Wejscie w życie: 30 lipca 2006

Ostatnia Zmiana: brak

Ustawa z dnia 10 maja 2006 r. o administrowaniu obrotem usługowym z zagranicą

Art. 1. 1. Ustawa określa zasady administrowania obrotem usługami z
zagranicą oraz zasady administrowania obrotem usługami z krajami trzecimi
dokonywanego na podstawie przepisów prawa wspólnotowego.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do obrotu usługami z zagranicą oraz do
obrotu usługami z krajami trzecimi w takim zakresie, w jakim obrót ten jest
uregulowany odrębnymi przepisami prawa.

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) obszar celny Unii – obszar celny w rozumieniu art. 4 rozporządzenia
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października
2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L 269
z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.);
2) usługa – usługę wymienioną w klasyfikacjach wydanych na podstawie
przepisów o statystyce publicznej;
3) kraj trzeci – kraj niebędący członkiem Wspólnoty Europejskiej;
4) obrót usługami z zagranicą – świadczenie usług z terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na terytorium kraju trzeciego lub przyjmowanie usług świadczonych z terytorium kraju trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na sposób świadczenia usług;
5) obrót usługami z krajami trzecimi – świadczenie usług z obszaru celnego Unii
na terytorium kraju trzeciego lub przyjmowanie usług świadczonych
z terytorium kraju trzeciego na obszarze celnym Unii, bez względu na sposób
świadczenia usług;
6) importer lub eksporter wspólnotowy usług – osobę, która ma siedzibę lub
miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty Europejskiej;
7) limit usług – określoną ilość lub wartość usług, wymagającą uzyskania
pozwolenia na obrót usługami z zagranicą, która może być zrealizowana w
oznaczonym czasie;
8) rejestracja usługi – uzyskanie pozwolenia udzielanego na obrót usługami z
zagranicą;
9) Porozumienie WTO – Porozumienie ustanawiające Światową Organizację
Handlu (WTO), sporządzone w Marakeszu dnia 15 kwietnia 1994 r. (Dz. U. z
1995 r. poz. 483, z 1996 r. poz. 54 i 143, z 1998 r. poz. 195 oraz z 2007 r.
poz. 278).

Art. 3. Z zastrzeżeniem warunków i zasad określonych w przepisach prawa
wspólnotowego oraz o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w sprawach
indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się
przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138), z wyłączeniem
art. 10, art. 57 § 5, art. 58–60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77 § 2–4, art. 78–88 oraz
art. 97–103.

Art. 4. 1. Jeżeli wymaga tego interes narodowy lub podstawowy interes
gospodarczy kraju, Rada Ministrów, w przypadkach, o których mowa w ust. 2,
może ustanowić na czas określony, w drodze rozporządzenia:
1) zakaz obrotu usługami z zagranicą;
2) ograniczenia w obrocie usługami z zagranicą w formie:
a) limitów usług,
b) rejestracji usług.
2. Zakaz oraz ograniczenia w obrocie usługami z zagranicą, o których mowa
w ust. 1, są ustanawiane zgodnie z zasadami ich stosowania określonymi w
Porozumieniu WTO w przypadkach, gdy:
1) jest to konieczne do zapewnienia równowagi bilansu płatniczego w
rozumieniu Porozumienia WTO;
2) obrót usługami jest dokonywany na podstawie umów międzynarodowych
przewidujących rozliczenia w jednostkach rozrachunkowych stosowanych w
handlu zagranicznym;
3) jest to konieczne do ochrony zasad współżycia społecznego;
4) jest to konieczne do ochrony życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub ochrony
roślin, ochrony środowiska;
5) jest to konieczne do zapewnienia przestrzegania ustaw i przepisów
wykonawczych niepozostających w sprzeczności z postanowieniami
Porozumienia WTO, łącznie z ustawami i przepisami dotyczącymi
utrzymania monopolu, ochrony własności intelektualnej;
6) jest to konieczne do ochrony prywatności jednostek w zakresie
rozpowszechniania, a także przetwarzania danych osobowych oraz ochrony
poufności ich akt i rachunków;
7) jest to uzasadnione względami porządku społecznego lub bezpieczeństwa
publicznego;
8) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa;
9) służą wypełnieniu zobowiązań wynikających z Karty Narodów
Zjednoczonych dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa;
10) jest to uzasadnione względami polityki państwa.

Art. 5. 1. W przypadku ustanowienia ograniczenia w obrocie usługami z
zagranicą jest wymagane uzyskanie pozwolenia na obrót usługami objętymi
ograniczeniem.
2. Pozwolenia na obrót usługami objętymi rejestracją usług są udzielane w
wielkości określonej we wniosku o udzielenie pozwolenia.
3. Pozwolenia udziela się na czas określony.
4. Za udzielenie pozwolenia pobierana jest opłata.

Art. 6. 1. Rada Ministrów w rozporządzeniu o ustanowieniu limitów usług
albo rejestracji usług określa:
1) organ odpowiedzialny za administrowanie usługami objętymi ograniczeniami
w obrocie usługami z zagranicą;
2) wzory wniosków stosowane w postępowaniu o wydanie pozwoleń, a także
wzory tych pozwoleń;
3) wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku;
4) warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia, w tym termin, na jaki go się
udziela;
5) wzór i tryb składania sprawozdań z wykorzystania pozwolenia, jeżeli
obowiązek taki został ustanowiony zgodnie z ust. 3;
6) sposób i tryb ewidencjonowania wydanych pozwoleń;
7) wysokość opłat za udzielenie pozwolenia.
2. Rada Ministrów w rozporządzeniu o ustanowieniu limitów usług określa
sposób rozdysponowania tych limitów.
3. Rada Ministrów w rozporządzeniu o ustanowieniu limitów usług albo
rejestracji usług może nałożyć obowiązek składania sprawozdań z wykorzystania
pozwoleń, określając jednocześnie termin ich składania.

Art. 7. 1. Organ odpowiedzialny za administrowanie usługami, na wniosek
importera lub eksportera wspólnotowego usług, w drodze decyzji administracyjnej,
udziela pozwolenia, odmawia jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone
pozwolenie.
2. Odmowa udzielenia pozwolenia następuje, jeżeli wnioskodawca:
1) nie spełnił wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art.
6 ust. 1;
2) naruszył w okresie 24 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku warunki
uprzednio wydanego pozwolenia;
3) nie złożył w terminie sprawozdania, o którym mowa w art. 6 ust. 3;
4) został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo skarbowe,
przestępstwo przeciwko mieniu lub dokumentom lub takim wyrokiem została
skazana osoba kierująca podmiotem będącym wnioskodawcą.
3. Odmowa udzielenia pozwolenia następuje także w przypadku
wcześniejszego rozdysponowania limitów usług.
4. Odmowa udzielenia pozwolenia może nastąpić, jeżeli wymaga tego interes
gospodarczy państwa.
5. Cofnięcie pozwolenia następuje, jeżeli wnioskodawca naruszył warunki, na
jakich zostało ono mu udzielone.

Art. 8. 1. Jeżeli z przepisów prawa wspólnotowego, w zakresie
administrowania obrotem usługami z krajami trzecimi, wynika obowiązek
uzyskania pozwolenia warunkującego świadczenie usług, pozwolenie to jest
wydawane w drodze decyzji administracyjnej.
2. Do dokumentów, które zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego lub
przepisami wydanymi na podstawie art. 10 dołącza się do wniosku o udzielenie
pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, sporządzonych w języku obcym, należy
dołączyć tłumaczenie tych dokumentów na język polski sporządzone przez
tłumacza przysięgłego.

Art. 9. Jeżeli przepisy prawa wspólnotowego nie stanowią inaczej, minister
właściwy do spraw gospodarki, na wniosek importera lub eksportera
wspólnotowego usług, w drodze decyzji administracyjnej, udziela pozwolenia, o
którym mowa w art. 8 ust. 1, odmawia jego udzielenia, zmienia oraz cofa udzielone
pozwolenie.

Art. 10. Jeżeli wynika to z przepisów prawa wspólnotowego w zakresie
administrowania obrotem usługami z krajami trzecimi, minister właściwy do spraw
gospodarki może określać, w drodze rozporządzeń:
1) wzory wniosków stosowanych w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na
świadczenie usług z obszaru celnego Unii na terytorium kraju trzeciego lub
przyjmowanie usług świadczonych z terytorium kraju trzeciego na obszarze
celnym Unii,
2) wykaz dokumentów i informacji, które powinny być dołączone do wniosku,
3) wzory pozwoleń,
4) warunki udzielenia i wykorzystania pozwolenia
– mając na uwadze zapewnienie skutecznego stosowania przepisów prawa
wspólnotowego, a także potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej
specyfiką obrotu określonymi usługami z zagranicą, uwzględniając przesłanki
zawarte w przepisach prawa wspólnotowego.

Art. 11. Odmowa udzielenia pozwolenia na świadczenie usług z obszaru
celnego Unii na terytorium kraju trzeciego lub przyjmowanie usług świadczonych
z terytorium kraju trzeciego na obszarze celnym Unii następuje, jeżeli
wnioskodawca nie spełnia wymogów określonych w przepisach prawa
wspólnotowego lub przepisach wydanych na podstawie art. 10.

Art. 12. (pominięty).

Art. 13. (pominięty).

Art. 14. Traci moc ustawa z dnia 11 grudnia 1997 r. o administrowaniu
obrotem z zagranicą usługami (Dz. U. poz. 1026, z późn. zm.).

Art. 15. Ustawa wchodzi w życie z dniem 30 lipca 2006 r.