Wejscie w życie: 25 maja 2018

Ostatnia Zmiana: 4 maja 2019

Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych

Art. 1. 1. Ustawę stosuje się do ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych w zakresie określonym w art. 2
i art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie
danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1), zwanego dalej
„rozporządzeniem 2016/679”.
2. Ustawa określa:
1) podmioty publiczne obowiązane do wyznaczenia inspektora ochrony danych
oraz tryb zawiadamiania o jego wyznaczeniu;
2) warunki i tryb akredytacji podmiotu uprawnionego do certyfikacji w zakresie
ochrony danych osobowych, akredytowanego przez Polskie Centrum
Akredytacji, zwanego dalej „podmiotem certyfikującym”, podmiotu
monitorującego kodeks postępowania oraz certyfikacji;
3) tryb zatwierdzenia kodeksu postępowania;
4) organ właściwy w sprawie ochrony danych osobowych;
5) postępowanie w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych
osobowych;
6) tryb europejskiej współpracy administracyjnej;
7) kontrolę przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych;
8) odpowiedzialność cywilną za naruszenie przepisów o ochronie danych
osobowych i postępowanie przed sądem;
9) odpowiedzialność karną i administracyjne kary pieniężne za naruszenie
przepisów o ochronie danych osobowych.

Art. 2. 1. Do działalności polegającej na redagowaniu, przygotowywaniu,
tworzeniu lub publikowaniu materiałów prasowych w rozumieniu ustawy z dnia
26 stycznia 1984 r. − Prawo prasowe (Dz. U. z 2018 r. poz. 1914), a także do
wypowiedzi w ramach działalności literackiej lub artystycznej nie stosuje się
przepisów art. 5–9, art. 11, art. 13–16, art. 18–22, art. 27, art. 28 ust. 2–10 oraz
art. 30 rozporządzenia 2016/679.
2. Do wypowiedzi akademickiej nie stosuje się przepisów art. 13, art. 15 ust. 3
i 4, art. 18, art. 27, art. 28 ust. 2–10 oraz art. 30 rozporządzenia 2016/679.

Art. 3. 1. Administrator wykonujący zadanie publiczne nie przekazuje
informacji, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia 2016/679, jeżeli zmiana
celu przetwarzania służy realizacji zadania publicznego i niewykonanie
obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia 2016/679, jest
niezbędne dla realizacji celów, o których mowa w art. 23 ust. 1 tego
rozporządzenia, oraz przekazanie tych informacji:
1) uniemożliwi lub znacząco utrudni prawidłowe wykonanie zadania
publicznego, a interes lub podstawowe prawa lub wolności osoby, której dane
dotyczą, nie są nadrzędne w stosunku do interesu wynikającego z realizacji
tego zadania publicznego lub
2) naruszy ochronę informacji niejawnych.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, administrator zapewnia
odpowiednie środki służące ochronie interesu lub podstawowych praw i wolności
osoby, której dane dotyczą.
3. Administrator jest obowiązany poinformować osobę, której dane dotyczą,
na jej wniosek, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od
dnia otrzymania wniosku, o podstawie nieprzekazania informacji, o których mowa
w art. 13 ust. 3 rozporządzenia 2016/679.

Art. 4. 1. W zakresie nieuregulowanym w art. 14 ust. 5 rozporządzenia
2016/679 administrator wykonujący zadanie publiczne nie przekazuje informacji,
o których mowa w art. 14 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia 2016/679, jeżeli służy to
realizacji zadania publicznego i niewykonanie obowiązku, o którym mowa
w art. 14 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia 2016/679, jest niezbędne dla realizacji celów,
o których mowa w art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia, oraz przekazanie tych
informacji:
1) uniemożliwi lub znacząco utrudni prawidłowe wykonanie zadania
publicznego, a interes lub podstawowe prawa lub wolności osoby, której dane
dotyczą, nie są nadrzędne w stosunku do interesu wynikającego z realizacji
tego zadania publicznego lub
2) naruszy ochronę informacji niejawnych.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, administrator zapewnia
odpowiednie środki służące ochronie interesu lub podstawowych praw i wolności
osoby, której dane dotyczą.
3. Administrator jest obowiązany poinformować osobę, której dane dotyczą,
na jej wniosek, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od
dnia otrzymania wniosku, o podstawie nieprzekazania informacji, o których mowa
w art. 14 ust. 1, 2 i 4 rozporządzenia 2016/679.

Art. 5. 1. Administrator wykonujący zadanie publiczne nie przekazuje
informacji, o których mowa w art. 15 ust. 1–3 rozporządzenia 2016/679, jeżeli
służy to realizacji zadania publicznego i niewykonanie obowiązków, o których
mowa w art. 15 ust. 1–3 rozporządzenia 2016/679, jest niezbędne dla realizacji
celów, o których mowa w art. 23 ust. 1 tego rozporządzenia, oraz wykonanie tych obowiązków:
1) uniemożliwi lub znacząco utrudni prawidłowe wykonanie zadania
publicznego, a interes lub podstawowe prawa lub wolności osoby, której dane dotyczą, nie są nadrzędne w stosunku do interesu wynikającego z realizacji tego zadania publicznego lub
2) naruszy ochronę informacji niejawnych.
2. W przypadku gdy wykonanie obowiązków, o których mowa
w art. 15 ust. 1 i 3 rozporządzenia 2016/679, wymaga niewspółmiernie dużego
wysiłku związanego z wyszukaniem danych osobowych, administrator
wykonujący zadanie publiczne wzywa osobę, której dane dotyczą, do udzielenia
informacji pozwalających na wyszukanie tych danych. Przepis art. 64 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r.
poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133) stosuje się odpowiednio.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, administrator zapewnia
odpowiednie środki służące ochronie interesu lub podstawowych praw i wolności
osoby, której dane dotyczą.
4. Administrator jest obowiązany poinformować osobę, której dane dotyczą,
na jej wniosek, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie miesiąca od
dnia otrzymania wniosku, o podstawie niewykonania obowiązków, o których
mowa w art. 15 ust. 1–3 rozporządzenia 2016/679.

Art. 5a. 1. Administrator, który otrzymał dane osobowe od podmiotu
realizującego zadanie publiczne, nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art.
15 ust. 1–3 rozporządzenia 2016/679, w przypadku gdy podmiot przekazujący dane
osobowe wystąpił z żądaniem w tym zakresie ze względu na konieczność
prawidłowego wykonania zadania publicznego mającego na celu:
1) zapobieganie przestępczości, wykrywanie lub ściganie czynów zabronionych
lub wykonywanie kar, w tym ochronę przed zagrożeniami dla bezpieczeństwa
publicznego i zapobieganie takim zagrożeniom;
2) ochronę interesów gospodarczych i finansowych państwa obejmującą w
szczególności:
a) realizację i dochodzenie dochodów z podatków, opłat, niepodatkowych
należności budżetowych oraz innych należności,
b) wykonywanie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych i
niepieniężnych oraz wykonywanie zabezpieczenia należności
pieniężnych i niepieniężnych,
c) przeciwdziałanie wykorzystywaniu działalności banków i instytucji
finansowych do celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi,
d) ujawnianie i odzyskiwanie mienia zagrożonego przepadkiem w związku
z przestępstwami,
e) prowadzenie kontroli, w tym kontroli celno-skarbowych.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, administrator udziela odpowiedzi
na żądanie wniesione na podstawie art. 15 rozporządzenia 2016/679 w sposób,
który uniemożliwia ustalenie, że administrator przetwarza dane osobowe
otrzymane od podmiotu wykonującego zadanie publiczne.

Art. 6. Ustawy oraz rozporządzenia 2016/679 nie stosuje się do:
1) przetwarzania danych osobowych przez jednostki sektora finansów
publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 1, 3, 5, 6 i 14 ustawy z dnia
27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869 i 1622),
w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest konieczne do realizacji zadań
mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa narodowego, jeżeli przepisy
szczególne przewidują niezbędne środki ochrony praw i wolności osoby,
której dane dotyczą;
2) działalności służb specjalnych w rozumieniu art. 11 ustawy z dnia 24 maja
2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu
(Dz. U. z 2018 r. poz. 2387, 2245 i 2399 oraz z 2019 r. poz. 53, 125 i 1091).

Art. 6a. 1. Do przetwarzania danych osobowych w ramach wykonywania
konstytucyjnych i ustawowych kompetencji Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej,
w zakresie nieobjętym bezpieczeństwem narodowym, stosuje się odpowiednio
przepisy art. 4–7, art. 11, art. 12, art. 16, art. 17, art. 24 ust. 1 i 2, art. 25 ust. 1 i 2,
art. 28–30, art. 32, art. 34, art. 35, art. 37–39 i art. 86 rozporządzenia 2016/679 oraz
przepisy art. 6 i art. 11 ustawy.
2. Przetwarzanie danych, o których mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia
2016/679, następuje w zakresie niezbędnym do realizacji konstytucyjnych i
ustawowych kompetencji Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli prawa lub
wolności osoby, której dane dotyczą, nie są nadrzędne w stosunku do realizacji
zadań wynikających z tych kompetencji.

Art. 7. 1. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowań
administracyjnych przed Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych, zwanym
dalej „Prezesem Urzędu”, o których mowa w rozdziałach 4–7 i 11, stosuje się
ustawę z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.
2. Postępowanie przed Prezesem Urzędu jest postępowaniem
jednoinstancyjnym.
3. Do postanowień wydanych w postępowaniach, o których mowa w ust. 1,
na które zgodnie z ustawą z dnia 14 czerwca 1960 r. − Kodeks postępowania
administracyjnego służy zażalenie, przepisów o zażaleniu nie stosuje się.
4. Na postanowienia, o których mowa w ust. 3, służy skarga do sądu
administracyjnego.

Art. 8. Administrator i podmiot przetwarzający są obowiązani do
wyznaczenia inspektora ochrony danych, zwanego dalej „inspektorem”,
w przypadkach i na zasadach określonych w art. 37 rozporządzenia 2016/679.

Art. 9. Przez organy i podmioty publiczne obowiązane do wyznaczenia
inspektora, o których mowa w art. 37 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/679,
rozumie się:
1) jednostki sektora finansów publicznych;
2) instytuty badawcze;
3) Narodowy Bank Polski.

Art. 10. 1. Podmiot, który wyznaczył inspektora, zawiadamia Prezesa Urzędu
o jego wyznaczeniu w terminie 14 dni od dnia wyznaczenia, wskazując imię,
nazwisko oraz adres poczty elektronicznej lub numer telefonu inspektora.
2. Zawiadomienie może zostać dokonane przez pełnomocnika podmiotu,
o którym mowa w ust. 1. Do zawiadomienia dołącza się pełnomocnictwo udzielone
w formie elektronicznej.
3. W zawiadomieniu oprócz danych, o których mowa w ust. 1, wskazuje się:
1) imię i nazwisko oraz adres zamieszkania, w przypadku gdy administratorem
lub podmiotem przetwarzającym jest osoba fizyczna;
2) firmę przedsiębiorcy oraz adres miejsca prowadzenia działalności
gospodarczej, w przypadku gdy administratorem lub podmiotem
przetwarzającym jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą;
3) pełną nazwę oraz adres siedziby, w przypadku gdy administratorem lub
podmiotem przetwarzającym jest podmiot inny niż wskazany w pkt 1 i 2;
4) numer identyfikacyjny REGON, jeżeli został nadany administratorowi lub
podmiotowi przetwarzającemu.
4. Podmiot, który wyznaczył inspektora, zawiadamia Prezesa Urzędu o każdej
zmianie danych, o których mowa w ust. 1 i 3, oraz o odwołaniu inspektora,
w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmiany lub odwołania.
5. W przypadku wyznaczenia jednego inspektora przez organy lub podmioty
publiczne albo przez grupę przedsiębiorców, każdy z tych podmiotów dokonuje
zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 4.
6. Zawiadomienia, o których mowa w ust. 1 i 4, sporządza się w postaci
elektronicznej i opatruje kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo
podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

Art. 11. Podmiot, który wyznaczył inspektora, udostępnia dane inspektora,
o których mowa w art. 10 ust. 1, niezwłocznie po jego wyznaczeniu, na swojej
stronie internetowej, a jeżeli nie prowadzi własnej strony internetowej, w sposób
ogólnie dostępny w miejscu prowadzenia działalności.

Art. 11a. 1. Podmiot, który wyznaczył inspektora, może wyznaczyć osobę
zastępującą inspektora w czasie jego nieobecności, z uwzględnieniem kryteriów, o
których mowa w art. 37 ust. 5 i 6 rozporządzenia 2016/679.
2. W związku z wykonywaniem obowiązków inspektora w czasie jego
nieobecności do osoby go zastępującej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące inspektora.
3. Podmiot, który wyznaczył osobę zastępującą inspektora, zawiadamia
Prezesa Urzędu o jej wyznaczeniu w trybie określonym w art. 10 oraz udostępnia
jej dane zgodnie z art. 11.

Art. 12. 1. Akredytacji podmiotów ubiegających się o uprawnienie do
certyfikacji w zakresie ochrony danych osobowych, o której mowa
w art. 43 rozporządzenia 2016/679, zwanej dalej „akredytacją”, udziela Polskie
Centrum Akredytacji.
2. Akredytacja jest udzielana na zasadach określonych w art. 43 ust. 1–7 rozporządzenia 2016/679.
3. Do udzielania akredytacji stosuje się przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia
13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2019
r. poz. 544), z wyjątkiem art. 24 ust. 4–7 oraz art. 25 ust. 1 i 2 w zakresie
dotyczącym ograniczenia zakresu akredytacji oraz jej zawieszenia.

Art. 13. Prezes Urzędu udostępnia na swojej stronie podmiotowej
w Biuletynie Informacji Publicznej kryteria akredytacji, o których mowa
w art. 43 ust. 3 rozporządzenia 2016/679.

Art. 14. 1. Polskie Centrum Akredytacji informuje Prezesa Urzędu
o udzielonej akredytacji.
2. Informacja o udzielonej akredytacji zawiera:
1) oznaczenie podmiotu, któremu udzielono akredytacji;
2) wskazanie zakresu udzielonej akredytacji oraz okresu jej ważności.
3. Polskie Centrum Akredytacji informuje Prezesa Urzędu o cofnięciu
akredytacji.
4. Informacja o cofnięciu akredytacji zawiera:
1) oznaczenie podmiotu, któremu cofnięto akredytację;
2) wskazanie przyczyny uzasadniającej cofnięcie akredytacji.
5. Prezes Urzędu i Polskie Centrum Akredytacji mogą zawrzeć porozumienie
o współpracy w zakresie monitorowania działalności podmiotów certyfikujących
i wzajemnym przekazywaniu informacji dotyczących tych podmiotów.

Art. 15. 1. Certyfikacji, o której mowa w art. 42 rozporządzenia 2016/679,
zwanej dalej „certyfikacją”, dokonuje Prezes Urzędu lub podmiot certyfikujący, na
wniosek administratora, podmiotu przetwarzającego, producenta albo podmiotu
wprowadzającego usługę lub produkt na rynek.
2. Certyfikacja jest dokonywana na zasadach określonych w rozporządzeniu
2016/679.
3. W sprawach dokonywania certyfikacji przez podmiot certyfikujący
nieuregulowanych w rozporządzeniu 2016/679 i ustawie stosuje się postanowienia
umowy cywilnoprawnej zawartej między podmiotem certyfikującym a podmiotem
ubiegającym się o certyfikację.

Art. 16. Prezes Urzędu udostępnia na swojej stronie podmiotowej
w Biuletynie Informacji Publicznej kryteria certyfikacji, o których mowa
w art. 42 ust. 5 rozporządzenia 2016/679.

Art. 17. 1. Wniosek o certyfikację zawiera co najmniej:
1) nazwę podmiotu ubiegającego się o certyfikację albo jego imię i nazwisko
oraz wskazanie adresu jego siedziby, adresu miejsca prowadzenia działalności
gospodarczej albo adresu zamieszkania;
2) informacje potwierdzające spełnianie kryteriów certyfikacji;
3) wskazanie zakresu wnioskowanej certyfikacji.
2. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające spełnianie kryteriów
certyfikacji albo ich kopie oraz, w przypadku certyfikacji dokonywanej przez
Prezesa Urzędu, dowód wniesienia opłaty, o której mowa w art. 26.
3. Wniosek składa się pisemnie w postaci papierowej opatrzonej
własnoręcznym podpisem albo w postaci elektronicznej opatrzonej
kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Wniosek składany do Prezesa Urzędu
w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym
albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP.

Art. 18. 1. Prezes Urzędu albo podmiot certyfikujący rozpatruje wniosek
o certyfikację i w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia złożenia wniosku zgodnego z art. 17, po zbadaniu spełniania kryteriów certyfikacji, zawiadamia wnioskodawcę o dokonaniu albo odmowie dokonania certyfikacji.
2. Wniosek złożony do Prezesa Urzędu, niezawierający informacji, o których
mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1, pozostawia się bez rozpoznania. Jeżeli wniosek nie
zawiera informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 2 lub 3, lub nie spełnia
wymagań, o których mowa w art. 17 ust. 2 lub 3, Prezes Urzędu wzywa
wnioskodawcę do ich uzupełnienia wraz z pouczeniem, że ich nieuzupełnienie
w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie wniosku
bez rozpoznania.

Art. 19. Przed dokonaniem certyfikacji albo odmową dokonania certyfikacji
podmiot certyfikujący informuje Prezesa Urzędu o planowanym dokonaniu albo
planowanej odmowie dokonania certyfikacji.

Art. 20. 1. W przypadku stwierdzenia, że podmiot ubiegający się
o certyfikację nie spełnia kryteriów certyfikacji, Prezes Urzędu albo podmiot
certyfikujący odmawia jej dokonania.
2. Odmowa dokonania certyfikacji przez Prezesa Urzędu następuje w drodze decyzji.
3. Podmiot certyfikujący opracowuje i udostępnia zainteresowanym
podmiotom procedurę postępowania w przypadku odmowy dokonania certyfikacji.

Art. 21. 1. Dokumentem potwierdzającym certyfikację jest certyfikat.
2. Certyfikat zawiera co najmniej:
1) oznaczenie podmiotu, który otrzymał certyfikat;
2) nazwę podmiotu dokonującego certyfikacji oraz wskazanie adresu jego siedziby;
3) numer lub oznaczenie certyfikatu;
4) zakres, w tym okres, na jaki została dokonana certyfikacja;
5) datę wydania i podpis podmiotu dokonującego certyfikacji lub osoby przez
niego upoważnionej.

Art. 22. 1. W okresie, na jaki została dokonana certyfikacja, podmiot,
któremu udzielono certyfikacji, jest obowiązany spełniać kryteria certyfikacji
obowiązujące na dzień jego wydania.
2. Prezes Urzędu albo podmiot certyfikujący cofa certyfikację w przypadku
stwierdzenia, że podmiot, któremu udzielono certyfikacji, nie spełnia lub przestał
spełniać kryteria certyfikacji.
3. Cofnięcie certyfikacji przez Prezesa Urzędu następuje w drodze decyzji.

Art. 23. 1. Podmiot certyfikujący przekazuje Prezesowi Urzędu dane
podmiotu, któremu udzielono certyfikacji, oraz podmiotu, któremu cofnięto
certyfikację, wraz ze wskazaniem przyczyny jej cofnięcia.
2. Prezes Urzędu prowadzi publicznie dostępny wykaz podmiotów, o których
mowa w ust. 1.
3. Prezes Urzędu dokonuje wpisu do wykazu niezwłocznie po dokonaniu
certyfikacji albo otrzymaniu informacji o dokonaniu certyfikacji przez podmiot
certyfikujący.
4. Prezes Urzędu udostępnia wykaz na swojej stronie podmiotowej
w Biuletynie Informacji Publicznej i dokonuje jego aktualizacji.

Art. 24. 1. Prezes Urzędu w terminie, o którym mowa w art. 18 ust. 1, a także
po dokonaniu certyfikacji jest uprawniony, w celu oceny spełniania przez podmiot
kryteriów certyfikacji, do przeprowadzenia czynności sprawdzających
u administratora, podmiotu przetwarzającego, producenta albo podmiotu
wprowadzającego usługę lub produkt na rynek.
2. Prezes Urzędu zawiadamia podmiot, o którym mowa w ust. 1, o zamiarze
przeprowadzenia czynności sprawdzających.
3. Czynności sprawdzające przeprowadza się nie wcześniej niż po upływie
7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia podmiotowi,
o którym mowa w ust. 1, zawiadomienia o zamiarze ich przeprowadzenia. Jeżeli
czynności sprawdzające nie zostaną przeprowadzone w terminie 30 dni od dnia
doręczenia zawiadomienia, ich przeprowadzenie wymaga ponownego
zawiadomienia.
4. Czynności sprawdzające przeprowadza się na podstawie imiennego
upoważnienia wydanego przez Prezesa Urzędu, które zawiera:
1) imię i nazwisko osoby przeprowadzającej czynności sprawdzające;
2) oznaczenie administratora, podmiotu przetwarzającego, producenta albo
podmiotu wprowadzającego usługę lub produkt na rynek;
3) wskazanie podstawy prawnej przeprowadzenia czynności sprawdzających;
4) zakres czynności sprawdzających;
5) datę i miejsce jego wystawienia;
6) podpis osoby uprawnionej do wydania upoważnienia w imieniu Prezesa Urzędu.

Art. 25. 1. Osoba przeprowadzająca czynności sprawdzające jest uprawniona do:
1) wstępu na grunt oraz do budynków, lokali lub innych pomieszczeń w dniach
i godzinach pracy administratora, podmiotu przetwarzającego, producenta
albo podmiotu wprowadzającego usługę lub produkt na rynek;
2) wglądu do dokumentów i informacji mających bezpośredni związek
z działalnością objętą certyfikacją;
3) oględzin urządzeń, nośników oraz systemów informatycznych lub
teleinformatycznych służących do przetwarzania danych;
4) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień w sprawach związanych
z działalnością objętą certyfikacją.
2. Czynności sprawdzających dokonuje się w obecności administratora,
podmiotu przetwarzającego, producenta lub podmiotu wprowadzającego usługę lub
produkt na rynek lub osoby przez niego upoważnionej.
3. Z czynności sprawdzających sporządza się protokół i przedstawia go
administratorowi, podmiotowi przetwarzającemu, producentowi albo podmiotowi
wprowadzającemu usługę lub produkt na rynek. Przepis art. 88 stosuje się
odpowiednio.

Art. 26. 1. Prezes Urzędu pobiera za czynności związane z certyfikacją
opłatę, której wysokość odpowiada przewidywanym kosztom poniesionym z tytułu
wykonywania tych czynności.
2. Prezes Urzędu, ustalając wysokość opłaty, bierze pod uwagę zakres
certyfikacji, przewidywany przebieg i długość postępowania certyfikującego oraz
koszt pracy pracownika wykonującego czynności związane z certyfikacją.
3. Maksymalna wysokość opłaty nie może przekroczyć czterokrotności
przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym
poprzedzającym rok złożenia wniosku o certyfikację, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1270, z późn. zm.).
4. Prezes Urzędu na swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji
Publicznej podaje wysokość opłaty, którą podmiot, o którym mowa w art. 15,
obowiązany jest ponieść z tytułu czynności związanych z certyfikacją.
5. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.

Art. 27. 1. Kodeks postępowania jest opracowywany, opiniowany
i zatwierdzany na zasadach określonych w rozporządzeniu 2016/679.
2. Kodeks postępowania przed przekazaniem do zatwierdzenia Prezesowi
Urzędu podlega konsultacjom z zainteresowanymi podmiotami.
3. Informację o przeprowadzonych konsultacjach oraz ich wyniku przekazuje
się Prezesowi Urzędu wraz z kodeksem postępowania.
4. W przypadku uznania przez Prezesa Urzędu zakresu konsultacji za
niewystarczający, wzywa on podmiot do przeprowadzenia ponownych konsultacji,
wskazując ich zakres.
5. Stroną postępowania w sprawie zatwierdzenia kodeksu postępowania jest
wyłącznie wnioskodawca występujący o zatwierdzenie tego kodeksu. Przepisu
art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. − Kodeks postępowania
administracyjnego nie stosuje się.
6. Do zmiany zatwierdzonego kodeksu postępowania lub jego rozszerzenia
stosuje się ust. 1–5.

Art. 28. Przestrzeganie zatwierdzonego kodeksu postępowania monitoruje
podmiot akredytowany przez Prezesa Urzędu na zasadach określonych
w art. 41 rozporządzenia 2016/679.

Art. 29. 1. Akredytacja podmiotu, o którym mowa w art. 28, jest udzielana na
wniosek, który zawiera co najmniej:
1) nazwę podmiotu ubiegającego się o akredytację oraz adres jego siedziby;
2) informacje potwierdzające spełnianie kryteriów, o których mowa
w art. 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679.
2. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające spełnianie kryteriów,
o których mowa w art. 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, albo ich kopie.
3. Wniosek składa się pisemnie w postaci papierowej opatrzonej
własnoręcznym podpisem albo w postaci elektronicznej opatrzonej
kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym
profilem zaufanym ePUAP.

Art. 30. 1. Prezes Urzędu rozpatruje wniosek, o którym mowa
w art. 29 ust. 1, i w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia złożenia wniosku
zgodnego z art. 29, po zbadaniu spełniania kryteriów, o których mowa
w art. 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, zawiadamia podmiot ubiegający się
o akredytację o udzieleniu lub odmowie udzielenia akredytacji.
2. Wniosek złożony do Prezesa Urzędu niezawierający informacji, o których
mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1, pozostawia się bez rozpoznania. Jeżeli wniosek nie
zawiera informacji, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2, lub nie spełnia
wymagań, o których mowa w ust. 2 lub 3, Prezes Urzędu wzywa wnioskodawcę do
ich uzupełnienia wraz z pouczeniem, że ich nieuzupełnienie w terminie 7 dni od
dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
3. W przypadku stwierdzenia, że podmiot ubiegający się o akredytację nie
spełnia kryteriów, o których mowa w art. 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679,
Prezes Urzędu odmawia udzielenia akredytacji. Odmowa udzielenia akredytacji
następuje w drodze decyzji.

Art. 31. 1. Dokumentem potwierdzającym akredytację jest certyfikat
akredytacyjny.
2. Certyfikat akredytacyjny zawiera co najmniej:
1) oznaczenie podmiotu akredytowanego i adres jego siedziby;
2) numer lub oznaczenie certyfikatu akredytacyjnego;
3) datę wydania i podpis Prezesa Urzędu albo osoby przez niego upoważnionej.

Art. 32. 1. W okresie, na jaki akredytacja została udzielona, podmiot
akredytowany jest obowiązany spełniać kryteria, o których mowa w art. 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679, obowiązujące na dzień wydania certyfikatu akredytacyjnego.
2. Prezes Urzędu cofa, w drodze decyzji, akredytację w przypadku
stwierdzenia, że podmiot akredytowany:
1) nie spełnia lub przestał spełniać kryteria akredytacji, o których mowa
w art. 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia 2016/679;
2) podejmuje działania niezgodne z rozporządzeniem 2016/679.

Art. 33. 1. Prezes Urzędu prowadzi publicznie dostępny wykaz podmiotów
akredytowanych.
2. Prezes Urzędu dokonuje wpisu do wykazu niezwłocznie po udzieleniu
akredytacji.
3. Prezes Urzędu udostępnia wykaz na swojej stronie podmiotowej
w Biuletynie Informacji Publicznej i dokonuje jego aktualizacji.

Art. 34. 1. Prezes Urzędu jest organem właściwym w sprawie ochrony
danych osobowych.
2. Prezes Urzędu jest organem nadzorczym w rozumieniu rozporządzenia
2016/679, w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych
w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe organy do celów
zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań przygotowawczych,
wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania kar, w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającej decyzję ramową Rady
2008/977/WSiSW (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 89) oraz w rozumieniu
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/794 z dnia 11 maja
2016 r. w sprawie Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Ścigania
(Europol), zastępującego i uchylającego decyzje Rady 2009/371/WSiSW,
2009/934/WSiSW, 2009/935/WSiSW, 2009/936/WSiSW i 2009/968/WSiSW
(Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016, str. 53).
3. Prezesa Urzędu powołuje i odwołuje Sejm Rzeczypospolitej Polskiej za
zgodą Senatu Rzeczypospolitej Polskiej.
4. Na stanowisko Prezesa Urzędu może być powołana osoba, która:
1) jest obywatelem polskim;
2) posiada wyższe wykształcenie;
3) wyróżnia się wiedzą prawniczą i doświadczeniem z zakresu ochrony danych
osobowych;
4) korzysta z pełni praw publicznych;
5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
6) posiada nieposzlakowaną opinię.
5. Prezes Urzędu w zakresie wykonywania swoich zadań podlega tylko
ustawie.
6. Kadencja Prezesa Urzędu trwa 4 lata, licząc od dnia złożenia ślubowania.
Prezes Urzędu po upływie kadencji wykonuje swoje obowiązki do czasu objęcia
stanowiska przez nowego Prezesa Urzędu.
7. Ta sama osoba nie może być Prezesem Urzędu więcej niż przez dwie
kadencje.
8. Kadencja Prezesa Urzędu wygasa z chwilą jego śmierci, odwołania lub
utraty obywatelstwa polskiego.
9. Prezes Urzędu może zostać odwołany przed upływem kadencji, wyłącznie
w przypadku, gdy:
1) zrzekł się stanowiska;
2) stał się trwale niezdolny do pełnienia obowiązków na skutek choroby
stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;
3) sprzeniewierzył się ślubowaniu;
4) został skazany prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie umyślnego
przestępstwa lub umyślnego przestępstwa skarbowego;
5) został pozbawiony praw publicznych.
10. W przypadku wygaśnięcia kadencji Prezesa Urzędu jego obowiązki pełni
zastępca Prezesa Urzędu wskazany przez Marszałka Sejmu.

Art. 35. 1. Przed przystąpieniem do wykonywania obowiązków Prezes
Urzędu składa przed Sejmem Rzeczypospolitej Polskiej ślubowanie o następującej treści:
„Obejmując stanowisko Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,
uroczyście ślubuję dochować wierności postanowieniom Konstytucji
Rzeczypospolitej Polskiej, strzec prawa do ochrony danych osobowych,
a powierzone mi obowiązki wypełniać sumiennie i bezstronnie.”.
2. Ślubowanie może zostać złożone z dodaniem słów „Tak mi dopomóż Bóg”.

Art. 36. 1. Prezes Urzędu może powołać do trzech zastępców.
2. Na zastępcę Prezesa Urzędu może być powołana osoba, która:
1) jest obywatelem polskim;
2) posiada wyższe wykształcenie;
3) wyróżnia się wiedzą prawniczą i doświadczeniem z zakresu ochrony danych
osobowych;
4) korzysta z pełni praw publicznych;
5) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
6) posiada nieposzlakowaną opinię.

Art. 37. 1. Prezes Urzędu oraz jego zastępcy nie mogą zajmować innego
stanowiska, z wyjątkiem stanowiska dydaktycznego, naukowo-dydaktycznego lub
naukowego w szkole wyższej, Polskiej Akademii Nauk, instytucie badawczym lub
innej jednostce naukowej, ani wykonywać innych zajęć zarobkowych lub
niezarobkowych sprzecznych z obowiązkami Prezesa Urzędu.
2. Prezes Urzędu oraz jego zastępcy nie mogą należeć do partii politycznej,
związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej niedającej się
pogodzić z godnością jego urzędu.

Art. 38. 1. Prezes Urzędu nie może być bez uprzedniej zgody Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani
pozbawiony wolności.
2. Prezes Urzędu może wyrazić zgodę na pociągnięcie go do
odpowiedzialności karnej za wykroczenia, o których mowa w ust. 3, w trybie
określonym w tym przepisie.
3. W przypadku popełnienia przez Prezesa Urzędu wykroczenia, o którym
mowa w rozdziale XI ustawy z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U.
z 2019 r. poz. 821 i 1238), przyjęcie przez Prezesa Urzędu mandatu karnego albo uiszczenie grzywny, w przypadku ukarania mandatem karnym zaocznym, o którym mowa w art. 98 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2019 r. poz. 1120, 1123 i 1556), stanowi
oświadczenie o wyrażeniu przez niego zgody na pociągnięcie go do
odpowiedzialności w tej formie.
4. Prezes Urzędu nie może być zatrzymany lub aresztowany, z wyjątkiem
ujęcia go na gorącym uczynku przestępstwa i jeżeli jego zatrzymanie jest niezbędne
do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O zatrzymaniu niezwłocznie
powiadamia się Marszałka Sejmu, który może nakazać natychmiastowe zwolnienie
zatrzymanego.

Art. 39. Przedawnienie w postępowaniu karnym czynu objętego
immunitetem nie biegnie w okresie korzystania z immunitetu.

Art. 40. 1. Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Urzędu do
odpowiedzialności karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia
publicznego składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.
2. Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Urzędu do
odpowiedzialności karnej w sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia
prywatnego składa oskarżyciel prywatny, po wniesieniu oskarżenia do sądu.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, sporządza i podpisuje adwokat lub
radca prawny, z wyjątkiem wniosków składanych w swoich sprawach przez
sędziów, prokuratorów, adwokatów, radców prawnych, notariuszy oraz profesorów
i doktorów habilitowanych nauk prawnych.
4. Wnioski, o których mowa w ust. 1 i 2, zawierają:
1) oznaczenie wnioskodawcy oraz pełnomocnika, o ile został ustanowiony;
2) imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Urzędu;
3) wskazanie podstawy prawnej wniosku;
4) dokładne określenie czynu, którego dotyczy wniosek, ze wskazaniem czasu,
miejsca, sposobu i okoliczności jego popełnienia oraz skutków, a zwłaszcza
charakteru powstałej szkody;
5) uzasadnienie.

Art. 41. 1. Wniosek o wyrażenie zgody na pociągnięcie Prezesa Urzędu do
odpowiedzialności karnej składa się Marszałkowi Sejmu.
2. Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów formalnych, o których mowa
w art. 40 ust. 3 lub 4, Marszałek Sejmu wzywa wnioskodawcę do poprawienia lub
uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni, wskazując niezbędny zakres poprawienia
lub uzupełnienia. W przypadku niepoprawienia lub nieuzupełnienia wniosku we
wskazanym terminie i zakresie Marszałek Sejmu postanawia o pozostawieniu
wniosku bez biegu.
3. Jeżeli wniosek spełnia wymogi formalne, o których mowa w art. 40 ust. 3
i 4, Marszałek Sejmu kieruje go do organu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
właściwego do rozpatrzenia wniosku, zawiadamiając jednocześnie Prezesa Urzędu
o treści wniosku.
4. Organ właściwy do rozpatrzenia wniosku powiadamia Prezesa Urzędu
o terminie jego rozpatrzenia. Między doręczeniem powiadomienia a terminem
rozpatrzenia wniosku, o ile nie zachodzi przypadek niecierpiący zwłoki, nie może
upłynąć mniej niż 7 dni.
5. Na żądanie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku sąd albo
odpowiedni organ, przed którym toczy się postępowanie wobec Prezesa Urzędu,
udostępnia akta postępowania.
6. Prezes Urzędu przedstawia organowi właściwemu do rozpatrzenia wniosku
wyjaśnienia i własne wnioski w tej sprawie w formie pisemnej lub ustnej.
7. Po rozpatrzeniu sprawy organ właściwy do rozpatrzenia wniosku uchwala
sprawozdanie wraz z propozycją przyjęcia lub odrzucenia wniosku.
8. W trakcie rozpatrywania przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
sprawozdania, o którym mowa w ust. 7, Prezesowi Urzędu przysługuje prawo
zabrania głosu.
9. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża zgodę na pociągnięcie Prezesa
Urzędu do odpowiedzialności karnej w drodze uchwały podjętej bezwzględną
większością ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości
głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie Prezesa
Urzędu do odpowiedzialności karnej.

Art. 42. 1. Zakaz zatrzymania, o którym mowa w art. 38 ust. 4, obejmuje
wszelkie formy pozbawienia lub ograniczenia wolności osobistej Prezesa Urzędu
przez organy uprawnione do stosowania środków przymusu.
2. Wniosek o wyrażenie zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa
Urzędu składa się za pośrednictwem Prokuratora Generalnego.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera:
1) oznaczenie wnioskodawcy;
2) imię i nazwisko oraz datę i miejsce urodzenia Prezesa Urzędu;
3) dokładne określenie czynu oraz jego kwalifikację prawną;
4) podstawę prawną zastosowania określonego środka;
5) uzasadnienie, wskazujące w szczególności na konieczność zastosowania
określonego środka.
4. Do postępowania z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, przepisy
art. 41 ust. 1–8 stosuje się odpowiednio.
5. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wyraża zgodę na zatrzymanie lub
aresztowanie Prezesa Urzędu w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością
ustawowej liczby posłów. Nieuzyskanie wymaganej większości głosów oznacza
podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na zatrzymanie lub aresztowanie Prezesa
Urzędu.
6. Wymóg uzyskania zgody Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej nie dotyczy
wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu.

Art. 43. 1. Marszałek Sejmu przesyła wnioskodawcy niezwłocznie uchwałę,
o której mowa w art. 41 ust. 9 i art. 42 ust. 5.
2. Uchwały, o których mowa w art. 41 ust. 9 i art. 42 ust. 5, podlegają
ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 44. Przepisy ustawy dotyczące odpowiedzialności karnej Prezesa Urzędu
stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności za wykroczenia.

Art. 45. 1. Prezes Urzędu wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu
Ochrony Danych Osobowych, zwanego dalej „Urzędem”.
2. W przypadkach uzasadnionych charakterem i liczbą spraw z zakresu
ochrony danych osobowych na danym terenie Prezes Urzędu może w ramach
Urzędu tworzyć jednostki zamiejscowe Urzędu.
3. Prezes Urzędu, w drodze zarządzenia, nadaje statut Urzędowi, określając:
1) organizację wewnętrzną Urzędu,
2) zakres zadań swoich zastępców,
3) zakres zadań i tryb pracy komórek organizacyjnych Urzędu
– mając na uwadze stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do
prawidłowej realizacji zadań Urzędu.

Art. 46. 1. Prezes Urzędu, zastępcy Prezesa Urzędu, a także pracownicy
Urzędu są obowiązani zachować w tajemnicy informacje, o których dowiedzieli się
w związku z wykonywaniem czynności służbowych.
2. Obowiązek zachowania w tajemnicy informacji, o których mowa w ust. 1,
trwa także po zakończeniu kadencji albo zatrudnienia.

Art. 47. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji
służbowej pracownika Urzędu, mając na względzie potrzebę zapewnienia
możliwości identyfikacji osób uprawnionych do przeprowadzania kontroli oraz
wykonywania innych czynności służbowych.

Art. 48. 1. Przy Prezesie Urzędu działa Rada do Spraw Ochrony Danych
Osobowych, zwana dalej „Radą”, która jest organem opiniodawczo-doradczym
Prezesa Urzędu.
2. Do zadań Rady należy:
1) opiniowanie projektów dokumentów organów i instytucji Unii Europejskiej
dotyczących spraw ochrony danych osobowych;
2) opiniowanie przekazanych przez Prezesa Urzędu projektów aktów prawnych
i innych dokumentów dotyczących spraw ochrony danych osobowych;
3) opracowywanie propozycji kryteriów certyfikacji, o których mowa
w art. 42 ust. 5 rozporządzenia 2016/679;
4) opracowywanie propozycji rekomendacji określających środki techniczne
i organizacyjne stosowane w celu zapewnienia bezpieczeństwa przetwarzania
danych osobowych;
5) inicjowanie działań w obszarze ochrony danych osobowych oraz
przedstawianie Prezesowi Urzędu propozycji zmian prawa w tym obszarze;
6) wyrażanie opinii w sprawach przedstawionych Radzie przez Prezesa Urzędu;
7) wykonywanie innych zadań zleconych przez Prezesa Urzędu.
3. Rada wyraża opinię w terminie 21 dni od dnia otrzymania projektów lub
dokumentów, o których mowa w ust. 2.
4. Opinie, protokoły posiedzeń oraz inne dokumenty Rady są udostępniane na
stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej Prezesa Urzędu.
5. Rada przedstawia Prezesowi Urzędu sprawozdanie z działalności za każdy
rok kalendarzowy w terminie do dnia 31 marca następnego roku.
6. Rada składa się z 8 członków.
7. Kandydatów na członków Rady zgłasza:
1) Rada Ministrów;
2) Rzecznik Praw Obywatelskich;
3) izby gospodarcze;
4) podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4–6 ustawy z dnia 20 lipca
2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.);
5) fundacje i stowarzyszenia wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego, których
celem statutowym jest działalność na rzecz ochrony danych osobowych.
8. Członkiem Rady może być osoba, która:
1) posiada wykształcenie wyższe;
2) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) wyraziła zgodę na kandydowanie.
9. Członek Rady jest obowiązany do zachowania w tajemnicy informacji,
o których dowiedział się w związku z wykonywaniem funkcji członka Rady.
Prezes Urzędu może zwolnić z obowiązku zachowania tajemnicy w zakresie przez
niego określonym.
10. Prezes Urzędu powołuje skład Rady, na dwuletnią kadencję, spośród
kandydatów zgłoszonych przez podmioty, o których mowa w ust. 7, w tym
5 członków spośród kandydatów zgłoszonych przez podmioty, o których mowa
w ust. 7 pkt 1 i 2, oraz 3 członków spośród kandydatów zgłoszonych przez
podmioty, o których mowa w ust. 7 pkt 3–5.
11. Przed upływem kadencji członkostwo w Radzie wygasa z powodu:
1) rezygnacji złożonej na piśmie przewodniczącemu Rady;
2) śmierci;
3) niemożności sprawowania funkcji z powodu długotrwałej choroby
stwierdzonej zaświadczeniem lekarskim;
4) skazania prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne
przestępstwo skarbowe;
5) pozbawienia praw publicznych.
12. W przypadku, o którym mowa w ust. 11, Prezes Urzędu powołuje nowego
członka Rady na okres pozostały do końca kadencji, spośród pozostałych
zgłoszonych kandydatów, po potwierdzeniu aktualności zgłoszenia, z
uwzględnieniem ust. 10.
13. Prezes Urzędu powołuje i odwołuje przewodniczącego Rady
i wiceprzewodniczącego Rady spośród jej członków.
14. Przewodniczący Rady kieruje jej pracami i reprezentuje ją na zewnątrz.
W przypadku nieobecności zastępuje go wiceprzewodniczący Rady.
15. Obsługę Rady zapewnia Urząd.
16. Na posiedzenie Rady mogą być zapraszane, przez Prezesa Urzędu oraz
przewodniczącego Rady, inne osoby, o ile jest to uzasadnione zadaniami Rady.
Przepis ust. 9 stosuje się odpowiednio.
17. Szczegółowy tryb działania Rady określa regulamin ustanawiany na
wniosek Rady przez Prezesa Urzędu.

Art. 49. 1. Za udział w pracach Rady członkowi Rady przysługuje
wynagrodzenie. Wysokość wynagrodzenia uzależniona jest od zakresu
obowiązków związanych z funkcją pełnioną w Radzie oraz liczby posiedzeń,
w których uczestniczył.
2. Wynagrodzenie członka Rady za udział w jednym posiedzeniu stanowi co
najmniej 5% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku
kalendarzowym poprzedzającym rok powołania Rady, ogłaszanego przez Prezesa
Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia
17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,
i nie może przekroczyć 25% tego wynagrodzenia.
3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wysokość
wynagrodzenia członka Rady za udział w posiedzeniu oraz liczbę posiedzeń Rady w ciągu roku kalendarzowego, uwzględniając zakres obowiązków związanych z funkcją pełnioną w Radzie oraz prawidłową realizację zadań Rady.
4. Członkom Rady mającym miejsce zamieszkania w innej miejscowości niż
siedziba Urzędu przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży i zakwaterowania
na warunkach określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie
art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. − Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz.
1040, 1043 i 1495).

Art. 50. 1. Prezes Urzędu raz w roku do dnia 31 sierpnia przedstawia
Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej, Radzie Ministrów, Rzecznikowi Praw
Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka oraz Prokuratorowi Generalnemu
sprawozdanie ze swojej działalności, zawierające w szczególności informację
o liczbie i rodzaju prawomocnych orzeczeń sądowych uwzględniających skargi na
decyzje lub postanowienia Prezesa Urzędu oraz wnioski wynikające ze stanu
przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych.
2. Prezes Urzędu udostępnia sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, na
swojej stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej.

Art. 51. Założenia i projekty aktów prawnych dotyczące danych osobowych
są przedstawiane do zaopiniowania Prezesowi Urzędu.

Art. 52. 1. Prezes Urzędu może kierować do organów państwowych, organów
samorządu terytorialnego, państwowych i komunalnych jednostek
organizacyjnych, podmiotów niepublicznych realizujących zadania publiczne, osób
fizycznych i prawnych, jednostek organizacyjnych niebędących osobami
prawnymi oraz innych podmiotów wystąpienia zmierzające do zapewnienia
skutecznej ochrony danych osobowych.
2. Prezes Urzędu może również występować do właściwych organów
z wnioskami o podjęcie inicjatywy ustawodawczej albo o wydanie lub zmianę
aktów prawnych w sprawach dotyczących ochrony danych osobowych.
3. Podmiot, do którego zostało skierowane wystąpienie lub wniosek,
o których mowa w ust. 1 i 2, jest obowiązany ustosunkować się do tego wystąpienia
lub wniosku na piśmie w terminie 30 dni od daty jego otrzymania.

Art. 53. 1. Prezes Urzędu udostępnia na swojej stronie podmiotowej
w Biuletynie Informacji Publicznej:
1) standardowe klauzule umowne, o których mowa
w art. 28 ust. 8 rozporządzenia 2016/679;
2) zatwierdzone kodeksy postępowania, o których mowa
w art. 40 rozporządzenia 2016/679, a także zmiany tych kodeksów;
3) przyjęte standardowe klauzule ochrony danych, o których mowa
w art. 46 ust. 2 lit. d rozporządzenia 2016/679;
4) rekomendacje określające środki techniczne i organizacyjne stosowane
w celu zapewnienia bezpieczeństwa przetwarzania danych osobowych.
2. Rekomendacje, o których mowa w ust. 1 pkt 4, sporządzane są
z uwzględnieniem specyfiki danego rodzaju działalności i podlegają okresowej
aktualizacji.
3. Projekt rekomendacji, o których mowa w ust. 1 pkt 4, Prezes Urzędu
konsultuje z zainteresowanymi podmiotami, których zakresu działania dotyczy
dany projekt.

Art. 54. 1. Prezes Urzędu:
1) ogłasza w komunikacie wykaz rodzajów operacji przetwarzania danych
osobowych wymagających oceny skutków przetwarzania dla ich ochrony,
o którym mowa w art. 35 ust. 4 rozporządzenia 2016/679;
2) może ogłosić w komunikacie wykaz rodzajów operacji przetwarzania danych
osobowych niewymagających oceny skutków przetwarzania dla ich ochrony,
o którym mowa w art. 35 ust. 5 rozporządzenia 2016/679.
2. Komunikaty, o których mowa w ust. 1, ogłasza się w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Art. 55. Prezes Urzędu może prowadzić system teleinformatyczny
umożliwiający administratorom dokonywanie zgłoszenia naruszenia ochrony
danych osobowych, o którym mowa w art. 33 rozporządzenia 2016/679.

Art. 56. Prezes Urzędu, w drodze decyzji:
1) zatwierdza wiążące reguły korporacyjne, o których mowa
w art. 47 rozporządzenia 2016/679;
2) udziela zezwolenia, o którym mowa w art. 46 ust. 3 rozporządzenia
2016/679.

Art. 57. 1. Administrator może wystąpić do Prezesa Urzędu z wnioskiem o
przeprowadzenie uprzednich konsultacji, o których mowa w art. 36 rozporządzenia
2016/679.
2. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepis art. 63 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.
3. Jeżeli wniosek nie spełnia wymogów określonych
w art. 36 ust. 3 rozporządzenia 2016/679 oraz art. 63 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, Prezes Urzędu informuje
o nieudzieleniu konsultacji, wskazując przyczyny ich nieudzielenia.

Art. 58. Jeżeli Prezes Urzędu, na podstawie posiadanych informacji, uzna, że
doszło do naruszenia przepisów dotyczących przetwarzania danych osobowych,
może żądać wszczęcia postępowania dyscyplinarnego lub innego przewidzianego
prawem postępowania przeciwko osobom, które dopuściły się naruszeń,
i poinformowania go, w określonym terminie, o wynikach tego postępowania
i podjętych działaniach.

Art. 59. 1. Prezes Urzędu w sprawach ochrony danych osobowych
współpracuje z niezależnymi organami nadzorczymi powołanymi na podstawie
art. 91 rozporządzenia 2016/679.
2. Prezes Urzędu może zawrzeć z organami, o których mowa w ust. 1,
porozumienie o współpracy i wzajemnym przekazywaniu informacji.

Art. 60. Postępowanie w sprawie naruszenia przepisów o ochronie danych
osobowych, zwane dalej „postępowaniem”, jest prowadzone przez Prezesa Urzędu.

Art. 61. Organizacja społeczna, o której mowa w art. 31 § 1 ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. − Kodeks postępowania administracyjnego, może również
występować w postępowaniu za zgodą osoby, której dane dotyczą, w jej imieniu i na jej rzecz.

Art. 62. W przypadku, o którym mowa w art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. − Kodeks postępowania administracyjnego, Prezes Urzędu, zawiadamiając strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, jest obowiązany również poinformować o stanie sprawy i przeprowadzonych w jej toku czynnościach.

Art. 63. Prezes Urzędu może żądać od strony przedstawienia tłumaczenia na
język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji przedłożonej przez
stronę. Tłumaczenie dokumentacji strona jest obowiązana wykonać na własny koszt.

Art. 64. W celu realizacji swoich zadań Prezes Urzędu ma prawo dostępu do
informacji objętych tajemnicą prawnie chronioną, chyba że przepisy szczególne
stanowią inaczej.

Art. 65. 1. Strona może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części
zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa, przedstawiane Prezesowi Urzędu.
W takim przypadku strona jest obowiązana przedstawić Prezesowi Urzędu również
wersję dokumentu niezawierającą informacji objętych zastrzeżeniem.
2. W przypadku nieprzedstawienia wersji dokumentu niezawierającej
informacji objętych zastrzeżeniem, zastrzeżenie uważa się za nieskuteczne.
3. Prezes Urzędu może uchylić zastrzeżenie, w drodze decyzji, jeżeli uzna, że
informacje, dokumenty lub ich części nie spełniają przesłanek do objęcia ich
tajemnicą przedsiębiorstwa.
4. W przypadku ustawowego obowiązku przekazania informacji lub
dokumentów otrzymanych od przedsiębiorców innym krajowym lub zagranicznym
organom lub instytucjom, informacje i dokumenty przekazuje się wraz
z zastrzeżeniem i pod warunkiem jego przestrzegania.

Art. 66. Prezes Urzędu wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 74 § 2
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego,
również w przypadku, gdy udostępnienie informacji i dokumentów, o których
mowa w art. 65 ust. 1, grozi ujawnieniem tajemnic prawnie chronionych albo
ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, jeżeli o ograniczenie wglądu do akt dla
stron postępowania wnosi przedsiębiorca, od którego informacja pochodzi.

Art. 67. Jeżeli liczba stron w postępowaniu przekracza 20, Prezes Urzędu
może zastosować przepis art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks
postępowania administracyjnego.

Art. 68. 1. Jeżeli w toku postępowania zajdzie konieczność uzupełnienia
dowodów, Prezes Urzędu może przeprowadzić postępowanie kontrolne.
2. Okresu postępowania kontrolnego nie wlicza się do terminów, o których
mowa w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 69. 1. W przypadku, o którym mowa w art. 88 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, Prezes Urzędu wymierza karę
grzywny w wysokości od 500 złotych do 5000 złotych.
2. Wymierzając karę grzywny, Prezes Urzędu bierze pod uwagę:
1) w przypadku osoby fizycznej – sytuację osobistą wezwanego i stopień
zrozumienia powagi ciążących na nim obowiązków wynikających
z wezwania lub
2) potrzebę dostosowania wysokości kary grzywny do celu, jakim jest
przymuszenie wezwanego do zadośćuczynienia wezwaniu.
3. Kara grzywny, o której mowa w ust. 1, może być nałożona także
w przypadku, gdy strona odmówiła przedstawienia tłumaczenia na język polski
dokumentacji sporządzonej w języku obcym.

Art. 70. 1. Jeżeli w toku postępowania zostanie uprawdopodobnione, że
przetwarzanie danych osobowych narusza przepisy o ochronie danych osobowych,
a dalsze ich przetwarzanie może spowodować poważne i trudne do usunięcia
skutki, Prezes Urzędu, w celu zapobieżenia tym skutkom, może, w drodze
postanowienia, zobowiązać podmiot, któremu jest zarzucane naruszenie przepisów
o ochronie danych osobowych, do ograniczenia przetwarzania danych osobowych,
wskazując dopuszczalny zakres tego przetwarzania.
2. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu określa termin
obowiązywania ograniczenia przetwarzania danych osobowych nie dłuższy niż do
dnia wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie.
3. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 1, służy skarga do sądu administracyjnego.

Art. 71. 1. Jeżeli w toku postępowania Prezes Urzędu uzna, że istnieją
uzasadnione wątpliwości co do zgodności z prawem Unii Europejskiej decyzji
Komisji Europejskiej, o której mowa w art. 40 ust. 9 w sprawie kodeksu postępowania, o którym mowa w art. 46 ust. 2 lit. e, oraz decyzji, o której mowa w art. 45 ust. 3 i 5 i art. 46 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2016/679, Prezes Urzędu
występuje do sądu administracyjnego z wnioskiem o wystąpienie z pytaniem
prawnym na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
w sprawie ważności decyzji Komisji Europejskiej.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, poza spełnianiem wymagań
dotyczących skargi, o których mowa w art. 64 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.
1302, z późn. zm.), zawiera w szczególności:
1) wskazanie decyzji Komisji Europejskiej, której wniosek dotyczy;
2) omówienie powodów, dla których Prezes Urzędu powziął wątpliwości
w kwestii ważności decyzji Komisji Europejskiej i jej niezgodności
z przepisami prawa;
3) treść pytania lub pytań, które sąd administracyjny przedstawia Trybunałowi
Sprawiedliwości Unii Europejskiej, zawierającą:
a) przedmiot sporu oraz ustalenia co do okoliczności faktycznych, w tym
stanowisko strony podniesione w postępowaniu przed organem, jeżeli
zostało przedstawione przez stronę,
b) wskazanie przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie,
c) proponowaną do przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii
Europejskiej przez sąd administracyjny sentencję pytania lub pytań;
4) oświadczenie o zgodności treści załącznika, o którym mowa w ust. 3,
z wnioskiem złożonym w postaci papierowej.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się załącznik zawierający
treść wniosku w formie dokumentu elektronicznego zapisanego na
informatycznym nośniku danych w formacie danych pozwalającym na edycję jego treści.
4. Stroną postępowania przed sądem administracyjnym w sprawie wniosku,
o którym mowa w ust. 1, jest Prezes Urzędu.
5. Sąd administracyjny rozpoznaje wniosek, o którym mowa w ust. 1, na
posiedzeniu niejawnym, w składzie 3 sędziów.
6. Sąd administracyjny, uznając wniosek, o którym mowa w ust. 1, za
uzasadniony, występuje do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
z pytaniem prejudycjalnym na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii
Europejskiej.
7. W przypadku uznania przez sąd administracyjny, że wniosek, o którym
mowa w ust. 1, nie zawiera wystarczającego uzasadnienia dla wystąpienia
z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej,
wydaje się postanowienie o odmowie wystąpienia z pytaniem.
8. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 7, nie służy środek odwoławczy.
9. Sąd administracyjny sporządza uzasadnienie postanowienia, o którym
mowa w ust. 7, w terminie 21 dni.
10. Od wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się opłaty sądowej.

Art. 72. W uzasadnieniu decyzji kończącej postępowanie w sprawie
wskazuje się dodatkowo przesłanki określone w art. 83 ust. 2 rozporządzenia
2016/679, na których Prezes Urzędu oparł się, nakładając administracyjną karę
pieniężną oraz ustalając jej wysokość.

Art. 73. 1. Prezes Urzędu, jeżeli uzna, że przemawia za tym interes publiczny,
po zakończeniu postępowania informuje o wydaniu decyzji na swojej stronie
podmiotowej w Biuletynie Informacji Publicznej.
2. Jednostki sektora finansów publicznych, instytuty badawcze oraz
Narodowy Bank Polski, w stosunku do których Prezes Urzędu wydał prawomocną
decyzję stwierdzającą naruszenie, niezwłocznie podają do publicznej wiadomości
na swojej stronie internetowej lub stronie podmiotowej w Biuletynie Informacji
Publicznej, informację o działaniach podjętych w celu wykonania decyzji.

Art. 74. Wniesienie przez stronę skargi do sądu administracyjnego
wstrzymuje wykonanie decyzji w zakresie administracyjnej kary pieniężnej.

Art. 75. 1. W przypadkach, o których mowa w art. 61 ust. 8, art. 62 ust. 7
i art. 66 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, Prezes Urzędu może wydać postanowienie o zastosowaniu środka tymczasowego, o którym mowa w art. 70 ust. 1.
2. W postanowieniu Prezes Urzędu określa termin obowiązywania środka
tymczasowego, o którym mowa w art. 70 ust. 1, nie dłuższy niż 3 miesiące.
3. Na postanowienie służy skarga do sądu administracyjnego.

Art. 76. Wszelkie informacje kierowane przez Prezesa Urzędu do organów
nadzorczych innych państw członkowskich w ramach europejskiej współpracy
administracyjnej podlegają tłumaczeniu na jeden z języków urzędowych tego
państwa członkowskiego lub na język angielski.

Art. 77. W przypadku otrzymania przez Prezesa Urzędu wniosku organu
nadzorczego innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej dotyczącego
uczestnictwa we wspólnej operacji, o której mowa w art. 62 ust. 1 rozporządzenia
2016/679, albo wystąpienia przez Prezesa Urzędu z takim wnioskiem, Prezes
Urzędu dokonuje z organem nadzorczym innego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej ustaleń dotyczących wspólnej operacji i niezwłocznie sporządza wykaz ustaleń.

Art. 78. 1. Prezes Urzędu przeprowadza kontrolę przestrzegania przepisów
o ochronie danych osobowych.
2. Kontrolę prowadzi się zgodnie z zatwierdzonym przez Prezesa Urzędu
planem kontroli lub na podstawie uzyskanych przez Prezesa Urzędu informacji lub
w ramach monitorowania przestrzegania stosowania rozporządzenia 2016/679.

Art. 79. 1. Kontrolę przeprowadza upoważniony przez Prezesa Urzędu:
1) pracownik Urzędu,
2) członek lub pracownik organu nadzorczego państwa członkowskiego Unii
Europejskiej w przypadku, o którym mowa w art. 62 rozporządzenia 2016/679
– zwany dalej „kontrolującym”.
2. Kontrolujący, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest obowiązany do
zachowania w tajemnicy informacji, o których dowiedział się w toku kontroli.

Art. 80. 1. Kontrolujący podlega wyłączeniu z udziału w kontroli, na wniosek
lub z urzędu, jeżeli:
1) wyniki kontroli mogłyby oddziaływać na prawa lub obowiązki jego, jego
małżonka, osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu,
krewnego i powinowatego do drugiego stopnia albo na osoby związanej z nim
z tytułu przysposobienia, opieki albo kurateli;
2) zachodzą uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
2. Powody wyłączenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, trwają także po ustaniu
małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
3. O przyczynach powodujących wyłączenie kontrolujący lub podmiot objęty
kontrolą, zwany dalej „kontrolowanym”, niezwłocznie zawiadamia Prezesa Urzędu.
4. O wyłączeniu kontrolującego rozstrzyga Prezes Urzędu.
5. Do czasu wydania postanowienia kontrolujący podejmuje czynności
niecierpiące zwłoki.

Art. 81. 1. Kontrolę przeprowadza się po okazaniu imiennego upoważnienia
wraz z legitymacją służbową, a w przypadku kontrolującego, o którym mowa
w art. 79 ust. 1 pkt 2, po okazaniu imiennego upoważnienia wraz z dokumentem
potwierdzającym tożsamość.
2. Imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli zawiera:
1) wskazanie podstawy prawnej przeprowadzenia kontroli;
2) oznaczenie organu;
3) imię i nazwisko, stanowisko służbowe kontrolującego oraz numer legitymacji
służbowej, a w przypadku kontrolującego, o którym mowa
w art. 79 ust. 1 pkt 2, imię i nazwisko oraz numer dokumentu
potwierdzającego tożsamość;
4) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
5) oznaczenie kontrolowanego;
6) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia
czynności kontrolnych;
7) podpis Prezesa Urzędu;
8) pouczenie kontrolowanego o jego prawach i obowiązkach;
9) datę i miejsce jego wystawienia.

Art. 82. 1. Prezes Urzędu może upoważnić do udziału w kontroli osobę
posiadającą wiedzę specjalistyczną, jeżeli przeprowadzenie czynności kontrolnych
wymaga takiej wiedzy. Przepisy art. 80 i art. 81 ust. 2 stosuje się.
2. Zakres uprawnień osoby, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu określa
w upoważnieniu.
3. Osoba, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana do zachowania
w tajemnicy informacji, o których dowiedziała się w toku kontroli.

Art. 83. 1. Czynności kontrolnych dokonuje się w obecności kontrolowanego
lub osoby przez niego upoważnionej.
2. Kontrolowany jest obowiązany do pisemnego wskazania osoby
upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli.
3. W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby przez niego
upoważnionej, upoważnienie do przeprowadzenia kontroli oraz legitymacja
służbowa lub dokument potwierdzający tożsamość mogą być okazane:
1) osobie czynnej w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 97 ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 i 1495) lub
2) przywołanemu świadkowi, jeżeli jest funkcjonariuszem publicznym
w rozumieniu art. 115 § 13 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. − Kodeks karny
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, z późn. zm.), niebędącemu pracownikiem
Urzędu albo osobą, o której mowa w art. 80 ust. 1.

Art. 84. 1. Kontrolujący ma prawo:
1) wstępu w godzinach od 600 do 2200 na grunt oraz do budynków, lokali lub
innych pomieszczeń;
2) wglądu do dokumentów i informacji mających bezpośredni związek
z zakresem przedmiotowym kontroli;
3) przeprowadzania oględzin miejsc, przedmiotów, urządzeń, nośników oraz
systemów informatycznych lub teleinformatycznych służących do przetwarzania danych;
4) żądać złożenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień oraz przesłuchiwać
w charakterze świadka osoby w zakresie niezbędnym do ustalenia stanu
faktycznego;
5) zlecać sporządzanie ekspertyz i opinii.
2. Kontrolowany zapewnia kontrolującemu oraz osobom upoważnionym do
udziału w kontroli warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia
kontroli, a w szczególności sporządza we własnym zakresie kopie lub wydruki
dokumentów oraz informacji zgromadzonych na nośnikach, w urządzeniach lub
systemach, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
3. Kontrolowany dokonuje potwierdzenia za zgodność z oryginałem
sporządzonych kopii lub wydruków, o których mowa w ust. 2. W przypadku
odmowy potwierdzenia za zgodność z oryginałem kontrolujący czyni o tym
wzmiankę w protokole kontroli.
4. W uzasadnionych przypadkach przebieg kontroli lub poszczególne
czynności w jej toku, po uprzednim poinformowaniu kontrolowanego, mogą być
utrwalane przy pomocy urządzeń rejestrujących obraz lub dźwięk. Informatyczne
nośniki danych w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 700,
730, 848 i 1590), na których zarejestrowano przebieg kontroli lub poszczególne
czynności w jej toku, stanowią załącznik do protokołu kontroli.

Art. 85. 1. Prezes Urzędu lub kontrolujący może zwrócić się do właściwego
miejscowo komendanta Policji o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania
czynności kontrolnych.
2. Policja udziela pomocy przy wykonywaniu czynności kontrolnych, po
otrzymaniu pisemnego wezwania na co najmniej 7 dni przed terminem tych
czynności.
3. W pilnych przypadkach, w szczególności gdy kontrolujący trafi na opór
uniemożliwiający lub utrudniający wykonywanie czynności kontrolnych,
udzielenie pomocy następuje również na ustne wezwanie Prezesa Urzędu lub
kontrolującego, po okazaniu imiennego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli
oraz legitymacji służbowej kontrolującego.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, Prezes Urzędu przekazuje
potwierdzenie wezwania na piśmie, nie później niż w terminie 3 dni po
zakończeniu czynności kontrolnych.
5. Udzielenie pomocy Policji przy wykonywaniu czynności kontrolnych
polega na zapewnieniu kontrolującemu bezpieczeństwa osobistego oraz dostępu do
miejsca wykonywania kontroli i porządku w tym miejscu.
6. Policja, udzielając pomocy kontrolującemu przy wykonywaniu czynności
kontrolnych, zapewnia bezpieczeństwo również innym osobom uczestniczącym
przy wykonywaniu czynności kontrolnych, mając w szczególności na względzie
poszanowanie godności osób biorących udział w kontroli.
7. Koszty poniesione przez Policję z tytułu udzielonej pomocy przy
wykonywaniu czynności kontrolnych rozlicza się według stawki zryczałtowanej w
wysokości 1,5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze
przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku za ubiegły rok, ogłaszanego przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 60 pkt 5 ustawy z dnia
15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 576, 577, 1490 i 1590).

Art. 86. 1. Kontrolujący może przesłuchać pracownika kontrolowanego
w charakterze świadka.
2. Za pracownika kontrolowanego uznaje się osobę zatrudnioną na podstawie
stosunku pracy lub wykonującą pracę na podstawie umowy cywilnoprawnej.
3. Do przesłuchania pracownika kontrolowanego stosuje się przepis art. 83
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego.

Art. 87. Kontrolujący ustala stan faktyczny na podstawie dowodów
zebranych w postępowaniu kontrolnym, a w szczególności dokumentów,
przedmiotów, oględzin oraz ustnych lub pisemnych wyjaśnień i oświadczeń.

Art. 88. 1. Przebieg czynności kontrolnych kontrolujący przedstawia
w protokole kontroli.
2. Protokół kontroli zawiera:
1) wskazanie nazwy albo imienia i nazwiska oraz adresu kontrolowanego;
2) imię i nazwisko osoby reprezentującej kontrolowanego oraz nazwę organu
reprezentującego kontrolowanego;
3) imię i nazwisko, stanowisko służbowe, numer legitymacji służbowej oraz
numer imiennego upoważnienia kontrolującego, a w przypadku
kontrolującego, o którym mowa w art. 79 ust. 1 pkt 2, imię i nazwisko, numer
dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz numer imiennego
upoważnienia;
4) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych;
5) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;
6) opis stanu faktycznego ustalonego w toku kontroli oraz inne informacje
mające istotne znaczenie dla oceny zgodności przetwarzania danych
z przepisami o ochronie danych osobowych;
7) wyszczególnienie załączników;
8) omówienie dokonanych w protokole kontroli poprawek, skreśleń
i uzupełnień;
9) pouczenie kontrolowanego o prawie zgłaszania zastrzeżeń do protokołu
kontroli oraz o prawie odmowy podpisania protokołu kontroli;
10) datę i miejsce podpisania protokołu kontroli przez kontrolującego
i kontrolowanego.
3. Protokół kontroli podpisuje kontrolujący i przekazuje kontrolowanemu
w celu podpisania.
4. Kontrolowany w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu kontroli
do podpisu podpisuje go albo składa pisemne zastrzeżenia do jego treści.
5. W przypadku złożenia zastrzeżeń, kontrolujący dokonuje ich analizy i,
w razie potrzeby, podejmuje dodatkowe czynności kontrolne, a w przypadku
stwierdzenia zasadności zastrzeżeń zmienia lub uzupełnia odpowiednią część
protokołu kontroli w formie aneksu do protokołu kontroli.
6. W razie nieuwzględnienia zastrzeżeń w całości albo części, kontrolujący
przekazuje kontrolowanemu informacje o tym wraz z uzasadnieniem.
7. Brak doręczenia kontrolującemu podpisanego protokołu kontroli
i niezgłoszenie zastrzeżeń do jego treści w terminie, o którym mowa w ust. 4,
uznaje się za odmowę podpisania protokołu kontroli.
8. O odmowie podpisania protokołu kontroli kontrolujący czyni wzmiankę
w tym protokole, zawierającą datę jej dokonania. W przypadku, o którym mowa
w ust. 7, wzmianki dokonuje się po upływie terminu, o którym mowa w ust. 4.
9. Protokół kontroli sporządza się w postaci elektronicznej albo w postaci
papierowej w dwóch egzemplarzach. Protokół kontroli kontrolujący doręcza
kontrolowanemu.

Art. 89. 1. Kontrolę prowadzi się nie dłużej niż 30 dni od dnia okazania
kontrolowanemu lub innej osobie wskazanej w przepisach imiennego
upoważnienia do przeprowadzenia kontroli oraz legitymacji służbowej lub innego
dokumentu potwierdzającego tożsamość. Do terminu nie wlicza się terminów
przewidzianych na zgłoszenie zastrzeżeń do protokołu kontroli lub podpisanie
i doręczenie protokołu kontroli przez kontrolowanego.
2. Terminem zakończenia kontroli jest dzień podpisania protokołu kontroli
przez kontrolowanego albo dzień dokonania wzmianki, o której mowa
w art. 88 ust. 8.

Art. 90. Jeżeli na podstawie informacji zgromadzonych w postępowaniu
kontrolnym Prezes Urzędu uzna, że mogło dojść do naruszenia przepisów
o ochronie danych osobowych, obowiązany jest do niezwłocznego wszczęcia
postępowania, o którym mowa w art. 60.

Art. 91. Przepisy art. 63–65 stosuje się odpowiednio.

Art. 92. W zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem 2016/679, do
roszczeń z tytułu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, o których
mowa w art. 79 i art. 82 tego rozporządzenia, stosuje się przepisy ustawy z dnia
23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.

Art. 93. W sprawach o roszczenia z tytułu naruszenia przepisów o ochronie
danych osobowych, o których mowa w art. 79 i art. 82 rozporządzenia 2016/679,
właściwy jest sąd okręgowy.

Art. 94. 1. O wniesieniu pozwu oraz prawomocnym orzeczeniu kończącym
postępowanie w sprawie o roszczenie z tytułu naruszenia przepisów o ochronie
danych osobowych, o którym mowa w art. 79 lub art. 82 rozporządzenia 2016/679,
sąd zawiadamia niezwłocznie Prezesa Urzędu.
2. Prezes Urzędu zawiadomiony o toczącym się postępowaniu niezwłocznie
informuje sąd o każdej sprawie dotyczącej tego samego naruszenia przepisów
o ochronie danych osobowych, która toczy się przed Prezesem Urzędu lub sądem
administracyjnym albo została zakończona. Prezes Urzędu niezwłocznie informuje
sąd również o wszczęciu każdego postępowania w sprawie dotyczącej tego samego
naruszenia.

Art. 95. Sąd zawiesza postępowanie, jeżeli sprawa dotycząca tego samego
naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych została wszczęta przed
Prezesem Urzędu.

Art. 96. Sąd umarza postępowanie w zakresie, w jakim prawomocna decyzja
Prezesa Urzędu o stwierdzeniu naruszenia przepisów o ochronie danych
osobowych lub prawomocny wyrok wydany w wyniku wniesienia skargi, o której
mowa w art. 145a § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi, uwzględnia roszczenie dochodzone przed sądem.

Art. 97. Ustalenia prawomocnej decyzji Prezesa Urzędu o stwierdzeniu
naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych lub prawomocnego wyroku
wydanego w wyniku wniesienia skargi, o której mowa w art. 145a § 3 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi, wiążą sąd w postępowaniu o naprawienie szkody wyrządzonej
przez naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych co do stwierdzenia
naruszenia tych przepisów.

Art. 98. 1. W sprawach o roszczenia z tytułu naruszenia przepisów
o ochronie danych osobowych, które mogą być dochodzone wyłącznie
w postępowaniu przed sądem, Prezes Urzędu może wytaczać powództwa na rzecz
osoby, której dane dotyczą, za jej zgodą, a także wstępować, za zgodą powoda, do
postępowania w każdym jego stadium.
2. W pozostałych sprawach o roszczenia z tytułu naruszenia przepisów
o ochronie danych osobowych Prezes Urzędu może wstępować, za zgodą powoda,
do postępowania przed sądem w każdym jego stadium, chyba że toczy się przed
nim postępowanie dotyczące tego samego naruszenia przepisów o ochronie danych
osobowych.
3. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, do Prezesa Urzędu stosuje się
odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, 1469 i 1495) o prokuratorze.

Art. 99. Prezes Urzędu, jeżeli uzna, że przemawia za tym interes publiczny,
przedstawia sądowi istotny dla sprawy pogląd w sprawie o roszczenie z tytułu
naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych.

Art. 100. Do postępowania w sprawie o roszczenie z tytułu naruszenia
przepisów o ochronie danych osobowych, o których mowa w art. 79
i art. 82 rozporządzenia 2016/679, w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą
stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego.

Art. 101. Prezes Urzędu może nałożyć na podmiot obowiązany do
przestrzegania przepisów rozporządzenia 2016/679, inny niż:
1) jednostka sektora finansów publicznych,
2) instytut badawczy,
3) Narodowy Bank Polski
– w drodze decyzji, administracyjną karę pieniężną na podstawie i na warunkach
określonych w art. 83 rozporządzenia 2016/679.

Art. 101a. 1. W związku z toczącym się postępowaniem w sprawie nałożenia
administracyjnej kary pieniężnej, podmiot, o którym mowa w art. 101, jest
obowiązany do dostarczenia Prezesowi Urzędu, na każde jego żądanie, w terminie
30 dni od dnia otrzymania żądania, danych niezbędnych do określenia podstawy
wymiaru administracyjnej kary pieniężnej.
2. W przypadku niedostarczenia danych przez podmiot, o którym mowa w art.
101, lub gdy dostarczone przez ten podmiot dane uniemożliwiają ustalenie
podstawy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, Prezes Urzędu ustala
podstawę wymiaru administracyjnej kary pieniężnej w sposób szacunkowy
uwzględniając wielkość podmiotu, specyfikę prowadzonej przez niego działalności
lub ogólnie dostępne dane finansowe dotyczące podmiotu.

Art. 102. 1. Prezes Urzędu może nałożyć, w drodze decyzji, administracyjne
kary pieniężne w wysokości do 100 000 złotych, na:
1) jednostki sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 1–12
i 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
2) instytut badawczy;
3) Narodowy Bank Polski.
2. Prezes Urzędu może nałożyć, w drodze decyzji, administracyjne kary
pieniężne w wysokości do 10 000 złotych na jednostki sektora finansów
publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 13 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.
o finansach publicznych.
3. Administracyjne kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 2, Prezes
Urzędu nakłada na podstawie i na warunkach określonych w art. 83 rozporządzenia 2016/679.

Art. 103. Równowartość wyrażonych w euro kwot, o których mowa
w art. 83 rozporządzenia 2016/679, oblicza się w złotych według średniego kursu
euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w tabeli kursów na dzień
28 stycznia każdego roku, a w przypadku gdy w danym roku Narodowy Bank
Polski nie ogłasza średniego kursu euro w dniu 28 stycznia – według średniego
kursu euro ogłoszonego w najbliższej po tej dacie tabeli kursów Narodowego
Banku Polskiego.

Art. 104. Środki z administracyjnej kary pieniężnej stanowią dochód budżetu
państwa.

Art. 105. 1. Administracyjną karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od
dnia upływu terminu na wniesienie skargi, albo od dnia uprawomocnienia się
orzeczenia sądu administracyjnego.
2. Prezes Urzędu może, na wniosek podmiotu ukaranego, odroczyć termin
uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożyć ją na raty, ze względu na
ważny interes wnioskodawcy.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się uzasadnienie.
4. W przypadku odroczenia terminu uiszczenia administracyjnej kary
pieniężnej albo rozłożenia jej na raty, Prezes Urzędu nalicza od nieuiszczonej
kwoty odsetki w stosunku rocznym, przy zastosowaniu obniżonej stawki odsetek za zwłokę, ogłaszanej na podstawie art. 56d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. − Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), od dnia
następującego po dniu złożenia wniosku.
5. W przypadku rozłożenia administracyjnej kary pieniężnej na raty, odsetki,
o których mowa w ust. 4, są naliczane odrębnie dla każdej raty.
6. W przypadku niedotrzymania odroczonego terminu uiszczenia
administracyjnej kary pieniężnej albo terminu uiszczenia jej rat, odsetki są
naliczane za okres od dnia upływu odroczonego terminu uiszczenia kary albo
terminu uiszczenia poszczególnych rat.
7. Prezes Urzędu może uchylić odroczenie terminu uiszczenia
administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożenie jej na raty, jeżeli ujawniły się
nowe lub uprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia lub jeżeli rata
nie została uiszczona w terminie.
8. Rozstrzygnięcie Prezesa Urzędu w przedmiocie odroczenia terminu
uiszczenia administracyjnej kary pieniężnej albo rozłożenia jej na raty następuje
w drodze postanowienia.
9. Prezes Urzędu, na wniosek podmiotu ukaranego prowadzącego działalność
gospodarczą, może udzielić ulgi w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej
określonej w ust. 2, która:
1) nie stanowi pomocy publicznej;
2) stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub
rybołówstwie – w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio
obowiązujących przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy
w ramach zasady de minimis;
3) stanowi pomoc publiczną zgodną z zasadami rynku wewnętrznego Unii
Europejskiej, której dopuszczalność została określona przez właściwe organy
Unii Europejskiej.

Art. 106. Przepisów art. 189d–189f i art. 189k ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. − Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Art. 107. 1. Kto przetwarza dane osobowe, choć ich przetwarzanie nie jest
dopuszczalne albo do ich przetwarzania nie jest uprawniony,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat dwóch.
2. Jeżeli czyn określony w ust. 1 dotyczy danych ujawniających pochodzenie
rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub
światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych, danych
genetycznych, danych biometrycznych przetwarzanych w celu jednoznacznego
zidentyfikowania osoby fizycznej, danych dotyczących zdrowia, seksualności lub
orientacji seksualnej,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat trzech.

Art. 108. 1. Kto udaremnia lub utrudnia kontrolującemu prowadzenie
kontroli przestrzegania przepisów o ochronie danych osobowych,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności
do lat dwóch.
2. Tej samej karze podlega kto, w związku z toczącym się postępowaniem w
sprawie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, nie dostarcza danych
niezbędnych do określenia podstawy wymiaru administracyjnej kary pieniężnej lub
dostarcza dane, które uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru administracyjnej
kary pieniężnej.

Art. 109. (pominięty).

Art. 110. (pominięty).

Art. 111. (pominięty).

Art. 112. (pominięty).

Art. 113. (pominięty).

Art. 114. (pominięty).

Art. 115. (pominięty).

Art. 116. (pominięty).

Art. 117. (pominięty).

Art. 118. (pominięty).

Art. 119. (pominięty).

Art. 120. (pominięty).

Art. 121. (pominięty).

Art. 122. (pominięty).

Art. 123. (pominięty).

Art. 124. (pominięty).

Art. 125. (pominięty).

Art. 126. (pominięty).

Art. 127. (pominięty).

Art. 128. (pominięty).

Art. 129. (pominięty).

Art. 130. (pominięty).

Art. 131. (pominięty).

Art. 132. (pominięty).

Art. 133. (pominięty).

Art. 134. (pominięty).

Art. 135. (pominięty).

Art. 136. (pominięty).

Art. 137. (pominięty).

Art. 138. (pominięty).

Art. 139. (pominięty).

Art. 140. (pominięty).

Art. 141. (pominięty).

Art. 142. (pominięty).

Art. 143. (pominięty).

Art. 144. (pominięty).

Art. 145. (pominięty).

Art. 146. (pominięty).

Art. 147. (pominięty).

Art. 148. (pominięty).

Art. 149. (pominięty).

Art. 150. (pominięty).

Art. 151. (pominięty).

Art. 152. (pominięty).

Art. 153. (pominięty).

Art. 154. (pominięty).

Art. 155. (pominięty).

Art. 156. (pominięty).

Art. 157. (pominięty).

Art. 158. 1. Osoba pełniąca w dniu 24 maja 2018 r. funkcję administratora
bezpieczeństwa informacji, o którym mowa w ustawie uchylanej w art. 175, staje się inspektorem ochrony danych i pełni swoją funkcję do dnia 1 września 2018 r., chyba że przed tym dniem administrator zawiadomi Prezesa Urzędu o wyznaczeniu
innej osoby na inspektora ochrony danych, w sposób określony w art. 10 ust. 1.
2. Osoba, która stała się inspektorem ochrony danych na podstawie ust. 1,
pełni swoją funkcję także po dniu 1 września 2018 r., jeżeli do tego dnia
administrator zawiadomi Prezesa Urzędu o jej wyznaczeniu w sposób określony
w art. 10 ust. 1.
3. Osoba, o której mowa w ust. 1, może zostać odwołana przez administratora
bez zawiadomienia Prezesa Urzędu o wyznaczeniu innej osoby na inspektora
ochrony danych, w przypadku gdy administrator nie jest obowiązany do
wyznaczenia inspektora ochrony danych.
4. Administrator, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy nie
powołał administratora bezpieczeństwa informacji, o którym mowa w ustawie
uchylanej w art. 175, jest obowiązany do wyznaczenia inspektora ochrony danych
na podstawie art. 37 rozporządzenia 2016/679 i zawiadomienia Prezesa Urzędu
o jego wyznaczeniu, w terminie do dnia 31 lipca 2018 r.
5. Podmiot przetwarzający, obowiązany do wyznaczenia inspektora ochrony
danych na podstawie art. 37 rozporządzenia 2016/679, wyznacza inspektora
ochrony danych i zawiadamia Prezesa Urzędu o jego wyznaczeniu, w sposób
określony w art. 10 ust. 1, w terminie do dnia 31 lipca 2018 r.

Art. 159. 1. Do kontroli wszczętych na podstawie ustawy uchylanej
w art. 175 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
stosuje się przepisy dotychczasowe.
2. Upoważnienia oraz legitymacje służbowe wydane przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do czasu zakończenia kontroli,
o których mowa w ust. 1.

Art. 160. 1. Postępowania prowadzone przez Generalnego Inspektora
Ochrony Danych Osobowych, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, prowadzone są przez Prezesa Urzędu.
2. Postępowania, o których mowa w ust. 1, prowadzi się na podstawie ustawy
uchylanej w art. 175, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. − Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730 i 1133).
3. Czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, pozostają skuteczne.
4. Postępowania prowadzone na podstawie rozdziału 6 ustawy uchylanej
w art. 175 umarza się. Decyzji o umorzeniu postępowania nie wydaje się.

Art. 161. Podmiot, do którego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
zostało skierowane wystąpienie lub wniosek, o którym mowa w art. 19a ustawy
uchylanej w art. 175, jest obowiązany przekazać Prezesowi Urzędu odpowiedź na
wystąpienie lub wniosek w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 162. 1. W przypadku postępowań egzekucyjnych prowadzonych na
podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Generalnego Inspektora
Ochrony Danych Osobowych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wierzycielem
staje się Prezes Urzędu.
2. Czynności dokonane przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych
Osobowych w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, pozostają skuteczne.

Art. 163. W postępowaniach egzekucyjnych wszczętych na podstawie
przepisów ustawy zmienianej w art. 110 i niezakończonych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, wysłane upomnienia, tytuły wykonawcze,
postanowienia zawierające stanowisko Generalnego Inspektora Ochrony Danych
Osobowych oraz inne czynności dokonane przez Generalnego Inspektora Ochrony
Danych Osobowych, jako wierzyciela, pozostają skuteczne.

Art. 164. Postępowania w sprawie stanowiska Generalnego Inspektora
Ochrony Danych Osobowych, jako wierzyciela, wszczęte na podstawie art. 34
ustawy zmienianej w art. 110 i niezakończone przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy są prowadzone przez Prezesa Urzędu.

Art. 165. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie
art. 22a ustawy uchylanej w art. 175 zachowują moc do dnia wejścia w życie
przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 47 niniejszej ustawy,
jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia jej wejścia w życie.

Art. 166. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Generalny Inspektor
Ochrony Danych Osobowych staje się Prezesem Urzędu.
2. Osoba, która została powołana na stanowisko Generalnego Inspektora
Ochrony Danych Osobowych, na podstawie ustawy uchylanej w art. 175, pozostaje
na stanowisku do czasu upływu kadencji, na którą została powołana.
3. Zastępca Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych powołany
przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy staje się z dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy zastępcą Prezesa Urzędu, o którym mowa w art. 36 ust. 1.

Art. 167. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy Biuro Generalnego
Inspektora Ochrony Danych Osobowych staje się Urzędem.
2. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pracownicy zatrudnieni
w Biurze Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych stają się
pracownikami Urzędu. Przepis art. 231
ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks
pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040, 1043 i 1495) stosuje się odpowiednio.

Art. 168. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mienie Skarbu Państwa
będące we władaniu Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych
staje się mieniem będącym we władaniu Urzędu.

Art. 169. Należności i zobowiązania Biura Generalnego Inspektora Ochrony
Danych Osobowych z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stają się
należnościami i zobowiązaniami Urzędu.

Art. 170. W przypadku gdy Generalny Inspektor Ochrony Danych
Osobowych do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie złoży sprawozdania,
o którym mowa w art. 20 ustawy uchylanej w art. 175, sprawozdanie składa Prezes
Urzędu w terminie do dnia 31 lipca 2018 r.

Art. 171. 1. W sprawach sądowych, sądowoadministracyjnych lub
administracyjnych, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie
niniejszej ustawy, w których stroną lub uczestnikiem był Generalny Inspektor
Ochrony Danych Osobowych, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną lub
uczestnikiem staje się Prezes Urzędu.
2. W sprawach sądowych, sądowoadministracyjnych lub administracyjnych,
wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,
w których stroną lub uczestnikiem było Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stroną lub uczestnikiem staje się Urząd.

Art. 172. Prezes Urzędu wyda pierwszy komunikat, o którym mowa
w art. 54 ust. 1 pkt 1, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 173. Tworzy się Radę.

Art. 174. 1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych
na wykonywanie zadań wynikających z niniejszej ustawy wynosi w roku:
1) 2018 – 19 639 000 złotych;
2) 2019 – 13 541 000 złotych;
3) 2020 – 13 860 000 złotych;
4) 2021 – 13 860 000 złotych;
5) 2022 – 13 860 000 złotych;
6) 2023 – 13 860 000 złotych;
7) 2024 – 13 860 000 złotych;
8) 2025 – 13 860 000 złotych;
9) 2026 – 13 860 000 złotych;
10) 2027 – 13 860 000 złotych.
2. Prezes Urzędu monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o których
mowa w ust. 1, i dokonuje oceny wykorzystania tego limitu według stanu na koniec
każdego kwartału.
3. W przypadku przekroczenia lub zagrożenia przekroczeniem przyjętego na
dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków określonego w ust. 1 oraz
w przypadku, gdy w okresie od początku roku kalendarzowego do dnia dokonania
ostatniej oceny, o której mowa w ust. 2, część limitu rocznego przypadającego
proporcjonalnie na ten okres zostanie przekroczona co najmniej o 10%, stosuje się
mechanizm korygujący polegający na zmniejszeniu wydatków budżetu państwa
będących skutkiem finansowym niniejszej ustawy.
4. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym
mowa w ust. 3, jest Prezes Urzędu.

Art. 175. Traci moc ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych
osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 oraz z 2018 r. poz. 138 i 723) z wyjątkiem
art. 1, art. 2, art. 3 ust. 1, art. 4–7, art. 14–22, art. 23–28, art. 31 oraz rozdziałów 4,
5 i 7, które zachowują moc w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych
w celu rozpoznawania, zapobiegania, wykrywania i zwalczania czynów
zabronionych, prowadzenia postępowań w sprawach dotyczących tych czynów
oraz wykonywania orzeczeń w nich wydanych, kar porządkowych i środków
przymusu w zakresie określonym w przepisach stanowiących podstawę działania
służb i organów uprawnionych do realizacji zadań w tym zakresie, w terminie do
dnia wejścia w życie przepisów wdrażających dyrektywę Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/680 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony
osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez właściwe
organy do celów zapobiegania przestępczości, prowadzenia postępowań
przygotowawczych, wykrywania i ścigania czynów zabronionych i wykonywania
kar, w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylającą decyzję
ramową Rady 2008/977/WSiSW (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 89).

Art. 176. Ustawa wchodzi w życie z dniem 25 maja 2018 r.