Rada Ministrów, wydając rozporządzenie, o którym mowa w art. 85,
bierze pod uwagę konieczność zapewnienia ochrony interesów członków otwartego
funduszu oraz prawidłowości i rzetelności przekazywanych informacji.

Art. 86. 1. Członkiem pracowniczego funduszu może zostać osoba fizyczna
spełniająca warunki określone w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych
programach emerytalnych dla uczestnika pracowniczego programu emerytalnego,
osoba fizyczna będąca uczestnikiem programu emerytalnego pracodawcy
zagranicznego, a w przypadku pracowniczego funduszu będącego funduszem
zdefiniowanej daty – osoba fizyczna spełniająca warunki określone w ustawie z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych.
2. Osoba, która przestała spełniać warunki, o których mowa w ust. 1, zachowuje
status członka pracowniczego funduszu.

Art. 87. Uzyskanie członkostwa w pracowniczym funduszu następuje na
zasadach określonych w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych
programach emerytalnych, a w przypadku pracowniczego funduszu będącego
funduszem zdefiniowanej daty – z chwilą zawarcia przez fundusz zdefiniowanej daty
z podmiotem zatrudniającym, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, w imieniu i na rzecz
osoby zatrudnionej umowy o prowadzenie PPK, o której mowa w art. 14 tej ustawy.

Art. 88. Członek może zrezygnować z członkostwa w pracowniczym funduszu
na zasadach określonych w ustawie:
1) z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych albo
2) z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 88a. Uzyskanie członkostwa w dobrowolnym funduszu prowadzącym IKE
lub IKZE następuje z chwilą zawarcia umowy o prowadzenie IKE lub IKZE
z funduszem, a w przypadku dobrowolnego funduszu będącego funduszem
zdefiniowanej daty – z chwilą zawarcia przez fundusz z podmiotem zatrudniającym,
o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych, w imieniu i na rzecz osoby zatrudnionej
umowy o prowadzenie PPK, o której mowa w art. 14 tej ustawy.

Art. 89. 1. Fundusz prowadzi rejestr członków funduszu zawierający
podstawowe dane osobowe członków, dane o wpłatach składek do funduszu
i otrzymanych wypłatach transferowych oraz przeliczeniach tych składek i wypłat
transferowych na jednostki rozrachunkowe, dane o aktualnym stanie środków na
rachunkach z uwzględnieniem środków wypłaconych na okresową emeryturę
kapitałową, a w pracowniczych funduszach – także dane o aktualnym stanie akcji na
rachunkach ilościowych.
2. Podstawowe dane osobowe członków, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1) imiona i nazwisko;
2) datę urodzenia;
3) numer PESEL, a w przypadku gdy członkowi funduszu nie nadano numeru
PESEL – w miejsce numeru PESEL serię i numer dowodu osobistego lub
paszportu;
4) adres miejsca zamieszkania.
3. Prowadzenie rejestru członków funduszu może być powierzone osobie
trzeciej, z zastrzeżeniem przepisów art. 49.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady
prowadzenia rejestru członków funduszu, w tym szczegółowy zakres informacji, które
powinny być zawarte w rejestrze, a także zasady sporządzania i przechowywania kopii
danych zawartych w rejestrze na wypadek jego utraty.

Art. 90. 1. W sprawach o roszczenia ze stosunków prawnych między członkami
otwartych funduszy a tymi funduszami lub ich organami orzekają sądy ubezpieczeń
społecznych właściwe dla miejsca zamieszkania członka funduszu.
2. Do postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się
odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach
z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, z wyjątkiem art. 460 § 1,
art. 461 § 1 i 2, art. 463 § 11i 3, art. 467 § 4, art. 476 § 1–2 i 4–5, art. 4771 § 11–2,
art. 4772, art. 4776, art. 4779–47714a.

Art. 91. W sprawach o roszczenia ze stosunków prawnych między członkami
pracowniczych funduszy a tymi funduszami lub ich organami orzekają sądy
powszechne właściwe dla miejsca zamieszkania członka funduszu.

Art. 92. 1. Zakazuje się prowadzenia działalności akwizycyjnej na rzecz
otwartego funduszu polegającej na działaniach mających na celu skłonienie
kogokolwiek, aby przystąpił do otwartego funduszu lub pozostawał członkiem tego
funduszu, w szczególności oferowania dodatkowych korzyści materialnych z tytułu
członkostwa w otwartym funduszu lub wykorzystywania stosunku nadrzędności
wynikającego ze stosunku pracy lub innego stosunku prawnego, na którym jest oparta
zależność służbowa lub inna zależność o podobnym charakterze, jeżeli celem takiego
działania miałoby być skłonienie kogokolwiek, aby przystąpił do funduszu lub
pozostawał jego członkiem.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innej działalności niż określona
w tym przepisie, jeżeli w jej ramach oferuje się dodatkowe korzyści materialne
w zamian za przystąpienie do określonego otwartego funduszu lub pozostawanie jego
członkiem.

Art. 93. (uchylony).

Art. 93a. (uchylony).

Art. 94. (uchylony).

Art. 95. Składki są wpłacane na rachunki prowadzone przez otwarte fundusze,
w wysokości i na zasadach określonych w odrębnych ustawach, lub na rachunki
prowadzone przez pracownicze fundusze, w wysokości i z częstotliwością określoną
na zasadach, o których mowa w ustawie o pracowniczych programach emerytalnych.

Art. 96. 1. Składki do pracowniczego funduszu są wpłacane w imieniu
pracowników będących członkami tego funduszu.
2. Wpłaty składek, o których mowa w ust. 1, w imieniu pracowników dokonuje
ich pracodawca będący akcjonariuszem pracowniczego towarzystwa.
3. Składka do pracowniczego funduszu może być wpłacona także w wyniku
dokonania wypłaty transferowej, o której mowa w ustawie o pracowniczych
programach emerytalnych.
4. Pracodawca zagraniczny jest obowiązany do regularnego opłacania składek
pracowników zagranicznych, o których mowa w art. 2 ust. 4.
5. Wpłaty do PPK dokonywane są na rachunek funduszu emerytalnego, który
niezwłocznie dokonuje ich przeliczenia na jednostki rozrachunkowe oraz zapisuje te
jednostki rozrachunkowe na rachunku PPK uczestnika PPK.

Art. 96a. 1. Składki na wyodrębniony rachunek IKE lub IKZE prowadzony
przez dobrowolny fundusz są wpłacane przez członka dobrowolnego funduszu.
2. Składka na wyodrębniony rachunek IKE lub IKZE prowadzony przez
dobrowolny fundusz może być wpłacona w wyniku dokonania wypłaty transferowej
środków zgromadzonych na IKE oraz IKZE, o której mowa w ustawie z dnia
20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych
kontach zabezpieczenia emerytalnego.
3. Wpłaty do PPK dokonywane są na rachunek wspólny rozliczeniowy funduszy
emerytalnych będących funduszami zdefiniowanej daty w rozumieniu ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych zarządzanymi przez
jedno powszechne towarzystwo emerytalne, które niezwłocznie dokonują ich
przeliczenia na jednostki rozrachunkowe oraz zapisują te jednostki rozrachunkowe na
rachunku PPK uczestnika PPK.

Art. 97. 1. Wpłaty do otwartych funduszy i pracowniczych funduszy mogą być
dokonywane w formie papierów wartościowych, na zasadach określonych
w odrębnych ustawach.
2. Wpłaty do pracowniczych funduszy mogą być dokonywane w formie akcji,
o których mowa w art. 101, na zasadach określonych w rozdziale 10.

Art. 98. Z chwilą przystąpienia członka do funduszu, fundusz otwiera dla niego
rachunek, na który są wpłacane składki oraz przekazywane wypłaty transferowe.

Art. 99. 1. Składki wpłacane do funduszu oraz otrzymane wypłaty transferowe
są przeliczane na jednostki rozrachunkowe, z wyjątkiem składek pracowników
zagranicznych, o których mowa w art. 2 ust. 4, przekazywanych do zakładu
ubezpieczeń na życie.
2. (uchylony)
3. Całkowita wartość jednostek rozrachunkowych jest zawsze równa całkowitej
wartości aktywów netto funduszu przeliczonych na te jednostki.
4. Składki oraz otrzymane wypłaty transferowe mogą być przeliczane również
na części ułamkowe jednostki rozrachunkowej, a wartość środków na rachunku
członka może być wyrażona w takich częściach ułamkowych.
5. Wartość aktywów netto funduszu oraz wartość jednostki rozrachunkowej jest
ustalana zgodnie z zasadami wyceny aktywów i zobowiązań funduszy.
6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady
wyceny aktywów i zobowiązań funduszy.

Art. 100. 1. Przeliczanie na jednostki rozrachunkowe wpłacanych składek oraz
otrzymanych wypłat transferowych następuje w określonym zgodnie z ust. 2 dniu,
zwanym dalej „dniem przeliczenia”, według wartości jednostek rozrachunkowych na
ten dzień.
1a. Wartość jednostki rozrachunkowej w dniu przeliczenia jest ustalana przez
podzielenie wartości aktywów netto funduszu w dniu przeliczenia przez liczbę
jednostek rozrachunkowych zapisanych w tym dniu na rachunkach prowadzonych
przez fundusz.
2. W przypadku pracowniczych funduszy dniem przeliczenia jest ostatni dzień
roboczy miesiąca, o ile fundusz nie określi w statucie także innych dni przeliczenia.
W przypadku otwartych funduszy i dobrowolnych funduszy dniem przeliczenia jest
każdy dzień roboczy.
3. W pierwszym dniu przeliczenia, następującym po dokonaniu wpłaty pierwszej
składki do funduszu, wartość jednostki rozrachunkowej wynosi 10 zł.
4. Do czasu przeliczenia składek i wypłat transferowych są one przechowywane
na odrębnym rachunku pieniężnym funduszu. Odsetki należne z tytułu
przechowywania środków pieniężnych na tym rachunku stanowią przychód funduszu.
5. Przeliczanie papierów wartościowych, o których mowa w art. 97 ust. 1, na
jednostki rozrachunkowe odbywa się na zasadach określonych w odrębnych ustawach.
6. (uchylony)

Art. 100a. 1. Otwarty fundusz jest zobowiązany do zwrotu do Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych nienależnie otrzymanej składki.
1a. Kwotę składki, o której mowa w ust. 1, ustala się przez umorzenie jednostek
rozrachunkowych uzyskanych za nienależnie otrzymaną składkę oraz nienależnie
otrzymane odsetki określone przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych.
1b. W przypadku dokonania wypłaty transferowej, zgodnie z art. 119, 126 lub
131, kwotę składki, o której mowa w ust. 1, ustala się przez umorzenie jednostek rozrachunkowych odpowiadających kwocie uzyskanej z umorzenia jednostek rozrachunkowych odpowiadających kwocie nienależnie otrzymanej składki od
otwartego funduszu, który dokonał wypłaty transferowej.
2. (uchylony)
3. Otwarty fundusz zwraca kwotę składki:
1) ustaloną zgodnie z ust. 1a, powiększoną o nominalną wartość opłaty, o której
mowa w art. 134 ust. 1, pobranej przez towarzystwo zarządzające otwartym
funduszem, albo
2) ustaloną zgodnie z ust. 1b.
3a. W przypadku dokonania wypłaty transferowej otwarty fundusz, do którego
nienależnie otrzymana składka została wpłacona przez Zakład Ubezpieczeń
Społecznych, zwraca pobraną opłatę, o której mowa w art. 134 ust. 1.
4. Jeżeli przekazanie do otwartego funduszu nienależnej składki nastąpiło
z przyczyn leżących po stronie towarzystwa zarządzającego tym funduszem, suma
kwot, o których mowa w ust. 3 i 3a, nie może być niższa od nominalnej wartości
nienależnie otrzymanej składki, powiększonej o odsetki określone przepisami
o systemie ubezpieczeń społecznych.
5. Kwotę stanowiącą równowartość opłat, o których mowa w ust. 3 i 3a, oraz
różnicę pomiędzy nienależnie otrzymaną składką, powiększoną o odsetki określone
przepisami o systemie ubezpieczeń społecznych, a sumą kwot, o których mowa
w ust. 3 i 3a, finansuje towarzystwo zarządzające otwartym funduszem.
6. (uchylony)
7. Jeżeli zwrot nienależnej składki następuje w wyniku nieważności umowy
z otwartym funduszem, a otwarty fundusz dokonał wypłaty transferowej zgodnie
z art. 119, 126 lub 131, towarzystwo zarządzające tym funduszem finansuje kwotę
stanowiącą równowartość różnicy pomiędzy kwotą określoną, zgodnie z ust. 4, do
dnia dokonania wypłaty transferowej, a kwotą przekazaną w wypłacie transferowej.
7a. Jeżeli zwrot nienależnie otrzymanej składki następuje w sytuacji
unieważnienia umowy lub zmiany z urzędu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych
nieprawidłowego wpisu w Centralnym Rejestrze Członków Otwartych Funduszy
Emerytalnych, całą kwotę otrzymaną w wyniku wypłaty transferowej traktuje się jako
jedną składkę.
8. Jeżeli osoba, za którą została przekazana nienależna składka, jest członkiem
innego otwartego funduszu, kwota ustalona zgodnie z ust. 3–4 jest przekazywana
przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych do tego funduszu.
9. Kwota, o której mowa w ust. 8, nie może być niższa niż nominalna wartość
należnej składki powiększonej o odsetki określone przepisami o systemie ubezpieczeń
społecznych.
10. Odsetki, o których mowa w ust. 4, nalicza się za okres od dnia obciążenia
rachunku bankowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwotą nienależnie
otrzymanej składki do dnia jej zwrotu.
11. Zwrotu nienależnie otrzymanej składki dokonuje się poprzez potrącenia ze
składek przekazywanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych do otwartego
funduszu.
12. Jeżeli Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał składkę, o której mowa
w ust. 1, wraz z odsetkami za opóźnienie, do odsetek tych stosuje się odpowiednio
ust. 1–11 dotyczące składki.

Art. 100b. (uchylony).

Art. 100c. 1. Zakład Ubezpieczeń Społecznych informuje otwarty fundusz
o obowiązku przekazania środków zgromadzonych na rachunku członka otwartego
funduszu na fundusz emerytalny FUS w związku z osiągnięciem przez
ubezpieczonego wieku niższego o 10 lat od wieku emerytalnego, o którym mowa
w art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych.
2. Każdego miesiąca umorzeniu podlega liczba jednostek rozrachunkowych
będących ilorazem liczby jednostek rozrachunkowych zgromadzonych na rachunku
członka otwartego funduszu i wyrażonej w miesiącach różnicy między wiekiem
emerytalnym, o którym mowa w art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a wiekiem członka
otwartego funduszu w dniu dokonywania umorzenia.
3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy, sposób i tryb:
1) informowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych otwartego funduszu
o obowiązku przekazania środków zgromadzonych na rachunku członka
otwartego funduszu na fundusz emerytalny FUS w związku z ukończeniem przez
ubezpieczonego wieku niższego o 10 lat od wieku emerytalnego, o którym mowa w art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
2) umarzania, o którym mowa w ust. 2, informowania Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych przez otwarty fundusz emerytalny o okresach, za które umorzono
jednostki rozrachunkowe oraz dokonywania rozliczeń między Zakładem
Ubezpieczeń Społecznych a otwartym funduszem wynikających z obowiązku
przekazania środków zgromadzonych na rachunku członka otwartego funduszu
na fundusz emerytalny FUS w związku z ukończeniem przez ubezpieczonego
wieku niższego o 10 lat od wieku emerytalnego, o którym mowa
w art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych, w taki sposób, aby w miesiącu, w którym
ubezpieczony ukończy wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ustawy z dnia
17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych, nastąpiło umorzenie wszystkich jednostek rozrachunkowych
pozostających na rachunku ubezpieczonego
– biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia ochrony interesu ubezpieczonych oraz
prawidłowości przekazywania zgromadzonych środków.

Art. 100d. (uchylony).

Art. 100e. Środki zgromadzone w funduszu nie mogą być przedmiotem
egzekucji skierowanej przeciwko funduszowi.

Art. 100f. 1. Fundusz emerytalny będący funduszem zdefiniowanej daty może
zawiesić przeliczanie wpłat do funduszu na jednostki rozrachunkowe funduszu na
2 tygodnie, jeżeli nie można dokonać wiarygodnej wyceny istotnej części aktywów
funduszu z przyczyn niezależnych od funduszu.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, za zgodą i na warunkach określonych
przez organ nadzoru, przeliczanie wpłat do funduszu na jednostki rozrachunkowe
funduszu może zostać zawieszone na okres dłuższy niż 2 tygodnie, jednak
nieprzekraczający 2 miesięcy.

Art. 100g. 1. Fundusz emerytalny będący funduszem zdefiniowanej daty,
o którym mowa w art. 38 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych
planach kapitałowych, może zawiesić umarzanie jednostek rozrachunkowych na
2 tygodnie, jeżeli:
1) w okresie ostatnich 2 tygodni suma wartości umorzonych przez fundusz
jednostek rozrachunkowych oraz jednostek, które powinny być umorzone
w związku z wnioskiem uczestnika PPK o dokonanie wypłaty, wypłaty
transferowej, zwrotu lub konwersji, stanowi kwotę przekraczającą 10% wartości
aktywów funduszu albo
2) nie można dokonać wiarygodnej wyceny istotnej części aktywów funduszu
z przyczyn niezależnych od funduszu.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, za zgodą i na warunkach
określonych przez organ nadzoru:
1) umarzanie jednostek rozrachunkowych może zostać zawieszone na okres dłuższy
niż 2 tygodnie, jednak nieprzekraczający 2 miesięcy;
2) fundusz może umarzać jednostki rozrachunkowe w ratach w okresie
nieprzekraczającym 6 miesięcy, przy zastosowaniu proporcjonalnej redukcji lub
przy dokonywaniu wypłat z tytułu odkupienia jednostek rozrachunkowych.

Art. 100h. W przypadku gdy jest to uzasadnione interesem członków funduszu
emerytalnego, będącego funduszem zdefiniowanej daty, organ nadzoru może,
w drodze decyzji, nakazać funduszowi czasowe zawieszenie przeliczania wpłat do
funduszu na jednostki rozrachunkowe funduszu lub umarzania jednostek
rozrachunkowych funduszu.

Art. 101. 1. Akcje uzyskane przez członków pracowniczego funduszu,
nieodpłatnie lub na warunkach preferencyjnych, w następstwie prywatyzacji
pracodawcy są składane na rachunkach ilościowych prowadzonych przez pracownicze
fundusze na zasadach określonych w ustawie o pracowniczych programach emerytalnych.
2. Pracowniczy fundusz może powierzyć prowadzenie rachunków ilościowych
podmiotowi uprawnionemu do prowadzenia rachunków papierów wartościowych.
3. Na jednym rachunku ilościowym nie mogą być składane akcje więcej niż jednego emitenta.
4. Akcje złożone na rachunkach ilościowych są ujmowane ilościowo.
5. Członkowie pracowniczego funduszu nie mogą rozporządzać akcjami
złożonymi na rachunkach ilościowych ani prawem do dywidendy z tych akcji.
6. Dokonanie przez członka pracowniczego funduszu rozporządzenia prawem
poboru akcji nowej emisji może nastąpić z uwzględnieniem art. 105.

Art. 102. 1. Pracowniczy fundusz likwiduje rachunki ilościowe członków
i przenosi akcje zdeponowane na tych rachunkach do aktywów funduszu w oparciu
o harmonogram likwidacji rachunków ilościowych ustalany przez pracownicze
towarzystwo, w drodze uchwały rady nadzorczej, i podawany do wiadomości organu
nadzoru nie później niż 3 miesiące przed rozpoczęciem likwidacji tych rachunków.
2. Harmonogram, o którym mowa w ust. 1, powinien określać:
1) terminy przeniesienia akcji do aktywów funduszu;
2) zasady ustalania ilości akcji złożonych na rachunkach ilościowych przez
poszczególnych członków, które podlegają przeniesieniu do aktywów funduszu,
w tym akcji złożonych przez osoby, które przystąpią do funduszu po ogłoszeniu harmonogramu;
3) ilość akcji złożonych na rachunkach ilościowych przez poszczególnych
członków, które podlegają przeniesieniu do aktywów funduszu
w poszczególnych terminach.
3. Dla osób przystępujących do pracowniczego funduszu, po ogłoszeniu
harmonogramu, ustala się indywidualnie terminy przeniesienia akcji do aktywów funduszu.
4. Przeniesienie akcji do aktywów funduszu może nastąpić wyłącznie w dniach przeliczenia.
5. W dniu przeniesienia akcji członkom funduszu zalicza się, odpowiednio, na
rachunki jednostki rozrachunkowe o wartości odpowiadającej wartości akcji
przeniesionych z ich rachunków ilościowych, pomniejszonej o kwotę należnego
podatku. Ustalenie wartości akcji następuje w oparciu o zasady wyceny aktywów funduszu.
6. Likwidacja rachunków ilościowych, na których złożone zostały akcje danego
emitenta, rozpoczyna się nie później niż w terminie 3 lat od dnia złożenia pierwszej
akcji tego emitenta na rachunku ilościowym i nie może trwać dłużej niż 10 lat, licząc
od daty przeniesienia pierwszej akcji z rachunku ilościowego do aktywów funduszu.
7. W razie stwierdzenia, że realizacja harmonogramu może przebiegać lub
przebiega z naruszeniem przepisów prawa lub interesów członków pracowniczego
funduszu, organ nadzoru może zawiesić realizację tego harmonogramu i wezwać
pracowniczy fundusz do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
8. Do przeniesienia akcji spółek publicznych, złożonych na rachunkach
ilościowych, do aktywów pracowniczego funduszu nie stosuje się przepisów
art. 38 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji
(Dz. U. z 2019 r. poz. 2181).

Art. 103. 1. Jeżeli członek zwróci się o dokonanie wypłaty, wypłaty transferowej
lub zwrotu środków zgromadzonych na jego rachunku w pracowniczym funduszu,
rachunek ilościowy tego członka powinien być niezwłocznie zlikwidowany, a akcje
nieprzeniesione dotychczas do aktywów funduszu – wydane członkowi,
z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Jeżeli pracowniczy fundusz dokonuje wypłaty środków zgromadzonych na
rachunku członka funduszu w formie wypłaty realizowanej w ratach, rachunek
ilościowy członka funduszu podlega likwidacji z chwilą wypłaty ostatniej raty,
a zdeponowane na nim akcje zostają wydane członkowi funduszu.
3. W razie śmierci członka funduszu posiadającego rachunek ilościowy albo
rozwiązania przez rozwód lub unieważnienia jego małżeństwa, akcje znajdujące się
na rachunku ilościowym zostają wydane osobie uprawnionej. Przepis art. 130
i 133 stosuje się odpowiednio.
4. Przepisy ust. 3 stosuje się odpowiednio w razie ustania wspólności
majątkowej w czasie trwania małżeństwa członka pracowniczego funduszu albo
umownego wyłączenia lub ograniczenia wspólności ustawowej między członkiem
tego funduszu a jego małżonkiem.

Art. 104. Dywidenda wypłacana z akcji zdeponowanych na rachunku
ilościowym oraz cena uzyskana ze zbycia przez pracowniczy fundusz, w imieniu
członka funduszu, prawa poboru akcji nowej emisji jest przekazywana na rachunek
członka funduszu prowadzony w jednostkach rozrachunkowych.

Art. 105. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
zasady przeprowadzania i rozliczania transakcji zbywania przez pracowniczy fundusz,
w imieniu członków funduszu, praw poboru przysługujących im z akcji złożonych na
rachunkach ilościowych, a także szczegółowe warunki i tryb, w jakim dopuszczalna
jest realizacja tych praw przez członków funduszu.

Art. 106. 1. Jeżeli łączna ilość akcji tego samego emitenta, zdeponowanych na
wszystkich rachunkach ilościowych w jednym pracowniczym funduszu, przekroczy
1% ogólnej ilości akcji tego emitenta, prawa związane z własnością tych akcji,
z wyjątkiem praw majątkowych, wykonywane są przez przedstawiciela członków
funduszu posiadających akcje na rachunkach ilościowych, zwanego dalej
„przedstawicielem”.
2. Przedstawiciel jest wybierany na 3 lata w wyborach tajnych przez członków
funduszu posiadających akcje danego emitenta na rachunkach ilościowych.
3. Tryb wyboru przedstawiciela określa regulamin uchwalony przez radę
nadzorczą pracowniczego towarzystwa. Regulamin określa w szczególności, czy
w wyborach mają uczestniczyć sami członkowie, czy też wybrani przez nich
przedstawiciele, oraz zasady odwoływania przedstawiciela przed upływem okresu, na
który został wybrany. Regulamin nie może uzależnić ważności wyboru
przedstawiciela od liczby osób uczestniczących w wyborach.
4. Przepis art. 45 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 106a. Pracowniczy fundusz może wybrać zakład ubezpieczeń na życie, do
którego będzie przekazywać w całości albo w części składki pracowników
zagranicznych, na podstawie umowy o przyjmowanie składek.

Art. 106b. 1. Zobowiązania związane z ryzykami biometrycznymi lub
gwarancjami obciążają zakład ubezpieczeń na życie w zakresie, w jakim określono to
w umowie o przyjmowanie składek, w pozostałych przypadkach zobowiązania te
obciążają pracodawcę zagranicznego.
2. Za wszelkie szkody wynikające z niewykonania lub nienależytego wykonania
obowiązków nałożonych przez ustawę w zakresie obsługi wszelkich ryzyk
biometrycznych lub gwarancji związanych z realizacją programu emerytalnego
pracodawcy zagranicznego odpowiada zakład ubezpieczeń na życie.

Art. 106c. 1. Umowa o przyjmowanie składek powinna określać szczegółowo
obowiązki zakładu ubezpieczeń na życie i pracowniczego funduszu, sposób ich
wykonania, a także wskazywać osoby wyznaczone przez zakład bezpośrednio
odpowiedzialne za należyte wykonanie umowy.
2. Umowa o przyjmowanie składek określa ponadto, że operacje zaciągania
pożyczek przez zakład ubezpieczeń na życie i pracowniczy fundusz mogą być
prowadzone wyłącznie w celu utrzymania płynności finansowej i tylko na okres
przejściowy.
3. W przypadku gdy akcjonariuszem pracowniczego towarzystwa jest
pracodawca zagraniczny i z przepisów jego krajowego prawa ubezpieczeń
społecznych i prawa pracy wynika taki wymóg, umowa o przyjmowanie składek
zawiera postanowienia dotyczące przekazywania przez pracowniczy fundusz temu
pracodawcy lub jego pracownikom dodatkowych informacji dotyczących:
1) rodzaju ryzyka finansowego, technicznego i innych ryzyk związanych
z realizacją programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego;
2) podziału ryzyka, o którym mowa w pkt 1;
3) docelowego poziomu świadczenia, w przypadku gdy program emerytalny pracodawcy zagranicznego przewiduje pokrycie ryzyk biometrycznych lub gwarancji;
4) kwoty wypłaty lub świadczenia z programu emerytalnego pracodawcy
zagranicznego przewidującego pokrycie ryzyk biometrycznych lub gwarancji,
w przypadku zaprzestania zatrudnienia;
5) w przypadku gdy uczestnicy programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego
ponoszą ryzyko inwestycyjne – zakresu wyboru polityki inwestycyjnej, jeżeli ma
zastosowanie, oraz rzeczywistych portfeli inwestycyjnych, a także informacji
dotyczących ryzyka i kosztów związanych z inwestycjami;
6) postanowień odnoszących się do przeniesienia praw do wypłaty z programu
emerytalnego pracodawcy zagranicznego na inną instytucję pracowniczych
programów emerytalnych, w przypadku rozwiązania stosunku pracy.

Art. 106d. 1. Pracowniczy fundusz lub zakład ubezpieczeń na życie mogą
rozwiązać umowę o przyjmowanie składek w drodze wypowiedzenia, którego okres
nie może być krótszy niż 6 miesięcy.
2. O wypowiedzeniu umowy o przyjmowanie składek i jego przyczynach strona
wypowiadająca umowę niezwłocznie powiadamia organ nadzoru.
3. W razie rozwiązania umowy o przyjmowanie składek z dotychczasowym
zakładem ubezpieczeń na życie zakład ten powinien wydać zakładowi ubezpieczeń na
życie, z którym pracowniczy fundusz zawarł umowę, aktywa i wszelkie dokumenty
związane z wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy, w terminie
uzgodnionym przez strony, bez zbędnej zwłoki.

Art. 106e. 1. Jeżeli zakład ubezpieczeń na życie nie wykonuje obowiązków
określonych w umowie o przyjmowanie składek albo wykonuje je nienależycie:
1) pracowniczy fundusz wypowiada umowę, zawiadamiając o tym niezwłocznie
organ nadzoru;
2) organ nadzoru może, w drodze decyzji administracyjnej, nakazać
pracowniczemu funduszowi zmianę zakładu ubezpieczeń na życie.
2. Organ nadzoru może nakazać pracowniczemu funduszowi zmianę zakładu
ubezpieczeń na życie także wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji
finansowej tego zakładu, zagrażające realizacji zobowiązań wynikających z umowy
o przyjmowanie składek.

Art. 106f. Pracowniczy fundusz dokonuje niezwłocznej zmiany zakładu
ubezpieczeń na życie w przypadku zakazu wykonywania działalności, ogłoszenia
upadłości lub otwarcia likwidacji dotyczącej zakładu ubezpieczeń na życie.

Art. 106g. 1. Organ nadzoru może, w drodze decyzji administracyjnej,
ograniczyć lub zakazać zakładowi ubezpieczeń na życie swobodnego rozporządzania
aktywami, które służą jako zabezpieczenie zobowiązań wynikających z umowy
o przyjmowanie składek, w przypadku gdy zakład ten:
1) nie zdołał utworzyć rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w odpowiedniej
wysokości, w odniesieniu do prowadzonej działalności, lub nie posiada aktywów
stanowiących pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, w wysokości
nie niższej niż wartość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w ujęciu brutto;
2) nie był w stanie utrzymać ustawowych funduszy własnych.
2. W przypadku wydania przez organ nadzoru decyzji administracyjnej o zakazie
swobodnego rozporządzania aktywami, o której mowa w ust. 1, pracowniczy fundusz
niezwłocznie dokonuje zmiany zakładu ubezpieczeń na życie w drodze
wypowiedzenia dotychczasowej umowy o przyjmowanie składek i zawarcia umowy
z innym zakładem ubezpieczeń na życie.

Art. 106h. 1. Każdorazowa zmiana zakładu ubezpieczeń na życie następuje
w sposób zapewniający nieprzerwane wykonywanie obowiązków w zakresie
realizacji zobowiązań wynikających z umowy o przyjmowanie składek. Przepis
art. 106d ust. 3 stosuje się odpowiednio.
2. Zmiana zakładu ubezpieczeń na życie wymaga zezwolenia organu nadzoru,
z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 2 i ust. 2 oraz
art. 106g ust. 2.
3. Zezwolenie jest wydawane przez organ nadzoru w trybie określonym dla
wydania zezwolenia na zmianę statutu pracowniczego funduszu.
4. W przypadkach, o których mowa w art. 106e i art. 106g ust. 2,
wypowiedzenie może nastąpić w terminie krótszym niż wskazany w art. 106d ust. 1.
5. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany umowy
o przyjmowanie składek.

Art. 106i. 1. Zakład ubezpieczeń na życie nie może zatrudniać oraz w skład
władz statutowych tego zakładu nie mogą wchodzić osoby, które są:
1) członkami zarządu, rady nadzorczej lub pracownikami pracowniczego
towarzystwa zarządzającego pracowniczym funduszem, którego aktywa
przechowuje;
2) członkami organu zarządzającego, rady nadzorczej lub pracownikami podmiotu
związanego w stosunku do pracowniczego towarzystwa zarządzającego
pracowniczym funduszem, którego aktywa przechowuje.
2. Jeżeli zakład ubezpieczeń na życie w trakcie trwania umowy o przyjmowanie
składek przestanie spełniać przynajmniej jeden z warunków, o których mowa w ust. 1,
jest obowiązany:
1) zawiadomić o tym niezwłocznie organ nadzoru oraz pracowniczy fundusz;
2) dostosować się do warunków, o których mowa w ust. 1, w terminie nie dłuższym
niż 3 miesiące, licząc od dnia, w którym naruszył te warunki.

Art. 106j. 1. Zakład ubezpieczeń na życie, w przypadku zapewnienia
ubezpieczenia od ryzyk biometrycznych lub gwarancji, ma obowiązek zapewnić:
1) kwotę pasywów w wysokości odpowiadającej zobowiązaniom finansowym,
które wynikają z umowy o przyjmowanie składek;
2) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe w odpowiedniej wysokości, w odniesieniu
do pełnego zakresu programu emerytalnego pracodawcy zagranicznego;
3) coroczne ustalenie wartości i poświadczenie przez aktuariusza rezerw
techniczno-ubezpieczeniowych.
2. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe oblicza się zgodnie z następującymi zasadami:
1) kwota rezerw techniczno-ubezpieczeniowych jest wyliczana na podstawie
dostatecznie ostrożnej wyceny aktuarialnej, biorąc pod uwagę wszystkie
zobowiązania z tytułu świadczeń i składek zgodnie z postanowieniami
dotyczącymi wypłaty świadczeń w przypadku danego pracodawcy
zagranicznego;
2) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe muszą być wystarczające zarówno do
pokrycia wypłat emerytur i innych świadczeń już wypłacanych dla
beneficjentów w rozumieniu prawa krajowego pracodawcy zagranicznego,
którym nadal będą wypłacane, oraz odzwierciedlać zobowiązania, jakie wynikają
z należnych uprawnień emerytalnych uczestników;
3) założenia ekonomiczne i aktuarialne przyjęte dla wyceny pasywów są określane
w sposób ostrożny;
4) stosowane techniczne stopy procentowe są ustalane w sposób ostrożny
i określone zgodnie z odpowiednimi przepisami krajowego prawa pracodawcy
zagranicznego; techniczne stopy procentowe są ustalane z uwzględnieniem:
przychodu z odpowiednich aktywów posiadanych przez instytucję i przyszłych
dochodów z inwestycji lub przychodów rynkowych z obligacji o wysokiej
jakości lub obligacji państwowych;
5) tablice biometryczne wykorzystywane w celu ustalania wartości rezerw
techniczno-ubezpieczeniowych uwzględniają główne cechy charakterystyczne
grupy uczestników i systemów emerytalnych, w szczególności przewidywane
zmiany odpowiednich ryzyk;
6) metody i podstawy wyliczenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych są
stosowane w sposób ciągły w kolejnych latach obrotowych, a ewentualny brak
ciągłości może być uzasadniony zmianami prawnymi, zmianami
demograficznymi lub okolicznościami gospodarczymi, leżącymi u podstaw
założeń przyjętych do wyliczenia tych rezerw.
3. Zakład ubezpieczeń na życie jest obowiązany posiadać:
1) aktywa i pasywa odpowiadające działalności wynikającej z umowy
o przyjmowanie składek, wyodrębnione, zarządzane i tworzone odrębnie
w stosunku do innej działalności zakładu, bez możliwości ich przeniesienia;
2) dodatkowe aktywa ponad rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe dla celów
rachunkowości, które służą jako zabezpieczenie zobowiązań wynikających
z umowy o przyjmowanie składek, w wysokości równej marginesowi wypłacalności ustalonemu dla odpowiednich rodzajów ryzyka, o których mowa w dziale I załącznika do ustawy z dnia 11 września 2015 r. o działalności
ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej;
3) środki własne w wysokości nie niższej niż margines wypłacalności i nie niższej
niż kapitał gwarancyjny.
4. Kapitał gwarancyjny, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, jest równy większej z wartości:
1) jednej trzeciej marginesu wypłacalności;
2) minimalnej wysokości kapitału gwarancyjnego.

Art. 106ja. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy sposób wyliczenia wysokości marginesu wypłacalności
dla działu I i grup ubezpieczeń działu I załącznika do ustawy z dnia 11 września
2015 r. o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz minimalną wysokość
kapitału gwarancyjnego dla działu I załącznika do tej ustawy, uwzględniając
konieczność zapewnienia wypłacalności zakładów ubezpieczeń na życie, do których
pracowniczy fundusz przekazuje składki pracowników zagranicznych.

Art. 106jb. 1. Środki własne zakładu ubezpieczeń na życie stanowią aktywa
zakładu ubezpieczeń na życie, z wyłączeniem aktywów:
1) przeznaczonych na pokrycie wszelkich przewidywalnych zobowiązań;
2) wartości niematerialnych i prawnych;
3) akcji własnych i udziałów własnych będących w posiadaniu zakładu
ubezpieczeń na życie;
4) z tytułu odroczonego podatku dochodowego.
2. Z aktywów stanowiących środki własne zakładu ubezpieczeń na życie wyłącza
się posiadane przez zakład ubezpieczeń na życie w odniesieniu do innych zakładów
ubezpieczeń, zakładów reasekuracji, instytucji kredytowych i instytucji finansowych,
w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz. U. z 2019 r.
poz. 2357), zwanej dalej „ustawą – Prawo bankowe”, oraz firm inwestycyjnych
w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi:
1) pożyczki podporządkowane spełniające warunki określone w ust. 4 pkt 2;
2) skumulowane niezapłacone dywidendy z tytułu akcji uprzywilejowanych.
3. Środki własne zakładu ubezpieczeń na życie powinny w szczególności odpowiadać:
1) wartości opłaconego kapitału zakładowego;
2) wartości zobowiązań wobec członków towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych,
w przypadku towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, pod warunkiem że zgodnie
ze statutem towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych zobowiązania wobec
członków towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych:
a) mogą być spłacone członkom towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych
wyłącznie wtedy, gdy nie spowoduje to naruszenia art. 106j ust. 3 pkt 3,
b) w przypadku likwidacji towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych, mogą być
spłacone członkom towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych wyłącznie po
spłaceniu wszelkich innych zobowiązań towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych,
c) z wyłączeniem indywidualnych płatności związanych z wygaśnięciem
członkostwa, nie mogą być spłacane przed przekazaniem informacji
o zamiarze dokonania spłaty, w terminie 30 dni przed dniem spłaty,
organowi nadzoru, który może zakazać w tym terminie dokonywania spłaty;
3) kapitałowi zapasowemu i kapitałom rezerwowym oraz kapitałowi z aktualizacji wyceny;
4) niepodzielonemu wynikowi finansowemu z lat ubiegłych po potrąceniu
należnych dywidend: zysk – wielkość dodatnia, strata – wielkość ujemna;
5) wynikowi finansowemu netto w okresie sprawozdawczym po potrąceniu
należnych dywidend: zysk – wielkość dodatnia, strata – wielkość ujemna.
4. Na wniosek zakładu ubezpieczeń na życie i na podstawie przedstawionych
przez niego dowodów organ nadzoru może, w drodze decyzji, wyrazić zgodę na
zaliczenie do środków własnych:
1) ukrytych rezerw wynikających z niedoszacowania aktywów lub przeszacowania
pasywów w bilansie dla celów rachunkowości, o ile takie ukryte rezerwy nie
mają wyjątkowego charakteru;
2) kapitału pożyczek podporządkowanych spełniających łącznie następujące warunki:
a) kapitał pożyczek podporządkowanych nie może stanowić więcej niż 25%
środków własnych,
b) kapitał pożyczek podporządkowanych jest opłacony w pełnej wysokości,
c) w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi kapitał pożyczek
podporządkowanych w przypadku upadłości albo likwidacji zakładu ubezpieczeń na życie może być spłacony dopiero po zaspokojeniu wszystkich innych wierzycieli zakładu ubezpieczeń,
d) w przypadku pożyczek z określonym okresem spłaty, pierwotny okres
spłaty wynosi przynajmniej 5 lat,
e) w przypadku pożyczek, których termin spłaty nie jest ustalony, pożyczki te
mogą być spłacane wyłącznie z zachowaniem 5-letniego okresu
wypowiedzenia, chyba że nie są już zaliczane do środków własnych,
f) w umowie pożyczki nie zawarto warunków przewidujących, że
w określonych okolicznościach, innych niż likwidacja zakładu ubezpieczeń
na życie, zadłużenie zostanie spłacone przed uzgodnionym terminem spłaty,
g) w umowie pożyczki zawarto warunki, zgodnie z którymi umowa pożyczki
może być zmieniona tylko po otrzymaniu od organu nadzoru oświadczenia
o braku zastrzeżeń do planowanych zmian;
3) połowy należnych wpłat na kapitał zakładowy, pod warunkiem że 25% tego
kapitału zostało opłacone, nie więcej jednak niż równowartość 50% mniejszej
spośród wartości marginesu wypłacalności lub środków własnych zakładu
ubezpieczeń na życie;
4) w przypadku gdy zakład ubezpieczeń na życie nie stosuje metody Zillmera lub
stosuje ją, lecz nie uwzględnia przy tym kosztów akwizycji w pełnej wysokości
– różnicy między wysokością rezerwy w dziale ubezpieczeń na życie obliczoną
przez zakład ubezpieczeń na życie i wysokością rezerwy w dziale ubezpieczeń
na życie obliczoną przy zastosowaniu metody Zillmera, z uwzględnieniem
kosztów akwizycji w pełnej wysokości.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. d, zakład ubezpieczeń na
życie przedstawia organowi nadzoru, nie późnej niż przed upływem 12 miesięcy przed
terminem spłaty pożyczki, plan przedstawiający sposób utrzymania lub podniesienia
środków własnych do wymaganej wartości przed terminem spłaty, chyba że warunki
zaliczenia pożyczki do środków własnych stopniowo ograniczają wartość pożyczki
zaliczanej do środków własnych przez okres co najmniej 5 lat przed terminem spłaty.
Organ nadzoru może zezwolić na przedterminową spłatę pożyczki, na wniosek
zakładu ubezpieczeń na życie, pod warunkiem że nie spowoduje to naruszenia art. 106j ust. 3 pkt 3.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. e, dokonanie
przedterminowej spłaty może nastąpić wyłącznie po uzyskaniu uprzedniej zgody organu nadzoru, na wniosek zakładu ubezpieczeń na życie, który zawiadamia organ nadzoru o planowanej spłacie co najmniej 6 miesięcy przed planowanym terminem spłaty i przedstawia dane o wartości środków własnych i dane o wartości środków
własnych przed dokonaniem płatności i po jej dokonaniu płatności. Organ nadzoru
może zezwolić na spłatę pożyczek, pod warunkiem że nie spowoduje to naruszenia
art. 106j ust. 3 pkt 3.
7. Wielkość, o której mowa w ust. 4 pkt 4, nie może przekroczyć 3,5% sumy
różnicy pomiędzy sumami kapitału i wysokości rezerwy w dziale ubezpieczeń na
życie dla wszystkich umów ubezpieczenia, dla których stosowanie metody Zillmera
jest dopuszczalne. Różnica zaliczana do środków własnych jest pomniejszana
o nierozliczone koszty akwizycji, wykazane w bilansie dla celów rachunkowości jako aktywa.

Art. 106jc. Środki własne na pokrycie kapitału gwarancyjnego stanowią aktywa,
o których mowa w art. 106jb, z wyłączeniem aktywów, o których mowa w art. 106jb
ust. 4 pkt 3.

Art. 106k. Przy ustalaniu wartości aktywów netto pracowniczego funduszu nie
uwzględnia się składek pracowników zagranicznych, o których mowa w art. 2 ust. 4.

Art. 106l. 1. Pracowniczy fundusz przenoszący może przenieść w ramach
przeniesienia transgranicznego zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania
i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane
z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym do pracowniczego funduszu
przyjmującego.
2. Koszty przeniesienia transgranicznego, o którym mowa w ust. 1, ponoszą
członkowie pracowniczego funduszu przenoszącego, których to przeniesienie
dotyczy, a którzy uprzednio je zatwierdzili, zgodnie z art. 106m ust. 1 pkt 1.
3. Koszty, o których mowa w ust. 2, są potrącane z ekwiwalentów pieniężnych
związanych z przenoszonym pracowniczym programem emerytalnym. Maksymalna
wysokość kosztów oraz szczegółowy tryb i sposób ich potrącania są określone
w statucie pracowniczego funduszu przenoszącego.
4. Pracowniczy fundusz przyjmujący może przyjąć w ramach przeniesienia
transgranicznego od pracowniczego funduszu przenoszącego zobowiązania tego funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane z przyjmowanym pracowniczym programem emerytalnym.

Art. 106m. 1. Przeniesienie transgraniczne, o którym mowa w art. 106l ust. 1,
podlega uprzedniemu zatwierdzeniu przez:
1) zwykłą większość członków pracowniczego funduszu przenoszącego i osób
uprawnionych do otrzymania wypłaty, których ono dotyczy, albo ich
przedstawicieli, oraz
2) pracodawcę.
2. Informacje o warunkach przeniesienia transgranicznego pracownicze
towarzystwo zarządzające pracowniczym funduszem przenoszącym udostępnia
członkom funduszu i osobom uprawnionym do otrzymania wypłaty, których ono
dotyczy, albo ich przedstawicielom, na co najmniej 30 dni przed planowanym dniem
złożenia przez pracowniczy fundusz przyjmujący wniosku o wydanie zezwolenia na
przeniesienie transgraniczne składanego do organu nadzoru rodzimego państwa
członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego.

Art. 106n. 1. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym,
przeniesienie transgraniczne, o którym mowa w art. 106l ust. 4, wymaga wydania
przez organ nadzoru zezwolenia na przeniesienie transgraniczne.
2. Wniosek o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne składa do
organu nadzoru pracowniczy fundusz przyjmujący.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) pisemne porozumienie między pracowniczym towarzystwem zarządzającym
pracowniczym funduszem przenoszącym i pracowniczym towarzystwem
zarządzającym pracowniczym funduszem przyjmującym, w którym określa się
warunki przeniesienia;
2) opis głównych cech charakterystycznych pracowniczego programu
emerytalnego;
3) opis przenoszonych zobowiązań oraz innych zobowiązań i praw, jak również
związanych z nimi aktywów lub ich ekwiwalentów pieniężnych;
4) nazwę i siedzibę pracowniczego funduszu przenoszącego i pracowniczego
funduszu przyjmującego oraz nazwy państw członkowskich Unii Europejskiej, w których każdy z tych pracowniczych funduszy jest zarejestrowany lub wykonuje działalność na podstawie zezwolenia;
5) firmę, siedzibę i adres pracodawcy;
6) potwierdzenie uprzedniego zatwierdzenia zgodnie z art. 106m ust. 1;
7) nazwy państw członkowskich Unii Europejskiej, których przepisy prawa
ubezpieczeń społecznych i prawa pracy odnoszące się do pracowniczych
programów emerytalnych stosuje się do danego programu emerytalnego.
4. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ
nadzoru przekazuje wniosek, o którym mowa w ust. 2, właściwemu organowi nadzoru
rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego
niezwłocznie po jego otrzymaniu, w celu umożliwienia wydania zgody na
przeniesienie transgraniczne.
5. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ
nadzoru ocenia, czy:
1) wniosek o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne spełnia
wymagania określone w ust. 3;
2) struktura pracowniczego funduszu przyjmującego jest zgodna z proponowanym
przeniesieniem transgranicznym;
3) sytuacja finansowa pracowniczego funduszu przyjmującego jest zgodna
z proponowanym przeniesieniem transgranicznym;
4) członkowie zarządu pracowniczego towarzystwa zarządzającego pracowniczym
funduszem przyjmującym spełniają wymogi określone w art. 41 ust. 1;
5) długoterminowe interesy członków pracowniczego funduszu przyjmującego,
przenoszone zobowiązania pracowniczego funduszu przenoszącego oraz inne
zobowiązania i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty
pieniężne są odpowiednio chronione w trakcie przeniesienia i po nim;
6) przenoszone aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są wystarczające
i odpowiednie do pokrycia przenoszonych zobowiązań oraz innych zobowiązań
i praw, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi pracowniczy fundusz przyjmujący.
6. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ nadzoru, po uzyskaniu od właściwego organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego informacji o wydaniu zgody
na przeniesienie transgraniczne, wydaje, w drodze decyzji, zezwolenie na
przeniesienie transgraniczne albo odmawia wydania takiego zezwolenia i doręcza
decyzję pracowniczemu funduszowi przyjmującemu w terminie 3 miesięcy od dnia
otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2.
7. Organ nadzoru przekazuje decyzję, o której mowa w ust. 6, właściwemu
organowi nadzoru rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu
przenoszącego w terminie 2 tygodni od dnia wydania takiej decyzji.
8. Decyzja, o której mowa w ust. 6, zawiera wyniki oceny, o której mowa w ust. 5.
9. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ
nadzoru odmawia wydania zezwolenia na przeniesienie transgraniczne, jeżeli ocena,
o której mowa w ust. 5, wykazała niespełnienie któregokolwiek z wymogów,
o których mowa w tym przepisie.
10. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przenoszącym i do organu
nadzoru wpłynie, za pośrednictwem właściwego organu nadzoru rodzimego państwa
członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego, wniosek pracowniczego
funduszu przyjmującego o wydanie zezwolenia na przeniesienie transgraniczne, organ
nadzoru w terminie 8 tygodni od dnia otrzymania tego wniosku dokonuje oceny,
o której mowa w ust. 11, i wydaje zgodę na przeniesienie transgraniczne albo
odmawia wydania takiej zgody i przekazuje ją właściwemu organowi nadzoru
rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego, w celu
umożliwienia temu organowi wydania zezwolenia na przeniesienie transgraniczne.
11. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ
nadzoru ocenia, czy:
1) w przypadku przeniesienia zobowiązań pracowniczego funduszu przenoszącego
oraz innych zobowiązań i praw, jak również związanych z nimi aktywów lub ich
ekwiwalentów pieniężnych, długoterminowe interesy członków funduszu i osób
uprawnionych do otrzymania wypłaty, zobowiązania funduszu oraz inne zobowiązania i prawa, jak również związane z nimi aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne są odpowiednio chronione;
2) indywidualne uprawnienia członków funduszu oraz osób uprawnionych do
otrzymania wypłaty są co najmniej takie same po przeniesieniu;
3) przenoszone aktywa lub ich ekwiwalenty pieniężne związane z pracowniczym
programem emerytalnym są wystarczające i odpowiednie do pokrycia
przenoszonych zobowiązań oraz innych zobowiązań i praw, zgodnie
z przepisami prawa obowiązującymi pracowniczy fundusz przenoszący.
12. Zgoda lub odmowa wydania zgody, o których mowa w ust. 10, zawierają
wyniki oceny, o której mowa w ust. 11.
13. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ
nadzoru odmawia wydania zgody na przeniesienie transgraniczne, jeżeli ocena,
o której mowa w ust. 11, wykazała niespełnienie któregokolwiek z wymogów,
o których mowa w tym przepisie.

Art. 106o. 1. W przypadku niewydania przez organ nadzoru w terminie
3 miesięcy decyzji, o której mowa w art. 106n ust. 6, pracowniczemu funduszowi
przyjmującemu przysługuje prawo do wniesienia do organu nadzoru ponaglenia,
o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego.
2. Pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje, w każdym czasie po
wniesieniu ponaglenia do organu nadzoru, prawo do wniesienia skargi na bezczynność
organu do sądu administracyjnego właściwego ze względu na umiejscowienie siedziby
pracowniczego funduszu przyjmującego, za pośrednictwem organu nadzoru.

Art. 106p. 1. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym,
a organ nadzoru odmówił wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 106n ust. 1,
pracowniczemu funduszowi przyjmującemu przysługuje prawo do wniesienia skargi
na tę decyzję do sądu administracyjnego właściwego ze względu na umiejscowienie
siedziby pracowniczego funduszu przyjmującego.
2. Skargę, o której mowa w ust. 1, wnosi się za pośrednictwem organu nadzoru,
w terminie 30 dni od dnia otrzymania odmowy wydania zezwolenia, o którym mowa
w art. 106n ust. 1.

Art. 106q. 1. W przypadku gdy przeniesienie transgraniczne skutkuje
działalnością transgraniczną i działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ
nadzoru przekazuje właściwemu organowi nadzoru rodzimego państwa
członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego informacje o wymogach
wynikających z przepisów prawa ubezpieczeń społecznych i prawa pracy oraz
o wymogach dotyczących przekazywania informacji określonych w art. 22–22d
ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych
w terminie 4 tygodni od dnia otrzymania od właściwego organu nadzoru rodzimego
państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego informacji
o decyzji o wydaniu zezwolenia na przeniesienie transgraniczne.
2. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, organ
nadzoru przekazuje temu funduszowi uzyskane od właściwego organu nadzoru
rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego
informacje odpowiadające informacjom, o których mowa w ust. 1, w terminie
tygodnia od dnia ich otrzymania.
3. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym, może on
rozpocząć zarządzanie programem emerytalnym po otrzymaniu decyzji o wydaniu
zezwolenia, o której mowa w art. 106n ust. 6, lub gdy w terminie, o którym mowa
w ust. 2, organ nadzoru nie przekazał żadnych informacji.
4. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przyjmującym i prowadzi
działalność transgraniczną, organ nadzoru przekazuje właściwemu organowi nadzoru
rodzimego państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przenoszącego
informacje o istotnych zmianach wymogów wynikających z przepisów prawa
ubezpieczeń społecznych i prawa pracy, dotyczących pracowniczych programów
emerytalnych, które mogą wpływać na cechy charakterystyczne programu
emerytalnego w zakresie, w jakim dotyczy to działalności transgranicznej, oraz
o zmianach wymogów dotyczących przekazywania informacji określonych w art. 22–
22d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.
5. W przypadku gdy działający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
pracowniczy fundusz staje się pracowniczym funduszem przenoszącym, organ nadzoru przekazuje temu funduszowi informacje odpowiadające informacjom, o których mowa w ust. 4, uzyskane od właściwego organu nadzoru rodzimego
państwa członkowskiego pracowniczego funduszu przyjmującego.

Art. 107. 1. Członek funduszu nie może rozporządzać środkami zgromadzonymi
na swoim rachunku.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do rozrządzeń członka funduszu na wypadek
śmierci oraz do rozporządzeń środkami zgromadzonymi przez członka dobrowolnego
funduszu na IKE oraz IKZE, a także do rozporządzeń środkami zgromadzonymi
w PPK, do których mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 108. Środki zgromadzone na rachunku członka otwartego funduszu nie
podlegają egzekucji.

Art. 109. Środki zgromadzone na rachunku PPK członka pracowniczego
funduszu oraz środki zgromadzone na rachunku członka pracowniczego funduszu
podlegają egzekucji na zasadach określonych odpowiednio w ustawie z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych oraz w ustawie z dnia
20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych.

Art. 110. Warunki nabycia przez członka otwartego funduszu uprawnień do
wypłaty środków zgromadzonych na jego rachunku oraz zasady wypłaty tych środków
określają odrębne ustawy.

Art. 111. Przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym
funduszu następuje przez przeniesienie tych środków na fundusz emerytalny FUS.

Art. 111a. 1. Środki zgromadzone na rachunku członka otwartego funduszu są
przekazywane przez ten fundusz, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych, na dochody budżetu państwa w przypadku, gdy:
1) właściwy organ emerytalny zawiadomi o ustaleniu członkowi otwartego
funduszu prawa do emerytury:
a) obliczonej na podstawie art. 15 lub prawa do jej zwiększenia na podstawie
art. 14 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 289, 730, 1635 i 1726) lub
b) obliczonej na podstawie art. 15, art. 15e lub prawa do jej zwiększenia na
podstawie art. 14 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa
Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa,
Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej
oraz ich rodzin (Dz. U. z 2019 r. poz. 288, 730 i 1635);
2) Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiadomi o ustaleniu członkowi otwartego
funduszu prawa do emerytury na podstawie art. 46–50a, art. 50e lub
art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych oraz o obliczeniu wysokości emerytury na podstawie
art. 183 tej ustawy;
3) Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego zawiadomi o wyborze przez
członka otwartego funduszu renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy albo
renty rodzinnej z ubezpieczenia na podstawie art. 33 ust. 2b ustawy z dnia
20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2019 r. poz. 299 i 303);
4) Minister Sprawiedliwości zawiadomi o przejściu w stan spoczynku z prawem
do uposażenia, o którym mowa w art. 100 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. –
Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 52, 55, 60, 125,
1469 i 1495), sędziego będącego członkiem otwartego funduszu.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, otwarty fundusz emerytalny nie może pobierać opłaty.
2a. W przypadku ustalenia prawa do emerytury, o której mowa w ust. 1 pkt 2,
Zakład Ubezpieczeń Społecznych wykreśla wpis o członkostwie w otwartym
funduszu z Centralnego Rejestru Członków Otwartych Funduszy Emerytalnych
i zawiadamia o tym wykreśleniu fundusz emerytalny.
2b. Z dniem ustalenia prawa do emerytury, o której mowa w ust. 1 pkt 2, umowa
z otwartym funduszem staje się nieważna z mocy prawa.
2c. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się art. 100a.
3. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze
rozporządzenia, termin i tryb dokonywania zwrotu w przypadkach, o których mowa
w ust. 1, uwzględniając zasady współdziałania otwartych funduszy emerytalnych,
organów emerytalnych i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przy dokonywaniu rozliczeń.

Art. 111b. (uchylony).

Art. 111c. 1. Otwarty fundusz, po poinformowaniu przez Zakład Ubezpieczeń
Społecznych o obowiązku przekazania środków zgromadzonych na rachunku członka
otwartego funduszu na fundusz emerytalny FUS w związku z ukończeniem przez
ubezpieczonego wieku niższego o 10 lat od wieku emerytalnego, o którym mowa
w art. 24 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych, przekazuje na rachunek wskazany przez Zakład
Ubezpieczeń Społecznych część środków zgromadzonych na rachunku członka
otwartego funduszu odpowiadającą wartości umorzonych jednostek
rozrachunkowych, o których mowa w art. 100c ust. 2.
2. Otwarty fundusz w dniu ustania członkostwa, o którym mowa
w art. 81 ust. 10, przekazuje Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych dane, o których
mowa w art. 82 i art. 83.

Art. 111d. (uchylony).

Art. 112. (uchylony).

Art. 113. 1. Warunki nabycia przez członka pracowniczego funduszu uprawnień
do wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu środków zgromadzonych na jego
rachunku określa ustawa o pracowniczych programach emerytalnych.
2. Warunki nabycia przez członka pracowniczego funduszu będącego funduszem
zdefiniowanej daty uprawnień do wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu środków
zgromadzonych w PPK określa ustawa z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych
planach kapitałowych.

Art. 113a. 1. Warunki nabycia przez członka dobrowolnego funduszu
prowadzącego IKE lub IKZE uprawnień do wypłaty, wypłaty transferowej, zwrotu
środków zgromadzonych na IKE oraz IKZE i częściowego zwrotu środków zgromadzonych na IKE określa ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego
w zakresie zgromadzonych tam środków.
2. Warunki nabycia przez członka dobrowolnego funduszu będącego funduszem
zdefiniowanej daty uprawnień do wypłaty, wypłaty transferowej lub zwrotu środków
zgromadzonych w PPK określa ustawa z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych
planach kapitałowych.

Art. 114. 1. Pracowniczy fundusz jest obowiązany zapewnić członkom funduszu
możliwość wypłaty całości środków zgromadzonych na ich rachunkach w formie
wypłaty jednorazowej, z zastrzeżeniem ust. 1a.
1a. W przypadku pracowniczego funduszu będącego funduszem zdefiniowanej
daty zasady wypłaty całości środków zgromadzonych w PPK w formie wypłaty
jednorazowej określa ustawa z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach
kapitałowych.
2. W trybie i na zasadach określonych w statucie pracowniczego funduszu
wypłata środków może nastąpić także w formie wypłaty realizowanej w ratach,
z zastrzeżeniem ust. 2a.
2a. W przypadku pracowniczego funduszu będącego funduszem zdefiniowanej
daty zasady wypłaty środków zgromadzonych w PPK w formie wypłaty realizowanej
w ratach określa ustawa z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach
kapitałowych.
3. Wypłata środków w obu formach lub w jednej z nich następuje na pisemne
żądanie członka funduszu.

Art. 115. Wypłata jednorazowa jest dokonywana nie później niż w terminie
1 miesiąca od dnia otrzymania przez pracowniczy fundusz żądania członka funduszu.

Art. 116. Jeżeli wypłata jest realizowana w ratach, pierwsza rata płatna jest nie
później niż w terminie 1 miesiąca od dnia otrzymania przez pracowniczy fundusz
żądania członka funduszu, chyba że zażąda on wypłaty w terminie późniejszym.

Art. 117. Członek otrzymujący wypłatę środków w ratach może w każdym
czasie zażądać wypłaty środków pozostających na jego rachunku w formie wypłaty
jednorazowej. Wypłata jednorazowa następuje z zachowaniem zasad określonych
w art. 115.

Art. 118. Jeżeli do chwili ukończenia 70 lat członek pracowniczego funduszu
nie wystąpi do funduszu z żądaniem wypłaty środków zgromadzonych na jego
rachunku, fundusz dokonuje wypłaty tych środków w formie wypłaty jednorazowej
w terminie 1 miesiąca od daty ukończenia przez członka funduszu 70 lat,
z uwzględnieniem art. 42 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych
programach emerytalnych.

Art. 119. 1. W razie przystąpienia przez członka otwartego funduszu do innego
otwartego funduszu dotychczasowy fundusz dokonuje wypłaty transferowej do
funduszu, do którego członek przystąpił, na podstawie zawiadomienia, o którym
mowa w art. 84. Otwarty fundusz, do którego wypłata transferowa jest dokonywana,
jest obowiązany przyjąć taką wypłatę.
2. (uchylony)
3. (uchylony)

Art. 120. 1. Warunki dokonywania wypłat transferowych przez pracownicze
fundusze określa ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach
emerytalnych, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Warunki dokonywania wypłat transferowych przez pracownicze fundusze
będące funduszami zdefiniowanej daty określa ustawa z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 121. Nie jest dozwolone dokonywanie wypłaty transferowej z rachunku
w otwartym funduszu na rachunek w pracowniczym funduszu ani z rachunku
w pracowniczym funduszu na rachunek w otwartym funduszu.

Art. 122. 1. Wypłaty transferowe między otwartymi funduszami odbywają się
w ostatnim dniu roboczym lutego, maja, sierpnia i listopada.
2. Kwota wypłaty transferowej jest ustalana w piątym dniu roboczym przed
dniem tej wypłaty.

Art. 123. 1. Rozliczenia wypłat transferowych między otwartymi funduszami
dokonuje Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych Spółka Akcyjna, zwany dalej
„Krajowym Depozytem”.
2. Powszechne towarzystwo, będące organem otwartego funduszu, do którego
dokonano wypłaty transferowej, uiszcza opłaty na rzecz Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych z tytułu refundacji kosztów za wykonanie czynności związanych
z przystąpieniem członka do tego otwartego funduszu oraz na rzecz Krajowego Depozytu z tytułu refundacji kosztów za wykonywanie czynności związanych z rozliczaniem wypłat transferowych.
2a. Opłata, jaką powszechne towarzystwo uiszcza na rzecz podmiotów,
o których mowa w ust. 2, wynosi:
1) na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – 1% kwoty minimalnego
wynagrodzenia, określonego w przepisach odrębnych, od każdej zarejestrowanej
umowy o członkostwo osoby przystępującej do nowego funduszu;
2) na rzecz Krajowego Depozytu – 1% kwoty minimalnego wynagrodzenia,
określonego w przepisach odrębnych, od każdej rozliczonej wypłaty
transferowej.
3. (uchylony)

Art. 123a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, termin i tryb
dokonywania wypłat transferowych w przypadkach, o których mowa w art. 119 oraz
w przepisach rozdziałów 12 i 13. Rozporządzenie powinno określać zasady
współdziałania Krajowego Depozytu i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz
otwartych funduszy i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przy dokonywaniu rozliczeń
wypłat transferowych oraz sposób rozdysponowania odsetek z tytułu przechowywania
na rachunku środków przekazanych przez otwarte fundusze w ramach rozliczenia tej
wypłaty.

Art. 124. Szczegółowy tryb dokonywania rozliczeń wypłat transferowych
między otwartymi funduszami określa Krajowy Depozyt w regulaminie
zatwierdzonym przez organ nadzoru. Regulamin określa także wysokość opłat
należnych Krajowemu Depozytowi, wnoszonych przez otwarte fundusze w związku
z dokonaniem rozliczenia wypłat transferowych.

Art. 125. Wypłata transferowa nie wyłącza odpowiedzialności towarzystwa
będącego organem funduszu dokonującego wypłaty transferowej wobec byłego
członka tego funduszu lub innej osoby, na której rzecz wypłata transferowa została
dokonana.

Art. 126. Jeżeli małżeństwo członka otwartego funduszu uległo rozwiązaniu
przez rozwód lub zostało unieważnione, środki zgromadzone na rachunku członka
funduszu, przypadające byłemu współmałżonkowi w wyniku podziału majątku wspólnego małżonków, są przekazywane w ramach wypłaty transferowej na rachunek byłego współmałżonka w otwartym funduszu

Art. 127. Wypłata transferowa jest dokonywana przez otwarty fundusz
w terminie, o którym mowa w art. 122, po przedstawieniu funduszowi dowodu, że
środki zgromadzone na rachunku członka funduszu przypadły byłemu współmałżonkowi.

Art. 128. 1. Jeżeli były współmałżonek uprawniony nie posiada rachunku
w otwartym funduszu i, w terminie 2 miesięcy od dnia przedstawienia dowodu,
o którym mowa w art. 127, nie wskaże rachunku w jakimkolwiek otwartym funduszu,
otwarty fundusz, do którego należy drugi z byłych współmałżonków, niezwłocznie
otworzy rachunek na nazwisko byłego współmałżonka uprawnionego i przekaże na
ten rachunek, w ramach wypłaty transferowej, przypadające mu środki zgromadzone
na rachunku jego byłego współmałżonka. Z chwilą otwarcia rachunku były
współmałżonek uprawniony uzyskuje członkostwo w funduszu. Fundusz
niezwłocznie potwierdza na piśmie warunki członkostwa uprawnionego
współmałżonka.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, otwarty fundusz informuje byłego
współmałżonka uprawnionego o prawie, o którym mowa w art. 82 ust. 1.

Art. 129. Przepisy art. 126–128 stosuje się odpowiednio w przypadku ustania
wspólności majątkowej w czasie trwania małżeństwa członka otwartego funduszu
albo umownego wyłączenia lub ograniczenia wspólności ustawowej między
członkiem tego funduszu a jego małżonkiem.

Art. 129a. 1. Osoby, którym na podstawie art. 128 otwarty fundusz emerytalny
otworzył rachunek, mają prawo do jednorazowej wypłaty wszystkich środków
zgromadzonych na rachunku, w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku, w razie:
1) złożenia wniosku wraz z decyzją przyznającą emeryturę, zaopatrzenie
emerytalne, emeryturę dla rolników lub uposażenie w stanie spoczynku;
2) nienabycia prawa do emerytury, o ile ukończyły 60 lat w przypadku kobiet
i 65 lat w przypadku mężczyzn;
3) złożenia wniosku przez osoby urodzone przed dniem 1 stycznia 1969 r., jeżeli
zgromadzone na ich rachunku środki w kwocie ustalonej w dniu złożenia
wniosku nie są wyższe od kwoty stanowiącej:
a) 50% przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 20 pkt 3 ustawy
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli
otwarcie rachunku nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2002 r.,
b) 150% przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 20 pkt 3 ustawy
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli
otwarcie rachunku nastąpiło po dniu 1 stycznia 2002 r.
2. Osoby, które mają prawo do wcześniejszej emerytury na podstawie odrębnych
przepisów, a którym otwarty fundusz emerytalny otworzył rachunek na podstawie
art. 128, nie tracą prawa do wcześniejszej emerytury.
3. Ubezpieczonym, o których mowa w art. 111 ust. 3 i 6 ustawy z dnia
13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, którzy uzyskali
członkostwo w otwartym funduszu emerytalnym na podstawie art. 128, Zakład nie
odprowadza na rachunek w otwartym funduszu emerytalnym części składki, o której
mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
4. Jeżeli ubezpieczonym, o których mowa w ust. 3, Zakład odprowadził na
rachunek w otwartym funduszu emerytalnym część składki, o której mowa
w art. 22 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, składka ta podlega
zwrotowi na zasadach określonych dla nienależnie opłaconej składki odprowadzonej
do otwartego funduszu emerytalnego.
5. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1968 r.,
które po dniu otwarcia rachunku na podstawie art. 128 opłacały składkę na
ubezpieczenia społeczne.

Art. 130. 1. Wypłata środków zgromadzonych na rachunku członka
pracowniczego funduszu, które były objęte małżeńską wspólnością majątkową,
w przypadku rozwiązania małżeństwa przez rozwód lub unieważnienia małżeństwa,
następuje bezpośrednio na rzecz jego byłego współmałżonka w terminie 1 miesiąca od
dnia przedstawienia funduszowi dowodu, że środki te przypadły byłemu
współmałżonkowi.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku ustania wspólności
majątkowej w czasie trwania małżeństwa członka pracowniczego funduszu albo
umownego wyłączenia lub ograniczenia wspólności ustawowej między członkiem
tego funduszu a jego małżonkiem.

Art. 130a. Do podziału środków zgromadzonych w PPK w przypadku rozwodu
lub unieważnienia małżeństwa członka dobrowolnego funduszu lub pracowniczego funduszu będących funduszami zdefiniowanej daty stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 131. 1. Jeżeli w chwili śmierci członek otwartego funduszu pozostawał
w związku małżeńskim, fundusz dokonuje wypłaty transferowej połowy środków
zgromadzonych na rachunku zmarłego na rachunek małżonka zmarłego w otwartym
funduszu, w zakresie, w jakim środki te stanowiły przedmiot małżeńskiej wspólności
majątkowej.
2. Wypłata transferowa jest dokonywana w terminie, o którym mowa w art. 122,
nie wcześniej jednak niż w terminie 1 miesiąca, po przedstawieniu przez małżonka
zmarłego odpisu aktu zgonu, odpisu aktu małżeństwa oraz pisemnego oświadczenia
stwierdzającego, czy do chwili śmierci członka funduszu nie zaszły żadne zmiany
w stosunku do treści oświadczenia, o którym mowa w art. 83 ust. 1, lub
zawiadomienia, o którym mowa w art. 83 ust. 2, a jeżeli zmiany te miały miejsce –
także dowodu tych zmian.
3. Jeżeli małżonek zmarłego członka funduszu nie posiada rachunku w otwartym
funduszu, stosuje się odpowiednio przepisy art. 128.
4. Jeżeli zmarły nie dopełnił obowiązku określonego w art. 83 ust. 1 zdanie
drugie lub w ust. 2, jego małżonek powinien potwierdzić na piśmie, że do chwili
śmierci członka funduszu nie zmienił się stan stosunków majątkowych między
małżonkami ustalony stosownie do art. 83 ust. 3, a w przypadku zmiany tego stanu –
przedstawić odpowiednie dowody tej zmiany.
5. Otwarty fundusz nie ponosi odpowiedzialności za skutki niedopełnienia lub
nienależytego dopełnienia obowiązku określonego w ust. 2 lub 3.

Art. 132. 1. Środki zgromadzone na rachunku zmarłego członka otwartego
funduszu emerytalnego, które nie zostaną wykorzystane zgodnie z art. 131,
przekazywane są osobom wskazanym przez zmarłego, zgodnie z art. 82 ust. 1 lub 1a,
a w przypadku ich braku wchodzą w skład spadku.
2. (uchylony)
3. Otwarty fundusz dokonuje wypłaty środków należnych osobie wskazanej
przez zmarłego w terminie 3 miesięcy, nie wcześniej jednak niż w terminie
1 miesiąca, od dnia przedstawienia funduszowi urzędowego dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby uprawnionej, z tym że wypłata środków przypadających małżonkowi zmarłego może być przekazana na jego żądanie na
rachunek w otwartym funduszu. W tym ostatnim przypadku do wypłaty transferowej
środków przypadających małżonkowi zmarłego stosuje się odpowiednio art. 128.
4. Wypłata dokonywana bezpośrednio na rzecz osoby wskazanej przez zmarłego
następuje w formie wypłaty jednorazowej lub w formie wypłaty w ratach płatnych
przez okres nie dłuższy niż 2 lata, zgodnie z pisemną dyspozycją osoby uprawnionej.
4a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio do spadkobierców, którzy
dodatkowo obowiązani są przedłożyć funduszowi prawomocne stwierdzenie nabycia
spadku.
5. Zasady wypłaty w ratach określa statut otwartego funduszu.

Art. 132a. (uchylony).

Art. 132b. 1. W razie śmierci członka dobrowolnego funduszu prowadzącego
IKE lub IKZE stosuje się przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach
zabezpieczenia emerytalnego dotyczące rozporządzeń oszczędzającego na IKE oraz
IKZE w przypadku jego śmierci.
2. W razie śmierci członka dobrowolnego funduszu będącego funduszem
zdefiniowanej daty stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 133. 1. Z zastrzeżeniem ust. 1a, w razie śmierci członka pracowniczego
funduszu, środki zgromadzone na jego rachunku są wypłacane osobie wskazanej przez
członka funduszu jako uposażonej do odbioru świadczenia na wypadek jego śmierci.
W przypadku braku rozrządzenia na wypadek śmierci zgromadzone środki wchodzą
w skład spadku.
1a. W razie śmierci członka pracowniczego funduszu będącego funduszem
zdefiniowanej daty stosuje się przepisy ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych.
2. Wypłata środków, o których mowa w ust. 1, następuje bezpośrednio na rzecz
osób uprawnionych, w terminie 1 miesiąca od dnia przedstawienia funduszowi
dowodu, że środki te przypadły tym osobom.

Art. 134. 1. Otwarty fundusz może pobierać opłaty wyłącznie w formie
potrącenia określonej procentowo kwoty z wpłacanych składek, nie większej niż
1,75%, z tym że potrącenia dokonuje się przed przeliczeniem składek na jednostki
rozrachunkowe.
1a. Dobrowolny fundusz prowadzący IKE lub IKZE może pobierać opłaty
wyłącznie w formie potrącenia określonej procentowo kwoty z wpłacanych składek,
w wysokości określonej w statucie, z tym że potrącenia dokonuje się przed
przeliczeniem składek na jednostki rozrachunkowe.
2. Kwoty stanowiące równowartość opłat, o których mowa w ust. 1, otwarty
fundusz przekazuje niezwłocznie na rzecz powszechnego towarzystwa.

Art. 135. Otwarty fundusz stosuje jednolitą metodę obliczania i pobierania opłat,
o których mowa w art. 134 ust. 1, wobec wszystkich członków, z tym że opłaty te
mogą być pobierane w niższej wysokości od członków posiadających dłuższy staż
członkowski, określony w statucie funduszu, przy czym nie jest dozwolone
różnicowanie wysokości opłat w stosunku do osób posiadających taki sam staż
członkowski.

Art. 136.

Art. 136a. 1. Koszty związane z przechowywaniem aktywów oraz realizacją
i rozliczeniem transakcji nabywania lub zbywania aktywów funduszu, stanowiące
równowartość opłat ponoszonych na rzecz instytucji rozliczeniowych, z których
pośrednictwa fundusz jest obowiązany korzystać na mocy odrębnych przepisów,
stanowiące składnik wynagrodzenia depozytariusza, są pokrywane z aktywów
funduszu według aktualnie obowiązującej tabeli prowizji i opłat danej instytucji rozliczeniowej.
2. (uchylony)

Art. 137. 1. Koszty działalności funduszu, które nie są pokrywane bezpośrednio
z jego aktywów, pokrywa towarzystwo.
2. Pracodawcy będący akcjonariuszami pracowniczego towarzystwa są
obowiązani do pokrywania kosztów działalności tego towarzystwa na zasadach
określonych w statucie towarzystwa.
3. Fundusz jest uprawniony do pokrywania ze swoich aktywów kosztów
wynikających z ponoszonych danin publicznych, jeżeli z ich uiszczania nie jest
zwolniony na podstawie odrębnych przepisów i jeżeli ich ponoszenie jest związane
z prowadzoną przez fundusz działalnością statutową.

Art. 137a. 1. Do kosztów działalności dobrowolnego funduszu lub
pracowniczego funduszu będących funduszami zdefiniowanej daty stosuje się
przepisy ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych.
Dobrowolny fundusz lub pracowniczy fundusz będący funduszem zdefiniowanej daty
może pobierać opłaty na zasadach określonych w ustawie z dnia 4 października
2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. W okresie, w którym wartość aktywów netto dobrowolnego funduszu albo
pracowniczego funduszu jest niższa niż 2 000 000 zł, powszechne towarzystwo albo
pracownicze towarzystwo pokrywa z własnych środków koszty dobrowolnego
funduszu albo pracowniczego funduszu będących funduszami zdefiniowanej daty,
o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 9 ustawy z dnia 4 października 2018 r.
o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 138. (uchylony).

Art. 139. 1. Fundusz lokuje swoje aktywa zgodnie z przepisami niniejszej
ustawy, dążąc do osiągnięcia maksymalnego stopnia bezpieczeństwa i rentowności
dokonywanych lokat.
2. Dobrowolny fundusz lub pracowniczy fundusz będący funduszem
zdefiniowanej daty przy lokowaniu aktywów stosuje przepisy ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych oraz przepisy
wykonawcze wydane na jej podstawie.

Art. 140. Przy ustalaniu, jaka część aktywów pracowniczego funduszu może
zostać ulokowana w poszczególnych kategoriach lokat, nie uwzględnia się akcji złożonych na rachunkach ilościowych oraz środków na odrębnym rachunku pieniężnym, o którym mowa w art. 100 ust. 4.

Art. 141. 1. Aktywa funduszu mogą być lokowane, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3
oraz art. 146, wyłącznie w następujących kategoriach lokat:
1) obligacjach, bonach i innych papierach wartościowych, emitowanych przez
Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski, a także pożyczkach i kredytach,
udzielanych tym podmiotom;
2) obligacjach, bonach i innych papierach wartościowych, emitowanych przez
rządy lub banki centralne państw, o których mowa w ust. 4, a także pożyczkach
i kredytach, udzielanych tym podmiotom;
3) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, opiewających na
świadczenia pieniężne, gwarantowanych lub poręczanych przez Skarb Państwa
lub Narodowy Bank Polski, a także depozytach, kredytach i pożyczkach,
gwarantowanych lub poręczanych przez te podmioty;
4) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, opiewających na
świadczenia pieniężne, gwarantowanych lub poręczanych przez rządy lub banki
centralne państw, o których mowa w ust. 4, a także depozytach, kredytach
i pożyczkach, gwarantowanych lub poręczanych przez te podmioty;
5) depozytach bankowych w walucie polskiej w bankach lub instytucjach
kredytowych, mających siedzibę i prowadzących działalność na podstawie
zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem finansowym
w państwach, o których mowa w ust. 4;
6) depozytach denominowanych w walutach państw, o których mowa w ust. 4,
w bankach lub instytucjach kredytowych, mających siedzibę i prowadzących
działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem
finansowym w państwach, o których mowa w ust. 4, z tym że nabywanie waluty
może nastąpić wyłącznie w celu rozliczenia bieżących zobowiązań funduszu
wynikających z nabywania lub zbywania lokat w ramach prowadzonej polityki
inwestycyjnej funduszu;
7) akcjach spółek notowanych na rynku regulowanym na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz obligacjach zamiennych na akcje tych spółek,
a także notowanych na tym rynku prawach poboru i prawach do akcji;
8) akcjach, prawach poboru i prawach do akcji, będących przedmiotem oferty
publicznej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
9) akcjach spółek notowanych na rynku regulowanym w państwach innych niż
Rzeczpospolita Polska oraz obligacjach zamiennych na akcje tych spółek, a także
notowanych na tych rynkach prawach poboru i prawach do akcji;
10) akcjach, prawach poboru i prawach do akcji, będących przedmiotem oferty
publicznej na terytorium państw, o których mowa w ust. 4;
11) certyfikatach inwestycyjnych emitowanych przez fundusze inwestycyjne
zamknięte;
12) tytułach uczestnictwa emitowanych przez instytucje wspólnego inwestowania
typu zamkniętego, mające siedzibę na terytorium państw, o których mowa
w ust. 4, spełniające łącznie następujące warunki:
a) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków
pieniężnych, zebranych w drodze publicznego lub niepublicznego
proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe,
instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe,
b) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów
nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę, albo
prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia właściwych
organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają
siedzibę, w przypadku gdy zgodnie z dokumentami założycielskimi ich
tytuły uczestnictwa nie są oferowane w drodze oferty publicznej ani
dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, ani wprowadzone do
alternatywnego systemu obrotu, oraz mogą być nabywane także przez osoby
fizyczne, wyłącznie gdy osoby te dokonają jednorazowego nabycia tytułów
uczestnictwa o wartości nie mniejszej niż 40 000 euro,
c) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów
nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
d) zgodnie z przepisami prawa państwa ich siedziby mają obowiązek
posiadania depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
e) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na
podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem
finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę;
13) jednostkach uczestnictwa zbywanych przez fundusze inwestycyjne otwarte lub
specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte;
14) tytułach uczestnictwa emitowanych przez instytucje wspólnego inwestowania
typu otwartego, mające siedzibę na terytorium państw, o których mowa w ust. 4,
spełniające łącznie następujące warunki:
a) wyłącznym przedmiotem ich działalności jest zbiorowe lokowanie środków
pieniężnych, zebranych w drodze publicznego lub niepublicznego
proponowania nabycia ich tytułów uczestnictwa, w papiery wartościowe,
instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe,
b) prowadzą swoją działalność na podstawie zezwolenia właściwych organów
nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę, albo
prowadzenie przez nie działalności wymaga zawiadomienia właściwych
organów nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają
siedzibę,
c) ich działalność podlega bezpośredniemu nadzorowi właściwych organów
nadzoru nad rynkiem finansowym państwa, w którym mają siedzibę,
d) zgodnie z przepisami prawa państwa ich siedziby mają obowiązek
posiadania depozytariusza przechowującego aktywa tej instytucji,
e) zarządzane są przez podmioty, które prowadzą swoją działalność na
podstawie zezwolenia właściwych organów nadzoru nad rynkiem
finansowym państwa, w którym podmioty te mają siedzibę;
15) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, emitowanych przez
jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki, będących przedmiotem
oferty publicznej;
16) będących przedmiotem oferty publicznej obligacjach i innych dłużnych
papierach wartościowych, emitowanych przez właściwe regionalne lub lokalne
władze publiczne państw, o których mowa w ust. 4;
17) innych niż będących przedmiotem oferty publicznej obligacjach i innych
dłużnych papierach wartościowych, emitowanych przez jednostki samorządu
terytorialnego lub ich związki;
18) innych niż będących przedmiotem oferty publicznej obligacjach i innych
dłużnych papierach wartościowych, emitowanych przez właściwe regionalne lub
lokalne władze publiczne państw, o których mowa w ust. 4;
19) obligacjach przychodowych, o których mowa w ustawie z dnia 15 stycznia
2015 r. o obligacjach (Dz. U. z 2018 r. poz. 483 i 2243 oraz z 2019 r. poz. 1572,
1655, 1798 i 2217);
20) dłużnych papierach wartościowych, których emitent może ograniczyć swoją
odpowiedzialność za zobowiązania z nich wynikające do kwoty przychodów lub
wartości majątku przedsięwzięcia, do których obligatariuszowi służy prawo
pierwszeństwa przed innymi wierzycielami emitenta i których emitentami mogą
być następujące podmioty mające siedzibę na terytorium państw, o których
mowa w ust. 4:
a) właściwe regionalne lub lokalne władze publiczne,
b) banki lub instytucje kredytowe, realizujące w szczególności programy
rządowe, w tym realizowane z wykorzystaniem środków pochodzących
z funduszy Unii Europejskiej oraz międzynarodowych instytucji
finansowych, infrastrukturalne, a także związane z rozwojem sektora
małych i średnich przedsiębiorstw,
c) państwowe fundusze realizujące działalność polegającą na udzielaniu
wsparcia finansowego funduszom kapitałowym, inwestującym
w przedsiębiorców mających siedzibę na terytorium państw, o których
mowa w ust. 4,
d) spółki, w których podmioty wymienione w lit. a posiadają taką liczbę akcji
lub udziałów, która zapewnia tym podmiotom więcej niż 50% ogólnej
liczby głosów w tych spółkach, o ile jedynym przedmiotem działalności
spółek jest zaspokajanie potrzeb społeczności lokalnych lub wykonywanie
zadań z zakresu użyteczności publicznej,
e) spółki, których jedynym przedmiotem działalności jest wykonywanie zadań
z zakresu użyteczności publicznej na podstawie umów zawartych
z podmiotami wymienionymi w lit. a i które zadania te będą wykonywać co
najmniej przez okres równy okresowi zapadalności emitowanych w tym
celu papierów wartościowych,
f) spółki, które na podstawie upoważnienia zawartego w przepisach prawa lub
na podstawie koncesji albo zezwolenia wykonywać będą zadania z zakresu
użyteczności publicznej albo świadczyć usługi w zakresie transportu lub
komunikacji oraz utrzymania i rozwoju infrastruktury komunikacyjnej lub
transportowej co najmniej przez okres równy okresowi zapadalności
emitowanych w tym celu papierów wartościowych;
21) będących przedmiotem oferty publicznej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej obligacjach emitowanych przez inne podmioty niż jednostki samorządu terytorialnego lub ich związki, które zostały zabezpieczone w wysokości odpowiadającej pełnej wartości nominalnej i ewentualnemu oprocentowaniu;
22) innych niż będących przedmiotem oferty publicznej na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej obligacjach i innych dłużnych papierach
wartościowych, emitowanych przez mające siedzibę na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej podmioty inne niż jednostki samorządu terytorialnego
lub ich związki, które zostały zabezpieczone w wysokości odpowiadającej
wartości nominalnej i ewentualnemu oprocentowaniu;
23) będących przedmiotem oferty publicznej na terytorium państw, o których mowa
w ust. 4, obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, emitowanych
przez inne podmioty niż właściwe regionalne lub lokalne władze publiczne
państw, o których mowa w ust. 4, które zostały zabezpieczone w wysokości
odpowiadającej pełnej wartości nominalnej i ewentualnemu oprocentowaniu;
24) innych niż będących przedmiotem oferty publicznej na terytorium państw,
o których mowa w ust. 4, obligacjach i innych dłużnych papierach
wartościowych, emitowanych przez mające siedzibę na terytorium państw,
o których mowa w ust. 4, podmioty inne niż właściwe regionalne lub lokalne
władze publiczne państw, o których mowa w ust. 4, które zostały zabezpieczone
w wysokości odpowiadającej pełnej wartości nominalnej i ewentualnemu
oprocentowaniu;
25) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, dla których
podmiotami zobowiązanymi do spełnienia świadczeń są spółki notowane na
rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, innych niż papiery
wartościowe, o których mowa w pkt 21 i 22;
26) będących przedmiotem oferty publicznej na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, innych niż
papiery wartościowe, o których mowa w pkt 15 i 21;
27) będących przedmiotem oferty publicznej na terytorium państw, o których mowa
w ust. 4, obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, innych niż
papiery wartościowe, o których mowa w pkt 16 i 23;
28) obligacjach i innych dłużnych papierach wartościowych, dla których
podmiotami zobowiązanymi do spełnienia świadczeń są spółki notowane na
rynku regulowanym w państwach innych niż Rzeczpospolita Polska, innych niż
papiery wartościowe, o których mowa w pkt 23 i 24;
29) listach zastawnych;
30) dłużnych papierach wartościowych emitowanych przez instytucję kredytową,
mającą siedzibę na terytorium państw, o których mowa w ust. 4, która podlega
szczególnemu nadzorowi publicznemu mającemu na celu ochronę posiadaczy
tych papierów wartościowych, pod warunkiem że kwoty uzyskane z emisji tych
papierów wartościowych są inwestowane przez emitenta w aktywa, które do dnia
wykupu zapewniają spełnienie wszystkich świadczeń pieniężnych wynikających
z tych papierów wartościowych oraz w przypadku niewypłacalności emitenta
zapewniają pierwszeństwo w odzyskaniu wszystkich świadczeń pieniężnych
wynikających z tych papierów wartościowych;
31) kwitach depozytowych, w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
instrumentami finansowymi, dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
32) kwitach depozytowych dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym
w państwach innych niż Rzeczpospolita Polska;
33) obligacjach emitowanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego na zasadach
określonych w ustawie z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych
oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2014 i 2244 oraz
z 2019 r. poz. 730, 1123, 2020 i 2217);
34) obligacjach innych niż wymienione w pkt 33, bankowych papierach
wartościowych lub listach zastawnych, emitowanych przez Bank Gospodarstwa
Krajowego.
2. Aktywa otwartego funduszu nie mogą być lokowane w kategoriach lokat,
o których mowa w ust. 1:
1) pkt 1–4;
2) pkt 33 i 34, jeżeli są gwarantowane przez Skarb Państwa.
3. Aktywa funduszu mogą być lokowane w kategoriach lokat, o których mowa
w ust. 1 pkt 13 i 14, jeżeli polityka inwestycyjna podmiotów, o których mowa
w ust. 1 pkt 13 i 14, wynikająca z dokumentów założycielskich i okresowo podawana
do publicznej wiadomości polega na lokowaniu aktywów wyłącznie w kategoriach
lokat, o których mowa w ust. 1.
4. Aktywa funduszu mogą być lokowane w aktywach denominowanych
w złotych lub w walutach państw będących członkami Unii Europejskiej lub stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, lub członkami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju.
5. Łączna wartość lokat aktywów otwartego funduszu w aktywach
denominowanych w walucie innej niż krajowa nie może przekroczyć 30% wartości
tych aktywów.
6. Łączna wartość lokat aktywów pracowniczego funduszu w aktywach
denominowanych w walucie innej niż krajowa nie może przekroczyć 30% wartości
tych aktywów.
7. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, inne kategorie lokat
niż wymienione w ust. 1, mając na względzie typy ryzyka, które powinny być
ograniczane, dostępność instrumentów umożliwiających zmniejszenie ryzyka,
możliwość wyceny tych instrumentów oraz efekty ich stosowania, w celu zapewnienia
maksymalnej ochrony interesów członków funduszy.
8. W przypadku określenia w rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 7, lokat
w prawa pochodne lub instrumenty finansowe, o których mowa
w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi:
1) rozporządzenie powinno określać warunki zawierania przez fundusz umów,
których przedmiotem są instrumenty pochodne, warunki i zasady zajmowania
przez fundusz pozycji w instrumentach pochodnych, sposób wyznaczenia
maksymalnego zaangażowania funduszu w instrumenty pochodne, warunki,
jakie muszą spełniać indeksy stanowiące bazę instrumentów pochodnych, oraz
wykaz tych indeksów;
2) aktywa funduszu mogą być lokowane w prawa pochodne lub instrumenty
finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 29 lipca
2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, wyłącznie w celu ograniczenia
ryzyka inwestycyjnego związanego z lokowaniem tych aktywów.

Art. 142. 1. Lokaty w poszczególnych kategoriach lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1, podlegają następującym ograniczeniom:
1) w przypadku lokat, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 5 i 6, nie więcej niż 5%
wartości aktywów funduszu może być ulokowane w jednym banku lub jednej
instytucji kredytowej albo w dwóch lub większej liczbie banków lub instytucji
kredytowych będących podmiotami związanymi, przy czym w przypadku
jednego dowolnie wybranego banku lub instytucji kredytowej albo grupy banków lub instytucji kredytowych będących podmiotami związanymi limit ten może wynosić 7,5%;
2) w przypadku lokat, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 11 i 12, nie więcej niż
2% wartości aktywów funduszu może być ulokowane w certyfikatach
inwestycyjnych emitowanych przez jeden fundusz inwestycyjny zamknięty oraz
w tytułach uczestnictwa emitowanych przez jedną instytucję wspólnego
inwestowania typu zamkniętego;
3) w przypadku lokat, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 13 i 14, nie więcej niż
5% wartości aktywów funduszu może być ulokowane w jednostkach
uczestnictwa zbywanych przez jeden fundusz inwestycyjny otwarty lub jeden
specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty oraz w tytułach uczestnictwa
emitowanych przez jedną instytucję wspólnego inwestowania typu otwartego,
przy czym nie więcej niż 15% wartości aktywów funduszu może być ulokowane
łącznie we wszystkich funduszach inwestycyjnych otwartych i specjalistycznych
funduszach inwestycyjnych otwartych zarządzanych przez jedno towarzystwo
funduszy inwestycyjnych oraz we wszystkich instytucjach wspólnego
inwestowania typu otwartego zarządzanych przez jedną spółkę zarządzającą;
4) w przypadku lokat, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 5–28, 31 i 32, łączna
wartość lokat aktywów funduszu we wszystkich papierach wartościowych
jednego emitenta albo dwóch lub większej liczby emitentów będących
podmiotami związanymi nie może przekroczyć 10% wartości tych aktywów;
5) w przypadku lokat, o których mowa w art. 141 ust. 1 pkt 29 i 30, łączna wartość
lokat aktywów funduszu we wszystkich papierach wartościowych jednego
emitenta albo dwóch lub większej liczby emitentów będących podmiotami
związanymi nie może przekroczyć 5% wartości tych aktywów.
2. Fundusz może dokonywać lokat do 5% wartości swoich aktywów
w certyfikaty inwestycyjne lub obligacje emitowane przez jeden fundusz
sekurytyzacyjny oraz w tytuły uczestnictwa lub obligacje emitowane przez jedną
instytucję wspólnego inwestowania, o której mowa w art. 141 ust. 1 pkt 12,
dokonującą emisji tytułów uczestnictwa w celu zgromadzenia środków na nabycie
wierzytelności lub praw do świadczeń z tytułu określonych wierzytelności.
3. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczą pracowniczych funduszy.
4. Ograniczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, nie stosuje się, jeżeli na
fundusz został nałożony obowiązek przyjmowania wpłat w formie określonej w art.
97 ust. 1. Przepisy art. 149 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, maksymalną część
aktywów otwartego funduszu, jaka może zostać ulokowana w poszczególnych
kategoriach lokat, o których mowa w art. 141, uwzględniając potrzebę zapewnienia
uzyskania wysokiej stopy zwrotu zaangażowanych środków, przy zachowaniu
gwarancji bezpieczeństwa środków gromadzonych na wypłatę członkom otwartych
funduszy.
6. Rada Ministrów, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5,
uwzględnia, że lokaty aktywów otwartego funduszu w poszczególnych kategoriach
lokat nie mogą przekroczyć:
1) 20% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 5 i 6;
2) 10% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 11 i 12;
3) 15% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 13 i 14;
4) 40% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 15 i 16;
5) 20% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 17 i 18;
6) 20% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 19 i 20;
7) 40% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 21 i 23;
8) 10% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 22 i 24;
9) 10% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 25 i 28;
10) 5% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 26 i 27;
11) 40% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 29 i 30;
12) 10% wartości aktywów – w przypadku lokat, o których mowa
w art. 141 ust. 1 pkt 31 i 32.
7. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, maksymalną część
aktywów pracowniczego funduszu, jaka może zostać ulokowana w poszczególnych
kategoriach lokat, o których mowa w art. 141, uwzględniając potrzebę zapewnienia
uzyskania wysokiej stopy zwrotu zaangażowanych środków, przy zachowaniu
gwarancji bezpieczeństwa środków gromadzonych na wypłatę członkom
pracowniczych funduszy.

Art. 142a. 1. Pracowniczy fundusz lokujący aktywa w akcje spółek notowanych
na rynku regulowanym opracowuje i publikuje politykę dotyczącą zaangażowania,
która opisuje, w jaki sposób zaangażowanie akcjonariuszy takich spółek jest przez ten
fundusz uwzględniane w jego strategii inwestycyjnej.
2. Polityka, o której mowa w ust. 1, zawiera opis sposobów:
1) monitorowania spółek, o których mowa w ust. 1, w szczególności pod względem
strategii, wyników oraz ryzyk finansowych i niefinansowych, struktury
kapitałowej, wpływu społecznego i na środowisko naturalne oraz ładu
korporacyjnego;
2) prowadzenia dialogu ze spółkami, o których mowa w ust. 1;
3) wykonywania prawa głosu oraz innych praw związanych z akcjami spółek,
o których mowa w ust. 1;
4) współpracy z innymi akcjonariuszami spółek, o których mowa w ust. 1;
5) komunikacji z pozostałymi akcjonariuszami i członkami organów spółek,
o których mowa w ust. 1;
6) zarządzania faktycznymi i potencjalnymi konfliktami interesów w odniesieniu
do zaangażowania pracowniczego funduszu.
3. Pracowniczy fundusz co rok opracowuje i publikuje sprawozdanie z realizacji
polityki, o której mowa w ust. 1. Sprawozdanie zawiera w szczególności:
1) ogólny opis sposobu głosowania;
2) opis najważniejszych głosowań;
3) opis sposobu korzystania z usług doradcy akcjonariusza do spraw głosowania,
o którym mowa w art. 4 § 1 pkt 16 Kodeksu spółek handlowych.
4. W przypadku gdy pracowniczy fundusz nie opracowuje lub nie publikuje
polityki, o której mowa w ust. 1, lub sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, publikuje
wyjaśnienie powodów ich nieopracowania lub nieopublikowania.
5. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3, może nie obejmować głosowań, które
są mało istotne ze względu na ich przedmiot lub wielkość udziału pracowniczego
funduszu w spółce, o której mowa w ust. 1.
6. W przypadku gdy podmiot będący stroną ustaleń z pracowniczym funduszem,
o których mowa w art. 142c ust. 2, wdraża politykę dotyczącą zaangażowania
pracowniczego funduszu, pracowniczy fundusz zamieszcza na swojej stronie
internetowej odnośnik do strony internetowej, na której ten podmiot opublikował
sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3.

Art. 142b. Polityka, sprawozdanie oraz wyjaśnienia, o których mowa
w art. 142a ust. 1, 3 i 4, są publikowane na stronie internetowej pracowniczego
funduszu.

Art. 142c. 1. Pracowniczy fundusz publikuje informacje o tym, w jaki sposób
główne elementy jego strategii inwestycji kapitałowych są spójne z profilem
i terminami zapadalności jego pasywów, w szczególności o charakterze
długoterminowym, oraz w jaki sposób przyczyniają się one do
średnio- i długoterminowych wyników uzyskiwanych z jego aktywów.
2. W przypadku gdy:
1) firma inwestycyjna lub towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w ramach
zarządzania aktywami pracowniczego funduszu, o którym mowa w art. 152,
lokują, na podstawie ustaleń z pracowniczym funduszem i w jego imieniu,
aktywa pracowniczego funduszu w akcje spółek notowanych na rynku
regulowanym,
2) pracowniczy fundusz posiada jednostki uczestnictwa lub certyfikaty
inwestycyjne funduszu inwestycyjnego, który, na podstawie ustaleń
z pracowniczym funduszem, lokuje swoje aktywa w akcje spółek notowanych na
rynku regulowanym,
3) pracowniczy fundusz posiada prawa uczestnictwa alternatywnej spółki
inwestycyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach
inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,
która, na podstawie ustaleń z pracowniczym funduszem, lokuje swoje aktywa
w akcje spółek notowanych na rynku regulowanym
– pracowniczy fundusz publikuje informacje dotyczące tych ustaleń.
3. W informacjach dotyczących ustaleń, o których mowa w ust. 2, pracowniczy
fundusz w szczególności wskazuje:
1) w jaki sposób ustalenia te zachęcają firmy inwestycyjne, towarzystwa funduszy
inwestycyjnych lub zarządzających ASI w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja
2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
inwestycyjnymi do dostosowania ich strategii inwestycyjnych i decyzji
inwestycyjnych do profilu i terminów zapadalności pasywów pracowniczego
funduszu, w szczególności o charakterze długoterminowym;
2) w jaki sposób ustalenia te zachęcają firmy inwestycyjne, towarzystwa funduszy
inwestycyjnych lub zarządzających ASI w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja
2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
inwestycyjnymi do podejmowania decyzji inwestycyjnych na podstawie oceny
średnio- i długoterminowych finansowych i niefinansowych wyników spółek
notowanych na rynku regulowanym, w których akcje dokonano lokat, oraz do
angażowania się w sprawy takich spółek, w celu poprawy ich wyników w
perspektywie średnio- i długoterminowej;
3) w jaki sposób metoda i horyzont czasowy oceny wyników firmy inwestycyjnej,
towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub zarządzającego ASI w rozumieniu
ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz wynagrodzenie za usługi
zarządzania aktywami są zgodne z profilem i terminem zapadalności pasywów
pracowniczego funduszu, w szczególności o charakterze długoterminowym,
a także uwzględniają długoterminowe wyniki bezwzględne;
4) w jaki sposób pracowniczy fundusz monitoruje koszty zarządzania aktywami
pracowniczego funduszu lub zarządzania portfelem inwestycyjnym poniesione
przez firmy inwestycyjne, towarzystwa funduszy inwestycyjnych lub
zarządzających ASI w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach
inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz
w jaki sposób określa i monitoruje zgodność dokonywanych lokat z ustaleniami,
o których mowa w ust. 2;
5) okres obowiązywania ustaleń z firmą inwestycyjną, towarzystwem funduszy
inwestycyjnych lub zarządzającym ASI w rozumieniu ustawy z dnia 27 maja
2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
inwestycyjnymi.
4. Jeżeli ustalenia, o których mowa w ust. 2, nie obejmują co najmniej jednego
z elementów, o których mowa w ust. 3, pracowniczy fundusz wyjaśnia i uzasadnia
tego przyczyny.
5. Informacje, o których mowa w ust. 1–3, oraz wyjaśnienia i uzasadnienie,
o których mowa w ust. 4, są publikowane i bezpłatnie udostępniane na stronie
internetowej pracowniczego funduszu oraz są uaktualniane co rok, a także
w przypadku istotnej zmiany.

Art. 142d. Za opracowanie i publikację dokumentów, o których mowa
w art. 142a ust. 1, 3 i 4 oraz art. 142c ust. 1, 2 i 4, oraz za informacje zawarte w tych
dokumentach są odpowiedzialni członkowie zarządu pracowniczego towarzystwa
zarządzającego pracowniczym funduszem, o którym mowa w art. 142a ust. 1.

Art. 143. (uchylony).

Art. 144. Aktywa otwartego funduszu i dobrowolnego funduszu nie mogą być
lokowane w:
1) akcjach lub innych papierach wartościowych emitowanych przez powszechne
towarzystwo zarządzające tymi funduszami;
2) akcjach lub innych papierach wartościowych emitowanych przez akcjonariusza
powszechnego towarzystwa zarządzającego tymi funduszami;
3) akcjach lub innych papierach wartościowych emitowanych przez podmioty
będące podmiotami związanymi w stosunku do podmiotów określonych w pkt 1 i 2.

Art. 145. Aktywa pracowniczego funduszu nie mogą być lokowane w papierach
wartościowych emitowanych przez pracownicze towarzystwo zarządzające tym
funduszem.

Art. 146. 1. Nie więcej niż 5% wartości aktywów pracowniczego funduszu może
być łącznie ulokowane w akcjach lub innych papierach wartościowych emitowanych
przez akcjonariuszy pracowniczego towarzystwa zarządzającego tym funduszem.
2. Nie więcej niż 10% wartości aktywów pracowniczego funduszu może być
łącznie ulokowane w akcjach lub innych papierach wartościowych emitowanych przez
podmioty będące podmiotami związanymi w stosunku do akcjonariuszy, o których
mowa w ust. 1.
3. Aktywa pracowniczego funduszu mogą być lokowane w papierach
wartościowych emitowanych przez akcjonariuszy pracowniczego towarzystwa zarządzającego tym funduszem lub podmioty będące podmiotami związanymi w stosunku do tych akcjonariuszy, o ile zezwala na to statut tego funduszu.
4. Aktywa pracowniczego funduszu mogą być lokowane, o ile zezwala na to
statut funduszu, w instrumenty emitowane lub gwarantowane przez Europejski Bank
Inwestycyjny w ramach:
1) Europejskich Długoterminowych Funduszy Inwestycyjnych (ELTIF)
działających na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2015/760 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie europejskich
długoterminowych funduszy inwestycyjnych (Dz. Urz. UE L 123 z 19.05.2015, str. 98);
2) Europejskich Funduszy na Rzecz Przedsiębiorczości Społecznej (EuSEF)
działających na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) nr 346/2013 z dnia 17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy
na rzecz przedsiębiorczości społecznej (Dz. Urz. UE L 115 z 25.04.2013, str. 18, z późn. zm.);
3) Europejskich Funduszy Venture Capital (EuVECA) działających na podstawie
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 345/2013 z dnia
17 kwietnia 2013 r. w sprawie europejskich funduszy venture capital (Dz. Urz.
UE L 115 z 25.04.2013, str. 1, z późn. zm.);
4) Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych (EFSI) działającego
na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017
z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz
Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego
i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniającego
rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na
rzecz Inwestycji Strategicznych (Dz. Urz. UE L 169 z 01.07.2015, str. 1, z późn. zm.).

Art. 146a. 1. Pracowniczy fundusz nie może polegać wyłącznie lub
automatycznie na ratingach kredytowych sporządzanych przez zewnętrzne instytucje
oceny wiarygodności kredytowej lub wykorzystywać ich jako jedynego parametru
przy ocenie ryzyka związanego z lokowaniem aktywów pracowniczego funduszu.
2. Przez zewnętrzną instytucję oceny wiarygodności kredytowej, o której mowa
w ust. 1, rozumie się agencję ratingową zarejestrowaną lub certyfikowaną zgodnie
z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 z dnia
16 września 2009 r. w sprawie agencji ratingowych (Dz. Urz. UE L 302 z 17.11.2009,
s. 1, z późn. zm.) lub bank centralny sporządzający ratingi kredytowe wyłączone
z zakresu stosowania tego rozporządzenia.

Art. 147. 1. Statut pracowniczego funduszu określa, czy i w jakich papierach
wartościowych, papierach skarbowych lub tytułach uczestnictwa fundusz może
lokować swoje aktywa poza granicami kraju.
2. Statut pracowniczego funduszu może określać, że pracowniczy fundusz
w swojej działalności uwzględnia potencjalne długoterminowe skutki decyzji
inwestycyjnych dotyczących czynników środowiskowych, społecznych i czynników
związanych z ładem korporacyjnym.

Art. 148. Wszelkie lokaty pracowniczego funduszu w jednostkach uczestnictwa
zbywanych przez fundusze inwestycyjne otwarte lub specjalistyczne fundusze
inwestycyjne otwarte podlegają następującym ograniczeniom:
1) towarzystwo funduszy inwestycyjnych zarządzające funduszem inwestycyjnym
otwartym lub specjalistycznym funduszem inwestycyjnym otwartym, w którego
jednostkach uczestnictwa pracowniczy fundusz ulokował swoje aktywa, nie
może posiadać więcej niż 5% akcji któregokolwiek z akcjonariuszy
pracowniczego towarzystwa zarządzającego tym funduszem oraz więcej niż 10%
łącznej ilości akcji wszystkich akcjonariuszy tego towarzystwa;
2) w akcjach któregokolwiek z akcjonariuszy pracowniczego towarzystwa nie może
być ulokowane więcej niż 5% wartości aktywów funduszu inwestycyjnego
otwartego lub specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego;
3) żaden z członków zarządu ani rady nadzorczej pracowniczego towarzystwa nie
może być członkiem zarządu ani rady nadzorczej towarzystwa funduszy
inwestycyjnych zarządzającego funduszem inwestycyjnym otwartym lub
specjalistycznym funduszem inwestycyjnym otwartym.

Art. 149. 1. Jeżeli w następstwie zmiany cen rynkowych stanowiących podstawę
wyceny aktywów i zobowiązań funduszy, kursów walut albo powiązań
organizacyjnych lub kapitałowych między podmiotami, których instrumenty
finansowe są przedmiotem lokaty aktywów funduszu, albo w następstwie innych okoliczności, na które fundusz nie ma bezpośredniego wpływu, naruszy on w sposób
nieumyślny przepisy niniejszego rozdziału, obowiązany jest podjąć niezwłocznie
kroki w celu dostosowania działalności lokacyjnej do wymogów określonych w ustawie.
2. Dostosowanie działalności lokacyjnej do wymogów określonych w ustawie
powinno nastąpić nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia zaistnienia stanu
niezgodnego z prawem albo od dnia, w którym przeprowadzona wycena aktywów
funduszu wykazała zaistnienie takiego stanu, w zależności od tego, który z tych
terminów jest późniejszy.
3. Na wniosek funduszu, złożony nie później niż w terminie 1 miesiąca od daty
zaistnienia stanu niezgodnego z prawem lub daty stwierdzenia takiego stanu, zgodnie
z ust. 2, organ nadzoru może zezwolić na przedłużenie do 12 miesięcy okresu,
o którym mowa w ust. 2, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na ochronę interesów
członków funduszu.
4. Jeżeli w następstwie realizacji harmonogramu, o którym mowa w art. 102,
nastąpi – ze względu na interes członków pracowniczego funduszu – naruszenie przez
fundusz przepisów art. 146, dostosowanie działalności lokacyjnej funduszu do
wymogów określonych w tych przepisach powinno nastąpić nie później niż w terminie
miesiąca od daty zaistnienia stanu niezgodnego z prawem lub daty stwierdzenia
takiego stanu, zgodnie z ust. 2, z tym że organ nadzoru może, na wniosek funduszu,
przedłużyć ten termin do 6 miesięcy. W tym ostatnim przypadku przepis ust. 3 stosuje
się odpowiednio.

Art. 150. Fundusz nie może:
1) zbywać swoich aktywów:
a) towarzystwu zarządzającemu funduszem,
b) członkom zarządu lub rady nadzorczej towarzystwa,
c) osobom zatrudnionym w towarzystwie,
d) osobom pozostającym z osobami wymienionymi w lit. b–c w związku
małżeńskim, stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa do drugiego
stopnia włącznie,
e) akcjonariuszom towarzystwa,
f) podmiotowi związanemu w stosunku do towarzystwa,
g) podmiotowi związanemu w stosunku do akcjonariuszy towarzystwa;
h) (uchylona)
2) nabywać za swoje aktywa aktywów od któregokolwiek z podmiotów
wymienionych w pkt 1;
3) udzielać pożyczek, gwarancji i poręczeń, z zastrzeżeniem art. 141 ust. 1
i art. 151.

Art. 151. 1. (uchylony)
2. Fundusz może udzielać pożyczek papierów wartościowych będących
przedmiotem obrotu na rynku regulowanym na warunkach i w trybie, o których mowa
w ust. 3.
3. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb
udzielania przez fundusze pożyczek papierów wartościowych będących przedmiotem
obrotu na rynku regulowanym, dopuszczalny limit zaangażowania funduszu
w udzielanie pożyczek papierów wartościowych oraz sposób uwzględniania
pożyczonych papierów wartościowych przy stosowaniu ograniczeń w działalności
lokacyjnej funduszu oraz przy ustalaniu wartości aktywów funduszu, mając na
względzie bezpieczeństwo aktywów funduszu i ochronę interesów członków
funduszu.

Art. 152. 1. Pracowniczy fundusz może powierzyć, w zakresie i na zasadach
określonych w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi
albo w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1355, z późn. zm.), zarządzanie aktywami funduszu podmiotowi, który na podstawie tych przepisów jest uprawniony do prowadzenia działalności w zakresie zarządzania
portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów
finansowych, i posiada zezwolenie na wykonywanie tej działalności.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest wybierany przez pracownicze
towarzystwo, w drodze uchwały rady nadzorczej, i zarządza częścią lub całością
aktywów pracowniczego funduszu na podstawie pisemnej umowy z funduszem oraz
zgodnie z określonymi w statucie funduszu zasadami prowadzenia działalności lokacyjnej.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, statut pracowniczego funduszu
powinien określać warunki, na jakich fundusz powierza zarządzanie całością lub częścią swoich aktywów, lub upoważnić pracownicze towarzystwo do ich ustalenia w drodze uchwały rady nadzorczej.

Art. 152a. Pracownicze towarzystwo zarządzające pracowniczym funduszem
niezwłocznie informuje organ nadzoru o zawarciu przez pracowniczy fundusz
umowy, o której mowa w art. 152 ust. 2, a także o każdej jej zmianie.

Art. 153. 1. W ramach działalności lokacyjnej poza granicami kraju fundusz
może powierzyć zarządzanie swoimi aktywami podmiotom mającym siedzibę na
terytorium państw, o których mowa w art. 141 ust. 4, które są uprawnione do
prowadzenia działalności w zakresie zarządzania cudzymi aktywami na mocy
przepisów obowiązujących w tych państwach. Warunki, na jakich fundusz powierza
zarządzanie aktywami, określa statut funduszu.
2. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest wybierany przez towarzystwo
w drodze uchwały rady nadzorczej.
3. Zarządzanie aktywami funduszu w ramach działalności lokacyjnej poza
granicami kraju odbywa się na podstawie umowy zawartej z funduszem przez
podmiot, o którym mowa w ust. 1.
4. Fundusz może zawrzeć umowę z podmiotem, o którym mowa w ust. 1, jeżeli:
1) powierzenie zarządzania nie wpłynie niekorzystnie na możliwość sprawowania
przez organ nadzoru efektywnego nadzoru nad działalnością inwestycyjną
funduszu;
2) powierzenie wykonywania czynności nie wpłynie niekorzystnie na prowadzenie
przez towarzystwo działalności zgodnie z interesem członków funduszu;
3) zostanie zapewniona należyta ochrona informacji prawnie chronionych;
4) zostanie zapewniona możliwość przekazywania przez towarzystwo poleceń
dotyczących lokat funduszu podmiotowi, któremu powierzone zostało
zarządzanie aktywami;
5) zostanie zapewniona możliwość rozwiązania umowy, o której mowa w ust. 3,
przez towarzystwo ze skutkiem natychmiastowym, w przypadku gdy będzie tego
wymagał interes członków funduszu;
6) zostanie zapewniona możliwość sprawowania przez towarzystwo skutecznej
kontroli w zakresie wykonywania powierzonych mu czynności oraz w zakresie
zarządzania ryzykiem związanym z powierzeniem czynności, w tym zwłaszcza
na podmiot zostanie nałożony obowiązek niezwłocznego przekazywania
informacji i dokumentów dotyczących wykonywanej umowy;
7) zostanie zapewniona możliwość skutecznego wykonywania w każdym czasie
przez depozytariusza oraz podmioty, o których mowa w art. 159 ust. 2,
obowiązków wynikających z przepisów prawa;
8) podmiot, któremu zostanie powierzone zarządzanie:
a) posiada niezbędną wiedzę i doświadczenie w zakresie zarządzania
aktywami oraz daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków,
b) zapewnia warunki techniczne i organizacyjne niezbędne do prawidłowego
wykonania umowy oraz ciągłe i niezakłócone prowadzenie działalności
w zakresie objętym umową,
c) znajduje się w sytuacji finansowej zapewniającej prawidłowe wykonanie
umowy.
5. Za szkody spowodowane niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem
umowy, o której mowa w ust. 3, towarzystwo odpowiada wobec członków funduszu
solidarnie z podmiotem, z którym zawarło umowę.
6. Koszty stanowiące równowartość opłat ponoszonych na rzecz podmiotu
zarządzającego aktywami funduszu i stanowiące składnik wynagrodzenia tego
podmiotu są pokrywane przez towarzystwo ze środków własnych.
7. Aktywa zarządzane przez podmiot, któremu fundusz powierzył zarządzanie,
są przechowywane przez depozytariusza lub podmiot, o którym mowa
w art. 159 ust. 2.
8. Depozytariusz lub podmiot, o którym mowa w art. 159 ust. 2, nie mogą być
podmiotami związanymi z podmiotem, któremu zostanie powierzone zarządzanie
aktywami funduszu.
9. Towarzystwo prowadzi ewidencję umów, o których mowa w ust. 3, która
obejmuje następujące informacje:
1) dane identyfikujące podmioty, z którymi zostały zawarte umowy;
2) zakres powierzonych czynności i miejsce ich wykonywania;
3) okres obowiązywania umów;
4) opis rozwiązań technicznych i organizacyjnych zapewniających bezpieczne
i prawidłowe wykonywanie powierzonych czynności, w szczególności ochronę
tajemnicy prawnie chronionej.

Art. 153a. 1. Fundusz niezwłocznie informuje organ nadzoru o zawarciu
umowy, o której mowa w art. 153 ust. 3, lub jej zmianie.
2. Organ nadzoru może wezwać fundusz do pozyskania od podmiotu, któremu
powierzono wykonywanie zarządzania aktywami, informacji i dokumentów
dotyczących wykonywania umowy, o której mowa w art. 153 ust. 3. Organ nadzoru
określa w wezwaniu termin na przekazanie informacji i dokumentów.
3. Organ nadzoru, w drodze decyzji administracyjnej, może nakazać funduszowi
zmianę albo rozwiązanie umowy, o której mowa w art. 153 ust. 3, jeżeli:
1) nie są spełnione wymogi określone w przepisach prawa lub statucie funduszu,
warunkujące powierzenie zarządzania aktywami funduszu emerytalnego poza
granicami kraju, lub
2) realizacja umowy narusza interes członków funduszu.
4. Decyzji, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor natychmiastowej
wykonalności.

Art. 154. 1. Pożyczki i kredyty zaciągnięte przez fundusz nie mogą przekraczać
1,5% wartości jego aktywów.
2. W przypadku pracowniczego funduszu zaciągnięcie pożyczki lub kredytu jest
możliwe wyłącznie na podstawie decyzji pracowniczego towarzystwa podjętej
w formie uchwały rady nadzorczej.

Art. 154a. 1. Towarzystwo przechowuje przez okres 3 lat dokumenty, na
podstawie których podejmowane są poszczególne decyzje dotyczące lokat funduszu,
w sposób umożliwiający ustalenie kiedy i przez kogo zostały podjęte.
2. Towarzystwo dokumentuje proces inwestycyjny w sposób umożliwiający
stwierdzenie, kto i kiedy podejmował decyzje dotyczące strategii inwestycyjnej
i lokowania aktywów funduszu.

Art. 155. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, dodatkowe
ograniczenia w zakresie prowadzenia działalności lokacyjnej przez fundusze, mając
na względzie ochronę interesów członków tych funduszy.

Art. 156. Jeżeli fundusz nie przestrzega przepisów prawa lub statutu funduszu
określających zasady działalności lokacyjnej lub nie wykona obowiązków
określonych w art. 149 ust. 1, 2 i 4, organ nadzoru może nałożyć na towarzystwo karę
pieniężną w wysokości do 3 000 000 zł.

Art. 157. Fundusz jest obowiązany wybrać depozytariusza, któremu na
podstawie pisemnej umowy powierza przechowywanie swoich aktywów.

Art. 158. 1. Depozytariuszem może być bank, który:
1) jest bankiem krajowym w rozumieniu ustawy – Prawo bankowe;
2) posiada fundusze własne w wysokości stanowiącej równowartość w złotych co
najmniej 100 000 000 euro, o ile przedmiotem przechowywania mają być
aktywa otwartego funduszu, lub 30 000 000 euro, o ile przedmiotem
przechowywania mają być aktywa pracowniczego funduszu;
3) nie posiada akcji towarzystwa zarządzającego funduszem, którego aktywa
przechowuje, lub akcji lub udziałów podmiotu związanego w stosunku do tego
towarzystwa;
4) nie jest pożyczkodawcą lub kredytodawcą w stosunku do funduszu, którego
aktywa przechowuje, ani towarzystwa zarządzającego tym funduszem, chyba że
kwota pożyczki lub kredytu nie przekracza 1% wartości aktywów netto funduszu
w chwili zaciągnięcia kredytu lub pożyczki, oraz
5) nie zatrudnia ani nie posiada w składzie władz statutowych osób, które są:
a) członkami zarządu, rady nadzorczej lub pracownikami towarzystwa
zarządzającego funduszem, którego aktywa przechowuje,
b) członkami organu zarządzającego, rady nadzorczej lub pracownikami
podmiotu związanego w stosunku do towarzystwa, o którym mowa w lit. a.
2. Depozytariuszem może być Krajowy Depozyt, o ile spełnia warunki określone
w ust. 1 pkt 3–5.
3. Jeżeli depozytariusz w trakcie trwania umowy z funduszem przestanie
spełniać którykolwiek z warunków określonych w ust. 1, zawiadamia o tym
niezwłocznie organ nadzoru oraz fundusz i jest obowiązany do dostosowania się do
wymogów, o których mowa w tym przepisie, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące,
licząc od dnia, w którym przestał spełniać te warunki.

Art. 159. 1. Do obowiązków depozytariusza w zakresie przechowywania
aktywów funduszu należy:
1) prowadzenie rejestru aktywów funduszu zapisywanych na właściwych
rachunkach oraz przechowywanych przez depozytariusza i inne podmioty uprawnione do tego na mocy odrębnych przepisów lub na podstawie umów zawieranych za zgodą depozytariusza;
2) zapewnienie, aby wartość aktywów netto funduszu była ustalana w sposób
pozwalający funduszowi na wykonanie obowiązków określonych w rozdziale 17;
3) zapewnienie, aby umowy obejmujące nabywanie i zbywanie aktywów funduszu
były zgodne z przepisami prawa oraz statutem funduszu;
4) wykonywanie poleceń funduszu, chyba że są one sprzeczne z przepisami prawa
lub statutem funduszu albo w ocenie depozytariusza zagrażają bezpieczeństwu
aktywów funduszu;
5) zapewnienie, aby aktywa funduszu były lokowane zgodnie z przepisami prawa
oraz statutem funduszu;
6) zapewnienie terminowego rozliczania umów dotyczących aktywów funduszu;
7) wykonywanie poleceń likwidatora dotyczących likwidacji funduszu;
8) wykonywanie innych obowiązków przewidzianych ustawą.
2. Depozytariusz może, na polecenie funduszu, zawierać umowy, o których
mowa w ust. 1 pkt 1, z bankami lub instytucjami finansowymi, które mają siedzibę
poza obszarem Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem, że fundusze własne takich
banków lub instytucji finansowych wynoszą co najmniej 200 000 000 euro.
3. Depozytariusz jest obowiązany do występowania, w imieniu członków
funduszu, z powództwem przeciwko towarzystwu z tytułu szkody spowodowanej
niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem przez towarzystwo obowiązków
w zakresie zarządzania funduszem i jego reprezentacji.
4. Depozytariusz zapewnia zgodne z przepisami prawa i statutem funduszu
wykonywanie obowiązków funduszu, o których mowa w ust. 1 pkt 2–3 i 5–6,
przynajmniej przez stałą kontrolę czynności faktycznych i prawnych dokonywanych
przez fundusz oraz doprowadzanie do zgodności tych czynności z przepisami prawa
i statutem funduszu.

Art. 160. 1. Umowa z depozytariuszem o przechowywanie aktywów funduszu
powinna określać szczegółowo obowiązki depozytariusza i funduszu, sposób ich
wykonywania, wynagrodzenie depozytariusza, sposób obliczania kosztów
i pobierania opłat obciążających fundusz, a także wskazywać osoby wyznaczone przez
depozytariusza bezpośrednio odpowiedzialne za należyte wykonanie umowy. Fundusz
w umowie zobowiązuje się do przekazywania depozytariuszowi informacji niezbędnych do wykonywania jego obowiązków. Umowa może także określać w szczególności wysokość wynagrodzenia z tytułu pełnienia przez depozytariusza
funkcji podmiotu reprezentującego i zarządzającego funduszem, zgodnie
z art. 64 ust. 1, lub funkcji likwidatora pracowniczego funduszu. Umowa nie może
ograniczać ustawowych obowiązków depozytariusza.
2. Depozytariusz odpowiada za wszelkie szkody wynikające z niewykonania lub
nienależytego wykonania obowiązków nałożonych przez ustawę.
3. Odpowiedzialność, o której mowa w ust. 2, nie może być wyłączona bądź
ograniczona ani w umowie o przechowywanie aktywów funduszu, ani wskutek
powierzenia przechowywania całości lub części aktywów funduszu innemu podmiotowi.
4. Fundusz lub depozytariusz może rozwiązać umowę o przechowywanie
aktywów funduszu w drodze wypowiedzenia, którego okres nie może być krótszy niż
6 miesięcy. O wypowiedzeniu umowy i jego przyczynach strona wypowiadająca
umowę powiadamia niezwłocznie organ nadzoru.

Art. 161. 1. Jeżeli depozytariusz nie wykonuje obowiązków określonych
w umowie o przechowywanie aktywów funduszu albo wykonuje je nienależycie:
1) fundusz wypowiada umowę, zawiadamiając niezwłocznie organ nadzoru o tym fakcie;
2) organ nadzoru może nakazać funduszowi zmianę depozytariusza.
2. Organ nadzoru może nakazać funduszowi zmianę depozytariusza także wtedy,
gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji finansowej depozytariusza, zagrażające
bezpieczeństwu przechowywanych przez niego aktywów.
3. Narodowy Bank Polski niezwłocznie informuje organ nadzoru o każdym
przypadku istotnego pogorszenia sytuacji finansowej banku pełniącego funkcję
depozytariusza, o którym mowa w ust. 2.
4. (uchylony)
5. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, wypowiedzenie może nastąpić
w terminie krótszym niż wskazany w art. 160 ust. 4.

Art. 162. 1. W razie ogłoszenia upadłości lub otwarcia likwidacji
depozytariusza, a także w przypadku stwierdzenia przez organ nadzoru naruszenia
przez depozytariusza warunków umowy w sposób zagrażający bezpieczeństwu
aktywów funduszu lub interesom jego członków, fundusz dokonuje niezwłocznie zmiany depozytariusza. W tym przypadku nie stosuje się przepisu art. 160 ust. 4 zdanie pierwsze.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy depozytariusz nie
dostosuje się, w terminie określonym w art. 158 ust. 3, do wymogów, o których mowa
w art. 158 ust. 1.

Art. 163. 1. Każdorazowa zmiana depozytariusza następuje w sposób
zapewniający nieprzerwane wykonywanie obowiązków w zakresie przechowywania
aktywów funduszu.
2. W razie rozwiązania umowy z dotychczasowym depozytariuszem, powinien
on wydać depozytariuszowi, z którym fundusz zawarł umowę, przechowywane
aktywa funduszu i wszelkie dokumenty związane z wykonywaniem obowiązków
określonych w ust. 1, w terminie uzgodnionym przez strony, jednakże bez zbędnej zwłoki.

Art. 164. 1. Depozytariusz jest obowiązany poinformować niezwłocznie organ
nadzoru o wszelkich działaniach i zaniechaniach funduszu, które, w jego ocenie,
stanowią naruszenie prawa, postanowień statutu funduszu lub powodują, że interesy
członków funduszu nie są należycie uwzględniane.
2. Depozytariusz jest obowiązany niezwłocznie poinformować organ nadzoru
o stwierdzonych nieprawidłowościach w ustaleniu przez fundusz wartości aktywów
netto funduszu, wartości jednostki rozrachunkowej i wysokości stopy zwrotu,
o których mowa w art. 166, 169 i 170.

Art. 165. Aktywa funduszu przechowywane w sposób przewidziany
w przepisach niniejszego rozdziału oraz w sposób określony w art. 51 ustawy – Prawo
bankowe nie mogą być przedmiotem egzekucji skierowanej przeciwko
depozytariuszowi lub podmiotom, o których mowa w art. 159 ust. 1 pkt 1, a także nie
wchodzą w skład masy upadłości depozytariusza lub tych podmiotów i nie mogą być
objęte postępowaniem układowym.

Art. 166. Wartość aktywów netto funduszu jest ustalana przez fundusz
w każdym dniu wyceny, o którym mowa w art. 168, i według stanu na ten dzień, oraz
podawana do wiadomości organu nadzoru.

Art. 167. Wycena aktywów netto funduszu stanowi podstawę ustalenia wartości
jednostki rozrachunkowej, zgodnie z przepisami rozdziału 9.

Art. 168. 1. W przypadku otwartego funduszu oraz dobrowolnego funduszu
dniem wyceny jest każdy dzień roboczy, z wyjątkiem sobót, a w przypadku
pracowniczego funduszu – ostatni dzień roboczy każdego miesiąca.
2. Statut pracowniczego funduszu może określić także inne dni wyceny.

Art. 169. Wartość jednostki rozrachunkowej jest ustalana przez fundusz
w każdym dniu wyceny i według stanu na ten dzień oraz podawana do wiadomości
organu nadzoru, a w przypadku otwartych funduszy także do wiadomości jednej
z agencji informacyjnych wskazanych przez organ nadzoru.

Art. 170. Otwarty fundusz, który przyjmował składki co najmniej przez
36 miesięcy, ustala na koniec marca i września każdego roku wysokość stopy zwrotu
za ostatnie 36 miesięcy. Wysokość stopy zwrotu jest podawana do wiadomości organu
nadzoru oraz na ogólnodostępnej stronie internetowej.

Art. 171. Fundusz jest obowiązany przekazywać informacje o wielkościach,
o których mowa w art. 166, 169 i 170, do wiadomości depozytariusza niezwłocznie po
ich sporządzeniu.

Art. 172. 1. Stopą zwrotu funduszu jest wyrażony procentowo iloraz różnicy
wartości jednostki rozrachunkowej w ostatnim dniu roboczym miesiąca
rozliczeniowego i wartości tej jednostki w ostatnim dniu roboczym miesiąca
rozliczeniowego poprzedzającego okres 36 miesięcy oraz wartości tej jednostki
w ostatnim dniu roboczym miesiąca rozliczeniowego poprzedzającego okres
36 miesięcy. Miesiącem rozliczeniowym jest odpowiednio marzec i wrzesień.
2. Wysokość stóp zwrotu, obliczonych na podstawie ust. 1, podaje do publicznej
wiadomości organ nadzoru.

Art. 173. 1. Średnią ważoną stopą zwrotu wszystkich otwartych funduszy za
okres 36 miesięcy jest suma iloczynów stopy zwrotu każdego z otwartych funduszy,
o których mowa w art. 170, i wskaźnika przeciętnego udziału w rynku danego
otwartego funduszu. Wskaźnikiem przeciętnego udziału w rynku danego otwartego
funduszu jest średnia arytmetyczna wskaźnika udziału w rynku w ostatnim dniu
roboczym miesiąca poprzedzającego okres 36 miesięcy i wskaźnika udziału w rynku
w ostatnim dniu roboczym miesiąca przypadającego na koniec okresu 36 miesięcy.
Wskaźnikiem udziału w rynku otwartego funduszu, w określonym dniu, jest iloraz wartości aktywów netto tego funduszu i wartości aktywów netto wszystkich otwartych funduszy, o których mowa w art. 170, według stanu na dzień obliczenia wskaźnika.
2. Jeżeli wskaźnik przeciętnego udziału w rynku danego funduszu wynosi co
najmniej 15%, dla celów obliczenia średniej ważonej stopy zwrotu wszystkich otwartych funduszy:
1) przyjmuje się dla tego funduszu wskaźnik w wysokości 15%;
2) wskaźniki przeciętnego udziału w rynku pozostałych funduszy, obliczone
zgodnie z ust. 1, ulegają proporcjonalnemu powiększeniu tak, aby suma
wskaźników dla tych funduszy stanowiła różnicę między wielkością 100% oraz
iloczynem liczby funduszy, dla których przeciętny wskaźnik udziału w rynku
wynosi co najmniej 15%, i wielkości 15%;
3) jeżeli należałoby dla któregokolwiek z funduszy zastosować powiększony
wskaźnik w wysokości przekraczającej 15%, w wyniku powiększania
wskaźników udziałów w rynku pozostałych funduszy, to przyjmuje się dla tego
funduszu wskaźnik 15% i ponownie powiększa wskaźniki dla pozostałych funduszy.
3. Jeżeli liczba otwartych funduszy, dla których ustala się stopę zwrotu zgodnie
z art. 172, nie jest większa niż 6, wskaźnik procentowego udziału w rynku dla każdego
z nich ustala się w jednakowej wysokości.
4. Wysokość średniej ważonej stopy zwrotu wszystkich otwartych funduszy
podaje do publicznej wiadomości organ nadzoru.

Art. 173a. Pracowniczy fundusz może zlecić w całości lub części innym
podmiotom wykonywanie obowiązków przewidzianych w niniejszym rozdziale.

Art. 174. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe zasady ustalania stopy zwrotu i średniej ważonej stopy zwrotu
wszystkich otwartych funduszy, w tym zasady zaokrąglania ustalonych
wielkości;
2) sposób i termin zawiadamiania organu nadzoru przez otwarty fundusz
o wysokości stopy zwrotu funduszu oraz sposób i termin przekazywania przez
otwarty fundusz informacji o wysokości tej stopy na ogólnodostępnej stronie
internetowej;
3) sposób podawania przez organ nadzoru do publicznej wiadomości wysokości
średniej ważonej stopy zwrotu wszystkich otwartych funduszy, o której mowa
w art. 173 ust. 1;
4) sposób i termin zawiadamiania organu nadzoru przez fundusz o wartości
aktywów netto funduszu i wartości jednostki rozrachunkowej.

Art. 175. (uchylony).

Art. 176. (uchylony).

Art. 177. (uchylony).

Art. 178. (uchylony).

Art. 179. (uchylony).

Art. 180. (uchylony).

Art. 181. 1. Otwarty fundusz otwiera rachunek rezerwowy.
2. Środki na rachunku rezerwowym, o którym mowa w ust. 1, stanowią część
aktywów funduszu i są przeliczane na jednostki rozrachunkowe.
3. Na towarzystwo, które nie przenosi środków na rachunek rezerwowy, zgodnie
z art. 182a ust. 5, organ nadzoru może nałożyć karę pieniężną w wysokości do
500 000 zł.

Art. 181a. 1. Powszechne towarzystwo może wycofać środki zgromadzone na
rachunku rezerwowym w ostatnim dniu roboczym kwietnia lub ostatnim dniu
roboczym października, pod warunkiem że stopa zwrotu funduszu zarządzanego przez
to towarzystwo za okres ostatnich 72 miesięcy, kończący się odpowiednio w ostatnim
dniu roboczym poprzedzającego miesiąca, obliczana na zasadach określonych
w art. 172, była nie niższa niż wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych
ogółem za ostatnie 72 miesiące, w marcu w stosunku do marca sprzed 6 lat oraz
odpowiednio we wrześniu w stosunku do września sprzed 6 lat.
1a. Środki niewycofane przez powszechne towarzystwo na skutek niespełnienia
warunku, o którym mowa w ust. 1, są przekazywane do otwartego funduszu.
2. Wskaźnik, o którym mowa w ust. 1, jest ogłaszany przez Prezesa Głównego
Urzędu Statystycznego w formie komunikatu w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” do dnia 20 kwietnia i do dnia 20 października.

Art. 182. Ze środków na rachunku rezerwowym nie może być prowadzona
egzekucja przeciwko powszechnemu towarzystwu.

Art. 182a. 1. Otwarty fundusz przekazuje ze swoich aktywów na rzecz
powszechnego towarzystwa środki w kwocie nie wyższej w skali miesiąca niż 0,005%
wartości zarządzanych aktywów netto funduszu. Kwota ta jest obliczana na każdy
dzień ustalania wartości aktywów netto funduszu i płatna w ostatnim dniu roboczym
każdego miesiąca. Powszechne towarzystwo nie później niż w pierwszym dniu
roboczym kolejnego miesiąca dokonuje wpłaty tej kwoty na rachunek premiowy.
2. Otwarty fundusz otwiera rachunek premiowy, na którym są przechowywane
środki, o których mowa w ust. 1. Środki te stanowią część aktywów funduszu i są
przeliczane na jednostki rozrachunkowe.
3. W pierwszym dniu roboczym od dnia podania przez organ nadzoru do
publicznej wiadomości średniej ważonej stopy zwrotu wszystkich otwartych
funduszy:
1) towarzystwo zarządzające funduszem, który uzyskał najwyższą stopę zwrotu,
nabywa uprawnienie do wycofania zgodnie z art. 181a wszystkich środków
zgromadzonych na rachunku premiowym;
2) towarzystwo zarządzające funduszem, który uzyskał najniższą stopę zwrotu,
przekazuje niezwłocznie wszystkie środki zgromadzone na rachunku
premiowym do otwartego funduszu;
3) towarzystwa zarządzające pozostałymi funduszami uzyskują uprawnienie do
wycofania zgodnie z art. 181a części środków zgromadzonych na rachunku
premiowym, stanowiącej iloczyn całości środków zgromadzonych na rachunku
premiowym i procentowego wskaźnika premiowego, o którym mowa w ust. 4,
a pozostałą kwotę przekazuje się niezwłocznie do otwartego funduszu.
4. Procentowy wskaźnik premiowy oblicza się jako iloraz różnicy między
stopami zwrotu uzyskanymi przez dany fundusz i fundusz, o którym mowa
w ust. 3 pkt 2, oraz różnicy między stopami zwrotu uzyskanymi przez fundusz, o
którym mowa w ust. 3 pkt 1, i fundusz, o którym mowa w ust. 3 pkt 2.
5. Środki zgromadzone na rachunku premiowym, do których powszechne
towarzystwo nabyło uprawnienie do wycofania zgodnie z art. 181a na podstawie
ust. 3 pkt 1 i 3, są niezwłocznie przenoszone na rachunek rezerwowy, o którym mowa
w art. 181 ust. 1.

Art. 183. (uchylony).

Art. 184. Tworzy się Fundusz Gwarancyjny, którego administratorem jest
Krajowy Depozyt.

Art. 185. 1. Przychodami Funduszu Gwarancyjnego są obowiązkowe wpłaty
dokonywane przez powszechne towarzystwa z własnych środków, przychody
z lokowania środków Funduszu Gwarancyjnego oraz inne przychody uzyskane
w wyniku administrowania nim przez Krajowy Depozyt.
2. Wpłaty powszechnego towarzystwa do Funduszu Gwarancyjnego stanowią
określoną procentowo, identyczną dla wszystkich otwartych funduszy, część aktywów
netto otwartego funduszu zarządzanego przez to towarzystwo.
3. Środki Funduszu Gwarancyjnego nie podlegają egzekucji prowadzonej
z majątku powszechnego towarzystwa.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) wysokość wpłat wnoszonych do Funduszu Gwarancyjnego, z tym że całkowita
wartość środków Funduszu Gwarancyjnego nie może przekraczać 0,3% wartości
aktywów netto wszystkich otwartych funduszy, chyba że wartość zobowiązań
Funduszu Gwarancyjnego wobec otwartych funduszy przekracza tę wielkość,
2) sposób i tryb wnoszenia wpłat do Funduszu Gwarancyjnego,
3) sposób i tryb działania Funduszu Gwarancyjnego, w tym lokowania jego
środków,
4) sposób gospodarowania środkami Funduszu Gwarancyjnego, wysokość opłat
wnoszonych do Krajowego Depozytu za administrowanie Funduszem
Gwarancyjnym i tryb ich wnoszenia,
5) warunki i tryb dokonywania wypłat ze środków Funduszu Gwarancyjnego oraz
ich zwrotu powszechnym towarzystwom, a także sposób dokonywania rozliczeń
z powszechnymi towarzystwami, które zaprzestały dokonywania wpłat wskutek
zakończenia działalności określonej w ustawie
– mając na względzie cele, jakim służą środki gromadzone w Funduszu
Gwarancyjnym.

Art. 186. (uchylony).

Art. 187. Ze środków Funduszu Gwarancyjnego są pokrywane szkody,
o których mowa w art. 48 ust. 1, w zakresie, w jakim powszechne towarzystwo nie ponosi za nie odpowiedzialności, lub szkody te nie mogą być pokryte z jego masy upadłości.

Art. 188. Zwrócone wpłaty z Funduszu Gwarancyjnego stanowią przychód
powszechnego towarzystwa w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób
prawnych.

Art. 188a. 1. Roczne sprawozdanie finansowe Funduszu Gwarancyjnego
sporządza Krajowy Depozyt.
2. Badanie i zatwierdzanie sprawozdania finansowego Funduszu Gwarancyjnego
następuje według zasad przewidzianych dla badania i zatwierdzania rocznego
sprawozdania finansowego Krajowego Depozytu.

Art. 188b. Krajowy Depozyt składa organowi nadzoru do zatwierdzenia roczne
sprawozdania z działalności Krajowego Depozytu w zakresie administrowania
Funduszem Gwarancyjnym.

Art. 189. 1. Otwarty fundusz i dobrowolny fundusz są obowiązane, raz w roku,
ogłaszać prospekt informacyjny w dzienniku o zasięgu krajowym przeznaczonym do
ogłoszeń funduszu.
2. Prospekt informacyjny funduszu powinien zawierać jego statut, informacje na
temat wyników działalności inwestycyjnej funduszu oraz zatwierdzone roczne
sprawozdanie finansowe funduszu.
3. Prospekt informacyjny otwartego funduszu powinien także zawierać
deklarację zasad polityki inwestycyjnej i celu inwestycyjnego funduszu, wraz
z określeniem wskaźników, do których porównywane będą osiągane przez fundusz
stopy zwrotu.

Art. 190. 1. Otwarty fundusz i dobrowolny fundusz prowadzący IKE lub IKZE
udostępniają prospekt informacyjny każdej osobie, która złoży wniosek o przyjęcie do
funduszu, przy czym powinno to nastąpić przed zawarciem umowy z funduszem.
2. Otwarty fundusz i dobrowolny fundusz udostępniają prospekt informacyjny
wraz z ostatnim półrocznym sprawozdaniem finansowym także na każde żądanie członka.
3. Prospekt informacyjny oraz półroczne i roczne sprawozdania finansowe
powinny być przekazane organowi nadzoru niezwłocznie po ich sporządzeniu,
a roczne sprawozdania finansowe – także po ich zatwierdzeniu przez powszechne
towarzystwo w drodze uchwały walnego zgromadzenia.
4. Dobrowolny fundusz będący funduszem zdefiniowanej daty udostępnia
prospekt informacyjny podmiotom zatrudniającym w rozumieniu ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, z którymi ten
dobrowolny fundusz zawarł umowę o zarządzanie PPK, o której mowa w ustawie
z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych. Przepisu
ust. 1 nie stosuje się.

Art. 191. 1. Fundusz przesyła każdemu członkowi funduszu, w regularnych
odstępach czasu, nie rzadziej jednak niż co 12 miesięcy, informację o środkach
znajdujących się na rachunku członka, terminach dokonanych w tym okresie wpłat
składek i wypłat transferowych oraz przeliczeniu tych składek i wypłat transferowych
na jednostki rozrachunkowe, o wynikach działalności lokacyjnej funduszu, a także
o zasadach polityki inwestycyjnej i celu inwestycyjnym funduszu, wraz ze
wskaźnikami, do których są porównywane osiągane przez fundusz stopy zwrotu.
Informacja jest przesyłana w trybie i formie uzgodnionych z członkiem funduszu.
Tryby i formy przesyłania informacji, które mogą być stosowane w danym funduszu,
określa jego statut.
1a. W informacji, o której mowa w ust. 1, otwarty fundusz jest obowiązany
umieścić także następujące informacje:
1) stopy zwrotu otwartego funduszu osiągane w przeszłości;
2) wysokość opłat, o których mowa w art. 134 ust. 1, oraz kosztów, o których
mowa w art. 136 ust. 1, 2a i 2b;
3) opis ryzyka inwestycyjnego związanego z członkostwem w otwartym funduszu.
1b. Otwarty fundusz przesyła członkowi funduszu informację, w trybie i formie
uzgodnionych z członkiem funduszu na podstawie ust. 1, o rozpoczęciu
przekazywania środków zgromadzonych na rachunku członka w związku z
ukończeniem przez członka wieku niższego o 10 lat od wieku emerytalnego oraz
o sposobie przekazywania środków.
2. W razie sporu ciężar dowodu dostarczenia informacji, o których mowa
w ust. 1 i 1b, spoczywa na funduszu.

Art. 192. 1. Fundusz jest obowiązany, na żądanie członka, udzielić mu
informacji określającej pieniężną wartość środków zgromadzonych na jego rachunku
w trybie i formie określonych na podstawie art. 191 ust. 1 zdanie drugie.
2. (uchylony)
3. (uchylony)

Art. 192a. Pracowniczy fundusz udostępnia statut funduszu za pośrednictwem
ogólnodostępnej strony internetowej.

Art. 193. 1. Fundusz udostępnia informacje dotyczące struktury swoich
aktywów, z zastrzeżeniem ust. 2–4.
2. W odstępach miesięcznych otwarty fundusz udostępnia dane o tym, jaka część
aktywów została ulokowana w poszczególnych kategoriach lokat przewidzianych
w przepisach rozdziału 15, według stanu na ostatni dzień wyceny w danym miesiącu.
3. W odstępach półrocznych otwarty fundusz udostępnia dane o tym, jaka
wartość i jaka część aktywów funduszu była ulokowana w poszczególnych lokatach,
podając informację o emitencie poszczególnych papierów wartościowych, według
stanu na ostatni dzień wyceny przypadający w ostatnim miesiącu każdego okresu
półrocznego, z zastrzeżeniem że dane z okresu półrocznego dotyczyć mogą wyłącznie
lokat stanowiących co najmniej 1% wartości aktywów funduszu.
4. Pełna informacja o strukturze aktywów otwartego funduszu, pracowniczego
funduszu i dobrowolnego funduszu, z uwzględnieniem także lokat stanowiących
mniej niż 1% wartości aktywów funduszu, jest udostępniana na koniec każdego okresu rocznego.

Art. 194. 1. Informacje, o których mowa w art. 193 ust. 2–4, otwarty fundusz
przekazuje niezwłocznie do organu nadzoru oraz publikuje na ogólnodostępnej stronie
internetowej.
2. Pracowniczy fundusz przekazuje niezwłocznie informację, o której mowa
w art. 193 ust. 4, do organu nadzoru oraz akcjonariuszom pracowniczego towarzystwa
zarządzającego tym funduszem.
3. Dobrowolny fundusz przekazuje niezwłocznie informację, o której mowa
w art. 193 ust. 4, do organu nadzoru oraz publikuje na ogólnodostępnej stronie
internetowej.

Art. 194a. 1. Dobrowolny fundusz i pracowniczy fundusz są obowiązane do
przygotowania deklaracji zasad polityki inwestycyjnej funduszu.
2. Deklaracja obejmuje co najmniej przedstawienie wdrożonych metod oceny
ryzyka i procedur zarządzania ryzykiem oraz zasad alokacji środków w papiery
wartościowe.
2a. Jeżeli pracowniczy fundusz w swojej działalności uwzględnia potencjalne
długoterminowe skutki decyzji inwestycyjnych dotyczących czynników
środowiskowych, społecznych i czynników związanych z ładem korporacyjnym, to
deklaracja pracowniczego funduszu zawiera informację, w jaki sposób pracowniczy
fundusz uwzględnia w swojej działalności te czynniki.
3. Dobrowolny fundusz i pracowniczy fundusz przekazują deklarację organowi
nadzoru co 3 lata lub niezwłocznie po wprowadzeniu istotnych zmian w polityce
inwestycyjnej funduszu.
4. Dobrowolny fundusz i pracowniczy fundusz są obowiązane do przekazania
organowi nadzoru po raz pierwszy deklaracji w terminie 6 miesięcy od dnia
wpłynięcia pierwszej składki do funduszu.
5. Dobrowolny fundusz i pracowniczy fundusz udostępniają deklarację za
pośrednictwem ogólnodostępnej strony internetowej oraz przekazują deklarację na
pisemne żądanie członka funduszu.

Art. 194b. 1. Pracowniczy fundusz jest obowiązany do przekazywania członkom
pracowniczego funduszu oraz osobom uprawnionym do otrzymania wypłaty
informacji o zmianach w zasadach funkcjonowania pracowniczego funduszu.
2. Informację, o której mowa w ust. 1, pracowniczy fundusz przekazuje
w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych zmian, w formie pisemnej, w postaci
papierowej lub elektronicznej.

Art. 194c. Pracowniczy fundusz jest obowiązany do sporządzenia i bezpłatnego
udostępnienia przynajmniej raz w roku członkowi funduszu informacji, o której mowa
w art. 22b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach
emerytalnych.

Art. 195. Towarzystwo i fundusz mają obowiązek dostarczania organowi
nadzoru okresowych sprawozdań oraz bieżących informacji dotyczących ich
działalności i sytuacji finansowej.

Art. 196. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki, jakim powinien odpowiadać prospekt informacyjny oraz
informacja, o której mowa w art. 191 ust. 1,
2) sposób i termin udostępniania przez fundusz prospektu informacyjnego oraz
termin przesyłania informacji, o których mowa w art. 191–193,
3) zakres sprawozdań i bieżących informacji dostarczanych przez towarzystwo
i fundusz do organu nadzoru oraz terminy przekazywania tych sprawozdań
i informacji
– uwzględniając wymogi kompletności i rzetelności informacji dotyczących
funkcjonowania funduszy.

Art. 197. 1. Informacje o otwartym funduszu, dobrowolnym funduszu lub
towarzystwie udostępniane lub rozpowszechniane publicznie przez powszechne
towarzystwo lub na zlecenie powszechnego towarzystwa, a także na rzecz
powszechnego towarzystwa, otwartego funduszu lub dobrowolnego funduszu, a także
informacje o pracowniczym funduszu udostępniane przez pracownicze towarzystwo
powinny w sposób zrozumiały, obiektywny i rzetelny przedstawiać sytuację
finansową funduszu lub towarzystwa, a także ryzyko związane z przystąpieniem do
funduszu oraz pozostawaniem członkiem funduszu.
2. Zakazana jest reklama dotycząca otwartego funduszu zawierająca informacje,
które nie spełniają wymagań określonych w ust. 1, lub wprowadzająca albo mogąca
wprowadzić w błąd, który mógłby mieć wpływ na skłonienie kogokolwiek, aby
przystąpił do otwartego funduszu lub w nim pozostawał.
3. Jeżeli udostępniane lub rozpowszechniane publicznie informacje o funduszu
lub towarzystwie lub reklama naruszają wymagania określone w ust. 1 lub 2, organ
nadzoru, w drodze decyzji administracyjnej, zakazuje towarzystwu lub podmiotowi
działającemu na rzecz towarzystwa lub funduszu ich udostępniania lub
rozpowszechniania publicznego.
4. W decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 3, nakazuje się jednocześnie
ogłoszenie lub udostępnienie sprostowania o treści i formie wskazanej przez organ
nadzoru i we wskazanym przez organ nadzoru terminie.
5. Decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor
natychmiastowej wykonalności.
6. Jeżeli zakaz, o którym mowa w ust. 3, lub nakaz, o którym mowa w ust. 4, nie
zostanie wykonany, organ nadzoru nakłada na towarzystwo lub podmiot działający na
rzecz towarzystwa lub funduszu karę pieniężną w wysokości do 3 000 000 zł oraz na
koszt towarzystwa udostępnia lub rozpowszechnia publicznie sprostowanie, o którym mowa w ust. 4, w sposób i formie adekwatnej do stopnia i zakresu naruszenia wymogów określonych w ust. 1 i 2.
7. Do informacji o dobrowolnym funduszu lub pracowniczym funduszu
będącym funduszem zdefiniowanej daty oraz reklamy takiego funduszu stosuje się
przepisy ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych.

Art. 197a. 1. (utracił moc)
2. Za reklamę nie uważa się zamieszczania na stronie internetowej otwartego
funduszu informacji, o których mowa w art. 191 ust. 1 i 1a.
3. W przypadku naruszenia zakazu określonego w ust. 1 organ nadzoru,
w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje towarzystwu lub podmiotowi
działającemu na rzecz towarzystwa lub funduszu zaprzestanie tego naruszenia
i nakłada na towarzystwo lub podmiot działający na rzecz towarzystwa lub funduszu
karę pieniężną w wysokości od 1 000 000 zł do 3 000 000 zł.
4. Decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 3, nadaje się rygor
natychmiastowej wykonalności.

Art. 198. Jeżeli towarzystwo, fundusz lub depozytariusz nie wypełniają
określonych w przepisach prawa obowiązków przekazywania informacji organowi
nadzoru lub członkom funduszu, organ nadzoru może nałożyć na towarzystwo lub
depozytariusza karę pieniężną w wysokości do 3 000 000 zł.

Art. 199. (uchylony).

Art. 200. 1. (uchylony)
2. Zadaniem organu nadzoru jest:
1) sprawowanie nadzoru nad działalnością funduszy;
1a) analiza kształtu rynku emerytalnego w zakresie otwartych funduszy,
dobrowolnych funduszy, pracowniczych programów emerytalnych, PPK, IKE
oraz IKZE w Polsce, poziomu zabezpieczenia interesów członków funduszy
emerytalnych, uczestników pracowniczych programów emerytalnych i uczestników PPK, zagrożeń dla konkurencji na rynku otwartych funduszy emerytalnych, rozwoju dobrowolnych i kapitałowych oszczędności
emerytalnych, maksymalizacji poziomu oszczędności emerytalnych oraz
przedkładanie propozycji stosownych zmian przepisów prawa w tym zakresie;
2) (uchylony)
3) sprawowanie nadzoru nad funkcjonowaniem pracowniczych programów
emerytalnych;
3a) sprawowanie nadzoru nad funkcjonowaniem PPK zgodnie z ustawą z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych;
4) pogłębianie wiedzy społeczeństwa na temat celów i zasad działalności funduszy,
ze szczególnym uwzględnieniem praw przysługujących ich członkom;
5) pogłębianie wiedzy społeczeństwa na temat celów i zasad funkcjonowania
pracowniczych programów emerytalnych, ze szczególnym uwzględnieniem
praw uczestników takich programów;
6) współdziałanie z organami administracji rządowej, Narodowym Bankiem
Polskim, Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, towarzystwami, podmiotami
działającymi na rzecz funduszy oraz związkami pracodawców, związkami
zawodowymi i innymi organizacjami społecznymi w zakresie kształtowania
polityki państwa zapewniającej bezpieczny rozwój funduszy i pracowniczych
programów emerytalnych;
7) udzielanie informacji Narodowemu Bankowi Polskiemu w zakresie niezbędnym
do wykonywania nadzoru nad bankami pełniącymi funkcje depozytariuszy
i bankami będącymi akcjonariuszami towarzystw;
8) (uchylony)
8a) współdziałanie z zagranicznymi organami nadzoru w ramach realizacji
transgranicznej działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych
oraz nadzoru nad tymi instytucjami;
9) podejmowanie innych działań przewidzianych przepisami niniejszej ustawy.

Art. 200a. (uchylony).

Art. 201. (uchylony).

Art. 202. 1. (uchylony)
2. (uchylony)
3. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ nadzoru nie wstrzymuje
wykonania decyzji organu nadzoru o cofnięciu zezwolenia na utworzenie
towarzystwa, jeżeli cofnięcie zezwolenia następuje z innych przyczyn niż określone
w art. 61.
3a. Organ nadzoru może nadać decyzji administracyjnej rygor natychmiastowej
wykonalności, również jeżeli wymaga tego interes członków funduszy emerytalnych
lub uczestników pracowniczych programów emerytalnych.
4. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej nakładanej na podstawie przepisów
ustawy organ nadzoru jest obowiązany uwzględniać rodzaj i wagę stwierdzonych
nieprawidłowości.

Art. 203. (uchylony).

Art. 204. 1. W ramach nadzoru nad działalnością funduszy organ nadzoru jest
uprawniony w szczególności do:
1) żądania udostępnienia przez towarzystwo kopii dokumentów związanych
z działalnością funduszu lub towarzystwa oraz zapoznawania się z ich treścią;
2) żądania wszelkich informacji i wyjaśnień, dotyczących działalności funduszu lub
towarzystwa, od członków zarządu, rady nadzorczej, pracowników towarzystwa
oraz innych osób związanych z towarzystwem lub funduszem umową zlecenia,
umową o dzieło lub innym stosunkiem prawnym o podobnym charakterze;
3) żądania udostępnienia przez depozytariusza lub osobę trzecią, której fundusz lub
towarzystwo powierzyły wykonywanie niektórych czynności, wszelkich
informacji, dokumentów i wyjaśnień dotyczących wykonywanych czynności na
rzecz funduszu lub towarzystwa.
2. Organ nadzoru, kierując pisemne żądanie, o którym mowa w ust. 1, wskazuje
termin jego wykonania.
3. W razie stwierdzenia, na podstawie uzyskanych informacji, wyjaśnień
i dokumentów, o których mowa w ust. 1, przypadków naruszeń prawa lub interesu
członków funduszu, organ nadzoru powiadamia towarzystwo, depozytariusza lub
osobę trzecią, której fundusz lub towarzystwo powierzyły wykonywanie niektórych
czynności, o stwierdzonych nieprawidłowościach i wyznacza termin do ich usunięcia.
4. Towarzystwo, depozytariusz lub osoba trzecia, której fundusz lub
towarzystwo powierzyło wykonywanie niektórych czynności, może w terminie 7 dni
od dnia doręczenia powiadomienia pisemnie zgłosić umotywowane zastrzeżenia do
treści powiadomienia.
4a. Jeżeli towarzystwo, depozytariusz lub osoba trzecia, której fundusz lub
towarzystwo powierzyło wykonywanie niektórych czynności, uchybi terminowi,
o którym mowa w ust. 4, organ nadzoru na prośbę zainteresowanego może przywrócić
ten termin. Przywrócenie terminu może nastąpić, jeżeli zainteresowany
uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Organ nadzoru informuje
pisemnie zainteresowanego o przywróceniu terminu albo o odmowie jego
przywrócenia.
5. Organ nadzoru po rozpatrzeniu zastrzeżeń powiadamia towarzystwo,
depozytariusza lub osobę trzecią, której fundusz lub towarzystwo powierzyło
wykonywanie niektórych czynności, o sposobie ich rozpatrzenia. W powiadomieniu
o rozpatrzeniu zastrzeżeń organ nadzoru może:
1) uwzględnić zastrzeżenia w całości lub w części i dokonać odpowiedniej zmiany
w treści powiadomienia;
2) nie uwzględnić zastrzeżeń, jeżeli są bezzasadne.
6. W przypadku gdy zostały zgłoszone zastrzeżenia zgodnie z ust. 4, termin do
usunięcia nieprawidłowości, o którym mowa w ust. 3, liczy się od dnia doręczenia
powiadomienia o rozpatrzeniu zastrzeżeń.
7. W terminie 3 dni od dnia upływu terminu wyznaczonego do usunięcia
nieprawidłowości, towarzystwo, depozytariusz lub osoba trzecia, do której zostało
skierowane powiadomienie, informuje pisemnie organ nadzoru o sposobie usunięcia
nieprawidłowości.
8. W razie nieusunięcia nieprawidłowości w wyznaczonym terminie, organ
nadzoru może nałożyć na towarzystwo, depozytariusza lub osobę trzecią, której
fundusz lub towarzystwo powierzyło wykonywanie niektórych czynności, karę
pieniężną w wysokości do 500 000 zł.
9. W przypadku stwierdzenia na podstawie uzyskanych informacji, wyjaśnień
lub dokumentów, o których mowa w ust. 1, rażącego naruszenia prawa lub rażącego
naruszenia interesu członków funduszy, organ nadzoru może nałożyć na towarzystwo,
depozytariusza lub osobę trzecią, której fundusz lub towarzystwo powierzyły
wykonywanie niektórych czynności, karę pieniężną w wysokości do 500 000 zł,
bezpośrednio po stwierdzeniu tych naruszeń.

Art. 204a. 1. Organ nadzoru może przeprowadzić kontrolę działalności
funduszu, towarzystwa, depozytariusza, a także osoby trzeciej, której fundusz lub
towarzystwo powierzyły wykonywanie niektórych czynności.
2. Osoba upoważniona przez organ nadzoru ma prawo wstępu do pomieszczeń:
1) towarzystwa – w celu sprawdzenia, czy działalność towarzystwa lub funduszu
jest zgodna z prawem, statutem towarzystwa lub funduszu lub interesem
członków funduszu;
2) depozytariusza – w celu sprawdzenia, czy jego działalność związana
z przechowywaniem aktywów funduszu jest zgodna z prawem lub z umową
o przechowywanie aktywów funduszu lub interesem członków funduszu;
3) osoby trzeciej, której fundusz lub towarzystwo powierzyły wykonywanie
niektórych czynności – w celu sprawdzenia, czy jej działalność związana
z wykonywaniem niektórych czynności na rzecz funduszu lub towarzystwa jest
zgodna z prawem lub interesem członków funduszu.
3. Osoba przeprowadzająca kontrolę ma prawo:
1) wglądu do wszelkich ksiąg, dokumentów i innych nośników informacji;
2) żądania sporządzenia oraz wydania kopii tych dokumentów i nośników
informacji;
3) żądania udzielenia informacji przez członków władz statutowych, pracowników
kontrolowanego przedsiębiorcy albo podmiotów lub innych osób związanych
z kontrolowanym przedsiębiorcą albo podmiotem umową zlecenia, umową
o dzieło lub innym stosunkiem prawnym o podobnym charakterze;
4) żądania zabezpieczenia dokumentów i innych dowodów.
4. Czynności kontrolne podejmowane przez pracowników Urzędu Komisji
Nadzoru Finansowego są wykonywane po okazaniu legitymacji służbowej oraz
doręczeniu upoważnienia wydanego przez organ nadzoru.
5. Kontrolę przeprowadza co najmniej dwóch kontrolujących.
6. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, zawiera co najmniej:
1) wskazanie podstawy prawnej;
2) oznaczenie organu kontroli;
3) datę i miejsce wystawienia;
4) imię i nazwisko pracownika organu kontroli uprawnionego do wykonania
kontroli oraz numer jego legitymacji służbowej;
5) wskazanie osoby kierującej kontrolą;
6) firmę przedsiębiorcy albo nazwę podmiotu objętego kontrolą;
7) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
8) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
9) podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;
10) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy albo podmiotu.
7. Zmiana zakresu przedmiotowego kontroli, terminu oraz pracownika organu
kontroli wymaga wystawienia nowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli
przedsiębiorcy. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
8. Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli kierujący kontrolą doręcza
kontrolowanemu przedsiębiorcy albo podmiotowi najpóźniej przed podjęciem przez
kontrolujących pierwszych czynności kontrolnych.

Art. 204b. 1. Powiadomienie, o którym mowa w art. 204 ust. 3 oraz art. 204j
ust. 1, powinno zawierać:
1) oznaczenie organu nadzoru;
2) datę wydania;
3) oznaczenie podmiotu, do którego kierowane jest powiadomienie;
4) wskazanie stwierdzonych nieprawidłowości oraz termin do ich usunięcia;
5) uzasadnienie faktyczne i prawne;
6) pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń;
7) pouczenie o treści art. 204 ust. 8;
8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby
upoważnionej do wydania powiadomienia.
2. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1, oraz powiadomienie o rozpatrzeniu
zastrzeżeń, o którym mowa w art. 204 ust. 5, jest czynnością nadzorczą, która nie
rozstrzyga co do istoty jakiejkolwiek sprawy ani nie dotyczy uprawnień lub
obowiązków wynikających z przepisów prawa.
3. W razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję
administracyjną, o której mowa w art. 204 ust. 8, sąd administracyjny może
wstrzymać jej wykonanie, również wtedy, gdy skarżący uprawdopodobni, iż ocena
działalności towarzystwa, depozytariusza lub osoby trzeciej, której fundusz lub
towarzystwo powierzyło wykonywanie niektórych czynności, zawarta
w powiadomieniu, o którym mowa w art. 204 ust. 3 albo art. 204j ust. 1, rażąco
narusza prawo.

Art. 204c. Jeżeli towarzystwo lub fundusz prowadzą działalność z naruszeniem
prawa, statutu lub rażącym naruszeniem interesów członków funduszu, organ nadzoru może nałożyć na członka zarządu towarzystwa emerytalnego, odpowiedzialnego za te naruszenia, karę pieniężną do wysokości trzykrotności miesięcznego wynagrodzenia brutto tej osoby, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące
przed nałożeniem kary, niezależnie od innych środków nadzorczych przewidzianych
przepisami prawa.

Art. 204d. 1. Kontrolujący podlega wyłączeniu od udziału w kontroli, jeżeli
ustalenia kontroli mogłyby oddziaływać na jego prawa lub obowiązki albo prawa lub
obowiązki jego małżonka lub osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym
pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia albo osób związanych z nim
z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.
2. Powody wyłączenia kontrolującego trwają mimo ustania małżeństwa,
wspólnego pożycia, przysposobienia, opieki lub kurateli.
3. Kontrolujący może być wyłączony również w razie stwierdzenia innych
przyczyn, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
4. Jeżeli okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 3, ujawnią się w toku kontroli,
kontrolujący powstrzymuje się od dalszych czynności i zawiadamia o tym
niezwłocznie organ nadzoru.
5. Wyłączony kontrolujący podejmuje jedynie czynności niecierpiące zwłoki ze
względu na interes publiczny lub ważny interes podmiotu kontrolowanego.
6. O wyłączeniu od udziału w kontroli postanawia organ nadzoru z urzędu albo
na wniosek kontrolowanego przedsiębiorcy albo podmiotu lub na wniosek
kontrolującego.
7. Organ nadzoru, postanawiając o wyłączeniu kontrolującego, uzupełnia skład
kontrolujących. Przepis art. 204a ust. 7 stosuje się odpowiednio.

Art. 204e. 1. Kontrola przeprowadzana jest w siedzibie kontrolowanego
przedsiębiorcy albo podmiotu, lub w miejscu wykonywania działalności, w godzinach
pracy lub w czasie faktycznego wykonywania działalności przez kontrolowanego
przedsiębiorcę albo podmiot.
2. Kontrola lub poszczególne czynności kontrolne, za zgodą kontrolowanego
przedsiębiorcy albo podmiotu, mogą być przeprowadzane również w siedzibie organu,
jeżeli może to usprawnić prowadzenie kontroli.
3. Kontrolowany przedsiębiorca albo podmiot zapewnia kontrolującym warunki
i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, a w szczególności udostępnia urządzenia techniczne oraz, w miarę możliwości, oddzielne pomieszczenia z odpowiednim wyposażeniem.
4. Kontrolowany przedsiębiorca albo kierownik podmiotu lub upoważniona
przez nich osoba może uczestniczyć w czynnościach, o których mowa w art. 204a ust. 3 pkt 3.
5. W okresie trwania kontroli kontrolowany przedsiębiorca albo podmiot
wypełnia obowiązki, o których mowa w art. 204a ust. 3, w terminach i formach
wskazanych przez kierującego kontrolą lub w jego zastępstwie innego kontrolującego.

Art. 204f. 1. Ustaleń kontroli dokonuje się na podstawie dowodów.
2. Do dowodów zalicza się:
1) dokumenty;
2) dane i informacje umieszczone w systemach informatycznych kontrolowanego
przedsiębiorcy albo podmiotu;
3) informacje udzielone przez osoby, o których mowa w art. 204a ust. 3 pkt 3;
4) oświadczenia osób trzecich;
5) wyniki oględzin;
6) inne materiały, które mogą przyczynić się do stwierdzenia stanu faktycznego
w zakresie objętym kontrolą.
3. Informacje pisemne sporządzane przez kontrolowanego przedsiębiorcę albo
podmiot na potrzeby przeprowadzanej kontroli powinny być podpisane przez osoby
upoważnione do ich sporządzania. W przypadku odmowy podpisania kontrolujący
sporządza stosowną adnotację.
4. Zgodność z oryginałem odpisów, kserokopii i wyciągów z dokumentów
potwierdza osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy albo podmiotu.
5. W razie niebezpieczeństwa utraty dowodów kierujący kontrolą lub w jego
zastępstwie inny kontrolujący może wskazać sposób zabezpieczenia dowodów przez
przechowywanie ich w miejscu prowadzenia działalności przez kontrolowanego
przedsiębiorcę albo podmiot w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu.
6. O zwolnieniu dowodów spod zabezpieczenia decyduje kierujący kontrolą lub
w jego zastępstwie inny kontrolujący.

Art. 204g. 1. Osoba przeprowadzająca kontrolę jest obowiązana z dokonanych
czynności sporządzić i podpisać protokół kontroli. Protokół podpisuje kontrolowany
przedsiębiorca albo podmiot, albo osoba upoważniona do ich reprezentowania.
2. Protokół zawiera w szczególności:
1) firmę i adres kontrolowanego przedsiębiorcy albo nazwę i siedzibę
kontrolowanego podmiotu;
2) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe kontrolujących;
3) wskazanie osoby kierującej kontrolą;
4) numer i datę upoważnienia do przeprowadzenia kontroli;
5) imiona i nazwiska oraz stanowiska służbowe osób składających oświadczenia
oraz udzielających informacji w toku kontroli;
6) określenie przedmiotu i zakresu kontroli;
7) opis dokonanych czynności oraz ustalenia stanu faktycznego;
8) wzmiankę o poinformowaniu podmiotu kontrolowanego o jego prawach
i obowiązkach, przez pouczenie o prawie, sposobie i terminie zgłoszenia
zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli;
9) wykaz załączników z podaniem nazwy każdego załącznika;
10) datę i miejsce sporządzenia protokołu.

Art. 204h. 1. Protokół kontroli sporządza się w dwóch jednobrzmiących
egzemplarzach, z których jeden egzemplarz kierujący kontrolą, lub w jego zastępstwie
inny kontrolujący, przekazuje kontrolowanemu przedsiębiorcy albo podmiotowi.
2. Osoba upoważniona do reprezentowania kontrolowanego przedsiębiorcy albo
podmiotu potwierdza odbiór protokołu, umieszczając pisemne oświadczenie
w protokole.
3. Kierujący kontrolą lub w jego zastępstwie inny kontrolujący oraz
kontrolowany przedsiębiorca albo podmiot, albo osoba przez nich upoważniona,
parafują każdą stronę protokołu.
4. Jeżeli kontrolowany przedsiębiorca albo podmiot odmawia lub uchyla się od
odebrania protokołu kontroli, organ nadzoru wzywa pisemnie podmiot kontrolowany
do złożenia oświadczenia o odbiorze protokołu, wyznaczając termin nie krótszy niż
7 dni na dokonanie tej czynności. W przypadku bezskutecznego upływu
wyznaczonego terminu protokół uważa się za odebrany z upływem ostatniego dnia
tego terminu.
5. Po potwierdzeniu odbioru protokołu kontroli nie dokonuje się w protokole
żadnych poprawek i dopisków.
6. Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe prostuje kierujący kontrolą lub
w jego zastępstwie inny kontrolujący, parafując sprostowania. Organ nadzoru
o sprostowaniu oczywistych omyłek informuje pisemnie podmiot kontrolowany.

Art. 204i. 1. W terminie 14 dni od dnia potwierdzenia odbioru protokołu
kontroli kontrolowany przedsiębiorca albo podmiot może zgłosić organowi nadzoru
pisemne, umotywowane zastrzeżenia i uwagi do treści protokołu oraz stanowisko
w sprawach objętych zakresem kontroli.
2. O sposobie rozpatrzenia zastrzeżeń organ nadzoru informuje kontrolowanego
przedsiębiorcę albo podmiot w terminie 14 dni od dnia ich doręczenia.

Art. 204j. 1. Po podpisaniu protokołu kontroli, organ nadzoru powiadamia
pisemnie kontrolowanego przedsiębiorcę albo podmiot o stwierdzonych
nieprawidłowościach i wyznacza termin do ich usunięcia. Przepisy art. 204 ust. 4–
8 stosuje się odpowiednio.
2. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli rażących nieprawidłowości,
organ nadzoru może nałożyć na kontrolowanego przedsiębiorcę albo podmiot karę
pieniężną w wysokości do 500 000 zł, bezpośrednio po ich stwierdzeniu.

Art. 204k. Organ nadzoru może nakazać dobrowolnemu funduszowi lub
pracowniczemu funduszowi będącemu funduszem zdefiniowanej daty zmianę statutu
funduszu w terminie określonym przez organ nadzoru, jeżeli statut funduszu zawiera
postanowienia niezgodne z przepisami ustawy lub ustawy z dnia 4 października
2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych lub postanowienia niezabezpieczające
należycie interesu członków funduszu.

Art. 204l. Organ nadzoru może nakazać dobrowolnemu funduszowi lub
pracowniczemu funduszowi będącemu funduszem zdefiniowanej daty zmianę umowy
z depozytariuszem o przechowywanie aktywów funduszu, jeżeli umowa zawiera
postanowienia niezgodne z przepisami ustawy lub ustawy z dnia 4 października
2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych lub postanowienia niezabezpieczające
należycie interesu członków funduszu.

Art. 205. 1. Członek może wnieść do organu nadzoru skargę na fundusz, jeżeli
sądzi, że działalność tego funduszu jest niezgodna z przepisami prawa lub
postanowieniami statutu funduszu.
2. Skargę na fundusz może wnieść także osoba, która była uprzednio jego
członkiem w okresie 6 miesięcy poprzedzających wniesienie skargi.
3. W imieniu grupy członków skargę na fundusz może wnieść do organu nadzoru
także organizacja społeczna, której zadanie nie polega na prowadzeniu działalności
gospodarczej.

Art. 206. 1. Organ nadzoru może żądać zwołania posiedzenia zarządu, rady
nadzorczej lub walnego zgromadzenia akcjonariuszy towarzystwa oraz umieszczenia
poszczególnych spraw w porządku obrad tych organów, jeżeli uzna to za konieczne
do prawidłowego sprawowania nadzoru nad działalnością funduszu lub towarzystwa.
2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, organ nadzoru deleguje swojego
przedstawiciela do udziału w posiedzeniu zarządu, rady nadzorczej lub walnego
zgromadzenia akcjonariuszy towarzystwa, który jest uprawniony do zabierania głosu
w sprawach objętych porządkiem obrad tych organów.
3. Organ nadzoru w pisemnym wezwaniu występuje z żądaniem, o którym
mowa w ust. 1, określając termin, przed którego upływem posiedzenie zarządu, rady
nadzorczej lub walnego zgromadzenia akcjonariuszy towarzystwa powinno się odbyć.
Termin ten nie może być krótszy niż 30 dni, licząc od dnia doręczenia wezwania.
4. Towarzystwo jest obowiązane niezwłocznie poinformować organ nadzoru
o ustalonym terminie posiedzenia.
5. Jeżeli w ciągu 14 dni od dnia doręczenia wezwania termin posiedzenia
zarządu, rady nadzorczej lub walnego zgromadzenia akcjonariuszy towarzystwa nie
zostanie ustalony lub zostanie ustalony z naruszeniem terminu określonego
w wezwaniu, organ nadzoru może zwołać posiedzenie zarządu, rady nadzorczej lub
walnego zgromadzenia akcjonariuszy towarzystwa na koszt towarzystwa.

Art. 207. (uchylony).

Art. 207a. Organ nadzoru może być uczestnikiem postępowania rejestrowego
dotyczącego towarzystwa emerytalnego lub funduszu emerytalnego.

Art. 207b. Organ nadzoru, przynajmniej raz na dwa lata, przekazuje
Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów
Emerytalnych informację o obowiązujących w prawie polskim wymogach
dotyczących działalności pracowniczych funduszy emerytalnych.

Art. 207c. 1. Organ nadzoru jest obowiązany do ogłoszenia na swojej stronie
internetowej bez zbędnej zwłoki informacji o zastosowaniu wobec osoby fizycznej,
pracowniczego funduszu lub pracowniczego towarzystwa odpowiednio:
1) kary pieniężnej, o której mowa w art. 62 ust. 2 i 5, art. 156, art. 197 ust. 6,
art. 198, art. 204 ust. 8 i 9 i art. 204c,
2) powiadomienia o stwierdzonych nieprawidłowościach, o którym mowa
w art. 62 ust. 2, art. 204 ust. 3 i art. 204j ust. 1,
3) decyzji o cofnięciu zezwolenia na utworzenie towarzystwa, o której mowa
w art. 61 i art. 62 ust. 1
– wobec których nie złożono w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje:
1) imię i nazwisko osoby fizycznej lub firmę (nazwę) podmiotu, na który nałożono
sankcję;
2) wskazanie rodzaju i charakteru naruszenia;
3) określenie rodzaju zastosowanej sankcji, a w przypadku kary pieniężnej – jej
wysokość.
3. W przypadku gdy organ nadzoru uzna, że opublikowanie danych
identyfikacyjnych podmiotu, na który nałożono sankcję, byłoby nieproporcjonalne
w oparciu o indywidualną ocenę proporcjonalności opublikowania takich danych, lub
w przypadku gdy zagroziłoby stabilności rynków finansowych lub trwającemu
postępowaniu, organ nadzoru może podjąć decyzję o odroczeniu publikacji,
zaniechaniu publikacji lub o opublikowaniu informacji o nałożonych sankcjach
w sposób zanonimizowany.
4. Obowiązek publikacji informacji, o której mowa w ust. 1, powstaje w dniu,
w którym decyzja o nałożeniu sankcji stała się ostateczna.

Art. 208. (uchylony).

Art. 209. (uchylony).

Art. 210. Do Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, jego
Zastępców, członków Komisji, pracowników Urzędu tej Komisji oraz osób
zatrudnionych w Urzędzie tej Komisji na podstawie umowy o dzieło, umowy zlecenia
albo innych umów o podobnym charakterze stosuje się odpowiednio przepisy art. 49.

Art. 211. (uchylony).

Art. 212. (uchylony).

Art. 213. (uchylony).

Art. 214. (uchylony).

Art. 215. Kto nie będąc do tego uprawniony używa w nazwie (firmie) lub do
określenia prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej albo w reklamie
określeń, o których mowa w art. 10 ust. 2 lub art. 28 ust. 1,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 2.

Art. 216. Kto bez wymaganego zezwolenia prowadzi działalność, o której mowa
w art. 2 ust. 2 lub 3 lub art. 29 ust. 1,
podlega grzywnie do 5 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 5.

Art. 217. Kto, podejmując decyzje inwestycyjne na rachunek funduszu, narusza
wymogi w zakresie działalności lokacyjnej określone w niniejszej ustawie, stwarzając
przez to zagrożenie dla interesów członka funduszu,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł.

Art. 218. 1. Kto, będąc odpowiedzialny za informacje zawarte w prospekcie
informacyjnym, podaje nieprawdziwe lub zataja prawdziwe dane, wpływające
w istotny sposób na treść informacji,
podlega grzywnie do 5 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. Kto, będąc odpowiedzialny za inne informacje udostępniane członkom
funduszu lub organowi nadzoru, zgodnie z przepisami niniejszej ustawy, dopuszcza się czynu określonego w ust. 1,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł.

Art. 218a. Kto, będąc do tego obowiązanym, nie opracowuje lub nie publikuje
dokumentów, o których mowa w art. 142a ust. 1, 3 i 4 lub art. 142c ust. 1, 2 i 4,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Art. 218b. Kto, będąc odpowiedzialnym za informacje zawarte w polityce
dotyczącej zaangażowania, o której mowa w art. 142a ust. 1, podaje w niej
nieprawdziwe dane lub zataja prawdziwe dane wpływające w istotny sposób na treść tej polityki,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Art. 218c. Kto, będąc odpowiedzialnym za informacje, o których mowa
w art. 142c, podaje w nich nieprawdziwe dane lub zataja prawdziwe dane wpływające
w istotny sposób na treść tych informacji,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Art. 219. 1. Kto wbrew zakazowi przewidzianemu w art. 92 ust. 1 prowadzi
działalność akwizycyjną polegającą na działaniach mających na celu skłonienie
kogokolwiek, aby przystąpił do otwartego funduszu lub pozostawał członkiem tego
funduszu, lub w ramach tej działalności oferuje określone w tym przepisie dodatkowe
korzyści materialne lub wykorzystuje stosunek nadrzędności wynikający ze stosunku
pracy lub innego stosunku prawnego, na którym jest oparta zależność służbowa lub
inna zależność o podobnym charakterze, w celu skłonienia do przystąpienia do
otwartego funduszu lub pozostawania jego członkiem,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł.
2. Tej samej karze podlega, kto, prowadząc działalność, o której mowa
w art. 92 ust. 2, oferuje dodatkowe korzyści materialne w zamian za przystąpienie do
określonego otwartego funduszu lub za pozostawanie jego członkiem.

Art. 219a. (uchylony).

Art. 220. 1. Kto, będąc obowiązany do zachowania tajemnicy zawodowej
dotyczącej działalności funduszu, ujawnia ją lub wykorzystuje,
podlega grzywnie do 1 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 3.
2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w ust. 1 w celu osiągnięcia
korzyści majątkowej lub osobistej,
podlega grzywnie do 5 000 000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 5.

Art. 221. (uchylony).

Art. 222. Odpowiedzialności karnej przewidzianej w przepisach art. 215–
220 podlega także ten, kto dopuszcza się czynów określonych w tych przepisach,
działając w imieniu osoby prawnej.

Art. 223. (pominięty).

Art. 224. (pominięty).

Art. 225. (pominięty).

Art. 226. (pominięty).

Art. 227. (pominięty).

Art. 228. (pominięty).

Art. 229. (uchylony).

Art. 230. (pominięty).

Art. 230a. (pominięty).

Art. 231. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r., z wyjątkiem:
1) art. 199–214 i art. 230, które wchodzą w życie z dniem 1 maja 1998 r.;
2) art. 1–60, art. 92–94, art. 152, art. 157–164, art. 197, art. 215–222 i art. 230a,
które wchodzą w życie z dniem 1 sierpnia 1998 r.;
3) art. 81–85, art. 90, art. 98 i art. 189–190, które wchodzą w życie z dniem 1 marca 1999 r.