Wejscie w życie: 18 kwietnia 2019

Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2021

Ustawa z dnia 9 listopada 2018 r. o elektronicznym fakturowaniu w zamówieniach publicznych, koncesjach na roboty budowlane lub usługi oraz partnerstwie publiczno-prywatnym

Art. 1. Ustawa określa:
1) zasady przesyłania drogą elektroniczną ustrukturyzowanych faktur
elektronicznych oraz innych ustrukturyzowanych dokumentów
elektronicznych związanych z realizacją zamówień publicznych, koncesji na
roboty budowlane lub usługi oraz partnerstwa publiczno-prywatnego za
pośrednictwem systemu teleinformatycznego, zwanego dalej „platformą”;
2) zadania ministra właściwego do spraw gospodarki związane
z funkcjonowaniem platformy i warunki powierzania tych zadań innym
podmiotom.

Art. 2. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o:
1) normie europejskiej – należy przez to rozumieć normę lub normy europejskie
dotyczące fakturowania elektronicznego oraz syntaktyki, do których
odniesienia zostały opublikowane w decyzji wykonawczej Komisji (UE)
2017/1870 z dnia 16 października 2017 r. w sprawie publikacji odniesienia do
normy europejskiej dotyczącej fakturowania elektronicznego i wykazu
syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady
2014/55/UE (Tekst mający znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 266
z 17.10.2017, str. 19);
2) OpenPEPPOL – należy przez to rozumieć stowarzyszenie międzynarodowe
z siedzibą w Brukseli, którego podstawowym celem jest zapewnienie
europejskim przedsiębiorcom komunikacji elektronicznej z europejskimi
podmiotami sektora publicznego w procesach związanych z udzielaniem
i realizacją zamówień publicznych, koncesji na roboty budowlane lub usługi
oraz partnerstwa publiczno-prywatnego;
3) innym ustrukturyzowanym dokumencie elektronicznym – należy przez to
rozumieć dokument elektroniczny inny niż ustrukturyzowana faktura
elektroniczna, o którym mowa w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.
o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne
(Dz. U. z 2020 r. poz. 346, 568, 695 i 1517), spełniający wymagania
umożliwiające przesyłanie za pośrednictwem platformy, związany
z realizacją zamówień publicznych, koncesji na roboty budowlane lub usługi
oraz partnerstwa publiczno-prywatnego;
4) ustrukturyzowanej fakturze elektronicznej – należy przez to rozumieć
spełniającą wymagania umożliwiające przesyłanie za pośrednictwem
platformy fakturę elektroniczną, o której mowa w art. 2 pkt 32 ustawy z dnia
11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106,
568, 1065 i 1106);
5) wykonawcy – należy przez to rozumieć:
a) wykonawcę w rozumieniu art. 7 pkt 30 ustawy z dnia 11 września
2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019 oraz z 2020
r. poz. 288, 1492 i 1517), zwanej dalej „ustawą – Prawo zamówień
publicznych”,
b) wykonawcę w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy z dnia 21 października
2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. z
2019 r. poz. 1528, 1655 i 2020), zwanej dalej „ustawą o umowie
koncesji”,
c) partnera prywatnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 grudnia
2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 711),
zwanej dalej „ustawą o partnerstwie publiczno-prywatnym”,
d) podwykonawcę w rozumieniu ustawy – Prawo zamówień publicznych,
jeżeli zgodnie z ustawą, decyzją właściwego organu, orzeczeniem sądu
lub umową jest uprawniony do domagania się zapłaty od zamawiającego;
6) zamawiającym – należy przez to rozumieć:
a) zamawiającego w rozumieniu art. 7 pkt 31 ustawy – Prawo
zamówień publicznych,
b) zamawiającego w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy o umowie koncesji,
c) podmiot publiczny w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy o partnerstwie
publiczno-prywatnym;
7) zamówieniach publicznych – należy przez to rozumieć:
a) zamówienia publiczne w rozumieniu art. 7 pkt 32 ustawy – Prawo
zamówień publicznych,
b) umowę koncesji w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o umowie koncesji,
c) umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym w rozumieniu art. 7 ust. 1
ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym.

Art. 3. 1. Przepisy ustawy stosuje się do przesyłania między wykonawcami
a zamawiającymi ustrukturyzowanych faktur elektronicznych oraz innych
ustrukturyzowanych dokumentów elektronicznych związanych z realizacją
zamówień publicznych.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1) zamówień publicznych, o których mowa w art. 12 ust. 1 oraz art. 13 ust.
1 pkt 1–4, 6 i 7 ustawy – Prawo zamówień publicznych;
2) umów koncesji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o umowie
koncesji.

Art. 4. 1. Zamawiający jest obowiązany do odbierania od wykonawcy
ustrukturyzowanych faktur elektronicznych przesłanych za pośrednictwem
platformy. Przepisu art. 106n ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
towarów i usług nie stosuje się.
2. Wykonawca nie jest obowiązany do wysyłania ustrukturyzowanych faktur
elektronicznych do zamawiającego za pośrednictwem platformy.
3. W przypadku zamówień publicznych, do których nie stosuje się
przepisów ustawy – Prawo zamówień publicznych, ustawy o umowie koncesji
albo ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym, zamawiający może
w umowie, w ogłoszeniu o zamówieniu, w specyfikacji warunków zamówienia
albo w innym dokumencie rozpoczynającym postępowanie o udzielenie
zamówienia publicznego, postępowanie o zawarcie umowy koncesji albo
postępowanie w sprawie wyboru partnera prywatnego wyłączyć stosowanie
ustrukturyzowanych faktur elektronicznych.
4. Zamawiający i wykonawca mogą wysyłać i odbierać inne
ustrukturyzowane dokumenty elektroniczne za pośrednictwem platformy, jeżeli
druga strona wyrazi na to zgodę.
5. Zamawiający może upoważnić do odbioru ustrukturyzowanej faktury
elektronicznej oraz innych ustrukturyzowanych dokumentów elektronicznych
przesłanych za pośrednictwem platformy inne osoby lub jednostki organizacyjne
nieposiadające osobowości prawnej.

Art. 5. 1. Zamawiający jest obowiązany do posiadania konta na platformie.
2. Zamawiający zakłada konto na platformie przed przewidywanym terminem
otrzymania pierwszej ustrukturyzowanej faktury elektronicznej.
3. W przypadku gdy wykonawca wysyła ustrukturyzowane faktury
elektroniczne oraz inne ustrukturyzowane dokumenty elektroniczne, wykorzystuje
własne konto na platformie, chyba że upoważnił do ich wysyłania inną osobę lub
jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej. Jeżeli
ustrukturyzowaną fakturę elektroniczną lub inne ustrukturyzowane dokumenty
elektroniczne wysyła upoważniona osoba lub jednostka organizacyjna
nieposiadająca osobowości prawnej, w ich treści zamieszcza się stosowną
adnotację o wykonawcy.
4. Korzystanie z platformy jest bezpłatne.
5. Uwierzytelnienie użytkownika platformy następuje w sposób określony
w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

Art. 6. 1. Ustrukturyzowana faktura elektroniczna składa się z danych
wymaganych przepisami o podatku od towarów i usług oraz danych zawierających:
1) informacje dotyczące odbiorcy płatności;
2) wskazanie umowy w sprawie zamówienia publicznego.
2. W ustrukturyzowanej fakturze elektronicznej, poza danymi określonymi
w ust. 1, mogą być zamieszczone także inne dane, jeżeli są niezbędne ze względu
na specyfikę zamówień publicznych.
3. Inny ustrukturyzowany dokument elektroniczny zawiera wskazanie
umowy w sprawie zamówienia publicznego lub ustrukturyzowanej faktury
elektronicznej, których dotyczy.

Art. 7. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki zapewnia funkcjonowanie
platformy.
2. Platforma umożliwia przesyłanie ustrukturyzowanych faktur
elektronicznych oraz innych ustrukturyzowanych
dokumentów elektronicznych za swoim pośrednictwem, a także przy
wykorzystaniu systemu teleinformatycznego obsługiwanego przez OpenPEPPOL.

Art. 8. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki jest członkiem
OpenPEPPOL i pełni rolę krajowej jednostki zarządzającej w ramach
OpenPEPPOL.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki może, w drodze porozumienia,
powierzyć instytutowi badawczemu w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010
r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1383) lub instytutowi
działającemu w ramach Sieci Badawczej Łukasiewicz w rozumieniu ustawy z dnia
21 lutego 2019 r. o Sieci Badawczej Łukasiewicz (Dz. U. poz. 534 i 2227 oraz z
2020 r. poz. 284, 695 i 875) realizację niektórych zadań wynikających z pełnienia
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej roli krajowej jednostki zarządzającej w
ramach OpenPEPPOL, mając na uwadze zakres działalności tego instytutu i
zapewnienie efektywnego fakturowania elektronicznego w zamówieniach publicznych, zapewniając niezbędne finansowanie.
3. Zadania, o których mowa w ust. 2, są finansowane z budżetu państwa
z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw gospodarki w formie
dotacji celowej.
4. Minister właściwy do spraw gospodarki, w zakresie zadań, o których mowa
w ust. 2, współdziała z ministrem nadzorującym instytut badawczy.

Art. 9. 1. Ustrukturyzowana faktura elektroniczna oraz inny
ustrukturyzowany dokument elektroniczny spełniają wymagania określone
w normie europejskiej.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia,
listę innych ustrukturyzowanych dokumentów elektronicznych, które mogą być
przesyłane za pośrednictwem platformy, uwzględniając rodzaje dokumentów
stosowanych przez zamawiających i wykonawców w związku z realizacją
zamówień publicznych.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki zamieszcza na platformie
dokumentację organizacyjno-techniczną platformy, zawierającą w szczególności:
1) opis funkcjonowania oraz korzystania z platformy;
2) opisy, schematy, instrukcje i inne materiały dotyczące ustrukturyzowanej
faktury elektronicznej oraz innych ustrukturyzowanych dokumentów
elektronicznych;
3) wymagania techniczne i organizacyjne konta na platformie.

Art. 10. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki jest administratorem
przetwarzanych na platformie danych osobowych w rozumieniu przepisów
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia
27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku
z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich
danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie
danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1, z późn. zm.).
2. Dane osobowe zgromadzone na platformie są przetwarzane w celu
zapewnienia sprawności i rzetelności elektronicznego fakturowania
w zamówieniach publicznych.
3. Administrator może publikować w Biuletynie Informacji Publicznej na
stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw
gospodarki, w przypadkach określonych w art. 8 dyrektywy Parlamentu
Europejskiego i Rady 2014/55/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie
fakturowania elektronicznego w zamówieniach publicznych (Tekst mający
znaczenie dla EOG) (Dz. Urz. UE L 133 z 06.05.2014, str. 1), dane osobowe
zgromadzone w związku z fakturowaniem elektronicznym w zamówieniach
publicznych, w zakresie niezbędnym do zapewnienia przejrzystości i rozliczalności
oraz z poszanowaniem zasady ochrony prywatności.

Art. 11. 1. W latach 2019–2028 maksymalny limit wydatków z budżetu
państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań wynikających z niniejszej ustawy
wynosi 27 380 000 zł, w tym w:
1) 2019 r. – 1 730 000 zł;
2) 2020 r. – 2 850 000 zł;
3) 2021 r. – 2 850 000 zł;
4) 2022 r. – 2 850 000 zł;
5) 2023 r. – 2 850 000 zł;
6) 2024 r. – 2 850 000 zł;
7) 2025 r. – 2 850 000 zł;
8) 2026 r. – 2 850 000 zł;
9) 2027 r. – 2 850 000 zł;
10) 2028 r. – 2 850 000 zł.
2. Minister właściwy do spraw gospodarki monitoruje wykorzystanie limitu
wydatków, o którym mowa w ust. 1, i przynajmniej cztery razy w roku dokonuje,
według stanu na koniec każdego kwartału, oceny wykorzystania limitu wydatków
na dany rok.
3. W przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia przyjętego na
dany rok budżetowy maksymalnego limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1,
minister właściwy do spraw gospodarki wdraża mechanizm korygujący polegający
na ograniczeniu kosztów rzeczowych związanych z realizacją zadań bieżących.

Art. 12. 1. Do zamówień publicznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 1
ustawy – Prawo zamówień publicznych, umów koncesji, o których mowa
w art. 3 ust. 1 ustawy o umowie koncesji, oraz umów o partnerstwie
publiczno-prywatnym, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy o partnerstwie
publiczno-prywatnym, przepisy niniejszej ustawy stosuje się od dnia 1 sierpnia
2019 r.
2. Przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się do postępowań o udzielenie
zamówienia publicznego, postępowań o zawarcie umowy koncesji oraz
postępowań w sprawie wyboru partnera prywatnego, wszczętych przed dniem
wejścia w życie niniejszej ustawy, i umów zawartych w wyniku takich
postępowań.

Art. 13. Tworzy się platformę.

Art. 14. Ustawa wchodzi w życie z dniem 18 kwietnia 2019 r., z wyjątkiem
art. 9 ust. 3 i art. 13, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.