SZYBKIE WYSZUKIWANIE

(wpisz np: "120 kk", "98kpc", "11kro", "20krio" itp.)

Art. 8 kpk Art. 9 kpk Art. 10 kpk

Art. 11 kpk

Art. 12 kpk Art. 13 kpk Art. 14 kpk

Obowiązuje od:

Kodeks Postępowania Karnego / Art. 11


Art. 11. § 1. Postępowanie w sprawie o występek, zagrożony karą
pozbawienia wolności do lat 5, można umorzyć, jeżeli orzeczenie wobec
oskarżonego kary byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość
kary prawomocnie orzeczonej za inne przestępstwo, a interes pokrzywdzonego
temu się nie sprzeciwia.
§ 2. Jeżeli kara za inne przestępstwo nie została prawomocnie orzeczona,
postępowanie można zawiesić. Zawieszone postępowanie należy umorzyć albo
podjąć przed upływem 3 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie o
inne przestępstwo, o którym mowa w § 1.
§ 3. Postępowanie umorzone na podstawie § 1 można wznowić w wypadku
uchylenia lub istotnej zmiany treści prawomocnego wyroku, z powodu którego
zostało ono umorzone.



Następne artykuły:

Art. 12. § 1. W sprawach o przestępstwa ścigane na wniosek postępowanie z
chwilą złożenia wniosku toczy się z urzędu. Organ ścigania poucza osobę
uprawnioną do złożenia wniosku o przysługującym jej uprawnieniu.
§ 2. W razie złożenia wniosku o ściganie niektórych tylko sprawców
obowiązek ścigania obejmuje również inne osoby, których czyny pozostają w
ścisłym związku z czynem osoby wskazanej we wniosku, o czym należy uprzedzić
składającego wniosek. Przepisu tego nie stosuje się do najbliższych osoby
składającej wniosek.
§ 3. Wniosek może być cofnięty w postępowaniu przygotowawczym za zgodą
prokuratora, a w postępowaniu sądowym za zgodą sądu – do rozpoczęcia przewodu
sądowego na pierwszej rozprawie głównej. Ponowne złożenie wniosku jest
niedopuszczalne

Art. 13. Uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie,
należy do oskarżyciela.

Art. 14. § 1. Wszczęcie postępowania sądowego następuje na żądanie
uprawnionego oskarżyciela lub innego uprawnionego podmiotu.
§ 2. Oskarżyciel publiczny może cofnąć akt oskarżenia do czasu rozpoczęcia
przewodu sądowego na pierwszej rozprawie głównej. W toku przewodu sądowego
przed sądem pierwszej instancji cofnięcie aktu oskarżenia dopuszczalne jest jedynie
za zgodą oskarżonego. Ponowne wniesienie aktu oskarżenia przeciwko tej samej
osobie o ten sam czyn jest niedopuszczalne.

Art. 15. § 1. Policja i inne organy w zakresie postępowania karnego wykonują
polecenia sądu, referendarza sądowego i prokuratora oraz prowadzą pod nadzorem
prokuratora śledztwo lub dochodzenie w granicach określonych w ustawie.
§ 2. Wszystkie instytucje państwowe i samorządowe są obowiązane w
zakresie swego działania do udzielania pomocy organom prowadzącym
postępowanie karne w terminie wyznaczonym przez te organy.
§ 3. Osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości
prawnej inne niż określone w § 2, a także osoby fizyczne są obowiązane do
udzielenia pomocy na wezwanie organów prowadzących postępowanie karne w
zakresie i w terminie przez nie wyznaczonym, jeżeli bez tej pomocy
przeprowadzenie czynności procesowej jest niemożliwe albo znacznie utrudnione.

Art. 16. § 1. Jeżeli organ prowadzący postępowanie jest obowiązany pouczyć
uczestników postępowania o ciążących obowiązkach i o przysługujących im
uprawnieniach, brak takiego pouczenia lub mylne pouczenie nie może wywoływać
ujemnych skutków procesowych dla uczestnika postępowania lub innej osoby,
której to dotyczy.
§ 2. Organ prowadzący postępowanie powinien ponadto w miarę potrzeby
udzielać uczestnikom postępowania informacji o ciążących obowiązkach i o
przysługujących im uprawnieniach także w wypadkach, gdy ustawa wyraźnie
takiego obowiązku nie stanowi. W razie braku takiego pouczenia, gdy w świetle
okoliczności sprawy było ono nieodzowne, albo mylnego pouczenia, stosuje się
odpowiednio § 1.

Art. 17. § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy:
1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających
podejrzenie jego popełnienia;
2) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że
sprawca nie popełnia przestępstwa;
3) społeczna szkodliwość czynu jest znikoma;
4) ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze;
5) oskarżony zmarł;
6) nastąpiło przedawnienie karalności;
7) postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało
prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się;
8) sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych;
9) brak skargi uprawnionego oskarżyciela;
10) brak wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie
pochodzącego od osoby uprawnionej, chyba że ustawa stanowi inaczej;
11) zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.
§ 2. Do chwili otrzymania wniosku lub zezwolenia władzy, od których ustawa
uzależnia ściganie, organy procesowe dokonują tylko czynności niecierpiących
zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów, a także czynności zmierzających
do wyjaśnienia, czy wniosek będzie złożony lub zezwolenie będzie wydane.
§ 3. Niemożność przypisania winy sprawcy czynu nie wyłącza postępowania
dotyczącego zastosowania środków zabezpieczających.
§ 4. Istnienie okoliczności określonych w § 1 pkt 46 nie wyłącza
postępowania w przedmiocie przepadku, o którym mowa w art. 45a § 2 Kodeksu
karnego.

Art. 18. § 1. Jeżeli czyn stanowi tylko wykroczenie, prokurator odmawiając
wszczęcia postępowania lub umarzając je przekazuje sprawę Policji w celu
wystąpienia z wnioskiem o ukaranie do właściwego sądu; prokurator może sam
wystąpić z takim wnioskiem.
§ 2. Jeżeli sąd lub prokurator dopatruje się w czynie przewinienia
dyscyplinarnego albo naruszenia obowiązków służbowych lub zasad współżycia
społecznego, może odmawiając wszczęcia postępowania albo umarzając je,
zwłaszcza z powodu znikomej szkodliwości społecznej czynu, przekazać sprawę
innemu właściwemu organowi.

wykaz skrótów:
kc - kodeks cywilny
kpc - kodeks postępowania cywilnego
kk - kodeks postępowania karnego
kpk - kodeks postępowania karnego
kpa - kodeks postępowania administracyjnego
kro/krio - kodeks rodzinny i opiekuńczy