Art. 49. 1. Osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy:
1) posiadały uprawnienia przewodnika turystycznego lub pilota wycieczek
krajowych, nadane im przez terenowe organy administracji rządowej,
2) zdały egzamin na przewodnika turystycznego w Polskim Towarzystwie
Turystyczno-Krajoznawczym albo u innego organizatora szkolenia w zakresie
obowiązującym w Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym,
3) posiadały uprawnienia pilota wycieczek zagranicznych, nadane im przez
centralny organ administracji rządowej do spraw turystyki lub przez instytucję
uprawnioną przez ten organ
– stają się odpowiednio przewodnikami turystycznymi lub pilotami wycieczek
w rozumieniu ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, są obowiązane, pod rygorem utraty
dotychczasowych uprawnień, do wystąpienia, w terminie dwóch lat od dnia wejścia
w życie ustawy, z wnioskiem o potwierdzenie posiadanych uprawnień oraz ich
udokumentowanie.
3. Minister właściwy do spraw turystyki, w drodze rozporządzenia, określa
sposób i tryb zaliczania uprawnień, o których mowa w ust. 1, do zakresu uprawnień
przewodników turystycznych i pilotów wycieczek ustalonego ustawą.
4. W sprawach, o których mowa w ust. 2, wydaje się decyzję administracyjną.

Szczegóły

  • Stan prawny Obecnie obowiązujący
  • Uchwalenie Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach hotelarskich oraz usługach pilotów wycieczek i przewodników turystycznych
  • Wejscie w życie 1 lipca 1998
  • Ost. zmiana ustawy (przez sejm) 31 marca 2020
  • Ost. zmiana na stronie 09 02 2021

Powiązania

brak powiązań