Opublikowany: 01.10.2017 r.        Autor: autor

Czy wywiezienie dziecka za granicę bez zgody drugiego rodzica jest przestępstwem?

Wyjazd dziecka za granicę należy do istotnych spraw dotyczących jego osoby, więc zgodnie z art. 97 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice powinni w tej materii decydować wspólnie. Jeśli brak jest między nimi porozumienia, wniosek o rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka powinni skierować do sądu. Jeden z rodziców może jednak wywieźć małoletniego za granicę nie czekając na rozstrzygnięcie sprawy. Takie działanie powinno być oceniane w kontekście nadużywania władzy rodzicielskiej, a w niektórych sytuacjach może nawet stanowić przestępstwo.


Czy wywiezienie dziecka za granicę bez zgody drugiego rodzica jest przestępstwem?

Zgodnie z art. 211 Kodeksu karnego kto, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru, prowadza lub zatrzymuje małoletniego poniżej lat 15 albo osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Kiedy rodzice mają pełnię władzy rodzicielskiej
Wywiezienie dziecka za granicę bez wiedzy i zgody drugiego rodzica stanowić będzie przestępstwo tylko wtedy, kiedy będzie miało miejsce wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru. Rodzic, któremu przysługuje pełna władza rodzicielska nie może więc popełnić czynu z art. 211 Kodeksu karnego, gdyż sam jest powołany do opieki i nadzoru. Nie można mówić o zabraniu lub zatrzymaniu dziecka przez jedno z rodziców wbrew woli drugiego rodzica, skoro wspólnie wykonują władzę rodzicielską.

Wywiezienie dziecka za granicę przez jednego rodzica, któremu przysługuje pełnia uprawnień rodzicielskich nie będzie więc stanowiła czynu zabronionego, jednak może być ocenione jako nadużywanie władzy rodzicielskiej. Sam fakt, że działanie rodzica nie wypełnia znamion przestępstwa nie powoduje, że jego działanie nie jest sprzeczne z prawem. Nie można więc wykluczyć, że podejmowanie przez jednego rodzica decyzji w istotnych sprawach dziecka, z wyłączeniem drugiego rodzica z procesu decyzyjnego, zostanie ocenione jako nadużywanie władzy rodzicielskiej, co może skutkować ingerencją sądu w uprawnienia rodzicielskie.

Ograniczenie, pozbawienie, zawieszenie władzy rodzicielskiej
Inaczej sytuacja wyglądałaby, gdyby rodzic wywożący dziecko za granicę, nie dysponował pełnią władzy rodzicielskiej. Jak wskazywał Sąd Najwyższy, rodzic, którego uprawnienia rodzicielskie są ograniczone, zawieszone lub jest pozbawiony władzy rodzicielskiej, może popełnić przestępstwo z art. 211 Kodeksu karnego (uchwała SN z 21 listopada 1979 r., VI KZP 15/79).

Procedura
Powyższe rozróżnienie sytuacji prawnej rodziców w zależności od zakresu przysługującej im władzy rodzicielskiej rodzi konkretne skutki, jeśli chodzi o możliwość prowadzenia procedury poszukiwania wywiezionego dziecka i żądania jego powrotu do kraju.

Jeśli dziecko zostało wywiezione przez rodzica mającego pełnię władzy rodzicielskiej, drugi rodzic może żądać powrotu dziecka do kraju na postawie przepisów Konwencji haskiej o cywilnych aspektach uprowadzenia dziecka za granicę. Wniosek o nakazanie zwrotu dziecka do kraju należy złożyć w Ministerstwie Sprawiedliwości, które zwróci się do władz kraju, w którym przebywa wywiezione dziecko. O powrocie małoletniego do kraju będzie decydował sąd rodzinny kraju miejsca pobytu dziecka.

Jeśli zaś władza rodzicielska rodzica wywożącego dziecko była ograniczona lub zawieszona, drugiemu rodzicowi przysługuje prawo złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Takie zawiadomienie należy skierować do prokuratury lub policji. Procedura poszukiwania dziecka będzie miała w tym wypadku charakter karnoprawny, a nie rodzinny.


podstawa prawna: art. 97 KRiO (Dz.U. z 2017 r. poz. 682), art. 211 KK (Dz.U. z 2016 r. poz. 1137)

Tagi:

Przeczytaj również:

O AUTORZE:

Informacje o autorze nie zostały jeszcze zamieszczone.

KOMENTARZE:

brak komentarzy

DODAJ KOMENTARZ: