Art. 2. 1. W sprawach o przestępstwa wymienione w art. 1, orzeczone prawomocnie kary zasadnicze i dodatkowe, nie ściągnięte grzywny, opłaty oraz koszty sądowe daruje się w całości.
2. Podlegają jednak wykonaniu prawomocne orzeczenia o przepadku rzeczy, degradacji i obniżeniu stopnia wojskowego, nawiązce i zasądzonym odszkodowaniu.
3. W sprawach o przestępstwa, o których mowa w ust. 1, postępowanie karne umarza się. W takim wypadku orzeka się przepadek narzędzi i innych przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, a także przedmiotów pochodzących bezpośrednio lub pośrednio z przestępstwa, jak również przedmiotów, których posiadanie jest zakazane lub wymaga zezwolenia.
4. Przepis art. 1, nie ma zastosowania do przestępstw określonych w art. 122-124, art. 127, art. 128, w związku z art. 122, i art. 123, oraz w art. 132, art. 134, art. 135, art. 220, art. 276, i art. 278, Kodeksu karnego.

Szczegóły

  • Stan prawny Obecnie obowiązujący
  • Uchwalenie Ustawa z dnia 17 lipca 1986 r. o szczególnym postępowaniu wobec sprawców niektórych przestępstw
  • Wejscie w życie 23 lipca 1986
  • Ost. zmiana ustawy (przez sejm) brak
  • Ost. zmiana na stronie 05 02 2021

Powiązania

brak powiązań