Wejscie w życie: 8 czerwca 2004

Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2021

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

Art. 1. Ustawa określa sposób przygotowania i realizacji Narodowego Planu
Rozwoju 2004–2006, w tym:
1) zasady koordynacji i współdziałania organów administracji rządowej, organów
administracji samorządowej i partnerów społecznych i gospodarczych;
2) zasady współdziałania z instytucjami Wspólnot Europejskich oraz organizacjami
międzynarodowymi;
3) instrumenty finansowe;
4) system instytucjonalny;
5) system programowania, monitorowania, sprawozdawczości, oceny i kontroli.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) beneficjent – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną
nieposiadającą osobowości prawnej, korzystające z publicznych środków
wspólnotowych i publicznych środków krajowych na podstawie umowy o
dofinansowanie projektu albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7;
2) instytucja płatnicza – ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
3) instytucja pośrednicząca – instytucję, do której instytucja zarządzająca deleguje
część funkcji związanych z zarządzaniem, kontrolą i monitorowaniem programu
operacyjnego albo strategii wykorzystania Funduszu Spójności, odnoszącą się do
priorytetu operacyjnego, działania albo projektu;
4) instytucja wdrażająca – podmiot publiczny lub prywatny, odpowiedzialny za
realizację działania w ramach programu operacyjnego na podstawie umowy
z instytucją zarządzającą;
4a) instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej – Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej;
4b) instytucja właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy – Szefa
Krajowej Administracji Skarbowej;
5) instytucja zarządzająca – właściwego ministra odpowiedzialnego za
przygotowanie i realizację programu operacyjnego albo za przygotowanie
i nadzorowanie realizacji strategii wykorzystania Funduszu Spójności, o których
mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.
ustanawiającym przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz. Urz.
WE L 161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz.
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 31) oraz w rozporządzeniu
Rady (WE) nr 1164/1994 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiającym Fundusz
Spójności (Dz. Urz. WE L 130 z 25.05.1994, L 161 z 26.06.1999; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 9);
5a) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty – ministra właściwego
do spraw rozwoju regionalnego;
6) monitorowanie – proces systematycznego gromadzenia i analizowania
informacji dotyczących realizacji projektów, programów operacyjnych, strategii
wykorzystania Funduszu Spójności i Narodowego Planu Rozwoju oraz Podstaw
Wsparcia Wspólnoty;
7) okres programowania – wieloletni okres planowania budżetów Wspólnot
Europejskich;
8) partnerzy społeczni i gospodarczy – organizacje przedsiębiorców
i pracodawców, związki zawodowe, samorządy zawodowe, organizacje
pozarządowe oraz podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia
20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z
późn. zm.), których działalność obejmuje zagadnienia związane z Narodowym
Planem Rozwoju oraz programami operacyjnymi i strategią wykorzystania
Funduszu Spójności;
9) projekt – przedsięwzięcie realizowane w ramach działania, będące przedmiotem
umowy o dofinansowanie projektu między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją wdrażającą albo działającą w imieniu instytucji
zarządzającej instytucją pośredniczącą, albo decyzji, o której mowa w art. 11
ust. 7, lub współfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Spójności;
10) publiczne środki krajowe – środki finansowe pochodzące z budżetu państwa oraz
państwowych funduszy celowych, środki budżetów jednostek samorządu
terytorialnego, środki innych jednostek sektora finansów publicznych, a także
inne środki jednostek oraz form organizacyjno-prawnych sektora finansów
publicznych;
11) publiczne środki wspólnotowe – środki finansowe pochodzące z budżetu
Wspólnot Europejskich, a w szczególności z funduszy strukturalnych, o których
mowa w przepisach Unii Europejskiej w sprawie Europejskiego Funduszu
Rozwoju Regionalnego, w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego,
w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu
Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniających i uchylających
niektóre rozporządzenia, rozporządzeniu w sprawie Instrumentu Finansowego
Wspierania Rybołówstwa oraz rozporządzeniu ustanawiającym Fundusz
Spójności, ujęte w załączniku do ustawy budżetowej, służące realizacji
Narodowego Planu Rozwoju;
12) regionalny program operacyjny – dokument służący realizacji Narodowego
Planu Rozwoju, składający się ze spójnego zestawienia priorytetów
operacyjnych i działań, odnoszący się do województwa albo województw,
przygotowany przez zarząd województwa albo zarządy województw działające
w porozumieniu, albo przez ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego;
13) sektorowy program operacyjny – dokument służący realizacji Narodowego Planu
Rozwoju, składający się ze spójnego zestawienia priorytetów operacyjnych
i działań, odnoszący się do sektora gospodarki, przygotowany przez właściwego
ministra;
14) strategia wykorzystania Funduszu Spójności – dokument określający kierunki
wydatkowania środków z Funduszu Spójności, uzgodniony z Komisją
Europejską, przygotowany przez ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego;
15) system realizacji – zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące we
wdrażaniu Narodowego Planu Rozwoju, programów operacyjnych i strategii
wykorzystania Funduszu Spójności, obejmujące monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ocenę;
16) wkład własny – określoną w umowie o dofinansowanie projektu albo decyzji,
o której mowa w art. 11 ust. 7, część nakładów ponoszonych przez beneficjenta
na jego realizację, niepodlegającą zwrotowi.
17) (uchylony)

Art. 3. 1. Narodowy Plan Rozwoju 2004–2006, zwany dalej „Planem”, jest
dokumentem określającym cele rozwoju społeczno-gospodarczego kraju, w tym
wspierane cele rozwoju regionalnego, oraz sposoby ich osiągania w okresie zgodnym
z okresem programowania obejmującym lata 2004–2006.
2. W odniesieniu do specyficznych problemów rozwojowych o charakterze
społecznym, gospodarczym i przestrzennym, cele szczegółowe Planu mogą być
realizowane na wyodrębnionym obszarze określonym w programach, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych,
oraz w art. 8 ust. 1, finansowanych z publicznych środków krajowych.

Art. 4. 1. Plan określa:
1) (uchylony)
2) diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej kraju, w tym zróżnicowań
regionalnych;
3) cel główny i cele szczegółowe rozwoju społeczno-gospodarczego kraju;
4) kierunki rozwoju, w ramach których określa się programy i strategię
wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w art. 8;
5) szacunkowy plan finansowy, w tym wieloletnie limity zobowiązań i wieloletnie
limity wydatków, o których mowa w art. 25 ust. 2 i 3, w kolejnych latach
realizacji Planu, uwzględniający publiczne środki krajowe, publiczne środki
wspólnotowe oraz środki prywatne, w tym wkład międzynarodowych instytucji
finansowych;
6) wieloletnie limity środków finansowych przeznaczonych na realizację
kontraktów wojewódzkich, o których mowa w art. 32 ust. 1;
7) kryteria wyboru beneficjentów, którzy mogą uzyskać dofinansowanie wkładu
własnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1, uwzględniające możliwości
wyrównywania poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego i zapewnienia
spójności terytorialnej;
8) system zarządzania i realizacji Planu, z określeniem listy organów i instytucji,
o których mowa w rozdziale 3.
2. Do Planu załącza się prognozę oddziaływania Planu na środowisko, ocenę
przewidywanego efektu makroekonomicznego realizacji Planu, ocenę
przewidywanego wpływu Planu na rynek pracy oraz ocenę przewidywanego wpływu
Planu na konkurencyjność gospodarki, w tym innowacyjność przedsiębiorstw.

Art. 5. Przy opracowywaniu Planu uwzględnia się cele zawarte w:
1) (uchylony)
2) strategiach sektorowych;
3) strategiach rozwoju województw;
4) programach wieloletnich, o których mowa w art. 99 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia
30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. poz. 2104, z późn. zm.);
5) koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju;
6) założeniach polityki naukowej i naukowo-technicznej państwa oraz założeniach
polityki innowacyjnej państwa.

Art. 6. 1. (uchylony)
2. (uchylony)

Art. 7. (uchylony).

Art. 8. 1. W celu realizacji Planu tworzy się:
1) sektorowe programy operacyjne;
2) regionalne programy operacyjne;
3) inne programy operacyjne;
4) strategię wykorzystania Funduszu Spójności.
2. Programy, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, są finansowane z publicznych
środków krajowych lub współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych.
3. Strategia wykorzystania Funduszu Spójności jest współfinansowana
z publicznych środków wspólnotowych.
4. Programy i strategia wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa
w ust. 1, mogą być również współfinansowane ze środków prywatnych.

Art. 9. Programy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, finansowane
z publicznych środków krajowych, obejmują okres realizacji Planu i zawierają:
1) diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej sektora bądź województwa, którego
dotyczą, z uwzględnieniem zróżnicowań przestrzennych;
2) cel główny i cele szczegółowe zgodne z celami określonymi w Planie;
3) priorytety operacyjne i działania;
4) szacunkowy plan finansowy w podziale na priorytety operacyjne;
5) system realizacji.

Art. 10. 1. Strategia wykorzystania Funduszu Spójności obejmuje okres
realizacji Planu i zawiera:
1) diagnozę sytuacji dziedzin, których strategia dotyczy;
2) cel główny i cele szczegółowe;
3) szacunkowy plan finansowy uwzględniający publiczne środki krajowe
i publiczne środki wspólnotowe oraz środki prywatne, w tym wkład
międzynarodowych instytucji finansowych;
4) szczegółowe rozwiązania dotyczące jej realizacji;
5) prognozę jej oddziaływania na środowisko.
2. Cel główny i cele szczegółowe strategii wykorzystania Funduszu Spójności są
zgodne z celami określonymi w Planie.
3. Do strategii wykorzystania Funduszu Spójności dołącza się wstępną listę
projektów przewidzianych do finansowania w jej ramach.

Art. 11. 1. Właściwy minister albo zarząd województwa, dla programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, przygotowują, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, uzupełnienie programu
uszczegółowiające system realizacji programu.
2. Uzupełnienie programu, dla programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1
i 2, finansowanych z publicznych środków krajowych zawiera:
1) listę i opis działań;
2) wstępną ocenę działań wykazującą ich spójność z celami priorytetów
operacyjnych;
3) wskaźniki monitorowania odnoszące się do programu, priorytetów operacyjnych
i działań;
4) rodzaje potencjalnych beneficjentów;
5) szacunkowy plan finansowy odnoszący się do programu, priorytetów
operacyjnych i działań;
6) szczegółowe zasady udzielania dofinansowania i jego maksymalną wysokość
w ramach działań.
3. Właściwy minister albo zarząd województwa załącza, do uzupełnienia
programu:
1) zasady kwalifikacji wydatków, określane w odniesieniu do terminów ich
ponoszenia, podmiotu, który je ponosi, oraz kategorii wydatków związanych
z realizacją projektu;
2) zasady wyboru projektów w ramach działań, uwzględniające skalę i trwałość
korzyści społecznych, gospodarczych i przestrzennych oraz efektywność
wykorzystania środków finansowych.
4. Właściwi ministrowie oraz zarządy województw przedkładają uzupełnienia
programów do zatwierdzenia przez właściwy komitet monitorujący program,
o którym mowa w art. 42.
5. Uzupełnienie programu jest przyjmowane w drodze rozporządzenia
właściwego ministra albo w drodze uchwały zarządu województwa.
6. Na podstawie uzupełnienia programu dokonuje się wyboru projektów
i zawiera umowy o dofinansowanie projektów z beneficjentami przez instytucję
zarządzającą, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej
instytucję pośredniczącą, z zastrzeżeniem ust. 7.
7. W przypadku kiedy instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca jest
jednocześnie beneficjentem, podstawą dofinansowania projektu jest decyzja podjęta odpowiednio przez właściwego ministra, jeśli pełni funkcję instytucji zarządzającej albo instytucji pośredniczącej, albo przez wojewodę, jeśli pełni funkcję instytucji
pośredniczącej.

Art. 12. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty:
1) przygotowuje Plan;
2) koordynuje przygotowania programów i strategii wykorzystania Funduszu
Spójności, o których mowa w art. 8 ust. 1, oraz zapewnia ich spójność z Planem;
3) nadzoruje realizację Planu;
4) koordynuje realizację programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3;
5) zarządza Podstawami Wsparcia Wspólnoty;
6) zarządza strategią wykorzystania Funduszu Spójności;
7) formułuje propozycje zmian dotyczących Planu, wynikających z przebiegu jego
realizacji;
8) zapewnia zgodność z Planem zmian wprowadzanych w programach oraz
strategii wykorzystania Funduszu Spójności.

Art. 13. 1. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty
opracowuje Plan w porozumieniu z właściwymi ministrami i innymi organami
administracji rządowej.
2. Plan jest opiniowany przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu
Terytorialnego oraz zarządy województw.
3. Plan jest konsultowany z jednostkami samorządu terytorialnego oraz
partnerami społecznymi i gospodarczymi.
4. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, tryb i terminy:
1) konsultacji, o których mowa w ust. 3,
2) współdziałania, o którym mowa w art. 14 ust. 3,
3) współpracy i konsultacji programów oraz strategii wykorzystania Funduszu
Spójności, o których mowa w art. 18 ust. 2 i 3
– kierując się zasadą partnerstwa.

Art. 14. 1. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada
Plan, wraz z opiniami, o których mowa w art. 13 ust. 2, oraz informacją dotyczącą przebiegu i wyników konsultacji, o których mowa w art. 13 ust. 3, do przyjęcia przez Radę Ministrów w drodze uchwały, w terminie do dnia 31 marca roku
poprzedzającego pierwszy rok obowiązywania Planu.
2. Przyjęty przez Radę Ministrów Plan stanowi podstawę do rozpoczęcia, przez
Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty, negocjacji z Komisją
Europejską w sprawie Podstaw Wsparcia Wspólnoty oraz rozpoczęcia rokowań
z samorządami województw w sprawie zawarcia kontraktów wojewódzkich,
o których mowa w art. 32 ust. 1.
3. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, prowadząc
negocjacje oraz rokowania, o których mowa w ust. 2, współdziała z właściwymi
ministrami oraz zarządami województw.
4. Rada Ministrów przyjmuje Plan w drodze rozporządzenia, po zakończeniu
negocjacji z Komisją Europejską i zakończeniu rokowań z samorządami województw
w sprawie zawarcia kontraktów wojewódzkich, o których mowa w art. 32 ust. 1,
mając na uwadze ich ustalenia.

Art. 15. (uchylony).

Art. 16. (uchylony).

Art. 17. 1. W terminie do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego pierwszy rok
obowiązywania Planu, w celu przyjęcia przez Radę Ministrów w drodze uchwały:
1) właściwi ministrowie, po zasięgnięciu opinii Instytucji Zarządzającej
Podstawami Wsparcia Wspólnoty, przedkładają projekty programów, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonych
konsultacji, o których mowa w art. 18 ust. 2;
2) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada projekty
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekazane mu przez zarządy
województw, wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonych konsultacji,
o których mowa w art. 18 ust. 2;
3) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada projekt
strategii wykorzystania Funduszu Spójności wraz ze sprawozdaniem
z przeprowadzonych konsultacji, o których mowa w art. 18 ust. 3.
2. Właściwy minister prowadzi z Komisją Europejską negocjacje w sprawie
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych, informując o postępach w negocjacjach i ich
ustaleniach Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty, właściwe
organy administracji rządowej oraz właściwe zarządy województw.
3. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty prowadzi
z Komisją Europejską negocjacje w sprawie programów, o których mowa w art. 8
ust. 1 pkt 2, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych, oraz
strategii wykorzystania Funduszu Spójności, informując o postępach w negocjacjach
i ich ustaleniach właściwych ministrów, właściwe organy administracji rządowej oraz
właściwe zarządy województw.
4. Organy administracji rządowej oraz zarządy województw, na podstawie
informacji o postępach negocjacji, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą zgłaszać
w każdym czasie wnioski oraz opinie Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia
Wspólnoty lub właściwym ministrom.
5. Właściwy minister, w porozumieniu z Instytucją Zarządzającą Podstawami
Wsparcia Wspólnoty, przyjmuje, w drodze rozporządzenia, programy, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, współfinasowane z publicznych środków
wspólnotowych, mając na uwadze ustalenia negocjacji z Komisją Europejską.
6. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, w porozumieniu
z właściwymi ministrami ze względu na rodzaj działalności objętej strategią
przyjmuje, w drodze rozporządzenia, strategię wykorzystania Funduszu Spójności,
mając na uwadze ustalenia negocjacji z Komisją Europejską.

Art. 18. 1. Za przygotowanie i realizację programów albo za przygotowanie
i nadzór nad realizacją strategii wykorzystania Funduszu Spójności, a w szczególności
za wydawanie wytycznych dotyczących wdrażania programów i strategii
wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w art. 8 ust. 1, skierowanych do
podmiotów uczestniczących w realizacji danego programu, są odpowiedzialne
właściwe instytucje zarządzające.
2. Instytucja zarządzająca współpracuje przy opracowywaniu programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, z właściwymi organami administracji
rządowej i jednostkami samorządu terytorialnego oraz konsultuje je z partnerami
społecznymi i gospodarczymi w trybie określonym w art. 13 ust. 4.
3. Instytucja zarządzająca, w porozumieniu z instytucjami pośredniczącymi,
opracowuje strategię wykorzystania Funduszu Spójności, współpracując z właściwymi organami administracji rządowej i jednostkami samorządu
terytorialnego oraz konsultuje ją z partnerami społecznymi i gospodarczymi w trybie
określonym w art. 13 ust. 4.

Art. 18a. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty koordynuje
proces wdrażania funduszy strukturalnych w Rzeczypospolitej Polskiej,
w szczególności:
1) wydaje wytyczne dotyczące funkcjonowania systemu wdrażania funduszy
strukturalnych w zakresie zarządzania programami operacyjnymi,
sprawozdawczości, kwalifikowalności wydatków, monitorowania procesu
wdrażania funduszy, skierowane do instytucji uczestniczących w realizacji
Planu, w celu zachowania jednolitości zasad wdrażania Planu;
2) wydaje w porozumieniu z instytucją płatniczą wytyczne dotyczące
funkcjonowania kontroli finansowej i organizacji przepływów finansowych;
3) organizuje prace Komitetu Monitorującego, o którym mowa w art. 39 ust. 1;
4) sporządza sprawozdania z postępów wdrażania funduszy strukturalnych dla
Komisji Europejskiej oraz właściwych organów i instytucji;
5) negocjuje z Komisją Europejską ewentualne zmiany Podstaw Wsparcia
Wspólnoty;
6) koordynuje politykę informacyjną i promocyjną w obszarze funduszy
strukturalnych oraz strategii wykorzystania Funduszu Spójności;
7) organizuje i koordynuje proces ewaluacji Podstaw Wsparcia Wspólnoty.

Art. 19. 1. Instytucja zarządzająca może przekazać, w drodze porozumienia,
zarządzanie, monitorowanie i kontrolę poszczególnych priorytetów operacyjnych,
działań lub projektów instytucjom pośredniczącym.
2. Porozumienie, o którym mowa w ust. 1, określa szczegółowy zakres
przekazanych instytucji pośredniczącej kompetencji w zarządzaniu, monitorowaniu
i kontroli oraz prawa i obowiązki stron w tym zakresie.
3. Porozumienie może przewidywać możliwość przekazania elementów
zarządzania innym instytucjom określonym w Planie.
4. W przypadku przekazania przez instytucję zarządzającą kompetencji,
o których mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca ponosi pełną odpowiedzialność za
skuteczność i prawidłowość zarządzania programem.

Art. 20. Prawa i obowiązki beneficjenta, związane z realizacją projektu,
w zakresie zarządzania, monitorowania, sprawozdawczości i kontroli określa umowa
o dofinansowanie projektu albo decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 7.

Art. 21. 1. Działania objęte programami, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3,
mogą być realizowane przez instytucje wdrażające ustanawiane dla poszczególnych
działań.
2. Działania objęte programami, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, mogą być
realizowane przez instytucje wdrażające ustanawiane dla poszczególnych działań
przez zarząd województwa, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego.
3. Projekty współfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Spójności
są realizowane przez beneficjentów Funduszu Spójności.
4. Instytucje wdrażające, o których mowa w ust. 1, ustanawia właściwa
instytucja zarządzająca w porozumieniu z Instytucją Zarządzającą Podstawami
Wsparcia Wspólnoty, jeżeli program tak stanowi.
5. Umowa zawarta z instytucją zarządzającą programem lub instytucją
pośredniczącą określa szczegółowe zadania instytucji wdrażających, o których mowa
ust. 1 i 2, zasady i warunki realizacji działań oraz uprawnienia i obowiązki stron
w tym zakresie.

Art. 22. 1. Instytucja zarządzająca albo zarząd województwa mogą dokonać
wyboru instytucji wdrażających niebędących jednostkami sektora finansów
publicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach
publicznych.
2. Do wyboru instytucji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo
zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019).

Art. 23. (uchylony).

Art. 23a. Do zadań wojewody związanych z realizacją regionalnego programu
operacyjnego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, należy:
1) kontrola realizacji projektów, w tym trwałości projektów, ich rezultatów
i oddziaływania;
2) przygotowywanie sprawozdań z realizacji projektów i programu operacyjnego
w województwie oraz wniosków o płatność, w tym sprawozdania końcowego
z realizacji programu operacyjnego w województwie i wniosków o płatność
końcową;
3) odzyskiwanie od beneficjentów nieprawidłowo wykorzystanego lub pobranego
dofinansowania;
4) nadzór nad przestrzeganiem przez beneficjentów zasad dotyczących informacji
i promocji;
5) archiwizacja dokumentów związanych z wdrażaniem programu operacyjnego,
w tym przechowywanie zabezpieczeń wnoszonych przez beneficjentów, przez
okres wymagany zgodnie z umową o dofinansowanie;
6) przygotowywanie i udostępnianie informacji, związanych z programem
operacyjnym, podmiotom uprawnionym do wykonywania czynności
kontrolnych i ewaluacyjnych.

Art. 24. 1. Realizacja Planu jest finansowana w szczególności z:
1) publicznych środków krajowych;
2) publicznych środków wspólnotowych;
3) środków publicznych pochodzących z Europejskiego Banku Inwestycyjnego
oraz środków publicznych o charakterze bezzwrotnym pochodzących z innych
międzynarodowych instytucji finansowych;
4) środków prywatnych.
2. Wydatki finansowane w ramach Planu, w celu zapewnienia jego sprawnego
monitorowania, sprawozdawczości, kontroli i oceny, są identyfikowane według
kategorii interwencji stosowanej dla publicznych środków wspólnotowych.

Art. 25. 1. Plan jest uwzględniany przy opracowywaniu projektu budżetu
państwa w kolejnych latach obowiązywania Planu.
2. Limity wydatków w pierwszym roku i kolejnych latach obowiązywania Planu
są ujmowane w wykazie stanowiącym załącznik do ustawy budżetowej.
3. Limity, o których mowa w ust. 2, dotyczą poszczególnych programów
operacyjnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, oraz strategii wykorzystania Funduszu Spójności, a w części finansowanej publicznymi środkami wspólnotowymi
– także wkładu poszczególnych funduszy Unii Europejskiej.
4. W przypadku gdy wydatki poniesione w danym roku na realizację
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, są niższe od limitu określonego
w załączniku, o którym mowa w ust. 2, różnica pomiędzy tym limitem a poniesionymi
wydatkami zwiększa odpowiednio limit wydatków na rok następny.

Art. 26. 1. Ubiegający się o dofinansowanie ze środków, o których mowa
w art. 24 ust. 1 pkt 2, projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 1–3, składa wniosek do instytucji zarządzającej, instytucji wdrażającej albo
zarządu województwa, zgodnie z systemem realizacji określonym w tych programach.
2. Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, przyznaje instytucja zarządzająca, działająca
w jej imieniu instytucja wdrażająca albo instytucja pośrednicząca, jeżeli tak stanowi
system realizacji danego programu.
3. Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, przyznaje zgodnie z systemem realizacji danego
programu instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca albo instytucja
wdrażająca.
4. Wnioski o dofinansowanie projektów, które rodzą skutki finansowe dla
budżetu państwa, w części, której dysponentami są organy administracji rządowej,
przed ich złożeniem wymagają uzyskania akceptacji tych organów.
5. Warunki dofinansowania, o którym mowa w ust. 1–3, określa umowa
o dofinansowanie projektu, zawarta z beneficjentami przez instytucję zarządzającą
programem, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej
instytucję pośredniczącą, albo decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 7.
6. Właściwe instytucje zarządzające dokonują wyboru projektów w ramach
strategii wykorzystania Funduszu Spójności zgodnie z kierunkami i priorytetami
Planu, a następnie przekazują je ministrowi właściwemu do spraw rozwoju
regionalnego celem przedłożenia Komisji Europejskiej.

Art. 27. 1. Dofinansowanie projektów z publicznych środków wspólnotowych
polega na zwrocie określonej w umowie o dofinansowanie projektu albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7, części kwalifikowalnych wydatków poniesionych
przez beneficjenta lub wypłacie premii.
2. Programy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, współfinansowane
z publicznych środków wspólnotowych, określają początkową datę możliwości
zwrotu wydatków poniesionych przez beneficjenta.
3. W odniesieniu do projektów, umowa o dofinansowanie projektu albo decyzja,
o której mowa w art. 11 ust. 7, może określać późniejszą niż określona w ust. 2,
początkową datę możliwości zwrotu wydatków poniesionych przez beneficjenta.

Art. 28. 1. Instytucja zarządzająca przygotowuje i podaje do publicznej
wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej, wzór wniosku
o dofinansowanie realizacji projektu oraz wzór umowy o dofinansowanie projektu,
a także zmiany tych wzorów.
2. We wzorze wniosku należy wskazać, jakie dane powinien podać
wnioskodawca, w szczególności:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
2) określenie adresata wniosku;
3) nazwę programu i działania, w ramach którego projekt miałby być
współfinansowany;
4) tytuł projektu;
5) opis projektu;
6) wartość całkowitą projektu;
7) sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;
8) poziom współfinansowania projektu, o jaki ubiega się wnioskodawca;
9) harmonogram realizacji projektu.
3. We wzorach umów należy wskazać, jakie dane powinna zawierać umowa
o dofinansowanie projektu, w szczególności:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby beneficjenta;
2) nazwę i adres siedziby instytucji zawierającej umowę z beneficjentem;
3) tytuł projektu;
4) wartość całkowitą projektu;
5) sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;
6) zatwierdzony poziom współfinansowania projektu;
7) harmonogram realizacji projektu;
8) sposób dokonywania rozliczeń pomiędzy beneficjentem a instytucją
przekazującą środki.
4. Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:
1) miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zmian;
2) terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 1, albo ich zmiany będą
stosowane.

Art. 29. 1. Wysokość wkładu środków finansowych, o których mowa w art. 24
ust. 1 pkt 1, na realizację projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8
ust. 1 pkt 1–3, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych, może
być zróżnicowana w zależności od:
1) skali i nasilenia problemów społecznych, gospodarczych i przestrzennych
określonych w szczególności w oparciu o poziom produktu krajowego brutto,
poziom i strukturę bezrobocia, poziom wykształcenia oraz strukturę
zatrudnienia;
2) wpływu na możliwość realizacji celów i priorytetów operacyjnych Planu,
mierzonego spójnością założeń projektu z celami i priorytetami operacyjnymi
Planu;
3) możliwości realizacji projektu przez beneficjenta, określonych w oparciu
o możliwości wniesienia wkładu własnego.
2. Wkład środków finansowych, o których mowa w art. 24 ust. 1, na realizację
projektów w ramach działań określa uzupełnienie programu, o którym mowa w art. 11
ust. 1 i 2.

Art. 30. 1. W odniesieniu do projektów realizowanych w ramach programów, o
których mowa w art. 8 ust. 1, współfinansowanych z publicznych środków
wspólnotowych oraz projektów w ramach strategii wykorzystania Funduszu
Spójności, beneficjent może uzyskać dofinansowanie wkładu własnego z budżetu
państwa, jeżeli przewidują to odpowiednio programy, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 1–3, albo strategia wykorzystania Funduszy Spójności, w oparciu o kryteria, o
których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7, albo wynika to z przepisów ustawy z dnia 16
grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego (Dz. U. z 2018 r.
poz. 203), ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2014 i 2244 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1123), ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2019
r. poz. 710, 730 i 1214) lub ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z
2018 r. poz. 2268 oraz z 2019 r. poz. 125 i 534).
2. Przyznanie środków z budżetu państwa na uzupełnienie wkładu własnego jest
dokonywane zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 26 listopada 1998 r.
o finansach publicznych.

Art. 31. 1. W zakresie, w którym finansowanie projektów w ramach programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, stanowi pomoc spełniającą przesłanki
określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, do tego
finansowania mają zastosowanie szczegółowe warunki i tryb udzielania pomocy.
2. Podmiotami udzielającymi pomocy, o której mowa w ust. 1, są instytucje
zarządzające, instytucje pośredniczące albo instytucje wdrażające.
3. Właściwy minister określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki
i tryb udzielania pomocy, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze w szczególności
konieczność zapewnienia zgodności udzielanej pomocy z warunkami jej
dopuszczalności.

Art. 32. 1. Kontrakt wojewódzki, zwany dalej „kontraktem”, określa zakres
i tryb oraz warunki realizacji działań wynikających z programów, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 2.
2. W zakresie nieuregulowanym w przepisach niniejszego rozdziału do
kontraktu stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
3. Stronami kontraktu są Rada Ministrów i samorząd województwa.
4. W trakcie rokowań związanych z zawarciem kontraktu oraz ze zmianą
kontraktu Rada Ministrów jest reprezentowana przez ministra właściwego do spraw
rozwoju regionalnego, a samorząd województwa przez marszałka województwa.
5. Rokowania dotyczące kontraktu oraz jego zmian przeprowadza się przy
uwzględnieniu limitów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 6, przewidzianych w Planie zatwierdzonym przez Radę Ministrów oraz programów, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 2.
6. Kontrakt jest podpisywany przez ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego oraz marszałka województwa, po uzyskaniu uprzedniej zgody na tę
czynność odpowiednio Rady Ministrów oraz sejmiku województwa.

Art. 33. Koszty rokowań kontraktu ponoszą solidarnie strony prowadzące
rokowania, chyba że postanowią inaczej.

Art. 34. 1. Kontrakt określa:
1) działania objęte kontraktem;
2) prawa i obowiązki stron;
3) tryb i harmonogram wykonania działań, a także zasady nadzoru nad ich
wykonywaniem;
4) łączne nakłady na wykonanie działań objętych kontraktem w podziale na
programy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, działania, lata oraz źródła
finansowania;
5) sposób i terminy rozliczeń finansowych;
6) zakres i tryb sprawozdawczości, w tym zakres sprawozdań, o których mowa
w art. 49 ust. 1;
7) zasady oceny i sposób kontroli wykonania działań, w tym kontroli finansowej;
8) postępowanie w przypadku wykrycia nieprawidłowości w wykonaniu lub
finansowaniu działań;
9) zasady i tryb rozwiązywania sporów oraz zaspokajania roszczeń stron kontraktu,
w tym roszczeń finansowych.
2. Do kontraktu dołącza się informacje na temat uczestnictwa województwa
w programach operacyjnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3,
współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych.
3. Kontrakt zawiera się na okres zgodny z okresem obowiązywania Planu.
4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze
rozporządzenia, wzór kontraktu wojewódzkiego oraz wzór wniosku zarządu
województwa, o którym mowa w art. 35 ust. 1, mając na uwadze konieczność
efektywnej realizacji kontraktu.

Art. 35. 1. Zarząd województwa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw
rozwoju regionalnego wniosek o przyznanie środków na realizację regionalnego
programu operacyjnego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2.
2. Do wniosku zarząd województwa załącza:
1) programy operacyjne, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2;
2) informacje o przewidywanych wydatkach na programy, o których mowa w art. 8
ust. 1 pkt 3;
3) informację o planowanych wydatkach na realizację inwestycji wieloletnich
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach
publicznych, na terenie województwa w okresie obowiązywania Planu;
4) strategię rozwoju województwa i odpowiednie programy wojewódzkie,
o których mowa w ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie
województwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 512);
5) ocenę, o której mowa w art. 59 ust. 3.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zarząd województwa składa po
zatwierdzeniu Planu przez Radę Ministrów.
4. Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw
rozwoju regionalnego zawiadamia niezwłocznie marszałka województwa
o możliwości podjęcia rokowań mających na celu zawarcie kontraktu, określając datę
i miejsce pierwszego spotkania stron oraz przedkłada projekt regulaminu negocjacji.

Art. 36. 1. Kontrakt może zostać zmieniony:
1) na podstawie zgodnego oświadczenia stron;
2) na wezwanie jednej ze stron.
2. Podjęcie rokowań w sprawie zmiany kontraktu następuje nie później niż
w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
Rokowania ulegają zakończeniu w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia.
3. Na czas trwania rokowań, o których mowa w ust. 2, realizacja postanowień
kontraktu ulega zawieszeniu.
4. Kontrakt może zostać rozwiązany:
1) na podstawie zgodnego oświadczenia stron;
2) z upływem okresu wypowiedzenia dokonanego przez jedną ze stron, o którym
mowa w ust. 7;
3) w przypadku naruszenia przez jedną ze stron istotnych postanowień kontraktu.
5. Rada Ministrów może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały wypowiadającej
jego warunki, podjętej na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju
regionalnego.
6. Samorząd województwa może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały
wypowiadającej jego warunki, podjętej przez sejmik województwa na wniosek
zarządu województwa.
7. Jeżeli strony nie postanowią inaczej, okres wypowiedzenia kontraktu wynosi
miesiąc, licząc od dnia:
1) podjęcia przez Radę Ministrów uchwały, o której mowa w ust. 5;
2) podjęcia przez sejmik województwa uchwały, o której mowa w ust. 6.
8. W przypadku rozwiązania kontraktu w trybie przewidzianym w ust. 5 albo
ust. 6, zobowiązania stron kontraktu wobec beneficjentów, realizujących projekty
zgodnie z postanowieniami kontraktu, uznaje się do wysokości określonych
w umowach o dofinansowanie projektów albo decyzjach, o których mowa w art. 11
ust. 7.

Art. 37. Działania z zakresu rozwoju regionalnego, nieujęte w kontrakcie, mogą
być finansowane z dotacji celowych z budżetu państwa wyłącznie w przypadkach
realizacji:
1) programów interwencyjnych tworzonych i realizowanych w razie klęsk
żywiołowych, nagłych sytuacji kryzysowych, w szczególności na rynku pracy
i w gospodarce;
2) programów pilotażowych testujących nowe rozwiązania i instrumenty rozwoju
regionalnego;
3) programów doradczych i informacyjnych.

Art. 38. 1. Przebieg, sposób i efekty realizacji Planu podlegają monitorowaniu.
2. Za monitorowanie przebiegu, sposobu i efektów realizacji Planu jest
odpowiedzialna Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty.

Art. 39. 1. Prezes Rady Ministrów na wniosek Instytucji Zarządzającej
Podstawami Wsparcia Wspólnoty powołuje, w drodze zarządzenia, Komitet
Monitorujący Plan.
2. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty albo jej
przedstawiciel przewodniczy Komitetowi Monitorującemu Plan.
3. Komitet Monitorujący Plan:
1) wyraża opinie i wnioski w zakresie dostosowań i zmian w kierunkach
i sposobach realizacji Planu;
2) rozpatruje i zatwierdza, przed przedłożeniem Radzie Ministrów, roczne
sprawozdania i sprawozdanie końcowe, o których mowa w art. 49;
3) monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji Planu;
4) zgłasza Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty propozycje
zmian w ramach poszczególnych programów operacyjnych, które ułatwią
osiągnięcie celów Planu lub usprawnią zarządzanie pomocą, w tym zarządzanie
finansowe;
5) opiniuje zgłoszone przez Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia
Wspólnoty propozycje przesunięć środków między programami i priorytetami
w ramach Planu;
6) zajmuje się innymi sprawami zgłoszonymi przez przewodniczącego albo
członków Komitetu Monitorującego Plan.
4. W skład Komitetu Monitorującego Plan wchodzą:
1) ze strony rządowej – po jednym przedstawicielu:
a) instytucji zarządzających,
b) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej Planem,
którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzających programami,
c) instytucji płatniczej,
d) ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej
w Unii Europejskiej,
e) Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;
f) (uchylona)
2) ze strony samorządowej:
a) marszałkowie województw albo ich przedstawiciele,
b) przedstawiciele ogólnopolskich organizacji jednostek samorządu
terytorialnego, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 maja 2005 r.
o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz
o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii
Europejskiej (Dz. U. poz. 759), zwanych dalej „ogólnopolskimi
organizacjami”;
3) przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych:
a) organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w
rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i
innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232),
b) organizacji pozarządowych – wskazanych przez Radę Działalności Pożytku
Publicznego,
c) środowiska naukowego – wskazanych przez Radę Główną Nauki
i Szkolnictwa Wyższego.
5. Organ powołujący Komitet Monitorujący Plan powinien zapewnić, aby
przedstawiciele:
1) strony samorządowej – stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu.
6. W posiedzeniach Komitetu Monitorującego Plan mogą uczestniczyć
w charakterze obserwatorów:
1) wojewodowie albo ich przedstawiciele;
2) przedstawiciel Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;
3) przedstawiciel Krajowej Rady Regionalnych Izb Obrachunkowych;
4) przedstawiciel Krajowej Administracji Skarbowej;
5) przedstawiciel Związku Banków Polskich;
6) przedstawiciel Komisji Europejskiej;
7) przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego.
7. Jeżeli zakres omawianych spraw tego wymaga, w obradach Komitetu
Monitorującego Plan, na pisemne zaproszenie przewodniczącego, mogą uczestniczyć,
bez prawa do głosowania, eksperci oraz przedstawiciele innych instytucji lub grup
społecznych i zawodowych.
8. Komitet Monitorujący Plan jest powoływany na okres realizacji Planu.
9. Posiedzenie Komitetu Monitorującego Plan zwołuje przewodniczący nie
rzadziej niż raz na 6 miesięcy.
10. Tryb pracy Komitetu Monitorującego Plan określa regulamin, którego
projekt przygotowuje Przewodniczący Komitetu Monitorującego Plan, przyjęty
zwykłą większością głosów na pierwszym posiedzeniu przez Komitet Monitorujący
Plan.
11. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty zapewnia obsługę
administracyjną prac Komitetu Monitorującego Plan.

Art. 40. 1. W ramach Komitetu Monitorującego Plan działają podkomitety
monitorujące, określone w Planie.
2. Zakres prac, skład oraz tryb pracy podkomitetów monitorujących określa,
w drodze uchwały, Komitet Monitorujący Plan.

Art. 41. 1. Za monitorowanie przebiegu i sposobu realizacji programów
i projektów w ramach strategii wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa
w art. 8 ust. 1, odpowiadają instytucje zarządzające.
2. Monitorowanie realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3,
odbywa się z wykorzystaniem wskaźników rzeczowych i finansowych określonych
w tych programach lub ich uzupełnieniach, z uwzględnieniem danych
opublikowanych przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
3. Wskaźniki, o których mowa w ust. 2, odnoszą się do celów, priorytetów
i działań.

Art. 42. 1. Właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej
powołuje, w drodze zarządzenia, komitet monitorujący program, o którym mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3.
2. W skład komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą:
1) ze strony rządowej – przedstawiciele:
a) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty,
b) instytucji zarządzającej programem,
c) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej
programem, którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej albo instytucji
pośredniczącej,
d) instytucji pośredniczącej, jeżeli została wyznaczona,
e) instytucji płatniczej;
2) ze strony samorządu terytorialnego przedstawiciele:
a) konwentu marszałków,
b) ogólnopolskich organizacji;
3) przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych:
a) organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w
rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i
innych instytucjach dialogu społecznego,
b) organizacji pozarządowych – wskazanych przez Radę Działalności Pożytku
Publicznego,
c) środowiska naukowego – wskazanych przez Radę Główną Nauki
i Szkolnictwa Wyższego.
3. W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć
w charakterze obserwatorów:
1) wojewodowie albo ich przedstawiciele;
2) przedstawiciele instytucji wdrażających;
3) przedstawiciele beneficjentów;
4) przedstawiciele podmiotów, o których mowa w art. 39 ust. 6 pkt 2 i 4–7.
4. Komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3,
finansowany z publicznych środków krajowych:
1) rozpatruje i zatwierdza kryteria wyboru projektów w ramach każdego działania;
2) rozpatruje i zatwierdza uzupełnienie programu oraz propozycje jego zmian;
3) okresowo bada postęp w zakresie osiągnięcia szczegółowych celów, określonych
w programie i uzupełnieniu programu;
4) bada rezultaty realizacji programu, w tym osiągnięcie celów programu
wyznaczonych dla poszczególnych działań;
5) rozpatruje i zatwierdza przygotowane przez instytucję zarządzającą programem
sprawozdania okresowe, roczne oraz sprawozdanie końcowe, o których mowa
w art. 46 ust. 1;
6) rozpatruje i zatwierdza zmiany w programie;
7) zgłasza instytucji zarządzającej programem propozycje zmian w ramach
programu;
8) rozpatruje i zatwierdza plan działań promocyjnych w ramach programu oraz
proponuje jego zmiany.
5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje, w drodze
zarządzenia, komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2,
współfinansowany ze wspólnotowych środków publicznych.
6. W skład komitetu, o którym mowa w ust. 5, wchodzą przedstawiciele:
1) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;
2) instytucji zarządzającej programem;
3) instytucji płatniczej;
4) ministrów właściwych ze względu na rodzaj działalności objętej programem,
którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;
5) 16 wojewodów;
6) 16 marszałków województw;
7) ogólnopolskich organizacji partnerów społecznych i gospodarczych;
8) ogólnopolskich organizacji.
7. W posiedzeniu komitetu, o którym mowa w ust. 5, mogą uczestniczyć,
w charakterze obserwatorów, przedstawiciele:
1) Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;
2) Krajowej Administracji Skarbowej;
3) Europejskiego Banku Inwestycyjnego;
4) Komisji Europejskiej.
8. Komitet, o którym mowa w ust. 5, realizuje zadania, o których mowa w art. 35
ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.
ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych.
9. Organ powołujący komitet monitorujący program powinien zapewnić, aby
przedstawiciele:
1) strony samorządowej – stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu.
10. Właściwy minister albo jego przedstawiciel przewodniczy komitetowi
monitorującemu program.
11. Przewodniczący zwołuje posiedzenia komitetu monitorującego program nie
rzadziej niż raz na sześć miesięcy.
12. Do posiedzeń komitetu monitorującego program stosuje się odpowiednio
przepis art. 39 ust. 7.
13. Komitet monitorujący program, w zależności od potrzeb, może tworzyć
podkomitety oraz grupy robocze.
14. Tryb pracy komitetu monitorującego program, z uwzględnieniem trybu
tworzenia podkomitetów oraz grup roboczych, określa regulamin, którego projekt
przygotowuje właściwy minister. Regulamin przyjmowany jest zwykłą większością
głosów przez komitet monitorujący program.
15. Właściwy minister zapewnia obsługę administracyjną komitetu
monitorującego program.

Art. 43. (uchylony).

Art. 44. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje,
w drodze zarządzenia, Komitet Monitorujący strategię wykorzystania Funduszu
Spójności, określając jego skład, szczegółowe zadania oraz tryb pracy.
2. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty albo jej
przedstawiciel przewodniczy pracom Komitetu Monitorującego strategię
wykorzystania Funduszu Spójności.
3. W skład Komitetu Monitorującego strategię wykorzystania Funduszu
Spójności wchodzą po jednym przedstawicielu:
1) instytucji zarządzającej strategią wykorzystania Funduszu Spójności;
2) instytucji płatniczej;
3) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej strategią
wykorzystania Funduszu Spójności;
4) Komisji Europejskiej.
4. Jeżeli zakres omawianych spraw tego wymaga, w obradach Komitetu
Monitorującego strategię wykorzystania Funduszu Spójności, na pisemne zaproszenie
przewodniczącego, mogą uczestniczyć eksperci, przedstawiciele beneficjentów oraz
innych instytucji, grup społecznych i zawodowych.
5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zapewnia obsługę
administracyjną Komitetu Monitorującego strategię wykorzystania Funduszu
Spójności.

Art. 45. 1. Wojewoda, w celu zapewnienia sprawnej i efektywnej realizacji
kontraktów, powołuje, w drodze zarządzenia, komitet monitorujący kontrakt
wojewódzki.
2. Wojewoda przewodniczy komitetowi monitorującemu kontrakt wojewódzki.
Zastępcą przewodniczącego jest marszałek województwa.
3. Komitet monitorujący kontrakt wojewódzki:
1) monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji kontraktu
i podejmowanych w jego ramach programów, działań i projektów;
2) w oparciu o informacje od instytucji zarządzającej Planem ocenia i formułuje
opinie oraz wnioski mające na celu zapewnienie spójności działań i projektów
realizowanych w ramach kontraktu z działaniami i projektami realizowanymi na
terenie województwa w ramach programów operacyjnych, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, a także przez ministrów właściwych na podstawie
odrębnych przepisów;
3) ocenia i wyraża opinie oraz wnioski dotyczące podejmowania działań w zakresie
promocji i upowszechniania informacji o kontrakcie;
4) rozpatruje i zatwierdza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, przed ich
przekazaniem ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego.
4. W skład komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki wchodzą
przedstawiciele:
1) ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
2) instytucji zarządzających programami objętymi kontraktem;
3) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej programem,
którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;
4) instytucji wdrażających w ramach programów objętych kontraktem;
5) wojewody;
6) zarządu województwa;
7) zainteresowanych współdziałaniem w efektywnej realizacji kontraktu,
znajdujących się na obszarze województwa:
a) jednostek samorządu terytorialnego reprezentujący gminy, powiaty i miasta
będące siedzibami wojewódzkich władz samorządowych,
b) partnerów społecznych i gospodarczych, w tym organizacji
pozarządowych.
5. Przedstawiciele Regionalnej Izby Obrachunkowej i delegatury Najwyższej
Izby Kontroli mogą uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego kontrakt
wojewódzki w charakterze obserwatorów, bez prawa do głosowania.
6. Organ powołujący komitet monitorujący kontrakt wojewódzki powinien
zapewnić, aby przedstawiciele:
1) jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 4 pkt 7 lit. a –
stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu.
7. Do posiedzeń komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki stosuje się
odpowiednio przepisy art. 39 ust. 7 i 8 oraz art. 42 ust. 9.
8. Przewodniczący komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki zwołuje jego
posiedzenie nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy.
9. Tryb pracy komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki, z uwzględnieniem
trybu tworzenia podkomitetów oraz grup roboczych, określa regulamin przygotowany
przez wojewodę i przyjęty zwykłą większością głosów na pierwszym posiedzeniu
przez komitet monitorujący kontrakt wojewódzki.
10. Wojewoda zapewnia obsługę administracyjną komitetu monitorującego
kontrakt wojewódzki.

Art. 46. 1. W ramach realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 1–3, oraz kontraktów sporządza się następujące sprawozdania:
1) okresowe;
2) roczne;
3) końcowe.
2. W ramach realizacji Planu sporządza się sprawozdania, o których mowa
w ust. 1 pkt 2 i 3.

Art. 47. 1. Sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, sporządza:
1) minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego – w odniesieniu do Planu;
2) wojewoda – w odniesieniu do kontraktu;
3) instytucja zarządzająca – w odniesieniu do programu;
4) instytucja pośrednicząca – w odniesieniu do priorytetu albo działania;
5) instytucja wdrażająca – w odniesieniu do działania;
6) beneficjent – w odniesieniu do projektu, jeżeli tak stanowi system realizacji
danego działania.
2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb, terminy i zakres sprawozdawczości dotyczącej realizacji Planu
w odniesieniu do projektów, działań i programów, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 1–3,
2) tryb i zakres rozliczeń w odniesieniu do projektów, działań i programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3
– mając na uwadze efektywne i skuteczne wykorzystanie środków służących realizacji
Planu.
3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, powinno zawierać
w szczególności:
1) tytuł projektu;
2) nazwę beneficjenta;
3) określenie okresu, którego dotyczy sprawozdanie.
3a. Instytucja zarządzająca opracowuje i podaje do publicznej wiadomości,
w szczególności na swojej stronie internetowej, wzory sprawozdań dla beneficjentów
oraz ich zmiany, dla przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 6.
3b. Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:
1) miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 3a, oraz ich zmian;
2) terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 3a, albo ich zmiany będą
stosowane.

Art. 48. Wojewoda przygotowuje i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw
rozwoju regionalnego, w terminie do dnia 15 marca roku następującego po roku
realizacji Planu, sprawozdanie roczne z realizacji kontraktu, sporządzone na
podstawie sprawozdań okresowych z realizacji kontraktu, sporządzanych nie częściej
niż raz na 3 miesiące, a po zakończeniu okresu wydatkowania środków określonych
w ustawie budżetowej i objętych kontraktem – sprawozdanie końcowe z realizacji
kontraktu.

Art. 49. 1. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty corocznie,
w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku realizacji Planu, na
podstawie otrzymywanych od instytucji zarządzających sprawozdań rocznych
z realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, oraz sprawozdań
rocznych z realizacji kontraktów, sporządza sprawozdanie roczne obejmujące:
1) analizę realizacji Planu;
2) analizę realizacji kontraktów;
3) informację o wynikach kontroli, o których mowa w rozdziale 9.
2. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada
niezwłocznie sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, Komitetowi Monitorującemu
Plan.
3. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty sporządza
w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po zakończeniu realizacji Planu,
na podstawie sprawozdań końcowych z realizacji programów, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, oraz kontraktów, sprawozdanie końcowe z realizacji Planu
i przedkłada je Radzie Ministrów. Rada Ministrów przyjmuje sprawozdanie końcowe
z realizacji Planu w drodze uchwały.
4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia corocznie
Sejmowi sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w ciągu miesiąca od dnia przyjęcia
tego sprawozdania przez Radę Ministrów, oraz po zakończeniu realizacji Planu –
sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3.

Art. 50. Kontrolę programów i projektów współfinansowanych z funduszy
strukturalnych lub Funduszu Spójności wykonują instytucje, o których mowa w art. 2
pkt 2 i pkt 4a–5.

Art. 51. Kontrola programów i projektów współfinansowanych ze
wspólnotowych środków publicznych obejmuje:
1) sprawdzenie dostarczenia współfinansowanych towarów i usług, prawdziwości
i kwalifikowalności poniesionych wydatków w projektach oraz ich zgodności
z prawem i politykami horyzontalnymi Unii Europejskiej;
2) sprawdzenie przestrzegania procedur i sprawności funkcjonowania systemu
wdrażania we wszystkich elementach programów operacyjnych i strategii
wykorzystania Funduszu Spójności.

Art. 52. 1. Instytucja zarządzająca przeprowadza kontrolę w zakresie, o którym
mowa w art. 51 pkt 1, w odniesieniu do projektów realizowanych w ramach programu
operacyjnego lub strategii wykorzystania Funduszu Spójności.
2. Kontrola, o której mowa w art. 51 pkt 1, polega na sprawdzeniu dowodów
poświadczających poniesienie wydatków w projekcie, dokumentujących zawartość
składanych wniosków o płatność lub weryfikacji poniesionych wydatków, postępów
i efektów realizacji projektu na miejscu jego realizacji.
3. Kontrola, o której mowa w art. 51 pkt 1, może być przeprowadzana na próbie
dowodów poświadczających poniesienie wydatków lub na próbie projektów.
4. Instytucja zarządzająca może powierzyć przeprowadzenie kontroli w zakresie,
o którym mowa w art. 51 pkt 1, instytucjom pośredniczącym lub wdrażającym.

Art. 53. 1. Instytucja zarządzająca przeprowadza kontrolę w zakresie, o którym
mowa w art. 51 pkt 2, w instytucjach, o których mowa w art. 2 pkt 3 i 4.
2. Instytucja zarządzająca może powierzyć instytucji pośredniczącej
przeprowadzenie kontroli w zakresie, o którym mowa w art. 51 pkt 2, instytucji
wdrażającej.

Art. 54. 1. Na każdy kolejny rok kalendarzowy realizacji programu, instytucja
zarządzająca przygotowuje plan kontroli w ramach programu operacyjnego i strategii
wykorzystania Funduszu Spójności.
2. Instytucja zarządzająca przedkłada projekt planu kontroli do akceptacji
Komitetu, o którym mowa w art. 56b, do dnia 15 listopada roku poprzedzającego rok,
na który sporządzany jest plan kontroli.

Art. 55. 1. Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej
przeprowadza kontrolę wyrywkową, o której mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji
(WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania
i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych (Dz. Urz.
WE L 063 z 03.03.2001, L 351 z 28.12.2002; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 14, t. 1, str. 132 oraz 187) oraz w art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli
pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt
finansowych (Dz. Urz. WE L 201 z 31.07.2002).
2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, służy w szczególności do weryfikacji
wyników kontroli, o których mowa w art. 52 i 53.
3. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej 5% wydatków
dokonanych w każdym z programów operacyjnych oraz 15% wydatków w ramach
Funduszu Spójności w okresie wdrażania programu.
4. Kontrola, o której mowa w ust. 1, przeprowadzana jest w oparciu o roczny
plan kontroli, przygotowany przez instytucję właściwą do spraw prowadzenia kontroli
wyrywkowej.
5. Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej
niezwłocznie informuje instytucję płatniczą o wynikach przeprowadzonej przez siebie
kontroli.

Art. 55a. W celu spełnienia wymogu, o którym mowa
w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r.
ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE)
nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej
w ramach Funduszy Strukturalnych oraz w art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE)
nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli
pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt
finansowych, instytucja płatnicza wykonuje kontrolę, o której mowa w art. 50, z
uwzględnieniem wyników kontroli przeprowadzonych przez instytucję zarządzającą
oraz instytucję właściwą do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej, o których
mowa w art. 52, 53 i 55 ust. 1.

Art. 56. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze
rozporządzenia, tryb przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 52 i 53, mając
na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego wydatkowania środków z funduszy
strukturalnych i Funduszu Spójności.

Art. 56a. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, instytucja
płatnicza oraz instytucja właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia
pomocy, o której mowa w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia
2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia
Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy
udzielanej w ramach Funduszy Strukturalnych, oraz deklaracji zamknięcia projektów,
o której mowa w art. 13 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca
2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE)
nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli pomocy przyznanej
z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt finansowych, może zwrócić
się do instytucji właściwej do spraw kontroli wyrywkowej lub do instytucji
zarządzającej programem, albo zlecić podmiotom zewnętrznym, przeprowadzenie
dodatkowych kontroli lub audytów systemu wdrażania w sytuacji, w której:
1) pojawią się uzasadnione wątpliwości co do sprawności, skuteczności lub
prawidłowości działania systemu wdrażania funduszy strukturalnych lub
strategii wykorzystania Funduszu Spójności;
2) wyniki kontroli, o których mowa w niniejszym rozdziale, uznane zostaną za
niewystarczające dla wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy.

Art. 56b. 1. Koordynację działań kontrolnych w ramach Podstaw Wsparcia
Wspólnoty zapewnia Komitet do spraw Kontroli i Audytu Funduszy Strukturalnych
i Funduszu Spójności.
2. Do zadań Komitetu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności:
1) przegląd i opiniowanie rocznych planów kontroli instytucji właściwej do spraw
prowadzenia kontroli wyrywkowej oraz akceptowanie rocznych planów kontroli
instytucji zarządzających;
2) koordynacja kontroli realizowanych w obszarze funduszy strukturalnych
i Funduszu Spójności przez instytucje, o których mowa w ustawie, oraz inne
państwowe organy kontroli;
3) ocena efektywności kontroli realizowanych na podstawie ustawy;
4) opiniowanie sprawozdań i raportów z wyników kontroli w obszarze funduszy
strukturalnych i Funduszu Spójności przekazywanych do Komisji Europejskiej.
3. W skład Komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą przedstawiciele:
1) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;
2) instytucji zarządzających;
3) instytucji właściwej do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej;
4) instytucji właściwej do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy;
5) instytucji płatniczej.
4. W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć
w charakterze obserwatorów przedstawiciele Prezesa Najwyższej Izby Kontroli oraz
ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład
Komitetu, o którym mowa w ust. 1, przedstawicieli instytucji innych niż wymienione
w ust. 3.
6. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje Komitet,
o którym mowa w ust. 1, w drodze zarządzenia, określając tryb jego działania.
7. Obsługę prac Komitetu, o którym mowa w ust. 1, zapewnia Instytucja
Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty.

Art. 56c. 1. W przypadku gdy instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca
lub instytucja wdrażająca, na skutek przeprowadzonej kontroli lub na podstawie
informacji uzyskanych od innego organu kontrolującego, stwierdzi nieprawidłowości
polegające na wykorzystaniu przez beneficjenta przekazanych środków finansowych,
o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1–3, niezgodnie z ich przeznaczeniem lub umową
o dofinansowanie projektu albo decyzją, o której mowa w art. 11 ust. 7, beneficjent
niezwłocznie zwraca tę część środków finansowych, która została wykorzystana
niezgodnie z ich przeznaczeniem, wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla
zaległości podatkowych, naliczonej od dnia przekazania tej części środków.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca, instytucja
pośrednicząca lub instytucja wdrażająca może wstrzymać dalsze finansowanie
projektu.
3. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 1, lub na
podstawie informacji uzyskanych od innego organu kontrolującego, instytucja
zarządzająca lub instytucja pośrednicząca stwierdzi niemożność dalszej realizacji
projektu, zaprzestaje jego finansowania.

Art. 56d. Instytucja zarządzająca ustala i nakłada korekty finansowe, o których
mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.
ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz. Urz. WE L
161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz. UE Polskie
wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 31).

Art. 57. 1. Efektywność i skuteczność realizacji Planu, programów, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, finansowanych z publicznych środków krajowych, oraz
kontraktów podlegają ocenie:
1) szacunkowej – przed rozpoczęciem realizacji;
2) (uchylony)
3) pełnej – po zakończeniu realizacji.
2. Ocena, o której mowa w ust. 1, uwzględnia:
1) kompleksowe oddziaływanie realizacji Planu, programów oraz kontraktów na
podnoszenie poziomu spójności społecznej, gospodarczej i przestrzennej
z krajami i regionami Wspólnoty Europejskiej oraz osiąganie celów
zdefiniowanych w Planie, programach i kontraktach;
2) skutki oddziaływania realizacji Planu, programów i kontraktów na sytuację
społeczno-gospodarczą kraju, województw i sektorów gospodarki objętych
programami operacyjnymi.
3. Komitet Monitorujący Plan, komitety monitorujące programy i komitety
monitorujące kontrakty wojewódzkie mogą zdecydować o podjęciu uzupełniających
ocen Planu, programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, finansowanych
z publicznych środków krajowych, i kontraktów.
4. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, właściwi
ministrowie oraz samorządy województw udostępniają wyniki oceny efektywności
i skuteczności realizacji Planu przez ich zamieszczenie w powszechnie dostępnej sieci
teleinformatycznej.

Art. 58. 1. Obowiązki związane z oceną Planu, o której mowa w art. 57 ust. 1,
wykonuje krajowa jednostka oceny, współpracując w tym zakresie z instytucjami
zarządzającymi, instytucjami pośredniczącymi oraz zarządami województw.
2. Krajową jednostkę oceny wyodrębnia się w ministerstwie obsługującym
ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego.

Art. 59. 1. Ocena szacunkowa – przed rozpoczęciem realizacji Planu,
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, finansowanych z publicznych
środków krajowych, i kontraktów obejmuje analizę mocnych i słabych stron państwa,
regionu lub sektora, w tym w szczególności:
1) ocenę sytuacji społeczno-gospodarczej, sytuacji na krajowym rynku pracy
z uwzględnieniem szans zawodowych kobiet i mężczyzn;
2) ocenę stanu środowiska naturalnego wraz z rozwiązaniami zapewniającymi
zgodność z krajową i wspólnotową polityką w tym zakresie.
2. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty w przypadku Planu,
a instytucje zarządzające programami w przypadku programów, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1, finansowanych z publicznych środków krajowych, zapewniają
przeprowadzenie oceny szacunkowej przed rozpoczęciem ich realizacji.
3. Właściwy zarząd województwa zapewnia przeprowadzenie oceny
szacunkowej przed rozpoczęciem realizacji kontraktu.

Art. 60. (uchylony).

Art. 61. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego w przypadku
Planu, a instytucje zarządzające w przypadku programów, o których mowa w art. 8
ust. 1 pkt 1 i 3, finansowanych z publicznych środków krajowych, zapewnią
przeprowadzenie pełnej oceny po zakończeniu ich realizacji.
2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego we współpracy
z zarządami województw zapewnia przeprowadzenie pełnej oceny po zakończeniu
realizacji kontraktów z wykorzystaniem rezultatów ocen, o których mowa w ust. 3
oraz w art. 59 ust. 1.
3. Pełna ocena obejmuje w szczególności badanie:
1) efektywności wykorzystania środków;
2) skuteczności w zakresie osiągania założonych celów;
3) oddziaływania na sytuację społeczno-gospodarczą, w tym na zatrudnienie;
4) funkcjonowania systemu realizacji.
4. Pełna ocena po zakończeniu realizacji Planu i programów, o których mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, finansowanych z publicznych środków krajowych, oraz
kontraktów, jest przeprowadzona nie później niż w ciągu roku następującego po
zakończeniu ich realizacji.

Art. 62. (pominięty).

Art. 63. (pominięty).

Art. 64. (pominięty).

Art. 65. (pominięty).

Art. 66. (pominięty).

Art. 67. (pominięty).

Art. 68. 1. (uchylony)
2. Dla programu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, do końca 2004 roku zarząd
województwa może powierzyć pełnienie roli instytucji wdrażającej, dla działań
adresowanych do sektora małych i średnich przedsiębiorstw, regionalnym instytucjom
finansującym wybranym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w trybie
przepisów wydanych na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r.
o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. poz. 1158 oraz z
2002 r. poz. 253, 596 i 1824).
3. Przekazanie kompetencji, o których mowa w ust. 2, następuje w drodze
umowy określającej zakres powierzonych zadań i ich finansowanie.
4. Zarząd województwa zapewnia środki na realizację zadań powierzonych
regionalnym instytucjom finansującym, o których mowa w ust. 2.
5. Regionalna instytucja finansująca, o której mowa w ust. 2, pełniąc rolę
instytucji wdrażającej, jest obowiązana raz na dwa lata poddać się kontroli zleconej
przez zarząd województwa.
6. Trybu i terminu konsultacji, o których mowa w art. 13 ust. 4, nie stosuje się do
Planu oraz programów operacyjnych i strategii wykorzystania Funduszu Spójności
sporządzonych na lata 2004–2006.
7. Do programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, realizowanych
w ramach Planu na lata 2004–2006 nie stosuje się przepisu art. 40 ustawy z dnia
27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. poz. 627, z późn. zm.).
8. Do Strategii Wykorzystania Funduszu Spójności realizowanych w ramach
Planu na lata 2004–2006 nie stosuje się przepisów art. 10 ust. 1 pkt 5 i ust. 3.
9. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wniosek, o którym mowa w art. 17
ust. 1, ustawy wymienionej w art. 70, staje się wnioskiem w rozumieniu art. 35
ust. 1 niniejszej ustawy.
10. Przepisów art. 31 nie stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 31
ust. 2, jeżeli są one, w dniu wejścia w życie ustawy, uprawnione do udzielania
pomocy, o której mowa w art. 31 ust. 1, na podstawie odrębnych przepisów.
11. (uchylony)

Art. 69. (pominięty).

Art. 70. Traci moc ustawa z dnia 12 maja 2000 r. o zasadach wspierania rozwoju
regionalnego (Dz. U. poz. 550, z późn. zm.), z wyjątkiem art. 5 ust. 2, art. 13 ust. 3
pkt 1–9 oraz art. 16–23, które pozostają w mocy do dnia przyjęcia przez Radę
Ministrów sprawozdania końcowego z wykonania programu wsparcia na rok 2004.

Art. 71. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia,
z wyjątkiem art. 32–36, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005 r.