SZYBKIE WYSZUKIWANIE

(wpisz np: "120 kk", "98kpc", "11kro", "20krio" itp.)

Art. 13 kpk Art. 14 kpk Art. 15 kpk

Art. 16 kpk

Art. 17 kpk Art. 18 kpk Art. 19 kpk

Obowiązuje od:

Kodeks Postępowania Karnego / Art. 16


Art. 16. § 1. Jeżeli organ prowadzący postępowanie jest obowiązany pouczyć
uczestników postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących im
uprawnieniach, brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie nie może wywoływać
ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania lub innej osoby,
której to dotyczy.
§ 2. Organ prowadzący postępowanie powinien ponadto w miarę potrzeby
udzielać uczestnikom postępowania informacji o ciążących obowiązkach i o
przysługujących im uprawnieniach także w wypadkach, gdy ustawa wyraźnie
takiego obowiązku nie stanowi. W razie braku takiego pouczenia, gdy w świetle
okoliczności sprawy było ono nieodzowne, albo mylnego pouczenia, stosuje się
odpowiednio § 1.



Następne artykuły:

Art. 17. § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy:
1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających
podejrzenie jego popełnienia;
2) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że
sprawca nie popełnia przestępstwa;
3) społeczna szkodliwość czynu jest znikoma;
4) ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze;
5) oskarżony zmarł;
6) nastąpiło przedawnienie karalności;
7) postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało
prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się;
8) sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych;
9) brak skargi uprawnionego oskarżyciela;
10) brak wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie
pochodzącego od osoby uprawnionej, chyba że ustawa stanowi inaczej;
11) zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.
§ 2. Do chwili otrzymania wniosku lub zezwolenia władzy, od których ustawa
uzależnia ściganie, organy procesowe dokonują tylko czynności niecierpiących
zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów, a także czynności zmierzających
do wyjaśnienia, czy wniosek będzie złożony lub zezwolenie będzie wydane.
§ 3. Niemożność przypisania winy sprawcy czynu nie wyłącza postępowania
dotyczącego zastosowania środków zabezpieczających.
§ 4. Istnienie okoliczności określonych w § 1 pkt 46 nie wyłącza
postępowania w przedmiocie przepadku, o którym mowa w art. 45a § 2 Kodeksu
karnego.

Art. 18. § 1. Jeżeli czyn stanowi tylko wykroczenie, prokurator odmawiając
wszczęcia postępowania lub umarzając je przekazuje sprawę Policji w celu
wystąpienia z wnioskiem o ukaranie do właściwego sądu; prokurator może sam
wystąpić z takim wnioskiem.
§ 2. Jeżeli sąd lub prokurator dopatruje się w czynie przewinienia
dyscyplinarnego albo naruszenia obowiązków służbowych lub zasad współżycia
społecznego, może odmawiając wszczęcia postępowania albo umarzając je,
zwłaszcza z powodu znikomej szkodliwości społecznej czynu, przekazać sprawę
innemu właściwemu organowi.

Art. 19. § 1. W razie stwierdzenia w postępowaniu karnym poważnego
uchybienia w działaniu instytucji państwowej, samorządowej lub społecznej,
zwłaszcza gdy sprzyja ono popełnieniu przestępstwa, sąd, a w postępowaniu
przygotowawczym prokurator, zawiadamia o tym uchybieniu organ powołany do
nadzoru nad daną jednostką organizacyjną, zaś w razie potrzeby także organ
kontroli. Policja powiadamia prokuratora o ujawnionych przez siebie uchybieniach.
§ 2. Zawiadamiając o uchybieniu, sąd lub prokurator może zażądać nadesłania
w wyznaczonym terminie wyjaśnień i podania środków podjętych w celu
zapobieżenia takim uchybieniom w przyszłości.
§ 3. W razie nieudzielenia wyjaśnień w wyznaczonym terminie można
nałożyć na kierownika organu zobowiązanego do wyjaśnień karę pieniężną w
wysokości do 10 000 złotych.
§ 4. Na postanowienie o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje zażalenie.
Zażalenie na postanowienie prokuratora rozpoznaje sąd rejonowy, w którego
okręgu toczy się postępowanie.

Art. 20. § 1. W razie rażącego naruszenia przez obrońcę lub pełnomocnika
strony ich obowiązków procesowych sąd, a w postępowaniu przygotowawczym
prokurator, zawiadamia o tym właściwą okręgową radę adwokacką lub radę
okręgowej izby radców prawnych, żądając od dziekana właściwej rady nadesłania
w wyznaczonym, nie krótszym niż 30 dni, terminie informacji o podjętych
działaniach wynikających z zawiadomienia. Odpis zawiadomienia przesyła się
Ministrowi Sprawiedliwości.
§ 1a. W razie nienadesłania w wyznaczonym terminie informacji, o których
mowa w § 1, można nałożyć na dziekana właściwej rady karę pieniężną w
wysokości do 10 000 złotych.
§ 1b. Na postanowienie o ukaraniu przysługuje zażalenie. Na postanowienie
o ukaraniu wydane przez prokuratora w postępowaniu przygotowawczym zażalenie
przysługuje do sądu rejonowego, w którego okręgu toczy się postępowanie.
§ 2. W razie rażącego naruszenia obowiązków procesowych przez
oskarżyciela publicznego lub prowadzącego postępowanie przygotowawcze sąd
zawiadamia o tym bezpośredniego przełożonego osoby, która dopuściła się
uchybienia, żądając nadesłania w wyznaczonym, nie krótszym niż 14 dni, terminie
informacji o podjętych działaniach wynikających z zawiadomienia; w stosunku do
Policji oraz innych organów postępowania przygotowawczego uprawnienie takie
przysługuje również prokuratorowi.
§ 2a. Odpis zawiadomienia, o którym mowa w § 2, sąd przesyła
Prokuratorowi Generalnemu, jeżeli uchybienia dopuścił się prokurator, a w
wypadku gdy uchybienia dopuścił się oskarżyciel publiczny niebędący
prokuratorem – właściwemu organowi przełożonemu w stosunku do
bezpośredniego przełożonego tego oskarżyciela.

Art. 21. § 1. O ukończeniu postępowania toczącego się z urzędu przeciw
osobom zatrudnionym w instytucjach państwowych, samorządowych i
społecznych, uczniom i słuchaczom szkół oraz żołnierzom należy bezzwłocznie
zawiadomić przełożonych tych osób.
§ 2. Prokurator zawiadamia również o wszczęciu postępowania przeciw
funkcjonariuszom publicznym, a o wszczęciu postępowania przeciw innym
osobom, o których mowa w § 1 – jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny.

Art. 22. § 1. Jeżeli zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca
prowadzenie postępowania, a w szczególności jeżeli nie można ująć oskarżonego
albo nie może on brać udziału w postępowaniu z powodu choroby psychicznej lub
innej ciężkiej choroby, postępowanie zawiesza się na czas trwania przeszkody.
§ 2. Na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania przysługuje
zażalenie.
§ 3. W czasie zawieszenia postępowania należy jednak dokonać
odpowiednich czynności w celu zabezpieczenia dowodów przed ich utratą lub
zniekształceniem.
§ 4. W razie istnienia podstaw określonych w art. 45a § 2 Kodeksu karnego
lub art. 43a Kodeksu karnego skarbowego po uprawomocnieniu się postanowienia
o zawieszeniu postępowania sąd orzeka w przedmiocie przepadku z urzędu,
a w postępowaniu przygotowawczym – na wniosek prokuratora. Jeżeli oskarżony
nie ma obrońcy, do udziału w postępowaniu dotyczącym przepadku wyznacza się
obrońcę z urzędu.
§ 5. Na postanowienie w przedmiocie przepadku przysługuje zażalenie.

Art. 23. W sprawie o przestępstwo popełnione na szkodę małoletniego, we
współdziałaniu z małoletnim lub w okolicznościach, które mogą świadczyć o
demoralizacji małoletniego albo o gorszącym wpływie na niego, sąd, a w
postępowaniu przygotowawczym prokurator, zawiadamia sąd rodzinny w celu
rozważenia środków przewidzianych w przepisach o postępowaniu w sprawach
nieletnich oraz w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.
Art. 23a. § 1. Sąd lub referendarz sądowy, a w postępowaniu
przygotowawczym prokurator lub inny organ prowadzący to postępowanie, może
z inicjatywy lub za zgodą oskarżonego i pokrzywdzonego skierować sprawę do
instytucji lub osoby do tego uprawnionej w celu przeprowadzenia postępowania
mediacyjnego między pokrzywdzonym i oskarżonym, o czym się ich poucza,
informując o celach i zasadach postępowania mediacyjnego, w tym o treści art.
178a.
§ 2. Postępowanie mediacyjne nie powinno trwać dłużej niż miesiąc, a jego
okresu nie wlicza się do czasu trwania postępowania przygotowawczego.
§ 3. Postępowania mediacyjnego nie może prowadzić osoba, co do której w
sprawie zachodzą okoliczności określone w art. 40 i art. 41 § 1, czynny zawodowo
sędzia, prokurator, asesor prokuratorski, a także aplikant wymienionych zawodów,
ławnik, referendarz sądowy, asystent sędziego, asystent prokuratora oraz
funkcjonariusz instytucji uprawnionej do ścigania przestępstw. Przepis art. 42
stosuje się odpowiednio.
§ 4. Udział oskarżonego i pokrzywdzonego w postępowaniu mediacyjnym
jest dobrowolny. Zgodę na uczestniczenie w postępowaniu mediacyjnym odbiera
organ kierujący sprawę do mediacji lub mediator, po wyjaśnieniu oskarżonemu i
pokrzywdzonemu celów i zasad postępowania mediacyjnego i pouczeniu ich o
możliwości cofnięcia tej zgody aż do zakończenia postępowania mediacyjnego.
§ 5. Mediatorowi udostępnia się akta sprawy w zakresie niezbędnym do
przeprowadzenia postępowania mediacyjnego.
§ 6. Instytucja lub osoba do tego uprawniona sporządza, po przeprowadzeniu
postępowania mediacyjnego, sprawozdanie z jego wyników. Do sprawozdania
załącza się ugodę podpisaną przez oskarżonego, pokrzywdzonego i mediatora,
jeżeli została zawarta.
§ 7. Postępowanie mediacyjne prowadzi się w sposób bezstronny i poufny.
§ 8. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
tryb przeprowadzania postępowania mediacyjnego, warunki, jakim powinny
odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do jego przeprowadzenia, sposób ich
powoływania i odwoływania, zakres i warunki udostępniania im akt sprawy oraz
formę i zakres sprawozdania z wyników postępowania mediacyjnego, mając na
uwadze potrzebę skutecznego przeprowadzenia tego postępowania.
Art. 23b. (uchylony)

wykaz skrótów:
kc - kodeks cywilny
kpc - kodeks postępowania cywilnego
kk - kodeks postępowania karnego
kpk - kodeks postępowania karnego
kpa - kodeks postępowania administracyjnego
kro/krio - kodeks rodzinny i opiekuńczy