Wejscie w życie: 14 lipca 1973

Ostatnia Zmiana: 1 lipca 2015

Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych

Art. 1. W sprawach karnych uiszcza się opłaty na rzecz Skarbu Państwa.

Art. 2. 1. Skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w razie
skazania na karę pozbawienia wolności:
1) do 3 miesięcy – 60 zł,
2) do 6 miesięcy – 120 zł,
3) do 1 roku – 180 zł,
4) do 2 lat – 300 zł,
5) do 5 lat – 400 zł,
6) do 15 lat albo 25 lat – 600 zł.
2. Przepisy ust. 1 pkt 1–4 stosuje się odpowiednio w razie skazania na karę
ograniczenia wolności.

Art. 3. 1. Skazany w pierwszej instancji na karę grzywny obowiązany jest
uiścić opłatę w wysokości 10%, nie mniej jednak niż 30 zł, a w razie orzeczenia
grzywny obok kary pozbawienia wolności – w wysokości 20% od kwoty
wymierzonej grzywny.
2. W razie orzeczenia grzywny na podstawie art. 71 § 1 Kodeksu karnego
skazany w pierwszej instancji obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 10% od
kwoty wymierzonej mu grzywny, nie mniej jednak niż 30 zł.

Art. 4. (skreślony).

Art. 5. W wypadku gdy sąd odstąpił od wymierzenia kary, odstąpił od
wymierzenia kary i poprzestał na wymierzeniu środka karnego albo zamiast kary
zastosował na podstawie art. 10 § 4 Kodeksu karnego środek wychowawczy albo
poprawczy, oskarżony obowiązany jest uiścić opłatę w wysokości 30 zł.

Art. 6. W razie orzeczenia kary łącznej opłatę wymierza się od tej kary. Jeżeli
kara łączna została orzeczona wyrokiem łącznym, odrębnej opłaty od tej kary nie
pobiera się.

Art. 7. W razie warunkowego umorzenia postępowania oskarżony obowiązany
jest uiścić opłatę w wysokości od 60 zł do 100 zł.

Art. 8. W razie nieuwzględnienia apelacji wniesionej na korzyść oskarżonego,
zwróconej przeciwko rozstrzygnięciu o winie lub karze zasadniczej, sąd wymierza za
postępowanie odwoławcze opłatę w wysokości należnej za pierwszą instancję, przy
czym opłatę wymierza się od tej kary, przeciwko której była zwrócona apelacja oskarżonego.

Art. 9. Nie pobiera się opłaty w wypadku nieuwzględnienia apelacji wniesionej
wyłącznie przez oskarżyciela publicznego albo nieuwzględnienia kasacji.

Art. 10. 1. W razie obniżenia lub podwyższenia wymiaru kary zasadniczej,
zmiany jej rodzaju albo skazania dopiero przez sąd odwoławczy, sąd ten wymierza
za obie instancje jedną opłatę według kary przez siebie orzeczonej.
2. Przepisy ust. 1 i art. 8 stosuje się odpowiednio w razie zmiany jednej z
zaskarżonych kar zasadniczych.

Art. 11. Jeżeli apelacja oskarżonego nie jest zwrócona przeciwko
rozstrzygnięciu o winie albo o karze zasadniczej, w razie jej nieuwzględnienia, sąd
wymierza za postępowanie odwoławcze opłatę w wysokości 30 zł.

Art. 12. Przepisy art. 8–11 stosuje się odpowiednio w razie wniesienia środka
odwoławczego od orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania.

Art. 13. 1. W sprawach z oskarżenia publicznego, w których wyłącznym
oskarżycielem stał się oskarżyciel posiłkowy, oraz w sprawach z oskarżenia
prywatnego, w razie uniewinnienia oskarżonego sąd wymierza oskarżycielowi
posiłkowemu albo prywatnemu opłatę w wysokości od 60 zł do 240 zł, jednakże
jeżeli oskarżony nie został uniewinniony od wszystkich zarzucanych czynów – sąd
może, biorąc pod uwagę ilość i rodzaj zarzutów, od których oskarżony został
uniewinniony, wymierzyć opłatę niższą albo odstąpić od jej wymierzenia. Opłaty nie
wymierza się, jeżeli uniewinnienie nastąpiło z przyczyn wymienionych w art. 31 § 1
Kodeksu karnego.
2. W razie nieuwzględnienia środka odwoławczego wniesionego przez
oskarżyciela posiłkowego albo prywatnego sąd wymierza za postępowanie
odwoławcze opłatę w wysokości od 60 zł do 240 zł.

Art. 14. Instytucje państwowe i społeczne występujące w charakterze
oskarżyciela posiłkowego lub oskarżyciela prywatnego nie ponoszą opłat.

Art. 15. 1. W sprawach karnych uiszcza się opłaty od następujących wniosków
i próśb:
1) od wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności albo kary
ograniczenia wolności – 80 zł,
2) od wniosku o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności albo
kary aresztu – 60 zł,
3) od wniosku o warunkowe przedterminowe zwolnienie – 45 zł,
4) od wniosku o zwolnienie z odbywania reszty kary ograniczenia wolności albo
środka karnego – 45 zł,
5) od ponownego wniosku o rozłożenie grzywny na raty – 2% od kwoty grzywny
objętej wnioskiem, nie mniej jednak niż 25 zł,
6) od wniosku o warunkowe zawieszenie wykonania odroczonej kary pozbawienia
wolności – 100 zł,
7) od wniosku o warunkowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia
wolności w trybie art. 155 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego – 100 zł,
8) od wniosku o zatarcie skazania – 45 zł,
9) od ponownej prośby o ułaskawienie – 45 zł,
10) od wniosku o wznowienie postępowania – 150 zł.
2. Opłaty wymienione w ust. 1 uiszcza się wraz ze złożeniem wniosku lub
prośby. Do wniosku lub prośby dołącza się dowód wpłacenia opłaty do kasy
sądowej. W razie wznowienia postępowania opłata od wniosku w tym przedmiocie
podlega zwrotowi.
3. Organ postępowania wykonawczego i dowódca jednostki wojskowej nie
mają obowiązku uiszczania opłat wymienionych w ust. 1.

Art. 16. 1. Wysokość przypadającej opłaty określa w orzeczeniu kończącym
postępowanie sąd.
2. Jeżeli w orzeczeniu, o którym mowa w ust. 1, opłaty nie określono albo
błędnie ustalono jej wysokość, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje sąd
odwoławczy lub sąd pierwszej instancji; w wypadku gdy opłaty nie określono,
orzeczenie może wydać także referendarz sądowy.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w razie rozpoznania wniosku lub
prośby bez uiszczenia opłaty.

Art. 17. 1. Do zwolnienia od opłat stosuje się odpowiednio przepisy o
zwolnieniu od kosztów postępowania karnego.
2. Zwolnienie od opat sąd stwierdza w orzeczeniu kończącym postępowanie.
3. Zwolnienie od opłat, o których mowa w art. 10 następuje w postanowieniu
wydanym przed rozpoznaniem wniosku lub prośby.
4. Przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio.
5. Nie pobiera się opłaty w wypadku warunkowego umorzenia postępowania
lub skazania żołnierza odbywającego zasadniczą służbę wojskową albo pełniącego
służbę wojskową w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego; dotyczy to
również osoby spełniającej zastępczo obowiązek służby wojskowej.

Art. 18. Na orzeczenie w przedmiocie opłat przysługuje zażalenie, jeżeli nie
wniesiono apelacji.

Art. 19. 1. Za zaświadczenia i inne dokumenty, wydawane na wniosek na
podstawie akt, pobiera się od wnioskodawcy opłatę kancelaryjną w wysokości 6 zł za
każdą stronę.
2. Opłatę wymienioną w ust. 1 uiszcza się wraz ze złożeniem wniosku lub
prośby. Do wniosku lub prośby dołącza się dowód wpłacenia opłaty do kasy sądowej.

Art. 20. 1. Prawo do ściągnięcia zasądzonych opłat przedawnia się z upływem
3 lat od dnia, w którym należało je uiścić.
2. Prawo strony do żądania zwrotu opłaty przedawnia się z upływem 3 lat od
dnia powstania tego prawa.

Art. 21. Przepisy ustawy stosuje się również w postępowaniu:
1) o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe,
2) o wykroczenie, przy czym:
a) opłata wymierzona w razie skazania na karę aresztu albo karę ograniczenia
wolności wynosi 30 zł,
b) opłata od wniosku o wznowienie postępowania jest określana odrębnie w
przepisach o postępowaniu w sprawach o wykroczenia,
3) dotyczącym żołnierzy, z wyłączeniem żołnierzy odbywających zasadniczą
służbę wojskową albo pełniących służbę wojskową w charakterze kandydata na
żołnierza zawodowego, przy czym opłata w razie skazania na karę aresztu
wojskowego albo karę ograniczenia wolności nie może być niższa niż 60 zł.

Art. 22. (uchylony).

Art. 23. (uchylony).