Opublikowany: 10.10.2017 r.        Autor: autor

Jaka kara grozi za posiadanie narkotyków? „Znaczna ilość”, „wypadek mniejszej wagi”, „nieznaczna ilość na własny użytek”

Posiadanie środków odurzających jest w prawie polskim zakazane. Kwestię tę regulują przepisy ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.


Jaka kara grozi za posiadanie narkotyków? „Znaczna ilość”, „wypadek mniejszej wagi”, „nieznaczna ilość na własny użytek”

Zgodnie z art. 62 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy, posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3.


Znaczna ilość środków
Jeśli sprawca posiadał znaczną ilość takich środków, podlega karze pozbawienia wolności od roku do 10 lat. Sądy nie są do końca zgodne co do tego, jak rozumieć „znaczną ilość” środków odurzających lub substancji psychoaktywnych. W tej sprawie kilkakrotnie wypowiadał się Sąd Najwyższy stwierdzając, że ocena, czy mamy do czynienia ze „znaczną ilością” środków powinna być dokonywana indywidualnie dla każdej rozpoznawanej sprawy. Sąd Najwyższy udzielił jednak wskazówki interpretacyjnej, że „znaczna ilość” środków to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (wyrok SN: z dnia 1 marca 2003 r., II KK 47/05; z dnia 14 lipca 2011 r., IV KK 127/11; z dnia 7 maja 2013 r., III KK 25/13; postanowienia: z dnia 1 lutego 2007 r., III KK 257/06; z dnia 7 lutego 2007 r., III KK 245/06, i z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09).

Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 5 kwietnia 2013 r. wydanego w sprawie II AKa 47/13 stwierdził zaś (choć należy zaznaczyć, że jest to stanowisko nieznajdujące poparcia w orzeczeniach Sądu Najwyższego), że znaczna ilość narkotyku to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się kilkudziesięciu tysięcy osób […]. Powinno tu chodzić o ilości hurtowe, ponadprzeciętne w zwykłym obrocie środkami odurzającymi.


Wypadek mniejszej wagi
W wypadku mniejszej wagi, sprawcy grozi kara grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Sąd Najwyższy w postanowieniu z 25 września 2002 r., II KK 79/00 wskazał, że nie chodzi tu tylko o mniejszą ilość posiadanego środka, ale także o jego rodzaj. W grę wchodzi więc umowny podział na tzw. miękkie i twarde narkotyki, a także stopień toksyczności środka. Sąd sugerował także, że ocena, czy dana sprawa jest wypadkiem mniejszej wagi, wymaga rozważenia sytuacji samego sprawcy, czyli m. in. jego wieku, dotychczasowej karalności, dotychczasowego sposobu życia, sposobu zachowania się przez sprawcę po popełnieniu przestępstwa i przed sądem. Znacznie większą szansę na mniejszy wymiar kary w ramach „wypadku mniejszej wagi” mają więc sprawcy dotychczas niekarani, którzy okażą przed sądem żal i skruchę, a także posiadali niewielkie ilości środka, jak np. marihuana.


Nieznaczna ilość na własny użytek
Wypadek mniejszej wagi trzeba odróżnić od sytuacji uregulowanej w art. 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Na podstawie tego przepisu można postępowanie umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, tj. w ogóle bez pociągania sprawcy do odpowiedzialności karnej, jeżeli:

1) przedmiotem czynu jest ilość nieznaczna środków odurzających lub substancji psychotropowych;

2) środki te lub substancje przeznaczone są na własny użytek sprawcy;

3) orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości.
Trzeba więc wziąć pod uwagę przesłanki takie jak dotychczasowa karalność, ale także m. in. miejsce ujawnienia narkotyków. Jeśli sprawca posiadał zakazane środki np. w szkole to będzie to istotna przeszkoda w umorzeniu postępowania na tej podstawie.


Przykładowe orzeczenia sądów
„Znaczna ilość”, „wypadek mniejszej wagi”, „nieznaczna ilość”, „własny użytek” – są to pojęcia bardzo nieostre i podlegające indywidualnej ocenie każdorazowo przez sąd. Nie można mieć więc pewności, że nawet w dwóch bardzo podobnych sprawach orzeczenia sądów będą takie same.

Dla zobrazowania dotychczasowej linii orzeczniczej w zakresie interpretacji powyższych pojęć przytoczyć można kilka przykładów:

1. „Z 1,5 dm[3] płynnej amfetaminy można wytworzyć 2 kg siarczanu amfetaminy czyli 10 000 porcji dilerskich narkotyków. Nie budzi wątpliwości, że jest to ilość znaczna” (Sąd Apelacyjny w Warszawie, II AKa 90/17)

2. Przyjmując, że dawka wystarczająca do jednorazowego odurzenia się jednej osoby to 0,1-0,5 grama, ustalenie iż 100 gramów marihuany stanowi ilość znaczną, nie może budzić żadnych wątpliwości” (Sąd Apelacyjny w Lublinie, II AKa 279/16)

3. „Skoro kilogram marihuany pozwala na wytworzenie co najmniej 2000 porcji, to jest to znaczna ilość środków odurzających” (Sąd Apelacyjny w Lublinie, II AKa 45/13)

4. „Nie ulega wątpliwości, że użycie marihuany o wadze 0,02 grama nie mogłoby wywołać efektu odurzenia” (Sąd Najwyższy, IV KK 444/16)

5. „Trudno przyjąć, że jedna porcja o wadze ok. 0,2 grama może zaspokoić potrzeby odurzenia jednej osoby uzależnionej od marihuany. Aby możliwe było zaspokojenie potrzeb (a zatem odurzenie) jednej osoby konieczna jest co najmniej ilość wynosząca 1 gram, pozwalająca przygotować porcje od 2 do 3 i dopiero zużycie tej ilości stwarza możliwość odurzenia jednej osoby uzależnionej” (Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, II AKa 63/16).


podstawa prawna: Art. 62, 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U.2017.783)

Tagi:

Przeczytaj również:

O AUTORZE:

Informacje o autorze nie zostały jeszcze zamieszczone.

KOMENTARZE:

10/10/2017 21:33:19 | 11

11

10/10/2017 21:33:10 | ll

ll

10/10/2017 21:33:00 | aa

aa

10/10/2017 21:21:25 | ffff

ffff

DODAJ KOMENTARZ: